[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 35 : ไดอารี่หน้าที่ 29 คาบเรียนฮิบิกิ(ช่วย) RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 243 ครั้ง
    19 ก.ค. 61



แก้ไขล่าสุด  3 ม.ค 61

รีไรท์ 18 ก.ค 61




     ฉันถอดเสื้อนักเรียนที่เปื้อนไวน์ออกอย่างนึกรำคาญ เหลือเพียงเสื้อกล้ามตัวบางเอาไว้ คนที่ถือปืนเลิกคิ้วประหลาดใจแต่ดันจ้องตาไม่กระพริบ ปรายกระบอกปืนนิ่งค้างอยู่กลางอากาศ ทั้งๆที่เขาเล็งมาที่ฉันคนเดียวแต่พวกผู้หญิงก็กลัวจนพากันขดเป็นก้อนกลมเงียบๆอยู่มุมเบาะ ฉันขยับตัวเชื่องช้าดันร่างของคิเคียวไปข้างหลัง ลอกเลียนแบบท่าทางของอิริน่าเซนเซย์ตอนที่กำลังยั่วผู้ชาย   



     “นายจะฆ่าฉันหรอ...”



     รอยยิ้มกึ่งแสยะสะท้อนอยู่ในกระจก



     “เธอนี่มันน่าสนใจชะมัด....”



     “อะไรหรอที่น่าสนใจ” ฉันแสร้งปัดปรายผมไปด้านหลัง เผยต้นคอและทรวดทรงที่น่าภาคภูมิใจให้เด่นชัดมากยิ่งขั้น



     “ยังต้องให้บอกอีกหรอ คาตาริ ฮิบิกิ” ปรายกระบอกปืนที่เย็นเชียบเลือนลงมาจ่อที่เนินอก  ตรงตำแหน่งของหัวใจ



     ฉันแสยะยิ้มพอได้ระยะก็ตวัดเสื้อเชิ้ตไปข้างหน้า หยิบกล่องสีเงินวาวที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาแล้วจุดไฟ  เสื้อที่เปื้อนไวน์ติดไฟได้ง่าย ความกะทันหันทำให้คู่ต่อสู้ตกใจจนเซไปข้างหลัง ฉันใช้จังหวะนี้พุ่งพรวดเข้าไปแย่งปืนมาไว้ในมือ กดเขาเอาไว้ใต้ร่างก่อนที่จะจ่อมันไปที่กลางหัว ก็แค่ทริคเบี่ยงเบนความสนใจที่พวกนักมายากลชอบใช้



     “ดูสิว่ามีอะไรตกอยู่ที่พื้น.....”ฉันหัวเราะในลำคอ “จอดรถเดี๋ยวนี้”



      เขาหัวเราะ “เอาสิ....ยิงเลย  ถ้าเธอกล้าน่ะนะ”



     ถ้าไม่เห็นว่าชีวิตของตัวเองเป็นของเล่นเขาก็คงเห็นว่าฉันเป็นเด็กที่ถือปืนเป็นแต่ไม่กล้าฆ่าคน เมื่อมองสบแววเย้ยหยันจากดวงตาของเขาก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นอย่างหลัง ความรู้สึกบางอย่างที่เก็บกดเอาไว้ประทุขึ้นมา หืม....ทำไมฉันถึงมาอยู่ตรงนี้ ทำไมร่างกายถึงเจ็บระบมไปหมด  เหม็นกลิ่นน้ำหอม ไม่สนุกเลย.... มวลอากาศบีบรัด อุณหภูมิในรถเย็นขึ้น ใบหน้าของคนใต้ร่างค่อยๆแสดงความหวาดกลัวออกมา



     แกร็ก...ปัง!!



