[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 40 : ตอนพิเศษ เมื่อฮิบิกิข้ามภพ (กรุณาเตรียมใจ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    25 ก.ค. 61



แก้ไขล่าสุด  11 มี.ค 61

รีไรท์ 18 ก.ค 61

 



     เมื่อฉันลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบกับท้องฟ้าที่เป็นสีสกาเล็ต พร้อมดวงดาวที่ทอแสงสีทองอ่อนงดงามถึงสองดวง และพระจันทร์เสี้ยวที่โค้งหยักเป็นรอยยิ้มอบอุ่น



    “เจ้าตื่นแล้ว”กระแสที่อ่อนโยนทำให้ฉันตกอยู่ในภวังค์ ก่อนจะรู้สึกตัวเมื่อได้รับสัมผัสที่เย็บเชียบจากฝ่ามือหนา “เป็นอะไรจำหน้าสามีตัวเองไม่ได้แล้วหรอกหรือ”



    ฉันสะดุ้งก่อนจะค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้นเมื่อพบว่าหัวหนุนนอนอยู่บนตักของเขา และท้องฟ้าที่เห็นก็คือใบหน้าของเขา



     “คารุมะ?”ฉันขมวดคิ้ว มองคารุมะในชุดยูคาตะแหวกอกเรื่อยไปจนถึงใบหน้าคุ้นตาที่แย้มรอยยิ้มอบอุ่น



    “กระทั้งชื่อข้าเจ้าก็ยังจำไม่ได้แล้วหรือ ลูกคนนี้คงคิดจะขโมยความรักของเจ้าไปจากข้าทั้งหมดกระมัง”



   “ลูก?”ฉันครางออกมายังสับสนสุดชีวิต



    สายตาของคารุมะเหลือบมองมาที่ท้องของฉันอย่างมีความหมาย  ใบหน้าคมคายโน้มตัวลงมาใกล้จนแอบได้กลิ่นลมหายใจที่กลิ่นเจือสมุนไพรจางๆ  จริงสิหมอนี่มันสูงกว่าคารุมะไม่ใช่หรอ แถมยังขาวจนซีด เกิดอะไรขึ้นกันแน่



    “ฮ่าๆ...เจ้าแพ้ท้องได้น่ารักนัก ลืมเลือนทุกสิ่งทุกอย่างราวกับทารกมิมีผิด” ถ้าเป็นคารุมะละก็เขาไม่มีทางหัวเราะได้ปลอดโปร่งแบบนี้แน่ ฝ่ามือของคนตรงหน้าลูบมาที่ศีรษะของฉันเขาไม่ได้ขยี้แบบทุกที ทั้งที่มันเป็นการกระทำที่อ่อนโยนแต่ฉันกลับรู้สึกแปลกๆ แถมพอมองไปรอบๆก็ยังเห็นเป็นคฤหาสน์แบบญี่ปุ่นโบราณ



    หัวใจของฉันแทบหยุดเต้นเมื่อมีความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ฉันชื่อ ฮารุฮานะ แต่งเข้ามาในตระกูลขุนนางที่มีชื่อเสียงกับหลานชายคนที่สี่ที่มีร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงเพื่อเสริมดวงชะตาตามที่องเมียวจิทำนาย ส่วนฉันคือลูกสาวของพอค้า เกิดที่เมืองท่า พวกเขาพูดว่าฉันได้รับพรจากทะเล  และแต่งเข้ามาเพื่อทดแทนบุญคุณ คารุมะหรือก็คือ เซตะ  นายน้อยคนนี้หลงรักเพื่อนสมัยเด็กของตัวเอง คุณยูคิ หรือก็คือสาวแว่นโอคุดะที่ฉันรู้จัก



