ตอนที่ 15 : [Host] : Win Win

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    10 ม.ค. 60

Win Win


เย็นวันนั้นเจโน่ก็เดินมาส่งผมที่ป้ายรถประจำทางอย่างที่บอก  ร่างสูงรอให้ผมขึ้นมานั่งบนรถจนรถออกตัวเจโน่ถึงยอมเดินกลับ  ตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าเจโน่ไปอยู่ที่ไหนหรืออยู่กับใคร  พี่แจมก็ไม่ยอมบอกอะไรผม ส่วนคุณน้าบอกแค่ว่าเจโน่ไปอยู่กับเพื่อคนหนึ่ง  แต่เหรินจวิ้นรู้ว่าเจโน่ไม่ได้ไปอยู่กับเพื่อนคนไหน  แต่เจโน่อยู่กับใครเหรินจวิ้นก็เดาไม่ได้เหมือนกัน

เหรินจวิ้นเดินเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดีกว่าทุกวัน ก็วันนี้ได้คุยกับเจโน่แล้วนี่น่า  แถมยังปรับความเข้าใจกันแล้วแม้จะอยู่ในความสัมพันธ์ที่ต้องรักษาระยะห่างก็ตาม

เดินยิ้มมาเชียว  มีเรื่องดีๆอะไรเกิดขึ้นที่โรงเรียนละ  พี่แจมที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยทักผม  ตั้งแต่เจโน่ย้ายออกไปพี่แจมก็ไม่ค่อยได้ไปบ้านเพื่อน  ส่วนมากจะอยู่บ้านกับเหรินจวิ้นมากกว่า

ก็นิดหน่อยครับ  พี่แจมกินอะไรมารึยังเดี๋ยวผมจะเข้าไปทำอะไรให้  ผมวางกระเป๋านักเรียนลงบนโซฟา

ก็ยังนะ  แต่เราไปเก็บของแล้วก็ทำการบ้านก่อนก็ได้พี่ยังไม่หิวเท่าไหร่

แล้ววันนี้คุณน้าไปไหนครับ”                                

เห็นบอกว่าจะกลับค่ำๆนะ  อาจจะมากินข้าวด้วย”  เหรินจวิ้นพยักหน้าก่อนจะขอตัวขึ้นไปเก็บของแล้วรีบทำการบ้านเสร็จ   จะได้มีเวลามาทำกับข้าวรอคุณน้ากลับมา เหรินจวิ้นมาอยู่เกาหลีนานพอสมควร ทำให้ตอนนี้พอจะทำอาหารเกาหลีอย่างง่ายๆได้

เหรินจวิ้นเปิดประตูเข้ามาในห้อง  ดวงตาคู่สวยกวาดมองรอบๆห้องนอน ตอนนี้เหรินจวิ้นก็ยังไม่ชินที่ห้องนอนนี้ไม่มีเจโน่  เวลาไม่มีเจโน่แล้วห้องมันดูกว้างแปลกๆยังไงก็ไม่รู้

เหรินจวิ้นนั่งลงโต๊ะเขียนหนังสือ  สายตามองตรงไปยังกรอบรูปของจโน่ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ

ถึงบ้านแล้วนะ”  เหรินจวิ้นพูดกับกรอบรูปของเจโน่เบาๆ ก่อนจะเอี้ยวตัวไปหยิบสมุดการบ้านขึ้นมาทำ  เหรินจวิ้นใช้เวลาทำการบ้านประมาณชั่วโมงกว่าๆก็เสร็จ

ผมเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าก่อนจะเปลี่ยนชุดนักเรียนออกมาใส่ชุดธรรมดาอยู่บ้าน  ผมเดินลงมายังห้องครัว  ตอนนี้ที่โซฟาไม่มีพี่แจมแล้ว พี่แจมอาจจะขึ้นห้องไปแล้วก็ได้

เหรินจวิ้นหยิบผ้ากันเปื้อนสีชมพูมาสวม มันเป็นของแม่เจโน่น่ะครับ  เหรินจวิ้นตัดสินใจทำอาหารอย่างง่ายๆ สองสามอย่างหนึ่งในนั้นมีของโปรดของคุณน้าด้วย เหรินจวิ้นตั้งใจทำให้มันออกมาดีที่สุด ริมฝีปากเล็กก้มลงชิมอาหารจากช้อนก่อนจะยิ้มออกมา

อร่อยแล้ว  ประมาณนี้น่าจะพอได้มั้ง  เหรินจวิ้นยกหม้อออกมาจากเตาก่อนที่จะถอดผ้ากันเปื้อนออก

