พุทธศาสนสุภาษิต

โกธํ ทเมน อุจฺฉินเท

โกธัง ทะเมนะ อุดฉินเท

พึงกำจัดความโกรธ ด้วยการข่มใจ

มาโกธสฺส วสํ คมิ

มาโกธัดสะ วะสัง คะมิ

บุคคล ไม่ควรลุอำนาจความโกรธ

ขนฺติ สาหสวารณา

ขันติ สาหะสะวาระณา

ความอดทน ห้ามไว้ได้ซึ่งความหุนหันพลันแล่น

สามคฺคี วุฑฺฒิสาธิกา

สามัคคี วุดทิสาธิกา

ความสามัคคี มีแต่ความเจริญ

อรติ โลกนาสิกา

อะระติ โลกะนาสิกา

ความอิจฉาริษยา ทำให้โลกเสื่อม

จาคมานุพฺรูเหยฺย

จาคะมานุพรูเหยยะ

ควรเพิ่มพูน ความเสียสละ

ปฏิกจฺเจว กยิรา ยํ ชญฺญา หิตมตฺตโน

ปฏิกัดเจวะ กะยิรา ยัง ชัญญา หิตะมัตตะโน

รู้ว่าสิ่งใดเป็นประโยชน์ ก็ควรรีบทำสิ่งนั้น

ผาตึ กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ

ผาติง กะยิรา อะวิเหฐะยัง ปะรัง

ควรทำแต่ความเจริญ ไม่ควรเบียดเบียนกัน

ภูตํ เสสํ ทยิตพฺพํ

ภูตัง เสสัง ทะยิตัพพัง

คนทุกคน ควรเกื้อกูลแก่กัน

ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน

ทุลละโภ อังคะสัมปันโน

คนที่สมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง หาได้ยาก

จเช เอกํ กุลสฺสตฺถํ

จะเช เอกัง กุลัดสัดถัง

สละสุขส่วนตน เพื่อประโยชน์ของตระกูล

คามสฺสตฺถํ กุลํ จเช

คามัดสัดถัง กุลัง จะเช

สละสุขของตระกูล เพื่อประโยชน์ของชุมชน

คามํ ชนปทสฺสตฺถํ

คามัง ชะนะปะทัดสัดถัง

สละสุขของชุมชน เพื่อประโยชน์ของประเทศชาติ

สามคฺคิยาติ ทุชฺชโย

สามัคคิยาติ ทุดชะโย

สามัคคีกันไว้ ก็ยากที่ใครจะชนะได้

อุตฺตมํ ปณิปาเตน

อุดตะมัง ปะณิปาเตนะ

ควรชนะผู้ที่สูงกว่าด้วยการอ่อนน้อม