เพื่อนบ้า!

TT^TT

เพื่อน...คำสั้นๆที่มีความหมายอันลึกซึ้งอยู่ในตัวมันเอง

ไม่จำเป็นต้องมานั่งอธิบาย ในความหมายของคำว่าเพื่อน

เพื่อน อาจจะไม่ใช่คนที่จะอยู่กับเราตลอดเวลา

แต่...เพื่อน ก็เป็นคนที่จะอยู่กับเราตลอดไป

คำว่าเพื่อน หลายคนอาจจะเห็นว่ามันไม่มีความหมาย

ไม่มีคุณค่า

บางคนกลับมองเห็นว่าแฟนดีกว่าเพื่อน

รักแฟน ให้ความสนใจ ใส่ใจแฟนมากกว่าเพื่อน

แต่วันไหนที่เสียใจ

คนที่เราคิดถึงเป็นคนแรก ไม่ใช่...แฟน...

คนคนนั้นก็คือ เพื่อน...

แต่เพื่อน คงจะอยู่ใกล้ตัวเรามากเกินไป

ในบางทีเราก็มองไม่เห็นความสำคัญของเพื่อน

แต่ถ้าวันใด เพื่อนได้จากเราไป

ในที่ที่ไกลแสนไกล...

แม้อาจจะไม่ใช่ความตายที่จะทำให้เรากับเพื่อนต้องไกลกัน

แต่วันใดที่เพื่อนได้จากเราไปแล้ว

วันนั้น เราจะได้เข้าใจ

ว่าเพื่อน สำคัญกับเรามากจริงๆ

แฟน ก็แค่...คนที่เราไม่สามารถรู้ได้ว่าจะจริงใจกับเราแค่ไหน

แต่เพื่อน มีแต่ความจริงใจให้กับเรา

สำหรับฉัน

วันนี้ก็ได้เรียนรู้ความจริงบางอย่าง

ว่าเรา ไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้

ตอนนี้ ถ้าเรามีโอกาสในสิ่งใด ก็ควรจะทำมันให้ดีที่สุด ก่อนที่มันจะสายเกินไป...

เพื่อนของฉันคนหนึ่ง

ตอนนี้ เธอได้จากฉันไปแล้ว

แต่ที่จริงแล้ว ฉันต่างหากที่จากมา

จากมา และไม่เคยกลับไปหา แม้จะอยากกลับไปซักเพียงใด

ฉันคิดไว้ว่าอยากจะกลับไปหาเธอ สักครั้งก่อนที่เธอจะไป

แม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าเธอจะต้องไป จะต้องจากไปซักวัน

แต่ฉันก็ยังรอเวลา รอจนกว่าจะถึงที่สุด ค่อยไปหา

ฉันคิดไว้ว่า “ใกล้ๆเวลาที่เธอจะไปเมื่อไหร่ ฉันจะกลับไปหาเธอ”

แต่แล้ว มันก็สายไป

ตอนนี้ เธอจากไปแล้ว ไปในที่ที่ไกลแสนไกลคนละฝั่งของโลก

ไม่มีแม้แต่ข่าวคราว

ไม่มีข้อความ

มานั่งนึกทบทวนดูแล้ว ก็ต้องเสียใจ

ที่ไม่กลับไปหาเธอให้เร็วกว่านี้

เสียใจ...ที่ไม่ได้ส่งข้อความไปหาเธอในวันเกิดของเธอ

มานั่งเสียใจ...ที่เธอจำวันเกิดฉันได้ ทั้งๆที่ฉันลืมวันเกิดของเธอ...

เสียใจมาก...กับสิ่งไม่ดีที่ทำให้เธอ

...โกรธ...

ยอมรับว่าโกรธ

โกรธเธอมาก...ที่ไม่เคยบอกฉันซักคำก่อนจะจากไป

โกรธ...ที่ไม่มีใครคนไหนบอกฉันเลย

โกรธ...ตัวเอง

โกรธตัวเองที่ไม่เคยกลับไปเยี่ยม

โกรธที่ไม่ได้ไปส่งเธอก่อนที่จะไป

ถ้าฉันรู้ ไม่ว่าจะต้องโดดเรียน

ฉันก็จะไปส่ง อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่า...

...ฉันได้เห็นเธอในวินาทีสุดท้ายก่อนที่เราจะจากกัน…

จากกัน...โดยไม่มีจุดหมาย

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เราจะได้พบกันอีกครั้ง

...รักมาก...

รัก ไม่มีคำไหนที่จะบรรยายออกมาได้

ว่ารักเธอแค่ไหน

ทั้งรัก ทั้งเป็นห่วง ทั้งคิดถึง

ที่ฉันทำได้ตอนนี้ ก็แค่ นั่งปลอบใจตัวเอง

ว่าเราพยายามเต็มที่แล้ว ที่จะกลับไปหา

แต่เพราะติดเรื่องเรียน ที่มันมาก่อน

ทำให้ฉันต้องมานั่งเสียใจ

...อยากจะย้อนเวลากลับไป ถ้าทำได้…

ฉันจะกลับไปหาเธอซักครั้งก่อนเธอจะไป

แม้จะเป็นความหวังที่ไม่มีทางเป็นไปได้

แต่ก็ยังคงจินตนาการไว้

ว่าจะกลับไปหาเธอ

ทั้งๆที่ตอนนี้ เธอต่างหาก ที่จะต้องกลับมาหาฉัน

ขอบคุณ ที่เธอเป็นเพื่อนฉัน

อาจจะเป็นแค่เวลาสั้นๆที่เราได้รู้จักกัน

แต่ความผูกพันของคำว่าเพื่อนตลอดหนึ่งปีการศึกษา

มันตัดกันไม่ขาด

แม้จะพยายามสะกดกลั้นน้ำตา ไม่ให้มันไหลออกมา

แต่พอนึกถึงเวลาที่พวกเราอยู่ด้วยกัน มันก็อดไม่ได้ ที่จะไหลออกมา

มันไหลออกมาเอง

ไม่อยากร้องไห้เลย เพราะรู้ว่าถ้าร้องไห้แล้วมันจะแสบตา

เอมิลิน

ที่อเมริกาเป็นยังไงบ้าง

อยู่ที่นั่นสบายดีมั๊ย

อากาศหนาวมากรึเปล่า

รักษาตัวเองดีดีล่ะ รอก่อน

รอจนกว่าจะถึงเวลา...

ที่เราจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เธอก็ห้ามลืมเพื่อนคนนี้นะ

ขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่าง

และก็ขอบคุณกับทุกสิ่งทุกอย่าง

แม้ว่าข้อความนี้เธออาจจะไม่ได้อ่านมัน

แต่อยากจะให้เธอรู้เหลือเกิน ว่าเพื่อนคนนี้จะไม่ลืมเธอแน่นอน

...สัญญา...

ด้วยเกียรติของสมาชิกวงดนตรีไทยคนนึงเลย เอ้า!

ปล.ตั้งใจเรียนนะเว้ยย!! กลับมาอีกครั้งแกห้ามพูดภาษาไทยเด็ดขาด!

ปล.2 ไหนตอนแรก แกบอกว่าจะไปออสเตรเลียไง

ปล.3 แล้วไหนบอกว่าจะไปก่อนจบเทอม 2 ไง ทำไมไปตอนนี้วะ ทำงี้ได้ไงเนี่ย!!