[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 42 : ไดอารี่หน้า 35 ยอม RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 475 ครั้ง
    20 ก.ค. 61




แก้ไขล่าสุด  22 เม.ย. 61 

รีไรท์ 18 ก.ค 61





       ท้องฟ้าค่อยๆถูกย้อมเป็นสีครามเมื่อแสงแรกของตะวันเริ่มสาดสอง บนดาดฟ้าของคอนโดแห่งนี้เป็นสวนที่เอาไว้สำหรับนั่งเล่น เปิดให้เข้า 24 ชั่วโมง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครอยู่นานเป็นวันๆได้เท่าฉันอีกแล้ว 



       มุมหนึ่งของเงาไม้ ฉันเอนกายบนโซฟาหวายพร้อมเปลือกตาที่แข็งค้างอย่างไม่ทราบสาเหตุทำเอาความหงุดหงิดทั้งมวลจุกแน่นในอก ใช่....ฉันอนไม่หลับ ฉันขมวดคิ้วก่อนที่จะยันตัวเองลุกขึ้นมา ทว่าก่อนที่จะจากไปก็ดันเหลือบไปเห็นร่างน้อยๆของคิเคียวนั่งคอพับอยู่หลังเก้าอี้  ไม่อาจรู้ได้ว่าเขาอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ท่าทางที่เอาแก้มเกยกระถางต้นไม้ทำเอาใจอ่อนยวบยาบ สกิลย่องเบาที่น่าเลื่อมใสยังคงใช้ได้กับฉันดีไม่เปลี่ยน 



       “เฮ้...”



       แพขนตาหนาไหวระริกก่อนที่มันจะปรือตาขึ้น และกระพริบตาถี่ๆอยู่หลายครั้งก็ทำใจลืมไม่ได้จนยกมือขึ้นขยี้ตาในที่สุด



       “ทำไมไม่ไปนอน”ฉันถามเสียงเรียบ อารมณ์หงุดหงิดก่อนหน้านี้ค่อยๆคลายลง



       คิเคียวขยับลุกแล้วส่ายใบหน้าไปมาน้อยๆ วินาทีต่อมาก็เซวูบ ฉันหัวเราะอุ้มร่างอุ่นนุ่มนิ่มขึ้นมาวางไว้บนแขน




       “นอนสิ...วันนี้ไม่ต้องตามฉันไปที่โรงเรียนนี่”



       คิเคียวที่ชินกับการถูกปฏิบัติแบบเด็กเล็กๆหลับตาพริ้ม เอนศีรษะซบลงกับคอของฉันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่อุ่นร้อน แม้กระทั้งเสียงที่เปล่งออกมาก็ยังเบาลงตามไปด้วย



       “ฮิบิกิ....การโกรธเพื่อใครซักคน ไม่ใช่สิ่งที่แย่หรอกนะครับ”




       “นั่นก็ถูก...แต่การทำร้ายคนอื่นเพราะใครซักคนก็ไม่แน่ว่าจะเป็นสิ่งที่ดีหรอกนะ คิเคียวฉันกลัวว่าความรู้สึกโกรธแค้นเหล่านั้นจะทำให้ทุกอย่างมันบานปลาย พอลองนึกภาพว่าคนสำคัญของฉันถูกทำร้าย ฉันที่แบกความดำมือเอาไว้อาจจะจะแก้แค้นคนทั้งโลกเลยก็ได้



       “ถ้าอย่างนั้นผมก็จะอยู่ข้างคุณ ทำลายโลกไปพร้อมกับคุณ”อ้อมแขนเล็กป้อมกระชับแน่น “แต่ถ้าวันใดที่คุณทรมานด้วยความแค้นเหล่านั้นแล้วปราถานาจะหยุด  ผมก็จะหยุดคุณเอง”




        ฉันขยับยิ้มพลางกระซับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกนิด “เข้าใจแล้ว”



       ปรายฟ้าถูกไล้ด้วยแส้งสีทองนวล พระอาทิตย์ฉายความอบอุ่น เงาที่เกิดจากแสงกระทบเป็นหนึ่งเดียว แต่กระนั้นฉันก็ไม่ได้ยืนอยู่คนเดียว ฉันอาจจะแค่ต้องการสิ่งนี้ คนที่พร้อมจะยืนข้างๆกัน  ในตอนที่ยังเป็นทอฝันจำได้ว่าฉันเคยมีเรื่องต่อยตีกับเด็กที่ค่ายมวยข้างบ้านเพราะพวกมันใส่ร้ายว่าแม่เป็นผู้หญิงอย่างว่า ท้องไม่มีพ่อ ฉันที่พึ่งเรียนมวยใหม่ๆกัดฟันเข้าไปฟัดกับคนที่เรียนมาแรมปีจนฝ่ายตรงข้ามเกือบตาย แม่เลยลากคอฉันกลับบ้านโยนลงอ่างปลา ดุด่าฉันแล้วร้องไห้ สุดท้ายก็ถามว่าเจ็บไหมแล้วนั่งทำแผลให้  



