(จบ) มนต์วิฬาร์ | Omegaverse | #เนียลอง

ตอนที่ 5 : บทที่ ๕ : ปราชัย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2908 ครั้ง
    24 ม.ค. 62

บทที่ ๕ : ปราชัย

ดั่งเพลิงเลิกคิ้วสูงแล้วมองคุณชายหนึ่งโดยไม่อยากจะเชื่อ แม้ว่าจะได้รับการศึกษาเกี่ยวกับวรรณะใหม่มามาก แต่คนที่เติบโตในครอบครัวอันฬาอย่างเขาก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเกี่ยวกับกาฬวิฬาร์มากนัก เนื่องจากวรรณะแมวดำนั้นมีจำนวนน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับอันฬาและบรรตาในปัจจุบัน รวมถึงเรื่องรังเช่นกัน เขารู้มาว่ากาฬวิฬาร์จะชอบหมกตัวแล้วนอนเฉย ๆ แต่ไม่เคยรู้เอาเสียเลยว่าเจ้าแมวดำจะทำรังเมื่อตอนรู้สึกไม่สบายใจ และแน่นอนว่าชายหนุ่มเองก็ไม่เคยเห็นรังของกาฬวิฬาร์มาก่อน

จริง ๆ แล้วเขาจะสร้างรังตอนมีความต้องการกับตอนตั้งท้องด้วยนะครับคุณชายหนึ่งกล่าวแล้วยิ้ม

อ่า งั้นหรอกหรือครับดั่งเพลิงยกมือหนามาเกาต้นคอด้วยความเก้ ๆ กัง ๆ ชายหนุ่มหลบตาคุณชายหนึ่งเพื่อไม่ให้อีกคนรู้ว่าตนแอบนึกภาพตามอยู่

เรื่องเนคไท ผมว่าคุณเพลิงต้องขึ้นไปขอคืนจากเจ้าตัวเองเสียแล้วล่ะครับ เพราะช่วงสายวันนี้ผมเองก็ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าตัวให้เข้าไป สงสัยเจ้าสองคงเบื่อกลิ่นผมแล้วล่ะมั้ง”  

หากคุณชายหมอที่เป็นพี่ชายยังเข้าไปไม่ได้ แล้วอย่างผมจะเข้าไปได้หรือครับ

ไม่อย่างนั้นก็คงต้องรอจนกว่าเจ้าสองจะออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้วล่ะครับ แต่ผมไม่แน่ใจนักว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกกี่วันคุณชายคนโตของวังเทววงศ์ตอบ

ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมคงต้องรบกวนคุณชายหมอให้ช่วยพาผมไปหาคุณชายสองแล้วล่ะครับชายหนุ่มตัวหนาที่ก่อนหน้านี้นิ่งคิดไปครู่หนึ่งกล่าวกับคุณชายวัชระ

ทางนี้ครับคุณชายหนึ่งกล่าวแล้วเดินนำดั่งเพลิงไปยังชั้นสองของวัง และเมื่อชายทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องสลักลายดอกไม้ห้องหนึ่ง คุณชายหนึ่งก็พยักพเยิดหน้าเป็นเชิงให้ดั่งเพลิงเข้าไปในห้องดังกล่าว

คุณชายไม่เข้าไปด้วยกันหรอกหรือครับชายหนุ่มหันไปถามชายอายุมากกว่าอีกคนที่หยุดอยู่หน้าห้อง เขารู้ด้วยสัญชาตญาณทันทีว่าห้องด้านหน้าคงจะเป็นห้องของแมวขโมยที่เขาตามหา

ไม่ดีกว่าครับ ประเดี๋ยวจะโดนโกรธเอา

ครับดั่งเพลิงได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

คุณเพลิง ผมจะยืนรออยู่หน้าห้องนะครับ และผมก็หวังว่าจะไม่มีอะไรไม่งามเกิดขึ้นนายแพทย์หนุ่มกล่าวพร้อมส่งยิ้มให้กับดั่งเพลิง

รอยยิ้มของคุณชายหนึ่งทำให้ดั่งเพลิงรู้สึกขนลุกเล็ก ๆ เขารู้สึกได้ว่าภายใต้รอยยิ้มอย่างใจดีนั้น มองปราดเดียวก็รู้ได้ว่าคุณชายหนึ่งคล้ายกับมีอะไรในใจ และดูท่าจะหวงและห่วงน้องมาก หากมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณชายอนิละ ไม่แคล้วตนคงได้เป็นศพไปนอนอยู่ในสวนวังเทววงศ์เป็นแน่

