Love is..เพราะรักออกแบบไม่ได้ [ Krislay , Markbam :EXO,GOT7]

ตอนที่ 6 : ถ้าคุณอยากมีบางสิ่งที่ไม่เคยมี จงทำบางสิ่งที่ไม่เคยทำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 เม.ย. 59

Title : Love is…เพราะรักออกแบบไม่ได้

Author : พระจันทร์สีทอง

Genre : Romantic Comedy

Warnings : Yaoi – PG 13

Pairing :  Kris x Lay l Mark x BamBam  

 

 

 

ถ้าคุณอยากมีบางสิ่งที่ไม่เคยมี

จงทำบางสิ่งที่ไม่เคยทำ

.

.

.

ทฤษฏีความรัก

บทที่ ๕

 

 

 

 

 

 

Kris’s side : ห้องครัว

 

วันนี้เป็นเช้าวันเสาร์ธรรมดาที่ผมตั้งใจตื่นเช้าเป็นพิเศษ เนื่องจากมันกลายเป็นธรรมเนียมของผมไปแล้ว ที่จะต้องเป็นคนทำอาหารแทนผู้ถูกระทำ ในเช้าหลังจากที่ผมได้กระทำการรักร่างบางเสร็จ เห็ดหอมผัดน้ำมันหอยคือเมนูอาหารเช้าที่ผมเลือกทำตอนรับเช้าวันใหม่

 

“หือ? วันนี้ฟานทำอาหารเช้าอีกแล้วหรอ จะตายก่อนกินอิ่มมั้ยเนี่ย?”

 

“บ่น แต่ก็เห็นกินหมดทุกที”

 

“หนักเหรอเมื่อคืนอ่ะ”

 

“ถามอะไรวะเนี่ย ก็ปกติเหมือนทุกครั้งนั่นแหล่ะ”

 

ผมตอบออกไปอย่างระอาในความตรงของน้องชาย ก่อนจะหันมาสนใจกับอาหารที่ทำอยู่ต่อ มีบางครั้งที่หันไปสั่งให้น้องชายที่มานั่งดื่มน้ำบนเคาท์เตอร์หยิบส่วนผสมให้ จนผมทำอาหารอย่างแรกเสร็จ ก็ยังไม่มีวี่แววว่ามันจะออกไปจากห้องครัวสักที

 

“มีอะไรรึไง ทำไมไม่ไปๆสักที?”

 

“ฟาน...ทำไมถึงต้องมาทำอาหารเองอ่ะ ปกติม๊าเขาให้ทำบ่อยหรอตอนอยู่บ้านที่นั่น”

 

“ตอนอยู่แคนาดาตะหลิวยังไม่รู้จักเลยว่าหน้าตาเป็นยังไง ฮะฮะฮ่า!

 

“จริง? แล้วถ้างั้นทำไมถึงทำเป็นอ่ะ”

 

“ก็ตอนจีบอี้ชิงแรกๆมันไม่ค่อยมีอะไรเมือนกันเลยอ่ะ ยิ่งพอคบกันก็ยิ่งรู้สึกเหมือนการใช้ชีวิตมันต่างกันมาก ก็เลยพยายามจะเรียนรู้ในสิ่งที่เขาเป็น พอเห็นเขาชอบทำอาหาร ชอบงานบ้าน ชอบความเป็นระเบียบ ก็เลยลองใช้ชีวิตแบบเขาดู พอลองทำก็รู้ว่ามันไม่ได้แย่อะไรก็ทำต่อมาจนตอนนี้แหล่ะ”

 

ผมยักไหล่ให้อย่างอดตลกตัวเองไปด้วยไม่ได้ จะว่าแล้วผมก็เปลี่ยนแปลงตัวเองไปไม่น้อยเลยนะเนี่ย ตั้งแต่ได้มาคบกับอี้ชิงเหมือนชีวิตผมจะดีขึ้นมาก ไม่ทำตัวเป็นคุณหนูเหมือนเมื่อก่อน ใส่จนคนรอบข้างมากขึ้นกว่าแต่ก่อน เหมือนที่ร่างบางเองก็เอานิสัยขี้กังวลไปจากผมไม่น้อยเช่นกัน ผมปิดเตาแก๊สเตรียมเทอาหารลงจาน

 

“จริงๆถ้าเลือกจะไม่ทำเองก็ได้นิ อาหาร เสื้อผ้า จะให้คนอื่นทำก็ได้ เราก็ไม่ได้ลำบาก”

 

“อย่าใช้เงินไขว้คว้าความรักไว้กับตัว เพราะสักวันเราก็จะเสียมันไป หากเราลงมือพยายามให้รักอยู่กับตัวเราไปตลอดชีวิตพร้อมๆกับสิ่งที่เราได้พยายามด้วย แล้วเอินคิดว่าต้องจ่ายมากแค่ไหนสำหรับความพยายามชั่วนิรันดร์แบบนั้นล่ะ”

 

“ก็คง...จ่ายไปอย่างไม่มีวันจบ”

 

“นั่นแหล่ะคือความหมายที่นี่ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ถ้าอยากได้บางอย่างที่ไม่เคยมี ก็ต้องทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆหรอกบนโลกใบนี้ ทุกอย่างต้องแลกกันรวมถึงความรักด้วย”

 

เราสองพี่น้องยิ้มให้กันอย่างเข้าใจความหมายของมันเป็นอย่างดี ก่อนที่ผมจะใช้ให้น้องชายช่วยยกเอาจนข้าวกับน้ำตามไปที่โต๊ะทานอาหาร ส่วนตัวเองพอจัดกับข้าวบนโต๊ะเสร็จ ก็เดินเข้าไปหาคนรักที่ตอนนี้คงตื่นนอนไปอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว บนเตียงที่ว่างเปล่าไม่ไดด้เต็มไปด้วยน้ำรัก เพราะเมื่อคืนผมก็ตั้งใจพยายามให้มันเลอะน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากแต่ก็ไม่อาจจะมทำให้มันไม่เลอะได้เลย พอเห็นก็ต้องรีบหยิบทิชชู่เปียกในกระเป๋าหนังสือของร่างบางมาทำความสะอาด เพราะถ้าคุณท่านเขามาเห็นเองคงได้หอบทั้งชุดผ้าปูนอนไปซักใหม่อีกแน่

 

...ไม่อยากให้แฟนเหนื่อยมากกว่าครางน่ะครับ...

