[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 39 : ไดอารี่หน้าที่ 33 งานกีฬา RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 315 ครั้ง
    19 ก.ค. 61


แก้ไขล่าสุด  1 มี.ค 61

รีไรท์ 18 ก.ค 61





     หน้าฝนหมดไปอย่างรวดเร็ว ขาของฉันหายดีแล้วและได้กลับมาอยู่ที่คอนโดของตัวเอง นอกจากนี้ฉันยังถูกต้อนรับด้วยของขวัญชิ้นเล็กที่ตระกูลใหญ่เรียกว่า pitch black หรือก็คือคิเคียว เขามาพร้อมกับเลขาของคุณพ่อ และถึงแม้ว่าฉันจะปฏิเสธไปซักเท่าไหร่ก็ยังถูกยัดเยียดคนเป็นๆมาให้เลี้ยงอยู่ดี เรียกว่ามาอยู่ด้วยอย่างเป็นทางการผ่านความเห็นโดยชอบธรรมจากหัวหน้าตระกูลคาตาริ



     พออากาศเริ่มร้อน ก็มีโมหวานจากบ้านอาคาบาเนะส่มาให้ ฉันผ่ามันใส่จานวางไว้บนโต๊ะกลางของโซฟาห้องรับแขก ช่วงเลิกเรียนอากาศพอจะเย็นขึ้นมาบ้าง ฉันปลดกระดุมเสื้อนักเรียนลงมาเม็ดหนึ่งและเลิกใส่เสื้อกล้ามไว้ข้างใน คิเคียวจ้องมองความไม่เรียบร้อยของฉันอย่างเคยชิน ออกจะหน้าตายคล้ายไร้ความรู้สึก แต่กับอีกคนที่ขยันหาเรื่องขึ้นคอนโดของฉันกลับจ้องฉันด้วยท่าทางพึงพอใจ

   



     ฉันเร่งแอร์ให้เย็นขึ้น คารุมะนั่งบนพื้นเอนหลังพิงโซฟาอย่างเกียจคร้านคว้าแตงโมเข้าปากก่อนที่จะหันไปให้ความสนใจกับจอยเกมในมือ เชื่อสิว่าสามนาทีต่อมาก็จะเห็นคิเคียวทำคอตกเพราะเล่นแพ้ ฉันนั่งลง ไม่ทันขาดคำหน้าจอก็ขึ้นคำว่า win และ lost พร้อมกัน แน่นอนว่าเกมเมอร์ตัวน้อยอย่างคิเคียวเป็นฝ่ายแพ้



     “คุมะคุงใจร้ายจัง”ฉันโพล่งขึ้นมาอย่างเรียบเรื่อย วันนี้ทั้งวันเขายังไม่เคยแกล้งแพ้ให้กับคิเคียวเลยซักครั้ง เจ้าเด็กน้อยนั่นก็หัวแข็ง ถ้าใช้เบ้าหน้าน่ารักๆอ้อนเขาซักนิดยอมโดนล้อซักหน่อยก็โดนตามใจแล้วแท้ๆแต่ก็ไม่ยักกะทำ ก็อย่างว่าคนอายุ 26 ที่ไหนจะอยากอ้อนเด็กมอต้นกัน คงเสียศักดิ์ศรีแย่




    ดวงตาที่ว่างเปล่าของคิเคียวเริ่มมีประกายขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อมองไปที่แตงโม เขายืนมือน้อยๆออกมาแล้วหยิบออกไปชิ้นหนึ่ง ก่อนที่จะเล็มกินด้วยท่าทางสุขสมใจอย่างน่าเอ็นดู  เหมือนแฮมสเตอร์เลยแฮะ ตรงส่วนนี้แหละที่เขาคล้ายเด็ก และฉันก็ชอบท่าทางแบบนี้ของเขาไม่น้อยด้วย พักหลังๆมาก็เลยชอบเปย์แต่ของกิน



     หลังจากที่วางจอยเกมแล้ว คารุมะก็เอี่ยวตัวมาคว้าฉันลงไปนั่งบนตัก ฉันที่จู่ๆก็หล่นตุ๊บลงไปจากโซฟาขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจ



     “ร้อน”



     “อืม...ร้อน” เสียงทุ้มแกมหยอกล้อ ดวงตาเรียวสีน้ำผึ้งมองต่ำลงมาที่เนิ่นอกที่ล้นออกมาจากระดุมเสื้อ  



     “ร้อนก็ปล่อยสิ”



     “ฉันมีวิธีแก้ที่ดีกว่านั้น”ใบหน้าคมก้มลงกระซิบ“...ปลดให้หมดเลยดีไหม”



    ฉันยิ้มก่อนที่จะใช้นิ้วเกี่ยวกระดุมเสื้อของเขาเล่น “อ้อ...งั้นนายเองก็ปลดด้วยนะจะได้หายร้อนไง”



     “เห....แล้วถ้ามันร้อนกว่าเดิมล่ะ เธอจะรับผิดชอบยังไง”



     “จะใช้มือทำให้มันเย็นลงให้เอง...” ฉันปลดกระดุมคารุมะออก  จงใจลากนิ้วให้โดนแผงอกข้างใน ปกติเวลาอยู่คอนโดคารุมะจะปลดจะกระดุมสองเม็ดให้เห็นอกเปลือยๆเดินล่อนไปล่อนมา ขยันยั่วขยันแหย่จนบางครั้งฉันก็เผลอเสียการควบคุม ฉันเลยต้องยั่วกลับเพื่อไม่ให้เขาได้ใจอยู่ฝ่ายเดียว ตอนนี้ร่างสูงเลยอยู่ในสภาพปลดกระดุมสี่เม็ดแทบจะเปลือยอยู่รอมร่อ คารุมะยกยิ้มสายตาพลันดุร้ายขึ้นมา  



    “แน่ใจว่าทำได้?” แล้วเขาก็หัวเราะ “ระวังจะเมื่อยมือ”



     “คิดอะไรอยู่...ฉันแค่จะเอาน้ำมาราดตัวนายเท่านั้นเอง”



     “เธอจะไม่สนองจินตนาการของฉันหน่อยหรอ”



      ฉันขยับตัวขึ้นไป กระซิบข้างหูของเขา “ไม่มีทาง...”แล้วค่อยผละออกมาจากเขา ปีนขึ้นไปบนโซฟาเหมือนเดิม 




    คารุมะส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างขัดใจก่อนที่จะยัดแตงโมเย็นๆเข้าปากแก้ร้อน




     ......................................
     ..................

     งานแข่งกีฬาใกล้เข้ามาแล้ว ฉันถูกบรรจุไว้ในรายชื่อตัวจริงที่จะลงแข่งบาสเก็ตบอลหญิง แม้ว่าฉันจะประกาศอย่างชัดเจนว่าเล่นไม่เป็นและความสูงก็เป็นจุดอ่อนก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังยัดลงไปในตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ด ตัวทำแต้มสารพัดประโยชน์ที่ชูตได้ทุกระยะ มันเป็นตำแหน่งป่วนที่จะเข้าไปดั้งก็ยังได้ ค่อนข้างอิสระ พวกนักเรียนหญิงเลยเรียกกันเล่นๆว่าโจ๊กเกอร์  ตำแหน่งของฉันจะมีคายาโนะเป็นตัวสำรอง



     หลังจากที่อยู่ซ้อมจนเย็นทุกวัน ระดับความเอาจริงจากตอนแรกอยู่ที่ 40% มาตอนนี้เพิ่มขึ้นถึง 98 % แล้ววันนี้ก็เป็นวันแข่ง พวกเราพากันเปลี่ยนเสื้อเป็นชุดพละสวมทับถุงน่องดำ แตกต่างราวฟ้ากับเหวกับชมรมบาสหญิงที่มีเครื่องแบบสวยงามเต็มยศ ท่ามกลางสายตาดูถูกเยาะเย้ยจากคนดูทั้งสนาม ฉันมองเห็นทั้งอาซาโนะ กาคุชูยืนกอดอกอยู่ในมุมเงียบๆของตัวเอง และกลุ่มแฟนคลับงี่เง่าที่ไม่ค่อยเงียบเท่าไหร่นักยืนปั้นหน้ายักษ์ไม่ไกล