ครับชายหนุ่มยิ้มเจื่อน จากนั้นจึงเปิดประตูเข้าห้องของคุณชายอนิละไป

ถึงแม้ว่าดั่งเพลิงจะได้กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งจาง ๆ ปนกับกลิ่นสมุนไพรตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในวังเทววงศ์ เขาก็ไม่ได้แปลกใจนักเพราะว่ายังไงเสีย วังแห่งนี้ก็มีกาฬวิฬาร์กลิ่นดอกไม้หวานอาศัยอยู่  ทว่าเมื่อเปิดประตูห้องของคุณชายสองเท่านั้นราวกับว่าห้องนอนที่ตกแต่งแบบยุโรปนี้มีต้นสายน้ำผึ้งปลูกอยู่กลางห้อง ไม่ว่าจะเครื่องเรือนหรือสิ่งของใด ๆ ในห้องของคุณชายคนรองกลับมีกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งอบอวลไปเสียหมด โดยเฉพาะบริเวณเตียงนอนและตู้เสื้อผ้าขนาดมหึมาที่ใหญ่เสียจนชายหนุ่มแอบคิดไม่ได้ว่าคงถูกสั่งทำเป็นพิเศษ

คุณชายสายน้ำผึ้ง อยู่หรือไม่ครับดั่งเพลิงเคาะประตูตู้เสื้อผ้าไม้สัก

หึ้

เจ้าของกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งที่กำลังมุดอยู่ในกองผ้าเป็นพะเนินเกือบสบถออกมา เมื่อได้ยินเสียงเรียกของคนที่อยู่ข้างนอก มือเล็กกำเนคไทสีน้ำเงินเข้มแน่น มองซ้ายทีขวาทีแล้วก็สอดมันเอาไว้ใต้หมอนกลิ่นชาที่ตนเองลักของน้องชายมาเมื่อไม่กี่วันก่อน

โอ้โห นี่ตู้เสื้อผ้าหรือห้องแต่งตัว เห็นแล้วก็อยากจะเข้าไปสำรวจเสียจริงชายหนุ่มขึ้นเสียงให้ดังพอที่คนข้างในตู้จะได้ยินแล้วยกมือขึ้นตีตู้ไม้จนเกิดเสียง

อย่าเข้ามา โอ๊ย!เพราะคำพูดทีเล่นทีจริงของดั่งเพลิง​ศีรษะ​ของคุณชายสองที่ดิ้นขลุกอยู่ข้างในถึงชนกับตู้ไม้

ครับผมดั่งเพลิงถึงกับกลั้นยิ้มไม่อยู่เมื่อนึกภาพท่าทีเงอะงะของคุณชายจอมดื้อที่กำลังนอนอยู่ในกองเสื้อผ้า

มาทำไม

มาตามหาเนคไทที่มีแมวขโมยไปน่ะซีครับ

เนคไทอะไร ไม่มีเสียหน่อย

คุณชายสองแน่ใจหรือครับ

ดั่งเพลิงทวนคำถามแล้วเคาะที่ประตูตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่อีกครั้ง ชายหนุ่มที่อยู่อีกด้านของประตูตกใจถึงกับเอาผ้าห่มผืนใหญ่มาห่มตัวไว้แน่น

อย่าเคาะได้ไหม

แน่ใจหรือครับว่าไม่มีเนคไทกลิ่นแอปเปิ้ล

อ้าว ไม่ใช่กลิ่นพิมเสนหรอกเหรอ” 

เอ ใช่หรือครับ

ใช่สิกลิ่นหอมเหมือนเครื่องหอมเล เอ๊ะ นี่หลอกถามผมเหรอ

คนตัวโตที่อยู่ข้างนอกถึงกับยกมือขึ้นมาป้องปากไม่ให้อีกฝ่ายได้ยินเสียงหัวเราะของตน บทคุณชายสองจะซื่อก็ซื่อเสียเหลือเกิน แม้ว่าดั่งเพลิงจะมั่นใจอยู่แล้วว่าอีกฝ่ายพอจะรู้ว่าตนมีกลิ่นอะไรแต่การที่ได้ยินจากปากของคุณชายเองว่ากลิ่นของตนเป็นพิมเสนก็ยิ่งมั่นใจได้เข้าไปใหญ่ 

มั่นใจว่าทั้งคู่เป็นคู่กันจริง ๆ

แปลกใจจริง อย่างคุณชายเทววงศ์ หากอยากได้เนคไทแค่ออกปาก คนรับใช้คงแจ้นไปที่พาหุรัดแล้ว แต่นี่กลับมาเป็นขโมยเสียอย่างนั้น

...

แต่ว่านะ เนคไทเส้นนั้นเป็นอันที่ป๊าซื้อให้ผมเสียด้วยน่ะซีครับดั่งเพลิงทำเสียงตัดพ้อระคนผิดหวัง

ขอคืนได้ไหมครับ

คุณชายสองเปิดประตูตู้เสื้อผ้ากะทันหัน จนดั่งเพลิงถอยไปตั้งหลักแทบไม่ทัน คนตัวบางห่มคลุมโปงด้วยผ้าผืนใหญ่กลิ่นสมุนไพรไปทั้งตัว เหลือเพียงแต่ใบหน้าเล็กที่แสดงอาการไม่สบอารมณ์อย่างชัดเจน ทั้งหน้านิ่วคิ้วขมวดและปากเล็กที่คว่ำลงเพราะถูกขัดใจ แทนที่จะเกรงกลัวแต่ดั่งเพลิงกลับรู้สึกว่าน่าแกล้งเสียยิ่งไปใหญ่