 

“ทำอะไรน่ะครับพี่คริส?”

 

“เอ่อ...”

 

“ผ้าปูที่นอนเลอะหรอ ไม่ต้องทำแล้วเดี๋ยวชิงเอาไปซะ...”

 

“ไม่ต้องซักหรอก จุดสองจุดเล็กๆเอง ชิงเพิ่งซักไปเมื่อวันก่อนเอง แค่นี้เองพี่ห่มได้”

 

“เดี๋ยวมันเป็นคราบแข็งแล้วซักไม่ออกน่ะครับ พอเลอะต้องรีบซักนะ”

 

“ไม่เป็นไรพี่เช็ดแล้ว เดี๋ยวชิงแต่งตัวแล้วออกไปกินข้าวกับมาร์คก่อน พี่อาบน้ำแล้วจะรีบตามไปนะ”

 

ร่างบางพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินไปแต่งตัวที่หน้าตู้เสื้อผ้า ในขณะที่ผมเอากระดาษทิชชู่เปียกไปทิ้ง แล้วกลับมาเดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัวบ้าง

 

(=/////=”)?...Love Is เพราะรักออกแบบไม่ได้ …(=^w^=)

 

Mark’s side

 

หลังจากแยกย้ายเมื่อทานอาหารเสร็จ ผมก้มานั่งกึ่งนอนคิดตามเรื่องที่พี่ชายได้พูดไว้ หากเราอยากได้ในสิ่งที่ไม่เคยมีคงต้องพยายาม มือเลยพาลหยิบเอามือถือมาหมุนไปมาอย่างใช้ความคิด เพราะผมเองก็อยากมีความรักดีๆเหมือนคนอื่น ก็คงต้องพยายามกับรักครั้งนี้มากกว่านี้สินะ

 

“เอาวะ!

 

08:12 แบมมมมมมมม! : Mark T.

 

ผมทักแชทไลน์น้องไปอย่างใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ ลุ้นว่าน้องจะตอบมาว่าอย่างไรบ้าง แต่เพียงแค่ทักออกไปผมก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับมาเลยสักนิด เวลาน้องไปร่วมยี่สิบนาทีเขาก็ไม่มีท่าทีจะตอบ ผมพยายามข่มใจคิดว่าเขาอาจจะยังไม่ตื่นตามประสาวัยรุ่น แถมวันนี้ก็เป็นหยุดพักผ่อนวันแรกของสัปดาห์ด้วยคงต้องให้เวลาเขาหน่อย ระหว่างนี้คงต้องไปอาบน้ำเสียก่อน

 

ติ้ง!

           

พอผมอาบน้ำเสร็จออกมาก็เก้าโมงนิดหน่อยเข้าไปแล้ว อย่างแรกที่ทำก่อนแต่งตัวก็คือเช็คไลน์ว่ามีใครตอบกลับมาอย่างที่รอมั้ย แล้วก็เห็นชื่อแบมแบมขึ้นมาอย่างที่คิดจริงๆ ผมยิ้มออกมา ก่อนรีบเปิดมันอ่าน

 

Bamx2xmaB : ครับ! 08:58

 

09:14 ทำไรอยู่? : Mark T.

Bamx2xmaB : สอนกีต้าร์น้องอยู่ครับ 09:14

 

 

09:15 ที่บ้านเหรอ? : Mark T.

Bamx2xmaB : เปล่า ตอนนี้อยู่ที่บ้านน้องที่มาสอน 09:17

 

 

09:18 สอนเสร็จกี่โมงอ่ะ บ่ายว่างเปล่า? : Mark T.

 

Bamx2xmaB : สอนเสร็จสิบเอ็ดครึ่งอ่ะ 09:18

 

Bamx2xmaB : มีไรเปล่าครับ 09:18

 

09:19 ไปดูหนังกันเปล่า? : Mark T.

 

Bamx2xmaB : ชวนเดทหรอ? งั้นเดี๋ยวสอนเสร็จแบมไปรับนะ 09:20

 

09:20 เดี๋ยวพี่ไปรับก็ได้นะ บ้านที่ไปสอนอยู่แถวไหนอ่ะ : Mark T.

 

Bamx2xmaB : ไม่ต้องมารับหรอก แบมขี่มอเตอร์ไซค์เดี๋ยวไปรับ 09:22

 

Bamx2xmaB : แค่นี้ก่อนนะ 09:22

 

09:23 โอเค : Mark T.

 

ผมมองข้อความที่ตัวเองออกปากชวนเดทด้วยความรู้สึกแปลกๆในใจ แต่ก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้ ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลยตั้งแต่มีแฟนมา ตอนซอนมียิ่งแล้วใหญ่เธอมักจะเป็นคนลากผมไปนั่นนี่เมื่อเธอต้องการสิ่งของเท่านั้น มันทำให้เดทของเราเหมือนเป็นแค่เธอที่ไปเดทที่หุ้นอย่างที่เธอชอบพูด ตอนนั้นผมคิดว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงซึ่งไม่ควรเกิดขึ้นในความรัก แต่ก็อย่างที่พี่ชายของผม...บางครั้งเราก็ต้องปรับปรุงเพื่อให้รักเดินต่อไป

 

“เอาวะ ไหนๆก็ไนๆแล้ว”

 

(=/////=”)?...Love Is เพราะรักออกแบบไม่ได้ …(=^w^=)

 

Kris’s side : สระว่ายน้ำของคอนโด

 

“เดี๋ยวพี่คริสลงไปว่ายก่อนเลย ชิงจะไปซื้อน้ำไว้ให้ก่อนนะ”

 

“อ่า...”