     และนั่นคือเสียงปืนเปล่าที่ไม่ได้ใส่ลูกกระสุน  ฉันคิดว่าเขารู้ดีว่าตัวเองไม่ได้ใส่กระสุนไว้ แต่ร่างกายกลับสั่นสะท้านอย่างหวาดกลัว ดวงตาไม่ยอมละไปจากฉันราวกลับว่าถ้าเผลอเพียงเสี้ยวนาทีฉันจะปาดคอหอยเขาทิ้งอย่างนั้นแหละ ฉันคว้าขวดไวน์ที่อยู่ใกล้มือมาก่อนที่จะเทของเหลวสีแดงสดลงบนร่างกายของเขา  กลิ่นฉุนๆของเหล้าองุ่นคลุ้งไปทั่ว ฉันยันตัวเองลุกขึ้นยืนแล้วจุดไฟแช็คในมือ



     “หยุดนะ!



     ฉันจ้องมองใบหน้าที่บิดเบี้ยวไปด้วยหวาดกลัวแล้วก็ค่อยๆระบายยิ้มใจดี “เห็นสั่นไม่หยุด คิดว่านายคงจะหนาว ก็เลยกะว่าจะเพิ่มความอบอุ่นให้....”



    ฉันทิ้งไฟแช็คลงไปที่ร่างของเขา เปลวไฟที่ลุกโชน ประตูรถเปิดออก เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็ว ความเจ็บแปร๊บก็แล่นมาที่ท้ายคอ ฉันวูบลงสิ่งที่ได้ยินแว่วๆคือเสียงกรีดร้องอันน่าสมเพชของใครบางคน



     .............................
     ...........

     ฮิบิกิไม่มาเรียนสองวัน ไม่มีจดหมายลาและไม่สามารถติดต่อได้ทั้งผู้ปกครองของเธอและตัวเธอ พอเข้าวันที่สามคารุมะก็หายตามไปติดๆ ผู้ปกครองของเขาบอกว่าเขาลากิจด้วยน้ำเสียงที่ไม่ทุกข์ร้อนแล้วพูดทิ้งท้ายว่า 'จะต้องไม่เป็นไรแน่นอน' ทว่าเพื่อนในห้องต่างก็กังวล



     “โคโระเซนเซย์ทำอะไรซักอย่างเถอะค่ะ”ในตอนที่กำลังเลิกเรียนคันซากิซังที่ค่อนข้างเรียบร้อยและใจดีก็ออกมายืนขวางทางร่างสูงชะรูดของผู้เป็นอาจารย์ไว้



     ทุกคนต่างรับรู้ได้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันจะต้องไม่ใช่เรื่องธรรมดาอย่างแน่นอน  

 


     “ไม่ต้องห่วงหรอกครับผมจะพาเธอกลับมาให้ได้”



     ข้อจำกัดของตำแหน่งอาจารย์ทำให้เขาไม่สามารถล่วงล้ำเข้าไปชิงตัวนักเรียนออกมาจากผู้ปกครองได้อย่างที่ต้องการ แน่นอนว่าถ้าทำ นั่นเป็นอาชญากรรมอย่างร้ายแรงและอาชีพครูของเขาจะจบลงทันที ไหนจะต้องปกปิดตัวตนของตัวเองอีก แต่หมึกตัวสีเหลืองก็ยังคงแสยะยิ้ม เขาส่งจดหมายขอเยี่ยมบ้านนักเรียนที่ชื่อ คาตาริ ฮิบิกิ ไปที่บ้านหลักแล้ว



      “ให้ผมช่วยด้วยเถอะครับ”



     “หนูก็จะช่วยค่ะ”



     นางิสะกับคายาโนะพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง ภายในห้องเรียนที่เหลือนักเรียนเพียงไม่คนทุกคนต่างจับจ้องมาที่ผู้เป็นอาจารย์อย่างมีความหวัง แน่นอนว่าสายตานั้นได้คาดครั้นไปถึงคาราสุมะเซนเซย์ที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่ด้วย




     “เธอเป็นกำลังสำคัญในการลอบสังหารดังนั้นฉันอนุญาต”



     ..............................
     ...........

