ตอนที่ 22 : ตอนที่20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18893
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61


ตอนที่20

          จากวิหกงามเหินฟ้าเชิดหน้าหยิ่งยโส บัดนี้ปีกหักตกต่ำหมดสิ้นความสวยงาม ลำคอที่เคยตั้งตรงเชิดทะนงมองฟ้า เวลานี้กลับต้องก้มหน้ามองผืนดิน สูญสิ้นแล้วทั้งยศถาบรรดาศักดิ์ ไร้ซึ่งคนรักแลเห็นใจ ดังคำว่า กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมคืนสนอง
          เฉินซู่ฟางเข้าวังมาตั้งแต่ปีชงหยวนที่สิบเจ็ด ปีแรกได้เป็นเจี๋ยอวี้ปีต่อมาได้เป็นเจาเยี่ยนถัดจากนั้นอีกหกเดือนได้เป็นเสียนเฟย ความโปรดปรานของนางเป็นที่เลื่องลือไปทั่ววังหลวงทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากหวงโฮว่และตระกูลเหว่ย นางจึงใช้อำนาจความโปรดปรานรังแกผู้อื่น
          สามปีที่ผ่านมาเฉินซู่ฟางก่อคดีเอาไว้มากมายแต่ก็ไม่มีใครกล้าเอาความ นางจึงได้ลอยนวลอยู่จนถึงวันนี้ แต่หลังจากวันนี้ไปต่อให้คนที่มาช่วยนางเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ก็คงไม่อาจยับยั้งการลงทัณฑ์ขององค์จักรพรรดิได้
          “บอกมาว่าเจ้าทำอะไรกับสนมของเจิ้น” สรุเสียงดุดันถามความกับเฉินซู่ฟาง ดวงตาเรียวคมปลายมองใบหน้านองน้ำตาของหญิงสาวที่ตนเคยโอบกอดแนบกายอย่างรังเกียจเดียดฉันท์แล้วเมินหน้าหนี
          เฉินซู่ฟางฟังคำพูดของชายผู้เป็นสามีแลคนที่นางรักด้วยหัวใจที่เจ็บปวดเจียนตาย นี่น่ะหรือคนที่เคยพูดจาอ่อนหวานและนอนร่วมเตียงเคียงหมอนกับนาง นี่นะหรือคนที่นางปักใจรักสุดท้าย...เขากลับไม่มีแต่เยื้อใยต่อนาง
          ‘อย่ามอบใจรักให้คนเป็นจักรพรรดิ เพราะคนประเภทนี้ไม่เคยรักใครจริง ยกเว้นบัลลังก์’
          หากตอนนั้นนางเชื่อฟังสิ่งที่มารดาพร่ำสอนก็คงไม่เจ็บปวดเช่นนี้ ไม่ต้องกลายเป็นหญิงโง่งมที่ปักใจรักจนโดนผู้คนหลอกใช้พอหมดประโยชน์ก็ทิ้งขว้าง คิดแล้วก็หัวเราะเยาะสมน้ำหน้าตนเอง
           “ฮ่าฮ่าฮ่า! หม่อมฉันจะทำแบบนั้นได้อย่างไรเพคะหวงช่าง!” ถึงจะจนมุมแต่คนอย่างเฉินซู่ฟางน่ะหรือจะยอมรับง่ายๆ หญิงสาวทั้งร้องไห้และหัวเราะน้ำมูกน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้าจนหาเค้าความงามที่เคยมีไม่ได้
          หลี่หลงเทียนมองดูเฉินซู่ฟางที่นั่งคุกเข่าก้มหน้าร้องไห้และหัวเราะปฎิเสธความผิดราวกับคนบ้าด้วยแววตารังเกียจ เขาอยากรู้จริงๆ ว่าเฉินถงหลินเลี้ยงลูกด้วยอะไร แต่ละคนถึงได้ร้ายกาจเพียงนี้ วันหลังเขาจะได้หามาเลี้ยงลูกของเขาบ้าง เผื่อเจ้าสามคนนี้และลูกน้อยที่กำลังจะเกิดมาจะได้ร้ายกาจมากขึ้นมาบ้างวันข้างหน้าจะได้เอาความร้ายกาจมาปกป้องตัวเอง
