ตอนที่ 16 : [Host] :My sunshine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    13 ม.ค. 60

My sunshine

  

[วินวิน]

หลายๆคนคงจะมองไม่ดี  หรืออาจะมองผมเลวไปแล้วก็ได้ในเมื่อรู้ว่าเหรินจวิ้นชอบเจโน่  และ เจโน่มันก็ชอบเหรินจวิ้นเหมือนกัน  แต่ผมก็ยังเข้าไปยุ่งกับเหรินจวิ้น

คุณไม่เคยแอบชอบหรือแอบมองใครอยู่ฝ่ายเดียวเหรอครับ  ผมเป็นแบบนั้น เป็นมาเกือบปีกว่าแล้วด้วยซ้ำ  ใช่ครับผมแอบมองเหรินจวิ้นมานานแล้วตั้งแต่เหรินจวิ้นเข้ามาที่โรงเรียนเป็นวันแรก  ผมเห็นเขาเดินผ่านหน้าห้องเรียนของผมวันนั้นเป็นวันที่ผมมาเรียนเช้าผิดปกติ  ผมยังจำใบหน้าน่ารักกับรอยยิ้มนั้นได้ดี  มันเป็นรอยยิ้มที่สดใสเหมือนแดดอ่อนๆตอนเช้า  เป็นคนที่ไม่มีอะไรเหมาะกับคนอย่างผมสักนิด..

แต่คนเราทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในโลกที่มืดมนแค่ไหนในใจลึกๆก็ย่อมโหยหาแสงอาทิตย์ทั้งนั้น  แล้วผมก็เป็นหนึ่งในนั้น

ผมไม่ใช่คนดีอะไรผมยอมรับ  เรื่องอะไรที่ว่าเลวผมก็ลองมาหมดแล้วเพียงแต่ไม่เคยฆ่าคนเท่านั้นเอง  แต่ก็แค่ลองครับแค่ครั้งเดียวแล้วจบถ้ามันไม่ดี  ผมถึงบอกไงว่าเหรินจวิ้นไม่เหมาะกับคนอย่างผมเลยซักนิด

ผมเลยตัดสินใจแอบมองเหรินจวิ้นเงียบๆ  ไม่ให้อีกคนรู้ตัว สายตาของผมมองเห็นแค่แผ่นหลังเล็กๆนั้นเป็นประจำ  ผมเดินตามหลังเหรินจวิ้นตลอดเพียงแค่เหรินจวิ้นไม่รู้  ผมเดินไปส่งเหรินจวิ้นกลับบ้านทุกวัน  ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมเหรินจวิ้นถึงได้อยู่บ้านเจโน่หรือเหรินจวิ้นเป็นใครมาจากไหน  ผมไม่รู้และไม่สนใจที่จะสืบ

จนมาถึงวันหนึ่งวันที่เหรินจวิ้นไปกินบิงซูกับไอ้เจโน่  ขณะเดินกลับบ้านมันถามเหรินจวิ้นว่า  สองปีต่อจากนี้จะลืมมันมั้ย  กลับจีนแล้วจะลืมมันรึป่าว

ตอนนั้นเป็นตอนที่ผมรู้ว่าเหรินจวิ้นเป็นนักเรียนทุนมาเรียนที่เกาหลีแค่สองปี  สองปีเท่านั้น  แค่รู้ว่าแสงอาทิตย์ของผมจะต้องหายไปในวันใดวันหนึ่งมันให้ความรู้สึกเหมือนโลกของผมทั้งใบกำลังจะพังลงมา  ช่วงนั้นผมสับสนมากพอสมควรว่าผมควรทำยังไงต่อ  ผมไม่เคยมีความรัก  ผมไม่เคยชอบใคร  และผมไม่เคยแอบชอบใครแบบนี้มาก่อน  มันเลยทำให้ผมไม่รู้ว่าผมต้องทำยังไงต่อ  ผมเก่งทุกเรื่องยกเว้นเรื่องความรัก

ผมยังคงแอบตามและมองเหรินจวิ้นอยู่ห่างๆแบบนั้น เหมือนคนขี้คลาด  ผมไม่แม้แต่จะกล้าเข้าไปทักหรือทำความรู้จัก

จนมีช่วงหนึ่งที่ผมไม่เห็นเจโน่มันวนเวียนอยู่รอบๆเหรินจวิ้นอย่างที่เห็นเป็นประจำ และเหรินจวิ้นก็ดูซึมๆลงไป  จนผมรู้มาว่าเหริจวิ้นตามหาเจโน่เพราะไม่รู้ว่ามันหายไปไหน  ในใจผมตอนนั้นคิดว่าเวลานี้คือเวลาที่ดีที่ผมจะได้ทำความรู้จักกับเหรินจวิ้น  แต่ติดตรงที่ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มทักเหรินจวิ้นด้วยเรื่องอะไรดี