     วันนี้เหมือนจะมีเรื่องวุ่นวายแต่เช้า ฉันขยับตัวอย่างยากลำบากบนพื้นไม้ที่เย็นเชียบ พวกเขาพาฉันมาที่คฤหาสน์แบบญี่ปุ่นของตระกูลคาตาริ วันแรกถูกโยนเข้าไปในห้องพิพากษาท่ามกลางคนจำนวนไม่น้อยเพื่อประเมินว่าฉันเป็นขยะหรืออัจฉริยะ แต่พวกเขาแทบจะไม่คิดมากเลยด้วยซ้ำเมื่อเห็นว่าฉันเป็นผู้หญิงและอยู่ห้องEจริงๆ



     “ขยะชัดๆ”ใครบางคนพูดออกมาท่ามกลางความเงียบในห้องโถงที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความกดดัน ในนี้มีตัวแทนของตระกูลหลักและรองอยู่กันครบ ฉันเงยหน้าขึ้นมองหัวหน้าตระกูลหลัก เขาเป็นชายแก่ท่าทางเคี้ยวลากดินที่มีผมสีชมพูอ่อนแซมขาว ใส่ชุดยูคาตะสีเขียวเข้มคลุมทับด้วยเสื้อคลุมดำ



     “ตัดสินว่าฉันเป็นขยะในทันทีเลยหรอ การพิพากษาของคาตาริที่ล่ำลือช่างเต็มไปด้วยช่องโหว”ด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งของฉันทำให้ดูราวกับไม่กลัวแม้กระทั้งความตาย ใครบางคนสูดหายใจเข้าอย่างตื่นตระหนก มันอาจจะดูเหมือนว่าฉันหาที่ตายแต่จริงๆแล้วฉันกำลังจะสร้างโอกาสให้ตัวเอง



     “ตัวแกที่อยู่ห้อง E จะบอกว่าสามารถผ่านการทดสอบของตระกูลคาตาริได้งั้นหรือ”



     “ตัวฉันที่อยู่ห้อง E สามารถเผาคนของคุณได้ง่ายๆ คิดว่าจะผ่านบททดสอบได้หรือเปล่าล่ะ”



     พูดถึงคนที่พึ่งเผาไป น่าเสียดายที่เขายังไม่ตายและมีเพียงแค่แผลไฟลวกเล็กน้อยเท่านั้น



     “หึ....รนหาที่ตาย”



     หลังจากนั้นฉันก็ได้ทำแบบทดสอบจริงๆ แน่นอนว่าทุกการทดสอบฉันผ่านมาได้อย่างดี  แต่โทษของการโกหกและการเผาหลานชายคนโปรดยังคงอยู่ ฉันเลยถูกโยนเข้ามาในห้องโล่งๆเพื่อรอคำพิพากษา ข้างในนั้นมีร่างของพ่อที่โดนซ้อมจนอ่วมนอนอยู่ ร่างสูงคลานเข้ามากอดฉันด้วยอ้อมแขนที่สั่นระริก



     “ฮิบิกิไม่ใช่ขยะ จะต้องเป็นขั้วอำนาจทั้ง 6 จะต้องไม่ถูกเหยียบย่ำ คายะลูกของเราเป็นผู้ชาย เขาจะไม่โดนทำแบบคุณแน่นอน”



     แขนของเขาไม่มีแรงกระทั้งกอดฉันให้แน่นเหมือนที่เคย  ความจริงบางอย่างสะท้อนออกมาบนใบหน้าที่สับสนของเขา ใจของฉันสั้นระริกเอื้อมมืออกไปลูบเส้นผมสีม่วงแดงของเขาที่แหวงสั้นอย่างไม่เป็นทรง



     “ใครทำ...”



     มาตอนนี้ฉันถึงพึ่งเข้าใจ ถึงความรักที่บิดเบี้ยวของเขา



      “...”



     การแสดงออกที่ผิดพลาด และความทะเยอทะยานของเขา



     “หนูถามว่าใครทำ...”



     ทุกอย่างเป็นแค่การดิ้นรนจากคนๆหนึ่งที่รักพวกเรามาก



     “....”



