[GOT7] LES VACANCES. #BNIOR #JACKJAE #YUGMARK #MARKBAM

ตอนที่ 13 : 1 2 | Si tu m’aime. (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 ก.พ. 59



12 | Si tu m’aime.

 

14 เมษายน 20XX

 

วันที่สามของทริปนี้เป็นอะไรที่อึดอัดอย่างไม่น่าเชื่อ

 

ภายในห้องนั่งเล่นที่ถูกเนรมิตเป็นห้องอาหารเนื่องจากจำนวนคนที่มากเกินกว่าที่โซนครัวของคอนโดจะรองรับได้ ทำให้ทุกคนต้องย้ายมานั่งกินมื้อเช้ารวมกันบนพื้นห้องหน้าโทรทัศน์แทน

ทว่า การเริ่มต้นมื้อแรกของวันด้วยความเงียบทำให้เกิดบรรยากาศที่น่าอึดอัดใจสำหรับทุกคน เพราะตั้งแต่เริ่มรับประทานมื้อเช้า ก็ยังไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาตั้งแต่ครั้งเดียว หากแต่ที่น่าอึดอัดใจไปกว่านั้น ก็คงจะไม่พ้นสีหน้ามึนตึงของบุคคลทั้งสี่คนอย่างจินยอง แจบอม ยองแจ รวมไปถึงแจ็คสันที่เป็นหัวหน้าทริปนี้

และมาร์คก็ไม่ใช่คนที่จะทนเห็นบรรยากาศอันน่าเบื่อได้นานนัก และเมื่อนึกถึงตารางการท่องเที่ยวที่แจ็คสันจัดไว้ในวันนี้ ตามตารางระบุไว้ว่า พวกเขาจะต้องเดินทางไปยังพัทยาซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพออกไปไม่ไกลนัก มาร์คไม่ได้ห่วงเรื่องการเดินทางแม้แต่น้อย แต่สิ่งที่เขากำลังกังวลก็คงจะไม่พ้นบรรยากาศตึงเครียดตรงหน้าเสียมากกว่า ขืนเดินทางไปในสภาพนี้ มีหวังได้กร่อยกันยันจบทริปแน่ๆ

 

ปาท่องโก๋อร่อยดีนะ…” แต่ก็นั่นล่ะ มาร์คก็ไม่ใช่คนพูดเก่งอะไรขนาดนั้น ประโยคสนทนาที่ฟังดูน่าขบขันจึงถูกส่งออกไปเพื่อทำลายความเงียบ

ร้านนี้อมน้ำมันอ่ะและก็เดาได้ไม่ยากว่าใครจะเป็นคนขัดบทสนทนาของมาร์คในลักษณะแบบนี้

 

มาร์คเหลือบตาไปมองรุ่นน้องตัวสูงที่เพิ่งมีคดีกับเขาไปเมื่อวาน แต่คนที่นั่งอยู่ข้างๆก็ไม่ได้มีท่าทีทุกข์ร้อนอะไรกับสายตาของมาร์ค เพราะเด็กหนุ่มยังคงฉีกปาท่องโก๋กินกับน้ำเต้าหู้อย่างสบายใจ แม้ว่ามาร์คอยากจะสวนกลับตามประสาคนปากไวเวลาเจอคนที่เขามีทิฐิอยู่ แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแล้ว ก็ทำให้มาร์คเลือกที่จะไม่ต่อปากต่อคำ อีกทั้งยังคงเก็บงำความสงสัยและความรู้สึกที่เริ่มตีรวนในใจของเขาเอาไว้

ย้อนกลับไปเมื่อคืนที่ผ่านมา หลังจากที่มาร์คได้เห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของยูคยอมโดยไม่ได้ตั้งใจ ระบบความคิดของมาร์คก็ทำงานอย่างหนักตั้งแต่หลังจากนั้นเป็นต้นมา เริ่มตั้งแต่ตอนอาบน้ำ จนกระทั่งศีรษะของเขาแตะกับหมอนแล้วก็ตาม

 

ภาพแฟนเพจที่ชื่อ mtuan93_photo ที่อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของยูคยอมยังคงติดตามาร์คอยู่ตลอดเวลา ซึ่งดูจากชื่อแล้วก็เดาได้ไม่ยากว่าเป็นแฟนเพจของพวกช่างภาพหรือคนที่ชอบถ่ายรูป

แต่ที่น่าขันปนน่าตกใจก็คงจะไม่พ้นเรื่องที่ว่า แฟนเพจดังกล่าวกลับเป็นพื้นที่บนโลกออนไลน์ของมาร์ค และที่สำคัญแฟนเพจนั้นนอกจากจะมีภาพถ่ายจากงานต่างๆที่เขาได้รับเชิญในฐานะสื่อมวลชนแล้ว ยังเป็นพื้นที่ที่มาร์คใช้แบ่งปันข้อมูลส่วนตัวลงไปอีกด้วย และเผลอๆอาจจะมากกว่าที่เขาอัพเดทในเฟสบุ๊คส่วนตัวเสียด้วยกระมัง

 

เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องโลกกลมมันมีอยู่จริง อะไรจะทำให้โลกที่กว้างขนาดที่เราไม่สามารถใช้ทั้งชีวิตเดินทางได้จนหมดเหวี่ยงให้คนสองคนที่โอกาสจะได้พบกันเป็นศูนย์มาเจอกัน แต่ถ้าจะต้องนับเรื่องของจินยองกับแจบอม และเรื่องของเขากับยูคยอมแล้ว ดูเหมือนว่าเขาคงต้องเปลี่ยนความคิดเสียแล้ว

 

วันนี้พี่มาร์คดูอารมณ์ดีจังเลยนะครับเป็นแบมแบมที่ทักขึ้นมา เพราะปกติน้อยครั้งที่ตากล้องอินดี้คนนี้จะเป็นคนเริ่มเปิดวงสนทนา

ปกติก็ขี้เกียจพูด แต่พี่ก็ดันไม่ชอบบรรยากาศอึมครึมแบบตอนนี้น่ะมาร์คว่าพลางกวาดสายตารอบวง ซึ่งสายตาของมาร์คก็ทำให้แจ็คสันที่กำลังนั่งดื่มกาแฟ จินยองที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์ แจบอมที่ฉีกปาท่องโก๋กินอยู่เงียบๆ และยองแจที่ก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ถึงกับมองมาที่มาร์คพร้อมกันทันที

ขี้เกียจพูดแต่ไม่ชอบอะไรเงียบๆ ชีวิตพี่ดูย้อนแย้งจังและก็ไม่ต้องทายว่าใครจะเป็นคนที่พูดประโยคนี้ หากไม่ใช่คู่กรณีของเขาอย่าง...

ไม่กวนประสาทฉันสักครั้งมันจะตายหรือยังไง ยูคยอม ?และมาร์คก็ไม่ใช่คนใจดีที่จะทนฟังเด็กโข่งที่กำลังกินมื้อเช้าอย่างสบายใจได้นานนัก

กูว่าสิ่งที่น่าเบื่อกว่าความเงียบคือเวลาที่มึงสองคนเถียงกันนี่แหละว่ะแจ็คสันที่เงียบอยู่นานถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

แล้วก็กูขอเปลี่ยนแผนนะ วันนี้ตามแพลนที่เราวางไว้คือจะไปพัทยา แล้วก็จะไปเล่นสงกรานต์ แต่อันนี้ตามแต่สมัครใจนะ ใครอยากไปก็ไป ใครไม่ไปก็นอนเฝ้าห้องไปแจ็คสันอธิบายแผนการเที่ยวสำหรับวันนี้ให้ทุกคนรับทราบโดยทั่วกัน

 

ใช้เวลาบนโต๊ะอาหารมื้อเช้าเพียงไม่นาน ก่อนที่การออกเดินทางไปยังพัทยาจะเริ่มต้นขึ้น และเพียงไม่กี่อึดใจต่อมา ทุกคนก็เดินทางมาถึงรีสอร์ทแห่งหนึ่งที่มีลักษณะเป็นบ้านบังกะโล ที่สำคัญคือเป็นที่พักที่ติดกับชายทะเล เมื่อมองออกไปนอกระเบียงเผยให้เห็นชายหาดสีขาวสะอาดตัดกับน้ำทะเลที่สะท้อนกับแสงอาทิตย์ เป็นบรรยากาศที่สวยงามและเหมาะแก่การพักผ่อนสำหรับหลายๆคน ทำให้บรรยากาศมึนตึงในตอนแรกเริ่มผ่อนคลายลง

 