เดี๋ยวนี้เป็นแม่ศรีเรือนขึ้นนะอาเหริน”  พี่แจมยืนพิงประตูพร้อมกับพูดกับผมขำๆ

แม่ศรีเรือนอะไรละครับ  ผมเห็นว่าคุณน้ากลับมาเหนื่อยๆเลยอยากทำอาหารรอไว้ให้”  เหรินจวิ้นพูดแก้ตัวออกไป

จ้าๆ  ขอพี่ชิมหน่อยได้รึป่าว”  พี่แจมเดินเข้ามาหา  ผมพยักหน้ายิ้มๆ ก่อนจะตักให้พี่แจมชิม

อร่อยใช้ได้เลยนี่  แค่นี้ตอนพี่อยู่บ้านก็ไม่อดตายแล้ว”  พี่แจมยิ้มออกมา  พี่แจมทำอาหารไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่หรอกครับแตกต่างจากเจโน่  ผมได้ยินมาว่ารายนั้นเข้าครัวกับคุณน้าตั้งแต่เด็กๆแล้ว

หลังจากนั้นผมกับพี่แจมก็นั่งคุยเล่นด้วยกันบนโซฟา  จนคุณน้ากลับถึงบ้านนั้นแหละ  ผมถึงได้ลุกไปจัดโต๊ะกินข้าว

เฮ้อ  เจ้าแสบก็ไม่รู้เป็นอะไรโทรหาบอกน้าว่าอยากออกไปอยู่ข้างนอก ทั้งๆที่ติดบ้านแท้ๆ  นี่รึป่าวที่เขาเรียกว่าเมื่อโตขึ้นเด็กจะออกไปหาประสบการณ์นอกบ้านน่ะ”  คุณน้านั่งลงก็เปิดฉากบ่นเจโน่ให้ฟังเลย

แล้วถ้าน้าไม่ยอมให้ไป ยังขู่ด้วยนะว่าจะไปแบบไม่ติดต่อกลับมาอีกเลย อาเหรินดูสิทำไมถึงดื้อได้ขนาดนี้”  ผมยิ้มจางๆให้คุณน้า  จะให้ทำหน้ายังไงละครับในเมื่อผมคือต้นเหตุที่ทำให้เจโน่ออกจากบ้านไป

แม่อย่าบ่นมันเลยน่า โน่มันก็โตแล้วดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว  แล้วมันก็กำลังทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่ด้วย”  คุณน้าขมวดคิ้ว

สิ่งที่ถูกต้องอะไร

เดี๋ยวซักวันแม่ก็รู้ถ้ามันอยากจะบอก  ผมนั่งเงียบ  ตอนแรกก็พอจะเดาได้ว่าพี่แจมคงรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว  แต่ผมไม่คิดว่าจะรู้เยอะขนาดนี้

หลังจากทานข้าวเสร็จคุณน้าก็ขอตัวขึ้นไปพักผ่อน  ส่วนผมก็เก็บจานไปล้างและตัดสินใจขึ้นห้อง  ส่วนพี่แจมยืนคุยโทรศัพท์อยู่หน้าบ้าน

ผมนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง  ปลายนิ้วเรียวก็เลื่อนเช็คโซเชี่ยวไปเรื่อยๆแต่ในขณะที่กำลังจะปิดล็อคโทรศัพท์ก็มีเสียงเด้งเตือนของไลน์ดังขึ้น

-Jeno send message 1s-

เหรินจวิ้นมองข้อความนั้นด้วยหัวใจที่เต้นเร็ว  ผมกับเจโน่มีไลน์กันนานแล้วแต่เราไม่เคยส่งข้อความหากันเลย  และครั้งนี้คือครั้งแรกที่การแจ้งเตือนของเหรินจวิ้นมีไลน์ของเจโน่เข้า

ไลน์~

-Jeno  send message 2s-

-Jeno send message 2m-

 

ข้อความไลน์ข้อความที่สองเด้งเข้ามาทำให้เหรินจวิ้นกดเข้าไลน์ทันที

 

-Jeno

      เหรินเหริน  22.22

 

-Jeno

      เฮ้  นอนแล้วเหรอ 22.24

 

เหรินจวิ้นมองข้อความไลน์ของเจโน่ด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ  ทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยนะ

 

-Jeno

      เฮ้  อ่านไม่ตอบอยากโดนใช่มั้ย  22.25

 

