[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 37 : ไดอารี่หน้าที่ 31 ความสัมพันธ์ 2 RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    19 ก.ค. 61



แก้ไขล่าสุด  27 ม.ค 61

รีไรท์ 18 ก.ค 61





 

     คารุมะออกมาห้องน้ำพร้อมกับผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว ฉันคิดว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะอ่อยแบบทุกที แค่รีบเข้าห้องน้ำจนลืมเอาเสื้อเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนด้วยเท่านั้น  ร่างสูงรื้อค้นกระเป๋าของตัวเองแล้วแต่งตัวอย่างลวกๆ เพราะทรัพยากรในครอบครัวของฉันมีไม่พอเขาเลยอาสานอนเฝ้าฉันผ่านความเห็นชอบของพ่อที่ไม่รู้ญาติดีกันตอนไหน 



     จริงๆแล้วฉันจะมีพี่ชายอีกคนซึ่งกำลังเรียนอยู่ที่มหาลัยต่างประเทศ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้บินกลับมา ส่วนโยอิชิถูกพ่อโยนกลับโรงเรียนไปแล้ว เขาไม่อยากให้ลูกชายคนรองของตวเองขาดเรียนเท่าไหร่ ยิ่งอีกปีเดียวก็จะสอบเข้ามหาลัยด้วยแล้ว แถมเป้าหมายยังสูงเป็นมอดังของต่างประเทศอีกด้วย  คงตั้งใจจะเรียนที่เดียวกับพี่ชายคนโต คนๆนี้ไม่มีแม้กระทั้งรูปถ่ายให้ดูต่างหน้า  จากไดอารี่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนเงียบๆที่ไม่ชอบถ่ายรูปเท่าไหร่ และไม่ได้สนิทกับฮิบิกิเลย 



     ถ้าอย่างนั้นไม่โผล่มาตลอดไปเลยยังมาจะดีซะกว่า ฉันไม่อยากทักผิดจนดูเป็นคนความจำสั้น คิดแล้วก็จิ้มแอปเปิ้ลที่พ่อของคารุมะปลอกไว้เข้าปาก ฝนตกอีกแล้วอากาศข้างนอกรุนแรงพอสมควรเหมือนมีพายุเข้า ความเย็นที่แทรกผ่านเข้ามาในผ้าห่ม เตียงนอนยุบลงตามน้ำหนัก  กลิ่นสบู่ลอยวนอยู่ใต้จมูกจางๆ  ฉันละสายตาออกจากหน้าต่างหันกลับเข้ามามองหัวทุยๆสีแดงพร้อมกับใบหน้าร้ายๆในระยะประชิด



     อืม...อยากจะถามจริงๆว่ามาเบียดคนป่วยทำไมในเมื่อที่โซฟาก็พรั่งพร้อมไปด้วยหมอนแล้วก็ผ้าห่ม ขาดความอบอุ่น?



     ฉันขมวดคิ้ว “ตัวนายเย็นมาก”



     “เดี๋ยวก็อุ่น”คารุมะยกยิ้มพลางสอดมือเข้ามาโอบเอวฉันไว้หลวมๆ ซุกใบหน้าเข้ากับไหล่ของฉัน “วันนี้ที่เธอไม่อยู่มีเด็กใหม่เข้ามาด้วยล่ะ...”



     คนที่เข้ามาหลังริทสึก็คงจะเป็นอิโตนะสินะ ฉันเลิกคิ้วรอฟังเขาอย่างสนอกสนใจ



     “เขาเป็นเป็นสัตว์ประหลาดที่เหมือนกับโคโระเซนเซย์....แข็งแกร่งสุดยอดเลยล่ะ”



     ภาพที่คารุมะถูกอิโตนะลูบตัวอย่างน่าเอ็นดูผุดขึ้นมาในหัวฉัน นี่อย่าบอกนะว่าเขารู้สึกเฟลที่มีคนแข็งแกร่งกว่า ?



