คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Fic/GOT7] Dreamlife (BNior) [Fic/GOT7] Dreamlife (BNior) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แรงบันดาลใจจาก



© themybutter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.พ. 58 / 01:46


[Fic] Dreamlife
pairing : JBxJr.
 

note:  กดฟังเพลงไปด้วยตอนอ่านเพื่ออรรถรสที่มากขึ้น.. คิดว่านะ 

*****



ปาร์คจินยองกำลังฝัน

เขาคิดว่าเขากำลังฝันแน่ๆ เพราะไม่มีทางที่เขาจะตื่นขึ้นมาในห้องนอนเก่าของตัวเองสมัยเป็นเจเจโปรเจ็กต์ได้
เปิดประตูห้องออกไปก็เจอสภาพห้องพักที่ต่างจากปัจจุบันโดยสิ้นเชิง
ขณะกำลังยืนประมวลผลความคิดอยู่กลางห้อง ก็โดนสะกิดจนสะดุ้งโหยงหันไปเจอลีดเดอร์ของวงทำหน้าขันผสมงงงวยอยู่
อิมแจบอมบอกเรียกเขามากินข้าวตั้งหลายครั้งแต่เห็นยืนนิ่งอยู่ไม่ยอมเดินมาสักที
พอถามถึงสมาชิกคนอื่นว่าหายไปไหน  ก็โดนมือใหญ่ทาบทับหน้าผากถามว่าไม่สบายเหรอ


เราอยู่กันสองคนนะ
แจบอมบอกอย่างนั้น


ปาร์คจินยองยกมือหยิกแก้มตัวเอง


ความเจ็บคือสิ่งที่เขารู้สึก


 

*****




จินยองลืมตาขึ้นมาอีกรอบเพราะแรงเขย่า

เห็นมาร์คจ้องเขาด้วยความเป็นห่วงแล้วบอกให้ลงจากรถไปพักบนห้อง
เด็กหนุ่มเหลียวมองรอบตัว  นอกจากมาร์คกับเขาแล้วบนรถก็ไม่เหลือใคร

จินยองลงจากรถ มองไปยังประตูทางเข้า
เห็นแจบอมเดินกอดคอคุยกับแจ็คสันอย่างสนุกสนานเข้าไปในตึกแล้ว
เขาพยายามจะเดินตาม
ลืมสนิทว่ามาร์คยังอยู่ด้วย



ประตูลิฟท์ปิดลงตรงหน้าเขาพอดี


 

*****




จินยองโดนสะกิดให้ตื่น

เขาลืมตาเห็นแจบอมกำลังส่งยิ้มมาให้ แล้วฉุดเขาขึ้นมานั่งกับพื้นห้องซ้อม


เพลียแล้วยังจะมาชวนคนอื่นซ้อมพิเศษรอบดึกอีกนะ
แจบอมบอกแบบนั้น

ลีดเดอร์ของวงเดินไปเปิดเพลง แล้วดึงเขาขึ้นมาวอร์มร่างกาย
ทั้งที่เป็นเพลงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ร่างกายกลับเต้นตามได้โดยไม่ผิดท่า


สายตาเขาประสานกับแจบอมผ่านกระจก
แจบอมยิ้ม



เขายิ้มตอบ


 

*****




จินยองลืมตาขึ้นมาเพื่อจะพบว่าตัวเองเผลอหลับหนุนตักแบมแบมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

หนังที่เปิดดูด้วยกันที่หอเล่นไปถึงตอนไหนเขาตามไม่ทันแล้ว
เขาหันไปมองโซฟาที่ติดผนังอีกฟากของห้อง เห็นแจบอมกำลังแบ่งป๊อบคอร์นกินกับยองแจอยู่