          “เจ้ายังไม่คิดจะยอมรับผิดอีกหรือ หลายครั้งที่เจิ้นปล่อยผ่านเรื่องราวที่เจ้ากระทำผิด เพราะคิดว่าหวงโฮว่คงได้ตักเตือนและลงโทษเจ้าไปบ้างแล้ว แต่ไม่คิดว่าเจ้าจะชั่วช้าถึงขนาดคิดฆ่าคนกลางวันแสกๆ เช่นนี้ ดูท่าการตักเตือนของหวงโฮว่คงจะใช้กับเจ้าไม่ได้ผล” เหว่ยฉีหลินถึงกับหันขวับไปมองใบหน้าคมคายดุดันของหลี่หลงเทียน
          ทรงตรัสเช่นนี้ต่อหน้าธารกำนัลมากมาย ไม่ใช่ว่าต้องการบอกให้รู้โดยทั่วกันหรอกหรือว่าพระนางผู้เป็นถึงหวงโฮว่แต่ซึ่งไร้ความสามารถไม่อาจควบคุมตักเตือนผู้คนให้อยู่ในโอวาสได้ หรือถ้าเลวร้ายกว่านั้นคือพระนางอาจจะเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังการกลั่นแกล้งรังแกสนมนางในของเฉินซู่ฟาง
          “หวงช่างเพคะ หม่อมฉันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของฝ่ายในให้หม่อมฉันเป็นคนจัดการดีหรือไม่เพคะ” เมื่อโดนต่อว่าทางอ้อม เหว่ยฉีหลินก็อยากปัดเรื่องไม่ดีให้พ้นตัวยอมเสียสละหมากตัวหนึ่งเพื่อล้างมลทินให้ตนเอง
          แต่มีหรือที่คนอย่างหลี่หลงเทียนจะรู้ไม่ทัน เขาอยู่ในวังมาทั้งชีวิต เคยเห็นพระมารดาใช้เล่ห์กลมากมายกำจัดเหล่าสนมนางในมาบ่อยจนชินชา แล้วแค่ลูกไม้เด็กๆ เช่นนี้เขาจะดูไม่ออกเลยหรือ หวงโฮว่ถึงกับยอมเสียสละให้คนของตนตกต่ำ แต่ตนเองกลับไม่ยินยอมตกต่ำเปื้อนดินเปื้อนโคลนไปด้วย หากให้นางเป็นคนไต่สวนและลงโทษเอง เกรงว่าแม้แต่ชีวิตเฉินซู่ฟางก็คงจะหาไม่ แต่เขายังไม่อยากให้คนเช่นนี้ตายง่ายๆ หรอก นางจะต้องอยู่อย่างตายทั้งเป็นต่างหากถึงจะสาสมกับสิ่งที่ได้ทำไว้กับเทพธิดาน้อยของเขา
          “หวงโฮว่อย่าได้ลำบากเลย สตรีแซ่เฉินผู้นี้ดื้อด้านไร้สามัญสำนึกเดี๋ยวเจิ้นจะจัดการเอง ปลดนางแซ่เฉินให้เป็นไฉหนวี่ โบยยี่สิบไม้แล้วส่งไปกองงานซักล้าง ตลอดชีวิตห้ามโผล่มาให้เจิ้นเห็นหน้าหรือระคายตาเด็ดขาด!”
          สนมชายาที่ได้ยินทั้งหมดแล้วชาวาบไปทั่วทั้งใจ เพียงแค่โดนปลดจากตำแหน่งพระราชชายาขั้นหนึ่งลำดับที่สี่ ไปเป็นสนมขั้นแปดที่ต่ำสุด สูงกว่านางกำนัลทั่วไปแค่สองขั้นก็นับว่าหนักหนาแล้ว ยังมาโดนโบยอีกยี่สิบไม้เห็นทีคงมีสภาพอเนจอนาถไม่น้อย
          แล้วสตรีที่เกิดมาในตระกูลขุนนางใหญ่ที่ถึงแม้จะเป็นเพียงลูกภรรยารอง แต่ก็ไม่เคยทำงานหนักกลับถูกส่งไปอยู่กองงานซักล้างไม่รู้ว่าคนอย่างเฉินซู่ฟางจะทนได้นานแค่ไหน
          เวรกรรม เวรกรรม
