[Like I Care] จะแคร์ทำไมในเมื่อฉันเป็นนางร้าย

ตอนที่ 3 : ร่างใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61



ร่างใหม่






 "ทำไมกัน ทำไมเขาถึงรักแก!!"หญิงสาวใบหน้างดงามราวกับนางฟ้าเอ่ยเอื้อนคำพูดราวกับลวดหนามออกมาในขณะที่มือก็จิกหญิงสาวผมสีดำสนิท


 "ปล่อยเราเถอะ รินเราเป็นเพื่อนกันนะ!"หญิงสาวที่ถูกจิกหัวบอกด้วยเสียงสั่นเครือ เธอมีหน้าตาที่จัดว่าธรรมดาไม่โดดเด่นอะไรแต่ถ้าเป็นเรื่องของจิตใจก็ดีไม่แพ้ใครๆแต่ก็แค่ตอนนี้


 "จะบ้ารึไง?!ฉันไม่เคยคิดจะลดตัวลงไปคบกับเด็กกำพร้าอย่างแกที่ฉันยอมอยู่กับแกก็เพราะสมเพศหรอกนะ"นางฟ้าจอมปลอมกระหน่ำตบไปที่ใบหน้าของสาวผมดำไม่ยั้ง


 เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!


 "แกสมควรจะตายและเขาจะได้มารักฉัน"หญิงสาวผู้กระทำพูดก่อนหยิบกระจุกผมของหญิงสาวที่สลบไปแล้วสบัดอย่างแรงส่งผลให้หัวของสาวผมดำกระแทกอย่างแรงกับพื้น


 แต่ก่อนที่จะหมดสติไปหญิงสาวกลับพูดออกมาด้วยเสียงดังก้อง


 "ถ้าพระเจ้ามีจริง ขอให้ฉันได้เจอกับคนที่จริงใจจะได้ไหม"


 'ย่อมได้'


 เลือด

  .

  .

  .

 กลิ่นคาวของเลือดเป็นอย่างแรกที่หญิงสาวรู้สึกหลังจากเธอตาย


 "พ่อฮะ แม่ฮะ น้องลืมตาแล้วล่ะ"เสียงเด็กผู้ชายพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


 "ลืมตาได้แล้วเหรอ เก่งมาก ลูกพ่อ"ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่พูดขณะจับแก้มนิ่มของเธอ ที่นี่มันที่ไหนกัน?!


 'ที่นี่คือนิยายที่เจ้าเพิ่งอ่านจบก่อนตายยังไงล่ะ'เสียงบางอย่างดังขึ้นที่ข้างหูทั้งๆที่ไม่มีใครอยู่นอกจากผู้ชายร่างสูง เด็กชายและหญิงสาวที่สลบไสล


 "ปล่อยให้แม่กับน้องพักผ่อนดีกว่านะ"บุรุษที่ดูมีอายุจับมือเด็กชายออกไปจากห้องโทนฟ้าขาวที่ดูสบายตา


 'เอาล่ะ มาคุยกัยจริงๆจังๆดีกว่านัสาวน้อย'ทันที่เสียงทุ้มพูดจบสติของหญิงสาวที่หลุดมาในร่างของเด็กทารกก็ค่อยๆเรือนราง


 "คุณคือใครคะและทำไมฉันถึงไปอยู่ในร่างของเด็กน้อยนั่น"หญิงสาวเปิดประเด็นทันทีที่ได้สติและพบว่าตัวเองอยู่ในร่างเก่าเพียงแต่สถานที่กลับเป็นสถานที่โล่งที่มีดอกไม้หลากหลายสีดูสบายตา


 "ผมคือพระเจ้าหรือคุณจะเรียกผมว่าฮีลก็ได้ส่วนเหตุผลที่คุณไปอยู่ในร่างของยูมาล็อต เลดรูว รูบี้ก็คือคำขอสุดท้ายก่อนตายของคุณไง"ชายหนุ่มตอบขณะยืนอย่างสงบแล้วปล่อยให้สายลมพัดผ่านทำให้ปอยผมปลิวไปตามลม


 "...ละ--แล้วฉันจะเจอเพื่อนแท้จริงๆใช่ไหมคะ"หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงที่มีความหวัง


 "แน่นอนสิ ก่อนไปผมขอให้พรกับคุณ"ฮีลเดินเข้ามาลูบหัวอย่างเอ็นดู


 "ข้อ1ขอให้เธอมีใบหน้างามราวกับเทพธิดา"


 "ข้อ2ขอให้เธอมีเสียงใสราวกับนกไนติงเกล"


 "ข้อ3ขอให้เธอมีความเร็วเหนือแสง"