เหรินจวิ้นเม้มปากก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ตอบไป

-RenJun

กำลังจะนอนอะ

เจโน่มีอะไรเหรอ  22.26


-Jeno

      ป่าวหรอก  ก็แค่จะส่งมาบอกฝันดีน่ะ

       ฝันดีนะเหรินเหริน 22.26

 

เหรินจวิ้นมองข้อความนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย  ก่อนจะหยิบหมอนมากดปิดหน้าตัวเองไว้

ตอนนี้เหรินจวิ้นกำลังเขิน  มันเป็นแค่ข้อความง่ายๆอย่างการบอกฝันดีแต่ทำไมเหรินจวิ้นถึงต้องเขินขนาดนี้   ผมเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์ส่งพิมพ์บอฝันดีเจโน่เหมือนกันก่อนที่จะกดปิดเน็ตและวางมันไว้บนหัวเตียง  เหรินจวิ้นไม่อยากรู้ว่าเจโน่อ่านรึยังและจะตอบมาว่าอะไร  เพราะถ้ารู้เหรินจวิ้นอาจจะเขินจนนอนไม่หลับก็ได้

เริ่มรู้สึกชอบความสัมพันธ์รักษาระยะห่างแบบนี้แล้วสิ…” 

 

 

 

[เจโน่]

ผมเดินเข้ามาโรงเรียนตามปกติแต่ก็ต้องหยุดเดินเพราะโดนยืนขวางหน้าอยู่  ผมมองหน้าคนคนนั้นนิ่งๆ  ส่วนมันก็มองผมนิ่งๆเหมือนกัน

ขอคุยด้วยหน่อย  เจอกันหลังโรงเรียน  มันเดินแยกออกไป  ส่วนผมเลือกที่จะเอากระเป๋าไปเก็บบนห้องก่อน  แล้วจึงเดินไปทางหลังโรงเรียน   มันไม่ใช่เรื่องดีนักหรอกที่มาหลังโรงเรียนเพราะใครๆก็รู้ว่าหลังโรงเรียนมันมีไว้ทำอะไร  ทั้งเรื่องต่อยตี เรื่องยา หรือ

พวกที่มามั่วสุมแต่ตอนนี้มันยังเช้าอยู่และพวกนั้นก็ยังคงไม่มา  แน่ละเด็กแบบนั้นจะมีใครบ้างที่ตื่นมาโรงเรียนตอนเช้าแบบนี้

ผมมองเห็นแผ่นหลังที่ยืนพิงต้นไม้อยู่  ก่อนจะเดินเข้าไปหา

มีอะไรก็พูดมา” 

มันหันหน้ามาหาผม  อาเหรินน่ารักเนอะ”  ใบหน้านั้นยิ้มล่อส้นผมอีกแล้ว

เหรินจวิ้นเป็นของฉัน”  ผมกัดฟันตอบกลับไป  แม้ในใจอยากจะต่อยหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าจะตายอยู่แล้ว

เหรอ  เป็นแฟนกันแล้วเหรอ

“…”

ยังสินะ  งั้นฉันก็ยังมีสิทธิ

ไอ้วิน !” 

ผลั้วะ !

ผมกระชากคอเสื้อมันเข้าหาพร้อมกับต่อยใบหน้ากวนๆของมัน

หึ หวงเหรอ

“…”

หวงก็ดูแลไว้ให้ดีๆ  ถ้าแกเผลอหรือทำอาเหรินเสียใจเมื่อไหร่ฉันจะแย่งอาเหรินมามันเดินเข้ามาผลักอกผมพร้อมกับเดินชนไหล่ออกไปจากด้านหลังโรงเรียน

เจโน่ยืนกำหมัดแน่น  ฝันไปเถอะวะ  แกไม่มีทางได้เหรินเหรินไปหรอก

 

 

 

หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปเกือบอาทิตย์ผมก็ถามเหรินจวิ้นตลอดว่าวินวินมันเข้ามาตอแยรึป่าวแต่คำตอบที่ผมได้ก็เหมือนเดิม  มันไม่ได้เข้ามาตอแยอะไร  จนวันหนึ่งวันที่ผมไปส่งเหรินจวิ้นขึ้นรถกลับบ้านไม่ได้  เพราะติดธุระด่วนที่ชมรมและวันนี้เป็นเรื่องของชมรมจริงๆผมเลยขาดไม่ได้   แต่ผมได้ฝากเพื่อนคนหนึ่งในห้องตามดูเหรินจวิ้นห่างๆและคอยรายงามผม  และไลน์ที่เข้ามาแทบทำให้ผมลุกขึ้นและเดินออกจากห้องชมรมได้เลย