          สนมชายาต่างพากันส่ายหน้าให้กับชะตากรรมอันน่าอนาถของอดีตเสียนเฟย เมื่อวานยังเชิดหน้าชูคอเป็นเสียนเฟย วันนี้กลับต้องเป็นไฉหนวี่ที่มีค่าแค่สนมในกองงานซักล้าง พลางมองดูสภาพผู้ที่ยโสโอหังด้วยความสะใจ แต่ถึงอย่างนั้นพวกนางก็ยังไม่วายหวาดระแวงร่างระหงที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ถึงกับสามารถทำให้จักรพรรดิสั่งลงทัณฑ์ร้ายแรงพระราชชายาที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ทรงโปรดปรานที่สุดได้ สนมซูเจี๋ยอวี้ผู้นี้คงไม่ธรรมดาแน่ เห็นทีพวกนางคงต้องระวังตัวอย่าได้ไปสร้างเรื่องขุ่นข้องหมองใจให้นาง หากไม่อยากมีสภาพเช่นเฉินซู่ฟาง
          “หวงช่าง! ทรงทำเช่นนี้กับหม่อมฉันไม่ได้นะเพคะ หวงโฮว่ทรงช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ หวงโฮว่!”เฉินซู่ฟางฟังจบก็ยืดตัวชันเข่าขึ้นมา “นางแพศยานั้น! นางกลั่นแกล้งหม่อมฉัน นางปีศาจ!”
          เฉินซู่ฟางกรีดร้องคร่ำครวญปฎิเสธความผิดของตนทั้งคลานเข่าไปเกาะขาหวงโฮว่ ผู้ที่คอยให้การสนับสนุนนางมาโดยตลอด เหว่ยฉีหลินชักเท้าหนีด้วยความรำคาญ พระนางดูคนผิดไปจริงๆ ดูผิดที่ไปเลือกเอาคนโง่มาสนับสนุนขึ้นมานั่งตำแหน่งเสียนเฟย ขนาดอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ยังไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ไม่แปลกหากจะถูกกำจัดง่ายๆ อยู่มาได้นานถึงสามปีก็คงเกินพอแล้ว
          “ลากนางออกไป” เสียงเด็ดขาดของหวงโฮว่ทำให้เฉินซู่ฟางถึงกับหน้าซีดเผือด ไม่คิดว่าคนที่คอยให้การสนับสนุนนางมาตลอดจะตัดหางปล่อยวัดถีบหัวส่งนางทันทีที่ไร้ประโยชน์
          “ปล่อยนะ ปล่อยข้า! หวงโฮว่ หวงโฮว่โปรดช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ หวงโฮว่!” ร่างกระเซอะกระเซิงสะบัดตัวจากการถูกจับกุม “หวงโฮว่ช่วยหม่อมฉันด้วย จะให้หม่อมฉันทำอะไรก็ได้หม่อมฉันยอมแล้ว หวงโฮว่! หากไม่ทรงช่วยหม่อมฉันพระองค์ก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่เป็นสุขอีกเลย!”
          “เอาตัวนางออกไปเดี๋ยวนี้!” ด้วยกลัวว่าหมากที่หมดประโยนช์จะกล่าวอะไรมากไปกว่านี้จึงตวาดสั่งขันทีให้ลากเฉินซู่ฟางออกไป
          “นางเฒ่าสารพัดพิษ! สักวันเจ้าจะต้องเจอดี! ปล่อย! ปล่อยข้านะ หวงโฮว่ช่อยหม่อมฉันด้วย นางเฒ่างูพิษช่วยข้าด้วย!” หญิงสาวทั้งดิ้นทั้งตะโนด่าทอขอความช่วยเหลือจากหวงโฮว่ที่ตอนนี้มีสีหน้าซีดเซียวสลับแดงก่ำดวงตาคู่งามเปล่งประกายวาวโรจน์มองตามร่างของเฉินซู่ฟาง ไม่นานร่างงามของเฉินซู่ฟางก็ถูกลากออกจากตำหนักช่างลี่ด้วยสภาพอเนจอนาถหมดความหยิ่งทะนง เรียกสายตาสมเพชเวทนาและสาสมใจจากสนมชายาหลายนางไม่น้อย