ทะเล !” ยังไม่ทันที่จะจัดข้าวของ ยูคยอมที่กำลังอยู่ในวัยรักสนุกก็โยนสัมภาระทุกอย่างไว้หน้าประตูบ้านแล้ววิ่งลงไปกระโดดโลดเต้นบนหาดทราย เรียกเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดูจากบรรดารุ่นพี่ได้เป็นอย่างดี

มึงแม่งเด็กว่ะ อ่อน !” ถึงจะพูดแบบนั้น แต่แจ็คสันก็เป็นคนถัดไปที่วิ่งตามไปกระโดดขี่หลังยูคยอมอยู่ดี

รอผมด้วยสิ !” แบมแบมที่กำลังรื้อกระเป๋าเดินทางรีบทิ้งทุกอย่างแล้วลงไปร่วมวงกับแจ็คสันและยูคยอม

 

ภาพของผู้ชายตัวทั้งสามคนที่กระโดดโลดเต้นกันอยู่บนชายหาดตกอยู่ในสายตาของผู้ชายอีกสี่คนที่ยืนมองอยู่ภายในบ้านผ่านทางหน้าต่างริมระเบียงที่ติดกับชายทะเล

 

จินยอง…” มาร์คหันไปเรียกคนที่ยังไม่เปิดปากพูดอะไรเลยตั้งแต่เช้าวันนี้

หืม ?คุณหมอหนุ่มที่ยืนท้าวคางมองบรรยากาศนอกบ้านหันมามองอย่างฉงน

ฉันกะจะออกไปถ่ายรูปสักหน่อย อยากลองกล้องตัวใหม่ที่ซื้อมา ไปเป็นนายแบบให้หน่อยสิ

อย่าเลย ฉันไม่เหมาะกับอะไรแบบนั้นหรอกจินยองปฏิเสธโดยที่ไม่คิดแม้แต่น้อย แต่จินยองก็ประมาณการณ์ไว้แล้วว่า สายตาของมาร์คต้วนกำลังบังคับเขาอยู่ชัดๆ

ไปเถอะน่า นายดูดีจะตายตอนถ่ายรูปและจินยองก็ไม่ได้ทายผิดไปแม้แต่น้อย

ทำไมไม่ลองพายองแจไปถ่ายแทนล่ะ ?คนที่กำลังถูกบังคับในตอนแรกเปลี่ยนเป้าหมายไปทางนักเขียนหนุ่มที่กำลังยืนซึมซับบรรยากาศอยู่ใกล้ๆกัน

ผมเหรอครับ ?ยองแจแสดงสีหน้าเหวอพลางชี้นิ้วไปที่ตัวเองอย่างงงๆ

ก็ดีเหมือนกันนะ มาเป็นนายแบบให้พี่หน่อยสิยองแจมาร์คเริ่มหันไปตะล่อมยองแจแทน

แต่…” ยองแจยืนครุ่นคิดอย่างหนัก ด้วยความที่เขาเป็นมนุษย์ที่อยู่เบื้องหลังมาตลอด เวลาถูกชวนไปทำอะไรที่ต้องโชว์ตัวก็ค่อนข้างจะหนักใจเล็กน้อย แล้วยิ่งคนตรงหน้าที่กำลังมาขอร้องเขาก็เป็นถึงตากล้องชื่อดัง ซึ่งยองแจก็ไม่รู้ว่ามาร์คจะเอารูปของเขาไปทำอะไรหรือเปล่านี่สิ

ถ้าเป็นนายแบบให้พี่ งานเขียนของยองแจรอบหน้าพี่จะออกแบบหน้าปกให้ฟรีๆเลย

เอ่อ…”

แถมด้วยโปสการ์ดรูปถ่ายเป็นของแถมให้คนอ่านด้วยนะบางทียองแจก็รู้สึกว่ามาร์คต้วนเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

ก็ได้ครับ…” บอกเลยว่างานนี้ยองแจไม่ได้งกจริงๆนะ

ว่าแต่จินยองกับแจบอมล่ะ จะลงไปเล่นที่ชายทะเลด้วยกันหรือเปล่า ?มาร์คย้อนกลับมาถามคนที่เงียบที่สุดอีกสองคนแบบไม่คาดหวังคำตอบมากนัก เพราะเขาเองก็พอจะเดาคำตอบของทั้งคู่ได้อยู่แล้ว

ไม่ล่ะ ฉันขอนอนพักดีกว่า นานๆจะมีเวลาพักผ่อนทั้งทีและคำตอบของจินยองก็เป็นไปตามที่มาร์คคาดเดาเอาไว้ไม่ผิด

นานๆมาต่างประเทศทั้งที ยังจะนอนอีกเหรอ ? แล้วนายล่ะ แจบอม ?

ว่าจะไปผูกเปลนอนใกล้ๆทะเล ไปล่ะแจบอมตอบสั้นๆพร้อมหยิบเปลแขวนที่เป็นบริการเสริมของทางที่พักออกจากบ้านพักไปโดยไม่พูดอะไรต่อ เช่นเดียวกับจินยองที่เดินเข้าไปดื่มน้ำในโซนครัวแล้วแยกตัวเข้าห้องนอนไป

บางทีผมก็อยากรู้ว่าสองคนนั้นเขาเคยคบกันได้ยังไง…” ยองแจที่มองคนสองคนแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทางพูดขึ้นด้วยความสงสัย

ยองแจรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ ?แต่สิ่งที่มาร์คสนใจไม่ใช่คำถามของยองแจ กลับเป็นเรื่องราวระหว่างบุคคลโลกส่วนตัวสูงทั้งสองคนที่เพิ่งแยกย้ายกันไปต่างหาก

พอดีเมื่อคืนมีเรื่องนิดหน่อยน่ะครับยองแจตอบกลับด้วยสีหน้าเจื่อนๆ ซึ่งมาร์คเองก็ไม่ใช่คนที่อยากจะรู้หรือซักไซ้อะไรจากคนที่ไม่พร้อมจะเล่าให้เขาฟังเสียเท่าไหร่

ว่าแต่ยองแจกับแจ็คสันล่ะ ตกลงยังไง ?แต่มาร์คก็คงไม่รู้ว่า คำถามของเขามันดันแทงใจดำคนที่ยืนอยู่ข้างๆเข้าเต็มๆ

“…” ไม่มีคำตอบใดๆออกมาจากปากของยองแจนอกจากสีหน้าที่พยายามปกปิดอารมณ์บางอย่างจนมาร์คสังเกตได้

ช่างเถอะ ขอโทษทีที่ถามอะไรแปลกๆ ไปถ่ายรูปเล่นกันดีกว่า

 

มาร์คตัดบทสนทนาด้วยการสะพายกล้องเดินออกไปจากบ้าน ทิ้งให้ยองแจยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งจนมาร์คต้องหันหน้ากลับมาเรียกยองแจให้ออกไปที่ชายทะเล

เสียงลั่นชัตเตอร์ของมาร์คที่ถ่ายทั้งภาพบรรยากาศของทะเล ทั้งยองแจที่ยืนโพสต์ท่าบ้าง ยืนเหม่อมองทะเลบ้าง รวมไปถึงแจ็คสัน ยูคยอม และแบมแบมที่เล่นวอลเล่ย์บอลชายหาดกันอยู่ถูกบันทึกโดยช่างภาพชื่อดังที่กำลังสนุกสนานกับงานอดิเรกของตน และเมื่อเห็นว่ามีผู้มาใหม่ แบมแบมที่กำลังเล่นกับเพื่อนและรุ่นพี่ในตอนแรกจึงปลีกตัวออกมาหามาร์คแทน

 

มาลองกล้องตัวใหม่เหรอครับ ?แบมแบมเริ่มชวนมาร์คที่ยืนถ่ายรูปเล่นคุยแทน

อื้ม สนใจลองเล่นดูมั้ย ตัวนี้ภาพคมดีถึงจะเป็นประโยคคำถาม แต่มาร์คก็ถอดสายคล้องคอแล้วส่งกล้องให้แบมแบมเสียอย่างนั้น

ไม่ดีมั้งครับ นี่กล้องตัวใหม่ของพี่เลยนะ ผมไม่กล้าเล่นหรอก กลัวมันพัง ผมไม่มีปัญญาชดใช้นะครับแบมแบมพูดพลางติดหัวเราะเล็กน้อย

ไม่เป็นไรหรอก เพราะพี่ไว้ใจ พี่ถึงยอมให้แบมแบมลองเล่นดู

 

และเพราะกล้องของมาร์คถูกยัดเข้ามาในมือของแบมแบม คนที่ได้รับมาก็ปฏิเสธไม่ได้ จึงต้องยืนสำรวจกล้องอย่างระมัดระวัง และท่าทางที่ดูกล้าๆกลัวๆของแบมแบมก็ทำให้มาร์คหลุดยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูคนตรงหน้า

 

ไอ้มาร์ค ! มาเล่นวอลเล่ย์บอลกันแต่บรรยากาศของมาร์คก็ถูกทำลายลงเมื่อแจ็คสันที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักกระโดดหยองๆพร้อมเรียกเขาให้ไปรวมวงเล่นด้วยกัน

กูเล่นกีฬาไม่เป็น ขอบายว่ะ

ไปเหอะ กูกับยูคยอมก็ใช่ว่าจะเล่นวอลเล่ย์บอลเป็น แต่หาอะไรทำแก้เบื่อ ป่ะ !”