     นี่มันของเล่นที่โดนเหวี่ยงไปมาเพราะความเชื่อชัดๆ



    ฉันปัดมือเขาออกอย่างเฉยชาเมื่อตั้งสติได้ ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนเพื่อเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง เซตะไม่ใช่คารุมะ เข้าไม่เหมือนคารุมะซักนิด คารุมะไม่มีทางยิ้มเมื่อฉันปัดมือเขาออก เขาไม่มีทางนิ่งเฉยเมื่อฉันเดินหนีออกมาด้วยท่าทางแปลกๆ ยิ่งคิดย้อนกลับไปเรื่อยเปื่อย หัวใจยิ่งดิ่งลงสู่ก้นเหวที่ดำมืด หยดน้ำตาเม็ดหนึ่งกระทบหลังมือ

 


     “คุณฮารุฮานะ”เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นหลังประตูเลื่อนทำให้ฉันสะดุ้งสุดตัว เขานั่งอยู่ตรงนี้มานานแค่ไหนกัน



     “ข้าไม่เป็นไร” เงาดำที่สะท้อนจากแสงจันทร์ช่างดูคุ้นเคยเหมือนคารุมะไม่มีผิด เพียงแต่ว่าคารุมะที่อยู่ตรงหน้านี้แก่กว่าเท่านั้นเองแท้ๆ 



     “ข้าขอเข้าไปได้หรือไม่”เสียงของเขาดูร้อนรนขึ้นมาจากเดิมนิดหน่อย และโดยที่ไม่รอคำตอบเขาก็เปิดประตูเข้ามาก่อนที่จะจู่โจมอย่างรวดเร็ว กระทั้งอ้อมแขนของเขาก็ดูคล้ายกับคารุมะ “เป็นข้าหรือ...เป็นข้าใช่หรือไม่ที่ทำให้เจ้าร้องไห้”



     ฉันพยายามดันเขาออกอย่างงุ่นง่าน ฉันร้องไห้เพราะเรื่องอะไรไม่อยากให้เขารู้ซักนิด กับคนที่อยู่ใกล้ถึงขนาดนี้แต่กลับไม่ได้รู้สึกถึงไออุ่นจากอ้อมแขนเลยคนนี้ ฉันพอแล้ว



     คืนนั้นฉันหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาอีกทีไม่รู้ตั้งกี่รอบจากสัมผัสทางกาย ความสัมพันธ์ของฉันกับเซตะคลุมเครือไม่มีที่สิ้นสุด ฉันเริ่มที่จะออกห่างแล้วเขาเองก็เริ่มที่จะไม่ยิ้ม.....หมายถึงไม่ยิ้มให้กับฉัน  ฉันเหม่อมองผ่านม่านน้ำฝนทะลุไปยังสวนตรงที่มีดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าบานสะพรั่ง ที่ตรงนั้นเซตะยืนกางร่มแย้มยิ้มอย่างมีความสุขกับยูคิ คนที่เขาชอบ  ช่องว่างในใจฉันขยายใหญ่ขึ้น ภาพเหล่านี้สร้างความรู้สึกเจ็บแปลกๆ ฉันจึงละสายตากลับเข้ามามองทารกน้อยในอ้อมแขนอย่างเงียบงัน



    “คารุมะ....”เมื่อฉันเปรยขึ้นมาข้ารับใช้หญิงก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ฉันแย้มยิ้มให้กับเด็กน้อยที่ยังลืมตาไม่ได้ “เขาชื่อคารุมะ”



     และนั่นเป็นคำสุดท้ายที่ฉันได้พูดก่อนที่จะวางเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยลงกับฟูกพร้อมกับฟุบลงไปทั้งๆอย่างนั้น ในความมืดมิดที่พร่ามัวฉันได้ยินเสียงร้องคำรามที่ราวกับสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บและเสียงขององเมียวจิคนนั้นพูดขึ้นมาเป็นประโยคสุดท้าย



    “ท่านหญิงฮารุฮานะ.....ได้ปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายให้กับท่านเรียบร้อยแล้ว ต่อไปนี้ร่างกายของนายน้อยจะแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ และไม่เจ็บป่วยอีกต่อไป”



