[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 18 : ไดอารีหน้าที่ 16 กอดฉัน RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    11 ก.ค. 61


แก้ไขล่าสุด 6 มิ.ย 60

รีไรท์ 1 ธ.ค 60




       ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่...ไม่รู้สึกตัว ไม่เหนื่อยเลยซักนิด



       เมื่อชะลอฝีเท้าลงก็รู้ได้ว่าตัวเองขาดสติแล้ววิ่งมาไกลแค่ไหน ท่ามกลางเสียงของความวุ่นวายในยามเย็น ร้านค้าต่างๆคึกครื้นไปด้วยผู้คน ฉันคุ้นเคยกับบรรยากาศเหล่านี้มาก มันคล้ายกับตลาดจากโลกที่เคยจากมา ทุกเย็นฉันจะออกไปซื้อของสดและเฝ้ารอคุณแม่กลับมายิ้มให้พร้อมกับบอกว่าของที่ฉันทำอร่อยที่สุดในโลก



     แต่แล้วไงล่ะ...ตอนนี้ทุกอย่างได้หายไปจากตรงหน้า ฉันไม่มีเธอแล้ว กลับคอนโดไปก็ไม่มีใครรอ คำว่าครอบครัวก็ดูเหมือนจะห่างไกลจากฉันไปเรื่อยๆ



     มันทำให้ฉันคิดว่าพระเจ้า...โกรธแค้นอะไรกันหรือเปล่านะ



       ฉันหัวเราะเบาๆให้กับตัวเอง เวลาเกิดเรื่องร้ายๆมนุษย์มักจะโทษพระเจ้าเสมอ ตอนนี้น้ำตาแห้งไปนานแล้ว ที่หลงเหลือก็มีแค่รอยช้ำใต้ตา เพราะผิวของฮิบิกิขาวและบอบบางมากมันจึงเห็นหลักฐานการร้องไห้ชัดจนน่าหงุดหงิด



     ปึก....



     ฉันชนเข้ากับใครบางคน แต่มันก็ไม่ได้แรงจนถึงกับต้องล้มลงไป เป็นเรื่องปกติของช่วงที่คนกำลังพลุกพล่าน ชั่วโมงเร่งด่วนของพวกแม่บ้าน การเดินชนคนไปตามทางไม่ได้แปลกอะไร ฉันเลยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่พอกำลังจะถอยออกมาเพื่อเดินต่อ ทางข้างหน้าก็ถูกขวางเอาไว้ด้วยร่างสูงโปร่งของใครบางคน



     ฉันขมวดคิ้ว แต่พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอยู่ในระยะประชิด ดวงตาสีทองคมกริบไร้ประกายกวาดสายตาสำรวจไปทั่ว  หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเบาๆ เส้นผมสีแดงสั้นยุ่งเหยิงเล็กน้อย มุมปากมีรอยแผลที่ยังใหม่ๆ มันเหมือนกับว่าเขาพึ่งไปมีเรื่องมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้



     ฉันยกยิ้ม  รู้สึกขำกับสถานการณ์นี้ไม่น้อย แทนที่จะเป็นโคโระเซนเซย์หรือใครก็ตามที่สามารถปลอบใจกันได้ แต่ฉันดันมาเจอคนพี่พังเหมือนกัน   แล้วแบบนี้ใครจะช่วยใคร?



     “ไง...คุมะไม่เจอกันนานนะ”



     “คารุมะต่างหาก”ดวงตาสีทองลึกลับคู่นั้นจ้องตรงมายังดวงตาของฉัน นิ้วโป้งของเขากดไปที่เปือกตาล่างของฉันเบาๆ  “เธอ...โดนใครแกล้งมาอีกหรือไง”



     “ไม่”



     “หืม...มีเรื่องสนุกแต่ไม่ยอมบอกกันงั้นสิ ” เขากระตุกยิ้มมุมปากทั้งๆที่ดวงตานิ่งสนิทไม่ได้ยิ้มตาม “พอดีเลยตอนนี้ฉันกำลังหงุดหงิด  ไอ้พวกที่มาแกล้งเธอจะจัดการให้ก็ได้”



     แม้น้ำเสียงของเขาจะนุ่มทุ้มราบเรียบเหมือนปกติ แต่ครั้งนี้กลับฟังแล้วขนลุกต่างไปจากทุกที ทำเอาฉันอดที่จะยุติทุกอย่างลงไม่ได้ 



     “ไม่มีใครแกล้งฉันหรอก ไม่มีใครทำอะไรกับฉันได้ทั้งนั้นนอกจากตัวฉันเอง...”