          “ตอนนี้หมดเรื่องวุ่นวายแล้ว หวงโฮว่และสนมรักทั้งหลายกับไปพักผ่อนเถอะ” ตัวปัญหาถูกลากออกไปสำเร็จโทษแล้วหลี่หลงเทียนก็หันมาไล่คนที่ยังอยู่ทางอ้อม เขายังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมากไม่อยากให้คนเหล่านี้อยู่เป็นก้างขวางคอ
          สนมชายาทั้งหลายที่โดนไล่ทางอ้อม ก็ไม่คิดจะหน้าหนาอยู่ต่อให้องค์จักรพรรดิระคายเคืองพระเนตรพระกรรณ จนต้องโดนปลดเหมือนเฉินซู่ฟางรีบยอบกายถวายคำนับจากลาทันที
          “หม่อมฉันทูลลาหวงช่างเพคะ” เหว่ยฉีหลินเองก็ไม่คิดจะอยู่ต่อให้เจ็บใจไปมากกว่านี้ พระนางทั้งเจ็บใจทั้งอับอาย ยิ่งได้เห็นสายตาตลกขบขันของสนมชายานางอื่นก็ยิ่งรู้สึกเคืองแค้น หากเฉินซู่ฟางเปิดโปงการกระทำของพระนางทั้งหมดที่ทราบพระนางก็ยังไม่เจ็บใจเท่ากับได้ยินอีกฝ่ายด่าทอว่าเป็นนางเฒ่าสารพัดพิษต่อหน้าผู้คนตั้งมากมาย ไหนจะถูกสวามีในนามของพระนางหักหน้าท่ามกลางผู้คนก็ยิ่งไม่อาจทนกดข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในอกได้อีกต่อไปจึงยอมกลับไปอย่างไม่อิดออดโดยมีเซียวซู่เฟย หรงเสียนเฟยและเหว่ยเหยียนเหยียนตามกลับไปด้วย
          “หม่อมฉันขอทูลลาเพคะ” หลังจากหวงโฮว่เสด็จจากไปแล้ว หม่ากุ้ยเฟย ถานกุ้ยเฟย จูซู่เฟย ต่งเต๋อเฟย หวังซือเมี่ยวและสนมคนอื่นๆ ก็เอ่ยขอตัวกลับเช่นกัน
          สวีรั่วหลานและเจียงหวั่นชิงยังรั้งรออยู่ในตำหนักเช่นเดียวกับองค์ชายทั้งสองที่ยังไม่ไปไหน พวกเขาต่างเฝ้ามองร่างที่ยังนอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกต่างกัน หลี่เสวียนอู่มองด้วยความโกรธกรุ่นและหงุดหงิดหลังจากที่รู้ว่าหญิงสาวแสนงาม ที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคือสนมที่พระบิดาหลงใหลจนละเลยลืมเลือนสนพระทัยพระมารดาของเขา ถ้ารู้แต่แรกเขาจะบอกให้หลี่หลงหลานปล่อยนางให้จมน้ำตายเสียดีกว่า
          หลี่หลงหลานแม้จะมีสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึกแต่ดวงตาแสดงออกถึงความชื่นชมในความงดงามเกินกว่าหญิงใดที่เขาเคยพบเห็นของสนมซูเจี๋ยอวี้อยู่สามส่วน ส่วนเจียงหวั่นชิงแม้จะแสดงความไม่พอใจในตัวสหาย ที่ได้จักรพรรดิคอยดูแลอย่างใกล้ชิดแต่ในใจลึกๆ แล้วก็อดห่วงอีกฝ่ายไม่ได้ ต่างจากสวีรั่วหลานที่ยืนมองตาใสไร้คลื่นอารมณ์ใดๆ
          เหมือนหลี่หลงเทียนจะรู้ว่ายังมีคนที่ยังไม่กลับออกไป เลยละสายตาจากใบหน้างดงามซีดเซียวของซูฟางเซียน แล้วหันไปมอง
          “ทำไมยังออกไปอีก” สุรเสียงเย็นชาเรียบเฉยเปล่งออกมาจากริมพระโอษฐ์หยักหนา ดวงตาเรียวคมกริบสีนิลเหลือบมองไปยังสนมและบุตรชายที่ยังคงอยู่