     “เน้....ฮิบิกิซังจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม”ร่างเล็กของคุราฮาชิ ผู้มีเรือผมสีส้มยักศกหันไปกระซิบกับสาวผมทองที่เดินอยู่ข้างๆกันอย่างเป็นกังวล



     “ข่าวลือที่เธอเคยชอบไอ้ขี้เก๊กนั่นน่ะหรอ ฉันว่าตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะมั้ง ดูนั่นสิ....”นากามูระใช้ดวงตาสีฟ้าเหลือบมองมาที่หัวของฉัน



     ทั้งสองคน...ไปเรียนสกิลนินทามาใหม่ซะ



    ฉันยกมือลูบผมที่ผูกเป็นหางม้าสูงอย่างสงสัย ก็พบว่ายางมัดผมเรียบๆที่ฉันผูกมาเมื่อเช้ามันได้เปลี่ยนไปเป็นยางมัดผมที่มีจี้รูปหมีอันเบอเร่อติดไว้ มันคงจะเป็นของที่คารุมะเอามาใส่ให้ก่อนแยกกัน ตอนนั้นยังงงๆอยู่ว่าทำไมจู่ๆก็มาดึงยางมัดผมคนอื่นออกแล้วรวบให้ใหม่  ไอ้เราก็พานคิดไปว่าโดนแกล้งเลยหยิกไปแรงๆหนึ่งที  แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว



     ช่วงแรกเราให้ตัวสำรองลงเล่นก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นตัวจริง เหตุผลก็เพราะอิริน่าเซนเซย์อยากให้พวกเราได้ลงเล่นกันทุกคน ตอนนี้จะโดนนำอยู่ไม่มากแต่คำดูถูก เยาะเย้ยกลับมีมากเกินควร ฉันยิ้มที่คำเหล่านั้นมันไม่มีผลกับพวกนักเรียนหญิงห้อง E ได้อีกต่อไป ทุกคนดูสนุก ยิ้มแย้ม และเป็นประกายเมื่ออยู่บนสนาม  พอหมดช่วงเวลาพัก ตัวจริงก็ได้เวลาเข้าไปยืนประจำตำแหน่ง แน่นอนรวมถึงฉันด้วย



     ตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดเป็นอะไรที่โคตรสนุก เราทำแต้มตีตื้นขึ้นมาได้ในเวลาสั้นๆ แอฟเฟ็คต่อมาคือทั้งสนามเงียบกริบอย่างตรึงเครียด จะมีก็แต่พวกคายาโนะที่ตะโกนเชียร์แปลกๆอย่าง ภูเขาไฟจงแพ้ หนองโพจงแพ้’ ไม่ก็อะไรเทือกๆนั้น ว่าแต่เธออย่าลืมสิว่าทางเราเองก็มีภูเขาไฟเหมือนกันน่ะ



     พอโดนตีเสมอพวกชมรมบาสหญิงก็ขอเวลานอก ฉันเลยต้องเดินออกไปข้างสนาม พร้อมกับรับผ้าขนหนูจากสาวสวยผมยาวคันซากิ 



     “ฮิบิกิซัง เหนื่อยหน่อยนะคะ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆเราจะต้องชนะแน่ๆค่ะ”



     เมื่อเห็นสีหน้าคาดหวังอย่างเต็มที่ของเธอฉันก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ “อื้ม เพราะทุกคนพยายามยังไงล่ะ”



     ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่ช่วงหลังการแข่งขันมักจะมีนักเรียนหญิงบางส่วนที่ไม่ใช่ห้อง E ส่งเสียงเชียร์ออกมาด้วย แต่พอได้พักแล้วสังเกตดีๆก็ไม่เห็นความผิดปกติที่ว่า จะมีก็แต่บางคนที่จ้องมองมาทางฉันแล้วหน้าแดงเท่านั้น