 

...ข้ออ้างเดิมๆอีกตามเคย...

 

สุดท้ายผม็ต้องยอมให้ร่างบางเดินเลี่ยงไป ทั้งที่จะดึงไว้แล้วขอให้ไปในส่วนของสระว่ายน้ำด้วยกันก่อนก็ยังได้ แต่เพราะความคิดที่ว่าเขาไม่เหมาะกับผม มักจะทำให้อี้ชิงเลือกที่จะเลี่ยงในการเป็นจุดสนใจร่วมกับผม รวมไปถึงการเดินเข้ามาในเขตสระน้ำของคอนโดด้วย ช่วงเวลาที่เป็นที่สนใจที่สุดคือตอนเดินเข้าผ่านประตูไปเท่านั้น หลังจากนั้นถึงมีคนตามเข้ามานั่งด้วยคนก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมาย

 

“เฮ้อ~”

 

ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาในขณะที่วางกระเป๋าไว้บนโต๊ะข้างสระที่มุมหนึ่ง ลุกขึ้นถอดชุดคลุมแล้วบิดไปมาวอร์มร่างกายให้พร้อม เหลือบไปมองอีกครั้งว่าร่างบางใกล้จะมาหรือยัง พอเห็นยังไร้วี่แววเลยเลือที่จะเดินลงสระไปก่อน ความเร็วในการว่ายทำให้สายน้ำปะทะใบน้าอย่างจัง ช่วยให้ผมหยุดคิดฟุ้งซ่านที่จะทำอะไรให้โลกรู้ว่าผมมีแฟนแล้ว

 

“เห้ย!!!

 

ร่างของผมร่วงลงไปปะทะผืนน้ำอีกครั้งเมื่อโผล่ขึ้นมาจากน้ำ แล้วพบกับฝ่ามือนุ่มของคุณแฟนที่เคารพกดลงไปอีกครั้ง แต่ถึงยังไงผมก็ยังพยายามจนมาโผล่พ้นมือเขาจนได้ เตรียมจะโวยวายให้หายคล่องใจแต่พอหันไปมองเต็มตาก็พอเข้าใจ

 

...อิม มีมี่?!...

 

ที่จำชื่อได้ไม่ใช่เพราะเธอคือกิ๊กของผมหรอกนะครับ อย่าเพิ่งตกใจกันไปเลย แต่เป็นเพราะเธอคือเพื่อนสนิทอีกคนของอี้ชิง ที่ผมไม่เคยแม้แต่จะได้พูดคุยด้วยเลยสักครั้ง ต่างฝ่ายต่างรู้จักกันแค่ชื่อและหน้าตาเท่านั้น อย่าว่าแต่ผมตกใจที่เห็นน้องเขาที่นี่เลย เพราะขนาดหน้าน้องตอนนี้ก็ดูตกใจที่เห็นผมเช่นเดียวกัน

 

“พี่คริส!!!

 

“เอ่อ...สวัสดีครับ?”

 

“สะ...สวัสดีค่ะ ทะ...ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่คะ?”

 

“ครับ?”

 

จะให้ตอบยังไงดีล่ะสำหรับคำถามนี้ คือผมสามารถพูดได้มั้ยว่าผมอยู่ที่นี่ ทั้งที่เธอน่าจะรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าสระว่ายน้ำที่นี่เป็นแบบปิด ดังนั้นถ้าผมไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วจะเข้ามาได้ยังไง...แต่ว่าไปแล้วเธอล่ะเข้ามาได้ยังไง???

 

“พี่มาทำอะไรที่นี่คะ?”

 

“ก็...มาว่ายน้ำน่ะครับ พี่พักอยู่ที่นี่”

 

“อ๋อ~ หนูก็ว่าอยู่ว่าทำไมมาร์คกับอี้ชิงถึงสนิทกันได้ คงเพราะพักที่เดียวกันสินะคะ แต่ทำไมพี่คริสกับอี้ชิงถึงดูไม่เหมือนคนรู้จักกันเลยล่ะคะ?”

 

“นั่นสิครับ ทำไมคนอื่นเข้าใจว่าเราไม่สนิทกันนะ”

 

ทั้งที่ผมพยายามปล่อยข่าวเรื่องที่ร่างบางเป็นแฟนตัวจริงของผมแท้ๆ แต่ทำยังไงเรื่องก็ไปไม่ถึงคณะเภสัชศาสตร์สักที อี้ชิงเองก็สนิทกับมารืคอย่างน้อยคิดว่าน้องชายแนะนำมาก็ยังดี นี่เหมือนมันเป็นแค่เรื่องตลกสำหรับคนอื่นไปเสียได้ แค่คิดผมก็อยากจะเอาหัวโขกพื้นแล้วให้ตาย

 

“เอ่อ...มีมี่ แล้วมาทำอะไรเหรอ?”

