[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 26 : ไดอารี่หน้าที่ 23 วันสบายๆ RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 257 ครั้ง
    15 ก.ค. 61



แก้ไขล่าสุด 28 มิ.ย 60

รีไรท์ 31 ธ.ค 60





     หนัก...




     ฉันตื่นขึ้นมาในตอนสายของวันเพื่อเผชิญหน้ากับความรู้อึดอัดและปวดหัว แม้จะยังตื่นไม่เต็มตาดีแต่ถึงอย่างนั้นฉันก็รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างที่กดทับร่างกายเอาไว้ และบางอย่างที่ว่านั้นมันก็ขยับตัวยุกยิกอยู่ตลอดเวลา ออกจะน่ารำคาญไม่น้อย



     ฉันฝืนลืมตาขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก แต่ก่อนที่จะตื่เต็มตาดี



     แผล่บ....ลิ้นที่ทั้งแฉะและเหนียวชโลมเต็มหน้า ฉันผงะลุกทันที จ้องมองอย่างตกใจไปที่สุนัขพันธุ์ซามอยด์ขนสีขาวฟูฟ่องที่ดีดดิ้นอยู่บนร่างกายของฉันถึง 3 ตัว  ตัวแรกอยู่ที่พุง ตัวที่สองอยู่ปลายเท้า และตัวสุดท้ายเจ้าของน้ำลายเหนียวหนืดที่กำลังเอียงคอจ้องมองมาอย่างน่ารักยืนอยู่บนอกของฉัน!



     เจ้าพวกนี้มาจากไหน? ฉันไม่เคยเลี้ยงนะ???



     “หึๆ ดูสิเธอตื่นสายจนพวกนี้รอไม่ไหวแล้วล่ะ”เสียงนุ่มทุ้มที่เป็นเอกลักษณ์ดังขึ้น คารุมะในชุดเสื้อยืดสีม่วงเข้มและกางเกงขายาวสีดำยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ด้วยรอยยิ้ม



     อืม... “ที่ไหน..?



    “ดีใจด้วยเธอเป็นเพื่อนผู้หญิงคนแรกที่ได้ค้างคืนในบ้านของฉัน”



     ฉันกวาดตามองไปโดยรอบ บ้านของคารุมะดูไม่เหมือนกับที่จินตนาการไว้ ตอนแรกนึกว่ามันจะเป็นบ้านแบบญี่ปุ่นที่มีสวนหินซะอีก แต่ดันเป็นบ้านแบบโมเดิลขนาดกลางไปซะได้ ดูเรียบง่ายกว่าที่คิด



     “ฉันไม่ได้บอกให้ไปส่งหรอกหรอ”



     “ระบบรักษาความปลอดภัย....อื้มแน่นหนาดีจริง ถ้าฉันพาเธอที่หมดสติเข้าไปคงโดนกักตัวเอาไว้ยันเช้าแน่”



     “แล้ว โคโระเซนเซย์ล่ะ?”รายนั้นได้ข่าวว่าเคยเข้าไปเอาชุดพละฉันถึงในห้องนอน...



      “ทิ้งโทรศัพท์ของเธอเอาไว้แล้วหายไปไหนก็ไม่รู้”



      “งั้นหรอ...”ฉันว่าพลางเทลูกหมาสีขาวทั้งสามตัวลงบนพื้น ก้อนขนอ้วนๆกลิ้งหลุนๆแยกออกจากกันจากนั้นมันก็วกกลับมากัดกางเกงนอนของฉันอย่างเมามัน




       หืม...ชุดนอนของผู้ชาย? “ใครเป็นคนเปลี่ยนชุดให้ฉัน?”




     “แน่นอนฉันเป็นคนเปลี่ยนให้ที่รักเอง...



