[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 41 : ไดอารี่หน้าที่ 34 ม้ามืดของห้อง E RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 417 ครั้ง
    1 ก.ย. 61

 


แก้ไขล่าสุด  12 มี.ค 61

รีไรท์ 18 ก.ค 61







     หลังจากฝึกพื้นฐานมาได้ระยะหนึ่งพวกเราก็ต้องมาสู้ตัวต่อตัวกับคาราสุมะเซนเซย์ ทุกคนต่างมีเอกลัษณ์เป็นของตัวเอง ฉันขึ้นชื่อในเรื่องของความเร็วและท่าร่างที่แตกต่างจากคนอื่น ใช้มีดเข้าไปตะลุมบอนอย่างมีมารยาทและถอยออกมาให้คนอื่นเสียบเข้าไปเเทนเมื่อเสียจังหวะ  ต่อจากฉันคือนางิสะ เขาเขาประชิดข้างหลังคาราสุมะเซนเซย์เลยถูกจับทุ่มรุนแรงที่สุด 




      “เจ็บจังง



      “โทษที! ฉันเผลอป้องกันแรงไปหน่อย



      “อา...ไม่เป็นไรมากหรอกครับ




      “เจ้าบ้า ไม่ดูให้ดีๆก่อนเข้าไปล่ะ!” สึกิโนะว่า 




      “ใครว่าล่ะ...สุดยอดเลยไม่ใช่หรอ คาราสุมะเซนเซย์จะเผลอตอบโต้แรงก็ต่อเมื่อเราพัฒนาขึ้นไปแล้วเขาคาดไม่ถึงนะ” ฉันตบไหล่นางิสะ



      “เห...เป็นอย่างนั้นเองหรอกหรอ” คารุมะทำท่านิ่งคิด



     หืม....?



     ฉันชะงักเมื่อสายตาพลันประทะเข้ากับร่างอ้วนท้วมของครูคนใหม่ที่กำลังหอบหิ้วถุงขนมเต็มสองมือ ทุกคนต่างหยุดนิ่งและให้ความสนใจกับเขา



     อ้อ....ถึงตอนนี้แล้วงั้นสิ



      “สวัสดี ฉันคาทาโอกะ อากิระ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะมาสอนแทนคาราสึมะยินดีที่ได้รู้จักนะ เด็กๆห้อง E ทุกคน”เขาเริ่มต้นด้วยคำทักทายที่เป็นมิตร แล้วล่อลวงด้วยขนม อาจารย์คนใหม่ก็ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจากภาพลักษณ์ที่เป็นกันเอง




     ฉันชักเท้าออกห่างอย่างนึกรังเกียจ 



     “ไม่ไปร่วมวงจะดีหรอ...ของชอบของเธอทั้งนั้นเลยนะ”



     “ของเเบบนั้นฉันหากินเองได้นะ...อืม..วันนี้ไปคาเฟ่ดีกว่า”



     “ก็ดีนะ..ว่าแต่เราจะไปที่ไหนกันดีล่ะ ” 



    “งั้น....มัสรูมคาเฟ่กันดีไหม ที่ๆเราเจอกันครั้งแรกไง”ฉันยิ้มอ้อย เรียกให้ดวงตาสีน้ำผึ้งเป็นประกายระยิบระยับมากกว่าปกติ




     ................................
      ............



     วันต่อมาคารุมะก็โดดคาบพละ  จากการพูดคุยแกมนินทาในร้านอาหารเหมือนกับว่าเขาจะไม่ชอบอาจารย์คนใหม่เท่าไหร่ แน่ล่ะท่าทางเสเเสร้งขนาดนั้นคนระดับเขาก็ต้องมองออกอยู่แล้ว แต่ฉันไม่อยากโดนโคโระเซนเซย์ลงโทษด้วยการเพิ่มการบ้านนะ เพราะงั้นเข้าเรียนนั่นแหละเซฟสุด




    “เอาล่ะฉันได้เปลี่ยนแปลงคาบเรียนให้พวกเธอใหม่แล้ว” ร่างท้วมว่าพลางชูตารางเรียนที่แน่นขนัดไปด้วยวิชาพละขึ้นมา เรียกได้ว่าครึ่งวันเรียน ครึ่งวันฝึก แทบจะไม่มีเวลาหยุดพักเลยทีเดียว



     “โกหกใช่ไหม....”