 

“เรามาหามาร์คอ่ะ พอดีเมื่อวานเราจะยืมการบ้านมาร์คไปลอก แต่พอเรียนเสร็จก็ไม่เห็นอยู่กันแล้ว เราเลยไปถามแฟนมาร์คมาน้องคนที่เรียนศิลปกรรมอ่ะ”

 

“อ๋อ~ แบมแบม”

 

นาทีนี้ผมอยากมอบถ้วยรางวัลน้องสะใภ้ดีเด่นอย่างน้องแบมแบมคนงามแฟนมาร์ค มากๆเลยครับ งานดีเป็นศรีแก่การเปิดตัวของผมมากๆ ใช่แค่มีมี่จะได้รู้ว่าผมอยู่คอนโดเดียวกับร่างบางเท่านั้น แต่นี่กำลังจะไปรู้ถึงขนาดห้องที่เราอยู่ด้วยันเลยครับ แล้วห้องผมก็มีรูปเราสามคนกกับรูปคู่ของผมกับอี้ชิงไม่น้อยเลย จะโทรไปให้มาร์คเก็บก็ไม่ทันแน่ แค่คิดผมก็หัวเราะลั่นในใจแล้วครับ น่าสงสารคุณแฟนที่เคารพตอนนี้หน้าถอดสีจนไม่เห็นเลือดสักหยด ยิ่งประโยค่อมาของน้องมีมี่ทำเอาผมอยากจะตะโกนไชโยดังๆ

 

“อี้ชิงพาเราไปหามาร์คหน่อยดิ เราไม่จะขึ้นไปแล้วเดินยังไง”

 

“คือ...โทรให้มาร์คเอาลงมาให้ก็ได้มั้ง”

 

“โห่ เรามาถึงขนาดนี้แล้ว จะเอาของเขาไปลอกยังต้องให้เขาเดินเอาลงมาให้อีก เกรงใจมาร์คเขาอ่ะ”

 

“งั้นให้พี่คริสขึ้น...”

 

“เดี๋ยวพี่ไปว่ายน้ำต่อก่อนนะครับ”

 

ผมรีบตัดบทโดดลงน้ำไป เป็นผลให้เหมือนทุกอย่างบีบบังคับให้อี้ชิงต้องพามีมี่ไป ใบหน้าหวานที่ผมคลอเคลียร์ด้วยอยู่เสมอดูหม่นลง จนผมอยากจะเลิกแกล้งเพราะกลัวเขาจะโกรธ แต่ทั้งหมดผมก็ไม่ได้ทำอะไรนิครับ ก็แค่อยู่ว่ายน้ำเอง...ไม่ได้ทำอะไรจริงจริ๊ง~

 

“ก็ได้ ไปกันเถอะมีมี่”

 

(=/////=”)?...Love Is เพราะรักออกแบบไม่ได้ …(=^w^=)

 

Mark’s side

 

อ๊อด...ด...ด...ด!!!

 

“หือ?”

 

เสียงอ๊อดของห้องที่ดังไปทั่ว ทำให้ผมที่กำลังแต่งตัวอยู่ต้องเดินออกมาส่องที่ตาประตูดู เวลาเกือบเที่ยงวันเสาร์เช่นนี้ปกติไม่เคยีใครผ่านแวะมาที่นี่ เพราะผมเป็นคนหนึ่งที่มักจะเก็บตัวอยู่คนเดียว เพื่อนที่สนิทสุดกีแค่อี้ชิงเท่านั้น ยิ่งพี่ชายผมยิ่งไม่น่าจะกล้าพาใครขึ้นห้องโดยที่ไม่บอกก่อน เพราะคนโดนแฟนไล่ออกจากห้องไปนอนข้างทางร่วมสัปดาห์แน่ พอส่องรูประตูพบร่างบางของเพื่อนสนิทยืนอยู่ผมก็ไม่เข้าใจไปกันใหญ่ ปกติอี้ชิงรบครอบไม่เคยลืมกุญแจห้องด้วย ตั้งใจเปิดประตูไปถาม แต่ก็ต้องอ้าปากค้างแทนเมื่อเห็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนอีกคนยืนอยู่ข้างๆ

 

“มีมี่?!

 

“สวัสดีมาร์ค มีมี่อยากมายืมสมุดวิชาจัดยาตามหมวดอักษรดูอ่ะ”

 

“อ่า...แล้ว?”

 

ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าควรจะถามยังไงก่อน เลยเลือกจะหันไปหาอี้ชิงที่น่าจะรู้ความหมายของผม ว่าพี่ชายของผมหายไปไหน แล ผมต้องทำหน้าที่เจ้าบ้านพาเพื่อนเข้าห้องที่มีแต่รูปเขากับพี่ชายผมถ่ายคู่กันเต็มไปหมดมั้ย?

 

“มีมี่เข้าไปรอในห้องได้มั้ย?”

 

“คือ...ห้องเรารกมากเลยนะ”

 

“ไม่เป็นไรมีมี่ไม่ถือ!

 

...นับถือความไร้มารยาทของสตรีเพศ...

 

ผมนี่อ้าปากค้างไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี แต่ร่างบางที่พยายามคว้าร่างของเพื่อนสาวที่เดินฝ่าเราเข้าไปในห้องไม่ทันนี่แทบทรุด สุดท้ายก็ทำได้แค่ยอมรับความจริงเดินคอตกตามมีมี่เข้าไป ส่วนผมที่กำลังจะปิดประตูก็ถึงกับต้องกอกตา เมื่อเห็นใบหน้าระรื่นของพี่ชายที่เดินมาแต่ไกล

 

“เล่นอะไรวะเนี่ยฟาน”

 

“นี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ไปว่ายน้ำมาเองนะ”

 

“เหอะ! เชื่อตายเลย”

 

“คนที่จัดของขวัญชิ้นโบว์แดงนี้มาให้นี่ไม่ใช่ใครหรอก น้องแบมแบมแฟนเอินไงจะใครละ ฮะฮะฮ่า!