     ฉันจ้องมองไปที่ท่าทางทีเล่นทีจริงขงเขาด้วยแววตาว่างเปล่า “ถ้างั้น...คุมะคุงคงจะรู้ว่าบราของฉันสีอะไรสินะ”




    เขายิ้มล้อ“สีขาวลายลูกไม้ไง...เข้ากับเธอดีนะ”




     ฉันขยับยิ้ม “เอ๋....จำไม่ค่อยได้เลยนะ อืม....เช็คดูดีกว่า”




     ฉันเลิกชายเสื้อขึ้นอย่างจงใจ เผยให้เห็นหน้าท้องแบนที่เป็นร่องลึกอย่างคนออกกำลังกาย  คารุมะจ้องตาไม่กระพริบแต่พอทำท่าจะเลิกขึ้นไปสูงกว่านี้เขากลับเบนสายตาหลบวูบ ฉันหลุดหัวเราะ เขารู้อยู่แล้วว่าฉันไม่ได้ใส่บรา อาจจะเห็นตอนมันถูกถอดออกมาแล้ว  อืม...ค่อยสมกับเป็นเด็กม.ต้นหน่อย 




     “ถามจริงใครเปลี่ยนชุดให้ฉัน”




     “แม่บ้าน”




     “ก็แค่นั้น” ฉันเอนตัวพิงหัวเตียงอย่างผ่อนคลาย จะแกล้งฉันให้อายยังเร็วไปสิบปีนะ คารุมะ





     คารุมะสบถบางอย่างออกมาแต่ฉันก็ฟังไม่ชัดเท่าไหร่ ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องนอนหิ้วตัววุ่นวายทั้งสามที่ตอนนี้ หนึ่งสาละวนอยู่กับขากางเกงของฉัน สองฟุบตัวนอนอยู่บนตักฉัน และสามพยายามปีนขึ้นเตียงฉันไปไว้ในอ้อมแขน 




     “เห....ร่าเริงได้ขนาดนี้คงมีแรงช่วยฉันแล้วสินะ....”




     “อืม...จะให้ช่วยอะไร”




     “งานถนัดเธอเลยล่ะ เปลี่ยนเสื้อแล้วลงไปทำอะไรให้ฉันกินที 


 


     คือยกขบวนกันมาปลุกเพื่อที่จะกินข้าว?




     ฉันนวดขมับเพื่อคลายอาการปวดหัว พออาบน้ำเสร็จฉันก็หยิบชุดเดิมที่ซักรีดเรียบร้อยแล้วมาใส่ก่อนที่จะลงไปตามคำเชิญเจ้าของบ้าน แต่ทว่าในระหว่างที่ก้าวลงบันไดขั้นสุดท้ายนั้น....



     อุ๊ก...ฉันยกเท้าขึ้นทันทีมองอย่างแปลกใจไปที่พรมขนสัตว์ที่พื้น เจ้าก้อนขนสีขาวบริสุทธิ์ขนาดใหญ่ยกหัวขึ้นมามองฉันนิ่งๆแฝงไปด้วยท่าทางเกียจคร้าน




     “โทษที”พอพูดออกไปดวงตาที่จับจ้องมาก็หลุบลงเหมือนจะเข้าใจความหมาย ซามอยด์ตัวใหญ่ที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผ้าเช็ดเท้าจึงวางหัวลงไปอีกครั้ง พ่นลมหายใจออกมาราวกับเบื่อหน่ายชีวิตแล้วหลับต่อตรงที่เดิม เอาล่ะฉัน เริ่มสงสัยแล้วว่ามันโดนเลี้ยงมายังไง ทำไมไม่หือไม่อือกับคนแปลกหน้าเลย ปล้นบ้านนี้ง่ายที่สุดแล้วมั้งเนี้ย!