     “พวกนั้นป่วยกันหรือเปล่านะ”



     นากามูระส่งยิ้มเจ้าเล่ห์พลางกระซิบข้างหูในขณะที่กอดคอฉันไว้ “ฮิบิกิซัง ไม่ลองยิ้มให้ดูล่ะ”



    ฉันเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจให้คำกับแนะนำ พวกนักเรียนหญิงกลุ่มนั้นเหมือนจะเป็นแฟนคลับของกัปตันชมรมบาสหญิงนะ น่าจะเป็นศัตรูที่ไม่ชอบขี้หน้ากันไม่ใช่หรอ แล้วจะยิ้มให้ทำไม



     “ใช่แล้วๆ ลองยิ้มให้ดูสิฮิบิกิซัง”โทกะ ยะดะ สาวหนองโพที่ฉันเคยเปรยไว้ว่าทางเราเองไม่มีไม่แพ้ชมรมบาส เข้ามาร่วมวงสนทนาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ฉันว่าเธอก็น่ารักนะ แต่น่ารักคนละแบบกับคันซากิที่เงียบๆเรียบร้อยตามแบบฉบับที่พวกผู้ชายชอบ โทกะแอบขี้เล่นแถมหุ่นดีด้วย เป็นลูกศิษย์เบอร์หนึ่งของอิริน่าเซนเซย์เลยล่ะ



     พอมีคนเชียร์มากเข้าฉันก็เลยลองยิ้มมุมปากกลับไปให้ผู้หญิงพวกนั้นดู ปรากฏว่าพวกนั้นพากันกรี๊ด เฮ้...ฉันว่าฉันก็ไม่ได้ยิ้มแปลกๆนะ มันไม่ได้น่ากลัวซักนิด อย่างน้อยฉันก็เคยเห็นตัวเองยิ้มในกระจก ฉันยืนยัน



    เสียงสัญญาณเริ่มเกมดังขึ้นอีกครั้ง การแข่งครั้งนี้ดุเดือดเลือดพล่านสมกับที่ทีมตรงข้ามเป็นนักกีฬาของโรงเรียน นอกจากตีเสมอกันไปมาก็ไม่มีใครนำโด่งอีกเลย แถมฉันก็ยังโดนประกบถึงสองคน ทำคะแนนได้ยากพอตัว การแข่งบาสเก็ตบอลค่อนข้างยืดเยื้อต่างจากในอนิเมะ เพราะงั้นพวกผู้ชายเลยแข่งเสร็จก่อนแล้วมาดูพวกเราที่โรงยิม แน่นอนว่าข่าวที่พวกเขาชนะก็ทำให้หลายคนยิ่งจับตามองเกมนี้มากขึ้น



   คาตาโอกะ เมงุคือคนที่มีภาวะความเป็นผู้นำสูง เธอรู้จักทุกคนดี เลยได้อยู่ในตำแหน่งพ้อยการ์ดหรือคนอ่านเกมบวกจ่ายลูกบอล เธอเปลี่ยนมาส่งบอลมาให้กับ ฮายามิ รินกะ สาวผมยาวหน้าตายผูกแกละสองข้างที่อยู่ตำแหน่งชูตติ้งการ์ดบ่อยขึ้นเพื่อยิงสามแต้มหรือไม่ก็เข้าไปดังค์แทนฉัน ถึงแม้ความแม่นยำจะไม่เท่ากับความสามารถในการยิงระยะไกล แต่ก็มี โอคาดะ ฮินาตะ ยิมนาสติกเก่าที่มีความยืดหยุ่นในร่างกายสูง เจ้าของตำแหน่งพาวเวอร์การ์ดคอยตามเก็บบอลที่ไม่ลงห่วงให้ ทำให้บางครั้งฝั่งตรงข้ามก็เสียสมาธิแล้วลังเลที่จะประกบฉัน จนฉันสามารถหลุดออกมาทำแต้มได้ง่ายๆ