 

เสียงหัวเราะของพี่ชายผมนี่มันวอนโดนเท้าอย่างแรงจริงๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่นี่คงได้ต่อยันไปสักครั้งสองครั้งแล้วแน่ ผมเดินกลับเข้ามาในห้องก็เห็นหน้าเหวอๆของเพื่อนสาวร่วมชั้นแล้ว เขาคงไม่ได้โง่ขนาดดูไม่ออกว่าห้องนี้เราอยู่กันกี่คนแน่ แต่พี่ชายผมก็คงกลัวเขาตีความไม่ได้อยู่ดี

 

“เอิน นี่ยืมครีมอาบน้ำหน่อยดิ ที่ห้องนี่หมดแล้ว สงสัยวันนี้ต้องไปซื้อใหม่แล้วเนาะ”

 

แหม~...ได้ข่าวเมื่อสองวันก่อนเพิ่งไปกันมา นี่มันใช้ถูตัวหรือแดกแทนอาหารสามมื้อวะ แล้วยังมีน้ามาขยิบตาใส่ผมก่อนจะเดินเข้าห้องผมไปอีก

 

...ไอ้แผนสูง!...

 

“มีมี่ เดี๋ยวรับเอาสมุดมาให้นะ”

 

ผิดบอกเพื่อนสาวที่ยังคงยืนช็อคอยู่กลางห้อง คงยังตกใจกับบรรยากาศสีชมพูจ๋าของแฟนที่คบกันมาหกปี ผมเข้าใจมันดีครับในความรู้สึกนั้นของเธอ เพราะวันแรกที่ผมมาถึงที่นี่มันหวานเลี่ยนเจียนอ้วกมากกว่าตอนนี้เสียอีก นี่ยังดีที่บางส่วนถูกเก็บเข้าห้องนอนของพี่ชายผมไปบ้างแล้ว เนื่องจากผมยื่นคำขาดให้ไอ้คนที่นั่งระรื่นอยู่ปลายเตียงผมจัดพื้นที่ส่วนรวมที่มีผมด้วย

 

“ไปทำแบบนี้เดี๋ยวก็โดนอี้ชิงโกรธหรอก ยัยมีมี่ยิ่งปากมากอยู่ด้วย”

 

“ปากมากดิดี โดนแฟนโกรธไม่กี่วันก็หาย แต่ได้โอกาสเปิดตัวไม่รู้ชาติไหนจะได้ทำอีก”

 

“อี้ชิงไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นสักหน่อย ถ้าเขาพร้อมเขาก็เปิดเองแหล่ะ”

 

“รอพร้อมนี่คงต้องรอฉลองครบรอบแต่งงานปีที่สามสิบก่อนละมั้ง ไม่อยากแก่ตายก่อนได้เปิดตัวก็ต้องวิธีนี้แหล่ะ ที่สำคัญนี่ยังไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง ปรบมือรัวให้ว่าที่น้องสะใภ้”

 

“แบมไม่รู้ถึงได้พูด”

 

“แล้วนี่รู้อะไรล่ะ มารู้พร้อมกับชิงตอนที่น้องมีมี่มาเลยน้า~”

 

“เหอะ! เดี๋ยวก็รู้ว่าชิงจะว่าไง”

 

ผมขี้เกียจจะต่อปากต่อคำ เลยเลือกจะหยิบกระเป๋าสะพายติดตัวมาเลย เพราะก่อนที่จะไปเปิดประตูน้องไลน์มาบอกว่าออกมาจากบ้านเด็กที่สอนแล้ว อีกไม่นานแบมแบมคงมาถึงพอดี ออกไปพร้อมมีมี่เลยจะได้ไม่ต้องมาฟังผัวเมียละเหี่ยใจแถวนี้

 

“มีมี่ เราจะออกไปข้างนอกพอดี ไปด้วยกันเลยมั้ย?”

 

“ห๊ะ?! อ่า...งั้นเราไปก่อนนะอี้ชิง วันจันทร์ต้องเล่านะ”

 

“อื้อ”

 

“เจอกันวันจันทร์นะ เราไปก่อน”

 

“แล้วเจอกัน ฝากส่งมีมี่ด้วยนะมาร์ค”

 

“โอเค ยังไงก็คุยกันดีๆอ่ะ นายก็รู้ว่าฟานมันก็แบบนี้แหล่ะ บางทีมันอาจถึงเวลาแล้ว”

 

“อื้ม เราไม่ได้โกรธพี่คริสหรอก สบายใจได้”

 

เรายิ้มให้กันอย่างเข้าใจซึ่งกันและกัน ก่อนที่ผมกับมีมี่จะเดินออกมาจากห้อง เราคุยกันเรื่องของพี่ชายและเพื่อนร่างบางเล็กน้อย ก่อนที่ผมจะจบประโยคว่าไม่อยากตอบแล้วด้วยการส่งสมุดให้แก่มีมี่ โชคดีที่แบมแบมมาถึงพอดีตอนที่เราเดินมาถึงหน้าคอนโด ผมถึงมีเรื่องให้หนีก่อนที่จะโดนถามไปมากกว่านี้

 

“พี่มาร์ค!!!

 

“เราไปก่อนนะมีมี่”

 

“ขอบคุณมากนะมาร์ค เดี๋ยววันจันทร์เราเอาไปคืน”

 

ผมไม่ได้ร่ำลาอะไรกับเธอมากมายหลังจากนั้นก็เดินไปซ้อนท้ายน้องแบมแบมที่ไม่ได้ดับเครื่องรออยู่แล้ว น้องเหมือนรู้ว่าผมอยากรีบไปจากเพื่อนสาวนี่สักที เลยพาผมบึ่งรถออกมาอย่างไม่ถามก่อนเลยว่าผมจะชวนเขาไปไหน เป็นผมเสียเองที่พอขี่มาได้ร่วมสิบนาที เลือกที่จะชะโงกหน้าไปถามน้องที่กำลังตั้งใจขี่อยู่

 

“จะพาพี่ไปไหน ห้างไม่ได้ไปทางนี้นิ?!