     ใช่....ที่เป็นแบบนี้เพราะฉันทำตัวเอง เพราะคาดหวัง เพราะโหยหาความรัก เพราะอ่อนแอเอง



     “....”ฉันได้ยินเสียงเสียดสีกันของผ้าก่อนที่ร่างกายจะเอนไปข้างหน้า ได้กลิ่นคาวเลือดผสมกับกลิ่นหอมของอะไรบางอย่าง ได้ยินเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะมั่นคง และเหนือสิ่งอื่นใด คือแรงรัดแน่นๆจากวงแขนของใครคนหนึ่ง



     จู่ๆขอบตาเหมือนกับร้อนขึ้นมาอีกครั้ง แต่ฉันก็เม้มปากแน่น พยายามสะกดกลั้นทุกอย่างที่ยุ่งเหยิงให้จมดิ่งลงไปในส่วนลึกของใจและกอดตอบเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มี เขารัดฉันแน่นขึ้น ด้วยส่วนสูงที่เตี้ยกว่านิดหน่อยเลยทำให้คางของฉันเกยอยู่ที่ไหล่พอดี ทำให้เห็นว่าคนรอบข้างมองเราด้วยสายตาประหลาดแค่ไหน 



     แต่แล้วไงล่ะ...ผลการวิจัยจากโลกเก่าบอกว่าการกอดจะทำให้เรารู้สึกดีขึ้น  ทำให้อารมณ์ทางลบมลายหายไป และเป็นตัวบำบัดความรู้สึกชั้นดีแบบที่ฉันไม่เคยได้พิสูจน์จนถึงตอนนี้  คารุมะเองก็ได้ผลประโยชน์จากมันเหมือนกัน คล้ายเวลาผ่านไปนานมาก ฉันเป็นฝ่ายดันเขาออกก่อนเพราะรู้สึกเหมือนจะเป็นตะคริว  คารุมะยอมปล่อยอย่างว่าง่าย สีหน้าเขาดีขึ้นนิดหน่อย



     “นายควรกลับบ้านไปทำแผลนะ”พอเห็นว่านอกจากแผลบนหน้าแล้วตามแขนก็ยังมีรอยถลอกขีดข่วนอยู่ประปรายฉันเลยคิดว่าเขาไม่ควรเดินเตร็ดเตร่หาเรื่องใครเพิ่มแถวนี้อีก




     คารุมะดันลิ้นเข้ากับกระพุงแก้ม ตาเสมองไปทางอื่น ก่อนที่จะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา “ช่างมันสิ...”




 

     จากนั้นเพียงพริบตาเขาก็ขยับยิ้มร้าย “ฉันหิวแล้วมากกว่าขอไปฝากท้องที่คอนโดเธอหน่อยดิ”



     “...ไม่มีบ้านหรือไง”



     “ มีแต่กลับไปก็ไม่เจอใครอยู่ดี”



     ฉันชะงัก.. ไม่แน่ใจว่าสภาพครอบครัวเขาเป็นยังไงเพราะในเนื้อเรื่องไม่มีบอก หรืออาจจะบอกแต่ฉันจำไม่ได้ แต่ถ้าบอกไม่มีใครอยู่บ้านไม่แน่สภาพเขาอาจจะคล้ายฉันก็ได้  



     “ฉันทำอาหารญี่ปุ่นไม่เป็น แต่ถ้ากินอาหารไทยได้ก็ตามมา”




     ฉันขึ้นรถบัสเพื่อกลับคอนโดโดยมีคารุมะเพิ่มมาอีกหนึ่ง แต่เพราะเป็นช่วงชั่วโมงเร่งด่วน พวกนักเรียนและพนักงานต่างพากันกลับบ้านเลยไม่มีที่นั่งเหลือให้เรา   ฉันมองว่ามันไม่ได้เบียดแบบรถไฟฟ้า แต่ทำไมผู้ชายม.ปลายที่ยืนจับห่วงอยู่ข้างหน้ามันถึงได้เบียดฉันมาซะชิดขนาดนี้ รถเบรกทีนี่ศอกแทบจะโดนหน้ากันอยู่แล้ว ฉันตวัดสายตามองเขาอย่างหงุดหงิด แต่มันกลับไม่ได้รับรู้สายตาฉันเลยเพราะมัวแต่มองต่ำลงไป...ที่หน้าอก 




