ตอนที่ 10 : HUG (ไม่) ปรารถนาครั้งที่เก้า… อย่าปลุกเสือให้ตื่น (เต็มดวง%) วันเด็ดดวงใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    14 ส.ค. 59




HUG (ไม่) ปรารถนาครั้งที่เก้าอย่าปลุกเสือให้ตื่น

 

 

เควิน

ผมกับเพียงดินพูดจาดีๆ ต่อกันได้กี่วันสินะ ทำไมตอนนี้ถึงกลับมาทะเลาะกันอีกแล้ว จะโทษเขาก็ไม่ได้เพราะผมควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้สักที

Rrrr

เสียงโทรศัพท์ของเพียงดินก็ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ จนผมต้องเสียมารยาทและกดรับสายแทน

“หนูดิน” ผมแทบไม่ได้พูดอะไรออกไปด้วยซ้ำ น้ำเสียงรีบร้อนจากปลายสายกลับเอ่ยออกมาซะก่อน “เมื่อคืนรีบวางสายไปทำไม? ลุงโทรกลับไปก็ติดต่อไม่ได้แล้ว”

“เลิกติดต่อมาหาเพียงดินซะ ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจ ถ้าไม่อยากเดือนร้อนไปมากกว่านี้ ก็รีบดิ้นรนหนีไปให้ไกลๆ ไม่ดีกว่าเหรอครับ”

“มึงเป็นใคร?” น้ำเสียงเปลี่ยนไปเชียวครับ ไม่ใช่ว่าผมฉลาดที่สามารถรู้การเคลื่อนไหวของเพียงดินได้หรอกครับ ที่ทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองทั้งนั้น

“เควิน! จำชื่อผมไว้ให้ดีๆ นะครับ ก่อนที่คุณจะไม่ได้จำอีก”

ติ๊ด

ผมรีบกดตัดสายทันทีแล้วทำลายซิมโทรศัพท์ของเพียงดินทิ้งไป ตอนนี้เขาไม่สมควรจะรับรู้อะไรอีกแล้ว เพียงดินบริสุทธิ์เกินไปที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ ขนาดผมเองยังไม่แน่ใจเลยว่าจะยื้อเวลาอันตรายไปได้อีกนานแค่ไหน

“วาสนา เข้ามาพบผมในห้องด่วน” อยากทำให้ผมไม่พอใจดีนัก งั้นก็รับกรรมไปละกัน

“ค่ะ”

ก๊อก ก๊อก

ผมรอแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น เสียงประตูห้องก็ดังขึ้นมาพร้อมกับร่างเล็กของเลขา

“คุณเควินมีอะไรจะให้ดิฉันรับใช้หรือคะ”

“ช่วยหางานให้เพียงดินทำหน่อยสิ เจ้าตัวบ่นอยากทำ” วาสนามองหน้าผมแววตาของเธอไม่ค่อยอยากเชื่อคำพูดของผมสักเท่าไหร่

“งาน แต่ว่า

“กวาดขยะ ถูพื้น เก็บของ อะไรก็ได้” ผมรีบยกตัวอย่างงานขึ้นมาทันที

“แต่เรามีแม่บ้านแล้วนะคะ”

“ให้เพียงดินทำซะ”

“เข้าใจแล้วค่ะ” วาสนาก้มหน้ารับก่อนจะเดินออกไป ในเมื่ออยากทำงานนัก ผมก็จะหางานให้ทำซะเลย จะได้เลิกอวดเก่งสักที

ช่วงนี้งานที่ม่อนแจ่มก็ไม่มีอะไรมากแล้ว เรื่องรีสอร์ทก็ผ่านไปด้วยดี ทุกอย่างลงตัวเกือบหมด ตอนนี้ก็มีคนที่ผมมอบหมายให้ทำงานแทนแล้ว วันมะรืนคงพาเพียงดินไปท่องเที่ยวที่อื่นได้ต่อแต่เจ้าตัวกลับอยากทำงาน ผมก็เลยสนองให้ก่อนพาเที่ยวสักหน่อย

“จะอวดเก่งได้สักกี่น้ำ”

ตลอดวันนี้ผมแทบไม่ได้ทำอะไรเลยครับ นอกจากจะนั่งจับตามองเพียงดินอยู่ในห้องแอร์เย็นๆ ผมรู้ได้ก็เพราะเจ้าตัวมีกล้องขนาดจิ๋วตามติดชีวิตเขาอยู่ด้วย เสียงและภาพคมชัดเหมือนอยู่ตรงหน้าเลยครับ