     “ฝึกจนถึงสามทุ่มเลยหรอครับ”



     ทุกคนโวยวาย แต่คาทาโอกะก็ยังยิ้ม “แค่นี้ยังถือว่าธรรมดานะ ถ้าเรียนตามที่แบ่งให้ละก็ความสามารถของพวกเราจะสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดดเลย  เอาล่ะ! เรามา-”



     “เดี๋ยวก่อน...แบบนี้ไม่ไหวหรอครับ มีชั่วโมงเรียนแค่นี้ผลการเรียนก็ตกกันหมดสิครับ แถมไม่มีเวลาพักผ่อนเลยแบบนี้มัน...”มาเอฮาระก้าวออกไปพูดอย่างกล้าหาญ ฉันที่นั่งอยู่หลังคันซากิลอบมองมุมปากของเซนเซย์จอมเสแสร้งกระตุก  




     สีหน้าของคาทาโอกะไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย ใช่...ไม่เปลี่ยนไปทั้งๆที่เขากำลังจับมาเอฮาระทุ่มใส่เข่าจนตัวงอ ฉันได้ยินเสียงคำรามอย่างเจ็บปวด 




     “ไม่ใช่ทำไม่ได้....แต่ต้องทำให้ได้ต่างหาก” ชั่ววินาทีนั้นใบหน้ายิ้มแย้มของคาทาโอกะก็ราวกับใบหน้าข่มขวัญจากปีศาจร้าย มันคือผลตอบแทนที่พวกเขาไว้ใจคนอื่นได้อย่างง่ายดายจนเกินไป บทเรียนสำคัญที่จะตรอกย้ำความอ่อนด้อยของการมองคนแค่ผิวเผิน



     ยอมให้เจ็บในชั่วโมงเรียนดีกว่าไปเจ็บอยู่โลกภายนอก เพราะถ้าถึงตอนนั้นก็คงจะไม่มีเพื่อนคอยปลอบโยนแล้ว



    “พวกเธอเป็นครอบครัวที่สำคัญนะ ในฐานะคนเป็นพ่อฉันไม่อยากให้ขาดไปแม้แต่คนเดียว เราจะเป็นครอบครัวที่กู้วิกิติให้โลกเลยนะ” ฉันจมอยู่ในความคิดของตัวเองเลยไม่รู้ว่าคาทาโอกะมาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆเมื่อไหร่ เขาก้มลงมารวบคอของฉันกับคันซากิเขาไปกอด  ฉันมองไหล่ของตัวเองที่ถูกแขนของเขาวางพาดก่อนที่จะสาดแววตาขยะแขยงลงพื้น 



    ไม่มีใครพูดคำว่าครอบครัวได้น่าสะอิดสะเอียดเท่าเขาอีกแล้ว



    “เนอะ...พวกเธอเองก็จะทำตามที่พ่อบอกใช่ไหม”



    ร่างของสาวสวยประจำห้อง E สั่นระริกเมื่อถูกถาม ฉันจับจ้องเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา



     “ค่ะ... คือว่า...หนูไม่เอาค่ะ... หนู...อยากให้อาจารย์คาราสึมะมาเป็นคนสอนมากกว่าค่ะ” เธอลุกขึ้นพูดด้วยความกล้าหาญ และถึงแม้ว่าจะหวาดกลัวแต่รอยยิ้มมั่นใจที่ปรากฏบนใบหน้าก็เข้มแข็งไม่น้อย ท่าทางของเจ้าแมวดำวันนี้สง่ามาก แต่น่าเสียดายที่คาทาโอกะมันไม่ได้มองเห็นถึงเสน่ห์ของเธอ  เขาเป็นผู้ชายประเภทที่สามารถทำร้ายผู้หญิงได้โดยไม่รู้สึกละอาย...



     ครูคนใหม่เลียริมฝีปาก  ง้างฝ่ามือสูง ฉันขยับตัวด้วยความรวดเร็ว.....แรงจากฝ่ามือที่ตวัดลงมามากกว่าครั้งไหนๆ ทำให้ใบหน้าของฉันทั้งปวดหนึบและชาวาบ แม้จะเตรียมตัวมาอย่างดียังแทบจะปลิวไปตามแรงของเขา  



     “ฮิบิกิซามะ ! ทุกคนนั่งไม่ติดพื้น



     ใบหน้าโกรธจัดของเซนเซย์จองเสแสร้งที่ทำให้ฉันยิ้มมุมปาก วินาทีนั้นคาทาโอกะทำหน้าราวกับจะบดขยี้ฉันให้จมพื้นดิน เขากำหมัดแน่นข่มคำรามด้วยเสียงกราดเกี้ยว “ฉันกำลังจะสั่งสอนเพื่อนของแก ใครใช้ให้แกมายุ่ง”