    เมื่อฮารุฮานะจากไป ทุกคนต่างเฝ้ารอให้นายน้อยเซตะอาการดีขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นร่างกายของนายน้อยคนนั้นกลับมีแต่ทรุดลงไปเรื่อยๆ  ในมือของเขามักจะกอดชุดสิโมโนฝืนหนึ่งแน่นไม่ยอมปล่อยแววตาเลื่อนลายคล้ายกับมองออกไปยังที่ไกลแสนไกล แม้กระทั้งเสียงร้องของนายน้อยคารุมะก็ยังไม่อาจดึงท่านเซตะให้กลับมาได้ วาระสุดท้ายที่ลมหายใจขาดห้วงถ้อยคำที่เขาพูดออกมาก็คือชื่อของนาง



     “ฮารุฮานะ”

 

 


     เซตะ part



     ชื่อของนางคือฮารุฮานะ ข้าเจอนางในวันที่ร้อนอบอ้าว ในตอนนั้นร่างกายของข้าทรุดโทรมลงเพราะสภาพอากาศ นางที่มีเรือนผมสีม่วงอมแดงมุดออกมาจากพุ่มดอกไฮเดรนเยียที่ยังไม่บานสะพรั่งดังดอกไม้ดอกหนึ่งที่น่ารักและสดใส เสียงเล็กเจื้อยแจ้วจำนรรจา นางชวนข้าคุยและอยู่เป็นเพื่อนข้า ความใจดีของนางทำให้ข้าได้แต่เฝ้ามองอย่างสั่นไหว



    ท่านพ่อปล่อยให้นางเข้ามาในคฤหาสน์ด้วยเหตุผลบางอย่าง คืนหนึ่งที่ข้าสามารถลุกออกจากฟูกนอนได้ ข้าบังเอิญได้ยินท่านพ่อกับท่านแม่คุยกัน นางจะเเต่งเข้ามาเพื่อเป็นภรรยาของข้า เมื่อได้ยินความสุขก็ล้นอยู่ในใจทำให้ข้าไม่แม้แต่จะเอ๋ยปากคัดคร้าน ทุกวันดังภาพฝัน ข้ามีนางเคียงข้าง ข้าเติมเต็มความปรารถนาของตัวเองโดยใช้ความใจดีของนาง ความเห็นแก่ตัวของข้ามากมายนัก และข้าไม่เคยตระหนักเลยว่ามันทำร้ายนางมากเพียงใด



     ในวันที่นางแต่งเข้ามาข้ายังกระตือรือร้นที่จะพิชิตใจนางด้วยคำแนะนำจากเพื่อนสมัยเด็ก....ไม่รู้ว่านางรำคาญข้ามากแค่ไหน 



     ในวันที่นางรู้ว่าตัวเองท้องนางเป็นลมจนลืมเลือนทุกอย่างไปคล้ายว่านางทำใจยอมรับมันไม่ได้......ไม่รู้ว่านางรังเกียจข้าแค่ไหน



     แต่ข้าก็ยังอดที่จะแย้มยิ้มกับนางอย่างโง่งมไม่ได้ ข้ายิ้มอยู่ตลอดเวลาแม้ทั้งในวันที่นางจากไปข้าก็ยิ้ม ทั้งยังโอ้อวดกับยูคิถึงลูกชายของข้าที่นางคลอดออกมาอย่างมีความสุขโดยที่ไม่รู้อะไรเลย  ไม่รู้เลยว่านางต้องทุกข์ทนเท่าใดกระทั้งนางตรอมใจตาย



     แต่ฮารุฮานะข้ารัก รัก...ข้ารักเจ้า รักจนไม่อาจปล่อยเจ้าไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ข้าก็จะทำเช่นเดิม ยืนอยู่ในเงามืดและไม่คัดคร้านใดๆทำให้เจ้ากลายมาเป็นของข้า แต่ข้าจะเอาใจใส่เจ้ามากขึ้น ข้าจะเฝ้ามองเจ้าอย่างใกล้ชิด ดอกไม้ของข้า เจ้าจะโกรธข้าหรือไม่ที่แม้แต่ตอนนี้ข้าก็ยังจะตามเจ้าไปในปรโลก..ตามไปเพื่อพบเจ้า............