     โรคจิตนี่น่ารำคาญชะมัด ฉันขยับตัวถอยหลังนิดหน่อย ย้ำแค่นิดหน่อยจริงๆ เพราะข้างหลังมีคารุมะยืนประกบอยู่แล้วและเขาก็โดนกลุ่มนักเรียนหญิงเบียดมาเหมือนกันฉันเลยไม่อยากขยับเข้าไปใกล้มาก ต้องเว้นช่องไฟนิดหน่อย มันคือมารยาท ฉันรู้สึกแย่ที่มีคนเบียดตัวยังไงคารุมะก็น่าจะรู้สึกไม่ต่างกัน



     ทำถึงขนาดนี้ก็คิดว่าผู้ชายคนนั้นไม่น่าจะหน้าด้านตามมาเบียดต่อแล้วไม่งั้นมันจะดูโจ่งแจ้งมากเกินไป แต่ฉันกลับคิดผิดผู้ชายคนนั้นมันขยับมาจับห่วงที่อยู่บนหัวของฉัน ที่เว้นว่างอยู่เพราะฉันจับเบาะ เอาล่ะ....ถึงตรงนี้ต้องโทษความเตี้ยของตัวเองที่นำภัยมาให้ มันเลยกลายเป็นช่องทางให้ไอ้เด็กม.ปลายโรคจิตคนนั้นทำเนียนได้




     รู้สึกเท้าสั่น แต่ยังไม่ทันได้หมดความอดทนถีบคนโดยไม่สนว่าใครจะโดนลูกหลง ร่างของฉันก็ถูกจับพลิกโดยฝีมือของคนที่ยืนประกบอยู่ข้างหลัง  เขาใช้แขนข้างหนึ่งโอบไหล่ฉันไว้หมุนและดึงร่างของฉันให้เบียดไปที่เขาแทน  ฉันไม่รู้ว่าคารุมะทำหน้ายังไงรู้แค่ว่าตอนนี้อุณหภูมิรอบกายกำลังติดลบ แรงกดดันที่อยู่ในขั้นต้นของจิตสังหารพวยพุ่งออกมาจากร่างสูงไม่ขาด  กลุ่มนักเรียนหญิงค่อยๆขยับออกห่างไปด้วยสีหน้าตื่นตระหนก




      ฉันได้ยินเขาหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงทุ้มที่มีเสน่ห์แต่ก็ดูอันตรายมาก  




     “รุ่นพี่...จะขยับเข้ามาอีกหน่อยก็ได้นะครับ ไปเบียดกันตรงโน้นไม่อึดอัดแย่หรอ หืม?” ที่คารุมะเรียกรุ่นพี่เพราะเขาใส่ชุดม.ปลายของคุนุกิโอกะ ขอบอกก่อนว่ายูนิฟรอมของโรงเรียนนี้สามารถทำให้คนที่ใส่ดูสูงขึ้นเพราะเป็นโรงเรียนสำหรับหัวกะทิ แต่ในความจริงแล้วคนบางคนก็ไม่ได้มีนิสัยสูงตามมันสมองอย่างที่คนอื่นเข้าใจ บ่งบอกว่าระบบการศึกษาที่เน้นแค่เกรดไม่ได้สนเรื่องจริยธรรมมันเป็นยังไง สร้างคนที่มีคุณภาพครึ่งๆกลางๆออกสู่สังคมแบบนี้แหละคือสิ่งที่ ผอ.คนนั้นต้องการ



     “ฉะ..ฉะ ฉันต้องลงป้ายหน้าแล้ว!




     “งั้นหรอครับ แย่จังเลยน้าาา เพราะถ้าอยู่ต่ออีกหน่อยเราคงได้คุยกันมากกว่านี้แท้ๆ”เขาโน้มหน้าลงมาวางคางลงที่ไหล่ของฉันก่อนที่จะเอียงคอ แสยะยิ้มซาดิสต์ๆ ข่มขู่ไปที่ผู้ชายคนนั้น “....ใช่ไหมที่รัก เราชวนเขาไปจิบน้ำชาข้างล่างเลยดีไหม”




     ชวนจิบน้ำชาข้างถนน ใครโง่เชื่อก็ใสซื่อเกินไปแล้ว! แต่ก็เอาเถอะ....โยนบทมาก็เล่นกลับสิรออะไร