เดี๋ยวดิมึง แล้วกล้องกูล่ะ !?!”

เออว่ะ…” เพราะอย่างไรถ้ามาร์คลงมาร่วมวงเล่นวอลเล่ย์บอลแล้ว แบมแบมก็คงต้องกลับไปเล่นด้วยเช่นกัน ดังนั้นปัญหาต่อมาก็คือกล้องตัวใหม่ของมาร์คที่ไม่รู้ว่าจะเอาไปเก็บไว้ที่ไหนดี ครั้นจะเอาไปเก็บบนบ้านมาร์คก็ขี้เกียจจะเดินไปเดินมา เผื่อว่าตนอยากจะถ่ายรูปหลังจากเล่นเสร็จอีก

ฝากไว้ที่พี่แจบอมมั้ยล่ะครับ ?ยูคยอมเสนอความคิดเห็นพลางชี้ไปยังผู้ชายหน้าตาไม่เป็นมิตรที่กำลังยืนผูกเตียงอยู่แถวๆต้นไม้ริมชายฝั่ง

แล้วแม่งนึกครึ้มอะไรมาผูกเปลนอนวะน่ะ ?แจ็คสันถือวิสาสะคว้ากล้องของมาร์คมาไว้ในมือแล้วหันไปมองแจบอมที่เตรียมจะทิ้งตัวลงนอนบนเปล

กูหวังว่าแจบอมจะไม่พังกล้องของกูนะ

 

มาร์คพูดติดตลกไปหนึ่งประโยค เพราะเขารู้ดีว่าแจบอมก็ดูไม่ค่อยจะชอบหน้าเขาสักเท่าไหร่นัก ในขณะที่แจ็คสันก็เดินขึ้นไปบนฝั่งแล้วตรงไปหาเพื่อนสนิทอีกคนที่ล้มตัวลงนอนบนเปลไกลเรียบร้อยแล้ว คุยกันเพียงไม่กี่ประโยค แจ็คสันก็วิ่งลงมาที่ชายหาดอีกครั้งโดยทิ้งกล้องไว้กับแจบอม

 

เอาล่ะ ตอนนี้มีอยู่ห้าคน ฉัน แบมแบม มาร์ค ยูคยอม แล้วก็เอ่อยองแจ…” แจ็คสันร่ายชื่อผู้เล่นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งไล่สายตาแล้วไปหยุดอยู่ที่เจ้าของชื่อสุดท้ายที่ทำให้แจ็คสันทิ้งจังหวะลากยาวอย่างไม่แน่ใจนัก

เอ่อผมด้วยเหรอครับ ?ถึงกระนั้นยองแจก็ไม่ได้แสดงท่าทีใดๆออกมากับแจ็คสัน พร้อมกันกับที่สีหน้านิ่งเฉยของนักเขียนช่างเงียบที่ดูจะเหรอหราเมื่อตัวเองถูกลากเข้าไปในวงวอลเล่ย์บอลชายหาด

 

และไอ้บรรยากาศอันน่าอึดอัดที่มาร์ครู้สึกไม่ชอบใจก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง

 

แน่นอนสิ แต่ว่าเรามีกันห้าคน แล้วจะแบ่งทีมยังไงล่ะ ?มาร์คจึงเริ่มแก้สถานการณ์ด้วยการถามไถ่กติกา

ฝั่งละสอง กรรมการหนึ่งคน ผลัดกัน ใครจะเป็นกรรมการ ?แจ็คสันเสนอ

งั้นเดี๋ยวผมเป็นกรรมการให้ก็ได้ครับยองแจรีบออกตัวทันที เพราะกีฬาเป็นสิ่งที่ไม่ถูกกับยองแจแม้แต่น้อย ดังนั้นไปนั่งนับคะแนนข้างสนามน่าจะเป็นอะไรที่เหมาะกับเขาเสียมากกว่า

 

ยองแจปลีกตัวมานั่งข้างสนาม รอผลการจับคู่เลือกทีมของสมาชิกอีกสี่คนที่เหลือ และการจับคู่ทีมก็ทำให้ยองแจถึงกับหลุดขำเมื่อแจ็คสันระเบิดหัวเราะออกมาอย่างสะใจ

ผลการจับคู่เลือกทีมในครั้งนี้ แบมแบมได้อยู่กับแจ็คสัน ในขณะที่ยูคยอมต้องคู่กับมาร์ค ซึ่งยองแจก็พอจะเดาได้ว่าสาเหตุที่รุ่นพี่ตรงหน้ายืนหัวเราะคงเป็นเพราะคู่หลังที่ได้คู่กันกระมัง

 

ผมไว้ใจพี่ได้ป่ะเนี่ย ?ยูคยอมที่ออกแนวจะรับไม่ค่อยได้กับผลการจับคู่หันไปถามเพื่อนร่วมทีมอย่างไม่ไว้ใจ

ฉันสอบตกวอลเล่ย์บอลตอนมอต้นตลอด โชคดีนะ…” มาร์คพูดอย่างเรียบเฉย

มันดีตรงไหนเล่า !?!”

ทีมกูชนะใสๆแน่นอน เห็นแบมแบมมันเงียบๆแบบนี้ อดีตรองแชมป์วอลเล่ย์บอลกีฬาสีตอนเกรด 12 เลยนะเว้ยแจ็คสันเยาะเย้ยพลางยกแขนไปกอดคอรุ่นน้องที่ยืนยิ้มอยู่

 

และการแข่งขันวอลเล่ย์บอลชายหาดแบบไม่เป็นทางการก็เริ่มขึ้น โดยมียองแจยืนนับคะแนนอยู่ข้างสนาม แล้วก็เป็นไปตามที่คาดเอาไว้ ทีมของมาร์คกับยูคยอมเรียกได้ว่าแทบจะทะเลาะกันตลอดเวลา เถียงกันมากกว่าจำนวนลูกที่รับได้เสียด้วยซ้ำ ในขณะที่แบมแบมก็คอยเป็นคนทำคะแนนให้ฝั่งของตัวเองอยู่เรื่อยๆ จนคะแนนขึ้นนำห่างออกไปทุกที

 

แล้วทำไมพี่ไม่วิ่งไปรับฝั่งนู้นล่ะ !?!”

เฮ้ย ! มันก็ต้องช่วยกันวิ่งมั้ยล่ะ ใครบอกให้นายมาพาลฉัน คิมยูคยอม !”

แล้วทำไมพี่ไม่เสิร์ฟให้มันดีๆล่ะ ตบกี่ทีก็ติดเน็ท ให้ตายเถอะ

 

เสียงทะเลาะโหวกเหวกของคนที่ไม่ลงรอยกันแต่กลับต้องมาอยู่ทีมเดียวกันทำให้ยองแจที่นั่งมองอยู่ข้างสนามหลุดยิ้มออกมา แต่ยองแจก็สนใจสถานการณ์ภายในสนามได้ไม่นาน เมื่อลมทะเลและเสียงคลื่นเริ่มดึงความคิดของยองแจให้เพลิดเพลินไปกับบรรยากาศรอบข้างแทน

ลำดับเรื่องราวและตัวละครในจินตนาการของยองแจเริ่มปรากฏขึ้นมาในความคิดของคนตัวขาวที่นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศธรรมชาติตามประสาคนรักความสงบและเสพติดกับความสวยงามที่จะทำให้ความคิดเริ่มพรั่งพรูเข้ามา จนกระทั่งลืมไปว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ขอบสนามกีฬาที่ถูกเนรมิตขึ้นมาโดยเพื่อนร่วมทริป และนั่นก็ทำให้ยองแจไม่ทันตั้งตัว

 

ตุ้บ !

 

โอ๊ย !”