 

“ยังไปดูหนังไม่ได้อ่ะ แบมติดสอนอีกที่ เดี๋ยวสอนเสร็จค่อยไปเนาะ!

 

“แล้วนี่จะไปแถวไหน!

 

“ไปสวนสาธารณะเวิร์ล คัพ ครับ”

 

น้องตอบแค่นั้นก่อนจะบึ่งรถไปด้วยความเร็วที่เล่นเอาผมแทบอ้วกตอนเท้าถึงพื้น พอมาถึงผมก็เห็นความสวยงามของสวนสาธารณะที่เต็มไปด้วยคู่รัก มันก็ดูน่ารักดีนะครับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยสีชมพูแบบนี้ แต่ตอนนี้มันเที่ยงกว่าแล้วแถมแดดก็เปรี้ยงอย่างแรง

 

...ทั้งร้อนทั้งหิว นี่มันยิ่งกว่าอยู่กลางทะเลทรายเสียอีก!...

 

“แบม พี่หิวแล้วอ่ะ”

 

“งั้นไปกินจาจังมยอนร้านนั้นเนาะพี่มาร์ค”

 

แบมแบมไม่ได้รอให้ผมตอบตกลงด้วยซ้ำ แต่น้องจูงมือผมเดินไปที่ร้านนั้นเลยทันที จริงๆมันก็เป็นร้านที่ดูดีที่สุดเท่าที่เห็นตอนนี้จริงๆ แต่ที่ผมไม่พูดหรือขืนไว้มันเป็นเพราะมือของเราที่กุมันอยู่ ไม่รู้ว่าน้องจะรู้สึกเขินแบบผมบ้างมั้ยตอนที่เราจับมือกัน แต่ใจของผมมันเต้นแรงจนผมต้องกุมมือเขากลับเพื่อไม่ให้เขาสนใจเสียงหัวจของผม

 

“ร้านนี้เขามีแบบใส่ไก่ด้วย พี่มาร์คจะเอาแบบธรรมดาหรือใส่ไก่”

 

“เอาแบบแบมเลย พี่กินได้หมดอ่ะ”

 

“งั้นใส่ไก่สองเลยครับป้า”

 

น้องสั่งเสร็จก็ลุกไปเอาน้ำที่ตู้หยิบแก้วมาเสิร์ฟ หน้าที่ที่ผมตั้งใจจะทำกลับเป็นแบมแบมที่แย่งไปทำอย่างเคยชิ้น คงเพราะน้องอยู่ในร้านอาหารเลยติดนิสัยชอบบริการคนอื่น ระหว่างรออาหารเราก็คุยกันไปเรื่อยๆ เพื่อให้รู้สึกสนิทสนมกันมากขึ้น

 

“ทำไมแบมทำงานพิเศษเยอะจัง?”

 

“ก็หาเงินซื้อกีต้าร์คลาสสิคอ่ะพี่มาร์ค ตอนนี้เรียนอยู่”

 

“อย่างงี้ตอนนี้ใช้อะไรเรียนอ่ะ?”

 

“ก็ใช้ของที่คณะ แต่แบมอยากมีไว้เป็นของตัวเองด้วย เลยตั้งใจว่าจะเก็บเงินซื้อให้ทันก่อนสอบมิดเทอมครับ ช่วงนี้ก็เลยเหมือนว่าทำงานเยอะกว่าปกติ”

 

“พี่ซื้อให้ก่อนมั้ย จะได้ไม่ต้องรีบทำงานหนัก”

 

ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมทำตัวป๋าได้ขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนผมไม่อยากจะซื้อของแพงๆให้ซอนมีเลยด้วยซ้ำ หากไม่เห็นว่ามันจำเป็นหรือเป็นโอกาสพิเศษจริงๆ แต่สำหรับครั้งนี้ผมกลับคิดว่าควรจะซื้อให้เขาจริงๆ อาจเพราะส่วนหนึ่งมันเกี่ยวกับการเรียนของน้องด้วย เรามองหน้ากันนิ่งผมอดกลัวไม่ได้ว่าน้องจะคิดว่าผมใช้เงินซื้อเขารึเปล่า แต่สุดท้ายแบมแบมก็หัวเราะออกมาเสียงดัง จนกลายเป็นผมเองที่ต้องเหลือกตาด้วยความตกใจ

 

“อะไรเหรอ?”

 

“ฮะฮะฮ่า! ไม่มีอะไรหรอก พี่มาร์คนี่ตลกกว่าที่คิดนะเนี่ย เงินพี่ก็เก็บไว้ใช้เถอะพี่ พ่อแม่พี่เขาคงไม่ได้อยากให้พี่เอาเงินมาหาความสุขให้คนอื่นหรอกจริงปะ ส่วนแบมก็คงไม่รู้สึกดีเท่าไรที่ต้องมาเกาะแฟนแบบนั้น”

 

“จาจังมยอนใส่ไก่สองค่า”

 

“ขอบคุณครับ”

 

เรายิ้มให้กันก่อนที่จะต่างคนต่างกันด้วยความหิว แต่เป็นผมที่กินหมดก่อนเลยต้องถามออกไป แล้วจึงได้รู้ว่าน้องต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปสอนกีต้าร์ที่บ้านของเด็กคนหนึ่ง นี่จึงเป็นมื้อแรกของวันสำหรับร่างเล็ก นั่นเลยทำให้ผมอดที่จะเอื้อมมือไปลูบกลุ่มผมนิ่มด้วยความเอ็นดูไม่ได้ ทั้งที่ก็คงเหื่อยมากแต่ก็ไม่เคยคิดจะให้คนอื่นช่วย...น่าประทับใจจนต้องยิ้มให้