     ตอนนี้ฝั่งเราคะแนนนำอยู่แค่แต้มเดียว แต่เวลาเหลือไม่มาก ช่วงนี้ถ้าป้องกันไม่ดีจะถูกพลิกเกมเอาง่ายๆ การแข่งขันใกล้มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ร่างสูงโปร่งของกัปตันชมรมบาสหญิงจ้องเขม็งมาที่ฉันเหมือนเกลียดขี้หน้ากันมาชาติเศษ เธอเบียดฉันจนกระเด็นแต่กรรมการกลับทำเป็นไม่สนใจ ทำให้ตัวเต็งของทีมตรงข้ามหลุดเข้าไปหาโทกะ ยะดะ เซนเตอร์ที่ค่อนข้างสูงในหมู่พวกเราแต่เตี้ยกว่ากัปตันทีมนั้นได้ โทกะประจำอยู่ใต้แป้นในสภาวะเหงื่อไหลโทรม เธอเป็นตัวป้องกันที่ดีแต่ก็โดนกระแทกจนกระเด็นไม่ต่างกัน ดูเหมือนทางทีมบาสหญิงจะเริ่มเลือดขึ้นหน้า และเล่นเกมด้วยอารมณ์ ไม่น่ารักเเล้วนะ




     เราถูกเอาคืนจากการดังค์ คะแนนจึงถูกนำห่างออไปสองแต้มและการจะเอาคืนได้ในเวลาแบบนี้ต้องทำสามคะแนนในครั้งเดียวเท่านั้น ข้อศอกของโทกะกระแทกพื้นตอนที่ล้ม ฉันรู้ได้ว่ามันต้องจุกไม่น้อยแต่เธอก็ยังยิ้มแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนทุกคนไม่ทันสังเกตเห็น  แต่ฉันเห็น....ความตั้งใจของเธอฉันรับรู้ได้อย่างชัดเจน 



    เกมนี้แพ้ไม่ได้ 



     ในจังหวะที่ทุกคนเผลอเองฉันก็แย่งบอลมาจากมือของกัปตันทีมบาสได้ เลยวิ่งหน้าตั้งบุกเดี่ยวแต่ก็ถูกประกบด้วยคนเดิมๆสองคน  เสียงนับตัวเลขถอยหลังจากฝั่งคนเชียร์ดูร่าเริงผิดปกติ เหมือนกับว่าพวกเขารอเยาะเย้ยคนที่แพ้อย่างเรา ฉันตัดสินใจหยุดวิ่งเลิกตีฝ่ากำแพงมนุษย์ออกไปและกระโดดสูงเพื่อชูตแทน ครึ่งสนามคือตำแหน่งที่ฉันอยู่  เสียงลูกบอลกระทบแป้นดังกึกก้องท่ามกลางเสียงร้องตะโกน มันไม่ได้ลงแป้นราวกับจับวางแต่มันก็ลงห่วงไปได้อย่างสวยงามในวินาทีสุดท้าย เป็นการประกาศชัยชนะที่น่าภาคภูมิใจ




     นักเรียนห้อง E ทุกคนวิ่งลงสนามฉันถูกอิริน่าเซนเซย์กดลงไปกับภูเขาทั้งสองลูกของเธอ จากนั้นก็ถูกพวกผู้ชายยกจนตัวลอย ในระหว่านั้นฉันเห็นประธานชมรมบาสหญิงเดินเข้าไปหาอาซาโนะแต่ก็ถูกเมน เข้าใจล่ะ...เพราะงั้นถึงได้ไม่ชอบขี้หน้าฉันสินะ พอเหตุการณ์เงียบสงบ ฉันก็มองหาโทกะที่ถูกเบียดจนล้มผิดท่า ก่อนที่จะดึงเธอไปข้างสนามท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน



     “เจ็บก็บอกว่าเจ็บอย่าเก็บไว้คนเดียว ทุกคนไม่อยากให้เธอเป็นหนักนะ” ฉันเปิดกล่องพยาบาลขึ้นมาแล้วประคบข้อศอกของเธอ โทดะหน้าแดงซ่านราวกับอายที่ถูกจับได้