ยองแจ !!!!!”

 

กว่าที่ยองแจจะรู้ตัวว่าตนเองปล่อยความคิดไปกับบรรยากาศรอบข้างนานแค่ไหน ก็เมื่อถูกลูกวอลเล่ย์บอลลอยเข้ามากระแทกบนใบหน้าเข้าอย่างจังจนตัวเองหงายหลังลงไปนอนกับพื้นทราย แสงอาทิตย์ที่แยงเข้ามาในดวงตาเพียงครู่เดียวถูกบดบังโดยลำตัวของใครบางคนที่ร้องเรียกชื่อของเขาพร้อมด้วยสีหน้าที่วิตกกังวล

 

ฮยอง…”

ยองแจ เจ็บตรงไหนรึเปล่า โอเคมั้ย ?

 

และภาพตรงหน้าของยองแจก็ชัดเสียจนร่างกายของตัวเองเกร็งไปทั้งตัว เมื่อพบว่าคนที่วิ่งเข้ามาหาเขาเป็นคนแรกคือ

 

แจ็คสันฮยอง !?!


หลังจากที่เห็นว่าคนตรงหน้าเป็นใคร สติและความนึกคิดของยองแจทุกอย่างหายไปในบัดดล มารู้ตัวอีกก็เมื่อตัวเองถูกดึงขึ้นมานั่งหลังจากนอนจมไปกับผืนทรายอยู่พักหนึ่ง พร้อมกับที่รุ่นพี่คนคุ้นเคยนั่งปัดทรายตามตัวยองแจให้พร้อมมองอย่างเป็นห่วง

 

 “ออกนอกหน้ามากวลีร้ายกาจแบบนี้แจ็คสันทายได้ไม่ยากเลยว่าหลุดออกมาจากปากของมาร์คต้วนอย่างแน่นอน

พาพี่ยองแจกลับเข้าไปในบ้านดีมั้ยพี่ แดดร้อนๆ แถมเจ็บตัวอีก เดี๋ยวก็ไม่สบายพอดีถึงกระนั้นแบมแบมก็ออกความคิดเห็น และทุกคนนอกเหนือจากยองแจก็พยักหน้าเห็นด้วย

ไม่เป็นไรหรอก ทุกคนเล่นกันไปเถอะครับ เดี๋ยวผมกลับเข้าบ้านเองดีกว่า

เดี๋ยวพี่พาไป

 

และบรรยากาศทุกอย่างก็เงียบกริบ มีเพียงสายตาสามคู่ของมาร์ค แบมแบม และยูคยอมมองกันไปมาเมื่อได้ยินว่าใครเป็นคนอาสาพายองแจกลับบ้าน ภาพที่แจ็คสันพยายามพยุงยองแจกับยองแจที่พยายามปฏิเสธจนกลายเป็นสงครามประสาทเล็กๆเรียกรอยยิ้มจากอีกสามคนได้เป็นอย่างดี

 

ผมไม่เป็นไรจริงๆ พี่กลับไปเล่นเถอะ

ไม่เอา

อย่ามาง้องแง้งได้มั้ยล่ะ !?!” และนั่นก็ทำให้ยองแจรู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างเขากับแจ็คสันมันเริ่มเหมือนในอดีตครั้งที่ทั้งคู่เรียนด้วยกันขึ้นทุกๆที

 

และนั่นก็เป็นบรรยากาศที่เขาเกลียดเอาเสียมากๆ

 

เพราะเขามันทำให้เขา ตกหลุมรักแจ็คสันแบบซ้ำๆ

 

ทั้งๆที่มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้อีกต่อไป

 

ไม่เลยแม้แต่น้อย

 

แล้วพี่จะพยุงผมทำไม ผมโดนวอลเล่ย์อัดหน้า ไม่ใช่ขา

จะให้พยุงหรือให้อุ้ม ?และนั่นก็ทำให้คนที่กำลังโวยวายเงียบลงไป

 

แต่ใครจะรู้ว่าในใจของยองแจตอนนี้มันปั่นป่วนไปหมด แน่นอนว่าเขาเขินกับคำพูดประหลาดๆของแจ็คสันอยู่แล้ว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ยองแจก็ไม่ใช่คนที่กล้าพอจะคิดทึกทักไปทั้งหมดว่าแจ็คสันคิดสิ่งเดียวกับที่ยองแจคิดมาตลอดสี่ปี แต่เหตุการณ์ระหว่างเขาสองคนเมื่อคืนมันกลับตอกย้ำให้ยองแจรู้สึกอยากจะเข้าข้างตัวเองอยู่ดี

 

นั่งเฉยๆนะ เดี๋ยวไปหาน้ำแข็งมาประคบให้

แต่…”

อย่าดื้อ นั่งอยู่นั่นแหละ

 

หลังจากกลับขึ้นมาบนบ้าน แจ็คสันก็ปล่อยยองแจลงบนโซฟา กำชับเพียงเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปในห้องครัว ก่อนจะออกมาพร้อมกับเจลเย็นที่ทางบ้านพักใส่ไว้ให้ในตู้เย็น

 

พี่เลิกมองผมสักทีสิ !” คนตัวขาวที่นั่งประคบจมูกตัวเองหันมาแหวใส่รุ่นพี่คนสนิทที่เอาแต่นั่งจ้องหน้าตนตลอดเวลา

 

ยอมรับเลยว่ายองแจไม่ชินไม่ชินกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้

 

นายก็เลิกทำเหมือนว่านายกำลังโกรธพี่สักทีสิ

ผมไม่ได้โกรธ…” ถึงอย่างนั้นยองแจก็ตอบกลับด้วยเสียงแผ่วๆ

 

และท่าทีของรุ่นน้องก็ทำให้แจ็คสันนิ่งไป ใบหน้าหล่อที่ดูร่าเริงตลอดเวลาในตอนนี้มีสีหน้าราวกับกำลังคิดไม่ตกเกี่ยวกับอะไรสักอย่าง และมันก็ดูผิดปกติจนเกินกว่าที่ยองแจจะมองข้าม

 

วันนี้พี่ดูแปลกๆ ?ใช่ ยองแจรู้สึกว่าแบบนั้นจริงๆ

คนที่แปลกมันยองแจต่างหากล่ะและแจ็คสันก็เถียงกลับทันทีอย่างไม่ยอมแพ้

เฮ่อ แล้วแต่พี่ก็แล้วกัน ผมไม่…”

นี่ ยองแจ

ครับ ?

เรื่องเมื่อคืน…”

“…”

ขอโทษนะ สิ้นสุดคำขอโทษสั้นๆ บรรยากาศแห่งความเงียบก็เริ่มกลับเข้ามาอีกครั้ง

เรื่องอะไร…” ยองแจถามทั้งๆที่เขาเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าแจ็คสันขอโทษเขาเรื่องอะไร

เรื่องเมื่อคืน…”

“…”

แต่ที่พี่พูดทั้งหมดเมื่อคืนพี่ไม่ได้โกหกนะเว้ย !!” และแจ็คสันก็พูดต่อด้วยท่าทีที่เริ่มลนลาน พี่ก็ไม่รู้หรอกว่าพี่ชอบยองแจจริงๆหรือเปล่า ตแต่โคตรแคร์เลยจริงๆนะ อย่างตอนนี้ที่ยองแจเจ็บตัว พี่ก็ไม่ชอบสักนิด…”

หึ…” เมื่อเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนของอีกคน ยองแจก็อดที่จะกลั้นหัวเราะไม่ได้

ไม่ต้องมาหัวเราะเลย เห็นพี่เป็นแบบนี้สนุกมากป่ะ !?!”

พี่มันโง่เหมือนที่ทุกๆคนเขาพูดกันจริงๆนั่นแหละ

ไม่ได้โง่นะ !”

“…”

ยองแจ…” หลังจากที่ต่อล้อต่อเถียงกันมาครู่หนึ่ง แจ็คสันก็หยุดบรรยากาศทุกอย่างด้วยการหันหน้าเข้าหารุ่นน้องตัวขาวที่นั่งอยู่ข้างๆ แววตาขี้เล่นเริ่มทอประกายแห่งความจริงจังขึ้นมาจนอีกคนที่เผลอหันมาสบตาเป็นอันต้องนิ่งไป

ครับ ?