 

“แฟนพี่ตัวแค่นี้เอง ทำไมเก่งจัง”

 

“อะไร...ร...ร~”

 

“ชมไง แฟนเก่งก็ต้องชมดิ”

 

“หมายถึงทำไมอยู่ดีๆก็เรียกแบมว่าแฟนๆๆ ปกติพี่มาร์คไม่เคยยอมรับออกมาตรงๆด้วยซ้ำ นี่แมกำลังคิดเลยว่าทำพี่รำคาญรึเปล่า”

 

“ไม่หรอก แบมรู้มั้ยว่าแบมทำให้พี่อยากจะยิ้มให้เยอะๆเลยนะ ขอบคุณมากนะครับ”

 

“หวานจัง...ง...ง~”

 

มันตลกดีที่พอผมพยายามจะพูดอะไรซึ้งๆ แบมแบมกลับทำเพียงแค่ยิ้มแล้วก็พูดเสียงง้องแง้งใส่จนเป็นเรื่องตลก มันทำให้มื้ออาหารข้างทางธรรมดาไม่ธรรมดาเลยสักนิด ยิ่งตอนที่ได้มองร่างเล็กดีดกีต้าร์กับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในสวน มันดูน่ารักจนผมอดที่จะหยิบมือถือขึ้นมาเก็บภาพนี้ไว้ไม่ได้ ระหว่างที่รอน้องทำงานพิเศษของตัวเอง ผมเหมือนมีเวลาได้ถามตัวเองว่ามันคุ้มมากแค่ไหนที่ได้เจอแบมแบม ชั่วขณะหนึ่งที่น้องหันมามองผมที่นั่งบนม้านั่งใกล้ๆกับเสื่อผืนเล็กที่เขานั่งอยู่ เรายิ้มให้กันและคำตอบของผมมันก็ชัดขึ้นมาอย่างไม่ต้องถามซ้ำ

 

...ยิ่งกว่าคำว่าใช่ มากกว่าคำว่าถูกที่สุด...

 

“ไปกันเถอะครับพี่มาร์ค”

 

“เสร็จแล้วเหรอ?”

 

“ครับ ไปห้างกันเถอะ พี่มาร์คคงอยากไปดูหนังแล้ว”

 

ผมรั้งแขนของน้องที่ทำท่าจะพาผมไปห้างแบบที่ออกปากชวนตอนแรก แบมแบมหันมามองผมอย่างไม่เข้าใจ ก่อนที่ผมจะดึงน้องให้ลงมานั่งอยู่ข้างกัน แล้วมองออกไปที่ทะเลสาปสุดสายตาตรงหน้า

 

“ไม่อยากไปห้างแล้ว แบมเล่นเพลงให้พี่ฟังสักเพลงสิ”

 

“เพลงไทยได้มั้ย?”

 

“เอาสิ”

 

เธอ...เธอเป็นสีชมพู เธอมีโลกของเธออยู่ ที่ฉันไม่อาจล่วงรู้และไม่เคยเข้าไปส่วนฉันเป็นสีเทา มีแต่ความเหงารอบๆ กาย ไม่รู้เลยมีความหมายอะไรมากกว่านี้...~”

 

เพลงที่ผมไม่เข้าใจความหมายยังคงถูกเล่นไปเรื่อยๆ ก่อนที่มันจะจบลงและศีรษะเล็กของน้องอิงมาซบที่ไหล่ของผม ผมเองก็เอนลงไปซบกับศีรษะน้องอีกชั้น

 

“ไปหาอะไรทานกัน แล้วแบมก็กลับไปพักผ่อนเถอะ พี่รู้ว่าแบมเองก็คงเหนื่อย”

 

“ไม่เป็นไร แบมอยากเป็นแฟนที่ดีของพี่มาร์คนะ”

 

“ขอบคุณนะ แต่รอแบมทำในสิ่งที่แบมอยากทำเสร็จก่อนค่อยมาเป็นแฟนที่ดีก็ได้ ระหว่างนี้พี่จะทำหน้าที่แฟนที่ดีของแบมให้ได้นะ จะหาข้าวไปให้แบมเวลาที่แบมลืมทานข้าว จะมาอยู่เป็นเพื่อนแบมจนกว่าเด็กๆจะมาเรียน จะไม่ให้แบมเหนื่อยกกับสิ่งที่เป็นไปคนเดียวหรอก”

 

“ขอบคุณนะแฟน...น...น~ น่ารักที่สุดเลยพี่มาร์ค”

 

“หึหึ”

 

(=/////=”)?...Love Is เพราะรักออกแบบไม่ได้ …(=^w^=)

 

 

Love Is…Talk– Chapter 5

 

สวัสดีค่า (^(l)^)~

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ และ ฝากติดตามด้วยนะคะ เดี๋ยวแอมจะเปิดฟอร์มรอบงานฟิคของทุกเรื่องใครสนใจสามารถติดตามได้ในร้านนงสือพระจันทร์สีทองนะคะ ^^

ช่องทางในการติดต่อไรเตอร์แอมเน่อ J

fb :   Exo fiction by GoldMoon ,  Sommavan Wongkuan และ twitter :  @Aampae_Glodmoon

