[Fic] Assassination Classroom

ตอนที่ 48 : ไดอารี่หน้าที่ 40 โอกินาว่า (ว่าด้วยเรื่องคู่รักปีศาจของห้อง E) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 581 ครั้ง
    27 พ.ย. 61



                                                       


 

เมื่อถึงเวลาพวกเราก็มารวมตัวกันที่กระท่อมกลางน้ำ ตามแผนที่วางไว้อันดับท็อปจะทำลายหนวดตามจำนวนวิชาที่ท็อป จากนั้นกลุ่มของคารุมะก็จะกระชากหลังคาของกระท่อมออก กลุ่มของนางิสะจะทำกรงน้ำจากฟายบอร์ดเพื่อปิดกั้นทางหนี ต่อมาก็เป็นหน้าที่ของคนที่เหลืออยู่ข้างล่าง ระดมยิงเพื่อทำให้เขาหนีไม่ได้ และสุดท้ายก็ให้คู่หูสไนท์เปอร์ปิดฉาก

 

พวกเขาคาดหวังแต่ผลของมันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด ลูกบอลหน้าตาน่าเกลียดหนึ่งลูกลอยขึ้นมาเหนือน้ำตรอกย้ำถึงความห่างชั้นที่ไม่อาจนับได้ของกันและกัน ถึงแม้ว่าโคโระเซนเซย์จะเอ่ยชื่นชมจากใจจริง แต่ห้อง E ก็พลันรู้สึกท้อชนิดบรรยากาศติดลบ ขนาดคารุมะที่ดูเหมือนว่าจะยังเล่นสนุกได้ก็ยังแอบตีสีหน้าผิดหวังในตอนท้าย

 

 

มีคำพูดที่ว่าความพยายามจะไม่ทรยศเรา ฉันเคยเชื่อคำพูดนั้นแต่ตอนนี้ฉันกลับสงสัยว่าต้องพยายามเท่าไหร่ถึงจะพอ ถึงฉันจะไม่เคยคิดฆ่าเซนเซย์แต่ก็เถอะแต่พึ่งรู้สึกว่าความสามารถเราห่างชั้นกันมากๆจนเกินความเป็นไปได้ก็วันนี้แหละ

 

 

ความเหนื่อยล้าจากการบากบั่นมาทั้งวันเรียกให้ทั้งพลังงานกายและใจเป็นศูนย์ ในระหว่างทางกลับโรงแรมคารุมะขยับ กระชับมือของฉันเอาไว้แน่น เราทิ้งรอยเท้าลากยาวบนผืนทราย ฉันเหลือบมองใบหน้าด้านข้างของเขา รู้สึกว่ามีเส้นบางอย่างค่อยๆรัดมือของเขาเอาไว้ 

 

                                                                                                      


หลังจากเปลี่ยนเสื้อเรียบร้อยแล้วพวกเราบางส่วนลงไปนั่งเปื่อยอยู่ที่ระเบียงริมหาด สูงโปร่งของคารุมะนั่งพิงพนักเก้าอี้ คาบหลอดดูดเล่นท่าทางไม่แยแส กลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว แต่พวกเพื่อนบางคนยังไม่ฟื้นสภาพ เสียงโอดครวญว่าเหนื่อยดังไม่หยุดปาก ฉันเดินไปเข้าห้องน้ำไม่ทันไรก็เกิดเรื่องขึ้น ใครบางคนล้มพับลงไป ไม่นานหลังจากนั้นคนอื่นๆก็ประคองตัวเองไม่อยู่ล้มตามไปเป็นโดมิโน

 

 

 

ฉันยืนทื่ออยู่ตรงประตูทางเข้า นี่มันต่างจากที่เคยเห็นในอนิเมะ คนที่โดนพิษตอนนี้ตัวแดงกร่ำ บางคนหอบหายใจเข้าแรงเอามากๆราวกับถูกขังอยู่ในตู้แคบๆ มันน่ากลัวและน่าสงสารจนฉันแทบจะร้องไห้ด้วยความรู้สึกผิด ถึงจะรู้ว่ามันไม่ใช่พิษร้ายแรงและมันจะหายเองใน 3 ชั่วโมง แต่ฉันก็ยังเฝ้าถามกับตัวเองว่าแบบนี้ดีแล้วจริงๆหรือเปล่า

 

 


ฉันได้ยินเสียงเรียก ฮิบิกิ”  อย่างร้อนรน จากนั้นก็มีมือเย็นๆทาบบนหน้าผาก ใบหน้ากังวลที่เห็นได้ยากของคารุมะอยู่ใกล้เพียงแค่ฝ่ามือกั้น ต่อเมื่อเสียงฝีเท้าของคาราสุมะเซนเซย์วิ่งผ่านพวกเราไปฉันจึงได้สติ

 

 

นี่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน

 

 

เอ่อ...ที่เกาะเล็กๆแบบนี้ไม่มีโรงพยาบาลหรอกค่ะพนักงานหญิงตอบก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด

 

 

ในตอนนั้นเองก็มีคนโทรเข้ามือถือของคาราสุมะเซนเซย์ คนที่อยู่ใกล้จะได้ยินบทสนทนาของพวกเขา คายาโนะให้ริทสึจับเป้าหมายเอาไว้อย่างมีไหวพริบ พวกเขาเลยรู้ว่าคนๆนั้นอยู่ที่โรงแรมบนภูเขา ความกังวลใจวาบผ่านในหน้าของทุกคน เมื่อได้ยินใจความที่ว่าให้ผู้หญิงกับผู้ชายที่เตี้ยที่สุดในชั้นเรียนเป็นคนส่งมอบโคโระเซนเซย์ให้กับมัน

