ตอนที่ 10 : ตอนที่8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 133 ครั้ง
    26 พ.ย. 61



ตอนที่8

         วันนี้เป็นวันตัดสินว่าผู้ใดจะได้เป็นสนม สาวงามทั้งสามร้อยคนจะมีเพียงห้าสิบคนเท่านั้นที่จะได้รับเลือกเป็นสนม โดยผู้ที่เลือกก็คือจักรพรรดิ ส่วนสาวงามที่เหลืออีกสองร้อยห้าสิบคนจะได้เป็นนางกำนัลอยู่ในวังทำงานในแผนกต่างๆ แต่ถ้าหากวันใดโชคดีก็อาจจะโชคดีได้ถวายตัวเป็นสนม ครั้งนี้จะให้สาวงามทั้งสามร้อยคนจัดการแสดง โดยการแบ่งเป็นกลุ่มกลุ่มละสิบคน                  แต่ละกลุ่มจะต้องมีการแสดงกลุ่มละหนึ่งอย่างสามารถซ้ำกับกลุ่มอื่นได้ การจัดการแสดงจัดขึ้นที่ซิ่นหลิงกง ตำหนักกลางของพระราชวังต้าผิงอัน ตำหนักซิ่นหลิงเป็นตำหนักที่ใช้ประกอบพระราชพิธีต่างๆ เนื่องจากมีโถงขนาดใหญ่กว้างขวาง สามารถบรรจุคนได้หลายร้อยคน ต่างจากอีกสองตำหนักคือหมิงหลิงกงและเลี่ยงหลิงกงที่มีขนาดเล็กกว่าถึงสามส่วน องค์จักรพรรดิจึงได้เลือกใช้ซิ่นหลิงกงแทนอีกสองตำหนัก
          ซูฟางเซียนกับสวีรั่วหลานและเจียงหวั่นชิงถูกจับให้แยกกลุ่มกัน กลุ่มของซูฟางเซียนไม่มีการแสดงอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษ เรียกได้ว่าไม่ต่างอะไรกับกลุ่มอื่นนัก เป็นเพียงการร่ายรำประกอบบทเพลงเท่านั้น เพียงแต่ผู้ที่ได้ร่ายรำเป็นตัวเอกของชุดการแสดงนี้เป็นหวังซือเมี่ยวหลานสาวสายรองของหวังเซิ่งหมู่หวงไท่โฮ่วพระมารดาผู้ให้กำเนิดจักรพรรดิผิงอันอู่ตี้
          หวังซือเมี่ยวเป็นสาวงามวัยสิบเจ็ดปี รูปร่างระหงสง่างาม ใบหน้าสวยหวาน ดวงตาคมเข้ม ริมฝีปากรูปกระจับ ผิวขาวเรียบเนียนเหมือนหยก กิริยามารยาทงดงามสูงส่ง สุขุม เยือกเย็น มีความเป็นผู้นำสูง หวังไท่โฮว่ไม่ต้องการให้สายเลือดของตระกูลเหว่ยได้นั่งบัลลังก์มังกรเนื่องจากเจ็บแค้นเหว่ยไท่โฮว่ทำให้ต้าซิ่งหวงตี้หลี่ฮุ่ยหลงทอดทิ้งพระนางและโอรส จึงส่งหวังซือเมี่ยวเข้าตำหนักในเพื่อหวังว่าจะได้เป็นที่โปรดปรานและให้กำเนิดทายาทมังกรจากตระกูลหวัง จากนั้นพระนางก็จะได้ดำเนินการปลดองค์ไท่จื่อจากตระกูลเหว่ย แล้วตั้งทายาทจากตระกลูหวังแทน
           แตกต่างจากเหว่ยเหยียนเหยียนหลานสาวสายรองของเหว่ยหมู่โฮ่วหวงไท่โฮ่วและเป็นญาติผู้น้องของเหว่ยหวงโฮว่ เหว่ยเหยียนเหยียนเป็นหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ในตระกูลเหว่ยแม้จะเป็นเพียงสายรองก็ตาม บิดาของเหว่ยเหยียนเหยียนเป็นน้องชายต่างมารดาของเหว่ยไท่โฮว่กับอัครมหาเสนาบดีเหว่ยจินสือ ตระกูลเหว่ยในตอนนี้กำลังเป็นที่เพ่งเล็งของจักรพรรดิ เหว่ยหวงโฮว่เองก็ไม่เป็นที่โปรดปรานเท่าไรอยู่ในวังหลังนอกจากจะค้านอำนาจกับตระกูลอื่นแล้วก็ยังต้องอยู่เป็นองค์ประกัน หากตระกูลเหว่ยคิดเล่นเล่ห์เมื่อไหร่สายเลือดตระกูลเหว่ยทั้งสามคนคือเหว่ยไท่โฮว่ เหว่ยหวงโฮว่และไท่จื่ออาจไม่รอด