 

-วินวินเดินไปส่งเหรินจวิ้นขึ้นรถ-

 บัดซบ..  เจโน่กำมือใต้โต๊ะแน่นมากในใจก็ภาวนาให้การประชุมชมรมจบลงเร็วๆ

 

 

[เหรินจวิ้น]

เฉินเล่อ ออกไปหน้าโรงเรียนพร้อมกันมั้ย”  ผมเก็บกระเป๋าหลังจากที่อ่านไลน์ของเจโน่ว่าวันนี้มาส่งไม่ได้

เล่อโดนอาจารย์เรียกพบอะดิ  อาจจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้ส่งการบ้านครั้งก่อนก็มันทำไม่ทันนี่น่า”  เฉินเล่อโอดครวญ  เหรินจวิ้นส่ายหน้าเบาๆ

นายก็บอกเหตุผลอาจารย์ไป  อาจารย์ไม่ทำอะไรนายอยู่แล้วน่า

จริงเหรอ…”

จริงสิ  พ่อนายอารมณ์ขึ้นง่ายจะตายขืนนายร้องไห้หรือมีแผลนิดหน่อยอาจารย์เละแน่ๆ” 

ก็จริงเอาละมาเลยครับอาจารย์ผมพร้อมแล้ว”  เฉินเล่อเลิกโอดครวญพร้อมกับลุกขึ้นยืนอย่างมั่นใจ 

งั้นฉันกลับก่อนนะ  เจอกันพรุ่งนี้นะเฉินเล่อ”  เหรินจวิ้นโบกมือให้เฉินเล่อที่ก้าวตรงไปยังห้องพังครู  พร้อมกับชูสองนิ้วให้สู้ๆ  แต่ในขณะที่กำลังจะหันหลังเดินกลับ เหรินจวิ้นกลับชนเข้ากับคนคนหนึ่งเข้า

วันนี้กลับบ้านคนเดียวเหรอ  เหรินจวิ้นเงยหน้าขึ้นมอง วินวินนี่เอง

อืม  เจโน่ไม่ว่างมาส่งน่ะ

หึ…  งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปส่ง

ไม่เป็นไรหรอก ผมเดินไปคนเดียวได้แค่หน้าโรงเรียนเอง”  เหรินจวิ้นยิ้ม  แต่วินวินกับแย่งกระเป๋าของผมไปสะพายไว้  มันเร็วจนเหรินจวิ้นรั้งไว้ไม่ทัน

เอาละ  ตอนนี้กระเป๋านายอยู่กับฉันและเราคงต้องเดินไปด้วยกันฉันจะคืนให้ตอนนายจะขึ้นรถ

“…”  เหรินจวิ้นไม่รู้ว่าวินวินทำแบบนี้ทำไมแต่ก็ยอมเดินไปด้วย  วินวินชวนผมคุยด้วยนิดหน่อยก่อนที่เราจะเดินไปด้วยกันเงียบๆ

ตอนนี้ผมเดินมาถึงที่รอรถประจำทางแล้ว  วินวินยืนหันหน้ามาทางผมพร้อมกับยิ้มมุมปากและถามคำถามที่ทำให้ผมตกใจมาก

ชอบไอ้เจโน่มากมั้ย

“!!”

วินวินยิ้มมุมปากที่ดูร้ายมากกว่าเดิมก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูของเหรินจวิ้น

ฉันกำลังจีบนายอยู่ เพื่อนายไม่รู้”  วินวินถอยหน้าออกไป  ใบหน้านั้นยิ้มให้ผมจางๆ ประกอบกับตอนนั้นรถมาพอดีผมเลยดึงกระเป๋าคืนแล้วรีบก้าวขึ้นรถ

เหรินจวิ้นงงเล็กน้อย ทำไมจู่ๆวินวินถึงมาบอกว่าจะจีบผม  แล้ววินวินรู้เรื่องผมกับเจโน่ได้ยังไง  ใบหน้าน่ารักขมวดคิ้วแน่น แล้วเหรินจวิ้นควรบอกเรื่องที่วินวินจะจีบให้เจโน่รู้รึป่าว

ไม่ดีกว่า เดี๋ยวเจโน่ได้ฆ่าวินวินพอดี   ยิ่งไม่ค่อยถูกกันอยู่ด้วย

 

ติ้ง

เสียงข้อความโทรศัพท์ของเหรินจวิ้นเข้า  เหรินจวิ้นหยิบขึ้นมาดูมันเป็นเบอร์แปลกที่เหรินจวิ้นไม่รู้จัก  แต่ทันทีที่เปิดดูข้อความก็ทำให้เหรินจวิ้นรู้ว่าเป็นเบอร์ของใคร

 

กลับบ้านดีๆนะ  - วินวิน

 

วินวินมีเบอร์ผมได้ยังไง !