จินยองขอตัวไปพักในห้อง แต่เพราะงีบไปหน่อยแล้วจึงยังหลับต่อไม่ลง
เขาจึงลุกขึ้นไปเปิดตู้เสื้อผ้าดึงลังเก็บของออกมา
ข้างในเป็นของจุกจิกที่เขาเก็บไว้ตอนย้ายของจากหอเก่า
ที่คาดผมหูหมาที่แจบอมเคยซื้อให้ตอนไปสวนสนุกด้วยกันยังอยู่

จินยองหยิบมันมาดูแล้วหวนคิดถึงเรื่องเก่าๆ
หวนนึกถึงความฝันในช่วงนี้ที่มีเพียงเขาและแจบอม


ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ความสนิทสนมที่เคยมีมันหายไป
เข้าใจว่าเมมเบอร์มากขึ้น จะให้แจบอมมาคอยดูแลเขาเพียงคนเดียวแบบเมื่อก่อนก็คงไม่ได้
แต่จากที่เคยคิดว่าตัวเองอยู่ในฐานะเมมเบอร์คนสนิท


ตอนนี้เริ่มไม่มั่นใจ


คิดเพลินๆไม่ทันระวัง ที่คาดผมในมือก็ถูกแย่งไป
หันไปเห็นยูคยอมยิ้มเริงร่าเอาไปสวมใส่
ความหวงที่โดนแย่งของที่คิดว่าสำคัญไปเริ่มบังตา จินยองพยายามแย่งคืน
แต่โดนเด็กตัวโตกว่ากวนประสาทจนอดโมโหไม่ได้ ผลักน้องล้มตึง

เมมเบอร์ที่เหลือที่ได้ยินเสียงเอะอะต่างวิ่งมาดู
อิมแจบอมยืนกอดอกมองเขาอยู่หน้าประตูด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความผิดหวังและเสียใจ



จินยองก็มองตอบกลับไปด้วยแววตาที่เสียใจไม่แพ้กัน


 

*****




ปาร์คจินยองสะดุ้งตื่น  เหงื่อโทรมกาย

ก่อนจะมีมือที่คุ้นเคยมาจับมือเขา และน้ำเสียงที่คุ้นหูพร่ำบอกเขาว่าไม่เป็นไร
จินยองบีบมือแจบอมแน่น ก่อนจะเล่าให้ฟังว่าพวกเขาทะเลาะกัน แล้วแจบอมก็จากเขาไป

แจบอมยิ้ม เอามืออีกข้างปัดผมปรกหน้าผากที่ชุ่มเหงื่อของเขาออก
แล้วบอกว่าเขาแค่ฝันไป ไม่ว่าอย่างไรเรายังจะมีกันและกัน


จินยองยิ้มไม่ออก



เพราะเขารู้ว่าคำสัญญาที่ได้ยินนี้เป็นเพียงแค่ความฝัน

ความฝันที่อยากจะให้มาแทนความจริงมากขึ้นทุกที



 

*****




คราวนี้เป็นยองแจที่ปลุกให้เขาตื่น

น้องมองเขาด้วยสีหน้าเป็นห่วงถามว่าเป็นอะไรไหมช่วงนี้เขาถึงตื่นยากกว่าเก่า
จินยองส่ายหัวบอกน้องไม่เป็นไร



ขณะที่มือแอบดันขวดยานอนหลับให้ซ่อนลึกเข้าไปใต้หมอนยิ่งกว่าเก่า


 

*****




จินยองตื่นเพราะรู้สึกถึงน้ำที่หยดลงบนใบหน้า

ลืมตาเห็นแจบอมถือแก้วน้ำอยู่เหนือหน้าเขา
ปล่อยให้ไอน้ำข้างแก้วหยดลงตรงคนที่นอนอยู่
จินยองโวยวายจนอีกฝ่ายหัวเราะ ก่อนจะยอมส่งน้ำให้หนุ่มรุ่นน้องกินแต่โดยดี

วันนี้ริมแม่น้ำฮันสงบเป็นพิเศษ คนไม่พลุกพล่านเหมือนอย่างเก่า
แจบอมหยิบไอพอดขึ้นมาก่อนจะส่งหูฟังข้างหนึ่งให้เขา
ไม่มีใครพูดอะไรปล่อยให้มีแต่เพลงที่ดังอยู่อย่างนั้น