เออพี่อาจจะดูโง่ในสายตาของยองแจนะ แต่พี่เชื่อว่าความโง่ของพี่มันคือเรื่องจริง

“…”

สิ่งที่พี่เคยพูดกับยองแจ หรือสิ่งที่พี่กำลังจะพูดต่อไปนี้ พี่ขอให้ยองแจรู้ว่า ทุกอย่างมันคือเรื่องจริงที่พี่คิดว่าพี่คิดมาดีแล้วแจ็คสันนิ่งไปครู่หนึ่ง คือ…”

“…” ยองแจที่นั่งฟังคู่สนทนาเริ่มรู้สึกปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง และหัวใจของเขาก็เริ่มทำงานหนักขึ้นมาเสียดื้อๆ

ยองแจ…”

“…”

…”

“...”

ลองลองค…”

“…”

 

ละลองคบกับพี่ดูมั้ย ? ’

 

ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่ยองแจและแจ็คสันต้องเผชิญกับความเงียบที่เขามาแทรกระหว่างทั้งสองคน จากสายตาสองคู่ที่สบกันในตอนแรกก็ถูกเบือนหนีออกจากกัน หนึ่งคนที่นั่งมือไม้สั่นเพราะพูดออกไป กับอีกหนึ่งคนที่แม้ว่ากายจะนิ่งเพียงใด แต่หัวใจกลับสั่นเสียจนแทบจะหลุดออกมาจากร่างอยู่เนืองๆ

 

พี่เมาแดดเหรอ ?ยองแจกลั้นใจถามออกไปทั้งที่ในใจมันช่างพองโตเสียเหลือเกิน

นี่ทำใจนานมากกว่าจะพูด รู้ป่ะ ?

ผมจำเป็นต้องรู้ ?

ก็นั่นแหละ ! พี่รู้หรอกว่ายองแจชอบพี่ แล้วพี่ก็…”

“…”

ก็…”

ก็… ?”

ก็ไม่รู้หรอกว่าชอบมั้ย…” และคำตอบของแจ็คสันก็ทำให้ยองแจหลุบตาลงอย่างผิดหวังอีกครั้ง

“…”

แต่ตอนพูดออกไป หัวใจมันก็เต้นแรงจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว !”

 

และท่าทางกระวนกระวายของแจ็คสันก็ทำให้ยองแจถึงกับกลั้นยิ้มไม่อยู่ ใบหน้าของทั้งคู่ที่แดงเรื่อเกินกว่าจะมีสาเหตุจากแสงแดดในเวลาบ่าย ยองแจค่อยๆเหลือบสายตาไปมองคนที่นั่งด้านข้างที่กำลังจ้องตนอยู่ด้วยแววตาจริงจัง

 

พี่รอคำตอบอยู่นะ ให้ไว…” และแจ็คสันก็ตั้งท่าคะยั้นคะยอจะรอฟังคำตอบ

“…”

ตกลง หรือ ไม่… ?”

ถ้าผมบอกว่า…”

“…”

ไม่…” ยองแจตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่กลับทำให้แจ็คสันใจหล่นวูบไปราวกับตกจากที่สูงก็ไม่ปาน

ทำไ…”

ผมจะไม่ตอบตกลง

“…”

 

ที่ผมไม่ตกลง เพราะพี่ต้องมาจีบผมก่อน

 

ปล่อยให้คนอื่นเขาแอบรักตัวเองมาตั้งสี่ปี จู่ๆจะมาพูดขอเป็นแฟนแบบนี้ก็เห็นแก่ตัวเกินไปมั้ง

 

ลองรับรู้ความรู้สึกของคนที่รอคอยดูบ้างก็แล้วกัน

 

ถึงแม้จะฟังดูเหมือนคำตัดพ้อ แต่ความจริงที่ทำให้แจ็คสันรับรู้ว่ายองแจชอบตัวเองมาตลอดสี่ปีก็ทำให้แจ็คสันไม่ได้ใส่ใจคำต่อว่าของอีกฝ่าย อีกทั้งเมื่อเห็นรุ่นน้องตัวเล็กร้องไห้ออกมาแจ็คสันก็รับรู้ได้ว่า ทุกอย่างคือเรื่องจริง คำต่อว่าที่ว่าเห็นแก่ตัวของยองแจกลับทำให้แจ็คสันยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจจนไม่สามารถเก็บรอยยิ้มของตัวเองได้อีก สองแขนโอบกอดคนที่นั่งสะอึกสะอื้นอย่างเอ็นดู ฝ่ามือหนาลูบลงบนกลุ่มผมนุ่มเพื่อปลอบประโลม

 

งั้นขอจีบก่อนก็ได้ตกลงแล้วนะ ?

“…”

 

ปั้ก !

 

ไม่มีคำตอบใดๆจากยองแจนอกจากศีรษะกลมๆที่ซุกลงไปบนแผ่นอกของคนที่กำลังกอดตนอยู่พร้อมกับกำปั้นของมือเล็กๆที่ทุบลงไปบนไหล่ของแจ็คสันอย่างแรง ทั้งระบายความโกรธแค้นและความเขินอายไปพร้อมๆกัน

 

ดูเหมือนฉันจะมาเห็นอะไรดีๆอีกแล้วสิ… ’

 

และทุกอย่างก็ตกอยู่ในสายตาและตามมาด้วยเสียงล้อเลียนของมนุษย์อินดี้ที่ชื่อมาร์คต้วนอีกครั้ง

 

…………………

 

เวลาบ่ายแก่ๆ ตามตารางที่ทุกคนตกลงกันไว้ว่าจะไปเล่นสงกรานต์กันข้างนอกก็เป็นอันต้องล้มเลิกไป เพราะสภาพอากาศและร่างกายของแต่ละคนที่ไม่เอื้ออำนวย จึงได้ข้อตกลงใหม่กันว่าจะทำอาหารกินกันในบ้านพักและคุยสังสรรค์กันแทน

เริ่มจากแบมแบมและยูคยอมซึ่งเป็นคนรับหน้าที่ไปจ่ายของที่ตลาดสด แจ็คสันกับจินยองที่รับหน้าที่ทำความสะอาดและเคลียร์พื้นที่สำหรับมื้อเย็นในวันนี้ ส่วนแจบอม ยองแจ และมาร์คจะรับหน้าที่เป็นคนทำอาหารมื้อนี้

แบมแบมกับยูคยอมนั่งรถสองแถวมายังตลาดสด เนื่องจากเป็นเวลาบ่ายแก่ๆ จึงยังไม่ค่อยมีคนมากนัก นับว่าเป็นเรื่องดีที่ทั้งสองคนสามารถหาซื้อของได้ตามที่ต้องการ และก็เป็นอีกครั้งที่ยูคยอมได้รับความเอ็นดูจากเหล่าแม่ค้าจากการพูดภาษาไทยที่แบมแบมสอน จึงได้รับขนมมาเต็มไม้เต็มมือเสียจนคนรับได้แต่ยืนยิ้มแก้มปริ

เช่นเดียวแจ็คสันและจินยองที่เป็นฝ่ายจัดสถานที่ โซฟาและโต๊ะที่วางกลางบ้านถูกเคลื่อนย้ายไปริมผนังเพื่อให้มีพื้นที่กว้างขึ้น ตลอดการทำงานแจ็คสันดูมีท่าทีนิ่งเงียบแต่สีหน้ากลับดูมีความสุขเสียจนจินยองสังเกตได้ถึงความเปลี่ยนแปลง แต่ก็นั่นล่ะถ้าแจ็คสันไม่เล่า เขาก็จะไม่ถาม เพราะถือว่าที่มิตรภาพของพวกเขายั่งยืนได้ขนาดนี้ก็เพราะการมีช่องว่างระหว่างกันและกัน

เมื่อได้ของสดกลับมาแล้ว มาร์ค ยองแจ และแจบอมที่ได้รับมอบหมายให้ทำอาหารเย็น และปัญหาก็เริ่มเกิดขึ้นเมื่อพบว่า ทักษะการทำอาหารของทั้งสามคนนั้นไม่ได้ดีเด่อะไรแม้แต่น้อย อย่างมาก ก็แค่พอจะประทังชีวิตตัวเองได้

 

ส่วนปากท้องของคนอื่นพวกเขาไม่รับประกันใดๆทั้งสิ้น

 

ยองแจในฐานะที่นายดูพึ่งพาได้มากที่สุด คิดว่ามื้อนี้เราควรทำอะไรกินกันดี ?มาร์คหันมาถามยองแจในขณะที่กำลังรื้อเครื่องครัวจากตู้เก็บของ

เอ่อ…” ยองแจนิ่งไปอีกครั้ง ดวงตาคู่เล็กมองวัตถุดิบที่มีเพื่อประเมินว่าเขาจะสามารถนำพวกมันมาปรุงอะไรได้บ้าง

“…” และสถาปนิกหนุ่มอย่างแจบอมก็ได้แต่ยืนล้างเครื่องครัวเงียบๆ

 

และการทำมื้อเย็นในวันนี้ก็เริ่มขึ้น เมื่อยองแจจัดการแบ่งหน้าที่ให้แจบอมล้างและหั่นผัก ส่วนมาร์คทำหน้าที่ชำแหละเนื้อสัตว์ทั้งหลาย ส่วนยองแจเป็นคนลงมือปรุงทุกอย่างโดยอาศัยข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตที่เปิดควบคู่กันไปด้วย

 

แจบอม นายหั่นผักกาดไม่เป็นเหรอ ?มาร์คชะโงกหน้ามาดูแจบอมที่กำลังยืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงเพราะเขากำลังทำให้ผักบนเขียงเละเทะไปหมด

ก็ปกติซื้อกินนี่หว่า หั่นได้แค่นี้ก็บุญถมไปแล้ว

“…”

หึของนายดูดีมากมั้ง นั่นจะแกะเปลือกกุ้งหรือจะเอาเปลือกกุ้งไปต้มกิน ทำไมเนื้อมันถึงติดหัวติดหางแบบนั้น ?