     “อีกฝ่ายเป็นสัตว์ประหลาดไม่ใช่หรอจะแข็งแกร่งก็ไม่แปลกหรอกนะ”



     อ้อมแขนแกร่งกระชับแน่นขึ้น  “นั่นสินะ”



     คารุมะเป็นคนที่มองขีดจำกัดของตัวเองออก เพราะอย่างนั้นเขาจึงไม่โวยวายและดื้อรั้นต่อต้านอิโตนะ แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่มีความรู้สึกที่อยากตันหน้าอีกฝ่ายซักหน่อย คนที่ชอบเอาชนะพอเห็นกำแพงมากั้นตรงหน้าก็ต้องกระตุ้นความรู้สึกที่อยากจะข้ามขึ้นมาอยู่แล้ว ฉันก็วางจานแอปเปิ้ลไว้ที่โต๊ะข้างๆตั้งใจจะเอนหลังพิงหมอนแต่คารุมะก็ขยับตัวแทรกไปอยู่ข้างหลังแล้วดึงให้ฉันพิงเขาแทน มันก็ค่อยๆอุ่นขึ้นอย่างที่เขาว่า...



     ด้วยความว่างฉันเลยโหลดเกมมาเล่นในโทรศัพท์ ฉันตัดขาดจากโลกภายนอกเป็นช่วงๆพอรู้ตัวอีกทีคารุมะที่ตอนแรกดูฉันเล่นอย่างตั้งใจก็หลับไปแล้ว หลับทั้งที่ยังกอดฉันไว้อีกด้วย ดูหวาดระแวงว่าฉันจะหาย เขาตื่นอีกทีก็ช่วงใกล้ค่ำๆตอนที่ได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออก  คนที่เดินเข้ามาคือพี่โยอิชิที่ยังอยู่ในชุดนักเรียนชายล้วนมือถือกุญแจห้องค้างไว้ข้างหลังมีนางพยาบาลที่ยังทำหน้างงๆอยู่เหมือนโดนพี่ชายฉันบังคับขุดออกมาจากกองเอกสาร พอเห็นฉันกับคารุมะพี่ชายคนนั้นก็ทำหน้าแดงกร่ำชี้นิ้วใส่อย่างเกรี้ยวกราด



      “นะนะนะ นายออกมาจากตัวน้องสาวของฉันเดี๋ยวนี้นะ”



     ด้วยคำพูดนั้นนางพยาบาลที่ยังมึนๆอยู่เลยตื่นเต็มตาชะโงกหน้าเข้ามาอย่างอยากรู้อยากเห็นทันที อันที่จริงเขาควรชี้นิ้วแล้วสั่งให้ฉันลุกออกมาจากตัวคารุมะมากกว่าเพราะฉันเป็นฝ่ายทับเขาอยู่



     “เสียงดังค่ะ”ฉันพูดเสียงเรียบ  ปากที่อ้าๆหุบๆของคุณพี่ชายจึงหุบฉับ  เขาปิดประตูดิ่งมากระชากคอเสื้อคารุมะลงไป เอฟเฟ็คต่อมาคือฉันเกือบตกเตียง แขนกระแทกราวกั้น ฉันหลุดครางออกมา  เจ็บจนน้ำตาเล็ดแน่นอนว่าเพราะแผลฟกช้ำเก่า คารุมะใช้นิ้วหัวแม่มือลูบรอยช้ำเบาๆ หัวคิ้วขมวดมุ่น



     “ฮิบิกิเป็นอะไรหรือเปล่า พี่ขอโทษ” พี่โยอิชิปราดเข้ามาเกาะขอบเตียง



     “เจ็บค่ะ” ฉันตอบพี่ชายอย่างไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่นัก ไม่ได้ตั้งใจต่อว่า มันเป็นแค่ประโยคบอกเล่าเฉยๆ แต่เขาก็ทำหน้ารู้สึกผิดจนแทบจะเห็นหูลู่ลงอย่างกับสุนัข