สักพักจินยองเอื้อมมือไปกดปิดไอพอดแล้วดึงหูฟังออก
แจบอมหันไปมองแล้วดึงหูฟังออกตาม


สมมติว่า.. จินยองเริ่มพูด
วันหนึ่งบริษัทยุบโปรเจกต์ของเราแล้วจับเราไปรวมกับเทรนนีคนอื่นเพื่อเดบิวต์เป็นวงใหม่แจบอมจะคิดอย่างไร
แจบอมนิ่งคิด

ไม่รู้สินะ อาจจะเสียดาย ... นี่คือคำตอบที่เขาได้
แต่ถ้ายังได้อยู่ในวงการบันเทิงต่อไป และในวงนั้นมีนายรวมอยู่ด้วย ก็คิดว่าคงไม่เป็นไร


จินยองไม่รู้เหมือนกันว่าสีหน้าของเขาเป็นยังไง แต่สายตาของแจบอมที่มองมากลับอ่อนโยนลง แขนของคนโตกว่าเอื้อมมาโอบไหล่เขา

จริงๆตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว.. แต่ต่อให้เรื่องนั้นเป็นจริง แต่ถ้านายยังอยากทำโปรเจกต์นี้ต่อไป ไว้เราไปขอร้องจินยองพีดีกันดีไหม



จินยองยิ้ม แล้วพยักหน้า


 

*****




เสียงโหวกเหวกของแจ็คสันปลุกให้เขาที่แอบมางีบระหว่างรอแต่งหน้าทำผมเพื่อขึ้นเวทีตื่นขึ้น

เมื่อกี้แอบไปได้ยินพี่โนยองคุยกับแจบอมเรื่องพีดีมีแผนจะให้เจเจโปรเจกต์ออกอัลบั้มอีกรอบล่ะ แจ็คสันแจ้งข่าวก่อนจะโดนแจบอมที่เดินมาตามเขาไปแต่งหน้าชกเข้าที่แขนเบาๆฐานพูดมาก

กำลังอยู่ในช่วงพิจารณา แจบอมบอก... ว่าแต่นายอยากทำอยู่ไหม


จินยองยิ้ม... แล้วพยักหน้า



ดูท่าว่าคืนนี้เขาคงไม่ต้องพึ่งยานอนหลับ


 

*****




แจบอมปลุกให้เขาตื่นเพื่อลงจากรถ

จินยองเอาแขนเสื้อเช็ดคราบน้ำลาย ก่อนจะทำทีป้ายเสื้ออีกฝ่ายแล้ววิ่งหนี

เขากำลังมีความสุข
แต่ชั่ววูบหนึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่า
หากเขากลับไปทำเจเจโปรเจกต์แล้วจะยังฝันถึงแจบอมแบบนี้อยู่ไหม

เขาจะยังสามารถมีช่วงเวลาดีๆกับพี่ชายคนสนิททั้งในชีวิตจริงและความฝันได้หรือเปล่า
หากความฝันจบลง เขาคงเสียดายน่าดู


แต่คงไม่เป็นไร
แม้จะเสียแจบอมในความฝันไป แต่ถ้าได้แจบอมในชีวิตจริงกลับคืนมา



เขาก็คิดว่าคงไม่เป็นไร


 

*****




จินยองตื่นขึ้นกลางดึกเพราะรู้สึกหิวน้ำ

เขาย่องผ่านห้องน้องเล็กสองคนที่นอนหลับสนิทเพื่อจะไปยังครัว

หากแต่ไฟจากห้องเมเนเจอร์ที่ลอดออกมาจากประตูที่ปิดไม่สนิท อดจะดึงความสนใจไม่ได้
จินยองเปลี่ยนเป้าหมายการเดิน