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

397 ความคิดเห็น

  1. #382 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 21:29
    ทำตัวน่ารักเชียวคุณแฟนของน้องแบม
    #382
    0
  2. #354 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 15:25
    มาร์คกับเเบมน่ารักอ่ะคริสชิงนี่จะหวานไปถึงหนายยยยยอิจมากบ่องตง
    #354
    0
  3. #254 An_nGOT (@nansiraprapha56) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 20:53
    มาร์คเปิดใจแล้ววว เราหวังให้แบมรักมาร์คจริงๆนะ รอน้าาาา สู้ๆค่ะ
    #254
    0
  4. #253 ILovePCY (@yellowing) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 01:27
    ตอนนี้มาร์คแบมคือน่ารักอ่ะ ชอบบบ~ ><
    #253
    0
  5. #252 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 22:44
    น่ารักกกกกกกกกก โอ๊ยยยยยยเอินทำไมน่ารักแบบนี้ คริสเป็นยังไงมั่งล่ะนั่นอยากประกาศให้ใครๆรู้เรืีองชิงแรงงงงง
    #252
    0
  6. #251 yongza (@pungpig) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 17:42
    หมันไส้เฮียอีกละ
    #251
    0
  7. #250 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 16:34
    โอ้ยยยยยยยย ไม่อยากให้แฟนเหนื่อยเนอะคริสเนอะ อยากอวดแฟนเนอะคริสเนอะ~ เอินนี่ก็อยากทำหน้าที่แสนที่ดีเนอะ ไม่กวนไม่งอแงด้วย~
    #250
    0
  8. #249 tang_tang123 (@tang_tang123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 12:37
    งูยมัคแบมน่ารักกกกก
    #249
    0
  9. #100 yeum'z (@ponkpill) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 15:15
    โอ้ย ตลกกกกกกกกกกกก อ่านตอนนี้ละทั้งขำทั้งยิ้มตามอ้ะจริงๆ 
    คือขำคือฮาาาาาาาา555555555555555555555
    มันเป็นอะไรที่แบบถ้ามันเกิดขึ้นกับแฟนเราจริงๆเราก็หวง รู้สึกเครียดงุงิ
    แต่พอมาอ่านละรู้สึกขำ จะหวงทำไมถ้าในเมื่อแฟนเรารักเรามากขนาดนี้ /me มโนว่าเป็นชิงชิงแป้บ
    รู้สึกมาร์คต้วนเริ่มปรับตัวขึ้นเยอะมาก ฮู้ว มามะเด้ะจุ๊บให้รางวัล #ผิด #โดนแบมแบมตบ55555555555 
    #100
    0
  10. #94 คลชป9091 (@bellstyle07) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2557 / 00:23
    ฟานกับมาร์คคือเป็นคู่พี่น้องตลกอะกวนว่ะ

    พี่ฟานโดนชิงตบ ทำไมชิงน่ารักงี้55555555
    #94
    0
  11. #92 I' Saru,, (@sakura_sarujung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 21:44
    ฟานเหมือนโดนตบฟรีป่ะ =.,= 5555555
    มาร์คแบมน่ารักง่ะ พี่มาร์คหวงน้องได้ฮามาก
    #92
    0
  12. #91 หมิน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 14:27
    คือฮาพี่ฟานโดนตบ 555+ ทำไมเราหมั้นใส้ 555+ เราชอบฟานชิงอ่ะ แบบเป็นแบบอย่างคู่รักได้ดีเลยแหละ

    ไม่น่าสงสัยว่าทำไมเอาฟานอยู่มา6ปี สุดยอดดด มนุษย์แฟน 555+

    มาร์คปรับตัวขึ้นเยอะเลย เรื่องนี้ถึงหูฟานแน่ 555+
    #91
    0
  13. #89 Arejalee Saeso (@arejalee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 12:38
    ฟานชิงคือฟินระดับโลกกกก 5555+ ชิงน่ารักมากกอ่ะ ฟานก็รักชิงจัง มาร์คก็กวนขึ้นทุกวัน แบมก็น่ารัก ไรต์เตอร์มาอัพเร็วน้าาา
    #89
    0
  14. #86 ~ *FreSH MusHRoOm* ~ (@aiyagirl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 02:48
    ซวยแล้วเอิน เป็นเหตุ น้องแบมงอนแน่ 55555555555
    #86
    0
  15. #85 |2@|_ (@real-st) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 18:38
    มาร์คคะ พี่ฟานนี่เป็นครูอังคณาหรอคะ? 5555
    อี้ชิงนี่สุภาพบุรุษอยู่นะ ไม่ทำร้ายน้องนีด้วย แต่ถ้านางเสนอตัวมาเอง บางทีก็จัดไปบ้างเถอะ ทำแฟนตัวเองเจ็บ สงสารพี่ฟานอ่ะ
    ขอปรบมือให้น้องแบมแบม นางไฝว้เพื่อแฟนนาง ชอบอ่ะ จัดว่าเด็ด แต่เด็กกว่าคือพี่ต้วน 5555 ร้ายนะยู
    #85
    0
  16. #84 Ladaarther Thonhongsa (@ladaarther) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 13:54
    น่ารักอะตอนนี้อ่านละยิ้มตามตลอด 555555 ตอนนี้เราชอบพาร์ทมาร์คแบมอะมันเป็นอารมความหึงหวงแบบวัยใสน่ารักๆ แบมนี่เป็นเคสส่วนมากที่ทำแบบนี้นะคือไม่ได้คิดอะไรแค่อยากให้หึง หวง ให้สนใจกันบ้างเป็นสีสันชีวิตรัก :)) คู่คริสเลย์ก็หวานนะิเต่เหมือนคู่นี้จะอยู่ตัวและดูเป็นรักแบบผูใหญ่นิดนึงความซาบซ่านเลยยังสู้น้องมาร์คแบมวัยกระเตาะไม่ได้ 5555แต่จริงๆแล้วสองคู่อารมต่างแบบนี้ก็ให้ความสนุกคนละฟีลดีนะมันเป็นฟีลที่เกิดขึ้นจริงและพบเห็นได้ในคนหลายๆคู่
    #84
    0