[Like I Care] จะแคร์ทำไมในเมื่อฉันเป็นนางร้าย

ตอนที่ 4 : แกล้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61






แกล้ง





  "นั่นมันคู่หมั้นเธอไม่ใช่เหรอ? เจ้าชายเลออนน่ะ"ดาถามฉันขณะที่นิ้วเรียวก็ชี้ไปทางเจ้าชายเลออน  จริงสิท่านพ่อเคยบอกว่าฉันหมั้นกับเจ้าชายของประเทศนี้แต่ฉันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน


  "ใช่ค่ะ แต่เราไม่เคยพบกันมาก่อน"ฉันตอบก่อนที่จะแทรกตัวออกจากวงล้อมนักเรียนเพื่อไปหามุมสงบๆในการแอบหลับ


  ถ้าถามว่าทำไมเธอถึงหาที่แอบหลับขอตอบง่ายๆว่ามันน่าเบื่อมาก~


  "ท่านหญิงยูมาล็อต เลดรูว รูบี้ค่ะ"อะเร๊!เหมือนได้ยินคนเรียก ฉันจึงยันตัวลุกขึ้นจะพื้นแล้วเดินไปบนเวทีอย่างช้าๆโดยดันหลังให้ตรงแบบผู้ดี


  "เส้นด้ายแห่งการควบคุม"ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ แล้วจึงเร่งเวทย์แสงไว้ที่มือขวาและเวทย์มืดไว้ที่มือซ้าย


  ฉันสบัดทั้งสองเล็กน้อย ก่อนที่เวทย์ทั้งสองจะกลายเป็นด้ายสีใสซึ่งมีเพียงฉันที่มองเห็น ฉันยกมือขึ้นเหนือหัวแล้วเหวี่ยงด้ายใสไปทางริโอะซึ่งยืนหว่านเสน่ห์อยู่ เธอทำให้นางเอกในอุดมคติฉันพัง!ฉันจะเเก้แค้นเธอ! 


  ฉันขยับนิ้วทำให้เธอขยับตัวไปตามอย่างที่ฉันต้องการ เอาล่ะเริ่มจากให้ลอยก่อนดีกว่านะ


  ฉันบังคับให้ตัวของริโอะลอยขึ้นและโชคไม่ดีนักที่เธอใส่กระโปรงสั้นสีสวยมาจึงทำให้เห็นกางเกงในสีขาวของบุคคลที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันบังคับให้เธอบินไปรอบๆจนทุกคนเห็นสิ่งที่เจ้าตัวไม่อยากให้ใครเห็น


  "พอได้แล้วค่ะ ท่านหญิง"มาเรียปรามฉัน


  "ขออภัยค่ะ" จากนั้นฉันก็ปล่อยแม่นางเอกลงอย่างนิ่มนวล


  "ผ่านค่ะ สำหรับบุคคลที่ดิฉันบอกว่าไม่ผ่านกรุณาออกจากโรงเรียนภายใน20นาทีค่ะ" มาเรียเอ่ยเสียงเรียบ ดูเป็นคนคูลอ่ะ


  "และคนที่ผ่านกรุณาเดินเข้าไปในประตูที่ละคนตามที่ดิฉันเรียกชื่อนะคะ "ประตูอะไรฟร่ะ


  "ท่านหญิงกีเวีย เลดรูว ไดม่อนค่ะ" เวียร์ที่นั่งอยู่ข้างๆฉันจึงลุกแล้วเดินเข้าไปในประตู จากนั้นทุกๆคนก็ค่อยๆเข้าไปโดยไม่กลับมา? 


  "ท่านหญิงยูมาล็อต เลดรูว รูบี้" คนสุดท้ายอีกแล้วสิ ฉันค่อยๆเดินเข้าไปในประตูบานใหญ่


 ภายในมีทางเดินที่ดูเหมือนคริสตัล บรรยากาศรอบๆคือแสงสีดำทมิฬแต่ก็มีแสงเป็นดาวส่องประกายไม่เท่ากัน


  โฮก!! 


  เสียงกรรโชกของสัตว์เจ้าป่าดังขึ้นข้างหูทำให้ฉันต้องหันขวับกลับไปมองก็พบกับสิงโตตัวใหญ่


  'ข้าเลือกเจ้าเจ้ามนุษย์'เอ๋~เลือกฉัน? ไม่มีทาง ว่าแต่พวกนี้คืออะไรนะ? 


  "ข้าต่างหากที่ต้องเลือกพวกเจ้า!!" ฉันตวาด ก่อนที่จะใช้เวทย์ลมในการลอยตัวเพื่อไปดูสัตว์พวกนี้


  สักพักฉันเห็นสิ่งที่เป็นน้ำแต่เป็นทะเลตอนกลางคืนฉันดำลงไปในนั้น ก่อนจะพบกับสัตว์ทะเลมากมายแต่สัตว์ที่ฉันสนใจคือฉลามขาวตัวหนึ่งที่ดูจะไม่สนโลก ฉันว่ายเข้าไปหามัน


  "ข้าเลือกเจ้า"ฉันเอ่ยเสียงเข้ม


  '... เอาเถอะ ข้ายินยอม'ฉลาดตัวนั้นพูดแล้วก็หายวับไป หายไปไหนล่ะ?!