เอาคืนไปเลยไป!” ว่าแล้วคุณชายสองก็ยื่นเนคไทสีน้ำเงินเข้มคืนให้กับเจ้าของมัน

ครับผมดั่งเพลิงยิ้มกวนแล้วยื่นมือไปรับเนคไทคืน

…” คุณชายสองไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็เห็นได้ชัดว่าเจ้าแมวดำมองตามสิ่งของดังกล่าวด้วยสายตาเว้าวอนจนคนตัวใหญ่กว่าเองก็แอบคิดว่าหากยกเนคไทขึ้นสูงแล้วอีกฝ่ายจะตะปบตามหรือไม่

ขอบคุณนะครับ

กลับไปได้แล้ว จะอยู่ทำไม

ประเดี๋ยวครับคุณชายสอง

มีอะไรอีก

ถ้าหากไม่รังเกียจกลิ่นพิมเสนของกระผม ก็ช่วยเอานี่ไปแทนเนคไทนะครับ

ว่าแล้วดั่งเพลิงก็ถอดสูทสีน้ำตาลเข้มของตนออกแล้วนำไปคลุมช่วงตัวด้านหน้าของคนคุณชายอนิละที่นั่งอยู่ในตู้ คนตัวบางเงยหน้ามองด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ดวงตากลมที่ช้อนมองขึ้นมา ทำให้เขาเองก็อดที่จะลูบศีรษะของคุณชายสองไม่ได้ เขาเอื้อมมือไปลูบลงยังกลุ่มผมสีนิลอย่างบางเบา ในขณะที่คนที่ถูกกระทำก็มองเขาไม่วางตา เมื่อสบตากันครั้งนี้มันเหมือนกับว่าทั้งสองยังมีเรื่องอีกมากมายที่รอคอยกันและกันอยู่

เหมือนกับว่าในตอนนี้และตลอดไปถ้าหากเป็นคนตรงหน้าทุกอย่างก็คงเป็นไปได้

เอ่อ ขอโทษครับคุณชายชายหนุ่มกล่าวทันทีเมื่อรู้สึกตัวว่าอาจกำลังเสียมารยาทแล้วยกมือขึ้นทันที

ขอบคุณ

อะไรนะครับ

ขอบคุณนะครับ

ดั่งเพลิงถึงกับไปไม่เป็นเอาเสียเลย เมื่อคุณชายสองกระชับเสื้อสูทกลิ่นพิมเสนของเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น จากนั้นก็ก้มลงไปสูดดมราวกับเด็กได้ของเล่นที่อยากจะได้ ก่อนที่คุณชายก็เงยหน้าขึ้นมากล่าวขอบคุณเขาอีกครั้งพร้อม​กับใบหน้าเปื้อนยิ้ม ทั้งที่เจอกันมาตั้งหลายครั้งหลายคราแต่ไม่ยักรู้ว่าคุณชายอนิละจะมีดวงตาเวลายิ้มที่สวยขนาดนี้

ยังไม่ไปอีกเหรอบุตรคนรองของเทววงศ์กล่าวด้วยท่าทีผลักไส

จะไปแล้วครับ เสื้อตัวนั้นฝากดูแลด้วยนะครับ

ตัวนี้เจ้าสัวก็ให้มาหรือ

ไม่ครับ มันแพง

เมื่อได้ยินดังนั้นคุณชายอนิละก็กลับไปไม่สบอารมณ์อีกครั้ง ยังไม่ทันที่ดั่งเพลิงจะล่ำลาเสร็จ คนตัวบางก็ปิดประตูตู้ใส่หน้าอีกคนแล้วกลับไปนอนซุกในรังต่อทันที ทิ้งให้ดั่งเพลิงยืนหัวเราะให้กับนิสัยแบบเด็ก ๆ ของอีกคนอยู่ลำพัง ชายหนุ่มยืนมองตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็เดินออกไปจากห้อง โดยไม่รู้เลยว่าอุณหภูมิบนใบหน้าของคนที่อยู่ในตู้เสื้อผ้านั้นสูงเพียงใด

หลังจากที่ดั่งเพลิงออกมาจากห้องของคุณชายสอง เขาก็พบกับคุณชายหนึ่งที่ยืนรออยู่ รวมถึงคุณชายอชิตะหรือคุณชายสามที่ดูเหมือนจะมาสมทบทีหลังอีกคน  ชายหนุ่มยิ้มบาง ๆ ให้บุตรอันฬาทั้งสองของเทววงศ์ จากนั้นก็กล่าวขอตัวอย่างสุภาพ

พี่ชายหนึ่ง ให้เขาเข้าไปในห้องพี่ชายสองได้อย่างไรกันครับ” น้องชายคนเล็กสุดกล่าวกับพี่ชายคนโตอย่างไม่เข้าใจ

ถามคนของเราเถอะ ว่าทำไมคุณดั่งเพลิงถึงเข้าไปได้นานขนาดนั้น ทั้งที่ปกติตอนทำรังแค่พี่เข้าไปใกล้ก็โดนไล่ออกมาทันทีทันใดแล้ว

เอ๋ นี่พี่ชายสองทำรังอยู่เหรอครับ”