จนหนึ่งผมมาโรงเรียนเช้าเพราะทำรายงานเสร็จก็เกือบเช้าเลยตัดสินใจไม่นอนมาโรเรียนเลย  ผมก็ได้เห็นเหรินจวิ้นนั่งอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อน  คนตัวเล็กหยิบสมุดเล่มหนึ่งขึ้นมาทำ  ผมยืนมองภาพนั้นอยู่นาน  เหรินจวิ้นยังน่าหลงใหลและน่าเข้าหาเหมือนแสงแดดยามเช้าที่สดใส  ผมยืนพิงต้นไม้มองเหรินจวิ้นเงียบๆอยู่แบบนั้น

หรือผมควรอยู่ในมุมของผมต่อไป คอยชื่นชม คอยมองแต่ไม่เข้าไปให้ทำให้แสงแดดแปดเปื้อน

ในขณะที่ผมกำลังอยู่กับความคิดของตัวเอง  เหรินจวิ้นก็ลุกจากโต๊ะไปพร้อมกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง  แต่สายตาของผมบังเอิญมองไปเห็นสมุดเล่มหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ ขาเรียวยาวก้าวเข้าไปพร้อมกับหยิบสมุดขึ้นมาดู

ลืมเหรอ”  ผมผลิกดูภายในสมุดก็พบกับลายมือน่ารักที่เขียนกำกับว่าส่งการบ้านวันที่ xx.xx  

วันนี้นี่  ผมขมวดคิ้ว บนวันที่มีเขียนด้วยตัวหนังสือที่เล็กลงไปกว่าเดิมนิดหน่อย มันเขียนว่าส่งตอนบ่าย

พักเที่ยงค่อยเอาไปคืนก็แล้วกัน”   ผมถือสมุดเล่มนั้นขึ้นไปบนห้องด้วย  ผมนั่งมองมันอยู่แบบนั้นทั้งคาบเช้า  สายตาก็มองนาฬิกาตลอดเวลายิ่งใกล้เวลาพักเท่าไหร่ผมยิ่งตื่นเต้นเท่านั้น

กว่าผมจะรวบรวมสติตัวเองและทำให้ตัวเองหายตื่นเต้นได้ก็ใกล้จะหมดเวลาพักแล้ว  ผมหยิบสมุดเล่มนั้นแล้วเดินไปที่หน้าห้องของเหรินจวิ้นก่อนที่จะตัดสินใจเรียกอีกคนออกมา

เหรินจวิ้นดูงงเล็กน้อย  และก็ยอมที่จะเดินออกมาหาผม  ผมตัดสินใจยื่นสมุดเล่มนั้นให้คนตัวเล็ก  เหรินจวิ้นดูจะดีใจมาก  ใบหน้าน่ารักยิ้มออกมา รอยยิ้มที่ผมชอบมอง..

กำลังหาอยู่พอดีเลย ขอบคุณนะ  เหรินจวิ้นเงยหน้าขึ้นมองผมพร้อมกับยิ้มออกมาอีกรอบ   พระอาทิตย์สามารถทำให้โลกหยุดหมุนได้ด้วยเหรอ

ไม่เป็นไร  เห็นที่โต๊ะม้าหินอ่อนน่ะเลยเปิดดูนิดหน่อย แล้วเห็นเขียนว่าต้องส่งวันนี้เลยเอามาคืน

ขอบคุณนะ  ขอบคุณมากๆเลย ว่าแต่นายชื่ออะไรเหรอ

วินวิน

“…”  เหรินจวิ้นดูงงเล็กน้อย

ฉันชื่อวินวินอยู่ห้องหนึ่ง  ยินดีที่ดีรู้จักนะ

อ้อ  ยินดีที่ได้รู้จักนะวินวิน  เสียดายที่เรารู้จักกันช้าไปอีกไม่กี่เดือนผมก็จะกลับจีนแล้ว  เวลาสองปีมันเร็วเนอะ

“…”  ผมมองรอยยิ้มของอีกคน และคำว่าอีกไม่กี่เดือนก็จะกลับจีนของเหรินจวิ้น  และการที่ได้ยืนคุยกับเหรินจวิ้นแบบนี้ทำให้วินวินคิดได้อย่างหนึ่ง

วินวินจะลองจีบเหรินจวิ้นดูแจะรู้ว่าคงสู้คนในใจคนตัวเล็กไม่ได้  แต่อย่างน้อยก็ได้พยายาม  ดีกว่ามองดูเหรินจวิ้นกลับจีนโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย

อะแฮ่ม !”  ผมหันไปมองก็พบกับไอ้เจโน่ที่เดินเข้ามาพร้อมกับกล้องข้าวและน้ำส้มน้ำมือ

เจโน่ มาแล้วเหรอหิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย”  ผมมองเหรินจวิ้น  คืนดีกันแล้วเหรอ

หิวก็มากินสิ  เลิกคุยได้แล้ว  มันพูดพร้อมกับเหลือบมองผมนิดหน่อย

เราไปก่อนนะวินวิน แล้วก็ขอบคุณเรื่องสมุดนะ  ผมมองตามเหรินจวิ้นที่ดึงแขนเจโน่ออก  ผมยิ้มมุมปากเล็กน้อย  คืนดีแล้วยังไงถ้าวินวินคนนี้ตัดสินใจจะทำอะไรไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน  และวินวินก็ตัดสินใจจะจีบเหรินจวิ้น

 

เช้าวันต่อมาผมรอเจอเจโน่มันอยู่หน้าประตูโรงเรียน  ก็ไม่มีอะไรหรอกครับผมแค่จะทดสอบอะไรบางอย่าง  ว่ามันชอบเหรินจวิ้นจริงรึป่าว อาจเพราะผมรู้ว่าผมจีบเหรินจวิ้นไม่ติดแน่ๆ  อย่างน้อยถ้ามันชอบเหรินจวิ้นจริงผมจะได้วางใจว่าเหรินจวิ้นจะมีคนดูแล  แต่เรื่องจีบยังไงผมก็ไม่ยอมแพ้หรอก  ขอลองซักครั้งจะเป็นไรไป

ผมมองเห็นเจโน่มันกำลังเดินผ่านประตูโรงเรียนเข้ามา  ผมเลยตัดสินใจเดินไปขวางหน้ามันไว้   มันเงยหน้ามองผมนิ่งๆ

ขอคุยด้วยหน่อย  เจอกันหลังโรงเรียนผมพูดจบก็หมุนตัวเดินไปรอมันที่หลังโรงเรียน  ผมยืนรอมันซักพักก่อนจะรับรู้ว่ามีคนเดินมาทางผม

มีอะไรก็พูดมา 

ผมหันไปมองมัน พร้อมกับพูดยั่วโมโหมันออกไป  อาเหรินน่ารักเนอะ

เหรินจวิ้นเป็นของฉัน  ผมสังเกตเห็นมันขบกรามแน่น

เหรอ  เป็นแฟนกันแล้วเหรอ  ผมถามคำถามที่ผมรู้คำตอบอยู่ในใจดี

มันเงียบ  ผมเลยพูดยั่วโมโหมันไปอีก

ยังสินะ  งั้นฉันก็ยังมีสิทธิ

ไอ้วิน !”

ผลั้วะ

หน้าผมหันไปตามแรงต่อยนั้น  หมัดแรงใช้ได้ แต่ผมกลับรู้สึกพอใจที่โดนมันต่อย

หึ  หวงเหรอ

 “…”

หวงก็ดูแลไว้ให้ดีๆ  ถ้าแกเผลอหรือทำอาเหรินเสียใจเมื่อไหร่ฉันจะแย่งอาเหรินมา

ผมพูดหมายความว่าอย่างนั้นจริงๆ ถ้ามันเผลอหรือทำอาเหรินร้องไห้เมื่อไหร่ผมจะแย่งอาเหรินมา  ผมผลักอกมันพร้อมกับเดินชนไหล่ออกมา

ผมยกมือขึ้นจับบริเวณที่โดนต่อยเบาๆ  เจ็บใช่เล่น แต่เรื่องแบบนี้ก็ย่อมต้องยอมเจ็บตัวบ้าง  เพราะมันทำให้ผมรู้ว่าเจโน่มันก็ชอบเหรินจวิ้นมากเหมือนกัน เผลอๆอาจจะรักไปแล้วด้วยซ้ำ

 

 

ผมยังคงแอบมองเหรินจวิ้นอยู่แบบนั้น  โดยที่ไม่ได้เข้าไปทักหรือพูดคุย  ผมรอให้หมามันเผลออยู่  แล้วก็ดูเหมือนจะถึงวันนั้นแล้ว

วันนี้กลับบ้านคนเดียวเหรอ”  ผมก้มลงมองคนตัวเล็กที่เดินชนผมเข้าพอดี

อืม  เจโน่ไม่ว่างมาส่งน่ะ

หึ…  งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปส่ง”  ผมรู้ว่าต้องมีซักวันที่หมามันเผลอ แล้วเนื้อที่มันหวงนักหนาก็จะอยู่กับผม

