【 Take care 】แสดงความ ดู แล

ตอนที่ 4 : {วันที่3}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 399 ครั้ง
    21 ต.ค. 58



{วันที่ 3}




  
  
หลังจากมื้ออาหารผมก็เดินกลับขึ้นห้องพร้อมกับพี่คุณพี่อุ่นโดยมีพวกพี่เป็นไทพี่เพื่อนเดินตามขึ้นมาด้วย
   
   “ถ้า อยากเข้าทัดเทพจริง เดี๋ยวฝากรุ่นน้องคนนึงดูแลให้ได้นะ เหมือนว่าจะเรียนอยู่ที่นั่นเหมือนกัน น่าจะประมาณปีสามไม่ก็ปีสี่แล้ว” พี่เพื่อนว่าขึ้น เลยทำให้พี่คุณหันขวับไปมองอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ ดูท่าพี่เขาคงไม่พอใจมาก
   
   “เรื่องนี้ไว้ค่อยคุยกันเพื่อน” พี่คุณว่า
   
   พี่เพื่อนเบนความสนใจจากผมหันไปหาพี่คุณเมื่อได้ยินประโยคขัดประเด็น “แล้วต้องคุยเรื่องไหนก่อน?”
   
   “ก็เรื่องที่ตกลงจะเรียนที่ไหนกันแน่นี่ไง”
   
   “อ้าว ตกลงไม่เรียนทัดเทพหรือไง?”
   
   เจ้าของเรื่องอย่างผมเห็นพี่เพื่อนพูดแบบนั้นก็รีบแทรกตอบขึ้นมาทันที “เรียนครับ”
   
   “เพทาย” เสียงดุ ๆ ของพี่คุณก็ดังขึ้นตาม “เดี๋ยวเราคุยกันก่อน”
   
   “งั้น ฉันพาเพื่อนกลับห้องก่อนดีกว่า ขอหลบภัยล่ะ” พี่เป็นไทว่าขำ ๆ แล้วเอื้อมมือมาโอบไหล่พี่เพื่อนไว้ แบบที่พี่คุณก็ค้อนกลับไปอย่างไม่เล่นด้วย
   
   “เลือกที่อื่นที่ไม่ใช่ทัดเทพไม่ได้หรือไง” พอสองคนนั้นหายออกจากห้องไปแล้วพี่คุณก็หันมาถามผมด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิดไม่น้อย
   
   “คุณครับ” แล้วก็เป็นพี่อุ่นที่เอ่ยเสียงปราม ๆ ขึ้นมา “นั่งก่อนครับ”
   
   พี่ คุณเหลือบตาไปมองพี่อุ่น ก่อนจะนั่งลงที่เตียงด้วยท่าทางขัดใจ “ก็ไม่รู้จะไปเรียนที่นั่นทำไม ที่อื่นมีเยอะแยะ ดันจะเรียนมหาลัยประจำ”
   
   “ผมเรียนได้ครับ ผมอยากไปเรียนที่นั่น” ผมว่า
   
   “มันไกล แล้วมันก็ต้องอยู่หอด้วย ระเบียบก็เยอะ แถมเราเพิ่งย้ายมากรุงเทพ จะไปอยู่ยังไงได้”
   
   “ผมสิบแปดแล้วพี่คุณ”
   
   “มันไม่เหมือนกัน ที่บ้านเรากับกรุงเทพมันคนละเรื่อง ที่นี่ไม่มีป้ากิ่งคอยดูแลนายแล้วนะเพทาย”
   
   ผมขมวดคิ้วฉับเมื่ออีกฝ่ายพูดจาเหมือนกำลังดูถูกว่าผมเป็นเด็กทำอะไรด้วยตัวเองไม่ได้อย่างนั้น
   
   “นี่พี่คุณกำลังจะบอกว่าผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีป้ากิ่งงั้นเหรอครับ?”
   
   “พี่พูดแบบนั้นเหรอ?”
   