          “ทูลหวงช่าง หม่อมฉันอยากอยู่ดูแลซูเจี่ยเจียเพคะ” สวีรั่วหลานตอบด้วยท่าทางน่ารักสดใสดวงตาเปล่งประกายขวยเขินยามเงยหน้าสบสายพระเนตรคมกริบขณะ เจียงหวั่นชิงลอบเบ้ปากกลอกตาบนทันทีที่ได้เห็นกิริยานั้น
          “ไม่ต้องพวกเจ้ากลับไปได้แล้ว” หลี่หลงเทียนไม่เพียงไม่สนใจแต่ยังไล่กลับแบบไม่รักษาน้ำใจเลยสักนิด รอยยิ้มสดใสดุจตะวันรุ่งของสวีรั่วหลานเปลี่ยนเป็นจืดเจื่อนลงทันทีที่ได้ยิน ต่างจากเจียงหวั่นชิงที่ยิ้มหวานหยดรับคำแล้วยอบกายเอ่ยลา
          “หม่อมฉันทูลลาหวงช่าง ทูลลาองค์ชายทั้งสองเพคะ”
          เมื่อเจียงหวั่นชิงจากไป สวีรั่วหลานก็ไม่คิดที่จะอยู่ต่อให้ถูกหาว่าหน้าหนารีบยอบกายจากไป แต่ก่อนจะก้าวขาออกจากห้องดวงตาสดใสเจิดจ้าก็เหลือบมองไปยังร่างระหงบนเตียงนอนชั่วครู่หนึ่ง แล้วตัดใจเดินออกไป
          “เสด็จพ่อ! เหตุใดท่านต้องยอมให้นางตั้งครรภ์ด้วย” หลังจากในห้องเหลือเพียงหลี่หลงเทียน หลี่เสวียนอู่ หลี่หลงหลาน หลี่เต๋อซาน ตู้เจียว และซูฟางเซียนที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่ หลี่เสวียนอู่ก็โวยวายเสียงดังลั่นถามเอาความกับพระบิดาเรื่องน้องที่อายุห่างจากเขาหลายสิบปีทันที
          “เจ้าสามอย่าส่งเสียงดัง” หลี่หลงเทียนเอ่ยปรามบุตรชายจอมอันธพาลเสียงเย็น แต่หลี่เสวียนอู่ขี้โมโหไหนเลยจะสนใจยังคงโวยวายเสียงดังต่อไป ตอนนี้ต่อให้เป็นช้างเขาก็ยังเห็นว่าเป็นมด จึงไม่ทันเห็นแววตาเย็นเยียบของผู้เป็นบิดา
          “เสด็จพ่อท่านบอกลูกมาเดี๋ยวนี้นะ ทำไมต้องให้นางตั้งครรภ์ด้วย!”
          “หุบปาก!” หลี่หลงเทียนตวาดเสียงดุดันด้วยความรำคาญ ก่อนจะถามคำถามที่ทำให้บุตรชายขี้โมโหหยุดอาละวาด “ที่เจ้ามาอาละวาดเช่นนี้เป็นเพราะอะไรกันแน่หรือเจ้ากลัวว่าน้องจะมาแย่งสิ่งใดที่เจ้าปรารถนาไป”
          ถึงจะรู้ดีอยู่แก่ใจว่าบุตรชายคนที่สามเจ้าอารมณ์อันธพาลและร้ายกาจ แต่ก็เป็นคนจริงใจเปิดเผยตรงไปตรงมาไม่มุ่งหวังในอำนาจที่ถามก็เพื่อความแน่ใจว่าเขาไม่ได้มองลูกผิดไป
          ตึง!!
          “เสด็จพ่อ! ไม่ใช่อย่างนั้นนะพะยะค่ะ” หลี่เสวียนอู่นึกว่าพระบิดากำลังเข้าใจผิดจึงทิ้งตัวคุกเข่าจนเกิดเสียงดัง พร้อมกับปฎิเสธความเข้าใจผิดของพระบิดา
          “ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นแล้วมันอย่างไหนกันล่ะ” หลี่หลงเทียนยังคงถามต่อ นัยน์ตาสีนิลคมกริบเก็บซ่อนประกายขบขันเอาไว้อย่างมิดชิด
          “ก็ลูกไม่อยากมีน้องอายุรุ่นราวคราวลูกน่ะพะยะค่ะ” หลี่เสวียนอู่ข่มความอับอายตอบเสียงอ่อย ใบหน้าคมคายดุดันง่ำงอราวกับเด็กเล็กชวนให้ขบขันยิ่ง
           ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!