ผมไม่รู้จะบอกเขายังไง... เสียงเคร่งเครียดที่คุ้นเคยของลีดเดอร์ดังลอดออกมาจากห้อง
จินยองรักโปรเจกต์นี้มาก ผมเห็นสีหน้าดีใจของเขาตอนบอกข่าวแล้วผมก็พูดไม่ออก


จินยองยืนนิ่งหน้าประตู


ผมจะบอกเขาได้ยังไงว่าผมไม่อยากทำเจเจโปรเจกต์ต่อ จะบอกเขายังไงว่าทุกครั้งที่เขาพูดถึงเรื่องนี้ผมเห็นแต่ความผิดพลาดที่อยากจะลืม



เขาไม่รู้หรอกว่าผมอึดอัดแค่ไหน ที่เขาพยายามจะฟื้นความหลังว่าเรายังเป็นเจเจโปรเจ็กต์กันอยู่




พี่โนยองพูดอะไรต่อหลังจากนั้นจินยองไม่รับรู้

ความหิวกระหายเหือดแห้งไปหมดแล้ว
มีแต่สมองที่สั่งการให้ขาพาตัวเองออกจากที่นั้นให้เร็วที่สุด

ก่อนจะได้ยินอะไรที่ยิ่งทำให้ใจแหลกสลาย
เหมือนความฝันที่พังทลายไปตรงหน้า



เหมือนแจบอม ไม่ใช่คนที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไปตั้งแต่ได้เอ่ยประโยคนั้นออกมา

 

*****




รู้ไหม ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับฮยองแบบนี้คือความฝันที่ดีที่สุดของผม 
เขาเคยพูดกับแจบอมในฝันไว้ครั้งหนึ่ง

ถ้าไม่ต้องตื่นขึ้นไปเจอความจริงอีกเลยก็คงจะดีนะ




ใช่...

ถ้าหากไม่ต้องตื่นอีกเลย


ปาร์คจินยองกลับเข้าห้องมาแล้วล้วงขวดยาออกมาจากใต้หมอน


ก่อนจะหยิบเม็ดที่หนึ่งเข้าปาก
.
.
.
.
ตามด้วยเม็ดที่สอง
.
.
.
.
และเม็ดที่สาม
.
.
.
.
และ
.
.
.
.

 



ずっと そばに 言って、
夢なら 覚めないで、

終らないで
ได้โปรดอยู่ด้วยกันตลอดไปเถอะนะ
หากเป็นฝัน 
อย่าได้ตื่นขึ้นเลย
อย่าได้จบลงเลย



end


เราเขียนฟิคเรื่องนี้ด้วยความรู้สึกว่าจินยองหวงช่วงเวลาที่เป็น JJproject จังเลยนะ
คือดูที่น้องให้สัมภาษณ์หรือดูในคลิปรายการแล้วก็รู้สึกว่าจินยองพราวด์มากเวลาพูดถึงโปรเจกต์นี้
แต่ไม่ได้หมายความว่าเรามองว่าพี่บีไม่รักโปรเจกต์นี้นะ เพียงแค่มันไม่เห็นชัดเท่าจินยองเท่านั้นเอง
อยากเขียนฟิคแสดงความรู้สึกของจินยองที่รักช่วงเวลานั้นมาก
แต่ไม่รู้ทำไมถึงออกมาเป็นรูปแบบนี้ได้ = = 

ขอบคุณที่อ่านจนถึงตรงนี้ค่ะ


ปล. ไม่ได้ตั้งเพลงให้เล่นอัตโนมัติไว้เพราะทำไม่เป็น orz

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ AdiQ จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