ยุ่ง !”

 

และหลังจากนั้นมาร์คกับแจบอมก็ไม่มองหน้ากันอีก เมื่อได้ของทุกอย่างตามที่ต้องการ ยองแจก็จัดการปรุงอาหารตามคำแนะนำบนเว็บไซต์ที่เจ้าตัวยืนอ่านอยู่ตลอด โดยมีแจบอมและมาร์คยืนเป็นลูกมือคอยช่วยเหลือเป็นระยะๆ

จนเวลาผ่านไป อาหารทุกอย่างก็เสร็จสมบูรณ์ พร้อมกันกับที่ฝ่ายจัดสถานที่และฝ่ายหาซื้อของจัดทุกอย่างไว้พร้อม ทั้งน้ำ ขนม และของอีกสารพัดที่อยู่ในถุง และแจบอมก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่เขารู้สึกว่ามันไม่เข้าพวก

 

นั่นอะไรน่ะ ?แจบอมว่าพลางบุ้ยหน้าไปทางวัตถุสีขาวหน้าตาแปลกประหลาดที่อยู่บนโซฟา

ของเล่นชิ้นใหม่ กูได้มาจากเกาหลี พอดียังไม่มีโอกาสใช้สักทีเลยเอามาเล่นกับทุกคนที่นี่แทน

เดี๋ยวนะพี่นั่นมัน เครื่องจับเท็จ ไม่ใช่เหรอ ?ยูคยอมถามต่อเมื่อเขาจำได้ว่ามันเป็นของที่เขาค่อนข้างคุ้นตาเพราะเห็นบ่อยๆจากรายการโทรทัศน์

ก็ใช่ไง

ฉันไม่เล่…”

หยุดเลยจินยอง อย่าเอาเปรียบคนอื่นแจ็คสันชี้นิ้วสั่งเด็ดขาดทั้งที่เพื่อนสนิทของตัวเองยังพูดไม่ทันจบ

นี่เหมารวมไปแล้วว่าพวกกูต้องเล่นว่างั้น ?มาร์คถาม

ลองพี่แจ็คสันแกพูดมาขนาดนี้ก็คงหือไม่ได้แล้วล่ะครับแบมแบมตอบแทน

โตจะตายอยู่แล้วยังจะ…” ยองแจบ่นอุบ

 

แต่สุดท้ายทุกคนก็มานั่งรวมวงกินมื้อเย็นที่แม้ว่าจะไม่ได้อร่อยเลิศเลอแต่ก็พอจะทำให้ทุกคนประทังชีวิตไปได้อีกหนึ่งวัน น้ำอัดลมหลากสีเริ่มพร่องลงไปเรื่อยๆ ตามมาด้วยน้ำสีอำพันที่เริ่มเข้ามาแทนที่น้ำอัดลม

 

ใครซื้อแอลกอฮอล์มา ?จินยองที่ปกติแทบจะไม่เปิดปากพูดถามขึ้นเมื่อเริ่มเห็นของที่ไม่เข้าท่า และยิ่งค้นถุงพลาสติกที่มีโซดาอีกหลายขวดก็ยิ่งทำให้จินยองเริ่มรู้สึกไม่ดี

“…” และแบมแบมกับแจ็คสันก็รีบชี้ไปทางแจ็คสันทันที แต่ถึงกระนั้นแจ็คสันก็ทำเพียงแค่ยักไหล่แล้วชงเหล้าส่งต่อให้ทั้งวงจนครบ

ยูคยอมห้ามกินจินยองรีบคว้าแก้วเหล้าออกจากมือของยูคยอมที่ตั้งท่าจะดื่มทันที

อ้าวทำไมล่ะฮะ ?ยูคยอมมองตามด้วยแววตาที่ออกจะเสียดายนิดๆ

ใครจะกินก็กินไป แต่ยูคยอมฉันขอไว้คนนึงก็แล้วกัน น้องยังเรียนอยู่ ฉันไม่อยากให้น้องดูเป็นเด็กเหลวไหล

ปกติเด็กมหาลัยเขาก็กินกันนะ คงมีแต่นายหรือเปล่าที่ไม่ได้กินน่ะ ?มาร์คเอ่ยถามอย่างฉงน เขาจำได้ว่าสมัยเรียนมหาลัยเขาก็เข้าร้านเหล้าออกจะบ่อยอยู่

อย่าให้กูเผาเลยเหอะมาร์ค สมัยเรียนจินยองแม่งไปอยู่สามที่ มหาลัย หอพัก ร้านข้าวใต้หอ แค่นั้นจริงๆอดีตรูมเมทของจินยองว่าอย่างขบขัน แต่ดูเหมือนว่าเพื่อนสนิทของเขาจะไม่ขำด้วย

ตลกมากมั้ย ?จินยองถามเสียงแข็ง

อ้าว โกรธว่ะเฮ้ย ขอโทษแจ็คสันสะกิดจินยองเป็นเชิงง้อ

ไม่เป็นไรหรอกฮะ ถ้าพี่จินยองไม่ให้กินผมไม่กินก็ได้และยูคยอมก็ไม่ใช่เด็กดื้อหัวรั้น หนำซ้ำคนที่ขอร้องไว้ยังเป็นคนที่ยูคยอมแอบชื่นชมในความเก่งและสุขุม จึงไม่มีเหตุผลใดๆที่เขาจะต้องโยนความหวังดีของจินยองทิ้ง

ว่าแล้วก็มาเล่นเกมกันเถอะแจ็คสันเริ่มเปลี่ยนบรรยากาศด้วยการหยิบเครื่องจับเท็จที่เขานำมาขึ้นมาวางกลางวง

มันช็อตจริงป่ะพี่ ?แบมแบมถามอย่างหวาดๆ

จริงดิ ไม่งั้นจะเอามาเล่นเหรอ แต่ก็ไม่ได้ช็อตแรงหรอก พอให้ชาๆมือแจ็คสันอธิบาย

กติกาคือ ใครคนนึงหมุนขวด ถ้าขวดหยุดที่ใคร คนหมุนมีสิทธิ์ถามคนที่ขวดชี้ไปหา ถ้าคนตอบโกหก ก็หนึ่งกรึ๊บเพียวๆ และงานนี้จินยองกับยูคยอมก็ไม่มีข้อยกเว้น

 

แจ็คสันว่าพลางชูแก้วเหล้าช็อตเล็กขึ้นมาประกอบ อีกทั้งยังหันไปมองจินยองกับยูคยอมด้วย และเพียงเสี้ยววินาทีหนึ่งที่จินยองเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเป็นเชิงไม่พอใจเล็กๆกับข้อเสนอของแจ็คสัน แต่เขาเห็นว่านานๆที ก็คงจะไม่เป็นไร

 

หรอกมั้ง… ?