 

 

ฉันรู้ได้ทันทีว่าต้องเป็นตัวเองกับนางิสะ เพราะถึงแม้ว่าฉันกับคายาโนะจะสูงเท่ากันในทางทฤษฎี แต่ด้วยผมฟูๆที่มัดรวบสูงของเธอเลยดูเหมือนว่าฉันจะเตี้ยกว่าไปซักสองสามเซนติเมตร  ในระหว่างที่คาราสุมะเซนเซย์กับคนจากกระทรวงความมั่นคงช่วยกันหาทางออก พวกเราห้อง E ที่เหลือก็ช่วยกันย้ายคนที่ป่วยไปนอนพักผ่อนดีๆ ฉันช่วยอุ้มคันซากิวางลงกับฟูกนอน ปกติเธอก็ดูบอบบางอยู่แล้วเจอแบบนี้ยิ่งน่าสงสารขึ้นไปอีก มือเรียวเล็กอันอุ่นร้อนรั้งชายเสื้อฉันเอาไว้ ใบสวยหวานยิ้มให้กำลังใจทำเอาฉันนิ่งค้าง

 


 “อย่าทำหน้าแบบนั้นสิคะ ฮิบิกิซัง” 

 


“เธอจะไม่เป็นไรฉันพูดความจริงที่คงจะไม่มีใครซักคนเชื่อออกมาก แต่เด็กสาวกลับพยักหน้าแล้วหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย

 


พวกที่เหลืออยู่กำลังหาทางออกอย่างเคร่งเครียด ฉันเดินเข้าไปรวมกลุ่ม

 


ฉันว่ามีแต่ให้พวกนักเรียนทำตามที่เจ้านั่นสั่งอย่างว่าง่ายเท่านั้นแหละเมื่อไม่มีทางออกอิริน่าเซนเซย์ก็สรุปอย่างง่ายๆ

 


ให้คารุมะก็กระชับมือของฉันแน่นขึ้น ดึงให้ไปอยู่ด้านหลังหลบสายตาของคาราสุมะเซนเซย์และคนอื่นๆที่เหลืออยู่อย่างไม่ยินยอม  ทั้งยังแผ่ออร่าดำมืดบางอย่างทำเอาฉันหายใจไม่ทั่วท้อง ไม่เอาน่าพวกเขาไม่ส่งฉันไปตายหรอก

 

 


ผมมีวิธีดีๆแล้วครับในตอนที่ทุกอย่างทับถมมากขึ้นเรื่อยๆโคโระเซนเซย์ก็โพล่งขึ้นมา สรุปออกมาง่ายๆเช่นกันว่าพวกเราควรจะบุกจู่โจมศัตรูและไม่ยอมเป็นหมากให้ใคร




ไม่คิดว่าครอสปีนเขาเล่นเอาสนุกของพวกเราจะได้งัดออกมาใช้จริงๆในวันนี้ ฉันค่อนข้างตื่นเต้นเมื่อเห็นความสูงที่สามารถทำคนหัวใจวายตายได้ พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมทางโรงแรมถึงไม่วางเวรยามเฝ้าเอาไว้ นี่มันเสียเวลาชัดๆ ฉันว่าไม่มีคนดีๆที่ไหนจะบุกเข้าไปจากตรงนี้ได้หรอก เว้นแต่จะว่างจัด ไม่ก็อยากตายหน่อยๆ หรือไม่ก็ไม่มีทางเลือกอย่างพวกเรา



“ฟังให้ดี เป้าหมายของพวกเราคือชั้นบนสุดของโรงแรม นี่คือภารกิจต่อเนื่องเริ่มตั้งแต่ลอบเข้าไปจนถึงการบุกจู่โจม ให้ใช้สัญญาณมือในการสื่อสารตามที่เราเคยฝึกกันมา ครั้งนี้มีแค่เป้าหมายเท่านั้นที่ต่างออกไปจากทุกที ให้เวลาสามนาทีในการจำแผนที่ เราจะเริ่มปฏิบัติการในเวลา 21.50 น”



 “โอ้ว!!!



เสียงตอบรับที่ประสานกันมีแววมั่นใจและไม่เกรงกลัว ฉันหัวเราะน้อยๆ รู้สึกว่าแบบนี้สิถึงจะสนุกขึ้นมาหน่อย



พอจบจากการปีนเขาเราก็แฮกระบบรักษาความปลอดภัยของโรงแรม(ฝีมือริทสึ)เป็นลำดับต่อมา ฉันนับถือคาราสุมะเซนเซย์ที่แบกผู้หญิงตัวโตๆอย่างอิริน่าเซนเซย์ขึ้นมาด้วยแต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าเหนื่อยหรือจะขอหยุดพัก คนจากกระทรวงความมั่นคงนี่น่ากลัวจริงๆ 