      ฉันอาจจะแค่ต้องการคนที่หยุดฉันและคนที่เคียงข้างฉัน




       เมื่อลงมาจนถึงชั้น 13 ฉันก็เปิดประตูห้องเข้าไป แอบกลัวตัวเองที่สามารถอุ้มคิเคียวที่เริ่มตุ้ยนุ้ยด้วยระยะทางไกลๆได้ หรือบางทีฉันอาจจะมีกล้ามแขนที่ใฝ่ฝันแล้วหรือเปล่า

 



        “ไง....ฮิบิกิคุง” เส้นเสียงนุ่มทุ้มอันมีเสน่ห์ดังมาจากเคาน์เตอร์ครัว ร่างสูงโปร่งในชุดไพรเวทยกโกโก้ร้อนขึ้นจิบก่อนที่จะหรี่ตาลงด้วยท่างทางอันตราย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาขึ้นมายังไง หลังจากที่ฉันให้คำรับรอง คนอื่นที่ไม่ใช่เจ้าของห้องก็สามารถเข้าๆออกๆคอนโดได้ และตอนนี้คนที่เข้าห้องฉันได้มีอยู่ห้าคนคือ เลขาพ่อ พ่อ คิเคียว พี่ และคารุมะ



      ฉันอุ้มคิเคียวเข้าไปนอนในห้องนอนของเขาก่อนจะจัดแจงห่มผ้าและเปิดแอร์ให้เรียบร้อย รู้สึกได้ถึงตัวตนอีกคนหนึ่งที่ตามเข้ามา เงาร่างสูงซ้อนทับอยู่ข้างหลังพาดลงไปบนผ้านวมสีขาวเป็นเงาเดียว  ฉันเดินหนีออกมาและก็ถูกต้อนเอาไว้กับประตูห้อนนอนของตัวเอง  



       “เน้...ฮิบิกิคุง..หันหน้ามาหน่อยสิ...”เสียงทุ้มแหบต่ำ



       “.....” ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กที่ทำผิดแล้วถูกแม่จับได้  ร่างกายหดเกร็งจนไม่กล้าหันกลับไปตามที่เขาบอก  แล้วในขณะที่ฉันกำลังงงงวยกับตัวเองว่าจะกลัวไปทำไมร่างกายก็ถูกจับพลิก พร้อมปลายคางที่ถูกบีบให้เชยขึ้น สีหน้าของคารุมะเรียบสนิททว่าดวงตาสีทองกลับหม่นแสง




       “ฮิบิกิ หน้าไปโดนอะไรมา”  เสียงทุ้มเข้มขึ้น 



       “โดนตบ”



       “เห...ยังไง...” จิตใต้สำนึกของฉันกำลังสั่นไหว อุณหภูมิที่แผ่ออกมาจากคารุมะดูอันตราย ใบหน้าของเขาทั้งน่ากลัวและกระหายเลือด แต่สิ่งที่ฉันกลัวกลับไม่ใช่ท่าทางของเขา ทว่ากลับเป็นอะไรที่ลึกลงไป และคำตอบนั้นยิ่งตรอกย้ำให้ฉันได้รู้ว่าสิ่งที่เคยขีดกั้นไว้จากความไม่ไว้ใจกลับถูกทลายลงไปนานแล้ว



       “คาบพละ นายไม่อยู่ฉัน....เซนเซย์คนนั้นจะตบคันซากิ ฉันก็เลย..”