   พออีกฝ่ายสวนกลับมาด้วยอาการที่ทำให้ผมไม่อยากจะเอ่ยปากต่อคำอีก ผมก็หยุดพูดแล้วเบนสายตาหนีเขา
   แล้วห้องก็เงียบไป เสียงที่ดังขึ้นมาแผ่ว ๆ หลังจากนั้นก็คือเสียงถอนหายใจของพี่อุ่น
   
   “ไม่ทะเลาะกันสิครับ พูดกันดี ๆ ก่อนนะ” พี่อุ่นเดินเข้ามานั่งข้างผม “ทำไมถึงอยากเรียนทัดเทพครับน้องทาย?”
   
   “ผมอยากไปอยู่หอครับ” ไม่อยากมาอยู่ที่นี่ให้เป็นภาระคนอื่น “ผมอยู่ได้”
   
   พี่อุ่นยิ้ม “รู้ใช่ไหมครับว่าพวกพี่ไม่เคยเห็นว่าทายเป็นภาระ”
   
   “…”
   
   “พวก พี่อยากให้ทายมาอยู่ที่นี่ จะได้อยู่ด้วยกันมีอะไรก็คุยกันได้ ปรึกษากันได้ บ้านคนเยอะ ๆ ก็สนุกนะ ไม่อยากให้คิดว่าเห็นเป็นภาระหรือปัญหาที่ต้องมาดูแลแก้ไขอะไรเลย”
   
   “…”
   
   “ที่พี่อยากบอกก็มีแค่นี้แหละ แต่ถ้าสุดท้ายแล้วทายก็ยังอยากไปเรียนทัดเทพพี่ก็จะเคารพการตัดสินใจของทายนะ”
   
   ผม ยังคงเงียบยามที่คนตรงหน้าเอ่ยปากด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแบบนั้น เอาเข้าจริงถึงตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกเกรงใจแปลก ๆ เวลาคุยกับพี่อุ่น “ผมอยากเรียนครับ” แต่สุดท้ายคำตอบผมก็ยังคงเป็นแบบเดิมอยู่ดี
   
   “เดี๋ยว นะ ใครอนุญาต นายพูดของนายเองคนเดียวเลยโอบอุ่น!” พี่คุณว่าเสียงดังแล้วเดินเข้ามาขมวดคิ้วอยู่ข้าง ๆ พี่อุ่น “ฉันตกลงให้นายตัดสินใจตั้งแต่เมื่อไหร่”
   
   “คุณลุงคุณป้ายังไม่ว่าอะไรเลยครับ น้องอยากเรียนที่ไหนก็ให้น้องเลือกสิคุณ”
   
   “ก็ให้เลือกไง แต่ไม่ใช่มหาลัยประจำนั่น”
   
   “คุณครับ”
   
   “…”
   
   มองแล้วผมก็คิดนะว่าพี่คุณเองก็คงตอบไม่ถูกเวลาพี่อุ่นเรียกชื่อขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราวกับทั้งปรามทั้งขอร้องแบบนี้    
   คนที่รับมือยากจริง ๆ ผมว่าคงเป็นพี่อุ่นนี่แหละไม่ใช่ใครที่ไหนเลย
   
   “โอเค” ผมเลิกคิ้วแล้วขยับตัวนั่งหลังตรงเมื่อพี่คุณว่าขึ้นมาพลางถอนหายใจอย่างยอมแพ้ “แต่มีข้อแม้ว่าต้องกลับมานี่ทุกศุกร์”
   
   ผมพรูลมหายใจออกสั้น ๆ เมื่อพี่คุณหันมาเอ่ยปากเสียงเข้มให้ต้องพยักหน้ารับ “ครับ”

   “ยังไงพรุ่งนี้พี่จะเข้าไปที่มหาลัย กลางเทอมแล้วแบบนี้ยิ่งเริ่มเรียนเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”
   
   ผมพยักหน้า แล้วยกมือไหว้ “ขอบคุณนะครับพี่คุณ”
   
   “แต่ถ้าคืนนี้เปลี่ยนใจ พรุ่งนี้ก็บอกพี่ทันนะ”
   
   ผมยิ้ม “ไม่เปลี่ยนใจหรอกครับ”
   