ที่โถงใหญ่ที่มีบอดี้การ์ดจำนวนมากคอยเฝ้า 



“วางกองกำลังเอาไว้แน่นหนากว่าที่คิดอีกนะ”คาราสุมาเซนเซย์ว่า



“ถ้าจะให้พวกเราทั้งหมดผ่านเข้าไปก็คงจะยากน่าดูนะครับ”นางิสะผู้ทำหน้าที่หิ้วโคโระเซนเซย์ต่อจากอาจารย์พละของเราออกความเห็นหลังจากที่มองดูความแน่นหนาของจำนวนคนบวกกับมัดกล้ามและกระบอกปืนของพวกเขานี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นโรงแรมฉันจะคิดว่าเป็นบ้านของโซโนะโกะจากเรื่องโคนันก่อนวันที่จอมโจรคิดจะบุกเข้ามาขโมยของ  1 วันนะเนี้ย




“อะไรกัน แค่เดินผ่านเข้าไปธรรมดาก็พอแล้วนี่”



อเห็นหัวคิ้วที่ชนกันจนเป็นปมของคาราสุมะเซนเซย์ อิริน่าเซนเซย์ก็ทำหน้าราวกับไม่เข้าใจถึงความเครียดของเขาก่อนที่จะเดินออกไปจากมุมมืด แล้วจากนั้นพี่ท่านก็ได้ใช้เสน่ห์แบบมือชีพเบิกทางให้เรา ปรายนิ้วเรียวสวยบรรจงลงบนคีย์ของเปียโนหลังใหญ่ บทเพลงที่ไพเราะถูกบรรเลงออกมา ไม่น่าเชื่อว่าอาจารย์คนนั้นจะแสดงภาพลักษณ์ที่ทั้งสง่างามและยั่วยวนในคราวเดียวกันได้ เธอมีเสน่ห์มาก เหมือนกับกำลังดูนักเปียโนชื่อดังตามโรงโอเปร่าเลย



“เพลง fantasie impromptu ของโชแปงสินะครับ”



“เป็นเพลงที่เล่นยากพอสมควรเลยนะคะ”ฉันจำได้ว่าเคยไปงานประกวดระดับมัธยมปลายอยู่ครั้งหนึ่ง มีคนเล่นเพลงนี้แล้วตกรอบเพราะเหตุผลที่ว่าความสามารถไม่ถึง ทั้งๆที่ฉันฟังยังไงมันก็เพราะดีแท้ๆ แต่พอมาเห็นอิริน่าเซนเซย์เล่นในตอนนี้ฉันถึงได้รู้ว่าคนๆนั้นความสามารถไม่ถึงจริงๆ เมื่อลองเอาเทียบดูแล้ว นักเรียนคนนั้นอย่างกับลูกเป็ดหัดว่ายน้ำเลย กว่าจะรู้ตัวพวกบอดี้การ์ดก็ปล่อยให้พวกเราผ่านเข้าไปอย่างไปแล้ว ต้องของคุณอาจารย์สองอังกฤษเราที่สามารถสะกดคนพวกนั้นเอาไว้ได้อยู่หมัด



“เอาล่ะตอนนี้พวกเราผ่านทางเข้าออกที่มีการตรวจตราอย่างเข้มงวดมาได้แล้ว ต่อจากนี้ไปก็ต้องแสร้งทำตัวเป็นแขก”



“แขกหรอครับ? มันมีกลุ่มลูกค้าที่เป็นนักเรียนมอต้นด้วยหรอครับ”



“เท่าที่ได้ยินมาก็มีอยู่พอสมควรเลย พวกนักแสดงกับพวกลูกคุณหนูที่พออยู่บ้านก็ทำตัวไร้เดียงสาลองออกมาข้างนอกก็พากันทำแต่เรื่องชั่วๆ”คาราสุมะเซนเซย์ตอบ



“ใช่แล้วครับ เพราะฉะนั้นพวกเธอจะต้องแกล้งแสดงท่าทางแบบนั้นเหมือนกัน ลองเดินด้วยความรู้สึกขวางโลกดูสิครับ”



ฉันเดาะลิ้น กอดอกพลางตวัดสายตาหาเรื่อง “คุมะคุง....แบบนี้เป็นไง”



คารุมะมองนิ่ง “เห...ไม่เห็นเหมือนเลยซักนิด อย่างกับแมวขู่แหนะ ลองควงฉันดูสิ ขอแบบใจแตกหน่อยๆนะ



ฉันหัวเราะถึงจะรู้ว่ากำลังถูกเอาเปรียบแต่ก็ยอมเบียดหน้าอกเข้ากับแขนของเขาแล้วซบไหล่อย่างออเซาะเหมือนคนไม่มีกระดูกสันหลังแต่โดยดี


“แบบนี้หรอ”


เขายกยิ้มอันตราย “อืมใช่แบบนี้แหละ....ค่อยดูคล้ายขึ้นมาหน่อย”




 50%




ฉันยิ้ม“คล้ายเด็กใจแตก?