     คารุมะนั่งหน้าสลอนอยู่ในห้องครัวพร้อมกับลูกหมาสามตัวที่หมอบอยู่คนละมุมกันอย่างเรียบร้อยเหมือนเตรียมพร้อมนอนกลางวันกัน แต่พอเห็นฉันเท่านั้นแหละมันก็ระริกระรี้ปรี่เข้ามาประชิดตัวทันที



     “เอลฟ่า เบลต้า แกรมม่า พอได้แล้วกลับมานี่”



     ร่างสูงเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ เรียกให้ทั้งสามตัวหยุดชะงักอยู่กับที่ เจ้าก้อนขนยืนหูลู่หางตกหันมามองฉันทีมองคารุมะทีแล้วกลับไปมองกันเอง ทำท่าทางเลิกลักลังเลเหมือนคิดไม่ตก  ฉันเลยได้แต่ยิ้มขำอย่างเอ็นดูก่อนที่จะก้มลงลูบหัวให้ตัวละที



     “เดี๋ยวมาเล่นด้วย ไปอยู่กับหมอนั่นก่อนนะ”



     หมาบ้านนี้ฉลาด พอได้ยินที่พูดก็พากันเดินกลับไป ฉันเลยได้ฤกษ์ย้ายตัวเองเข้าครัว เอาไข่ออกมาจากตู้เย็นวางไว้บนเคาน์เตอร์ ตั้งใจจะทำข้าวห่อไข่อย่างง่าย ถือว่าเป็นค่าแรงที่เจ้าของบ้านช่วยแบกฉันกลับล่ะกัน ว่าแต่ตู้เย็นบ้านนี้สุดยอดไปเลยนะ มีของดีๆเต็มตู้เลย แต่ฉันก็ไม่กล้าใช้อยู่ดี



     “หืม....ข้าวห่อไข่งั้นหรอ แล้วของหวานล่ะ?



     ในตอนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับกระทะ จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นข้างหู ทำเอาฉันสะดุ้งเกือบกระตุกกระทะฟาดหน้าคนที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง  ฉันเหลือบตามองอย่างไม่พอใจ  แต่คารุมะกลับยิ้มแล้ววางคางลงบนหัวไหล่ของฉันเหมือนคอไม่มีกระดูกก่อนจะใช้มืออีกข้างเกาะเอวของฉันเอาไว้




     “อยากกินแพนเค้กจังเลยน้าา”




      ให้ตายเถอะ...เอาน้ำมันสาดได้ไหม




     “ถอยไปห่างๆเลย..”





     “อะไรกันฉันแค่อยากจะดูเท่านั้นเอง ”




      “จะดูมันจำเป็นต้องใกล้ขนาดนี้เลย ไปยืนตรงนู้นไป!”




      “อันที่จริงฉันแค่ใช้เธอเป็นโล่เอาไว้บังน้ำมันน่ะ




      ฉันแยกเขี้ยว “อยากลงไปอยู่ในกระทะไหม”



     “ไม่เอาน่ามันร้อนนะ”



      “เกะกะจริง”



     ฉันดันหัวเขาออกจากไหล่อย่างแรงชนิดหน้าหงาย ก่อนจะทำเป็นหมุนตัวออกไปเอาจานโดยถืออาวุธเป็นกระทะร้อนๆตามติดไม่ห่าง ได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วๆมาจากเขา ไอ้หัวแดงนี่เหมือนจะสนุกที่ได้กวนฉันนะ ด้วยความหิวบวกกับอาการปวดหัวที่ยังไม่หายดีทำให้ตอนนี้ฉันเริ่มหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ เลยใช้คนว่างงานให้ผสมแป้งทำแพนเค้กมันซะเลย ไม่กี่นาทีในที่สุดทุกอย่างก็เสร็จสิ้น เรากินข้าวบนโต๊ะอาหารขนาดสี่คนนั่งจนอิ่ม



     ฮิบิกิคุงสนใจมาเป็นเจ้าสาวของฉันไหม”



     ฉันกรอกตา ยกจานเปล่ากลับไปวางไว้ในซิงค์เพื่อล้าง “ไปหาแม่บ้านแทนจะง่ายกว่านะ”



     “เห แต่ฉันชอบที่เธอทำนี่ ฝีมือไม่เลวเลย ยังไงก็ต้องเป็นเธอล่ะนะ อืม...ถ้าตอบตกลงตอนนี้แถมฟรีหมาน้อยให้อีกสามคนคุ้มจะตาย สนใจไหม?