20 ความคิดเห็น

  1. #20 P.Ploy Kung (@lipaploy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:19
    โฮฮฮฮฮฮจินยองอ่า ทำไมกินยาเยอะขนาดนั้นล่ะ
    #20
    0
  2. วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 20:14
    เจบีแม่ง พูดโคตรทำร้ายจิตใจเลย นี่อยากเอายานอนหลับที่จินยองกินกรอกปากเจบีแทน
    #19
    0
  3. #18 zom
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 08:26
    ขอผ้าห่มมาเช็ดน้ำตาด้วยค่ะ จุกโคตรเลยค่ะ
    #18
    0
  4. วันที่ 6 เมษายน 2558 / 02:52
    อ่านแล้วต้องปาดน้ำตา อยากจะหยิบมีดมาแทงตัวเองก่อนอ่านจบ
    ฮือออออ ใจเต้นตึกๆเลยเหมือนโดนถีบลงเหวลึก TTT
    จินยองมาอยู่กับเรานะ ไม่ต้องไปอยู่กับคนใจร้ายแบบนั้น ฮรึกก 


    #17
    0
  5. วันที่ 6 เมษายน 2558 / 01:23
    เพลงจบตอนอ่านฟิคจบพอดี มันช่างประจวบเหมาะ ทุกอย่างจบไปพร้อมกัน แต่งได้น่าสนใจมากค่ะ ตัดไปมา อารมณํก็ตัดไปตามฉากด้วย เยี่ยม
    #16
    0
  6. วันที่ 6 เมษายน 2558 / 01:21
    หน่วงมาก ๆ พออ่านแล้วก็ทำให้คิดจริง ๆ ทำไมถึงมีแค่จินยองคนเดียวที่ยังจดจำช่วงเวลาเหล่านั้นได้ ในขณะที่แจบอมกลับลืม ?

    โลกแห่งความฝันที่มีแค่แจบอมจินยอง คือช่วงเวลาที่มีค่าสำหรับจินยอง ได้ทำตามความฝันร่วมกับพี่ที่รักและเคารพอย่างแจบอม

    บนโลกแห่งความจริง จินยองถูกลดความสำคัญเพียงเพราะมีคนที่แจบอมต้องดูแลมากขึ้้น
    แต่เราไม่ชอบที่จินยองต้องมานั่งคิดมากเลย ไม่ชอบที่ว่าจินยองพยายามจะอยู่กับความฝัน จนทำให้ลืมช่วงเวลาแหล่งวามเป็นจริง
    ถ้าเข้าไม่อยากที่จะจดจำก็ช่าง มีแค่เราที่จำจดได้ก็พอ

    ที่กินยานี่ไม่ใช่ว่าคิดที่จะทำร้ายตัวเองใช่มั้ย เราเสียใจทำไมต้องเป็นจินยองที่เจ็บปวด ฮือออออออออออออ
    #15
    0
  7. วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 13:49
    แง้ววววว จินยองอ่าาาาาาา T^T
    #14
    0
  8. #13 Tonson Kijwanichprasert (@panna-cotta3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 15:45
    มันอินมากกกกกก เหมือนเรื่องจริงมากจริงๆ ไม่รู้จะพูดยังไงอ่ะ เจ็บ
    #13
    0
  9. #12 นุ้งวีคนมึน (@sinnysummer) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:03
    โธ่ พี่จินยอง T^T
    #12
    0
  10. วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:20
    โอ้ยยยย ชอบมาก
    ไม่เคยอ่านแนวนี้เลย แปลกดี แต่เศร้ามากๆ deepเวอร์ๆ
    ฮือออออ อ่านแล้วรู้สึกเลยว่า เออเนอะ จินยองรักเจเจมากจริงๆ
    สงสารอะ ต้องเสียใจมากแน่ๆ จินยองงี่ ฮืออออ พี่ีบีบ้า!