 "ข้อ4ขอให้เธอมีพละกำลังมหาศาล"


 "ข้อ5ขอให้เธอมีความทรงจำดีเลิศ"


 "ข้อ6ขอให้เธอมีพลังเวทย์ทุกๆธาตุและสามารถแบ่งให้คนอื่นได้"


 "ข้อ7ผมจะมอบมิติส่วนตัวให้เธอ"


 "ส่วนข้อ8-10ไว้เธอค่อยไปขอเองในยามจำเป็น"เมื่อเขาพูดจบภาพก็ถูกตัดมาที่เธอยังคงอยู่ในสภาพเด็กทารกเหมือนเดิม


 15ปีผ่านมา


 หลายปีผ่านมาไวราวกับโกหกปัจจุบันยูมาล็อต เลดรูว รูบี้ได้กลายมาเป็นสาวสวยสะพรั่งถ้าถามว่าปัจจุบันเธออยู่ที่ไหนตอบได้เลยว่ารร.เวทย์ที่ดีที่สุดในสามอาณาจักรหรือเซนต์เธีย


 "พี่ชาร์ล ยูไปรวมตัวก่อนนะคะ"ยูมาล็อตเอ่ยยิ้มก่อนเดินจากไปทิ้งให้ชายนัยน์ตาสีฟ้า เรือนผมสีครามเดินไปรวมกับเพื่อนๆเกรด2


 "นี้ๆเธอชื่อะไรเหรอ?"หญิงสาวผมสีชมพู นัยน์ตาสีโลหิตสะกิดที่ไหล่


 "ฉันยูมาล็อตค่ะ ยูมาล็อต เลดรูว รูบี้ แล้วคุณคือ?"ยูมาล็อตตอบและถามกลับไป


 "ฉันวานิล่า เลดรูว โกเมนจ้ะหรือจะเรียกว่าวานิลก็ได้"


 

 Yumalote Part


 "ฉันวานิล่า เลดรูว โกเมนจ้ะหรือจะเรียกว่าวานิลก็ได้"ทันทีที่เธอพูดจบฉันรู้สึกร้อนๆหนาวๆที่อกอย่างบอกไม่ถูก...ดีใจรึเปล่านะ?


 อยู่ดีวานิล่าก็เดินมากุมมือฉันแล้วลากไปในกลุ่มๆหนึ่ง


 "วานิลนี้คือ..."สาวผมสีน้ำทะเลในยามรัตติกาลถามฉันต้องตอบสินะ


 "ยูมาล็อต เลดรูว รูบี้ค่ะแต่จะเรียกว่ายูก็ได้"ฉันยิ้มให้ อยู่ๆดีก็มีผู้หญิงผมสีไวน์แดงมากอดคอฉัน


 "ฉันมิยากะ เลดรูว เอ็มเมอร์รัลหรือจะเรียกว่ามีย่าก็ได้นะ ยินดีที่ได้รู้จัก"ส่วนคนอื่นๆก็ยืนอยู่ยิ้มๆแล้วค่อยๆแนะนำตัว


 'ประกาศๆ ขอให้ทุกคนมารวมตัวกันที่หอประชุมโดยด่วน'


 "ไปกันเถอะ"ดาเซีย เลดรูว อะเมทิสต์หรือดาเซียบอกก่อนที่พวกเราจะเดินไปหอประชุมตามที่ป้ายบอกทางเขียนไว้


 "สวัสดีค่ะ ทุกๆคนดิฉันมาเรีย เลดรูว แซฟไฟร์เป็นผอ.ของโรงเรียนเซนต์เธีย วันนี้เป็นที่พวกคุณจะได้รับการทดสอบแต่ถ้าไม่ผ่านก็จะต้องออกจากโรงเรียนไปนะคะ"ฉันค่อนข้างจะกังวลกับเรื่องข้อสอบเขียนเพราะไม่ได้อ่านมาเลยแต่ถ้าเป็นเรื่องพลังเวทย์ล่ะก็ฉันเชื่อมั่นในพรของพระเจ้านะ


 "อย่างแรกเป็นการสอบข้อเขียนขอให้นั่งตามเก้าอี้สอบเลยค่ะ"คุณมาเรียดีดนิ้วดังเป๊าะก่อนที่โต๊ะและเก้าอี้จะปรากฏขึ้นแทนที่เก้าอี้สุดหรู


 ฉันจึงเดินไปนั่งเก้าอี้ที่ใกล้ที่สุดแล้วก้มดูข้อสอบแล้วแทบจะอ้าปากค้างในข้อสอบมีเพียงข้อเดียวที่มีคำสั่งว่าให้เขียนบทเวทย์ที่ร่ายบ่อยที่สุด...มันง่ายไปไหม ฉันเขียนบทเวทย์ที่ร่ายบ่อยที่สุดลงไป