อืม ครั้งสุดท้ายที่ชายสองทำรังนั่นมันก็กี่ปีมาแล้วนะ อ้าว ชายสามจะไปไหนคุณชายหนึ่งทักขึ้น เมื่อเห็นน้องชายของตนเดินไปยังห้องที่ตั้งอยู่อีกฝั่งด้วยความเร่งรีบ

ไปขนเครื่องนอนที่ห้องไปให้พี่ชายสองครับคุณชายสามชะงักเท้าแล้วหันหน้ามาตอบพี่ชาย

ไม่ต้องหรอก ชายสองคงจะเบื่อกลิ่นพวกเราแล้วล่ะ

ว่าอย่างไรนะครับ

พี่จะไปเข้าเวรแล้ว อย่าเข้าไปยุ่มย่ามแถวรังพี่ชายสองล่ะ ประเดี๋ยวจะโดนโกรธเสีย

คุณชายวัชระยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากนั้นนายแพทย์หนุ่มก็เดินกลับไปยังห้องของตน เพื่อเตรียมตัวไปเข้าเวรที่โรงพยาบาล ทิ้งให้น้องชายคนเล็กยืนมึนงงกับสิ่งที่ตนพูดด้วยความไม่เข้าใจ แม้ว่าคุณชายสามจะตัวโตมากเพียงใด แต่ก็ยังไร้เดียงสาเกินกว่าที่จะเข้าใจทุกอย่างที่พี่ชายพูด

*****

เวิ้งนครเกษมหรือตลาดโจรยามเย็นเต็มไปด้วยผู้นิยมชมชอบของเก่าต่างมาแลกเปลี่ยนซื้อขายของกัน เสียงบอกเล่าจากบรรพบุรุษว่ากันว่าบรรดาของมือสองในเวิ้งมาจากเมืองจีนแผ่นดินใหญ่ แต่บ้างก็ว่าของใช้พวกนี้มาจากพวกทาสเก่าที่เจ้านายมีน้ำใจให้มาหลังเลิกทาส ทว่าเมื่อไม่นานมานี้ที่แห่งนี้ก็กลายเป็นศูนย์รวมเครื่องดนตรีสากลไปเสียอย่างนั้น

ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ค่อย ๆ วางมือสัมผัสไปยังพื้นผิวกลองสแนร์นำเข้าที่เจ้าของร้านเพื่อนของเขาภูมิใจนักหนา ดั่งเพลิงลูบพื้นผิวของกลองอย่างไม่รู้จะปฏิบัติตัวอย่างไรในร้านเครื่องดนตรี เพราะเอาเข้าจริงเขาเองแม้จะชอบฟังเพลงมากเพียงใดแต่ความรู้เรื่องดนตรีนั้นกลับเป็นศูนย์

แล้วยังไงต่อ คุณชายสองรู้ว่ากลิ่นของเอ็งเป็นพิมเสนเมื่อวานก่อนนายจรัญพูดพลางยกกีต้าร์สีเขียวแมลงทับขึ้นมาส่อง

ก็เออน่ะสิ แล้วจะมีอะไรต่อล่ะวะ เล่าไปหมดแล้วดั่งเพลิงกล่าว

อ้าวไอ้นี่ ก็ถ้าเอ็งรู้กลิ่นของคุณชาย คุณชายก็รู้กลิ่นของเอ็ง ตามหลักที่เรียนมาก็เป็นเนื้อคู่กันแบบชัดแจ้งแดงแจ๋น่ะซี ไม่มีความรู้สึกปิ๊งปั๊งอยากจะงับคอกันบ้างรึ

นี่มัน พ.ไหนแล้ววะ จะไปงับคอสุ่มสี่สุ่มห้าได้อย่างไร อีกอย่างการเป็นโซลเมท เราก็ไม่ได้เลือกกันเองเสียหน่อยดั่งเพลิงถอนหายใจกับเพื่อนของตนที่นอกจากเรื่องดนตรีแล้วก็ไม่รู้อะไรเลย

จริงหรือครับ คนไม่รู้สึกเนี่ย เขาจะให้เสื้อที่มีกลิ่นตัวเองกับกาฬวิฬาร์แล้วพาเขาขับรถเล่นยามค่ำหรือชายหนุ่มอีกคนในชุดลำลองทหารพูดขึ้นเมื่อมาถึงยังร้านเครื่องดนตรี ใบหน้าหล่อของผู้พูดวันนี้ดูยับเยินเสียดูไม่ได้ เป็นที่รู้กันว่าหม่อมหลวงภัทรดนัยอยู่ในช่วงโดนลงโทษในกรณีชกต่อยในกองร้อยอยู่

อ้าว ไอ้คุณภัทรผู้สายเสมอ กว่าจะเสด็จมางานกร่อยหมดแล้วกระมังจรัญทักร้อยโทหม่อมหลวงภัทรดนัยทันทีที่เห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาสมทบกับเขา

ประเดี๋ยวนะ ไอ้คุณภัทรรู้ได้อย่างไรว่าฉันเอาเสื้อให้คุณชายสองชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อในชุดเสื้อเชิ้ตขาวพับแขนถามไปยังเพื่อนทหาร