     “แต่ก็ไม่ได้เจ็บมาก....แล้วไม่ใช่ว่าพี่กลับไปที่โรงเรียนแล้วหรอกหรอ”



      “ก็กลับไปแล้วแต่ออกมาอีก พี่มาเยี่ยมน่ะ” แล้วเขาก็ชูของกินเล่นในถุงขึ้นมา  ไอ้ของเยี่ยมที่เหมือนพึ่งนึกออกแล้วซื้อจากซุปเปอร์มาเก็ตข้างล่างขึ้นมานั่นอะไร



     “ขอบคุณค่ะ”



     ฉันรับมันมา ข้างในมีลูกอมกุหลาบ  มันฝรั่งแท่ง 3 สี และของอีกหลายอย่าง คารุมะยื่นหน้าเข้ามาใกล้หยิบป๊อกกี้มันเทศโบกไปมา “มีของที่เธอชอบด้วย”



     พี่โยอิชิยืดอกอย่างภาคภูมิใจ “ทั้งหมดคือของที่น้องสาวของฉันชอบ”



     พอเห็นคารุมะจ้องมองของแต่ละชิ้นอย่างตั้งใจฉันจึงรีบโพล่งขึ้นมา “ตอนนี้ไม่ได้ชอบทั้งหมด”



     อันที่จริงมันมีของบางอย่างที่ฉันไม่เคยกินอยู่ด้วย  ฉันกลัวว่าเขาจะจำแล้วซื้อมาให้  เขาเป็นฝ่ายกักตุนเสบียง เป็นตู้ขนมเคลื่อนที่ของฉันนะ  อืม...ไม่ได้พูดเกินจริงหรอก เห็นอย่างนี้คารุมะก็ชอบพกของกินเล่นติดตัวนะ ครั้งหนึ่งฉันถามหาลูกอมในตอนที่กำลังเรียนอยู่ ถึงครั้งแรกเขาบอกว่าไม่มี แต่ครั้งต่อมาก็ดันมีครบแทบทุกรสทุกยี่ห้อ ถ้าเกิดผู้ชายคนนี้เข้าใจผิดแล้วหยิบแต่ของที่ไม่อร่อยขึ้นมาฉันก็แย่สิ 



     ฉันลองกินขนมจนเกือบหมดถุงทำให้เกือบกินข้าวไม่ได้เพราะอิ่ม โชคดีที่คารุมะเตือนไว้ว่าข้าวของโรงพยาบาลที่นี่น่ากินมาก ฉันเลยเผื่อท้องไว้ให้ มันเซตอาหารอย่างง่ายคล้ายๆข้าวกล่อง ดูไม่เหมือนอาหารคนป่วยเท่าไหร่แต่ก็อร่อยอย่างที่คารุมะบอกจริงๆ



     หลังจากนั้นก็มีหมอเข้ามาตรวจ พอเห็นว่าฉันไม่มีอาการแทรกซ้อนใดๆเขาก็อนุญาตให้กลับบ้านพรุ่งนี้ได้ ก่อนไปยังนัดให้ฉันมาถอดเฝือกในอีกสองสัปดาห์ให้หลัง พี่โยอิชิไม่ยอมกลับจนกระทั้งดึก แถมก่อนกลับเอาสเปย์พริกไทยัดใต้หมอนให้ด้วย ฉันว่าเขาวิตกจริตมากเกินไป



     ว่าแต่ทำไมเขาถึงพกสเปย์พริกไทเอาไว้กับตัวล่ะ.....