Talk

บอกแล้วไง วินวินไม่ได้มาเล่นๆเหมือนพี่เตนล์เค้านะ 5555

หลีกทางให้วินวินด้วยค่าา


ป.ล. มหาลัยไรต์เปิดเทอมแล้วนะคะ

ช่วงนี้ลงช้าหน่อยเน้อ แต่คงประมาณ 3-4 วันลง ไม่เกินนี้ค่า


Twitter : @_seqx

ติด tag :  #ฟิคโฮสท์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #289 Yingmei_rj (@Yingmei_rj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 03:20
    เอ้าาาต่อยกันๆๆๆ555555
    #289
    0
  2. #250 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 21:57
    ว้ากกก วินวินรุกแรง
    #250
    0
  3. #224 밀키웨이 (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:13
    หนูเสน่ห์แรงไปแล้วจวิ้นขา ดุเดือดม้าดดด วินไปไงมาไง ได้เบอร์ได้ไงงงงง วิ้วววววว
    #224
    0
  4. #100 OilThanyarat1 (@OilThanyarat1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 21:57
    หู้ๆ ดุเดือดกันจริง อย่าแย่งกันคะพี่ของร้องงงงง~
    #100
    0
  5. #99 Quint.95 (@marry95) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 21:55
    ความสัมพันธ์แบบเว้นระยะห่าง เป็นแบบคนเพิ่งจีบกัน มันดูสดใสฟรุ้งฟริ้งแท้ ~ วินวินอย่าทำแบบนี้ โน่นางยิ่งเกรี้ยวกราดอยู่
    #99
    0
  6. #98 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 21:06
    ความสัมพันธ์แบบนี้น่าจะอยู่ในเริ่มแรกของเรื่องงง แต่พี่โน่มันร้ายกาจจมันข้ามขั้นน วันแรกจูบสองเดือนกอดหอมนัวเนีย พี่โน่มันเกรี้ยวกราดเกิงไปล้าววว ฮือออออ วิงวิงลูก อย่าเข้ามาทำลายพวกเค้าสองคนเลยนะ พลีสสส แค่นี้มันก็ยากจะกลับมาสนิทใจแล้ว ฮือออ
    #98
    0
  7. #97 แบมบวม (@l3am-l3aek) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 20:36
    กรี๊ดดดเขินมากก ความสัมพันธ์แบบนี้ทำไมเขินสุดคะ ฮื่ออ เจโน่ก็หวงม๊ากมากก ก็เขารักของเขานี่คะ อิอิ >< วินวินเป็นคร๊ายย เอาเบอร์เหรินมาจากไหนน อย่านะ เลาทีมพี่โน่สุด
    /สู้ๆค่าไรท์
    #97
    0
  8. #96 หมีคีบแตะ •♢• (@-snc-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:47
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยย พ่อวินวิ๊นนนนนนน พ่อแบดกายของบ่าวววว ฮื่อออออ เลือดกระชู๊ดดดดด//โดนเฮียตบ แกร๊ ความแบดบอยนี่ท่านได้แต่ใดมา แอร้ยย มันกร๊าวใจจริงๆ รู้สึกเลือดลมสูบฉีดมาก ฮื่ออออ//ไม่ตบแล้วกระทืบแทน...แอ่ก นี่ว่าวินวินอาจจะไม่ได้ชอบเหรินเหรินจริงๆแต่ตั้งใจกวนประสาทเจโน่มากกว่า แต่บับ แก๋ ชั้น ชอบ ความ แบด กาย นี่ มั๊ก มั๊ก แอร้ย ระทวยมั่กค้า พี่วิน!! พาร์ทนี่ยกใจให้ทีมตัวร้าย เอ๊ะ หรือพระรอง(?) ช่างแม่ม เอาเป็นว่าพาร์ทนี้พิวินวินกร๊าวใจน้องมั่กเพคะ!!
    #96
    0
  9. #94 PCYOSH (@PCYOSH) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:16
    โอ้มายก๊าาาซซซซซซซซซซซ
    #94
    0