เกิดใหม่ในโลก marvel ระบบวันพีช

ตอนที่ 4 : [ตอนที่ 4] ไปเรียนแถมได้เพื่อนด้วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 448 ครั้ง
    27 พ.ย. 62


 


 


 

(ร็อคร์วัยเด็ก อายุ 13 )


 


 

=คุณร็อคร์ครับได้เวลาไปสมัครเรียนปี 1 แล้วนะครับ=


 

"เดี๋ยวดิฉันยังไม่รู้อะไรเลยด้วยสำจะไปสอบเข้าเนี่ยจะทำได้หรอ"


 

=สอบๆไปเถอะครับเพราะไงคุณก็สอบผ่านอยู่แล้วเพราะคุณมีสกิลพระเอกอยู่ยังไงก็สอบผ่าน=


 

"เออวะพระเอกทุกเรื่องแม่งสอบผ่านตลอดเลยนิวะ"


 

=ครับไปสอบกันเลยยย=


 

"เอาก็เอาวะ"


 

.

.

.

.

.

.


 

ณ โรงเรียน


 

"อือ..คะแนนของเธอเนี่ยก็พอใช่ได้ ได้ 50 ทุกข้อเลยนะ"


 

'ตรูว่าแล้วพระเอกยังไงก็สอบผ่าน'


 

"แล้วผมผ่านไหมครับ"


 

"อือ...ก็นะเธอผ่านเริ่มเรียนตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลย"


 

"ครับ"


 

=ระบบบอกแล้วว่าต่อให้พระเอกโง่จนควายเรียกพ่อก็สอบผ่านอยู่แล้ว=


 

"ครับๆคุณระบบ"


 

ระหว่างที่ร็อคร์กำลังเดินกลับบ้านตอนเย็นนั่นเองก็หันไปเห็นแฟลตทอมสันที่กำลังนั่งคอตกที่หน้ารถบ้านเคลื่อนที่อยู่พร้อมนั่งร้องไห้ไปด้วย


 

"โย่ เพื่อนนายเป็นอะไรเพื่อน"


 

ร็อคร์ที่ไม่คิดอะไรจึงคิดแค่จะเข้าไปทักท้ายเท่านั้น


 

"อะไรของแกอยากโดนดึงกางเกงในหรือไง"


 

"พูดดีๆหน่อยเพื่อน"


 

"ไปไกลๆไป"


 

"โธ่ ไม่เอาน่ามาดวนเกมกับฉันหน่อยไหมฉันเลี้ยงเอง"


 

"จ..จริงดิ ก็ได้ระวังร้องไห้กลับไปหาแม่ก็แล้วกัน"


 

ว่าแล้วทั้งสองก็เดินไปที่บ้านของร็อคร์ในทันที


 

"แถวๆนี้น่ากลัวชอบกลนะ"


 

"ไม่เอาน่าบ้านฉันอีกแค่นิดเดี่ยวเองว่าแต่นายชื่ออะไร"


 

"ฉันแฟลตแฟลต ทอมสัน นายละ"


 

"ฉันร็อคร์ ซีแบล็ท ยินดีที่ได้รู้จัก"


 

"เออๆไปกันได้แล้ว"


 

ทั้งสองเดินกันจนมาถึงถังน้ำขนาดใหญ่ที่เป็นบ้านของร็อคร์


 

"นี่บ้านนายหรอ"


 

"จริงๆมันเป็นฐานลับนะฉันชอบหนีออกจากบ้านบ่อยๆเลยสร้างที่นี้มานานแล้ว เข้ามาสิ"


 

"ว้าว...กว่างซะมัดเลยเนี่ย"


 

"มาๆนี่ไงเกมของฉัน"


 

"เดี๋ยวๆนี่มันเกมออกมาใหม่เลยนะเนี่ยนายเอามาจากไหน"


 

"ซื้อไงว่าแต่จะเล่นไหมแฟลต"


 

"ก็เอาดิ"


 