          เพียงเท่านั้นก็ทำให้หลี่หลงเทียนหลุดหัวเราะเสียงดังเช่นเดียวกับหลี่เต๋อซานและตู้เจียว ขนาดหลี่หลงหลานที่นิ่งเงียบเป็นก้อนน้ำแข็งยังมีแววขบขันผ่านดวงตาคมกริบสีนิลเช่นกัน จะมีก็แต่หลี่เสวียนอู่ที่นั่งคุกเข่าอ้าปากค้างด้วยความตะลึง ก่อนจะนึกได้ว่าจนโดนพระบิดากลั่นแกล้ง
          ในบรรดาลูกทั้งหมด หลี่เสวียนอู่ขี้โมโหคือคนที่หลี่หลงเทียนชอบกลั่นแกล้งที่สุด ลูกคนนี้ไม่เคยกลัวเกรงใคร นอกจากเขากับหม่ากุ้ยเฟย ความขี้โมโหของหลี่เสวียนอู่คือจุดเด่นและจุดด้อยสามารถทำให้ผู้คนหวาดกลัวได้แต่ก็สามารถทำให้โดนปั่นหัวได้เหมือนกัน หลี่หลงเทียนจึงปล่อยให้ออกไปหาประสบการณ์โดยการเที่ยวเล่นไปทั่วทุกแว่นแคว้นให้ไปเจอผู้คนมากมาย เรียนรู้เรื่องการสู้รบจากทุกแคว้นเพื่อมาพัฒนาตนเพื่อใช้ประโยชน์ในวันข้างหน้า
          ส่วนหลี่หลงหลานนิ่งเฉยเย็นชามีความเป็นผู้นำสูงรู้จักใช้อำนาจและเจ้าเล่ห์เพทุบาย แม้จะแสดงสีหน้านิ่งเฉยตลอดเวลา แต่สมองกลับมีกลไกของการปกครองมากมาย ใช้ความนิ่งสยบได้ทุกสิ่ง
          แต่คนที่น่าห่วงที่สุดคือหลี่หยางเจี้ยน หลี่หลงเทียนหวาดหวั่นอยู่ตลอดเวลาว่าบุตรชายคนนี้จะละทางโลกมุ่งสู่ทางธรรมโดยสมบูรณ์ ไม่ใช่ว่าเขาไม่ยินดีกับการตัดสินใจของบุตร แต่เขาคิดว่ามันเร็วจนเกินไป หลี่หยางเจี้ยนควรได้เห็นได้รู้จักได้สัมผัสกับโลกให้มากกว่านี้ คิดแล้วก็ได้แต่ถอดถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ความคิดและการกระทำของลูกแต่ละคนช่างขัดใจเขาจริงๆ
          “ไปหามารดาของพวกเจ้าเถอะ ป่านนี้คงรออยู่นานแล้ว” หลังจากได้หัวเราะคลายให้ความกังวลแล้ว หลี่หลงเทียนก็หันกลับไปสั่งความกับบุตรชาย
          “พะยะค่ะเสด็จพ่อ” หลี่เสวียนอู่กับหลี่หลงหลานคุกเข่าถวายคำนับผู้เป็นทั้งบิดาและเจ้าครองแผ่นดินก่อนจะเดินออกจากตำหนัก
          เมื่อบุตรชายจากไปแล้ว ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มของหลี่หลงเทียนก็จางหายไป ชายหนุ่มฉกรรจ์หันไปหาหลี่เต๋อซาน แล้วถ่ายทอดความต้องการของตนให้อีกฝ่ายฟัง
          “ถ่ายทอดราชโองการออกไป แต่งตั้งสนมเจี๋ยอวี้ แซ่ซู นามฟางเซียน เป็นสนมเอก ขั้นสองเจาอี๋ ประทานตำหนักซูลี่อีกสามวันให้ย้ายเข้าไปอยู่ได้”
          “กระหม่อมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้พะยะค่ะ”
          หลี่เต๋อซานรีบพาตัวเองออกจากห้องนอนพร้อมทั้งลากตู้เจียวออกไปด้วย ในห้องจึงเหลือเพียงหลี่หลงเทียนและซูฟางเซียนเท่านั้น
           “ข้าให้สัญญาว่าจะปกป้องเจ้าและลูกให้ดีที่สุดเสี่ยวเซียนของข้า” ใบหน้าหล่อเหลาคมคายโน้มลงมาจุมพิตที่หน้าผากมนอย่างแผ่วเบาเป็นการให้คำมั่นสัญญาและถ่ายทอดทุกความรู้สึกที่เขามีไปให้นาง แม้จะรู้ว่าหญิงสาวไม่มีโอกาสที่จะรับรู้เลยก็ตาม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