“คล้ายคู่แต่งงานข้าวใหม่ปลามันต่างหาก”


ฉันเบ้ปาก “ใครมันจะแต่งงานตั้งแต่อายุเท่านี้กัน”


ร่างสูงโปร่งทำทีเมินเฉย “แต่ว่านะฮันนี่...ฉันว่าเธอเบียดมามากไปเลยรู้สึกว่าอะไรๆจะขึ้น”


“งั้นฉันปล่อย”


“อย่าปล่อยฉันทนได้” มือข้างที่เคยล้วงกระเป๋ารีบเกาะมือของฉันที่กำลังจะผละออกไว้ ฉันรู็สึกละอากับเขาจริงๆ นอกจากจะเป็นอันธพาลที่โรคจิต ซาดิสต์ แล้วยังเป็นมาโซอีกด้วย?  ทำไมครบสูตรแบบนี้ แต่จะทำยังไงได้ก็ในเมื่อฉันเองก็ไม่อยากปล่อยมือเหมือนกัน  


“พวกเราไม่ได้รู้จักหน้าค่าตาของศัตรูระวังการซุ่มโจมตีโดยการปลอมตัวเป็นแขกด้วยนะครับ”


ลูกกลมๆสีเหลื่องกล่าวตักเตือน หลังจากที่เดินไปเรื่อยๆฉันก็มองเห็นแขกหลายคนเดินสวนออกไป พอคาราสุมะเซนเซย์ถูกโจมตีด้วยแก๊สพิษ ฉันก็เลิกเล่นแล้วยืดตัวตรง สัญญาณนี้บ่งบอกว่าการปะทะกันมันกำลังจะเริ่มขึ้น


ตัวฉันที่ไม่มีในอนิเมะบางทีอาจจะเป็นเพราะอยู่ไม่ถึงตอนจบก็ได้ การตัดบางส่วนออกเช่นเดียวกันกับที่พ่อแม่ของคารุมะไม่ได้ปรากฏตัวในเนื้อเรื่อง นั่นก็เพราะว่าไม่จำเป็นหรือเปล่านะ หลังจากที่ฉันยอมรับความรู้สึกของตัวเอง ความสุขและอิสระที่โอบอุ้มเอาไว้ทำให้ไม่อยากใช้ชีวิตแบบกะเอาสนุกอย่างเดียวไม่สนใจว่าจะตายหรือไม่ตายก็ได้แบบเมื่อก่อนอีกแล้ว

  

ฉัน...อยากจะอยู่ข้างๆเขาต่อไป  


“ใจร้ายจังเลยนะพวกมืออาชีพเนี้ย... ยืนดักแบบนี้เราจะผ่านไปได้ยังไง”พอฉันพูดจบคารุมะก็หรี่ตาพลางกดใบหน้าลงต่ำ ชั่วขณะหนึ่งที่แสงจากภายนอกส่องสะท้อนให้เห็นถึงแววตาคมปลาบหลังจากนั้นมันก็กลืนหลายไปและค่อยๆถูกกลบด้วยบุคลิกไม่แยแสของเขา


รอยร้าวของกระจก เสียงที่สั่นสะท้านอยู่ในหูและแรงต้านของจิตสังหารทำเอารู้สึกเกรงไปทั้งร่าง ความเงียบเข้าคลุมพื้นที่ยิ่งสร้างบรรยากาศอันน่าอึดอัด


 “น่าเบื่อนึ เท่าที่ฟังจากเสียงฝีเท้าไม่เห็นจะมีคนเก่งๆอยู่เลยสักคนนึ เซนเซย์คนที่เป็นหัวหน้ากองกำลังพิเศษน่าจะอยู่ด้วยนี่นึ แต่ดูเหมือนจะโดนเจ้าสม็อกเล่นงานไปแล้วละสินึ นึกว่าจะได้ดวลกันสักหน่อยนึ ...ออกมาสินึ”


 “นึ...เยอะจังเลยนะคุณลุง” คารุมะผู้ไม่สนบรรยากาศสะกดดันใดๆโพล่งออกไป


ฉันเอามือลูบจมูก นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เป็นช่วงโชว์เดียวของใครก็ผ่อนลมหายใจลงช้าๆ


“พอลงท้ายด้วยคำว่านึแล้วมันจะเหมือนพวกซามูไรนินึ ฉันลองทำแล้วมันดูเท่ดี แต่ถึงเข้าใจผิดไปเองก็ไม่สนใจหรอกนึ พอฆ่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ให้หมดก็ไม่ต้องอายที่โดนล้อแล้วนึ”


ลุงผมทองขยับมือทำให้ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวของกระดูกดังกรุบกรับ ด้วยโครงร่างที่สูงใหญ่ของชาวต่างชาติยิ่งสร้างความต่างชั้นของพละกำลัง การที่เขาบอกว่าสามารถฆ่าคนด้วยมือเปล่าได้นั้นดูรวมๆแล้วก็ไม่ได้พูดเกินจริงไปเลย


แต่ว่าสร้อยคอไข่มุกนั่นเชยชะมัด.....


“แต่ว่าน่าผิดหวังจังเลยนึ... พอเหยื่ออยู่ในสภาพแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่มีอารมณ์ที่จะสู้แล้วนึ  จะให้ฆ่าพวกปลาซิวปาสร้อยคนเดียวก็ยุ่งยากด้วยนึ เรียกบอสกับทุกคนมาดีกว่านึ”


พอลุงผมทองยกเครื่องมือสื่อสารขึ้นมากดเรียกพรรคพวก คารุมะก็ลากกระถางต้นไม้ที่เคยประดับอยู่ข้างทางฟาดมันจนพังไปติดกับกระจกเป็นรอยร้าวลึก   


“เน้....ลุงนึ เป็นมืออาชีพที่ธรรมดาผิดคาดเลยนะ ถ้าทำกระจกร้าวได้กะอีแค่กระโหลกของผมก็ทำได้เหมือนกันนั่นแหละน่า แต่รีบร้อนเรียกพรรคพวกมาแบบนี้ หรือว่ากลัวที่จะต้องสู้กับเด็กมอต้นตัวต่อตัวงั้นหรอครับ”