     ฉันเบี่ยงหน้าออกมาเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ปัดแขนที่วางอยู่บนไหล่ออก  จากนั้นก็เอนหัวซบลงบนอกของเขาพร้อมแสยะยิ้ม คนโดนซบกระตุกเกร็งนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ผิดสังเกตอะไร ดูรวมๆจากภายนอกเหมือนคู่รักใจแตกที่มีเบื้องหลังลึกลับ  ท่าทางอันตราย แน่สิก็คารุมะเล่นสร้างแรงกดดันได้ขนาดนี้ เป็นฉันก็คิดว่าเขาไม่ธรรมดา



     “นั่นสินะลงป้ายต่อไปพร้อมกับพี่เขาเลยก็ได้”




     รู้สึกว่าตัวเองเล่นใหญ่....ที่จริงป้ายต่อไปก็หน้าสวนสาธารณะข้างคอนโดฉันนั่นแหละ ต้องลงอยู่แล้ว




     คารุมะหันกลับมาเชยคางฉันขึ้นไป รอยยิ้มยั่วยวนจุดที่มุมปาก ทั้งๆที่ดวงตาดำมืดเหมือนพร้อมจะ S ได้ทุกเมื่อ เฮ้...ใครทำให้นายโกรธขนาดนี้ก็ไปลงกับเขานะ ไม่ใช่ฉัน




     “ตามใจอยู่แล้ว ลงเลยล่ะกัน...”




     ทุกอย่างพอดีไปหมด ฉันหยุดซบและเดินไปประตูหน้า ตอนแรกก็ว่าจะแค่ถีบบนนี้แล้วจบ แต่คารุมะดันเปิดช่องให้ ไม่ใช้ก็แย่ คนแบบนี้ถ้าไม่ดัดนิสัยเดี๋ยวก็ไปทำกับผู้หญิงคนอื่นอีก โรคจิตในคราบนักเรียนม.ปลายใบหน้าซีดเผือด จะหนีก็หนีไม่ได้เพราะพวกเราทำเป็นเดินลงจากรถพร้อมๆกับต้อนเขาลงไปจิบน้ำชาด้วยท่าทางที่ไม่ได้คุกคาม? ใดๆ




     ร่างของคนโดนต้อนกระวีกระวาดลงจากรถบัสจนสะดุดอากาศล้มลงกับพื้น  คนอื่นๆที่ลงป้ายเดียวกันหนีกระเจิงไม่มีใครกล้าอยู่ดูต่อ ส่วนคนที่รออยู่ที่ป้ายก็รีบขึ้นรถบัสไปจนหมด ตรงนี้เลยปลอดคนสถานที่เอื้ออำนวยในการอัดคนสุดๆ




     ฉันเหลือบมองร่างสูงที่ยืนเหยียดกายล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางเกียจคร้าน ดวงตาสีน้ำผึ้งจ้องคนที่นั่งแปะอยู่ที่พื้นด้วยแววดุร้าย




     อะไรจะขนาดนั้น...นี่นายเอาอารมณ์โกรธจากที่อื่นมาลงกับผู้ชายคนนี้ใช่ไหม แต่ถ้ารุ่นพี่คนนี้สู้คนคารุมะได้มีแผลเพิ่มแน่ๆ แผลเก่ายังมีอยู่นะเฮ้ย นิสัยแบบนี้ถ้าตายก่อนเรียนจบจะไม่สงสัยเลย




     “รุ่นพี่....”คนโดนเรียกสะดุ้งโหยง ทั้งๆที่คารุมะก็ไม่ได้ตะคอก “กล้ามายุ่งกับแฟนฉัน ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม”




     ยังเล่นอยู่อีกหรอ เอาเถอะถ้าสนุกก็ทำไป ระบายกับคนนี้และก็ไม่ต้องมาลงกับฉัน...