1,650 ความคิดเห็น

  1. #1234 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 02:22
    บางทีก็ไม่เข้าใจพระเอกไม่ได้รักนางเอก แต่ก็ห่วง แถมก็เจ้าชู้นอนกับสนมไปทั่ว ฟาดจนจะหมดเมืองอยู่แล้ว
    #1234
    0
  2. #1221 monny2202 (@monny2202) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 22:14
    สะใจค่ะ // อุวะฮะฮ่าฮ่าฮ่าาาาาาา // หัวเราะแบบตัวร้ายในหนังจีนเบอร์สิบ 55555
    #1221
    0
  3. #488 ส้ม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 06:33
    สะใจคะ จัดการเขี่ยกระเด็นไปแล้วหนึ่ง อยากให้นางเอกขึ้นเปนเฟย แล้วลูกห้ามแท้งน้าาาาาาา
    #488
    0
  4. #260 อ่ะ งง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 22:08
    สรุปนางมาทำไม ไม่ได้ทำไรเลย โง่ๆอยุ่โชดดีอะ
    #260
    0
  5. #226 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 01:11
    รออออออ อ
    #226
    0
  6. #225 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:34
    สะจายๆๆๆๆๆผยองดีนัง
    #225
    0
  7. #224 yanan (@tpyanan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 21:59
    ในเมื่อไปอยู่โรงซักล้างแล้วก็อย่าให้นางตายเร็ว ตัดฉากกลับไปดูความยากลำบากของนางด้วย รีดอยากสะใจ
    #224
    0
  8. #223 Kwan2528 (@Kwan2528) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 21:56
    นี่เดาว่า นางเอกอาจแท้ง หรือเกือบแท้ง เพราะสวีลั่วหลาน. จากความไว้ใจนั่นเอง
    #223
    0
  9. #222 ★WISTERIA★ (@Hawthorn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 21:49
    ตำแหน่งใหญ่ขึ้นไปอีกแล้วค่าาาาาาาาาาาาาาาา
    รอออออออออออออออ
    #222
    0
  10. วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 21:24
    ไรท์มาแล้วววว คิดถึงหนักมาก 55555
    บทลงโทษก้ไม่เบาละนะ โดนลดขั้น โดนโบย โยนไปไว้โรงซักล้าง ถ้าจะโหดกว่านี้ก้ตัดมืออ่ะค่ะ ชอบผลัก ชอบจิกหัวคนอื่นนัก ตัดทิ้งมันซะเลย =,.= (โหดไปมั้ย? 55555)

    แต่ๆๆๆๆ ขอร้องไรท์เรื่องลูกนางเอก อย่าให้โดนแกล้งจนแท้งอะไรทำนองนี้เลยนะคะ (สบตาปิ๊งๆแบบในการ์ตูนตาหวาน) จะลูกแฝด ลูกสาว ลผุกชาย รับได้หมด ขออย่างเดียว อย่าแท้งเลยแม่คู๊ณ~~~~ 55555 ความอินนี้ =,.=

    ปล. ขอบคุณที่อัพให้อ่านค่ะ รักนะไรท์ จุ้บ~~
    #221
    0
  11. #219 S.Tasha (@thacha13012) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:47
    ลูกนางเอกขอเป็นแฝดชายหญิงนะคะ รูปงามล่มแคว้น เก่งกล้าสามารถ ได้พ่อได้แม่มาเต็มๆประมาณนี้อ่ะค่ะ



    ไม่เอาแบบโดนกลั่นแกล้งแล้วแท้งนะคะ อยากเห็นแม่เสือปกป้องลูกเสือ // งานมโนของรีดถึงดาวเสาร์แล้วค่ะ 555
    #219
    0
  12. #218 พิมพ์ภูรา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:21
    ติดใจตรงนางเอกฉลาดมาโดยตลอดแต่ดันมาตกม้าตายโง่ๆเพราะอ่านเพื่อนอีกคนไม่ออก

    อ่านแล้วรู้สึกขัดๆอยู่นะ

    ส่วนเรื่องตั้งครรภ์นี่

    เป็นเรื่องที่น่าสงสารนางเอกมากๆนะ

    ตามกฎสนมแล้ว

    เพราะตามที่รู้ๆกันก็คือสนมจักรพรรดิถ้าไม่ใช่ขั้นเฟยก็ไม่มีสิทธิ์เลี้ยงดูบุตรของตนเอง

    ไม่เท่ากับว่านางเอกคลอดลูกเพื่อให้คนอื่นเลี้ยงหรอกเหรอ

    หรือว่าไรท์ลืม?
    #218
    1
    • #218-1 yanan (@tpyanan) (จากตอนที่ 22)
      1 มิถุนายน 2560 / 22:02
      ไรท์อาจจะรอคลอดก่อนค่อยตั้งขั้นเฟยก็ได้มั้งคะ เดี๋ยวต่ำแหน่งจะก้าวกระโดดไป นี้ก็ได้หลายขั้นแล้วนะ
      #218-1
  13. #217 saitanrin (@saitanrin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:07
    ลูกเเฝดเเน่เลย
    #217
    0
  14. #216 ไข่มุกราตรี (@Kano23) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:03
    นางเอกน่าจะเลื่อนขั้นเป็นชั้นเฟยนะคะ หรือว่าเต็มแล้ว
    #216
    0
  15. #215 LionJiw (@jacheaw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 20:01
    ชอบเรื่องนี้นะคะ เป็นกำลังใจให้แต่งเรื่องนี้ต่อจนจบ