ทั้งสองเริ่มดวนเกมกันอีกครั้งทั้งแพ้ทั้งชนะสลับกันไปทั้งเสียงดีใจทั้งสองสนุกกันไปตามภาษาเด็ก


 

"เออนี่แฟลตทำไมนายถึงร้องไห้ละเพื่อน"


 

"คือ..พ่อของฉันสั่งไม่ให้ฉันเข้าบ้านเพราะกลับบ้านช้าไงละ"


 

"งันก็เสียใจด้วยนะ"


 

"เฮ้อ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกซะหน่อยมาอีกตาหน่อย"


 

"ก็มาเลย"


 

ทั้งสองเล่นเกมจนหลับตรงนั้นทั้งสองไปเลยพอเช้ามาร็อคร์ที่ตื่นก่อนก็รีบเตรียมตัวไปเรียนวันแรกในทันทีแล้วก็ปลุกแฟลตขึ้นมาแฟลตที่ไม่มีชุดใส่เลยยืมชุดของร็อคร์ใส่ไปเรียนก่อนวันนี้ซะเลย


 

"นายก็เรียนที่เดียวกันกับฉันหรอร็อคร์"


 

"ใช่วันนี้เป็นวันแรกของฉันนะสิ"


 

"ฮ่า ฮ่า งันเดี๋ยวฉันพาชมโรงเรียนเอง"


 

"ก็สิวะ ใครไปถึงหลังแพ้นะวะ"


 

ร็อคร์พูดจบก็วิ่งออกไปในทันทีแฟลตที่โดนท้้าก็รู้ตัวในว่าตนเองกำลังถูกท้าจึงรีบวิ่งตามร็อคร์ในทันทีทั้งสองวิ่งด้วยความเร็วจนมาถึงโรงเรียนกันจนได้ซึ่งร็อคร์ก็ชนะไปครับ


 

"งันฉันไปพบอาจารย์ก่อนนะแฟลต"


 

"แฮ่ก แฮ่ก นายเนี่ยวิ่งเร็วเป็นบ้าเลย แฮ่ก แฮ่ก แล้วเจอกันนะ"


 

.

.

.

.

.


 

"เอาละนักเรียนทุกคนวันนี้มีเพื่อนใหม่มาเรียนกับเรานะเชิญเลยจ้ะ พ่อหนูน้อย"


 

"ครับ"


 

ว่าแล้วร็อคร์ก็เดินเข้ามาในห้องเรียนด้วยอาการกลัวนิดๆ


 

"ไง! ร็อคร์กว่าจะมาได้นะ"


 

แฟลตที่นั่งอยู่หลังสุดก็ตะโกนเรียกร็อคร์ในทันทีที่เห็นร็อคร์เดินเข้ามา


 

"เออแฟลตจ้ะ ให้เพื่อนเขาแนะนำตัวก่อนนะจ้ะ เชิญเลยจ้ะ"


 

"ครับผมชื่อ ร็อคร์ ซีแบล็ท ครับยินดีที่รู้จักนะครับ"


 

"จ้ะร็อคร์จ้้ะไปหาที่นั่งได้เลยจ้ะ"


 

"ร็อคร์ทางนี่ฉันเตรียมไว้ให้แล้ว"


 

แฟลตไม่รอช้ารีบเรียกร็อคร์มานั่งด้วยในทันทีซึ่งร็อคร์ก็เข้าไปนั่งด้วยแต่โดยดีทั้งสองพูดคุยกันบางพอเรียนจบแฟลตก็พาเที่ยวโรงเรียนซึ่งทั้งสองก็คุยเล่นไปจนถึง


 

"เป็นไงโรงเรียน"


 

"ก็ดีนะแฟลต"


 

ทั้งสองเดินไปกันสักพักก่อนจะเจอเข้ากับเด็กแวนที่กำลังเก็บหนังสืออยู่แฟลตก็หยุดก็จะกระซิบที่หูของร็อคร์ว่า


 

"ฉันจะทำอะไรให้ดู"


 