“หยุดนะ! อย่าวู่วาม...”คาราสุมะเซนเซย์หัวคิ้วขมวดมุ่น  ดูจากสายตาแล้วถ้าเขามีแรงคงจะตรงไปกระชากลูกศิษย์หัวแดงกลับเข้ามาใต้ปีกอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ก่อนที่เขาจะดุด่าว่ากล่าวต่อไป โคโระเซนเซย์ที่ไร้ประโยชน์ในสภาพลูกบอลกลมๆก็ขัดขึ้นมาก่อน


“หยุดก่อนครับคาราสึมะเซนเซย์....คารุมะคุงตอนนี้เขาก้มหน้าอยู่นะครับ ถ้าเป็นเมื่อก่อนละก็เขาจะเชิดหน้าเพื่อแสดงความเหนือกว่าและมีท่าทีที่เหยียดหยามฝ่ายตรงข้าม แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว...ถึงท่าทางกวนโอ๊ยภายนอกจะไม่เปลี่ยน แต่แววตาของเขาก็จริงจังไม่ประมาท พร้อมกับจับตาดูคู่ต่อสู้ที่อยู่ตรงหน้า ตั้งแต่สอบเสร็จถึงจะมีแอบไปคร่ำครวญอยู่บ้าง แต่คารุมะคุงในตอนนี้ได้เรียนรู้จากข้อผิดพลาดแล้วละครับ”


“....”


“อีกอย่างเพราะมีกำลังใจที่ดีและสิ่งที่ต้องปกป้อง ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่เขาจะทำเป็นเล่นอย่างแน่นอนครับ”


“ก็ได้นึ...จะลองสู้ด้วยก็ได้นึ”


พอลุงหัวทองถอดเสื้อตัวนอกออก คารุมะก็เปิดฉากการต่อสู้ด้วยการฟาดต้นไม้ไปที่เขา แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่การโจมตีที่ได้ผลเท่าไหร่นัก เสียงกระทบกันของเนื้อเกิดขึ้นมาจากการปัดป้องที่เลี่ยงการปะทะ ทักษะการต่อสู้ที่เน้นการหลบหนีของคาราสุมะที่ฉันทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ยังคิดอยู่ว่าของแบบนี้มันต้องใช้ความว่องไวทั้งการมองและการตัดสินใจสูงมาก สมกับเป็นคารุมะ ตัวต่อตัวกับมืออาชีพได้แม้ว่าจะมีฝีมือและประสบการณ์ที่ด้อยกว่า


“สุดยอด หลบการโจมตีได้ทุกครั้งเลย”ไม่ใช่แค่คายาโนะตื่นตะลึง เพื่อนร่วมห้องรวมไปถึงคาราสุมะเซนเซย์ก็คาดไม่ถึงว่าเขาขโมยวิชาที่ไม่ได้สอนล้วเอาออกมาใช้ได้ดีขนาดนี้


“เทคนิคการป้องกันตัวของคาราสึมะเซนเซย์สินะครับ”


“น่า...ถึงจะหลบได้ไปเรื่อยๆแต่ถ้าโจมตีไปตรงๆละก็ต้องโดนสวนกลับแน่นอน”ฉันพูดในขณะที่รู้สึกอิจฉาหน่อยๆแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ คนที่เป็นมวยแค่ผิวเผินอย่างฉันไม่มีทางที่จะหลบไปเรื่อยๆได้จนจบแบบเขาแน่นอน ต้องยอมรับล่ะนะ


“ฮิบิกิคุงดูจะไม่ค่อยเป็นห่วงเขาเลยนะครับ”


ฉันหัวเราะในลำคอ “เขาไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ....แล้วทุกคนทำไมมองแบบนั้นล่ะ”


คายาโนะตบไหล่ฉันเบาๆด้วยสีหน้ากึ่งล้อเรียนแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ฉันแค่รู้ว่าเขาจะไม่แพ้แล้วมันผิดตรงไหน!



“เป็นอะไรไป ถ้าไม่โจมตีกลับมาวันนี้ทั้งวันก็ไม่ได้ไปไหนหรอกนะ”


“ยังไงดีนะ....ผมกำลังคิดว่าจะถ่วงเวลาคุณเอาไว้ แล้วจังหวะนั้นก็ให้ทุกคนทยอยผ่านไปดีหรือเปล่านะน่ะสิ”คารุมะพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อเล่นกึ่งจริงจัง “แต่วางใจเถอะผมไม่ได้ขี้โกงขนาดนั้นหรอก คราวนี้ถึงทีที่ผมจะบุกบ้างล่ะนะ”


แล้วท่าทางการตั้งรับของเขาก็เปลี่ยนไป จังหวะการย่ำเท้านั้นสามารถเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งที่จะทำให้การก้าวเดินรวดเร็วขึ้นสองเท่า ส่วนการตั้งการ์ดสองมือเองก็คือการเตรียมพร้อมเพื่อป้องกันและโจมตี


“มวย!


“จังหวะการย่ำเท้าของฮิบิกิซัง!