          เพราะเหตุนี้เหว่ยเหยียนเหยียนสาวงามผู้มีความงดงามเย้ายวนจึงถูกส่งเข้าวังหลวงเพื่อที่จะได้คว้าตำแหน่งสนมของจักรพรรดิ ยิ่งหากนางเป็นที่โปรดปรานตระกูลเหว่ยก็จะเรืองอำนาจมากขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็เร่งจัดการกับจักรพรรดิให้แต่งตั้งไท่จื่อขึ้นครองราชย์แทน
          ตอนนี้การแสดงผ่านไปหลายสิบชุดจนกระทั่งมาถึงการแสดงของกลุ่มซูฟางเซียนซึ่งเป็นกลุ่มสุดท้าย ระบำชุดนี้มีชื่อว่าเจ็ดนางฟ้า ซึ่งมาจากเรื่องเล่าตำนานเจ็ดนางฟ้า บางครั้งก็เรียกว่า ตำนานรักหนุ่มเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า 

          กล่าวถึงหนุ่มเลี้ยงวัวคนหนึ่งชื่อ หนิวหลาง บังเอิญไปพบนางฟ้าเจ็ดองค์เสด็จลงจากสวรรค์เพื่อมาเล่นน้ำในทะเลสาบ วัวตัวหนึ่งของเขากระซิบบอกวิธี เขาจึงไปขโมยเสื้อผ้าของพวกนางมาแล้วคอยเฝ้าดู เมื่อนางฟ้าทั้งเจ็ดองค์เล่นน้ำเสร็จแล้วหาเสื้อผ้าของตนไม่พบ จึงให้น้องสาวคนสุดท้องชื่อ จือหนี่ เพื่อมาเจรจาขอเสื้อผ้าคืน หนิวหลางขอให้นางแต่งงานกับเขา และนางก็ยินยอม นางฟ้าผู้พี่ทั้งหมดจึงได้กลับคืนสู่สวรรค์ ส่วนจือหนี่ได้อาศัยอยู่กับหนิวหลาง และเป็นภรรยาที่ดียิ่ง หนิวหลางรักนางมาก ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคน จือหนี่มีฝีมือในการทอผ้า ผ้าที่นางทอจะมีสีสันสวยงามไม่มีผู้ใดทัดเทียมได้ พวกเขานำไปขายได้เงินดีและมีชีวิตที่ดี
           เง็กเซียนฮองเฮาหรือเจ้าแม่ซีหวังหมู่ผู้เป็นมารดาของเหล่านางฟ้า เมื่อได้ทราบว่าบุตรสาวของตนไปแต่งงานกับคนธรรมดาก็กริ้วโกรธ ออกคำสั่งให้จือหนี่กลับสู่สวรรค์ ฝ่ายหนิวหลางเมื่อกลับมาพบภรรยาของตนหายตัวไปก็เศร้าโศกเสียใจ ทันใดนั้นวัวของเขาก็เอ่ยคำพูดออกมาอีกครั้ง บอกให้หนิวหลางฆ่าตนเสีย แล้วเอาหนังคลุมร่างเพื่อจะได้ไปสวรรค์ตามหาภรรยาได้ หนิวหลางฆ่าวัวด้วยน้ำตา
          ครั้นเมื่อเอาหนังมาคลุมร่างเขากับบุตรทั้งสองก็เหาะไปยังแดนสวรรค์ตามหาจือหนี่ เง็กเซียนฮองเฮาพบพวกเขาขึ้นมาบนสวรรค์ก็โกรธ ดึงปิ่นปักผมของนางออกมาแล้วกรีดท้องฟ้าออกกลายเป็นแม่น้ำกว้าง ทำให้คู่รักทั้งสองต้องแยกจากกันตลอดกาล (แม่น้ำนั้นบนโลกรู้จักในชื่อ ทางช้างเผือก) จือหนี่เฝ้าแต่ทอผ้าคอยอยู่ฟากหนึ่งของแม่น้ำอย่างเศร้าสร้อย ขณะที่หนิวหลางดูแลบุตรสองคนของพวกเขา
          ทว่ามีเพียงวันเดียวในรอบปี ที่เหล่านกกระเรียนจะมาเรียงตัวกันด้วยความเมตตาสงสาร เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเพื่อให้คนทั้งสองสามารถข้ามมาพบกัน สะพานทอดข้ามดาวเดเน็บในกลุ่มดาวหงส์ทำให้จือหนี่ หนิวหลางและลูก ๆ มาพบกันได้ในวันที่ เจ็ด เดือน เจ็ด ของปี เพียงวันเดียวเท่านั้น เล่ากันว่าถ้ามีฝนตกในคืนแห่งเลขเจ็ด นั่นคือน้ำตาของหนิวหลางและจือหนี่ที่ร่ำไห้กับความรันทดในชีวิตของตน