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:20
    #11
    0
  11. #10 lilith kezafene (@lovenks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 16:52
    เศร้าอ่าาาา แต่แววตาจินยองตอนพูดถึงโปรเจกต์นี้มันน่ารักมากกกก แอบโกรธพี่บี๋เบาๆนะตอนนี้ TT
    #10
    0
  12. #9 ELFICEZaa (@elficezaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 02:50
    ทำไมแอบเศร้า T []T แต่ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่สร้างสรรค์ผลงานดี ๆ ให้อ่านกัน ขอบคุณมาก ๆ นะคะ
    #9
    0
  13. วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 23:16
    เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 

    พี่บี T__________________T 

    ไม่อยากทำก็เอานยองมาเลย ไม่ยกให้แล้ว 



    5555555 



    ขอบคุณไรท์สำหรับฟิกนะคะ อยากบอกว่าเป็นฟิกที่แต่งได้มีสเน่ห์มาก

    เสน่ห์ของมันคือการไม่มีคำพูด มีแต่บทบรรยาย ตัดไปตัดมา ชอบมากค่ะ 

    อยากให้แต่งอีกหลายๆเรื่อง อิอิอิอิ เค้าชอบอ่านฟิกสั้นนะ มันจบในตัวของมัน 

    ไม่อยากรอนาน T__T (อยากให้ปมลงเอยกับนยองไวไวว่างั้น555555555)

    ขอบคุณอีกครั้งค่ะ 
    #8
    0
  14. วันที่ 17 ตุลาคม 2557 / 20:34
    โอ้ย T^T

     สงสารจินยอง ทั้งๆที่รัก JJP มากขนาดนี้ หวังเอาไว้ทุกอย่าง มาได้ยินแบบนี้คงเสียใจน่าดู TT
    #7
    0
  15. #6 เดร
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 22:46
    ฮืออออ....มันจุกอ่ะ เศร้ามากกก ¥____¥

    จินยองผู้ไม่ยอมรับความเปลี่ยนแปลง

    ผู้ที่กวงบุคคลและเวลาในอดีต ¥___¥
    #6
    0
  16. #5 mintjae (@mymint0426) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 18:55
    ฮืออออออ เศร้าจังงงงง แต่ชอบนะะ T T
    #5
    0
  17. วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 15:13
    พี่หมอพบ้า ;_________________; เราว่าที่เราเริ่มไว้โหดแล้วนะ พี่หมอเอามาสรุปได้โหดหนักกว่าอีก

    นี่เข้าใจจินยองนะว่าโหยหาช่วงเวลานั้นมาก ถึงจะลำบาก ถึงจะไม่ success แต่ก็เป็นช่วงเวลาดีๆที่คิดถึงเสมอ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องยึดติดขนาดนั้น คือมันมาไกลขนาดนี้แล้ว ไม่มีอะไรที่จะกลับไปเหมือนเดิมได้อยู่แล้ว (ซึ่งตรงนี้จินยองก็คงรู้แหละมั้งถึงเลือกที่จะฝันมากกว่าเก็บเกี่ยวเอาจากความจริง) ในเมื่อมันสวยขนาดนั้นก็น่าจะเก็บเอาไว้นึกถึงตอนที่คิดถึงมันมากกว่าจะย้อนกลับไปแล้วโดนจิกหัวขึ้นมาเจอความจริงทุกครั้งที่ตื่น คือจินยองไม่ใช่คนโง่อะ ทำไมจ่อมจมขนาดนี้ เป็นไบโพลาร์ไปแล้วหรืออาการข้างเคียงจากยานอนหลับใช่มั้ย TT__TT

    ที่น่าด่าอีกคนคือพี่บี ผ่านตรงนั้นมาด้วยกัน ไม่รู้สึกว่าน่าสนุกที่จะได้กลับหวนนึกถึงอดีตอีกครั้งเหรอ ไร้เยื่อใยขนาดนี้ แล้วสามปีที่ผ่านมาคืออะไร ;_________________;

    ถ้าจินยองหลับไปหนนี้แล้วไม่ตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกว่าพี่บีคงไม่รู้ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุ จินยองต้องจมอยู่ในฝันหลอกตัวเองไปเรื่อยๆโดยที่อีกคนไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวอะไรเงี้เหรอ

    แงงงงงงงงงงงงงงงงง

    /me วิ่งไปกรี๊ดในโอ่ง
    #4
    0
  18. วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 13:32