________________________________________ 


ตามเทรนกันหน่อย  อืม..ไรท์เตือนแล้วนะว่าให้เตรียมใจ ก็อัพเพื่อจะบอกว่า ไรท์เข้ามรสุมสอบและโปรเจ็คใหญ่ค่ะ ขอโทษนะคะอาจจะไม่ได้อัพซักพักนะคะ แงงงง อย่าพึ่งหนีหายกันนะ










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #928 ชื่อยูอิ นะ (@noneaza555) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 00:49
    จิร้องห้ายยยยย//รอไรท์อยู่เด้อ
    #928
    0
  2. วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 18:14
    มีลูกแล้วด้วยย ( ทำเสียงแซว )
    #927
    0
  3. #924 baifurn27 (@baifurn27) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 15:20
    เศร้าค่า
    #924
    0
  4. #922 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 14:41
    ขอบคุณค่ะ
    #922
    0
  5. #921 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 22:41
    รู้สึกปวดใจ...ไรท์กลับมาไวไวเด้อ~ อย่าทิ้งให้รีดรอนานเกินไป~//โหยหวนแปบ
    #921
    0
  6. #920 sahala. (@get-ok) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 21:23
    เศร้าใากเลยง่าา

    #920
    0
  7. #919 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 20:25
    มีความจี๊ดที่ใจ 55555
    ปล.ไรท์จะหายไปอีกแล้ว....เศร้าแปป 5555
    #919
    0
  8. #918 kuroko_11 (@kuroko_11) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 14:54
    น้ำตาท่วมจอออออ ฮือออออออ
    //มาต่อเรื่องหลักไวๆนร้าาา เป็นกำลังใจให้^^
    #918
    0
  9. #917 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 12:41
    อืม........เศร้าค่ะ(พูดนี้ได้รู้สึกกับเขามั้ย!)ต่างคนต่างมีช่องว่างสุดท้ายเลยจบแบบนี้
    ปล.ยังรอให้ไรต์มาอัพต่อนะค่ะ
    #917
    0
  10. #916 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 11:22
    แง่ว เข้าใจผิดกัน
    #916
    0
  11. #915 lnlning (@lnlning) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 10:13
    ก็เป็นคู่ที่น่ารักนะคะ แต่น่าเสียดายต่างคนต่างมีช่องว่างระหว่างกันมากไปหน่อย เลยจบแบบเศร้าๆกันไป =~=
    #915
    0
  12. #914 Christal?? I'm Christina! (@wawanami) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 09:22
    เศร้าเกินไปนะคะTvT
    #914
    0
  13. วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 09:18
    ทำไมมันเศร้าจ่างซี้
    #913
    0
  14. #912 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 08:17
    โฮ่ เศร้าอะ ถ้าหันหน้ามาพูดกัรก็ดีไปเเล้ว
    #912
    0
  15. #909 Jasmine_Praewa (@Jasmine_Praewa) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 08:01
    เดี๋ยวเขาก็จะตามไปเจอกันในปรโลก อืมๆ
    (ให้กำลังใจตัวเอง)
    #909
    0
  16. #908 ซายะจินกะ (@tean555555) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 07:58
    เศร้าอะ....;^;
    #908
    0
  17. #907 C-Chinemon (@C-Chinemon) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 07:16
    รู้สึกเจ็บปวด;_;
    #907
    0
  18. #906 Heavenly Angels fall (@032212308) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 04:47
    ฮือ~~ (TT)เศร้า เตรียมใจไม่ทันเศร้าเลย
    #906
    0