ไม่ใช่ของฉันซักหน่อยพูดแบบนี้นายขนมต้มกับชาวบ้านบางระจันจะร้องไห้เอานะ แต่ว่าฉันสอนแค่พื้นฐานให้กับคารุมะเท่านั้น ถ้าจะบอกว่าฉันเป็นมวยแบบสมัครเล่นละก็คารุมะก็ยิ่งมือสมัครเล่นกว่า ทำท่าทางมืออาชีพแบบนี้คงจะแค่เอามากลบเกลื่อนเพื่อให้แผนต่อไปง่ายขึ้น ง่ายๆคือเขียนเสื่อให้วัวกลัวชัดๆ


“แสดงสีหน้าดีมาก ยอดนักรบ ถ้าเป็นนายล่ะก็ฉันจะเล่นด้วยก็ได้ เพราะการต่อสู้ที่ยุติธรรมไม่มีในโลกของนักฆ่ายังไงล่ะนึ”


ร่างสูงดีดตัวเข้าประชิด เงาที่วูบไว้อย่างรวดเร็วเริ่มโจมที่โดยในทุกสัดส่วนของร่างกายเป็นอาวุธ คารุมะทำให้ลุงผมทองล้มลง แต่ว่านั่นก็เป็นกับดัก แก๊สพิษสีม่วงขุ่นถูกพ่นใส่หน้าของเขา ร่างกายล้มลงราวกับใบไม้ที่หลุดออกจากต้น เส้นผมสีแดงสดถูกจิดไว้ในฝ่ามือใหญ่ๆของนักฆ่ามืออาชีพ ท่าทางเจ็บ...


“ดูท่าจะยืดเยื้อ ก็เลยลองใช้แก๊สยาพิษของเจ้าสม็อกดูนึ”


“สกปรกนี่หว่าใช้ของแบบนั้นมันยุติธรรมตรงไหนวะ!” ใครบางคนตะโกนด่า


อย่าพูดเลย เดี๋ยวทางนี้ก็จะเล่นแบบนั้นเหมือนกันนะ


“ก็ไม่ได้พูดซักคำว่าจะใช้มือเปล่านินึ อย่ายึดติดไปหน่อยเลยนึ อีกอย่างมันเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ได้งานแบบนี้ไปนานๆด้วยนิ ”


ลุงผมทองว่าพลางยกร่างของคารุมะจนเท้าลอบจากพื้น เพื่อนๆดูสีหน้าย่ำแย่มาก ฉันเลิกคิ้วขึ้นในใจคิดว่าต้องแสดงท่าทางเป็นกังวลออกไปซักนิดจะได้ไม่ผิดสังเกตหรือเปล่า


“การพ่นแก๊สในระยะเผาขนถ้าไม่ได้คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าก็ไม่มีทางป้องกัน...” คลาสบรรยายจากมืออาชีพยังไม่ทันได้เริ่มดี แก๊สสีม่วงขุ่นก็ถูกพ่นขึ้นมาอีกครั้ง เพียงแต่ว่าคราวนี้ทางฝั่งเราเป็นคนกระทำ คารุมะแสยะยิ้มสีหน้าเริ่มทวีความซาดิสต์ขึ้นเรื่อยๆ


“บังเอิญจังเลยนะครับ พวกเราสองคนคิดเหมือนกันเปี๊ยบเลย...


“ทำไมนายถึงมีแก๊สนั่นได้นึ? แล้วทำไมนายถึงไม่ได้สูดแก๊สของฉันเข้าไปล่ะนึ?” ลุงผมทองพูดกระท่อนกระแท่นพร้อมควักมีดพุ่งใส่คารุมะเพื่อจะจบเกมโดยเร็ว แล้วก็จบจริงๆแต่ฝ่ายที่ชนะคือเรา  คารุมะจับร่างหนาๆกดลงกับพื้นพลางบิดแขนจนสุด


“โฮร่า เทระซากะเร็วๆสิ นายบอกว่าถ้าไม่ใช้เทปกาวกับจำนวนคนก็โค่นปีศาจพรรค์นี้ไม่ได้นี่น่า!


“เอ่อๆ...ว่าแต่แกสัญญาว่าจะสู้มือเปล่าตัวต่อตัวไม่ใช่หรือไง ไม่รักษาสัจจะนี่หว่า”ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ก็กำลังยิ้มอยู่


ฉันเกาแก้มรู้สึกเหมือนกับว่าได้ปีศาจที่ไหนซักที่มาเป็นแฟน อืม...เล่ห์จัดแบบนี้คือจิ้งจอก?


“พอดีว่าไปขโมยอันที่ไม่ได้ใช้มาจากตาลุงพิษน่ะสิ สะดวกจนน่าเสียดายที่เป็นของใช้แล้วทิ้งเลยล่ะ” ไม่สิขี้ขโมยแบบนี้ต้องทานุกิ


“ทำไมถึงรู้ว่าฉันจะใช้แก๊สพิษ ทำไมนายถึงไม่ได้สูดมันเข้าไปล่ะ ทั้งๆที่ฉันแสดงให้เห็นว่าใช้มือเปล่าแท้ๆ ทำไมกันล่ะนึ?