ไอ้จรัญรู้โลกก็รู้แล้ว เรื่องชาวบ้านน่ะเก่งนักคุณภัทรกล่าวแล้วยกมือไปกอดคอเพื่อนนักดนตรี

เดี๋ยวหน้าก็ได้แหกอีกรอบหรอกครับไอ้คุณภัทรจรัญบ่นงุบงิบแล้วพยายามดิ้นออกจากยวงแขนของหม่อมหลวงภัทรดนัยที่กำลังรัดคอของตนอยู่

ต่อยมันถึงเหรอนั่นดั่งเพลิงหัวเราะให้กับส่วนสูงที่ต่างกันของเพื่อนรัก

ไอ้สองตัวนี้ จะไปไหมภัตตาคาร ถ้ากวนตีนก็เชิญรอคิวไปอีกสองอาทิตย์นะโว้ย

ล้อเล่นครับผม แหม ถ้าไม่ใช้เส้นท่านจรัญพวกกระผมคงต้องรอหงำเหงือกตายแน่ กว่าจะได้ฟังดนตรีสากลสด ๆดั่งเพลิงเข้าไปเกาะแกะแขนข้างขวาของจรัญแล้วพยักพเยิดหน้าให้คุณภัทรเข้ามาเสริมทัพ

ใช่แล้วขอรับท่านจรัญ ขอกระผมพึ่งพาใบบุญหน่อยนะขอรับคุณภัทรยิ้มกว้าง จากนั้นก็เข้ามาเกาะแกะแขนซ้ายนายจรัญบ้าง

เออ ฉันไปรถเอ็งนะไอ้เพลิง อยากสัมผัสปอร์เช่ไม่ไหวแล้วว่ะ เบื่อคาวาซากิไอ้คุณภัทรมันแล้ว

เรื่องมากจริงหม่อมหลวงทหารบ่นอุบ

อะไรวะ

ไปกันเถอะครับท่านจรัญดั่งเพลิงหันหน้าไปเอ็ดเพื่อนตัวโย่งแล้วยกมือขึ้นมานวดไหล่ให้กับเพื่อนรัก ไม่นานนักชายหนุ่มทั้งสามก็พากันออกมายังหน้าร้าน ดั่งเพลิงและจรัญโดยสารรถยุโรปเปิดประทุนแสนโก้ ในขณะเดียวกันคุณภัทรก็ขับมอเตอร์ไซค์คาวาซากิคันใหญ่นำทิ้งห่างไปหลายช่วงคัน จุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นคือร้านอาหารฝรั่งเปิดใหม่ย่านเฟื่องนคร

*****

เสียงดนตรีจากเครื่องเป่าทองเหลืองและวิโอล่าตัวใหญ่บรรเลงกันอย่างสนุกสนานคลอไปกับบรรยากาศภายในภัตตาคารฝรั่ง ภายในตกแต่งไปด้วยเครื่องไม้ที่ลอกเลียนมาจากต่างประเทศเหมือนกับบาร์ในหนังฮอลลีวู้ดไม่ผิดเพี้ยน ทั้งชาวต่างชาติที่มาตั้งรกรากในไทยหลังสงครามเวียดนามจบ ทั้งหนุ่มสาวไทยหัวสมัยใหม่ต่างก็พูดคุยกันจ้อกแจ้กฟังไม่ออกว่าภาษาอะไรเป็นภาษาอะไร

ดั่งเพลิงหลับตาแล้วโยกคอไปตามจังหวะดนตรีที่นายจรัญกำลังบรรเลงอยู่บนเวทีขนาดเล็ก ชายหนุ่มยกน้ำสีอำพันขึ้นดื่มจนหมด ก่อนที่จะยกมือเรียกบริกรมาเติมน้ำเมาอย่างอารมณ์ดี พร้อมทั้งโปรยยิ้มเป็นการขอบคุณให้กับบริกรบรรตาสาว ภาพทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของหม่อมหลวงภัทรดนัยที่ส่ายหัวให้กับความเสเพลของเขาด้วยความเอือมระอา

ไม่ดื่มสักหน่อยหรือเขาถามเพื่อนตัวโย่งที่นั่งกินอาหารเงียบ ๆ

เป็นข้าราชการจะทำตัวสำมะเรเทเมามันก็ไม่ใช่คุณภัทรตอบ

ไม่มีเสน่ห์เอาเสียเลยว่ะคุณภัทรดั่งเพลิงหัวเราะแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง

อายุก็ไม่น้อย คู่ก็เจอแล้ว ยังจะทำตัวเจ้าสำราญอยู่อีกนะครับคุณดั่งเพลิง

เจอคู่แล้วต้องจำกัดอิสรภาพตนเองงั้นหรือ

คุณชายสองเธอน่าสงสารอยู่แล้ว ยังจะต้องมาเจอคนอย่างเอ็งอีกหรือ

ประเดี๋ยวก่อน คุณชายสายน้ำผึ้งน่ะหรือน่าสงสาร ไม่ใช่หรอกมั้งดั่งเพลิงยกมือขึ้นปัดเป็นเชิงบอกว่าเพื่อนตัวโย่งของตนนั้นพร่ำเรื่องไร้สาระ

ก็พอรู้มาบ้างไม่ใช่หรือ ว่าท่านชายภพไม่ได้ส่งคุณชายสองไปเรียนเมืองนอกเมืองนาเหมือนพี่น้องคนอื่น ๆ สหายของคุณชายสองก็มีแค่ท่านชายมิ่งเพียงคนเดียวหม่อมหลวงภัทรดนัยพูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย

ก็เป็นแมวดำนี่หว่า

นี่ยังไม่รู้อีกเรอะ ว่าแพ้ตั้งแต่วันที่สนามม้าแล้ว”

...