     ร่างปราดเปลี่ยวของนางิสะกับคุณหัวหน้าห้องพรวดพลาดเข้ามา พวกเขากันฉันให้ไปด้านหลัง ในขณะที่คนอื่นๆคอยระวังอยู่ไม่ไกล  เจ้าแมวดำยกมืออันสั่นเทาทำท่าจะประคองแก้มที่ปวดร้าวของฉันแต่ก็พลันชะงักไม่ยอมสัมผัส  ดวงตาของเธอแดงก่ำเหมือนกับจะร้องไห้ เสียงอันอ่อนโยนเจือความรู้สึกเจ็บปวดราวกับเธอเป็นคนที่โดนตบซะเอง


     


    “ฮิบิกิซัง...




     ฉันยิ้ม“ดอกไม้งามที่ผลิบานอย่างกล้าหาญสมควรได้รับการปกป้อง




     “มันใช่เวลามาแต่งกลอนไหม!” ตัวตบมุขร้องตะโกน 



     “ขอร้องล่ะ หยุดปักธงทีเหอะ!” สึกิโนะร้อนรน



     “หยุดนะคาทาโอกะ!” ในตอนที่พายุอารมณ์จากอาจารย์คนใหม่กำลังโหมมาอีกครั้ง  คาราสึมะเซนเซย์ก็ตะหวาดมาจากที่ไกลๆ ร่างสูงโปร่งขยับเข้ามาประชิดกายอย่างรวดเร็ว เขาประคองใบหน้าของฉันขึ้น สายตาจ้องมองความเรียบร้อยราวกับจะมองหารอยร้าวบนสมองหรือไปก็มองหาเบ้าตาที่เกือบจะหลุดออกมาของฉัน 



     “เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บคอไหม”



     ฉันยกยิ้ม “ไม่เป็นอะไรค่ะ”



     “มาเอฮาระคุงล่ะ?



     “สบายมากครับ...” หน้านายดูไม่สบายอย่างปากเลยนะ



     คาราสุมะเซนเซย์ถอนหายใจ ดวงตาคมกล้าจะตวัดมองเพื่อนร่วมงานของตนอย่างดุดัน



     “อะไรล่ะ...ฉันรู้จักยั้งมืออยู่แล้วน่าคาราสุมะ ก็ทุกคนน่ะเป็นครอบครัวของฉันนี่นา”



      “ไม่ครับ....ไม่ใช่ครอบครัวของคุณแต่เป็นนักเรียนของผมต่างหาก!”  ใบหน้าของโคโระเซนเซย์เป็นสีแดงเข้ม แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาไม่ปราณีทำเอาบริเวณรอบอึมครึ้ม “ถ้าผมประหมาดคุณจะทำอะไรลงไปอีกบ้างหรอครับ”



     ฉันรู้เขาโกรธแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ก็อย่างที่คาทาโอกะพูด เขาได้รับอนุญาตให้สอนวิชาพละอย่างถูกต้องโดยรัฐบาล พวกเราทุกคนได้แต่ยอมรับและทำตามกฎ สิ่งนี้คือช่องโหว่ คืออำนาจที่เราต้านไม่ได้ ในสังคมทุกที่เป็นเหมือนกันหมด คนที่อยู่สูงกว่าเรามีมากมาย



      ครูจอมปลอมเอาแต่จ้องเขม็งมาที่ฉัน การลงโทษที่หนักหน่วงเป็นไปในรูปแบบของการฝึก เขาเอาความไม่พอใจมาลงกับจำนวนซิทอัพ ถึงฉันจะแอบฝึกสองเท่าจากปกติที่ห้อง E ฝึกก็ยังเหนื่อยไม่น้อย  ไม่ต้องนึกถึงคนอื่นๆ ทุกคนแทบจะแห้งกรอบเพราะเหงื่อถูกรีดเค้นออกมาจนหมด ทั้งเหนื่อย กดดัน และหวาดกลัว 



     ฉันกำลังรอคอยใครบางคนที่จะมีอำนาจหยุดวงจรนี้ คนที่เราควรมองหา คนที่เรากำลังเรียกหา คาราสึมะเซนเซย์ที่ยืนมองการฝึกด้วยสายตาลังเลใจ เขาลังเลจนกระทั้งมีใครบางคนเรียกชื่อของเขาออกมา คนที่เชื่อมั่นในตัวของเขาอย่างหมดหัวใจมากกว่าคนไหนๆในห้อง E 