        ปรายคางของฉันถูกบีบแรงขึ้น และแรงขึ้น จากนั้นร่างกายก็ถูกกระชากออกไปจากประตูห้อง ถูกเหวี่ยงลงโซฟา ฉันขมวดคิ้วแน่น มองเขม็งไปยังร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาด้วยความไม่สบอารมณ์ เตรียมก่นด่าเต็มที่ ทว่าทุกอย่างก็หยุดชะงักลงเมื่อมองเห็นความเจ็บปวดในแววตา  มือหนาลูบไล้ไปตามโครงหน้าของฉัน วนซ้ำที่รอยแดงรูปฝ่ามือเพียง แผ่วเบา แต่กลับสร้างแรงกดทับบางอย่างเอาไว้



       “ช่วยห่วงตัวเองให้มากกว่านี้ทีเถอะ...หรือเธอชื่นชอบความเจ็บปวดกันล่ะ...พอดีเลยนะ ฉันก็ชอบสร้างความเจ็บปวดให้กับคนอื่นเหมือนกัน”  เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอ ริมฝีปากหยักเป็นรอยยิ้ม ลากนิ้วโป้งจรดริมฝีปากก่อนจะดันมันเข้ามาเล่นกับลิ้นของฉันข้างใน



       ถ้าเป็นปกติฉันคงกัดนิ้วขาด หรือไม่ก็เตะเขาออกไปแล้วกระทืบ แต่พอเห็นคารุมะทำสีหน้าแบบนั้นร่างกายมันก็ไม่ยอมขยับ

 


       ..................

       ...........

       “มาดูกันว่าเธอชอบความเจ็บปวดขนาดไหน”



       ฮิบิกิหลับตาลงอย่างจำยอม ในใจทั้งรู้สึกปวดร้าวแล้วโกรธตัวเองที่ทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวด ลมหายใจของชายหนุ่มสะดุดเมื่อเห็นดังนั้น เขาค่อยๆสอดนิ้วเรียวเข้าไปใต้ชุดนอนตัวใหญ่ ปลดเปลื้องสิ่งเกะกะให้พ้นทางแล้วกัดกินผิวเนื้อด้านใน จนมีรอยขบเม้มเต็มลาดไหล่สวย



       จิตวิญญาณของคนทำเริ่มฟุ้งกระจาย พอลองได้เริ่มแล้วก็หยุดไม่ได้ ยิ่งเขาลงโทษเธอยิ่งทำร้ายตัวเอง ดวงตาสีไวน์แดงอมม่วงทรงเสน่ห์ปรือปรอยหยาดเยิ้ม ฮิบิกิคงไม่รู้ตัวว่าเธอได้ทำให้ปีศาจภายในใจของผู้คนหิวกระหายแค่ไหน



       ลิ้นร้อนลากผ่านแอ่งชีพจรแล้วกัดลงไป เสียงครางด้วยความเจ็บปวดทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของร่างสูงเหยียดชัดและเริ่มกลั่นแกล้งคนใต้ร่างมากขึ้น ก่อนจะบดเบียดบางสิ่งที่ตื่นขึ้นมาให้คนใต้ร่างรับรู้



       “ไม่....”



       เธอพูดเสียงแข็ง แน่นอนมันทำให้ดูน่าเอ็นดูและท้าทายในเวลาเดียวกัน




       “ฉันจะเป็นบ้าอยู่แล้ว” คารุมะคำราม “เพราะเธอ...”



       ใบหน้าคมคายฝังลงไปที่ซอกคอของฮิบิกิแล้วกอดรัดร่างนุ่มนิ่มอย่างนิ่งงัน




        “ให้ฉันอยู่อย่างนี้อีกซักพัก”



.       ................................
        ............


       คารุมะนิ่งไปหลังจากที่ทำฉันเจ็บจนพอใจแล้ว ฉันพยายามไล่ให้เขาไปจัดการตัวเองแต่ว่าคนหน้าด้านก็ไม่ยอมลุกออกไปจากตัวฉันซักที ขนาดเเผลอหลับแล้วตื่นมาอีกทีก็ยังถูกกอดไว้ในอ้อมแขนไม่ปล่อย ดีหน่อยที่เขาสงบลงแล้ว 




       “กี่โมงแล้ว”ฉันถามเสียงแหบ



       “จะห้าโมงเย็นแล้ว”



       ฉันเลิกคิ้ว “ไม่กลับหรอ”

 


       “คืนนี้ฉันจะนอนที่นี่” 




___________________________________________________



.ป.ล1ให้ทายว่าจะรอดไหม เฉลยตอนหน้า ขอบคุณทุกๆคอมเม้นนะคะ ไรท์อาจจะไม่มีเวลาตอบแต่ว่าไรท์อ่านในสิ่งที่ทุกคนเขียน ขอบคุณจริงๆ รวมไปถึงคนกดหัวใจ กดแชร์ฟิคเรื่องนี้ทุกคนเลยค่ะ


ป.ล2รีไรท์จ้าอาจจะมีเสริมๆเติมๆตัดๆบ้างเพราะตอนที่ลงครั้งแรกคิดว่ายังสื่อออกมาติดๆขัดๆไม่น้อย



ปากำลังใจมา เบเบ้










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 475 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1203 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 01:14

    นี่ยังมอต้นถูกมั้ย? ตอบบบบบย
    #1203
    0
  2. #1171 ✿ Red_Tsubaki ✿ (@Red_Tsubaki) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 14:28
    ฮิบิกิขจะโดนกินเเล้วววววว
    #1171
    1
    • #1171-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 42)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:06
      กรี๊ดๆๆๆ
      #1171-1
  3. #1119 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:37

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    ..........