   “เฮ้อ” พี่เขาส่ายหัว “ดื้อให้มันได้ตลอดนะเพทาย”
   
   ผมเม้มปากนิ่ง ให้พี่คุณเองก็ส่ายหน้าไปมา
   
   “เอ้า ไปอาบน้ำแล้วมานอนเถอะ” พี่อุ่นตบมือเบา ๆ เพื่อยุติสงครามเย็นที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง “เดินทางวันนี้ก็คงเหนื่อยพอแล้ว”
   
   คุยกันอีกนิดหน่อยพวกพี่เขาก็เดินออกจากห้องไป ผมเลยลุกไปล็อคประตูแล้วมานอนพักที่เตียง    
   ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันทำให้การดีดตัวจากฟูกนุ่ม ๆ ไปอาบน้ำเป็นไปได้ยากขึ้นทุกที
   

   ครืด ครืด
   
   เสียงสั่นของโทรศัพท์ที่วางทิ้งไว้ตรงโต๊ะข้างทีวีตั้งแต่มาถึงบ้านนี้ดังแว่วเข้าหู    เลยลุกขึ้นไปหยิบขึ้นมาดู   
   ก็ต้องรู้สึกใจกระตุกไปแรง ๆ กับสายเรียกเข้าที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอ
   
   ‘❤’
   
   รูป หัวใจสีแดงที่เม็มไว้แทนสัญลักษณ์บางอย่างที่ผมเคยยิ้มมุมปากยามเห็นมันแสดง ขึ้นบนหน้าจอพร้อมเสียงเรียกเข้า บัดนี้กลับดูซีดอ่อนและเลือนลางไม่สดใสอย่างที่เคย
   
   แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นผมก็ยังคงแอบถามตัวเองในใจเสมอว่าทำไมผมไม่เคยเปลี่ยนหรือลบมันออกจากรายชื่อเบอร์โทรศัพท์เลย
   
   ยืนมองจนสายตัดไปอยู่สองถึงสามสายนับจากหยิบมือถือขึ้นมา เสียงสั่นก็เงียบหายไป พร้อม ๆ กับเสียงข้อความที่ดังขึ้นในเวลาต่อมา
   
   ‘Text Message
   Today 20:13 PM
   
   ทายเป็นอะไรไปคะ? เปิดโทรศัพท์แล้วไม่ใช่เหรอ? หลายเดือนแล้วนะคะที่ฟ้าติดต่อทายไม่ได้เลย ทายยังไม่รู้สึกดีขึ้นอีกเหรอ    
   ทีมบาสเป็นห่วงทายมากเลยนะคะ ไปหาทายที่บ้านป้ากิ่งก็บอกว่าทายไม่ยอมออกจากห้อง    
   ฟ้าไปหาทายเกือบทุกวันเลยรู้ใช่ไหม ฟ้าเป็นห่วงทายมากนะ ฟ้าอยากเจอทายนะคะ แล้ววันนี้ที่มหาลัยก็ลือกันว่าทายลาออกแล้ว    
   ไปหาที่บ้านก็ไม่เจอทายเหมือนเคย ขอร้องล่ะค่ะ รับโทรศัพท์ฟ้าหน่อยนะ มีอะไรบอกฟ้าหน่อยนะคะ เราเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?’
   
   ผมลากสายตาอ่านข้อความยาวเหยียดที่ส่งมาใหม่อย่างคิดอะไรไม่ออก    
   ยังมีข้อความอีกเป็นสิบเป็นร้อยที่ถูกส่งมาตอนที่ผมปิดเครื่องและยังไม่ได้ถูกเปิดอ่าน และคิดว่าผมคงยังไม่อ่าน
   
   เพราะตอนนี้คำถามของฟ้ามันกำลังสั่นสะเทือนดังก้องอยู่ในหัวผมซ้ำไปซ้ำมาเหมือนถูกใครพูดกรอกหูดัง ๆ ไม่หยุด
   
   นั่นสิ…เราเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?
   
   แล้วทำไมผมถึงเห็นเธอจูบอยู่กับเพื่อนของผมล่ะ?