ดั่งเพลิงยกยิ้มมุมปากแล้ววางแก้วน้ำในมือลงกับโต๊ะ สายตาคมปรายมองไปยังรอบตัวเพื่อสบตากับทุกสายตาที่กำลังจับจ้องเขาและเพื่อนสนิทอย่างเป็นมิตร แต่ก็ไม่สบตาใครนานพอเพื่อเป็นเชิงให้มาชนแก้วร่วมกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมในราตรีนี้ชายหนุ่มไม่อยากเสวนากับบรรตาหรือกาฬวิฬาร์คนไหนเลย 

 

จบไปแล้วนะครับสำหรับการประลองแจ๊ส

ต่อไปจะเป็นช่วงเพลงสากลขับร้อง

ไม่ทราบว่ามีแขกท่านใดต้องการแนะนำเพลงสำหรับค่ำคืนนี้ไหมครับ?

After the Jazz battle,

We were wondering if you could recommend any song for tonight,

If there’re some songs you want to hear, please let us know.’

 

นายจรัญกล่าวออกไมค์อย่างช่ำชองสมศักดิ์ศรีนักดนตรีดาวรุ่งแห่งยุค เสียงทุ้มของเขาทำให้ทุกคนในร้านอาหารต่างจับจ้องให้ความสนใจ แขกเหรื่อมากมายยกมือขอเพลงกันเป็นพัลวันรวมทั้งดั่งเพลิง และสุดท้ายนายจรัญก็ผายมือไปยังดั่งเพลิงด้วยอภิสิทธิ์พิเศษ เขารู้ว่าหากขัดใจดั่งเพลิงล่ะก็ มันคงจะปล่อยเขาเดินกลับเวิ้งเป็นแน่

ไม่ทราบว่าท่านสุภาพบุรุษในชุดสูทชมพูอยากฟังเพลงอะไรหรือครับนายจรัญถามเพื่อนสนิท

Can’t help falling in love ของ Elvis Plesley ครับ

ดั่งเพลิงตอบพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้งแล้ว จากนั้นจึงขยิบตาให้กับจรัญที่ส่งยิ้มมีเลศนัยมายังเขาเมื่อทราบชื่อเพลง ท่าทางของดั่งเพลิงตรงหน้าทำให้คุณภัทรนึกระอาจนอดง้างมือไม่ให้ไปตบหัวชายหนุ่มไม่ได้ หากไม่ติดว่าดั่งเพลิงมีศักดิ์เป็นพี่ชายเขาคงทำไปแล้ว บางทีคุณภัทรก็คิดว่าไอ้ลูกเศรษฐีคนนี้ ถ้าไม่ทำตัวน่าหมั่นไส้สักวันมันจะตายหรือไม่

*****

เป็นเวลากว่าสามวันแล้วที่คุณชายสองพักผ่อนอยู่ในตู้เสื้อของเจ้าตัว ถึงแม้ว่าจะนึกละอายที่การทำรังทำให้ตนดูเป็นกาฬวิฬาร์อย่างสมบูรณ์ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าการนอนอยู่ท่ามกลางกองผ้ามันทำให้เขามีความสุขและสงบ โดยเฉพาะผ้าที่มีกลิ่นของอันฬา

คุณชายสองนอนพลิกตัวไปมา ถูไถศีรษะกับหมอนใบโตบ้างเป็นบางครั้ง จากนั้นจึงยกเสื้อสูทสีน้ำตาลกลิ่นพิมเสนขึ้นมาดมอย่างเผลอไผล ก่อนที่จะปามันออกไปจนติดอีกฝั่งของตู้ เป็นแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนคนตัวบางหงุดหงิดตัวเอง ตอนนี้เหมือนเจ้าแมวดำกำลังทะเลาะกับตัวเองอยู่ก็ไม่ปาน คนตัวผอมเอื้อมมือไปหยิบสูทของดั่งเพลิงกลับมานอนห่มอีกครั้ง จากนั้นไม่นานเจ้าตัวก็ผล็อยหลับไป

*****

                ในอีกฟากหนึ่งของวังเทววงศ์ ภายในห้องนอนใหญ่ อันฬาวัยกลางคนคนหนึ่งก็กำลังยืนมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่เงียบ ๆ จนทำให้ผู้เป็นภรรยานึกเอะใจ

เธอ ดูนั่นสิท่านชายภพพูดกับหม่อมผกาขณะมองออกไปยังนอกหน้าต่าง สายตาของเขายังคงมองไปที่รถเปิดประทุนคันงามที่จอดอยู่ข้างรั้ววังไม่วางตา