 

กูว่าแจบอมจะเล่นหรือไม่เล่นก็ไม่ต่างกันว่ะ แก้วที่เท่าไหร่แล้วน่ะ ?มาร์คหันไปถามแจบอมที่ยังคงนั่งจิบเหล้าอยู่เรื่อยๆ

สี่

นอกจากจะตายเพราะถุงลมโป่งพองแล้วยังจะตายเพราะตับแข็งด้วย ให้ตายเถอะ

นั่นปาก ? มาร์คได้แต่หัวเราะหึหึอยู่ในคอที่สามารถปั่นหัวคนที่เริ่มกรึ่มๆได้ ก่อนที่ทุกคนจะหันมาสนใจกับเกมของแจ็คสัน

ในฐานะที่ไอ้แจบอมมันเริ่มกรึ่มๆ และคาดว่าอีกไม่กี่นาทีมันคงจะน็อค ฉะนั้น กูจะให้สิทธิ์มึงหมุนขวดเป็นคนแรกก่อนที่มึงจะไม่ได้เล่น

ปากหมากันทุกตัว…” แจบอมกระแทกแก้วเหล้าลงกับพื้น พ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด แล้วจึงเริ่มหมุนขวด

 

ขวดเปล่าที่หมุนอยู่นานเริ่มชะลอลง ทุกคนต่างลุ้นระทึกว่าขวดจะหมุนไปที่ใคร ยิ่งขวดหมุนช้าลงเท่าไหร่ ความตื่นเต้นก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น ช้าลง... ช้าลงจนกระทั่งปากขวดไปหยุดอยู่ที่ใครคนหนึ่งที่ทำให้แจบอมถึงกับกระตุกยิ้มออกมาอย่างยินดี เช่นเดียวกับที่ผู้โชคดีของตาแรกที่ชะงักไป

 

สงสัยดูท่าทางจะไม่อยากเล่นมาก ขวดหยุดที่จินยองเฉยเลย ฮ่าๆแจ็คสันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างชอบใจเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนสนิทเริ่มเปลี่ยนไป

บันเทิง…” มาร์คหันไปสบตากับยองแจ

เฮ่อและยองแจก็ได้ถอนหายใจ

“…” ส่วนยูคยอมกับแบมแบมก็ได้แต่นั่งมองด้วยความอยากรู้

แจบอม จะว่าไปกูก็เห็นมึงมองจินยองบ่อยๆนะ โอกาสของมึงมาแล้ว อยากถามอะไรถามเลย เบอร์ทงเบอร์โทร ไลน์อะไรก็ว่าไปแจ็คสันกระเซ้าอย่างชอบใจ ในขณะที่มาร์คกับยองแจแทบจะลมจับกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่จำเป็นแจบอมตอบ แต่สายตาของเขากลับจ้องคู่กรณีไม่วางตา และคนที่ถูกมองก็เริ่มอึดอัดกับสายตาที่ทิ่มแทงมายังตน

อ้าวทำไมวะ ?และแจ็คสันที่เริ่มพูดมากมากขึ้นหลังจากที่ได้รับแอลกอฮอล์ไปประมาณหนึ่งก็เริ่มซอกแซกคำถามไม่หยุดจนยองแจต้องตีแขนไปหนึ่งที โอ๊ย ! ยองแจตีพี่ทำไมอ่ะ ?แจ็คสันบ่นเสียงอ้อแอ้

นั่งเงียบๆไปเลยยองแจดุใส่ไปหนึ่งที แต่สายตากลับมองสถานการณ์อย่างลุ้นระทึก ยิ่งเมื่อคู่กรณีในตอนนี้เป็นสองบุคคลที่เงียบที่สุด แต่กลับมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจที่สุด ยิ่งทำให้ยองแจกับมาร์คแทบจะนั่งไม่ติด

เอ๊ย ! เกือบลืม จินยองเอามือวางบนเครื่องด้วยแจ็คสันจัดแจงเอาเครื่องจับเท็จมาให้จินยองเสร็จสรรพ

“…”

ฉันมีสิทธิ์ถาม ทุกอย่าง เลยใช่ไหม ?แจบอมถามย้ำ และเมื่อแจ็คสันพยักหน้า แจบอมก็หันกลับมาสบตากับคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาที่ยังคงเก็บอาการนิ่งเฉยได้เป็นอย่างดี

 

ก็เอาสิจินยอง

 

มาดูกัน ว่านายจะนิ่งแบบนั้นได้อีกนานแค่ไหน ?







กลับมาครบ 100% หลังจากหายหน้าหายตาไปนานพอสมควร
งานเยอะ สอบแยะ มิดเทอมลนก้น ฮืออออออ
แถมช่วงนี้ดันไม่สบายเพราะอากาศเปลี่ยนด้วย เลยยิ่งไปกันใหญ่เลย
(ฉะนั้นทุกคนต้องรักษาสุขภาพกันดีๆนะคะ เข้าใจไหม !?!)

ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีทุกๆคนในรอบปีใหม่ที่เพิ่งจะได้มาอัพอย่างเป็นทางการ
ก็หวังว่าปีนี้เรื่องนี้คงจะจบสักที (เปิดมาจะครบปีแล้ว เย้ !)
เรื่องรวมเล่มนี่คงต้องคิดอีกทีแล้วล่ะ หายหน้าหายตาไปนานขนาดนี้
คนอ่านก็คงจะลืมๆกันไปบ้างแล้ว ; v ;)

จริงๆเรื่องคอมเม้นท์เราพยายามจะไม่ซีเรียส
แต่ก็แอบมีท้อใจเล็กๆเวลาที่เห็นว่าแท็กและคอมเม้นท์ช่างเงียบเหงาเหลือเกิน
เราแต่งเรื่องนี้แล้วเรารู้สึกมีความสุขมากๆ
และเราก็อยากให้ทุกคนมีความสุขไปกับการเดินทางกับเรา
จริงๆไม่ได้กลัวเม้นน้อยเลย
ที่กลัวคือ กลัวคนอ่านจะหายไปมากกว่า
เราแค่อยากให้ทุกคนได้อ่าน ถึงแม้ว่าเราจะหายไปนาน แต่เราไม่เคยลืมจริงๆนะ
เราเคยฝันว่าเราแต่งฟิคแล้วไม่มีคนอ่านด้วยล่ะ
เราเลยกลัวๆ กลัวมากเลย หวังว่าทุกคนจะไม่ทิ้งเราไว้กลางทางกันนะคะ T___T

สุดท้ายนี้ก็ยังคงขอยืนยันคำเดิมว่า ขอบคุณทุกคนที่เดินทางกลับเรามาตลอด
ใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้ว
แต่หวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะอยู่ในความทรงจำที่ทำให้ทุกคนคิดถึงเมื่อมันจบลงแล้วด้วยนะคะ

คิดถึง เหงา เศร้า
มาเดินทางด้วยกันได้ในแฮชแท็ก





O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

489 ความคิดเห็น

  1. #483 Chanandee (@Chanandee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 18:43
    สนุกค่ะอ่านรวดเลย
    #483
    0
  2. #473 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:42
    รู้ไหมคะไรท์ ว่าไรท์เป็นคนที่มีฝีมือในการแต่งมากๆ คือเรื่องที่ไรท์เปิดทุกเรื่อง รีดอ่านแล้ว มันไม่ซ้ำใครนะคะ แนวเดียวกัน แต่ไม่ซ้ำอ่ะ
    มันมีกลิ่นอายเฉพาะตัวของไรท์ ฉะนั้น อย่ากังวลว่าจะไม่มีคนอ่าน ขอให้ไรท์มั่นใจในฝีมือตัวเอง
    แค่มาอัพ รับรองว่าต้องมีคนเข้ามาอ่านแน่นอน
    อยากรีดเอง ทก็ใช่ว่าจะมีเวลาตามอ่านมากมาย จ-ศ ก็ทำงาน ส-อา ก็เรียนต่ออีก มีสอบทุกเดือน
    ฉะนั้นอาจไม่ได้ตามมาก แต่อยากบอกว่า รอไรท์มาอัพเสมอ
    การอ่านฟิคมันคือกำลังใจในการใช้ชีวิตอีกอย่างหนึ่งเลยนะคะ
    เพราะฟิคมอบรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะให้กับรีดเสมอ
    ถึงเรื่องนี้จะออกแนวดราม่ากว่า แด๊ดดี้หรือเดฟสันมาสเตอร์นิมก็เถอะ
    แต่บอกเลยว่า ฟิคของไรท์ทุกเรื่อง คือความสุขของรีดค่ะ