 'เส้นด้ายแห่งการควบคุม'


 เมื่อเขียนเสร็จ ฉันเดินนำข้อสอบไปวางส่งไว้แล้วเดินออกจากหอประชุมไปอย่างไม่รีบร้อนนัก


 ฉันนั่งอยู่เเถวสวนในโรงเรียน แล้วหยิบโทรศัพท์พร้อมเฮดโฟนที่โลกนี้มีเทคโนโลยีที่เหมือนกับโลกเก่าและอาจจะล้ำกว่าด้วยซ้ำ


 "ทำอะไรเหรอ?"ฟิโอน่า เลดรูว เพิร์ลหรือฟิลถามฉัน ฉันส่ายหน้าเชิงว่าไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกก่อนที่จะตบมือกับพื้นที่ว่างของเก้าอี้ทำนองว่านั่งสิ


 "ฟิลทำข้อสอบได้ไหม"ฉันถามไปทั้งๆมันง่ายมากจนไม่น่าถาม


 "ได้สิ ง่ายจะตายไปเนอะ"ใช่ง่ายมากๆเลยแต่เดี๋ยวนะ!คนที่กำลังจะเดินมานั่นมันแม่นางเอกไม่ใช่เหรอ???ไม่ต้องถามทำไมฉันถึงจำนางเอกได้ก็ฉันจำแค่นางเอกในนิยายนี้นา นางเอกในนิยายเป็นคนดีแสดงว่าน่าจะมาดี...ใช่ไหม?!


 "สวัสดีค่ะ ฉันริโอนะ มาโนเบะ คุณคือ.."ไม่น่ามาดีแล้วล่ะ ทำไมเธอถึงหันไปถามแต่ฟิลทั้งๆที่ฉันนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้


 "ฉันฟิโอน่า เลดรูว เพิร์ลส่วนเธอคนนี้เพื่อนของฉันยูมาล็อต เลดรูว รูบี้"ดูเหมือนฟิลจะเน้นคำว่าเพื่อนของฉันนะ ในเมื่อเธอมาไม่ดีฉันก็ขอโต้กลับละกันนะ; )


 "ไม่ต้องแนะนำฉันหรอกค่ะ ในเมื่อคุณมาโนเบะไม่อยากรู้ชื่อฉัน"ฉันคลี่ยิ้มบางที่แฝงความเศร้าไว้เล็กน้อยและส่งแววตาที่ค่อนข้างเสียใจไปให้บุคคลรอบข้างที่มองสถานการณ์อยู่


 "ระ--ริโอะไม่ได้ตั้งใจนะคะ คือว่า..ริโอะแค่ไม่ทันสังเกตยูจริงๆนะคะ"อ่าว~เรียกชื่อฉันออกมาห้วนอย่างนี้ก็มีมุกนางร้ายให้เล่นอีกแล้วน่ะสิ


 "ไม่เป็นไรค่ะ แต่ว่านะทำไมคุณมาโนเบะถึงเรียกฉันด้วยชื่อที่สนิทสนมแบบนั้นล่ะ เราต่างฐานะกันไม่ใช่เหรอคะ"ฉันเปลี่ยนจากนั่งปกติมาเป็นนั่งไขว่ห้างแล้วจึงเอียงคอเล็กน้อยให้ดูน่ารัก


 "ริโอะ--ริโอะรู้ว่าฐานะเราต่างกันแต่ว่าไม่เห็นต้องเอามาเปรียบเทียบกันเลยนี่คะ เราเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่เหรอ"หวา~บีบน้ำตาแล้ว น้ำคลอเลยแหะ ฉันเล่นแรงไปหรือเธอตอแหลจ้ะ


 "ฉันเปล่าเปรียบเทียบค่ะแค่บอกถึงมารยาทที่ผู้ที่มีฐานะต่ำกว่าควรทำเมื่ออยู่ต่อหน้าบุคคลที่มีฐานะสูงกว่าเท่านั้นเองแต่ฉันไม่คิดว่าคุณจะเข้าใจผิด ขอโทษด้วยนะคะ"ฉันลุกขึ้นโค้งตัวเล็กน้อยแสดงถึงการขอโทษก่อนที่หูฉันจะได้ยินเสียงของกีเวีย เลดรูว ไดม่อนหรือกีเวีย


 "ยู! ฟิล!ไปทดสอบพลังเวทย์ได้แล้ว!!"กีเวียพูดฉันจึงหันมาโบกมือเล็กน้อยให้แม่นางเอกเพื่อให้คนอื่นเห็นแต่สำหรับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มอบให้ ฉันให้เธอเห็นคนเดียวนะคะ คุณมาโนเบะ