   


   ก๊อก ก๊อก

   “ฮื่อ..”

   เสียงอะไร…รำคาญชะมัด

   ก๊อก ก๊อก

   ฮึ้ยย!

   ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

   “ตื่นแล้วครับ” ผมขมวดคิ้วแล้วเอ่ยปากตอบไปดัง ๆ พลางขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด    

   แต่เสียงเคาะประตูนั่นก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง เลยทำให้ต้องสะบัดตัวลุกจากเตียงอย่างรวดเร็ว แล้วสืบเท้าไปเปิดประตูห้องนอน
   
   “ตื่นแล้วครับ!”
   
   พอบานประตูเปิดออก ก็เจอพี่คุณยืนอยู่หน้าห้องและกำลังก้มดูนาฬิกาข้อมืออยู่ เขาเงยหน้าขึ้นสบตาผม “สิบเอ็ดนาที ยี่สิบสามวิ”
   
   ผมถอนหายใจ “ถ้าจะถึงขั้นจับเวลาก็ไขกุญแจเข้ามาเลยก็ได้นะครับพี่คุณ”
   
   “เก้าโมงครึ่งแล้ว ไปอาบน้ำแล้วลงไปกินข้าว ทุกคนเขาออกไปทำงานกันหมดแล้ว”
   
   “แล้วพี่คุณไม่ไปเหรอครับ?”
   
   “ก็มีเด็กต้องดูแลนี่ไง ไปอาบน้ำ”
         
   ผมมองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก แต่สุดท้ายก็ยอมหันหลังเดินไปเข้าห้องน้ำแต่โดยดี
   
   อาบน้ำเพียงไม่นานผมก็เดินออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินลงบันไดไปด้านล่างตามที่อีกฝ่ายบอก    
   ทั้งบ้านเงียบสงบมีเพียงเสียงนกร้องที่ถูกเลี้ยงแขวนอยู่หน้าบ้านหลายสิบกรง    
   คิดว่าบ้านนี้คงชอบเลี้ยงนกมาก ซึ่งเป็นเรื่องดีที่ตื่นมาแล้วได้ยินเสียงจิ๊บ ๆ แว่วเข้าหู
   
   กวาดสายตาไปรอบ ๆ ก็ยังไม่เจอใคร แสงแดดอ่อน ๆ พาดเข้ามาในตัวบ้าน    
   ต้นไม้นอกหน้าต่างขยับไหวล้อกับลมจนอดใจไม่ได้ที่จะก้าวเท้าเข้าไปใกล้ขอบหน้าตาแล้วเปิดบานกระจกเพื่อรับลม
   
   “ลงมาแล้วก็มานั่งกินข้าว”    

   เสียงพี่คุณดังมาจากด้านหลังผมเลยรีบหันกลับไปมอง เจอแผ่นหลังอีกฝ่ายกำลังหายเข้าไปในซุ้มประตูด้านขวา ผมเลยก้าวเท้าตามไปเร็ว ๆ
   

   มาถึงก็เห็นพี่คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะยาว ๆ บนโต๊ะมีข้าวต้มที่กำลังส่งควันร้อน ๆ หอมเตะจมูก กับนมสดพร้อมน้ำส้มแก้วใหญ่    
   ผมเดินเข้าไปนั่งด้านหลังชามตรงข้ามกับอีกฝ่ายแล้วเงยหน้ามองพี่คุณ
   
   “ป้ากิ่งบอกนายไม่กินนม”
   
   ผมพยักหน้า “ไม่ชอบเท่าไหร่ครับ”
   
   “แต่ก็ไม่ยักเตี้ยแหะ”
   
   ผมยิ้ม “เล่นกีฬาครับ”
   
   “แต่ถ้ากินได้ก็คงดีนะ นมมันมีประโยชน์”
   
   “ผมชอบกินน้ำเต้าหู้มากกว่า”
   
   “งั้นไว้วันหลังให้คนซื้อไว้ให้”
   
   “ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวผมไปอยู่หอจะหาซื้อกินเอง”
   