    ส่วนเรื่องบทลงโทษที่ถามว่าเบาไปไหม ตอนอ่านรู้สึกว่าทำไมมันน้อยจัง
    แต่พอคิดตาม ถูกลดขั้น ถูกโบย ถูกส่งไปกองซักล้าง จริงๆมันก็หนักแล้วนี่นะ?
    เลยกลับไปอ่านไปอีกที อืมมมมม มันขาดอะไรไปนะ.......
    จากหลายตอนที่ผ่านมาไรท์บรรยายบทการกลั่นแกล้งไว้เยอะ
    ทำให้เราคาดหวังถึงบทลงโทษที่มันต้องสะใจ สาแก่ใจไว้อะ แต่นี่พอถึงจุดที่คาดหวัง
    ไรท์ตัดจบในไม่กี่ประโยค จริงๆถ้าเพิ่มบทในช่วงตัดสินโทษ การต่อปากต่อคำทั้งเสียนเฟย
    หวงโฮ่ง หวงซ่าง เพิ่มคำบรรยายแบบที่เราอ่านไปแล้วรู้สึกสมน้ำหน้าเสียนเฟยมากๆ
    มันน่าจะทำให้ครบรสขึ้นมาก
    สรุปตามคิดเราเลยนะ บทบรรยายช่วงลงโทษมันสั้นไปเลยทำให้รู้สึกว่าบทลงโทษมันเบาไป
    พิมพ์ไปๆมาๆแล้วชักงงตัวเอง? เอาเป็นว่า ชอบเรื่องนี้นะค้าาาาาาาาาาา


    #215
    0
  16. #214 0613286288 (@0613286288) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:48
    ถึงขั้นฆ่าพี่ชายตัวเองนี้แร้วตั้งตัวเองเป็นฮองเต้นี้ สุยอดเลยพระเอกเรา
    #214
    0
  17. #212 juiinarak (@juiinarak) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:36
    จุดจบเบาไปค่ะไรท์ส่วนนางเอกน่าจะได้ขึ้นเป็นเฟยนะคะจะได้เลี้ยงลูกเองสนมยศต่ำกว่าเฟยคลอดมาต้องให้คนอื่นเลี้ยงค่ะ
    #212
    0
  18. #211 kik1529928 (@kik1529928) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:28
    ถ้าถามเราว่าโทษที่ได้เบาไปไหมเราว่าไม่นะนี่เหมือนนางตายทั้งเป็นเลยล่ะ
    #211
    0
  19. #210 baba (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:15
    จุดจบเบาไปค่ะ สำหรับคนร้ายกาจทำคนอื่นมา 3 ปี ที่สำคัญกล้าฆ่าคนต่อหน้าและกลางสันแสก ๆ ....น่าจะโดนมากกว่านี้...ปลดจากสนมทั้งหมดแล้วเป็นแค่นางซักล้าง โบย แถมตัดมืออีก....โหดไปมั้ย 555

    #210
    0
  20. #209 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 19:12
    สมน้ำหน้านังเฉิน ถูกปลด ถูกเฆี่ยน แล้วไปอยู่ห้องซักล้าง เหมือนนางฟ้าตกสวรรค์ เลยกลายเป็นนางคว้า(คว้าอะไรไม่ได้สักอย่าง)แทน55555สนุกมากคะ รออ่านต่อค่ะ ลุ้นเรื่องราว แผนการ ต่างๆ ทำไม????
    #209
    0
  21. #208 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:57
    มันทรยศ มุ่งหสังอำนาจ แล้วตั้งมันเป็นฮองเฮาทำไม รอเฉลย
    #208
    0
  22. #207 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:55
    นางเอกดวงดีจังเบ้ยยย
    #207
    0
  23. #206 LowSugarPink (@LowSugarPink) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:49
    สมน่านังสตรีแซ่เฉิน
    #206
    0
  24. #205 LowSugarPink (@LowSugarPink) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:48
    มีความซับซ้อนน
    #205
    0