      “ถ้านายชอบฉันแล้วค่อยว่ากันอีกทีนะ...เอาล่ะ เสร็จแล้ว” พอล้างจานเสร็จฉันก็เหลียวกลับไปมอง พบว่าคารุมะยืนจ้องด้วยดวงตาพราวระยับ



     “อะไร?



     “ตอนนี้ก็...ชอบแล้วนะ




     ฉันเค้นเสียง “เหอะ” ออกมาคำหนึ่งแล้วเดินออกไปที่ระเบียงนั่งยองๆเกาพุงอันแสนนุ่มนิ่มของสุนัขตัวอ้วน เล่นกับมันตามที่สัญญาเอาไว้




     “เห...เธอไม่เชื่อฉันอย่างนั้นสินะ?ในตอนที่เขาพูดฉันได้ยินเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา 




     “.....” 




    “เอาเถอะ... ฉันมีเวลาให้เธอทั้งชีวิตล่ะนะ


 

 




     “คุมะคุง...ขอบคุณที่หิ้วฉันกลับมาได้อย่างปลอดภัยนะ ดีจริงๆที่มีนายอยู่ด้วยนึกว่าจะโดนล่ามโซ่กลับไปซะแล้ว” ฉันพูดติดตลกพร้อมยิ้มฝืดเฝือนให้กับลูกสุนัขที่กำลังเคลิ้ม  ฉับพลันนั้นมือหนาก็รวบร่างของฉันเข้าไปกอดจากด้านหลัง แรงฉุดที่มาแบบกระทันหันทำให้ฉันขึ้นไปเกยอยู่บนตักของเขาได้ง่ายๆ 




      ฉันผงะอึ้ง สบกับดวงตาสีน้ำผึ้งลึกลับที่กักเก็บความสั่นไหวเอาไว้จางๆ เสี้ยวหน้าหล่อเหลาดูแปลกไปกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น ไม่เข้าใจเลยซักนิด ทำไมบางคนถึงมองตาคนอื่นแล้วรู้ได้ทันทีว่าเขาเหล่านั้นกำลังหลงใหล ตกใจ หรือโกรธเกรี้ยว แต่ทำไมฉันกลับอ่านแววตานี้ไม่ออก  




     “ที่ลงทุนทำไปทั้งหมดนั่นฉันไม่อยากจะได้แค่คำขอบคุณหรอกนะ”



     “....



      “ค่าตอบแทนน่ะ...” เขาใช้สองมือสอดใต้วงแขนของฉันแล้วยกขึ้นเหมือนอุ้มเด็กจากนั้นก็วางแหมะลงไปบนพื้น  “ขอเป็นเวลาวันนี้ทั้งวันของเธอแล้วกัน”



     ก่อนที่สมองจะประมวลผลใดๆร่างสูงโปร่งก็เอนกายนอนบนตักของฉันแล้วปิดเปลือกตาลง



     ฉันเลิกคิ้ว “แค่นี้หรอ...”



     “....ถ้ามากกว่านี้เธอจะให้ไหมล่ะ”



     เหงา? เพื่อนไม่คบ? อันธพาลจนโดนแบน? เอาเถอะก็ไม่ได้เสียหายอะไร  ฉันเอนตัวพิงกับกรอบประตูระเบียงยอมเป็นหมอนมีชีวิตให้คารุมะหนึ่งวัน  อาจจะเพราะพึ่งกินอิ่มมาใหม่ๆหรือสภาพอากาศที่เย็นสบายทำให้เขาหลับไปได้อย่างรวดเร็ว มองใบหน้าที่เก็บซ่อนดวงตาสีน้ำผึ้งเอาไว้ หน้าขาวเนียนไร้รอยแผลทำให้เดาได้ไม่ยากว่าช่วงนี้เขาไม่ได้ไปมีเรื่องกับใคร แต่ใต้ตากลับช้ำดูเหมือนอดหลับอดนอน....ผมสีแดงเข้มเส้นเล็กละเอียดดูคล้ายกับใยของแมงมุม สัมผัสที่สอดผ่านฝ่ามือให้ความรู้สึกเพลิดเพลิน 