ว่าแล้วแฟลตก็เดินเข้าไปหาเด็กแวนคนนั่นก็จะจับเด็กชายขังในตู้ล็อกเกอร์ในทันที


 

"แฟลตปล่อยฉันนะ"


 

"แกอยู่ในนั่นไปซะปีเตอร์ ฮ่า ฮ่า"


 

โดยที่ร็อคร์ไม่ว่าอะไรก็นะจะว่าอะไรได้ละเพราะไม่อยากจะสนิทกับเจ้าปีเตอร์ซักเท่าไรหรอก


 

"ไปเถอะแฟลต"


 

"ได้งันวันนี้ฉันไปค้างบ้านนายนะ"


 

"ได้อยู่แล้วโว้ย"


 

ว่าแล้วทั้งสองก็กอดคอกันเดินออกไป


 

.

.

.

.

.

.

.


 

วันเวลาผ่านไปหนึ่งปีร็อคร์และแฟลตก็สนิทกันมากๆจนเรียกว่าเพื่อนตายได้เลยทำเรื่องเกรียนๆด้วยกันโดนจับเข้าห้องอบลมจนว่าเล่นแกล้งปีเตอร์ด้วยกันแต่ร็อคร์จะเป็นคนไม่ค่อยชอบแกล้งที่แกล้งเพราะแฟลตมันพาไปทำเรื่องต่างๆกัน


 

"เอาละแฟลตวันนี้เราจะทำให้สัญญาเตือนภัยดังเข้าใจไหมเอาเริ่ม"


 

"ฮ่า ฮ่า งานนี้โดนจับเข้าห้องอบลมยาวแน่วะเพื่อน"


 

"มันต้องอย่างนั่นอยู่แล้ว ฮ่า ฮ่า"


 

"หัวเราะอะไรของพวกนายอีกละพวกตัวแสบ"


 

ทั้งสองหันไปทางด้านหลังก็เห็นเด็กหญิงผมบลอนด์สั้นกำลังยืนอยู่


 

"ไปไกลๆเลยยัยเกว็นถ้าไม่อยากเจ็บตัว"


 

แฟลตที่เห็นคนด้านหลังเป็นเกว็นก็รีบไล่ให้ไปไกลๆในทันทีเพราะใครๆก็รู้ว่าเธอมันตัวปัญหาทั้งนั้นจึงไม่มีเพื่อนเลยเอาแต่ตามพวกเราสองคนที่ชอบสร้างที่ชอบปัณหาแทนแล้วจับไปให้อาจารย์จนถูกตั้งให้เป็นประธานชอบแต่งตัวเป็นผู้ชายทาลิปสีดำไม่ชอบของหน้ารักดังนั้นจึงมีผู้หญิงบางส่วนตกหลุมรักประธารที่สวยหล่อไปเลยผิดกับวายร้ายอย่างพวกผมที่มีแต่คนเกลียดทั้งสอง


 

"ใช่ๆ ไปๆซิ่วๆ"


 

"คงรู้สินะว่าฉันมาทำไม"


 

"ก็รู้สิถึงไล่"


 

"งันเตรียมตัว"


 

"ร็อคร์นายพร้อมไหมเพื่อน"


 

"พร้อมวันนี้แหละที่เราจะจัดการเธอ"


 

เด็กชายทั้งสองตั้งท่าพร้อมสู้


 

"แม้สองรุมหนึ่งลูกผู้ชายกันดีนะพวกนาย"


 

"ถ้าเป็นผู้หญิงธรรมดาว่าไปอย่างแต่ไม่ใช่กับเธอยัยทอมบอย"


 

"ใช่แล้วร็อคร์วันนี้แหละเราจะหยุดเธอที่เข้ามายุ่งกับแผนของเราเป็นประจำให้ได้"


 

ใช่ ตั้งแต่ที่เราสองคนเริ่มทำเรื่องเกรียนๆกันก็มีเธอนี่แหละที่ทำตัวเป็นฮีโร่ค่อยปราบปรามพวกเราสองคนทุกวันไม่รู้ว่าเธอมีเวลาว่างขนาดไหนนะถึงเอาเวลามาล่าพวกผมเนี่ย