ผมเรียนรู้ทุกอย่างมาจากผู้มีพระคุณครับ เพราะเมื่อก่อนท่านเองก็เคยทำแบบนี้กับแม่เหมือนกัน

“วาสนา ฉันไม่ได้สั่งให้เพียงดินพัก”

“ค่ะๆ เดี๋ยวดิฉันไปดูให้นะคะ” ตอนนี้ผมรู้สึกสนุกมากเลยครับ แทบจะไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั่งมองเพียงดินด้วยซ้ำไป

ผมไม่ได้เล่นเหมือนเด็ก แค่เล่นอะไรสนุกๆ ก็เท่านั้นเองและคนที่ดื้อก็มักจะถูกแกล้งอยู่เสมอด้วยเช่นกัน

 

ตกเย็น

ช่วงนี้ผมอารมณ์ดีสุดๆ เหมือนคนบ้าเลยครับ การได้แกล้งเพียงดินมันเป็นเรื่องดีสินะ แต่เจ้าตัวคงไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ ทำงานตลอดไม่ได้พัก พอจะพักผมก็สั่งให้วาสนาไปสั่งงานต่อ จนถึงเวลาเลิกงาน

ก๊อก ก๊อก

เสียงประตูห้องทำงานถูกเคาะดังขึ้นมาพร้อมกับร่างเล็กของวาสนา สีหน้าของเธอบ่งบอกมากว่าเหนื่อย วันนี้ผมสั่งให้เธอเดินเทียวไปเทียวมาอยู่บ่อย

“คุณเควินมีอะไรจะสั่งดิฉันอีกไหมคะ” น้ำเสียงหอบหายใจถี่ๆ เอ่ยถามผม สีหน้าก็รวยรินเหลือเกิน

“ผมอนุญาตให้คุณลาพักร้อนได้ก็แล้วกัน”

“เอ๋!

“คุณขอลางานวันไม่ใช่เหรอ ผมเองก็ไม่ใช่เจ้านายที่ใจดำหรอก ขอให้สนุกกับการเที่ยวในช่วงวันหยุดนี้นะครับ”

“ขอบคุณมากนะคะ” วาสนายิ้มดีใจก่อนจะเดินออกจากห้อง ผมเองก็อยากพักแล้วเหมือนกัน

ผมเก็บเอกสารที่เคลียร์เสร็จเรียบร้อยเข้าที่ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงาน ผมไม่ได้ไปหาเพียงดินด้วยซ้ำเพราะเจ้าตัวอยากอวดเก่งดีนักผมก็เลยปล่อยให้นอนที่นั่นสักคืนจะได้หายซ่า

เมี้ยว เมี้ยว

พอเดินกลับมาถึงบ้านเสียงแมวก็ร้องดังขึ้น ท่าทางมันจะหิวมั้งครับผมเลยต้องเดินไปหยิบอาหารแล้วเทใส่จานให้มันกินแทน ผมไม่ค่อยถูกโรคกับแมวสักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ถึงขั้นเกลียด ดูได้แต่ไม่ค่อยชอบคลุกคลีสักเท่าไหร่

ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดสิ่งแรกที่คิดและอยากทำนั่นก็คือเดินขึ้นไปนอนแช่น้ำอุ่นสบายๆ สักชั่วโมง ผมทำอย่างที่ตัวเองคิดจริงๆ และใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำร่วมชั่วโมง

สองเท้าก้าวเดินออกจากห้องน้ำก่อนจะไปหยุดยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า ผมเลือกชุดที่ใส่สบายที่สุดออกมาเมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็เดินลงไปด้านล่าง ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ มื้อเย็นที่ไม่ปกติเพราะขาดเพียงดินไป มันอาจจะแปลกๆ ไปบ้างแต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

ผมนั่งกินข้าวคนเดียวจนอิ่ม ทุกอย่างดูมีความสุขและสนุกสุดๆ แทบจะไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าใครอีกคนจะได้กินข้าวหรือยัง แต่คนอย่างเพียงดินคงไม่ปล่อยให้ตัวเองอดตายหรอกครับ

หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็เดินขึ้นห้อง เปิดทีวีดูข่าวต่างๆ อ่านหนังสือที่ชอบไปเรื่อยๆ ถึงมันจะไม่รู้สึกง่วงผมก็ต้องนอน พรุ่งนี้ผมมีเรื่องสนุกๆ ที่ต้องทำอีกเยอะ

เปรี้ยงๆ

นอนหลับอยู่ดีๆ ถึงมันจะหลับไม่สนิท แต่เสียงฟ้าร้องกลับทำให้ผมต้องสะดุ้งและตื่นขึ้นมาตอนกลางดึก

ซ่าๆ

เม็ดฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างกับฟ้าร่วง ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้ซึ่งวี่แววของหมู่ดาว มีเพียงสายน้ำจากหยาดฝนที่กำลังตกหนักขึ้นเรื่อยๆ

“เพียงดิน”

บ้านที่เพียงดินพักอยู่แทบจะพังลงมาด้วยซ้ำ หลังคาก็รั้ว ถึงจะอยากแกล้งเขามากแค่ไหนก็ตาม แต่สามัญสำนึกของผมมันกลับมีมากกว่า

พอคิดได้แบบนั้นผมก็รีบวิ่งฝ่าสายฝนออกไปดูทันที สิ่งแรกที่ได้เห็นกลับทำให้ความรู้สึกผิดมีมากขึ้น

“เฮ้ย! พวกมึงเป็นใคร” ผมไม่แน่ใจว่าชายฉกรรจ์สองถึงสามคนตรงหน้าคือใคร แต่พวกมันกำลังรุมทำร้ายเพียงดินอยู่ พอเห็นผมพวกมันก็พากันวิ่งหนีตะเลิดออกไปจนหมด เสื้อผ้าที่เพียงดินใส่อยู่ก็ขาดวิ่นจนหมด ร่างกายสั่นสะท้านกอดเข่าตัวเองไม่กล้าสบตาผมด้วยซ้ำ

“ดิน”

“อะ อึก” ผมทำอะไรลงไป ถ้าฝนไม่ตก แล้วถ้าผมมาไม่ทัน...เพียงดินจะเป็นยังไง คิดได้แบบนั้นก็รีบตรงเข้าไปหาเขาพร้อมกับรั้งร่างเล็กที่นั่งสั่นอยู่เข้ามากอดเอาไว้จนแน่น “ฮือๆ” เพียงดินกอดรอบผมแล้วร้องไห้โฮ คงจะกลัวมากสินะ

“ฉันขอโทษ” ผมปล่อยให้เพียงดินร้องไห้อยู่อย่างนั้นจนพอใจ

“ผะ ผม...”

“ไม่ต้องพูดแล้ว กลับบ้านกันเถอะ” ผมไม่รอช้ารีบอุ้มเพียงดินขึ้นมาแล้วพาเขากลับไปที่บ้าน สายฝนยังคงเทกระหน่ำลงมาเรื่อยๆ



-ตัดฉับ-

__________________________________________


ที่เหลือไปตามหาเอาเอง ฮาาาาาาาาาาาา

ถ้ามันขัดหรือผิดแปลกไป ได้โปรดเข้าใจว่าอารมณ์มันไม่คงเส้น คงวาสักเท่าไหร่ ถ้าไม่โอเคก็ช่วยสะกิดได้นะคะ แก้ได้ก็จะรีบแก้ แต่ถ้าแก้ไม่ทันก็จะพยายามให้มันดีที่สุด


ขอบคุณนะคะ

จุ๊บ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #11 jbjkjr (@jbjkjr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 07:07
    ใครช่างทำกับหนูดินได้
    #11
    0
  2. #10 Puttharaksa Churikit (@besty_aekky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 15:59
    หนูดินนนน ว่าแต่ต้องไปวาร์ปที่ไหนค่ะ พึ่งอ่านเรื่องนี้เรื่องแรก 555
    #10
    1
    • #10-1 __lovely__ (@__lovely__) (จากตอนที่ 10)
      14 สิงหาคม 2559 / 16:22
      เรื่อง อ้อมกอดทศราช ต่อด้วย ยอดดวงใจเขมราฐ แล้วก็เรื่องนี้ อันที่จริงอ่านแยกได้ค่ะ เรื่องนี่ไม่ต่อกับอีก2เรื่องก่อนหน้า
      #10-1
  3. #9 nong lee (@nong_lee094) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 10:45
    ใครมันทำอะไรดินนนนนนน
    #9
    0