     คารุมะกลับไปนอนที่โซฟาอย่างสงบ พอตื่นเช้ามาก็ต้องเตรียมตัวกลับคอนโด ฉันเปลี่ยนมาใส่เสื้อไพรเวทที่คุณโยโกะเอามาให้ เธอลากฉันเข้าห้องน้ำด้วยรอยยิ้มไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่ ขนาดสามีและลูกชายของเธอยังพากันเสมองไปคนละทาง ไม่ยอมสบสายตาตั้งคำถามของฉันซักคน



     คุณโยโกะจับฉันใส่ชุดกระโปรงฟูฟ่องนุ่มนิ่มสีขาวเกล้าผมให้เรียบร้อย  เป็นชุดที่พอมาอยู่บนตัวของฉันก็ดูแปลกตาไปทันที เหมือนกับลูกคุณหนูที่ไหนซักที่ที่พึ่งจะประสบชะตากรรมอันน่าสงสารมา เพราะแผลภายนอกร่มผ้าเผยรอยฟกช้ำอย่างน่ากลัว น่าแปลกที่เธอไม่ได้จับฉันใส่เสื้อยืดกางเกงวอมแบบที่เธอใส่มาในวันนั้น อันที่จริงฉันคิดว่าเธอไม่ได้มีรสนิยมการแต่งตัวที่แย่เหมือนแม่ซะทีเดียวเพียงแต่ว่าบางช่วงก็ขี้เกียจแต่งตัว ดูอย่างวันนี้ ชุดที่เธอใส่ก็เป็นเดสสุภาพแบบผู้ใหญ่ที่ดูเข้ากับเธอมาก 



     คารุมะเล่าว่าคู่สามีภรรยาอาคาบาเนะพึ่งกลับมาจากคุยงานต่างจังหวัดและยังไม่ได้นอน ดูๆแล้วคุณโยโกะและสามีของเธอไม่มีค่อยเวลาว่างมากเท่าไหร่  แต่ก็ยังอุตส่าห์มารับฉันออกจากโรงพยาบาลอย่างใส่ใจทำให้ฉันค่อนข้างซาบซึ้ง  



     ก่อนออกจากโรงพยาบาลฉันแวะไปเยี่ยมคุณพ่อที่อยู่ในห้องข้างๆพร้อมกับครอบครัวอาคาบาเนะ  ผมสีม่วงอมแดงของพ่อถูกจัดแต่งอย่างดี สุขภาพร่างกายก็ดูไม่แย่เท่าไหร่คิดว่าน่าจะได้นอนโรงพยาบาลต่อไม่กี่คืน ฉันอยู่ในความดูแลของเลขาของคุณพ่อ เขาเป็นชายชราอายุประมาณห้าสิบปลายๆ ผมขาวแซมเทาใส่สูทดูมีภูมิฐาน เขามักจะมาอยู่กับพ่อแค่ในเวลางานเท่านั้น



     ฉันกับคารุมะลงมานั่งรอที่ร้านกาแฟใต้โรงพยาบาลเพราะพวกผู้ใหญ่ต้องการคุยกัน  พ่อบอกว่าจะให้นางพยาบาลพิเศษไปอยู่กับฉันที่คอนโด แต่ฉันปฏิเสธอย่างจริงจังเพราะไม่อยากให้เขาทำเหมือนกับว่าฉันเป็นคนพิการ ทั้งที่จริงๆแล้วฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก ได้ใส่แค่เฝือกอ่อนด้วยซ้ำ แถมมีไม้เท้าอยู่กับตัวอีก



     “อย่ากินมาก เดี๋ยวจะพาไปอะไรกินของอร่อย” เสียงทุ้มดังฝั่งตรงข้าม คารุมะเท้าแขนมองมาที่ฉันพลางกระตุกยิ้ม



     ฉันมองชีสเค้กในจานที่กินไปแล้วครึ่งหนึ่งอย่าลังเล ถ้าเขาบอกว่าเป็นของอร่อยล่ะก็มันต้องอร่อยแน่ๆ



      “งั้นฉันจะกินแค่สตอเบอร์รี่ที่เหลือแล้วกัน”



     เขาหัวเราะจากนั้นก็จิ้มสตอเบอรี่บนหน้าเค้กของตัวเองมาใส่ไว้ในจานของฉัน ฉันกินแค่สตอเบอรี่อย่างที่ว่าจริงๆแล้วนั่งเล่นในร้าน เวลาอยู่กับคารุมะฉันจะเป็นจุดสนใจแบบแปลกๆ แต่คราวนี้มีพวกผู้ชายแอบมองด้วย