“ของมันแน่อยู่แล้ว....ผมก็ต้องระวังทุกอย่างยกเว้นมือเปล่าน่ะสิ ในสถานการณ์แบบนี้ไม่มีมืออาชีพที่ไหนดันทุรังสู้มือเปล่าไปเรื่อยๆหรอก ถ้าเป็นผมล่ะก็จะทำแบบเดียวกันนั่นแหละ เพราเชื่อในความเป็นมืออาชีพของคุณ ผมถึงได้เตรียมตัวรับมือยังไงล่ะ”


อาวุธที่คู่ต่อสู้แสดงให้เห็นไม่ใช่อาวุธเดียวที่เขามีอยู่ ในชีวิตจริงถ้ามีใครซักคนแข่งขันสู้กับศัตรูตรงๆ สิ่งนั้นเรียกว่าความประมาท  เพราะมันไม่ใช่ข้อสอบ หรือเวทีประลองที่จะต้องทำตามกฎกติกา คนที่ชนะท้ายที่สุดคือคนที่มีไพ่อยู่ในมือมากกว่าหนึ่งและใช้มันอย่างถูกจังหวะ การตระหนักรู้ว่าคนอื่นๆก็สู้ด้วยไพ่ที่เหมือนกับเราหรืออาจจะมีมากกว่า จะทำให้เรากลายเป็นคนที่ไม่มีช่องโหว่


“หึ...ช่างเป็นคนที่ดีจริงๆพ่อยอกนักรบ ถึงฉันจะเป็นฝ่ายแพ้แต่ก็สนุกมาเลยล่ะนึ”


“หืม...พูดเรื่องอะไรอยู่น่ะ? ความสนุกมันพึ่งจะเริ่มขึ้นต่าหาก” แล้วสิ่งที่อยู่ในกระเป๋าสะพายก็ออกมาโลดเล่นข้างนอก คารุมะชูวาซาบิแบบขวดพร้อมเทเครื่องมือทรมานเกลื่อนกราด


“น....นั่นมันอะไรน่ะ”


“วาซาบิกับมัสตาร์ดที่จะเอามาบีบใส่จมูกลุงนึน่ะสิ” ไม่ว่าเปล่าเขาได้ลงมือทรมานมืออาชีพที่โดนมัดแบบไปไหนไม่ได้อย่างสนุกสนาน “อุตส่าห์เตรียมพร้อมมาอย่างเต็มที่ถ้าหยุดอยู่แค่นี้จะไปมีความหมายอะไร.....ถ้าจะเอาไอ้นี่ยัดเข้าไปจะต้องใช้ที่ถ่างจมูก....”แล้วก็บลาๆบลาๆๆๆ


“โคโระเซนเซย์คารุมะคุงไม่เห็นเปลี่ยนไปซักนิดเลยนี่ครับ”นางิสะว่า


“ครับ...นึกภาพตอนอนาคตไม่ออกเลยล่ะ”


“เอาอะไรมาบ้างวะเนี้ย”เทระซากะโวยวาย “โฮ้ยย ฮิบิกิเป็นไอ้หมอนี่ดีแล้วอย่างงั้นหรอ”


พอเขาถามออกมาทุกสายตาก็พุ่งตรงมาที่ฉัน ส่วนคนที่ถูกพูดถึงเหมือนพึ่งรู้สึกตัวจึงชะงักแล้วลอบมองผ่านเงาสะท้อนของกระจก


“หืม....ก็ดูมีความสุขดีนี่จะเป็นอะไรไปล่ะ”


“โซ่ แซ่ กุญแจมือ ชอบแบบนี้อย่างนั้นหรอ!!


ฉันขมวดคิ้วพลางก้มหยิบลูกอมยิ้มรสพริกของคารุมะขึ้นมาแกะใส่เข้าปาก “แน่นอนว่าไม่ได้ชอบ”


ท่าทางเห็นใจของทุกคนในตอนแรกแปรเปลี่ยนไปในทันที


“อืม...ถ้าเป็นฮิบิกิซังละก็ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นอะไรหรอก”


เฮ้ย...เดี๋ยวนะคารุมะไม่ได้ซาดิสต์รุนแรงไม่เลือกหน้าขนาดนั้นซักหน่อย อย่างน้อยฉันหรือเพื่อนๆที่อยู่ข้างเดียวกันกับเขาก็ไม่เคยโดนเลยซักครั้งนะ....ความรู้สึกที่อยากจะทรมานเนี้ยคงมีให้แค่ศัตรูอย่างเดียวหรือเปล่า? ประมาณว่าเราโกรธ เราไม่ชอบขี้หน้าก็อยากให้เจ็บปวด...ไม่ใช่หรอ?

 

 

 ______________________________________________




/////ฮิบิกิหนีไปปปปปปปป 

ปล.ยังสอบไม่เสร็จนุแต่มาอัพให้ก่อน ยังมีคนรออยู่ม้ายยยยย ขอเสียงหน่อยยยย T T 

 





ชิบคู่นี้อ่าาา

v




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 581 ครั้ง

1,349 ความคิดเห็น

  1. #1226 โดราเอม่อนคุง>_< (@Doreaemon) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 00:16
    รออยู่น้าาาาาา~
    #1226
    0
  2. #1219 Moon war (@lunalucifer01) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 22:01

    รออยู่ค่าา พึ่งได้มาอ่านสนุกมากเลย
    #1219
    0
  3. #1208 1658700009167 (@1658700009167) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:18
    เอ้าาา อ่านรวดเดียวเลย เรารออยุ่นะ
    #1208
    0
  4. #1207 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 01:23
    ชิปคู่นี้เหมือนกัน อยากอ่านคู่นี้
    #1207
    0
  5. #1206 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 07:20
    รออยู่!//กระโดดชูมือออ~
    คุมะคุงออกจะอ่อนโยน(กับฮิบิกิ)นะทุกคน!
    #1206
    0
  6. #1198 Little_Thry (@_Tri-AngleZ_) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 17:32
    คุ้มค่าแก่การรอคอยยิ่ง
    #1198
    0
  7. #1196 ยูกิ อาสึนะ (@eye27012) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 01:15

    เย้~~! ไรท์มาอัพต่อแล้ววว~~!!