 

"เข้ามาทั้งสองเลยวันนี้แหละฉันจะชนะนายให้ได้ร็อคร์"


 

"โธ่ๆ แม่ฮีโร่แน่จริงก็หยุดจอมวายร้ายอย่างพวกเราให้ได้สิ"


 

"งันก็มา"


 

แฟลตเป็นคนเริ่มก่อนพุ่งตัวเข้าไปหมายจะจับตัวเกว็นแต่เกว็นก็หลบได้ทำให้แฟลตเสียหลักไปชนกับกำแพงจนได้


 

"หน่อย อย่าหลบสิวะ"


 

"ไม่หลบก็โง่สิ"


 

เกว็นไม่รอช้าหมุนตัวเตะไปที่ยอดหน้าของแฟลตในทันทีจนแฟลตหมดสภาพ


 

"สมแล้วที่เป็นแชมป์คาราเต้สายดำคงถึงตาฉันแล้วสินะ"


 

"ลูกน้องแพ้ก็ตาลูกพี่สินะเข้ามาเลย"


 

เกว็นหมุนตัวเตะอีกครั้งแต่ร็อคร์ก็ก้มหัวหลบได้แต่แล้วเกว็นก็พุ่งตัวมาจับคอเสื้อของร็อคร์หมายจะจับทุ่มร็อคร์ลงกับพื้นแต่ร็อคร์ก็สะบัดมือของเกว็นออกแล้วย่อตัวก้มเตะตัดขาของเกว็นจนล้มคว่ำลง


 

"โอ๊ย! เจ็บๆขี้โกงนิ"


 

"ตัวร้ายไม่มีโกงหรอกเพราะมันโกงอยู่แล้ว ฮ่า ฮ่า"


 

"งันฉันก็มีไม้ตาย"


 

"อะไรละ"


 

"จุดจบของตัวร้ายทุกตัวก็คือแพ้ไงละ อาจารย์ค่ะเขาอยู่นี้ค่ะ!"


 

ว่าแล้วอาจารย์ที่รออยู่ด้านนอกก็รีบวิ่งเข้ามาในทันที


 

"จับได้คาหนังคาเขาเลยนะคุณ ซีแบล็ท คุณทอมสัน วันนี้คงต้องล้างห้องน้ำยาวแน่พวกเธอสองคน"


 

"จะ..จารย์!!!!"


 

และแล้ววายร้ายทั้งสองก็ถูกจับลงจนได้ต้องขอบคุณฮีโร่ประธานเกว็นที่ช่วยโรงเรียนนี้ไว้อีกครั้งของคุณฮีโร่ประธานเกว็น


 

"เฮ้อ..ร็อคร์ตั้งแต่ยัยนี่เป็นประธานพวกเราก็ถูกจับตลอดเลยเนอะว่าไหม"


 

"แฟลตเพื่อนต้องมีซักวันเพื่อนที่เราต้องชนะซักวัน"


 

"ใช่เพื่อนต้องมีซักวัน"


 

"ขัดพื้นต่อไปได้แล้วพวกเด็กบ้า"


 

"คร้าบบบบบบ"


 

ว่าแล้วสองจอมวายร้ายก็ขัดพื้นห้องน้ำต่อไปจนเสร็จ


 

"ฉันว่าจะไปเล่นสะเก็ดบอสนายสนใจไหมแฟลต"


 

"สนอยู่แล้วเจอกันเย็นนี้นะร็อคร์"


 

"เออๆเจอกันแฟลต"


 