     เจ้าของผมสีส้มหยักศกสั้นสั่นกลัวภายใต้การเงื้อมือของคาทาโอกะ ครั้งนี้ฉันไม่ได้ขยับไปช่วย ไม่ใช่เพราะรู้ว่าคาราสึมะเซนเซย์จะหยุดครูคนใหม่ได้ แต่เพราะฝ่ามือเรียวสวยของใครบางคนที่ยึดข้อมือของฉันเอาไว้แน่น แม้ว่าฉันค่อนจะข้างระแวงที่เนื้อเรื่องเปลี่ยนไปไม่น้อยเมื่อมีฉันเพิ่มเข้ามา แต่ฉันก็เห็นคาราสุมะเซนเซย์อยู่ตรงนั้นและรู้ว่าเขาไม่มีวันปล่อยให้พวกเราเจ็บตัว เลยคิดว่าปลอดภัยไม่แส่หาเรื่องเเน่นอน แต่แฝดคนพี่นางิสะคงคิดว่าฉันจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยงเลยฉุดเอาไว้





     ใบหน้าน่ารักเรียบเฉยเป็นปกติแต่ก็มีบางอย่างที่แตกต่าง  หัวคิ้วของเขาขมวดมุ่น  ดวงตากลมโตสีฟ้าใสกำลังจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉันอย่างดุดัน  นี่....ฉันเป็นคนเเรกที่กระต่ายน้อยดุใช่ไหม น่ารักจังงง 

 



     “ก็บอกไปแล้วไงว่ามันไม่ใช่การใช้กำลังแต่เป็นการสั่งสอน”ร่างอ้วนท้วมยักไหล่อย่างไร้ความรู้สึกผิด “แล้วฉันเองก็ไม่อยากจะทำร้ายนายหรอกนะคาราสึมะ ถ้าจะตัดสินกันล่ะก็ต้องอยู่ในฐานะอาจารย์”



    รอยยิ้มเย้ยหยันอันน่ารังเกียจฉายเต็มใบหน้าคาทาโอกะ “คาราสึมะนายลองเลือกนักเรียนที่ภูมิใจในบรรดานักเรียนที่ฝึกสอนมาสิ ถ้าเจ้านั่นมันสามารถแทงฉันได้ซักครั้งล่ะก็ จะยอมรับว่านายสอนดีกว่าฉันแล้วจะยอมถอนตัวไปแต่โดยดี”



     เสียงคมมีดแหวกอากาสกระทบพื้นดินดัง ฉึก คาทาโอกะแสยะยิ้ม “ในเมื่อคนที่จะฆ่าเป็นคน ของมีคมที่จะใช้....ก็ต้องเป็นมีดของจริงสิเนาะ!



    นักเรียนห้อง E สูดลมหายใจอย่างหวาดกลัว แน่นอนไม่ว่าไม่มีใครในที่นี้เคยฆ่าคน ทุกคนไม่นับรวมฉันไม่เคยถือของอันตรายชี้หน้าคนอื่นแน่ๆ

 


     “มีดของจริงงั้นหรอ...หยุดนะ พวกเขาไม่ได้ถูกฝึกมาเพื่อให้ฆ่าคนจริงๆซักหน่อย ”คาราสึมะเซนเซย์แย้ง 

 



     ฉันสบตาเข้ากับดวงตาที่ราวกับมองขยะของคาทาโอกะ เขาคงคิดว่าคาราสึมะเซนเซย์จะเลือกฉันอย่างแน่นนอน



    “ฉันจะยั้งมือให้ก็แล้วกัน และจะใช้มือเปล่าด้วย ต่อให้ขนาดนี้แล้วโอเคหรือเปล่า เอาล่ะเลือกมาซักคนสิคาราสึมะ หึๆ...”



     เพื่อนคนอื่นๆต่างจ้องมองคาราสุมะเซนเซย์เป็นตาเดียว บางส่วนมองมาที่ฉันอย่างกังวล สำหรับพวกเขาแล้วฉันคงเป็นคงที่มีโอกาสชนะมากที่สุดเมื่อคารุมะไม่อยู่ แต่น่าเสียดายที่คนที่อาจารย์คาราสึมะเลือกไม่ใช่ฉัน 



     ดวงตาอันดำมืดที่เต็มไปด้วยความปราถนาจะเอาคืนสะท้อนอยู่ในดวงตาคู่คมของคาราสึมะเซนเซย์ ดวงตาคู่นั้นมันเป็นของฉัน ดวงตาของคนที่อยากจะทำร้ายคนอื่นเต็มที ฉันเบนสายตาออกจากภาพสะท้อนนั่น มองคาราสึมะเซนเซย์เขายื่นมีดให้กับนางิสะแทน



     “นางิสะคุง...ทำได้หรือเปล่า?