     กีดกันจากทุกสิ่งที่เป็นอันตราย แม้ทุกอย่างที่พยายามจะเป็นวิธีผิดก็ตาม



     พ่อของฮิบิกิเป็นฝ่ายแต่งเข้าตระกูลเพราะหลงรักแม่ของเธอ คายะ... หญิงสาวผู้มีเรือนผมสีชมพูอ่อนและดวงตาสีฟ้าเป็นประกาย มองแค่ในรูปก็รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมาก แต่เมื่อคายะคลอดฮิบิกิออกมาได้ไม่นานผู้หญิงที่เป็นเหมือนหัวใจของเขาก็ตายจาก ปล่อยให้เขาต้องเลี้ยงดูลูกสามคนเพียงลำพัง 



     “ผมทำเองแหละมีปัญหาอะไรไหม”สิ้นเสียงนั้นฉันก็หันไปมองที่ประตู  ชายรูปร่างสูงโปรงในชุดกราวคล้ายหมอก็เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มแสยะ“แค่คายะบอกว่าชอบผมของมันนิดๆหน่อยๆก็ดันไว้ซะยาว หึ...น่าสะอิดสะเอียดชะมัด ”



     “โฮ่...”ฉันกำหมัดแน่นก่อนที่จะต่อยไปที่ท้องของเขาสุดแรง แล้วก็เป็นไปตามคาดเขาหลบได้ คนที่มายืนผงาดในคฤหาสน์หลังนี้ได้คงมีฝีมือพอตัว แต่ฉันก็ไม่คิดจะยอมแพ้  ต่อให้ต้องตายก็จะตัดผมเขาออกมากองไว้ตรงหน้าของพ่อให้ได้!



     เป็นเวลานานกว่าฉันจะสามารถทำให้เขาสิ้นฤทธิ์ ฉันกำเส้นผมสีดำของเขาเอาในมือไว้มันถูกซอยระต้นคอเป็นทรงทันสมัย ฉันแสยะยิ้มค่อยๆใช้มีดเฉือดแต่ละปรอยออกเหมือนตัดแต่งต้นไม้  ร่างของเขานิ่งสนิททำให้รู้ว่าชายคนนี้หมดสติไปเรียบร้อย แน่นอนว่ามันปลอดภัย... แต่เหมือนฉันจะเล่นนานไปหน่อยเลยมีคนสังเกตเห็นประตูขังนักโทษที่เปิดอ้าซ่า เขาคนนั้นเลยเดินเข้ามาพร้อมกับแววตาที่แสดงความประหลาดใจอย่างไม่ปิดบัง ร่างสูงโปร่งเจ้าของผมสีดำสั้นใส่เสื้อกราวหน้าตาคล้ายคนที่โดนฉันเล่นงานอยู่หลายส่วน



     พวกเดียวกัน?



     “พี่ของฉันไปทำอะไรให้เธอโกรธหรอ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ สีหน้านิ่งสนิทไม่มีท่าทางโกรธขึงใดๆ   ฉันที่หมดแรงปล่อยให้เขาหักขาไปข้างหนึ่ง พ่อตะเกียกตะกายมาคว้าตัวฉันเข้าไปกอดพลางก้มหน้าซุกไหล่ของฉัน ไร้คำพูดใดๆ



     เจ้าของเรือนผมสีดำสั้นเค้นเสียง “หึ” ก่อนที่จะลากพี่ของเขาออกไป โดยไม่สนว่าคนที่เขาลากจะเป็นตายร้ายดียังไง และทั้งหมดนั่นเป็นสาเหตุของแผลบวมเป๋งที่ขา




    กลับมาปัจจุบัน ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงวิ่งตึงตังวุ่นวายจากข้างนอก ก่อนที่จะค่อยๆขยับตัวเอามือไปอังหน้าผากพ่อที่นอนสั่นอย่างผิดปกติ



     “พ่อ...?