ว่าแล้วทั้งสองก็แยกทางกันไปร็อคร์ที่ไม่ค่อยมีเงินพอเห็นตู้โทรศัพท์ก็ใช้วิธีทุบเบาใส่ฮาคิไปนิดหน่อยเงินก็ไหลออกมาให้เขาใช้แล้วสบายๆแล้วก็มุ่งตรงไปเอาสะเก็ดบอสที่บ้านสามอันสำรองอันหนึ่งแล้วมุ่งตรงไปที่สนามสะเก็ดบอสผ่านส่วนสาธารณะร็อคร์ก็ยืนรอแฟลตที่นั่นเป็นประจำจนแฟลต


 

"ไงแฟลตไปเลยไหม"


 

"ไปดิ"


 

ระหว่างที่เราสองคนกำลังเดินไปก็เห็นผู้หญิงคุ้นหน้ากำลังแต่งชุดสีชมพูใส่โบว์สีชมพู่นั่งแก้มป่องอยู่ที่ม้านั่งเป็นใครไม่ได้นอกจากเกว็นในชุดผู้หญิงสีชมพู่


 

"แฟลตดูนั่นดิสัตว์หายากนั่งอยู่นั่นนายเห็นไหม"


 

"ไหนๆ ฮ่า ฮ่า สัตว์หายากจริงๆถ่ายรูปเก็บไว้เร็วร็อคร์"


 

"ได้ๆ"


 

"พวกแกสองคนนะถ้าไม่ใส่กระโปรงละก็พวกแกตายไปนานแล้ว"


 

ทั้งสองยืนหัวเราะกันภาพที่เห็นพร้อมถ่ายรูปด้วยจนเกว็นหน้าแดงไปด้วยความโกรธ


 

"เอาเถอะๆ ว่าแต่ทำไมแต่งชุดนี้ละเกว็น"


 

"เฮ้อ..ก็พ่อของฉันอยากให้ฉันเป็นเด็กผู้หญิงซักวันเถอะพ่อฉันเลยบังคับให้ฉันแต่งเป็นเด็กผู้หญิงบางก็เท่านั้น"


 

ทั้งร็อคร์และแฟลตหันมองหน้ากันก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังมากทั้งคู่


 

"ฮ่า ฮ่า ถ้างันสนใจไปเล่นสะเก็ดบอสกับเราไหมเกว็น"


 

"ใช่ๆร็อคร์มันมีอีกอันอยู่หรือจะเอาเวลาไปเล่นตุ๊กตาก็ได้นะ อิอิอิ"


 

"หรอ ท้า หรอได้ถ้าฉันมีกางเกงละก็นะ"


 

ว่าแล้วร็อคร์ก็โยนกางเกงที่เขาพึ่งชื่อมาให้เธอในทันที


 

"พร้อมยังละ"


 

"ได้ งันมาเลยสองคนนาย"


 

"ก็เอาดิ"


 

ทั้งสามตรงไปที่สนามแล้วเริ่มเล่นสะเก็ดบอสกันทันทีแต่คนที่เล่นได้ดีที่สุดก็หนีไม่ผลเกว็นที่เล่นท่าได้หลายท่าจนคนโดยรอบหันมาดูเธอในทันที


 

30 นาทีต่อมา


 

"แฮ่ก แฮ่ก ยัยนั่นเอาแรงมาจากไหนนะเล่นไปตั้งหลายท่าแล้วแต่ยังไม่เหนื่อยเลยว่าไหมร็อคร์"


 

"แฮ่ก แฮ่ก ใช่เลยขนาดเราสองคนยังสู้ไม่ได้เลย แฮ่ก แฮ่ก"


 

จริงๆร็อคร์มันไม่ได้เหนื่อยแต่แค่แกล้งเท่านั้นไม่งันจะผิดมนุษย์เกินไป


 

"ไง พวกนายเหนื่อยแล้วหรอกากจังนะ"


 

"ก็พวกฉันไม่ใช่แรงช้างอย่างเธอนิ"


 

"ปากเสียนะแฟลต"


 

"ไป ไปกินน้ำกันไหมฉันเลี้ยงเองสนใจไหม"


 

"เอาดิเพื่อน"


 

"ไปก็ไป"


 

ว่าแล้วทั้งสามก็เดินไปซื้อน้ำมานั่งดื่มที่สวนสาธารณะกันสามคน


 