      “เด็กๆ เราไปกันเถอะ”คุณโยโกะก้าวเข้ามาพร้อมกับสามีของเธอ เรียกทุกสายตาที่มองเราให้หันไปมองที่เธอเป็นตาเดียว ขอบคุณค่ะ



     ฉันยิ้มให้กับเธอ ใช้ไม้เท้ายันตัวเองขึ้นแล้วออกเดิน  ถึงตอนแรกจะไม่ค่อยชินกับการต้องใช้ขาเดียวเท่าไหร่แต่ตอนนี้เริ่มชินแล้ว  คารุมะไม่ได้เข้ามาช่วยพยุงหรือทำท่าจะอุ้มเดิน แต่เขาจะเดินอยู่ข้างหลังของฉันแล้วคอยระวังไม่ให้ฉันล้ม  ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ ปลอดภัย ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้รู้สึกสมเพชตัวเอง 









_________________________________________________






////คือ.... ครอบครัวคุยกันแล้วถูกมะ เห็นคารุมะไม่ซาดิสต์กับน้องเหมือนตอนแรกๆอย่าตกใจค่ะ  ไรท์คิดว่าเวลาเราชอบใครขึ้นมาจริงๆก็ไม่อยากทำให้คนนั้นเจ็บตัวเท่าไหร่หรอก อีกอย่างที่สังเกตุในอนิเมะคือคุมะจังเขาเป็นคนที่ไม่ทำผู้หญิงนะ ที่จะยันใส่ก็แค่กับศัตรูเท่านั้นแหละ


/////อยากได้กำลังใจจังเลยนะ คือเขียนฉากนี้ในขณะที่ตาใกล้ปิด....งื้อออ เหนื่อยง่ะ




////ไปเจอรูปนี้มาค่ะ โดนใจมากเลยอยากเอาตั้งรูปประจำนิยายอยู่ร่ำๆ แต่กลัวรีดเดอร์จำนิยายบ่ได้5555

/////ปล.จากอนิเมะเรื่องไหนอะ ใครรู้บอกหน่อยนะะะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1337 Oaraka (@Oaraka) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:06

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ!!!
    #1337
    0
  2. #1336 Oaraka (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:46

    สู้ๆค่ะสนุกมากๆ​ แต่งดีสุดๆค่ะ

    #1336
    0
  3. #1335 นานากะ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 13:47

    สนุกมากๆค่ะ

    #1335
    0
  4. #1240 yume2005 (@yume2005) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 20:38