     ตัวของเขาไม่ได้ร้อนแต่เย็นมากฉันเลยต้องดึงเขาเข้ามากอดแน่น ที่นี่ไม่มีผ้าห่มหรืออะไรเทือกๆนั้นหรอกนะ ดีที่เป็นหน้าฝนอากาศเลยไม่หนาวเท่าไหร่ แต่ก็อาจทำให้คนป่วยได้ถ้าสาเหตุมันมาจากบาดแผล บางทีฉันอาจจะต้องลองเสี่ยงดวงหนีออกไปตอนนี้



     “ฮิบิกิจัง มาเล่นกันเถอะ....”สิ้นเสียงนุ่มทุ้มที่คุ้นเคยบานประตูก็หล่นผลัวะลงมา เงาร่างสูงที่ไม่ได้เห็นมาหลายวันปรากฏขึ้นมาในครรลองสายตา เท้าของเขายังยกค้างอยู่เลย ดูก็รู้ว่าใช้อะไรเปิด ดวงตาสีทองแฝงประกายเย็นเชียบ รอยเลือดบนดาบไม้คงไม่ใช่ของเขาแน่นอน เสียงความวุ่นวายจากภายนอกดังชัดมากขึ้น



     “เรือนฝั่งขวาไฟไหม้ เตรียมน้ำไปเร็ว!!



     “มันไปทางโน้นแล้ว”



     “ซวยแล้ว หนูในห้องทดลองโดนปล่อย!



     “เกิดอะไรขึ้นกันแน่วะเนี้ย”



     คารุมะเดินยิ้มเข้ามาในห้องพร้อมกันนั้นฝ่ามือหนาก็ยืนเข้ามาช่วยพยุง คงจะเหมือนเจ้าชายถ้าหากแววตาของเขาไม่ได้น่ากลัวจนดูราวกับหลุมดำ คนอื่นอาจจะมีเจ้าชายขี้ม้าขาวแต่ฉันมีราชาปีศาจขี่มังกรสินะ...เหงื่อของฉันไหลอย่างเงียบเชียบเมื่อพยายามลุกขึ้นยืนด้วยขาข้างเดียว ใบหน้าของเขามืดครึ้มขึ้นกว่าเดิม แม้กระทั้งรอยยิ้มก็อันตธานหายไปทันที ดวงตาจ้องไปที่ขาของฉัน หัวคิ้วขมวดมุ่น



    “ใคร-ทำ”เสียงทุ้มแหบพร่า จิตสังหารพวยพุ่งขึ้นมาทำให้แม้แต่ฉันก็ยังหายใจลำบาก พอเห็นฉันยืนได้ทุลักทุเลสุดๆคารุมะก็คุกเข่าลงแล้วช้อนตัวของฉันขึ้น  อ้อมแขนที่มั่นคงสั่นระริก ใบหน้าคมซุกเข้ากับไหล่ของฉันนิ่งงัน “ฮิบิกิ...ต่อไปนี้จะไม่ให้คลาดสายตาอีกแล้ว”



     “อ้าวแหมคารุมะคุง เกินคาดเลยนะครับเนี้ย มาเที่ยวบ้านเพื่อนหรอครับ ทั้งสองคนสนิทกันจังเลย”เสียงฝีเท้าหยุบหยับอันเป็นเอกลักษณ์ก้าวมาพร้อมกับการแต่งกายในชุดสูทเต็มยศ “ฮิบิกิคุงผมมาเยี่ยมบ้านน่ะครับ แต่ดูเหมือนว่าผมจะโดนคุณตาของคุณเกลียดเข้าซะแล้วเขาเลยซ่อนคุณเอาไว้”



     เข้าตามตรอกออกตามประตูสุดๆ



     ฉันยิ้ม“เซนเซย์มาช้าจังเลยนะคะ”



     “แหมผมมัวแต่เสียเวลาพูดคุยกับคุณตาของคุณนิดหน่อย แต่ดูเหมือนว่าเขาจะยุ่งๆจากการโดนเพื่อนๆของคุณปั่นป่วนคฤหาสน์นะครับ สงสัยผมคงต้องมาอีกทีคราวหลัง แต่โอ๊ะโอ...ผมเจอคนเจ็บตรงนี้ด้วยล่ะครับ เห็นทีผมคงต้องช่วยพาหลานสาวและลูกเขยของไปโรงพยาบาลซะแล้ว”



     เป็นข้ออ้างที่ไร้ที่ติดีจังนะ...