" อือ ถ้าไม่ติดที่พวกนายปากเสียแล้วชอบสร้างปัญหาละก็พวกนายก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย"


 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่เอาด้วยหรอแม่ฮีโร่พวกเรานะสร้างปัญหาเพื่อให้โรงเรียนมีความสนุกทุกวันไป"


 

"ใช่ๆ"


 

"โธ่พวกนายเป็นคนดีกันไม่ได้หรือไง"


 

"เอาน่ามาไปที่นั่นกัน"


 

ว่าแล้วร็อคร์โยนขวดสเปรย์ให้เกว็นกันแฟลตในทันที


 

"ไปไหนกันละพวนนาย"


 

"ที่ๆพวกเราชอบไปนะร็อคร์ชอบพาฉันไป"


 

"ตามมาสิ"


 

ว่าแล้วทั้งสามก็ขี่สะเก็ดบอสไปใต้ถนนรถไฟ


 

"ใครเริ่มก่อนดี"


 

"ฉันขอก่อน"


 

ว่าแล้วแฟลตก็เริ่มเขียนชื่อของตัวเองลงไปในกำแพงทันทีพร้อมกับแต่รายไปด้วย


 

"ตาฉันละ"


 

ร็อคร์ค่อยๆเขียนคำด่าลงไปในกำแพงแบบเท่ๆ


 

"ตาเธอแล้วเกว็น"


 

"อะ..โอเค"


 

ว่าแล้วเกว็นก็ค่อยๆเขียนชื่อของใครบางคนคู่กับชื่อของเธออย่างสวยงาม


 

"อือ..เข้าใจแล้วว่าเธอชอบใครใช่ไหมแฟลต"


 

"ใช่เลยยัยทอมบอย"


 

"ก็เรื่องของฉันว่าจะชอบใครก็ได้"


 

ว่าแล้วทั้งสามก็ยืนมองสิ่งที่เกว็นเขียนว่า


 

'เกว็นแค่ฉันและเธอเอ็มเจที่รัก'


 

และแล้วก็กลายมาเป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมาโดยที่ทั้งสามไม่รู้เลยว่าทั้งสามคนอาจจะเป็นศัตรูในอนาคตข้างหน้า


 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


 

ถ้าไม่ชอบหรือผิดตรงไหนก็ขอโทษไว้ตรงนี้เลยครับ


 

แก้ไขคำผิดแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 448 ครั้ง

464 ความคิดเห็น

  1. #41 cxxkingdom (@cxxkingdom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 18:47
    เเฟลชมันจะเป็นไรวะ
    #41
    1
    • #41-1 YorchKunG (@yorchkungz) (จากตอนที่ 4)
      26 มีนาคม 2563 / 11:03
      เวน่อมครับ
      #41-1
  2. #40 ChampGmaer7 (@ChampGmaer7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 00:05
    ผมก็นึกว่านิยายไรท์จะมีคู่แบบคนปกติเขาสักที ที่ไหนได้ สุดท้ายก็โค้งเหลี่ยมโหด
    #40
    0
  3. #39 Steven universe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 22:34

    พี่คับจะมีศึกสายเลือดพ่อ-ลูก ทอม vsโทนี่ ศึกสะท้านพิภพเหมือนของ บากิกับยูมะ เคนจิโร่ ไหมคับ

    #39
    0
  4. #38 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:14
    รอตอนต่อไปครับ
    #38
    0
  5. #37 Aekieiezaaaa (@Aekieiezaaaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:12
    ผมโค-ตา-ระ ชอบเลยพี่
    #37
    0
  6. #36 @''-''@ 555 (@0899026024) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 21:06
    พระเอกมันอัจฉริยะอยู่แล้วลูกโทนี่นิ​รอพระเอกตบพ่อตัวเองอยู่
    #36
    0
  7. #35 watt12389 (@watt12389) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 20:18
    ชอบๆสนุกด้วย รอครับ
    #35
    0