     ทุกคนจ้องมองอย่างตกตะลึง“เอ๋...ทำไมถึงเป็นนางิสะล่ะ”



     “ในฐานะที่เป็นฝ่ายคาดหวังว่าพวกเธอจะสามารถฆ่าสัตว์ประหลาดเพื่อกอบกู้โลก ฉันมองว่าทุกคนต่างก็เป็นมืออาชีพเหมือนๆกัน และค่าตอบแทนขั้นต่ำที่ควรมอบให้คือการคุ้มครองความเป็นอยู่ในชั้นเรียน เพราะอย่างนั้นเธอไม่จำเป็นที่จะต้องฝืนรับมีดจากฉันไปหรอกนะ หลังจากนั้นฉันจะคุยกับทาคาโอกะให้เอง”



     นางงิสะชะงักนิ่ง ฝ่ามือเรียวสวยกระชับข้อมือของฉันแน่น จากด้านข้างฉันมองเห็นใบหน้าเรียบเฉยเปี่ยมไปด้วยความคิดและแววตาที่เฉียบคม นางิสะค่อยๆคลายมือออกจากฉันเพื่อรับมีดจากคาราสึมะเซนเซย์



     “ผมจะทำครับ”  



     คาทาโอกะพ่นลมหายใจแกมดูถูก “คาราสึมะสายตานายมันมืดบอดไปแล้วสินะ”



     คายะโนะมองเพื่อนสนิทด้วยสีหน้ากังวล ไม่สิ ไม่ใช่แค่คายาโนะ ทุกคนต่างจ้องมองอย่างวิตกกังวล



     “นางิสะจะแทงโดนไหมนะ...”



     “ไม่ไหวหรอก เอามีดของจริงไปสู้กับมืออาชีพน่ะ ถึงจะเป็นฮิบิกิซามะเองก็คง....”




 

     นางิสะก้าวเดินอย่างมั่นคงด้วยรอยยิ้มบริสุทธิ์สดใส จนกระทั้งประชิดตัว เขาจึงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว อ้อมไปข้างหลังก่อนที่จะกดสันมีดเข้ากับลำคอหนาตรงเส้นเลือดใหญ่ สรรพสิ่งล้วนตกตะลึง ฉันแย้มยิ้ม พรสวรรค์การลอบสังหารที่ยังไม่ได้รับการขัดเกลาอย่างลึกซึ้ง งดงามและน่าตื่นเต้น



     “พอแค่นั้นแหละครับ...รู้ผลแล้วนะครับคาราสึมะเซนเซย์ ให้ตายสิให้นักเรียนถือมีดของจริงแบบนี้มันอันตรายนะครับ ถ้าเกิดบาดเจ็บขึ้นมาจะทำยังไง” โคโระเซนเซย์แย่งมีดจากนางงิสะ ใช้ปากกัดทำลายจนกลายเป็นแค่เศษเหล็กไร้ค่ากองหนึ่ง



     “เจ๋งไปเลยนางิสะ”



     “สุดยอดเลย แกว่งมีดแบบนั้นน่ะ”



     กระต่างป่าตัวน้อยถูกเพื่อนๆห้อง E รุมล้อม  ฉันก้าวเข้าไปร่วมวง กอดคอนางิสะจนร่างของเขาแทบลมคว่ำ



     “ดีล่ะ พรสสวรรค์ก็มีแล้วเหลือแค่ตัดไอ้นั่นออก-



     “ไม่ตัดครับ!!”