มีอะไรหรือเพคะหญิงสาวดวงตาหวานถามสามีก่อนที่จะเดินไปดูที่หน้าต่างบ้าง

คืนนี้กลิ่นดอกสายน้ำผึ้งคงจะแรงมากเลยซีนะท่านชายภพกล่าว

ชายหนุ่มเจ้าของปอร์เช่นั่งฟุบไปกับพวงมาลัยรถยนต์ด้วยอาการมึนเมาเล็กน้อย ดั่งเพลิงเองก็ไม่เข้าใจตนเองเหมือนกันนัก สมองจดจำได้เพียงว่าจงใจจะกลับบ้านหลังจากส่งนายจรัญที่เวิ้งนครเกษมเสร็จ แต่กลับกลายเป็นว่าตนขับรถไปทั่วพระนคร จนสุดท้ายกลับมาโผล่อยู่หน้าวังเทววงศ์เอาเสียได้

วันนี้ก็เช่นกันที่เครื่องเสียงของรถยุโรปก็ยังทำหน้าที่ได้ดีอย่างไม่มีข้อบกพร่องสักนิด มันเปิดกรอบทประพันธ์กลอนเวนิสวาณิชซ้ำแล้วซ้ำเล่าเสียจนชายหนุ่มรำคาญใจ

 

..ความเอ๋ยความรักเริ่มสมัครชั้นต้น ณ หนไหน

เริ่มเพาะเหมาะกลางหว่างหัวใจ

หรือเริ่มในสมองตรองจงดี

แรกจะเกิดเป็นไฉนใครรู้บ้าง

อย่าอำพรางตอบสำนวนให้ควรที่

ใครถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงรตี

ผู้ใดมีคำตอบขอบใจเอย..’

 

อาจเป็นเพราะอาการมึนเมาจากน้ำสีอำพัน อาจจะเป็นเพราะดอกสายน้ำผึ้งที่ส่งกลิ่นหวานหอมไปทั่ว หรือไม่ก็คงเป็นเพราะโชคชะตากำหนดเอาไว้เสียแล้ว 

Maybe, I’m the one who lost.” ดั่งเพลิงกล่าวกับตัวเอง

 


#มนต์วิฬาร์

 

Talk: สวัสดีค่ะ ชิววี่เองนะคะ
รอบนี้มาแปลกมากคือมาอัพช่วงกลางวัน (ฮา)
ในตอนนี้ก็จะเป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความคิดของตัวละครเสียมากกว่าค่ะ
มันเป็นความรู้สึกที่เริ่มก่อเกิดในหัวใจอะไรประมาณนั้น
แต่ก็ไม่รู้ว่าใครกันที่จะเป็นผู้แพ้ก่อนน่ะซี

 

ที่เลือกพิมเสนเป็นกลิ่นของดั่งเพลิงก็เพราะว่าเป็นสมุนไพรติดไฟค่ะ
และยังเป็นสมุนไพรที่ให้ความผ่อนคลายและเป็นส่วนผสมในสารระเหยมากมาย
แต่หากสูดดมมากไปก็อาจทำให้เป็นอันตรายได้เช่นกัน

 

ขอบคุณมากค่ะ ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.908K ครั้ง

13,540 ความคิดเห็น

  1. #13514 Cap.MilanP (@aileen93) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 21:50
    ชอบความเรื่อยๆสบายๆของเรื่องนี้
    #13514
    0
  2. #13440 s-wu (@s-wu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:00
    แพ้น้องหมดใจ 555555555
    #13440
    0
  3. #13420 Nielongforever9 (@Nielongforever9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 11:55

    เรื่องนี้คือดีมากเลยค่ะเหมือนหลงเข้าไปอยู่ยุคนั้นเลย

    #13420
    0
  4. #13412 yuiiji (@majoomajoo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:30
    โห้ยยยยย มันสุดแสนจะโรแมนนนซ์์์์์
    #13412
    0
  5. #13346 om_kanokrat (@kanokrat123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 00:10
    ไม่ไหววเเล้วค่าาเขิลลมากกกก
    #13346
    0
  6. #13319 markbam3105 (@markbam3105) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:45
    ประโยคสุดท้ายนั้น อร๊ายยยยยยย
    #13319
    0
  7. #13209 Nikkiee (@Nikkiee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 14:56
    คุณเพลิงเค้าแพ้แล้วค่ะ
    #13209
    0
  8. #13116 my father will hear about this. (@aroonratdevil) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 09:23
    กรี๊ดดดดดดดดดด พี่เค้าแพ้ให้กับกลิ่นดอกสายน้ำผึ้งแล้วงุ้ยยย ต่างคนต่างติดกลิ่นกันแล้ว เขินแงงงงงงงงงงง
    #13116
    0
  9. #13082 2meeye (@2meeye) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:26
    พี่เขาติดใจแล้วค่ะทุกคน กรี๊ดๆนะ
    #13082
    0
  10. #13027 imimg (@imimg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 09:26
    พี่เข้ามาอ่านรอบที่ล้่านนนแล้ววว
    คิดถึงพี่เพลิงมากมาย
    #13027
    0
  11. #13026 imimg (@imimg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 09:25
    พี่เข้ามาอ่านรอบที่ล้่านนนแล้ววว
    คิดถึงพี่เพลิงมากมาย
    #13026
    0
  12. #13003 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 01:05
    แหม ไม่อยากจะสบตาหรือพูดคุยกับการ์วิฬาร์ บรรตาคนไหน แหมๆๆๆๆๆๆ
    #13003
    0
  13. #12955 JaiToFu (@jaitofu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:56