 บางทีฉันก็ว่าหอประชุมของเซนต์เธียจะอเนกประสงค์ไปไหม???เพราะทำนทีที่ฉันเข้ามาก็บพบว่าโต๊ะสอบได้หายไปตามที่นั่งที่หายไปก่อนหน้าเหลือแต่เวทีและสถานที่โล่งกว้างด้านซ้ายมีอาวุธส่วนด้านขวามีประตู


 "ทุกคนจะต้องมาร่ายเวทย์ที่ตัวเองเขียนลงในข้อสอบเนื่องจากทางเราต้องการพิสูจน์ว่าสามารถร่ายได้จริงหรือไม่"ผอ.มาเรียดูเป็นคนรอบคอบจริงๆแต่ว่านางร้ายเรื่องอื่นเขาได้ทดสอบเป็นคนแรกอย่าบอกนะว่า...!!


 "1.ริโอนะ มาโนเบะค่ะ"อ่าว...หน้าแตก ว่าแต่คุณนางเอกเขียนเวทย์อะไรนะ


 "เทพผู้สร้างผู้เกรียงไกร ข้าริโอนะขอยืมพลัง"จากนั้นก็มีแสงสว่างวาบขึ้นมาแล้วเผยให้เห็นถึงร่างของคุณมาโนเบะยืนอยู่


 เธอกางมือจนสุดแขนสักพักก็มีมีดนับสิบเล่มโผล่ออกมาลอยกลางอากาศแล้วพุ่งมาที่บริเวณฉันแต่ก็นะ...แล้วไง


 ฉันเรียกเวทย์ลมมาอยู่ที่ผ่ามือก่อนปัดมีดทั้งสิบเล่มออกอย่างง่ายดาย ฉันยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนที่จะทำสายตาตกใจ


 "ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บสินะคะ คุณริโอนะผ่านค่ะคนต่อไป...."น่าเบื่อจริง~ฉันคิดก่อนที่สายตาจะมองไปเห็นชายเรือนผมสีดำ นัยน์ตาสีดำแต่ที่สำคัญคือหน้าเหมือน_____สุดหล่อ บ้าน่า!


 "คนที่139เจ้าชายเลออน เลดรูว"เขาขึ้นไปยืนบนเวที เดี๋ยวนะคนนั้นๆคือเจ้าชายงั้นเหรอ?!แถมยังเป็นพระเอกอีกด้วย!!!


 _____________________________________________


TALK WITH WRITER



สวัสดีค่ะ เมฆามารีไรท์แล้วนะคะ^^


ติชมตามสบายค่ะ



อย่าลืมอย่างน้อย5เม้นท์ต่อ1ตอนนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #66 blackrose2005 (@blackrose2005) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:39
    รออยูนะค่ะ
    #66
    0
  2. #64 NawapornPhasuk (@NawapornPhasuk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 05:52
    เมฆาคะ

    สู้ๆนะ
    คือว่าที่ไรท์รีไรท์เรื่องใหม่เนี่ย มันเข้าใจง่ายมากขึ้นเลยอะเเบบ ดูท่าเเล้วเค้าคิดว่า น่าจะออกมาดีกว่าเดิมนะ
    '-' จะรอติดตามผลงานนะคะ :D
    #64
    0
  3. วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 23:19
    ทำไมนามสกุล เลดรูว เหมือนกันเลยอะคะ
    #63
    0
  4. #62 sirinapa2148 (@sirinapa2148) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 23:06
    สนุกดีค่ะ รออ่านอยุ่มาต่อไวๆน่าค่าา~
    #62
    0
  5. #61 ThanakornTohkaUs (@ThanakornTohkaUs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:57
    ไรท์ครบแล้วไหน1ตอน
    #61
    0
  6. #60 ThanakornTohkaUs (@ThanakornTohkaUs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:56
    ค้างๆๆๆๆๆ
    #60
    0
  7. #59 ThanakornTohkaUs (@ThanakornTohkaUs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:56
    ต่ออๆๆๆๆๆ
    #59
    0
  8. #58 Angels_55 (@P_A_m_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 21:54

    ชอบบบบ~~~~
    #58
    0
  9. #57 คนสำลักน้ำลาย (@phoomai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:42

    อย่าลืมมาลงนะ
    #57
    0
  10. #56 sumaleedechtanu (@sumaleedechtanu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 20:41

    รอนะคะ
    #56
    0
  11. #5 YanidaP. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 16:46
    <p>ชอบมากเลยค่ะ</p>
    #5
    1
  12. #3 patty2003 (@patty2003) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 20:35
    สนุกมากค่ะรอค่ะรอ
    #3
    1