_______________________________________________







ป.ล  เม้น ติ ชม วิจารณ์ได้ตามใขชอบเลยนะคะ ตอนนี้เปลี่ยไปเยอะเลย สารภาพว่าที่อัพหรือรีไรท์ช้าเพราะไรท์ท้อ กำแพงของแฟนคลับบางคนที่ชิบคารุมะคู่กับตัวละครที่อยู่ในเรื่องไม่ธรรมดาจริงๆ





คารุมะ: พามาบ้านไม่ได้คิดจะทำอะไรเลยนะ...










บ้านคารุมะในจินตนาการของไรท์ แต่ในส่วนของหลังบ้านจะมีสวนเล็กๆไม่ได้ติกกับหลังอื่น








ซามอยด์: เล่นกับเราหน่อยยยยย






ซามอยด์ตัวใหญ่ :  ......




.
(ขออนุญาตเข้าของรูปทุกรูปนะคะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 257 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1345 กุหลาปสีเทา.. (@CG-Kuma) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 22:15
    เราชอบมากๆๆๆๆๆๆๆ เลยค่ะ โครตfcเรื่องนี้ แบบว่าคือดีมากอะ แม้บางฉากจะอืม.. 15+นิดๆ 17+หน่อยๆ แต่ก็ชอบดีค่ะ555 //อ่านไปตัวบิดไป ไม่อยสกวางมือไปทำการบ้านเลยย น้ำก็ไม่ได้อาบ พน.ก็มีเรียน อะจบล้าววว
    #1345
    0
  2. #1334 นานากะ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 11:23