    แล้วจะรอตอนต่อไปน๊าาา~~!

    #1196
    0
  8. #1195 Rin del Polaris (@Rinka3645) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:49

    ชิมิๆๆๆๆๆ ชิปคู่นี้เหลือเกินนนนน!!*^*

    #1195
    0
  9. #1194 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 14:30
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png สายsmทั้งสอง
    #1194
    0
  10. #1191 fahzaza332 (@fahzaza332) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 08:03
    รอฉันรอเธออยู่
    #1191
    0
  11. #1190 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 06:31
    แน่นอนว่ารอค่า....แต่แบบนี้ก็นานเกิ๊นนนนน 55555
    #1190
    0
  12. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 06:28
    เย่ๆไรท์มาอัพเเล้ววว
    #1189
    0
  13. #1188 rainbow4 (@rainbow4) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 06:14
    อีกนานมั้ยกว่าจะสอบเสร็จจ รอออออ
    #1188
    0
  14. #1187 แค่คนไรใจ (@Sumanaree) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 01:01
    ไรท์ททททท&#8807;&#8711;&#8806;กลับมาแลัวหรอยินดีที่กับมาน้าาาา~~&#9825;เรารอทุกคืนเลย
    #1187
    1
    • #1187-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 01:02
      กลับมาแล้วจ้าา สอบเสร็จจะมาอัพให้อีกตอนนะอิอิ
      #1187-1
  15. #1186 aiida (@secretlecy) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 00:18
    กรี๊ดดดด มาแล้ว!!! ชอบคู่มือปืนเหมือนกันค่ะ แฮะๆ
    #1186
    1
    • #1186-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 00:35
      เย้ มีเพื่อนชิบแล้ว ไปค่ะเราจะพายเรือนี้กัน
      #1186-1
  16. #1185 C-Chinemon (@C-Chinemon) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 00:08
    ดีใจที่เห็นไรท์มาต่อ~~ คู่คารุมะฮิบิกิเนี่ย...รุนแรงน่าดูนะเนี่ย~>_<
    #1185
    1
    • #1185-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 00:55
      ต่อต้านความรุนแรง ฮึ้มมมม แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยคนช่วยต่อต้าน 5555
      #1185-1
  17. #1184 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 00:08
    รอออออ เห็นเธออัพเรากดทันทีเลยน้าาา แฟนคลับดีเด่นชัดๆ 5555
    #1184
    1
    • #1184-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      27 พฤศจิกายน 2561 / 00:37
      ร๊ากที่สุดดดด ฝากติดตามต่อๆไปด้วยน้า ถึงจะอัพบ่อยๆไม่ได้ก็เถอะ/// โดนตบ
      #1184-1
  18. #1183 miwasakiasunuki (@miwasakiasunuki) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 16:21
    รอรอรอสนุกทากก
    #1183
    1
    • #1183-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 17:55
      ไว้สอบเสร็จกลับมาอัพให้นะคะ5555
      #1183-1
  19. #1182 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:04

    มาต่อเถอะเธอออ คนดีของรีดอย่าปล่อยให้ค้างนาน
    #1182
    1
    • #1182-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 17:56
      ฮื่ออ เราก็ค้างเหมือนกันอยากแต่งให้จบภาค 1 เร็วๆ
      #1182-1
  20. #1174 Bright diamond (@pungpond0445) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 13:01
    หัวใจจะวาย แงหวาน หงานมาก ช้อบบบบบบบ ฮื่อออออ
    #1174
    1
    • #1174-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:05
      งืออ ขอบคุณค่าาาา
      #1174-1
  21. #1173 Toonnnnnn^.^ (@gulizaratoon) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:40

    กรี๊ดดดดดดดดด
    #1173
    1
    • #1173-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:05
      กรี๊ดดดดดดด
      #1173-1
  22. #1172 ✿ Red_Tsubaki ✿ (@Red_Tsubaki) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 14:51
    มาต่อไวๆนะคะ อยากอ่านต่อมากกกกกก

    สนุกกกก
    #1172
    1
    • #1172-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:06
      ขอบคุณค่า ฝากติดตามต่อๆไปด้วยน้าาา
      #1172-1
  23. #1167 Karina-chan (@Rinka3645) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 00:48

    อ๊ากกกก!! ต่อสิค้าาาาา!!!

    #1167
    1
    • #1167-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:08
      รอเดี๋ยวน้าา
      #1167-1
  24. #1166 ยูกิ อาสึนะ (@eye27012) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:49

    ค้างอ่ะ มาต่อเร็วน่ะะะ~~~

    #1166
    1
    • #1166-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:09
      ไรท์ทำให้ค้างบ่อยเหลือเกิน ขอโทษนะคะ555
      #1166-1
  25. #1165 ALONE_LAA (@ALONE_LAA) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 20:15
    โอ๊ย ฮาแปป 5555555
    #1165
    1
    • #1165-1 Ravenoz (@_iscream) (จากตอนที่ 48)
      21 พฤศจิกายน 2561 / 18:10
      5555555
      #1165-1