    “ขอโทษนะ”



    ฉันยิ้มให้เธอย่างเอ็นดู  แว่วเสียงหนุ่มผมเงินหน้าแหลมโซซึเกะ “โฮ้ย คารุมะไปห้ามเธอปักธงพวกผู้หญิงเดี๋ยวนี้เลยนะ”




     “เห....ทำไมฉันต้องห้ามเธอด้วยล่ะ น่าสนุกดีออกนี่”




     “ถ้าฮิบิกิซังทิ้งนายไปสร้างฮาเร็มกับพวกผู้หญิงฉันจะหัวเราะเยาะให้!



     ด้วยท่าทางที่มั่นหน้าคารุมะยกยิ้มมุมปาก “ไม่มีทาง”



     ฉันยิ้มเชยคางโทกะซังที่นั่งกระพริบตาปริบๆขึ้นมา แม้ว่าฉันจะเตี้ยกว่าเธอแต่ส่วนสูงไม่มีผลต่อแนวราบน่ะรู้จักไหม 




     “พูดไป...โทกะจังน่ารักแล้วก็เข้มแข็งขนาดนี้ ฉันเองก็แอบใจสั่นไปแล้วซะด้วย นี่...เธอรู็สึกยังไงกับคู่รักที่เป็นเพศเดียวกันหรอ ”




     ในฐานะลูกศิษย์เบอร์หนึ่งของอิริน่าเซนเซย์ โทกะจังก็รับมุกได้อย่างดีเยี่ยม เธอทำหน้าแดง หลบสายตาอย่างมีจริตก่อนที่จะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเคลิบเคลิ้ม “ถ้า...ถ้าเป็นฮิบิกิซังล่ะก็...”



     “แว๊กกกก ไม่น้าาาาโทวดะซัง”โอคาจิม่าโหยหวนเหมือนหมูถูกเชือด ทุกคนเลยหัวเราะลั่น การที่ได้มาอยู่ตรงนี้กับทุกคน ทำให้ฉันยิ่งหวงแหนความทรงจำที่มีกับห้อง E มากขึ้น และได้ตระหนักว่าสิ่งที่ฉันเคยละทิ้ง คำว่าเพื่อน มันดูอบอุ่นมากเกินกว่าที่จะเสียไป



_______________________________________________ 


////มาแล้ว เห็นคอมเม้นล่ะไม่กล้าอู้พอว่างก็รีบเขียน ขอบคุณมากค้าาาา ขอบคุณที่ยังติดตามนะ ดีใจมาก มีกำลังใจมากๆเลย สำหรับคำผิดไรท์แก้ให้แล้วน้าา 