    สนุกค่ะ​ คู่นี้น่ารักดีน่ะค่ะ

    #1334
    0
  3. #1315 R.E.A.P.T (@Rotasu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 21:58
    แงงงงงง ละมุนมากเลยอ่ะ อยากได้แฟนแบบนี้บ้าง555
    #1315
    0
  4. #1298 จดหมายราตรี (@aisica1414) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:43
    ชื่อมาเป็นวิทยาศาสตร์เลย..
    #1298
    0
  5. #1269 しด็∩น้ටย (@GhostTigerMaya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:28
    เม้น งืออ อ่านรอบที่3แล้วว
    ติ ไรท์ขอฉากหวานอีกกก
    ชม ไรท์น่ารักก
    #1269
    0
  6. #1220 V A M P I E (@blue_sweet) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 20:33
    เอาจริงๆ คือเราชอบมาก! เราว่าคารุมะกับสมการหมาป่าแกะน้อยกับคุณผมเปียอะไรนั่น(จำชื่อไม่ได้)&#8203; ก็น่ารักอยู่นะ แต่นางเอกเรื่องนี้ไม่ได้เป็นแกะน้อย แต่กลับนิสัยเข้ากับคารุมะได้อย่างดี รู้สึกว่าไรท์เขียนเก่งมากที่ทำให้เราอ่านแล้วรู้สึกชอบได้อ่ะ เป็นฟิคที่เบาสมอง ไม่ได้เครียดดราม่าหนัก มีความหวานอมเปรี้ยวนิดๆ ออกมาเป็นรสชาติดีมาก ขอบคุณที่แต่งฟิคนี้ให้เราอ่านนะคะ! สู้ๆ <3
    #1220
    0
  7. #1025 warangkana0144 (@warangkana0144) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 08:35
    น่ารักกก
    #1025
    0
  8. #763 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:32
    แงงงนุ้งงงหมาาาา
    #763
    1
    • #763-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 26)
      20 มกราคม 2561 / 16:18
      ขนสีขาวปุยๆวิ่งไปมาสามสีตัว ///ฟินค่ะ
      #763-1
  9. #704 여우 (@prai2727) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 20:18
    มาต่อทีเถิดดดดดดดด
    #704
    0
  10. #703 Scorpion Dante (@BlackRabbit1212) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 16:33
    ไม่ท้อนะคะไรท์ มีคนรอไรท์อีกเยอะ เดินเรื่องอย่างที่ไรท์อยากเดินเลยคะ มันก็มีทั้งคนที่ชอบไม่ชอบเป็นธรรมดา ถ้าเก็บทุกความคิดเห็นที่ไรท์อ่านแล้วมันทุกข์ใจก็อย่าไปแคร์คะ นี่คือจินตนาการของเราโลกของเรา เราเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเองกับมือนะคะ สู้ๆน้า~
    #รอเสมอจ้า รีไรท์เร็วๆเน้ออีกไม่กี่ตอนแล้ว ^^
    #703
    0
  11. #702 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 12:01
    โอ๋เอ๋ๆ ไม่ท้อนะ ไรท์ทำตามใจอยากเลยค่ะ แต่งไปเรื่อยๆเดี๋ยวกำแพงก็ลดลงเองค่ะ อย่างที่ไรท์เคยบอก เรือจะจมไม่ใช่เพราะน้ำที่อยู่รอบตัว แต่เพราะน้ำเข้ามาในเรือต่างหาก ^-^
    #702
    0
  12. #701 海亀/อุมิงะเมะ (@24222) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 01:52
    สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #701
    0
  13. วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 19:37
    น่ายักกกกกกก!! น่ารักอ่ะ คารุมะ!
    #522
    0
  14. #518 Mayogo (@0844185158) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 17:20
    ชอบอ่ะน่ารักดีทั้งคนทั้งหมา อยากจับหมาน้อยขย้ำเล่นมากเห็นแล้วหมั่นเขี้ยว
    #518
    0
  15. #517 G HAMAJI (@poker-face321) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 09:56
    กำลังฟิน พอเจอประโยค เพื่อนไม่คบ นี่ฮาเลย 5555
    #517
    0
  16. #516 Linna Lily (@linnalilily) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:26
    ฟินนนนนน
    #516
    0
  17. #515 kuroko_11 (@kuroko_11) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 07:18
    เหมือนคู่ข้าวใหม่ปลามัน55555
    #515
    0
  18. วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 06:10
    โอ้~คุมะคุงคิดไกล้เนี่ย//หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ(เดี๋ยวคิดอะไรอยู่)งานนี้มีฉากสวีทซะฉากแน่
    #514
    0
  19. #513 LuCinENa (@nanamisora) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 02:44
    ว้าย เขิลจัง
    #513
    0
  20. #512 Scorpion Dante (@BlackRabbit1212) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 02:30
    ละมุนไปอี๊กกกก~~~ >///< เขิล~
    #512
    0
  21. #511 Y3753 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 18:36
    น้องหมาน่ารัะอะ~~อยากเอาไปกอด//รอต่อน่ะค่ะ
    #511
    0
  22. #510 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 18:02
    น่ารักจัง
    ปล.เรื่องคำผิดปล่อยๆมันไปเถอะเนอะ อ่านสนุกพอ 5555 << อินี่ขี้เกียจหาเฉยๆ
    #510
    0
  23. #509 kuroko_11 (@kuroko_11) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 08:35
    หมาน้อยน่าร้ากกกกกก เด่วๆหนูฮิบิกิไม่คิดจะอายเลยหรออออออ!!!! //อุ้มหมากลับบ้าน
    #509
    0
  24. #508 G HAMAJI (@poker-face321) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 08:21
    เจ้าตัวโตเป็นหมาอินดี้ 5555
    #508
    0
  25. #507 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 05:37
    หมาน้อยน่ารักกกกก~
    #507
    0