     “ไม่ ไม่ ไม่ ขอโทษ”




      ว่ากันว่า 80% ของโรคจิตมักเป็นพวกเก็บตัว หมก มุ่น และปอดแหก ท่าจะจริง คารุมะกำคอเสื้อโรคจิตคนนั้นขึ้นมาก่อนจะง้างมือแล้วชกลงไปหลายที พอรุ่นพี่คนนั้นล้มลงเขาก็ตามเข้าไปเหยียบหน้าอกแล้วก็หยุดจ้องมองด้วยรอยยิ้มซาดิสต์ คารุมะไม่ได้ยำเละแบบตอนที่เขาสู้กับพวกอันธพาล แค่สั่งสอน+ทรมานไปนิดหน่อย นับว่าแมนมากที่ไม่ลงอารมณ์ไปทั้งหมด



     “จากนี้ก็อย่าทำอีกไม่ว่ากับใคร ถ้าฉันเห็นละก็แกจะไม่จบที่คิ้วแตกแน่”



     พอเห็นเขาทิ้งท้ายฉันก็ปิดสมุดพกจดคำคัพท์ที่เอาออกมาอ่านรอพลางๆลงกระเป๋า



     “อ้อ...แล้วก็ช่วยปิดปากให้สนิทหน่อยนะ ถ้าเรื่องของฉันถึงหูโรงเรียนเมื่อไหร่ละก็เรื่องของนายก็คงไม่ต่างกัน หึๆ..ไม่ต้องห่วงถึงฉันจะไม่มีหลักฐานชัดเจน แต่สมัยนี้การสร้างของปลอมขึ้นมาน่ะไม่ยากเลยซักนิด รู้ใช่ไหม...รุ่นพี่”




     คารุมะยิ้มจนคนที่พึ่งโดน S ใส่มาหมาดๆตาเหลือกพยักหน้า  จากนั้นเขาก็หันกลับมาหาฉันเหมือนจะบอกกลายๆว่าพร้อมกินฟรีแล้ว ฉันเลยเดินนำเขาไปที่คอนโด เพราะระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยมฉันเลยไม่กลัวเวลาพาเขาขึ้นห้อง มันไม่ต้องแสกนบัตรหรือใช้กุญแจแต่ใช้ลายนิ้วมือ นอกจากนี้ยังมียามนั่งมอง 24 ชั่วโมงถ้าโดนข่มขู่ให้พาขึ้นเราแค่ส่งสัญญาณลับ ถ้าฉันไม่เต็มใจก็ไม่มีใครขึ้นไปได้ ที่ทำขนาดนี้เพราะเป็นคอนโดคนรวยยังไงละ

 



 ___________________________________________________




 ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ และทุกๆคอมเม้น อยากได้กำลังใจสำหรับตอนต่อไปจังเลย เม้นหน่อยนะ


 


 

v

v

v

เม้นหน่อยนะรีดเดอร์.....







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 07:20
    เนื้อเรื่องตอนกลางๆคุ้นๆนะค่ะ
    #1321
    0
  2. #1313 R.E.A.P.T (@Rotasu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 20:43
    แฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉันแฟนฉัน
    #1313
    0
  3. #1263 mtpsz (@supakron1218) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:03
    ชอบคุมะ ~
    #1263
    0
  4. #827 kksabankmero (@kksabankmero) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:55
    โหดอะ😅
    #827
    0
  5. #755 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 20:51
    สุภาพบุรุษมากพี่ชอบบ
    #755
    1
    • #755-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 18)
      20 มกราคม 2561 / 16:25