   อีกฝ่ายขมวดคิ้ว “ทำไมถึงได้อยากออกไปอยู่คนเดียวนัก”
   
   ผมไม่ได้ตอบอะไร อีกฝ่ายเลยถอนหายใจแล้วลงมือทานข้าวต้มตรงหน้าไปโดยไม่ได้จี้ถามต่ออีก









◦  ⍟   ◦  ⍟  ◦  ⍟  ◦  ⍟  ◦  ⍟  ◦  ⍟  ◦  ⍟  ◦








  
      ใช้เวลาขับรถจากบ้านพี่อุ่นมาก็ประมาณสองชั่วโมงนิด ๆ  ไม่คิดว่าจะไกลได้ขนาดนี้เหมือนกันครับ
   ทั้งที่รถก็ไม่ได้ติดอะไรมาก แต่ระยะทางก็ทำให้กินเวลาไปนานเหมือนกัน เพราะฉะนั้นกว่าจะมาถึงก็กินเวลาไปเกือบบ่ายสองแล้ว

   ตอนนี้ผมนั่งรออยู่ตรงม้านั่งด้านนอก ส่วนทางพี่คุณหายไปในห้องคณบดีมหาลัยตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
   รออีกไม่นานประตูห้องก็เปิดออก พร้อมพี่คุณส่งยิ้มมาให้ ในมือถือซองเอกสารสีน้ำตาลบาง ๆ อยู่

   เขายื่นมาให้ผม “เอ้า ถือไว้แล้วไปส่งให้อาจารย์ในห้องนะ เดี๋ยวเขาจะขอสัมภาษณ์อะไรนายเล็กน้อย”

   ผมเลิกคิ้ว แล้วชี้นิ้วมาทางตัวเอง “สัมภาษณ์?”

   “ใช่ จะให้เริ่มเรียนกลางเทอมพร้อมเพื่อน ๆ ปีหนึ่งเนี่ยแหละ ไม่ต้องไปสอบเข้าใหม่ เสียเวลา”

   “ได้เหรอครับ?”

   พี่คุณพยักหน้า “เดินตรงเข้าไปแล้วเลี้ยวขวาห้องทำงานใหญ่ ๆ ห้องแรกนั่นแหละ”

   ผมรับซองมาถือแล้วมองหน้าพี่คุณที่พยักหน้าส่งมาให้ผมอีกครั้ง ก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินไปตามที่พี่คุณบอก
   มาถึงผมก็ได้มานั่งรออยู่ในห้องขนาดใหญ่ที่มีลักษณะเหมือนห้องทำงานของอาจารย์ หรือ ผู้อำนวยการระดับสูงตามที่ผู้หญิงด้านหน้าบอก

   รอ จนรู้สึกว่าตัวเองน่าจะเริ่มหายตื่นเต้นไปแล้ว ก็ได้ยินเสียงประตูเปิดพร้อมเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาจากด้านหลัง เลยลุกขึ้นยืนแล้วหันไปทางฝ่ายนั้น

   ผู้ชายวัยกลางคนที่ยังคงดูดีในชุดสูทเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามผมพลางบอกให้ผมนั่งลงได้

   “สวัสดี เรียกอาจารย์ทัพก็ได้”

   ผมยกมือไหว้ “สวัสดีครับอาจารย์ทัพ”

   คนตรงข้ามผมพยักหน้า แล้วรับซองน้ำตาลจากผมไปเปิดแล้วหยิบเอกสารข้างในออกมา ปราดตามองเล็กน้อยแล้วเงยหน้ามองผม

   “เพทาย วุฒิกรกุล ย้ายมาจากมหาวิทยาลัยxx ที่เชียงใหม่ กลางเทอมต้นของปีหนึ่ง ถูกต้องนะ?”