            ซูฟางเซียนได้รับหน้าที่ในการขับร้องและบรรเลงบทเพลงด้วยกู่ฉินกับหม่าปี้จิน สาวงามอีกนางหนึ่งที่บรรเลงเซียว หวังซือเมี่ยวรับบทเป็นจือหนี่กับอิงสุ่ยหลินที่รับบทเป็นหนิวหลาง ส่วนอีกหกคนที่เหลือรับบทเป็นพี่สาวนางฟ้าของจือหนี่ เมื่อบทเพลงเริ่มบรรเลง เสียงร้องใสกังวานดุจระฆังแก้วเอ่ยร้องขับขาน เหล่าหญิงงามต่างร่ายรำชดช้อยพาให้ผู้คนต่างตกอยู่ในห้วงมนตร์สะกดจากบทเพลงบรรยายความรักอันงดงามหวานล้ำแปรเปลี่ยนเป็นขื่นขมระทมทุกข์เศร้าโศก ให้ความรู้สึกสงสารระคนเห็นใจต่อความรักแท้ที่ไม่อาจเป็นไปได้ของหนิวหลางและจือหนี่ ในขณะที่ผู้คนให้ความสนใจกับการแสดงอยู่นั้น ซูฟางเซียนแม้มือจะบรรเลงกู่ฉิน ปากขับขานบทเพลง หากแต่ในใจกำลังลอบตื่นตระหนกกับความจริงที่เพิ่งได้รับรู้
           พี่เทียน! เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ เหตุใด เหตุใดจึงเป็นท่าน! ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อเลยจริง! ว่าคนที่คอยให้ความช่วยเหลือนางมาตลอดเวลาจะเป็นถึงจักรพรรดิ!
          ฝ่ายหลี่หลงเทียนนั้นจ้องมองหญิงสาวในอาภรณ์เนื้อดีสีม่วงอ่อน ใบหน้างดงามพิลาสล้ำยากจะหาหญิงใดเปรียบเทียบ เส้นผมสีดำงามปักด้วยปิ่นทองลายบุปผางาม ความงดงามของนางเรียกได้ว่ากลบความงามของผู้อื่นตั้งแต่เดินเข้ามาในซิ่นหลิงกงคราแรกเลยทีเดียว ดวงตาคู่งามหวานซึ้งปนโศกนั่นแสดงอาการตื่นตระหนกออกมาวูบหนึ่งก่อนจะกลับไปเป็นปกติ เขาคาดเดาว่านางคงจะรู้แล้วว่าเขาไม่ได้เป็นขุนนางหรือเชื้อพระวงศ์อื่นที่มีอำนาจแต่เป็นจักรพรรดิผิงอันอู่ตี้แห่งแคว้นผิงอัน

          เมื่อการแสดงจบลงหญิงสาวทั้งสิบคนต่างเดินออกมายืนเรียงแถวหน้ากระดาน ก่อนจะยอบกายทำความเคารพ
          “ถวายพระพรหวงช่าง ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆปี ถวายพระพรหวงโฮว่และไท่โฮว่ทั้งสอง ขอทรงพระเจริญพันปี พันปี พันๆปี คำนับพระสนมทั้งหลาย ขอทรงพระเจริญเพคะ”
          “ลุกขึ้น” สุรเสียงดุดันเรียบเย็นเปล่งออกมาจากริมพระโอษฐ์หยักหนาของจักรพรรดิผู้สง่างาม
          “ขอบพระทัยหวงช่างเพคะ” แม้หญิงสาวทั้งหลายจะอยากเงยหน้ามองพระพักตร์ของโอรสสวรรค์สักแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจหาญพอที่จะทำ
          แต่ถึงแม้จะไม่อาจเงยหน้าให้จักรพรรดิได้ยลความงามของพวกนาง อย่างนั้นแล้วก็หาได้ลดทอนความหวังและความมุ่งมั่นที่จะก้าวไปเป็นคนโปรดของจักรพรรดิไม่ กลับกัน สาวงามทั้งหลายต่างก็วาดแผนการเป็นขั้นเป็นตอน และพวกนางก็หาได้สนใจไม่ว่าจะเป็นวิธีไหน ขอเพียงได้เป็นคนโปรด มีหน้ามีตาแก่วงศ์ตระกูล มีอำนาจเงินทอง เท่านี้ก็เป็นอันสำเร็จ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 133 ครั้ง

1,650 ความคิดเห็น

  1. #1607 Air002 (@Air002) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 13:33
    รู้สึกว่านางเอกช่างหยิ่งผยองนัก เคยเกือบตายมาแล้วยังประมาทอีก