    ไม่รู้ทำไมถึงร้องไห้ แต่มันหน่วงมากกกกกกกกกกก TT ฮืออออออ เพลงให้มากอ่ะ จะบ้าตาย

    #3
    0
  19. วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 08:03
    จะบอกว่าเปิดฟิคมาละแอบตกใจนิดนึง เราเคยมีซูดีพล็อตความฝัน-ความจริงแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่จบ (ตามเคย) เออแต่ตอนจบที่คิดไว้ก็แบบนี้เลยนะ 555555555555 ในเมื่อความจริงมันเฮงซวยก็อยากจะอยู่ในฝันตลอดไป 


    อ่านละสงสารจินยองที่ดูยึดติดกะวันเวลาตอนนั้นมากเหลือเกิน ส่วนอีกใจนึงก็(เหมือนจะ)เข้าใจพี่บีมั้ง คือนี่นอนคิดประเด็นนี้จากมุมพี่บีตั้งแต่เมื่อคืนจากที่หาเรื่องมโนหน่วงกันไว้ นั่งรถมาทำงานตอนเช้าก็ยังคิดอยู่ (อินมาก55555555555) ว่าที่พี่บีไม่ค่อยแสดงออกเพราะมีอะไรหลายอย่างที่ตัวเองอยากจะทำรึเปล่า อยากจะทำเรื่องเหล่านั้นก็ต้องก้าวไปข้างหน้าแทนที่จะโหยหาและยึดติดกับอดีต(ที่ว่ากันตรงๆไม่ค่อยสำเร็จ) ดูจากที่นางสัมภาษณ์และพูดไว้ใน 4things show อะนะว่าอยากทำนู่นทำนี่ อย่างที่พี่หมอบอกอะว่าไม่ใช่ไม่รัก ยังจำสีหน้านางตอนดูคลิปจจปจใน 4things show ได้ แต่ตอนนี้มันมีอะไรหลายอย่างที่ต้องทำมากกว่าจจปจแล้ว 











    เอนี่เวย์ แม้จะร่ายยาวอย่างเข้าอกเข้าใจมาขนาดนั้น น้องก็เกลียดพี่บีในเรื่องนี้ค่ะ55555555555555555555555555555555 พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง! ตบให้เงิงยุบเลย ฮื่ออออออออออออออออออออออออออ

    ส่วนจินยองอย่าคิดสั้นสิคะ พี่มั้กขึรวยนะ(!?) 


    #2
    0
  20. วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 04:05
    โอยยยย ตะไมหน่วงได้ขนาดนี้ก๊ะะะะะ นี่จะร้องตั้งแต่ประตูลิฟต์ปิดลงตรงหน้าละค่ะ โฮฮฮฮฮ T-T /ตีอิแจ๊ค /พาล๕๕๕๕
    จินยองดูหลีกหนีความจริงมาก อยากกลับไปมีกันและกันเหมือนเมื่อก่อนงี้ นี่ก็เจ็บปวดหัวใจแทนเขา พฮรึกกก
    ชอบการเล่าเรื่องแบบนี้จังเลยค่ะะะ ฝันแล้วก็ตื่นแล้วก็กลับไปฝันจนไม่อยากตื่นแล้วสุดท้ายความจริงที่เจอก็ทำให้อยากจะตื่นอยู่ในฝันของตัวเองตลอดกาลอะไรแบบนี้ โฮรวววว ร้องไห้ดีกว่า
    ภาวนาให้ขวดยาที่จินยองหยิบมากลายเป็นขวดวิตามินซีที่อยู่ใกล้ขวดยานอนหลับนะคะ แงงงงงง T-T

    ปล. พี่แจบอมใจร้ายมาก! ชั้นขอทุบฟันหน้าพี่ทีนึงค่ะ! ฮึ่ยยย!



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 ตุลาคม 2557 / 04:06
    #1
    0