    #1119
    0
  4. #1027 warangkana0144 (@warangkana0144) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 12:16
    อ๊ากกกกกกกรอ
    #1027
    0
  5. วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 17:26

    ไม่รอดหร๊อกกก อย่างคารุมะจะเหลือหรอ!? ผู้ชายนะนั้นไม่ใช่แมว

    #1024
    0
  6. วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 11:15
    ไอที่คาบอยู่ในปากอะ....หมากฝรั่งใช้ปะ!?! 😅
    #1023
    1
  7. #1021 T-soo (@brata) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 18:51
    โฮววว เตยจะรออ
    #1021
    0
  8. #1020 Lunafreaya (@Lunafreaya) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 18:46
    คารุมะ เอ็งคาบอะไรไว้><
    #1020
    0
  9. #1017 lucky0060 (@lucky0060) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 20:55
    ไรท์หนูขอnc >\\\< //กราบบบบด้วย
    ความเคราพ
    #1017
    0
  10. #1016 Mikan22 (@Mikan22) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 02:07
    ไม่รอดแน่
    #1016
    0
  11. #1009 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 11:41
    <p>เป็นการทำให้เจ็บที่ติดเรทมาก</p><p>(อยากได้ ncอ่ะรึว่าเราต้องมโนเอง)</p>
    #1009
    0
  12. #1008 Miki-Makoto (@Miki-Makoto) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 12:08
    รอนะไรท์//ถ้ามีncจะเป็นผู้มีพระคุณของรีดอย่างยิ่ง(กราบงามๆ)
    #1008
    0
  13. #1006 Cattleya8008 (@Cattleya8008) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 21:33
    เดี๋ยวนะ...ไอที่คาบอยู่ในปากของรูปตอนจบนั้นมัน...
    #1006
    0
  14. #1005 PannapaCK (@PannapaCK) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:12
    อยากได้ nc
    #1005
    0
  15. #1004 นางฟ้าในนิทาน (@Dnrd) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 16:30
    รอดเหรอ~//ทำเสียงสูง
    #1004
    0
  16. #1003 aouussk (@aouussk) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 10:48
    <p>ไม่รอดแน่นอนน ระดับนี้<a><img src="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png" alt="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png"> </a></p>
    #1003
    0
  17. #1002 lovejacksomwang (@lovejacksomwang) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 21:50
    รอดดิ.........แต่ไวใจคารุมะเนียมันแมงๆนะ
    #1002
    0
  18. #1001 N_Pokky (@N_Pokky) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:55
    <p>ไม่รอดแน่นอน... แหม มันดีต่อใจจริงๆ<a><img src="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png" alt="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png"> </a></p>
    #1001
    0
  19. #1000 Rocher/โรเชอร์ (@Rocher-rolan) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:13
    มีการอ่อยแบบไม่รู้ตัว ฮิบิกิไม่รอดแน่นวลลล
    #1000
    0
  20. #999 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:20
    รอด................สะที่ไหนล่ะค่ะ!!!!
    ปล.มาต่อไวๆนะค่ะรออ่านอยู่ค่ะ^_^
    #999
    0
  21. วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:02
    ฮิบิกิซามะ!! ม่ายนะ!!!!!
    #998
    0
  22. #997 kuroko_11 (@kuroko_11) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 17:43
    <p>จะเหลืออัลไรให้รอดอีกล้าวววววววววววว โฮ้ย!! เวอร์จิ้นของฮิบิกิซาม้าาาาาาา!!!!</p>
    #997
    0
  23. #996 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 16:00
    รอด.....รอดก้บ้าแล้ววววววว
    #996
    0
  24. #995 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:59
    รอด...ขนาดนี้
    #995
    0
  25. #994 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:58
    โอ้ยยยยยยแซ่บบบบบ!!!รุปยิ่งแซ่บบบ!!!
    #994
    0