    ในที่สุดแจ็คแจก็คลี่คลายไปแล้วหนึ่ง
    ส่วนสามพีนั้นลุ้นต่อไป
    แต่ที่น่าหนักใจก็บีเนียร์นี่ล่ะ จินยองใจแข็งมากจริงๆ
    บี๋ค่ะ ถ้ารักเค้าจริง บี๋ต้องสตรองค่ะ
    #473
    0
  3. #472 md_dbsg_sj (@md_dbsg_sj) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 02:42
    รู้ไหมคะไรท์ ว่าไรท์เป็นคนที่มีฝีมือในการแต่งมากๆ คือเรื่องที่ไรท์เปิดทุกเรื่อง รีดอ่านแล้ว มันไม่ซ้ำใครนะคะ แนวเดียวกัน แต่ไม่ซ้ำอ่ะ
    มันมีกลิ่นอายเฉพาะตัวของไรท์ ฉะนั้น อย่ากังวลว่าจะไม่มีคนอ่าน ขอให้ไรท์มั่นใจในฝีมือตัวเอง
    แค่มาอัพ รับรองว่าต้องมีคนเข้ามาอ่านแน่นอน
    อยากรีดเอง ทก็ใช่ว่าจะมีเวลาตามอ่านมากมาย จ-ศ ก็ทำงาน ส-อา ก็เรียนต่ออีก มีสอบทุกเดือน
    ฉะนั้นอาจไม่ได้ตามมาก แต่อยากบอกว่า รอไรท์มาอัพเสมอ
    การอ่านฟิคมันคือกำลังใจในการใช้ชีวิตอีกอย่างหนึ่งเลยนะคะ
    เพราะฟิคมอบรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะให้กับรีดเสมอ
    ถึงเรื่องนี้จะออกแนวดราม่ากว่า แด๊ดดี้หรือเดฟสันมาสเตอร์นิมก็เถอะ
    แต่บอกเลยว่า ฟิคของไรท์ทุกเรื่อง คือความสุขของรีดค่ะ

    ในที่สุดแจ็คแจก็คลี่คลายไปแล้วหนึ่ง
    ส่วนสามพีนั้นลุ้นต่อไป
    แต่ที่น่าหนักใจก็บีเนียร์นี่ล่ะ จินยองใจแข็งมากจริงๆ
    บี๋ค่ะ ถ้ารักเค้าจริง บี๋ต้องสตรองค่ะ
    #472
    0
  4. #439 Kkwangg Eieii (@kkwangeiei) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 23:49
    บีมาร์คตลกสุดดด ได้กันเองเลยมั้ยคู่นี้5555555555555
    #439
    0
  5. #433 It's CRACK! (@mukzababin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 02:26
    ติดแท็ก #แจ็คสันคนโง่ผู้ไม่รู้อะไรและไม่เข้าใจสถานการณ์ แทนได้มั้ยเนี่ยย5555 คือพี่แกแบบไม่รู้อะไรจริงๆ หลังจากที่รู้ว่าขวดที่แจบอมหมุนชี้ไปที่จินยอง เราก็คิดเหมือนพี่มาร์คเลย บันเทิง...
    #433
    0
  6. #413 piggy bank (@na--) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:36
    อ๊ากกกกกกกกกก ตัดได้เจ็บมาก555555
    #413
    0
  7. #388 Lovera (@pimpichayada) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:19
    อยากรู้แล้วว่าแจบอมจะถามอะไรจินยอง ไรท์ตัดจบได้ใจร้ายมากเลย รีบกลับมาต่อนะคะ อีนี่ค้างแรงง
    #388
    0
  8. #387 spongeLotus (@spongelotus) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:46
    ค้า__________________ง


    ....
    #387
    0
  9. #386 GXXK (@leemiw63) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:08
    ตัดฉึบมากก555555 โอ้ยยลุ้นพี่แจบอมม
    #386
    0
  10. #385 Freegirl Aundy (@aundy1234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:51
    แจคแจท่าทางไปได้ดี ลุ้นว่าแจบอมจะถามอะไรจินยอง
    #385
    0
  11. #384 ~~OoSuperEunhyukHae1311oO~~ (@-superhyukhaekr-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:57
    จินยองจะบอกความจริงมั๊ยยยน่ะ แตคแจน่ารักคอดๆ 555
    #384
    0
  12. #383 cyjcjy (@tataporn_fy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:08
    โอ๊ยไรท์ๆๆ มาให้ลุ้นแล้วก็จากไป รอนะๆๆมาเร็วๆ
    #383
    0
  13. #382 blacksmileday (@blacksmileday) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:29
    โอ้ยยยยยค้าง ค้างแรงมาก
    ไรท์ใจร้ายสุดด ฮรือออออ

    #382
    0
  14. #381 KP_KIM (@puiizzi31) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:27
    โอ๊ยยย ต่อเลยได้ไหมคะ ฮืออออ พี่บีจะถามอะไรนะะ จินยองโดนเล่นแน่ๆ ค่ะ ฮืออออ คู่นี้เป็นอะไรที่คลุมเครือและลุ้นมาก อยากจะบอกว่าเราคนนึงไม่ทิ้งไรต์แน่นอนค่ะ รอฟิคเรื่องนี้อัพอยู่ตลอดเลย ตอนเห็นแจ้งเตือนคือดีใจมากกก นึกว่าไรท์จะหายไปกลางคันแล้ว ยังไงก็ขอบคุณที่ไม่ทิ้งฟิคนะคะ จุ๊บบ
    #381
    0
  15. #380 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:03
    ค้างเลยยยยยย5555555 อยากรู้อ่ะแจบอมจะถามอะไรรรรร
    #380
    0
  16. #379 only_got7 (@only_got7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:23
    โอ๊ยยยยย อยากรู้จัง แจบอมจะถามอะไรจินยอง

    แจ็คแจ น่ารักอ่ะ ><

    รออออออออ อยู่นะคะ
    #379
    0
  17. #378 พี่กากคนแมน (@monster95-bad) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:18
    คือนี่เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้ อ่านตอนล่าสุดก่อนเลยเห็นว่าน่าติดตามเลยย้อนไปอ่านตั้งแต่ตอนแรก คือจะบอกว่าสนุกมากๆค่ะภาษาอ่านง่ายดี ชอบตัวละครทุกตัวเลยค่ะ แจ็คแจก็เริ่มลงตัวละเนาะ เหลือบีเนียร์นี่ดูจะดีกันยากนะคะ พี่จินไม่สนพี่บีเหลยย ละก็อีกคู่ แบม พี่มาร์ค คยอม ถ้าคยอมรู้ว่าพี่มาร์คเป็นเจ้าของเพจจะเป็นไงนะ นี่อยู่ #ทีมคยอมมาร์ค ค่ะ 5555555555555555
    ต้องลุ้นๆว่าใครจะได้พิมาร์คไปงื่ออ แล้วพี่บีจะถามไรพี่จิน รอนะคะ สู้ๆค่ะ
    #378
    0
  18. #377 PJS. (@banaikon22) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:44
    บอมจะถามอะไรเนี้ยย ไรง่าาา ตัดฉับเลยยย กลับมารักกันสักทีสิ
    #377
    0
  19. #376 chokywing (@chokywing) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:39
    แม่ย้อยยย ฮือออค้างมากเลยค่ะ แงงง แจบอมจะถามอะไรจินยอง บรรยากาศขมุกขมัวมากค่า ขอให้ปรับความเข้าใจกันได้สักทีเถอะน้า ฮือออ
    #376
    0
  20. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:59
    แจบอมจะถามว่าอะไรน๊าาาา อยากรู้แล้วง่าาาา อย่าทิ้งเราไว้กลางทางแบบนี้สิคะไรท์ T^T
    #375
    0
  21. #374 Kajeabcool (@jeab-wow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:45
    แจบอมจะถามอะไรจินยอง....นี่ยังรอให้เค้ากลับมารักกันเหมือนเดิมนะ โอเคแจบอมอาจจะทำไม่ดีแต่เราก็อยากรู้เหตุผลข้อนั้นจัง....ส่งเพลงนี้ให้จินยอง~~เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมเธออออออ ปล.ชอบคู่แจ็คแจน่ารักกกก
    #374
    0
  22. #373 Takila_ploy (@Takila_ploy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:27
    มาต่อเลยได้ม้ายยยย ค้างมากกฮรือออ
    #373
    0
  23. #372 Jr.ppepi (@rabbitwaa22) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:46
    โอ้ยยยยยยยยย ค้างมากกกก กรีสส มาต่อไวๆนะคะ ฮือๆๆๆๆๆ
    #372
    0
  24. #371 P.Ploy Kung (@lipaploy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:53
    หึ้ยยยยยยยยอยากรู้แล้วอ้ะ ถ้าไรท์ไม่มาเร็วๆเค้าจะโกรธเลยนะ
    #371
    0
  25. #370 JJP Lover (@dle-2208) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:43
    โห่ยยยยยไรท์คะะะะ อย่าทิ้งเราไว้กลางทางกับความค้างแบบเน้ ม่ายยยยยย~><
    มาต่อเร็วๆน้าาาา
    #370
    0