________________________________________________________



////เอ๋...สั้นหรอ ขอโทษค่าาาา สุขสันต์วันสงกานต์นะฝากเล่นน้ำด้วย เราคงไม่ได้ออกจากกองงาน  




เม้นหน่อยน้าาาา








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 417 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1205 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:13
    ชอบรูปนี้มากกกก!!
    #1205
    0
  2. #1118 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:31

    ถถ้าคารุมะรู้=ตามฆ่าเเห่งๆ

    #1118
    0
  3. #1019 โดราเอม่อนคุง>_< (@Doreaemon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:50
    รอค่ะ รอ~
    #1019
    0
  4. #965 SkyCry13 (@darknessnyx666) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 00:12
    รอนะค๊ม~
    #965
    0
  5. #964 Napatsaorn20 (@Napatsaorn20) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 10:56
    สนุกคะทำต่อนะคะ
    #964
    0
  6. #963 adeko (@adeko) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 10:51
    คารุมะคุงงงงงง
    #963
    0
  7. #962 Rocher/โรเชอร์ (@Rocher-rolan) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:42
    คารุมะ! แกหายไปไหน! มีคนตบท่านฮิบิกินะ!!
    รอนะคะ~
    #962
    0
  8. วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:45
    รออออออออออออออออ
    มีคนตบฮิบิกิ คารุมะอยู่ไหนนนน
    #961
    0
  9. #960 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 14:40
    น้องมีด้านมืดด้วย~ ดีจังเลยน้า~//โดนน้องฆ่าหมกส้วม
    #960
    0
  10. #959 Distress (@janjita) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 13:18
    ขอบคุณค่ะ
    #959
    0
  11. #958 lnlning (@lnlning) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 10:53
    คุณฮิบิกิ ถึงจะไม่ได้ออกโรงแต่สายตาแบบนั้นก็เท่มาค่ะ น้องหลงใหล~
    #958
    0
  12. #957 Scorpion Dante (@BlackRabbit1212) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:11
    อยากบอกไรท์ว่าสั้นโว้ยยยย!
    แต่ก็รอ~
    #957
    0
  13. #956 MLmagarin (@maimai-litie) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 23:21
    ไม่ว่าน้องจะอยู่ฝั่งไหนก็ยังรักน้อง สู้ๆนะคะไรท์ //ปากำลังใจรัวๆ
    #956
    0
  14. #955 Bjakx (@0872160144) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:42
    แค่ปล่อยมันออกมาก็ดีแล้วเด็กน้อยโฮะๆพยายามเข้าเด้อไรท์
    #955
    0
  15. #954 Sweet_Yuno (@AommySpecial) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:34
    ฮิบิกิจะกลายเป็นสายs อะป่าว??
    #954
    0
  16. #953 baifurn27 (@baifurn27) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 20:12
    ขอบคุณค่า
    #953
    0
  17. #952 ppon58750 (@ppon58750) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 20:11
    มีคนตบฮิบิกิค่าาาา
    #952
    0
  18. #951 ฮิเมะ กามิ (@24mobile6547) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:39
    <p>ภาพสุดท้ายที่คารุมะโดนกินหัวน่ากลัวจุง<a><img src="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-02.png" alt="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-02.png"> จ</a></p>
    #951
    0
  19. #950 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:38
    กรี้ดดดดดชอบบบบน้องทีดาร์คโซนนนนนอย่าได้แคร์พุ่งสู่หนทางที่เลือกเถอะะะะเรารักเธอสัมเม้อออ ปกลจ.ให้ตลอดนะเจ้ฮิ คริ้ๆ
    ปล.ยิ่งดาร์คก็ยิ่งอยากเห็นนางดาร์คซาดิสๆเพิ่มขึ้นคริ้ๆๆๆๆฮิ้ๆๆๆกร้ากกกๆๆๆๆ
    #950
    0
  20. #949 Jasmine_Praewa (@Jasmine_Praewa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:28
    รูปสุดท้าย!
    ฮิบิกิน่ารัก จุ๊บๆ
    #949
    0
  21. #948 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 19:12
    ฮิบิกิจังเป็นพวกสองบุคลิกสินะค่ะแต่ก็ชอบค่ะ
    ปล.มาต่อไวๆนะค่ะ^_^
    #948
    0
  22. #947 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 18:26
    วิกิติ >> วิกฤติ / วิกฤต
    กระต่างป่าน้อย >> กระต่าย...
    ประหมาด >> ประมาท
    กระทั้ง >> กระทั่ง
    จำคำผิดได้แค่นี้แล 5555
    ปล.หูยยยยย มีความดาร์ค คุมะจังมาปลอบเมียนายมา 555
    #947
    0
  23. #946 C-Chinemon (@C-Chinemon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:52
    ฮิบิกิจังจะเป็นยังไงนะ
    #946
    0
  24. #945 penpornpenmit (@penpornpenmit) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:40
    คารุมะแฟนโดนตบนะลูกกกก///ฟ้องแปป
    #945
    0
  25. #944 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:16
    ขอบคุณที่ลงค่าาาา
    #944
    0