ไม่เป็นไรหรอก ผมเดินไปคนเดียวได้แค่หน้าโรงเรียนเอง”  เหรินจวิ้นยิ้ม  แต่ผมแย่งกระเป๋าของเหรินจวิ้นไปสะพายไว้ ในตอนที่อีกคนไม่รู้ตัว

 เอาละ  ตอนนี้กระเป๋านายอยู่กับฉันและเราคงต้องเดินไปด้วยกันฉันจะคืนให้ตอนนายจะขึ้นรถ  เหรินจวิ้นเงียบแต่ก็ยอมเดินตามผมมา  ผมชวนเหรินจวิ้นคุยเรื่องที่ผ่านๆมานิดหน่อยก่อนที่เราจะเดินไปด้วยกันเงียบๆ  ระหว่างเดินผมก็ลอบมองใบหน้าน่ารักนั้นไปด้วย

ตอนนี้ผมกับเหรินจวิ้นยืนอยู่ที่ป้ายรอรถประจำทาง  ผมหันหน้าไปหาคนตัวเล็กก่อนจะถามคำถามที่ทำให้เหรินจวิ้นดูตกใจจะตกใจมาก

ชอบไอ้เจโน่มากมั้ย  ผมยิ้มมุมปากก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูของคนตัวเล็กที่เอาแต่เงียบ

ฉันกำลังจีบนายอยู่ เผื่อนายไม่รู้”  พูดจบผมก็ถอยออกมา  ประกอบกับตอนนั้นรถมาจอดเทียบพอดี  เหรินจวิ้นรีบดึงกระเป๋าไปจากผมก่อนจะรีบเดินขึ้นรถไป

ผมยืนมองรถออกตัวไปอยู่เงียบๆ  ปฏิกิริยาของเหรินจวิ้นตอนที่รู้ว่าผมจะจีบทำให้ผมยิ้มออกมา  แต่มันเป็นรอยยิ้มที่เยาะเย้ยตัวผมเอง

แพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยวะ”  




Talk

ทุกคนยังอยู่เรือโน่เหรินกันอยู่ใช่มั้ย...ยังไม่ได้ข้ามไปเรือวินวินใช่รึป่าว 55555555

วินวินน่าสงสารเนอะ นี่เอาวินวินมาทรมานหัวใจสุดๆ


ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะ อย่าพึ่งไปไหนนน


Twitter : @_seqx

ติด tag :  #ฟิคโฮสท์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

306 ความคิดเห็น

  1. #290 Yingmei_rj (@Yingmei_rj) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 03:27
    ฮือ สงสารวินวินอ่าา นางก็รักของนางเด้อ
    #290
    0
  2. #251 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 22:02
    วินวินก็ดีนะเห้ยย สงสารนาง
    #251
    0
  3. #225 밀키웨이 (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:19
    ตอนนี้เริ่มใจโลเล วินดูมั่นคงกับน้องมากอะ ถ้าโน่ทำจวิ้นเสียใจอีกนี่จะยกน้องให้วินละนะ555555555
    #225
    0
  4. #105 แบมบวม (@l3am-l3aek) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 20:26
    /ย้ายเรือค่ะ วินวินน่ารักฮื่ออ สงสารหนู ฮื่ออ มาหาแม่มาเดี๋ยวแม่ปลอบใจหนูเอง ToT โน่ดูแลเหรินดีๆนะไม่งั้นจะยกให้วินวินจริงๆด้วย /วอนไรท์ช่วยหาคู่มาดามใจให้วินวินด้วยค่ะ ฮื่อ 5555555
    #105
    0
  5. #104 Quint.95 (@marry95) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 04:53
    วินวินน่ารักอ่ะแง ; 3; สงสารนาง ไม่เป็นไรนะวินวินยกยัยเหรินให้โน่เค้าเถอะนะ
    #104
    0
  6. #103 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 22:55
    เอ็นดูวินวิน พอมีความรักของอกหักเลย เนื่อคู่หนูอาจไม่ใช่จวิ้นไงลูก
    #103
    0
  7. #102 PCYOSH (@PCYOSH) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 19:25
    งื้อออออ สงสารวินวินนน
    #102
    0
  8. #101 sstonkaoww (@sstonkaoww) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 18:23
    อ่านพาทของวินวินแล้วสงสารแงงงง้ พอรุ้ว่าแอบมองเค้ามาตั้งนานก็ยิ่งสงสาร แอบเอาใจช่วยวินวินนะอิ อยากเห็นพิ่โน่เกรี้ยวกราดแบบหึงหวงน้องจวิ้น 555555 ดูแลอาเหรินดีๆนะไม่งงั้นเสร็จวินวินแน่นอลลลลล
    #101
    0