    #1607
    0
  2. #1606 mewmew8361 (@mewmew8361) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 12:42
    เสียดายไรท์ปิดตอน ปรกติเราจะเข้ามาอ่านบ่อยๆ จบแล้วก็อ่านอีกวนไปซ้ำๆ ชอบนิยายเรื่องนี้มากเลยค่ะ
    #1606
    0
  3. #1605 itipza (@i-tipza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 10:11
    ขอบคุณค่ะ
    #1605
    0
  4. #1230 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 00:11
    ทำไมเราชอบล่ะ เขียนได้ดีค่ะ พล็อทเรื่องก็น่าอ่าน สนุกมากเลย ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #1230
    0
  5. #810 brazelra P (@brazelra601) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 09:16
    พล็อตนิยายสนุก การดำเนินเรื่องดี แต่โดยส่วนตัวคิดว่าคนอ่านนิยายจีนส่วนใหญ่บางคำคือรู้อยู่แล้ว ไม่น่าจะลงเรื่องพวกนี้มาก เพราะนิยายส่วนใหญ่เป็นจินตนาการ ไม่อ้างอิงเรื่องจริง เพราะจะเป็นการผูกมัดตัวเองไป ถ้าไรท์ให้คำสำคัญบางคำ แต่อีกคำไม่มี คือมันจะขัดกันได้ เช่น เง็กเซียนฮ่องเฮา คือเราพึ่งเคยได้ยินจากเรื่องนี้ ฮวงโฮ่ว ก็แปลว่าฮ่องเฮาเหมือนกัน เวลาอ่านมันขัดแย้งกันเอง เรื่องคำผิดมีปกติ ฝากไรท์นะคะ นิยายเป็นจินตนาการของไรท์ที่ต้องการสื่อให้คนอื่นเห็น ไม่ว่าจะเรื่องราวจะดำเนินการไปยังไง ก็คือสิ่งที่ไรท์ต้องการถ่ายทอด อย่าปล่อยให้เป็นจินตนาการของคนอื่น ไรท์เป็นแค่ผู้เขียนให้เท่านั้น คือพึ่งอ่านมาถึงตอนนี้ยังอ่านไม่จบ เลยไม่รู้เนื้อเรื่องจะดำเนินไปยังไงต่อแต่เห็นเรื่องนี้น่าสนใจ กลัวเป็นเหมือนหลายๆ เรื่องที่เคยอ่าน คือคิดเยอะเรื่องคำที่ใช้ในภาษาจีน นิยายคืออ่านเอาสนุก เพลิดเพลิน อย่าคิดมาก (ถ้าแต่งจำหน่ายก็อีกเรื่อง) ปกติเป็นนักอ่านเงา ไม่ค่อยเม้นต์แต่เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #810
    0
  6. #444 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:54
    เป๊ะ!!!!!รอตอนต่อไป อิๆๆๆๆ
    #444
    0
  7. #124 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 17:54
    สนุกๆๆๆๆ
    #124
    1
    • #124-1 turtle.B (@_beerbjp) (จากตอนที่ 10)
      23 พฤษภาคม 2560 / 18:03
      ขอบคุณนะคะ
      #124-1
  8. #86 MeaniE_18 (@MeaniE_18) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:09
    รอตอนต่อไปค่าาา
    #86
    1
  9. #84 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 12:27
    ค้างงงง
    #84
    1
  10. #83 0801748187 (@0801748187) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 12:20
    สนุกมากค่ะ
    #83
    1
  11. #81 22052544 (@22052544) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 11:24
    รออ่านต่อน่าคะมาอัพอีกน่าสนุกๆๆมากๆๆ
    #81
    1