     “รีบไปกันเถอะ”คารุมะว่าน้ำเสียงราวกับสะกดกลั้นอะไรบางอย่าง



     “ว่าแต่ว่าฮิบิกิคุงทางออกอยู่ตรงไหนน่ะครับ”



      ฉันนับถือจริงๆที่เขายังหาฉันเจอได้



     “บินออกไปก็หมดเรื่องแล้วไม่ใช่หรอคะ”



     “ผมเป็นอาจารย์นะครับต้องเข้าตามตรอกออกตามประตูสิ ใช่ไหมครับคารุมะคุง”



     ฉันว่าฉันอาจจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่ซะแล้ว...



     “หืม...โอเค งั้นเดินออกไปทั้งๆอย่างนี้แหละ” คารุมะตอบก่อนที่จะเดินนำ ดูเหมือนเขาจะจำแผนที่ในคฤหาสน์ตระกูลคาตาริได้แม่นยำเอามากๆ สงสัยอย่างเดียวคือไปเอาข้อมูลมาจากไหน แต่เดี๋ยวนะ! ตอนนี้ฉันกำลังถูกอุ้มออกทางประตูหน้าโต้งๆจริงๆหรอ พวกเขาเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ



      “ไม่เป็นไรหรอกฮิบิกิคุง เรามีเซนเซย์อยู่ด้วยถ้าเกิดอะไรขึ้นก็แค่ผลักเขาไปรับหน้าก็พอ”คารุมะพูดด้วยรอยยิ้ม




      ก็ได้อยู่หรอกแต่ปัญหาก็คือเขาอุ้มพ่อของฉันอยู่น่ะสิ





     ......................................
     .................

     ร่างสูงวัยของหัวหน้าตระกูลคาตาริมองตามเด็กหนุ่มคนหนึ่งนิ่งงัน เขาเดินอย่างสง่างามอยู่ที่อาคารฝั่งตรงข้ามแบบไม่หลบหลีกใดๆ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว รอยยิ้มเล็กๆจุดขึ้นมุมปากของเขาตลอดเวลา แต่เพียงเสี้ยววินาทีที่ร่างสูงหันมาสบตากับผู้นำตระกูลคาตาริดวงตาสีทองคู่ดุก็ฉายประกายน่ากลัวขึ้นมา



     “ดันไปทำให้โกรธซะแล้ว”



     “นายท่าน....” เสียงในเงามืดเอ่ยขึ้น



     “ไม่ต้องตาม ปล่อยไป”



     “ทำไมล่ะครับ...”



     อาคาบาเนะ คารุมะ ชายสูงวัยก้มมองแขนของตัวเอง เห็นทีคงต้องหักแขนขอโทษซะแล้วสิ









_____________________________________________________




///จะบอกว่าพอแต่งได้ครึ่งตอนแล้วคอมดับ เนื้อหายหายจ้าาา จะร้องไห้ หมดแรงเลย ไรท์กู้คืนมาได้นิดเดียวเองง่ะ เเงๆ ขอบคุณคอมเม้นมากเลย ตอนนี้ลงแบบดิบสุดๆ อาจมีคำผิดประโยคแปลกๆๆก็ขอโทษด้วยน้าาา แล้วก็สาเหตุที่ฮิบิกิสู้ไม่ได้มากมายคือเราอยากให้มีขีดจำกันน่ะเดี๋ยวจะโหดไปไม่ใช่มนุษย์

///สำหรับคนที่บอกว่าน่าเบื่อเดินเรื่องช้าเราก็ขอโทษด้วยนะ คิดว่าจะค่อยๆแต่งน่ะค่ะ ปมทุกอย่างที่ทิ้งเอาไว้เราอยากนำเสนอมันจริงๆ แต่ถ้าไม่ชอบขอโทษด้วยนะคะ