    อนิเมะเรื่องนี้น่าจะชื่อว่า อควาเรียอะไรประมาณนี้นะคะสนุกอยู่นะคะ//แต่ขอบอกก่อนว่าพระเอกไม่ใช่หัวแดงนะคะ😊
    #1240
    0
  5. #857 099987606543 (@099987606543) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:02
    เมื่อไรเค้าจะเป็นแฟนกันอะ นิก็ลุ้นแล้วลุ้นอีก บอกพ่อมาขอได้แล้วม้างงงคารุมะคุง ปล.พึ่งมาอ่านเป็นเรื่องที่สนุกเขียนได้ดีมากๆเลย เป็นกลจ. ให้ค่ะ รอน้าาาาา~
    #857
    0
  6. #853 Fukaaaaa (@Felita) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:05
    สุ้ๆนะคะ ฟินมากเลย
    #853
    0
  7. #852 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 20:24
    คู่นี้ได้กันซักทีเหอะ!
    สู้ๆนะไรท์ เป็นกลจ.ให้!
    เปลี่ยนก็ได้นะไรท์ เราจำชื่อได้
    ปล.ขรรมคุณพี่โยอิชิอะ ทำไมพี่แกต้องพกสเปรย์พริกไทด้วยหนอ~
    #852
    0
  8. #851 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 22:40
    คือแบบอ่านแล้วละมุนดีต่อใจ
    #851
    0
  9. #850 sahala. (@get-ok) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 21:56
    สู้ๆนะคะ ✌✌
    #850
    0
  10. #849 nchixoa (@nchixoa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 17:07
    รูปนี้มันในเรื่อง อควอเรี่ยนอีโวล!!!
    #849
    0
  11. #848 boripat531 (@boripat531) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 15:42
    คิเคียวเป็นยังไงบ้างคะ? ไม่มีพูดถึงเลยอ่ะ
    #848
    0
  12. #847 tiPpy_c (@tiPpy_c) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 13:35
    งืออออ ชอบมากอ่าาา
    รักกกกกกก
    #fightingggg
    #847
    0
  13. #846 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 12:13
    ไม่ว่าจะอ่านกี่เรื่อง(ที่เป็นฟิค) เราก็ยังชอบเรื่องนี้ที่สุดอยู่ดี หนีวังวนความฟินความยันของคุมะจังกับฮิบิกิไม่ได้ 55555
    ปล.เราก็ชอบนะ เรื่อง พี่สาวฝาแฝดของซากุโนะ แอบแวะเวียนมาอ่านเป็นพักๆ 5555
    #846
    0
  14. #845 conanjung13 (@conanjung13) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 12:01
    สู้ๆค่ะ สนุกมากๆเลย แสดงว่าถ้าเขียนตอนตาไม่ปิดหนิ 2 ตอนใช่มั้ยค่ะ 5555
    #845
    0
  15. #844 bomzakuki82 (@bomzakuki82) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 11:55
    สู้ๆค่ะชอบบุคลิกตัวล่ะครมาก. ยอมรับว่าตอนแรกเข้ามาดูนึกว่าจะเป็นแบบเด่นทุกตัวละคร เน้นต้อสู้เป็นหลัก แต่พออ่านมาถึงตรงนี้  เน้นความรักกับตัวละครเอกสองตัวก็สนุกไปอีกแบบ  ชอบบุคคลิกเดียวหยอกล้อกันของตัวเอกมากเงสค่ะ/////
    #844
    0
  16. #843 misaka-rin (@misaka-rin) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 11:45
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    สู้สู้นะค่ะ
    #843
    0
  17. #842 Pichamon Dumrongkijchaiporn (@dumrongkijchaipo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 10:54
    สู้ๆนะคะไรท์​ สนุกมากกกกกกกกๆเลย
    #842
    0
  18. #841 Faii26120 (@Faii26120) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 10:25
    ไรท์สู้ๆๆ รักษาสุขภาพด้วยค่ะเดี๋ยวป่วย
    #841
    0
  19. #840 MLmagarin (@maimai-litie) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 09:17
    ฟินนนนน คุมะจังกะน้องน่ารักมากๆ งุ้ยยย สู้ๆนะคะไรท์ ส่งกำลังใจไปให้ทับตัวไรท์เลย555
    #840
    0
  20. #839 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 09:06
    ตอนนี้นี่ฟินนนนนเลยค่ะ
    ปล.สู้ๆนะค่ะชอบเรื่องนี้ค่ะ
    #839
    0
  21. #838 sinemetu888 (@sinemetu888) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 08:45
    สู้ๆนะ
    #อ่ะ กำลังใจ!

    ฝันดีงับ ง่วง~
    #838
    0
  22. #837 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 07:34
    ละมุนมากกกรี๊ดดดด
    #837
    0
  23. #836 lnlning (@lnlning) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 07:25
    น่ารักกกกก ตอนนี้สนุกมากเลยค่ะ ฟินได้อีก
    ไรท์มาต่อนะคะ
    #836
    0
  24. #835 Jasmine_Praewa (@Jasmine_Praewa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 07:16
    ชอบจังเลยยย สู้ๆค่าา
    #835
    0
  25. #834 Hamantsu (@Hamantsu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 06:45
    จากเรื่อง อควอเรี่ยน อีโว ภาค2 ค่ะ แต่ภาพจะไม่เหมือนเนื้อเรื่องนะคะ
    #834
    0