 

  'ข้าอยู่ที่หัวไหล่ของท่าน'หา?ไหล่ฉันเเต่ช่างมันเถอะ


  สักพักก็มีหลุมดำเกิดใต้เท้าฉันแล้วก็ดูดเข้าไป ซึ่งตัวฉันก็ขี้เกียจขัดขึนจึงปล่อยให้ถูกดูด


  พรึ่บ!


  ทันทีที่ออกมาจากหลุมดำซึ่งห่างจากพื้น3เมตรฉันก็ตีลังกาลงพื้นอย่างสวยงาม เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็ได้รับอ้อมกอดจากชาร์ล เลดรูว รูบี้หรือพี่ชายของฉัน


  "พี่ชาร์ลคะ ออกไปหน่อย"ฉันว่าก่อนที่จะดันตัวพี่ชายออก 


  "ยินดีด้วยยู เธออยู่หอXเหมือนพี่เลยล่ะ"พี่ยิ้มให้อีก


  "ค่ะ"ฉันยิ้มตอบก่อนจะมองไปรอบๆหอก็พบกับเพื่อนๆในกลุ่มที่เหลือเเละชายหนุ่มหน้าหล่ออีก8คนซึ่งสองคนในนั้นมีตาเลออนและพี่ชายของฉันด้วย


  "ในเมื่อมีรุ่นน้องใหม่เข้ามาเราก็ต้องแยกห้องใหม่สินะ"หนุ่มรูปร่างสมส่วนผิวขาวชมพูเหมือนคนดูแลสุขภาพอย่างดี นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเข้ากันได้ดีกับเรือนผมสีน้ำตาลเข้มไฮไลท์เขียวเล็กน้อยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม


  "จับฉลากไหม?"ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคลับคล้ายคลับคลากับมิยากะ ดวงตาสีเขียวมรกตและเรือนผมสีดำสนิทเสนอ


  "งั้นผมขอแนะนำตัวนะครับ ผมแบคการ์ท เพิร์ล ลาเชลครับ"ชายหนุ่มหน้าหวานและเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนกับนัยน์ตาสีทองอร่าม


  "ผมทาโอ มอร์ครับ"ผู้ชายผมสีทองแดงนัยน์ตาสีน้ำเงินเอ่ย


  "ผมเคมีส ลามาโฟร์ครับ"บุรุษผู้ครอบครองเรือนผมสีน้ำตาลไหม้และนัยน์ตาสีแดงพูด


  ตามด้วยพี่และเลออนพร้อมกับผู้ชายคนแรกที่พูดคือชาเรล เพเลมี คนที่สองคือมิโอชิ เลดรูว เอ็มเมอร์รัล



___________________________________________


Talk


สวัสดีค่ะ เมฆาเองนะ คือจะมาชี้แจงเรื่องตระกูลค่ะ


รูบี้


เอ็มเมอร์รัล 


อะเมทิสต์


ไดม่อน


แซฟไฟร์


โกเมน


เพิร์ล


คือตระกูลของ7ดยุกที่ต้องมีในทุกๆประเทศและต่อด้วยชื่อประเทศโดยแต่ละตระกูลจะมีหน้าที่ต่างกัน


รูบี้ ขุนนาง


เอ็มเมอร์รัล อาวุธ อัญมณี


อะเมทิสต์ เงิน


ไดม่อน ทหาร


แซฟไฟร์ โรงเรียน การศึกษา


โกเมน เทคโนโลยี


เพิร์ล การท่องเที่ยว


ถ้าไม่เข้าใจส่วนไหนเม้นท์มาถามเลยค่ะ^^






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #72 asanemoonjan1234 (@asanemoonjan1234) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 13:26
    รออ่านอยู่นะคะ
    #72
    0
  2. #68 Ir__ (@Ir__) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 00:59

    รีบมาต่อนะคะ จายรออออ
    #68
    1
  3. #7 YanidaP. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 21:27
    <p>อยากอ่านต่อแล้วอ่า~~~</p>
    #7
    1
  4. #6 mizukoch (@mizukoch) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:33
    หมายความว่า ตัดกันแบบนี้เลยเหรอ???!! ละครไทยชัดๆ
    #6
    2
    • #6-1 11112546bio (@11112546bio) (จากตอนที่ 4)
      22 เมษายน 2561 / 21:21
      ตัดเยี่ยงละครไทย โหดร้าย~
      #6-1
    • #6-2 มณีเมฆา (@adevapradipa) (จากตอนที่ 4)
      25 เมษายน 2561 / 15:09
      ละครไทยเลยหรอ'-'
      #6-2