////คุณพ่อโดนตัดผมซะเเล้วคะ



คุณพ่อ คุณแม่ 




คุมะจังงง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 243 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1201 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 00:46
    โถ่คุณพ่อ แล้วตกลงคุมะคุงนี่ยิ่งใหญ่ขนาดไหนล่ะเนี่ยยย
    #1201
    0
  2. #822 ฮิเมะ กามิ (@24mobile6547) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 17:45
    ความตฝกวนส้นตี**ของคุมะจังนี่นี้ท่านได้จะไดมา~~
    #822
    0
  3. #814 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 09:08
    คงต้องหักคอละปู่//หักคอตัวเองขอโทษเลย
    #814
    1
    • #814-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:20
      อาจตายได้นะคะ555
      #814-1
  4. #805 รัน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 18:49
    มาต่อไวๆนะคร้าาาาาาสนุกมากๆๆๆๆๆ ค้าาาาา
    #805
    1
    • #805-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:15
      จะพยายามนะคะ ขอบคุณค่ะ
      #805-1
  5. #804 Jasmine_Praewa (@Jasmine_Praewa) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 07:04
    เราอุตส่าห์อ่านช้าๆ แต่รู้ตัวอีกทีก็เผลออ่านจนหมดเลยอ้า~~~

    ชอบจังเลย สู้ๆนะคะ รออ่าน อิๆ
    #804
    1
    • #804-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:18
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ติดตามกันต่อไปเรื่อยๆนะ
      #804-1
  6. #803 Oykukuriki miho (@pang8116) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:56
    แล้วความเป็นตายร้ายดีของคิเคียงล่ะคะ//R.I.P.คิเคียวผู้สาปสูญ ณ ตอนนี้
    #803
    1
    • #803-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:19
      เห็นคำว่าหนูในห้องทดลองโดนปล่อยไหมคะ เดี๋ยวนางก็มาค่ะ555
      #803-1
  7. #802 puttaraksa jankeaw (@hongju) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:32
    ชอบมากและยังคงติดตามต่อไปนะ รอไรต์ต่อไปนะค่ะ สู้ๆเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #802
    1
    • #802-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:23
      ขอบคุณค่าาา
      #802-1
  8. #801 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 16:20
    ชอบบบบบบบ คารุมะโกรธแล้ววววววว เย้!!!!!!!! ><
    ปล.บรรยายความรู้สึกตอนนี้ก็คงบรรยายไม่หมดอะ 5555555
    #801
    1
    • #801-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:30
      นึกว่าไรท์คนเดียวที่ชอบให้คุมะจังยันซะอีก555
      #801-1
  9. #800 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 17:03
    เอ้อ...ถ้าโดนตัดแล้วจะหล่อขนาดนี้นะ เราจะแอบแชว้บไปตัดผมเฮียแกบ่อยๆเอง 555555--ผัวะ!//โดนฮิบิกิเตะเสยคาง
    #800
    1
    • #800-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:31
      นั้นสิคะ //ยื่นกรรไกรให้รีดเดอร์
      #800-1
  10. #799 Mahdmi (@Mahdmi) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 12:38
    สนุกมากค่ะ >_<
    #799
    1
    • #799-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:31
      ขอบคุณคะ
      #799-1
  11. #798 i_phone2 (@I_Phone) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 10:45
    นางยิ่งใหญ่ขนาดนั้น?!?!?!
    #798
    1
    • #798-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:32
      นั่นสิน้า~ ไม่รู้เหมือนกันน้า~
      #798-1
  12. #797 AiLove (@ooailoveoo) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 08:54
    คืออะไรไรท์กลับมาก่อน
    #797
    1
    • #797-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:32
      หึๆ เดี๋ยวค่อยเฉลย
      #797-1
  13. #796 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 08:27
    หือ? หักแขนขอโทษ?
    ตระกูลอาคาบาเนะ น่าจะยิ่งใหญ่แน่ๆ
    #796
    1
    • #796-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:34