ทีมผู้หญิง 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 315 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1204 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 07:37
    ชอบความหมีแลบลิ้น น่ารักกก
    #1204
    0
  2. #911 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 08:13
    เดี่ยวฮิบิดิปักธงหมดหรอกคารุมะ 
    #911
    0
  3. #903 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:33
    ฮิบิกิมีเสน่ห์กับเพศเดียวกันด้วย...น่าสนนะ แอ็ก!//โดนตืบ
    ปล.มาต่อไวๆนะค่ะ
    #903
    0
  4. #902 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 14:31
    อ่านตอนนี้แล้วแบบ......อ้ากกกกกกกรี้ดดดดดดดดดดดฟินนนนนนนนนนนนฮิบิกิเป็นพระเอกสินะเรื่องนี้อืมมมๆๆๆเข้าใจแล้วคารุมะคงเป้นเพียงวิญญาณล่องลอยใกล้ตัวฮิบิกิสินะอืมมมมม//โดนมีดบิน
    #902
    0
  5. #901 Deffy-Deefey (@Deffy-Deefey) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 11:26
    สนุกค่า ขอบคุณนะคะ
    #901
    0
  6. #900 Death-Site (@Death-Site) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 06:40
    โอ้ว ปักธงไปเลย เอามห้หมดทั้งร.ร 555
    #900
    0
  7. วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:18
    ว้าวทุ้งลินลี่บานสะพรั่ง 55555+
    #899
    0
  8. #898 lnlning (@lnlning) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 01:07
    ฮิบิกิจังงงงงงง~ อย่านอกใจคารุมะสิ
    ฉันรอเธอเปิดฮาเร็มอยู่นะ//โอ้ย! เกิบไผลอยมา
    #898
    0
  9. #897 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 22:38
    อืม...เธอน่าจะเปิดฮาเร็มนะฮิบิกิจัง =.,= คารุมะอย่าฆ่าเราน้า~ แว้ก!!!!//เผ่นสิพี่รอไร!?
    #897
    0
  10. วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 22:24
    อาลิลลี่ก็น่าจะโอเครนาาอั๊วว่า....ลึ่ลองเปิดฮาเร-อักก!//โดนคารุมะถีบลอยละลิ้วเลยย
    #896
    0
  11. #895 Tetsuya. (@jajamonman) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:45
    รอนะคะ
    #895
    0
  12. #894 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:05
    สยาม >> สนาม
    บ่อบขึ้น >> บ่อยขึ้น
    ตัวเกร็ง >> ตัวเก็ง / ตัวเต็ง
    ดั้ง >> ดั๊ง / ดั๊งค์ / ดังค์
    เท่าที่จำได้น่าจะมีผิดแค่นี้มั้งคะ? ไม่ค่อยได้สังเกตคำผิด มัวแต่ฟินกับความเท่และโมเม้นท์นางกับคุมะจัง 55555
    ปล.รอไรท์เสมอนะคะ
    #894
    0
  13. #893 Q Sweet-ty Q (@Sukino_Secret) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 20:59
    นอกใจคารุมะแล้วไปเปิดฮาเร็มหญิงเลย!
    #893
    0
  14. #892 099987606543 (@099987606543) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:47
    เฮ้ เฮ้ พระเอกเรายังอยู่อยู่นะ555555
    แต่นางก็เท่จริงๆนั้นและ เห้ระวังนางหนี้ไปอยู่กับสาวๆจริงๆแล้วรู้55555
    #892
    0
  15. #891 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:36
    ชอบบบบบบบ
    #891
    0
  16. #890 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:26
    อะไรคือการไม่เกรงใจหนุ่มน้อย
    #890
    0
  17. #889 Bow_2690 (@pohnanan) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:19
    ชอบมากกกก กรี๊ดดด //แหมมมม สองคนจู๋จี๋กันไม่เกรงใจหนุ่มน้อย(?)วัย 26 ปีที่นั่งอยู่เลยเหรอคะ ฮุฮุ ฟินเฟร้อออออ~ //ตอนแรกว่าจะไปอ่านหนังสือสอบสำหรับพรุ่งนี้พอเห็นเรื่องนี้อัพเท่านั้นแหละ อื้อหืออวางหนังสือมาจับโทรศัพท์เลยจ้าาา~ ชอบมากกก มาอัพบ่อยๆนะคะ จุ๊บๆรักคนเขียนให้กำลังใจคนเขียนนนน
    #889
    0
  18. #888 ployneko25020 (@ployneko25020) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:01
    มาแล้ววววหายไปนานเลยนะไรต์55555
    สนุกมากเลยยยยยยนย
    คารุมะระวังฮิบิกิหนีไปตั้งฮาเร็มลินลี่จริงๆนะ555555
    #888
    0
  19. #886 ท้องฟ้าราตรี (@0840850597) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 18:15
    ปักธงเลย55
    #886
    0
  20. #885 C-Chinemon (@C-Chinemon) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 17:53
    ยูรินิดชีวิตแจ่มใสสินะ
    #885
    0
  21. #884 Toonnnnnn^.^ (@gulizaratoon) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 17:45
    5555555ระวังโดนแย่งนะจ้า~~~
    #884
    0
  22. #883 beelovemeetoo (@beelovemeetoo) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 17:43
    อยากเปลี่ยนเรือจัง ลิลลี่ก็ดีนะ
    #883
    0