    แหมมมมม่ชายหนึ่งงงงงงงงงงงง ส่งเสือถึงห้องเหยื่อเลยอะะะ อะไรกัน แต่ก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าชายสองจะยอมมั้ย อ่ออออออ อ่อออออออออ ที่ของน้องสามกับพี่หนึ่งหายคือแบบนี้หรออ เห้ยยย เออวะ เพิ่งนึกออก เอ้าาา เอ้าาา หนูสอง หนูหลุดอะ อะไรกัน ดั่งเพลิงกลิ่นอะไรนะ พิมเสนหรอ โอ๊ยยยย หมั่นไส้คนรู้ทันอะ ทำไมต้องแกล้งน้องสองด้วยยย กยาดหกดานฟหกนอฟหกอ โอ๊ยยยย ชอบบบบอะ ชอบมากกกกกกก บรรยายดีมากเลยพี่คะ น้องเขินน้องหยุดตัวเองไม่ได้ น้องบิดตุ๊กตาจะขาดแล้วค่ะพี่คะ ฮื้ออออ เอ๊ะ เดี่ยวก่อนนน อย่านะนายดั่งเพลิง เมาแล้วกลับบ้านสิวะ อย่ามาบ้านน้องเขา ยิ่งทำให่น้องเขาโกรธมั้งเนี้ยยยยยย กลับไปก๋อนนนนน!!

    #12955
    0
  14. #12924 แม่เอง (@natty8245) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 00:08
    ร้องไห้นะคะ ;___; ดีไปไหนน
    #12924
    0
  15. #12898 ฉันณยอน (@monachetae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 09:33
    แงงงอบอุ่นน
    #12898
    0
  16. #12872 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:32
    ดมเสร็จแล้วก็ปาทิ้งไปเก็บมาใหม่ ยัยน้องงง
    #12872
    0
  17. #12859 dnswaremylove (@dnswaremylove) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:19
    เหมือนมีผีเสื้อมาบินอยู่ในท้องเลยค่า คุณชิววี่บรรยายได้เห็นภาพและน่ารักมากๆ
    #12859
    0
  18. #12843 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:31
    น้องสองก็คือน้องสองอะ เหมือนเอาตัวจริงของซองอูมาเล่าเลยง้าาาา เข้ากับคาแรคเตอร์มาก ชอบเวลาไรท์บรรยายด้วย มันอินมากอะ
    #12843
    0
  19. #12690 markbam41 (@markbam41) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:39
    ชอบฟีลที่ได้เห็นจริงๆเหมือสัมผัสได้
    #12690
    0
  20. #12673 เเม่ยกเว่ยเฉิน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:47

    เอ็นดูน้องอ่ะ น้องนอนในรัง ฮืออออใจบางไปหมดเเล้วววว ชอบบรรยากาศที่ไรท์ถ่ายทอดในเนื้อเรื่องค่ะ มันสมูทเเล้วอบอุ่นมากๆ

    เลย เราอ่านเเล้วเหมือนได้นั่งรถชิลๆ รอบกรุงเทพลมเอื่อยๆสบายๆในตอนพระอาทิตย์ตกดิน บรรยากาศสีส้มๆ เนี่ยรู้สึกอย่างนี้จริงๆ

    #12673
    0
  21. #12615 Jellypuppy (@KamPornpisut) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 03:48
    เอ็นดูน้องสอง แงเหมือนแมวมาก น่ารักชิบหาย เอ็นดูๆๆๆ
    #12615
    0
  22. #12589 DDDoubleD (@fadear1121) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 20:46
    แหม คุณดั่งเพลิง ขนาดไม่ได้คิดอะไรด้วยนะเนี่ย ยังอุตส่าห์ตามไปทวงเนคไทถึงรังน้องสอง แถมยังจะเอาสูทไปแลกกับไทอีก แหมๆๆ
    #12589
    0
  23. #12559 exapenta (@exapenta) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 10:45
    ดั่งเพลิงก็ไปหยอกเขาถึงรังเนอะ แน๊
    #12559
    0
  24. #12519 bxw1996 (@chnpbobo13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:40
    นั่งเอ็นดู ตอนน้องหยิบเสื้อสูทมาดม แล้วก็ปาติดตู้ เอ็นดู อุแง
    #12519
    0
  25. #12419 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 02:51
    แหมๆๆๆๆ คุณดั่งเพลิงงง บอกไม่คิดอะไร แต่ก็ขับรถมาหลับหน้าบ้านเขาอ่ะนะ ไม่คิดๆ เชื่อๆ
    #12419
    0