      นั้นสินะ ที่แน่ๆคือคุมะจังเราไม่ธรรมดานะ๊ะ
      #796-1
  14. #795 lnlning (@lnlning) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 08:08
    ผิดไหมคะที่กระอักความฟินตาย
    คารุมะฉันชอบเธอจัง ราชาปีศาจขี่มังกรเป็นฉายาที่ดีมากเลย555
    ส่วนฮิบิกิฉันก็ชอบเธอนะซาดิสดีอะ หึหึหึ
    #795
    1
    • #795-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:35
      ซาดิสต์โซนคู่นี้เริ่มเท่าเทียมกันแล้วค่ะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครแต้มนิสัยนี้ให้น้อง555
      #795-1
  15. #794 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 07:50
    อัพแล้ววววว
    #794
    1
    • #794-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:36
      ในที่สุด เย้ๆๆ
      #794-1
  16. #793 PiyapatPhonchan (@PiyapatPhonchan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 07:39
    พยายาใเข้านะคะไรท์
    #793
    1
    • #793-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:37
      ขอบคุณคะ
      #793-1
  17. #792 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 05:38
    พ่อน่าสงสารยังไงก็ไม่รู้ เลือกรักผญ.นี่ต้องดูตระกูลเขาด้วยสินะ อืมๆ ตระกูลโรคจิต =___=
    #792
    1
    • #792-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:38
      บางครั้งเพื่อความรักแล้วจะจมลงไปในส่วนไหนของโลกก็ยอมคะ
      #792-1
  18. #791 laki3342 (@laki3342) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 23:31
    โอ้ยย คือตอนนี้รักคุณพ่อน้องเขาแบบเอ็นดูหนักมาก ฮือออ
    #791
    1
    • #791-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:40
      เข้าใจค่ะ ยิ่งอิมเมจเป็นกาคุโปะแล้วด้วย กริ้ดดด
      #791-1
  19. #790 <Sora> (@montree2764) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 23:09
    เข้าใจล่ะ สงสารพ่อเหมือนกันนะคะ... แต่ตอนนี้คุมะโหดจริงจัง!
    #790
    1
    • #790-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 16:00
      โหดแน่นอนค่ะไปยุ่งกะคนของเขานี่นะ
      #790-1
  20. #789 Scorpion Dante (@BlackRabbit1212) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 23:02
    เจ้าชายปีศาจ(คุมะ?) อร้ายยยยย เท่อ่ะ~ >///< แล้วโชตะตัวน้อยๆของเค้าล่ะหายไปไหนน้อออออ~~~
    #789
    1
    • #789-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 12:45
      รักคิเคียวชอบคิเคียวเอาขอบขนมปังไปล่อ เดี๋ยวก็มาคะ
      #789-1
  21. #788 Aonprpat (@Aonprpat) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 22:35
    ขอขมาก้มหัวก็ไม่พ่อแขนหักก็คงไม่พอดูท่า
    #788
    1
    • #788-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 16:01
      นั่นสินะ ต้องรอดูต่อไป
      #788-1
  22. #787 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 22:01
    แล้วคุณพ่อละค่ะ อย่าลืมคุณพ่อสิค่ะ ถึงจะเลวเเต่ก็รักลูกอยู่(มั้ง)น่ะ
    #787
    1
    • #787-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 16:02
      กลับไปแก้ให้ชัดเจนแล้วนะคะ ขอบคุณค่ะ
      #787-1
  23. #786 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:42
    กรี้ดดดดดดดดด!!!!!
    #786
    1
    • #786-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 16:02
      กรี๊ดดดดดด
      #786-1
  24. #785 Aom-am_tr (@0954913902) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:30
    ง้อวววววว เท่มากจ้า คุมะคุง! งื้ออออออ
    #785
    1
    • #785-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 16:03
      ดาเมจแรงมากค่ะ ทำไมไรท์ชอบให้ยันก็ไม่รู้555
      #785-1
  25. #784 JP.PiM (@pimzaza12) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:22
    Omg!!!
    #784
    1
    • #784-1 ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 35)
      20 มกราคม 2561 / 16:04
      เกิดอะไรขึ้น //ยื่นหน้าออกไปมอง
      #784-1