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 20 มกราคม 2561 / 16:36
      #755-1
  6. #690 Ilusionnero (@Ilusionnero) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 21:52
    อ๊ากกกก ไรท์กลับมาเปิดตอนได้แล้ว
    #690
    0
  7. #687 fonza2245467890 (@fonza2245467890) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 20:23
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่า
    #687
    0
  8. #552 Linna Lily (@linnalilily) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 22:55
    คู่นี้เคมีเข้ากันนนน
    #552
    0
  9. #445 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 15:48
    กลับมาอ่านใหม่เพิ่งเห็นคำผิดล่ะ...
    สะกดกลั่น >> สะกดกลั้น
    ตะคิว >> ตะคริว
    โรคจิตในคาบนักเรียน >> ..คราบ
    ที่เหลือก็เหมือนที่เคยบอกไป ม.ปราย >> ม.ปลาย
    #445
    1
    • #445-1 梅の花 (@_iscream) (จากตอนที่ 18)
      6 มิถุนายน 2560 / 16:18
      แก้ให้แล้วคะ ขอบคุณนะ^^
      #445-1
  10. #392 Kasegawa Run (@pannaleno) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:18
    ถึงตอนจะสั้นแต่ก็ชอบอ่ะ สุดยอดดดด
    #392
    1
    • #392-1 梅の花 (@_iscream) (จากตอนที่ 18)
      15 พฤษภาคม 2560 / 21:15
      ขอบคุณมากค่าาาาา
      #392-1
  11. #353 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 16:43
    นายดูหล่อขึ้นมากนะ...คารุมะ
    #353
    0
  12. #351 LINEY Yumo (@suriyass2513) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 01:35
    หวงโหดนะเรา...////// อยากเป็นฮิบิกิจังเลยค่ะ มีแบบนี้รักตายเลย
    #351
    0
  13. #350 MaySirinya (@MaySirinya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 05:55
    เคมีคู่นี้เข้ากันมากรักกก???
    #350
    0
  14. #349 EternalBlizzard (@EternalBlizzard) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 21:11
    คู่นี้คือที่สุดอ่ะ55555
    #349
    0
  15. #348 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 20:21
    ม.ปราย >> ม.ปลาย
    หมก มุ่น >> หมกมุ่น
    แสดงเป็นคู่รักทำไม อีกไม่กี่ตอน(มั้ง??)ก็เป็นจริงๆแล้ว
    ปล.เมื่อไหร่คุมะจังจะไปรร.เหรอคะ? ถ้ายังไม่ไปรร.ระวังจะเมีย(ในอนาคต)โดนคนอื่นแย่งไปนะ~~~
    #348
    1
    • #348-1 โคฮะคุ (@_iscream) (จากตอนที่ 18)
      17 เมษายน 2560 / 23:18
      ไรท์กลัวว่าฮิบิกิจะไปล่อลวงคนอื่นมามากกว่าค่ะ คารุมะคุมยาก 5555
      #348-1
  16. #347 Faii26120 (@Faii26120) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 20:09
    ไม่ต้องเล่นบทคู่รักหรอก เดี๋ยวก็เป็นจริงแล้วล่ะ5555
    #347
    0
  17. #346 ✟kamiya✟ (@789wasd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:31
    เคมีคู่นี้มันเข้ากันจริงๆ น่ารักก<3
    #346
    0
  18. #345 0954913902 (@0954913902) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:18
    อ่า....ชอบจัง
    #345
    0
  19. #344 Wissuta Saengkrut (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:13
    ขึ้นห้องแล้วอ่ะ!! แต่งเลยเนอะ5555555
    #344
    0
  20. #343 จริงหรือหลอก บอกไม่จริง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:09
    ม.ปลายเขียนผิดน่ะค่ะ



    ม.ปลาย ไม่ใช่ ม.ปราย ^^
    #343
    0
  21. #342 mikazu (@mikazu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:07
    ฮิบิกิน่ารัก
    #342
    0
  22. #341 JubGdLone (@JubGdLone) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:52
    เหมาะมากกก รอดูฮิบิกิน้อยเขิน?
    #341
    0
  23. #340 KazukiRei (@benjarath) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:42
    อือหือ~~~คู่นี้เหมาะกันสุดๆ
    นิสัยนี่พอกันเลยนะ55555555555
    #340
    1
    • #340-1 โคฮะคุ (@_iscream) (จากตอนที่ 18)
      17 เมษายน 2560 / 23:14
      ฉันต้องคู่กับเธอมีเพียงแต่เธอ แค่เธอเท่านั้นที่คอยเติมเต็มสิ่งที่ขาดด(ร้องเพลง) //โดนโบกx2
      #340-1
  24. #339 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:35
    คารุมะเอาใจฮิบิกิไปเลยค่าาา //โดนฮิบิกิตบ
    #339
    0
  25. #338 Mayogo (@0844185158) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:26
    คารุมะมีหึงด้วยฮิบิกิก็ตีบทแตกเหลือเกินคู่นี้เหมาะสมกันอ่ะ คารุมะพระเอกอวยคู่นี้แรงรอตอนต่อไปสู้ๆนะค่ะไรท์แต่ขออย่างหนึ่ง ลงหนึ่งตอนต่อสัปดาหเป็นอย่างน้อยได้ไหมแต่ขอแบบ100% น่าาไรท์ //เป็นกำลังใจให้สู้ๆฟินหนักมาก
    #338
    1
    • #338-1 โคฮะคุ (@_iscream) (จากตอนที่ 18)
      17 เมษายน 2560 / 23:04
      ขอบคุณมากเลยคะ จะพยายามนะ<3
      #338-1