   “ครับ”

   “คะแนนดีมากเลยนี่ เกรดระดับนี้ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ เข้าที่ไหนก็คงสบาย แล้วนี่เป็นนักกีฬามหาลัยด้วย?“

   ผมเงียบแล้วพยักหน้า

   “ครูจะไม่ถามเรื่องเหตุผลที่ลาออกจากมหาลัยเก่าแล้วกันนะ แต่อยากรู้ว่าทำไมถึงเลือกเข้ามาเรียนที่นี่”

   ผมสบตากับอีกฝ่ายนิ่งไปนิด แล้วเคาะนิ้วลงที่หน้าตักตัวเองเบา ๆ เพื่อหาคำตอบในหัว “ผม…”

   “อือฮึ” อีกฝ่ายครางเสียงรับแล้วพยักหน้าเพื่อบอกว่ากำลังรอฟัง

   “ผมแค่อยากจะลองเปลี่ยนตัวเองน่ะครับ อยากลองใช้ชีวิตคนเดียว อยากลองอยู่และเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ ที่นี่”

   “แล้วตัวเองเมื่อก่อนมันไม่ดียังไงถึงได้อยากเปลี่ยน”

   “…”

   “แล้วถ้าเปลี่ยนตัวเองที่นี่แล้วยังไม่ชอบอีก จะเปลี่ยนที่เรียนอีกหรือเปล่า”

   “…”

   คำถามอะไรเนี่ย…มันมีผลอะไรกับการเข้าเรียนงั้นเหรอ?

   “ตอบได้ไหมเพทาย?”

   “ผมไม่เข้าใจคำถามครับ”

   “ไม่เข้าใจว่า?”

   “ว่ามันเกี่ยวกับการศึกษาของผมต่อจากนี้ยังไง”

   “หึ” อาจารย์หัวเราะเบา ๆ  แล้วยิ้มให้ผม “เอาเถอะ อย่างไรขอบคุณมากที่มาวันนี้นะเพทาย ยินดีที่สนใจมหาวิทยาลัยทัดเทพของเรา”

   “เสร็จแล้วหรือครับ?”

   “เสร็จแล้ว กลับดี ๆ ล่ะ”

   ผม เผลอขมวดคิ้วเมื่ออีกฝ่ายว่าแบบนั้น แต่ก็ยอมพยักหน้าแล้วลุกขึ้นอย่างสับสน พุ่มมือไหว้ลาอาจารย์อีกครั้งก่อนจะหันหลังเดินออกมา



   เดินพ้นประตูห้องกิจการออกมาก็เจอพี่คุณนั่งดื่มกาแฟรออยู่ตรงโต๊ะหินอ่อน

   อีกฝ่ายหันมามองผมพอดี “เสร็จแล้วเหรอ?”

   “ครับ”

   “ว่าไงบ้างล่ะ?”

   “คงต้องหาที่ใหม่แล้วมั้งครับ”

   “ทำไมล่ะ ไม่ชอบ?”

   “เขาคงไม่รับผมหรอกมั้ง”

   “จะไม่รับได้ยังไง”

   “…ไม่รู้สิ”

   “พูด อะไรน่ะ ภายในสามวันนี้เดี๋ยวเขาก็ติดต่อมา” พี่คุณหัวเราะแล้วลุกขึ้นยืน “ไป กลับบ้านเถอะ เดี๋ยวแวะซื้ออะไรของใช้ที่ห้างก่อนด้วยแล้วกัน”

   ผมถอนหายใจแล้วคลายกล้ามเนื้อไหล่ลง ก่อนจะก้าวเท้าเดินตามอีกฝ่ายไปที่รถ







   tbc…
   


      มาแล้วค่าา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 399 ครั้ง

673 ความคิดเห็น

  1. #581 wonnybum (@wonnybum) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 21:04
    ลุ้นนะเนี่ยตกลงใครได้เป็นพระเอก
    #581
    0
  2. #562 _jkbam_ (@niyay123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 01:46
    นี่ฉันยังไม่เจอพระเอกใช่มั้ย....
    #562
    0
  3. #517 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 07:50
    พระเอกคิวทองงง
    #517
    0
  4. #486 K-NaThan (@K-NaThan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 20:19
    ห่วงตั้งแต่ตินแรกๆแล้ว ไม่บอกเลิกนางนั้นจะดีเหรอ?? เผื่อเป็นปัญหาในอนาคตก็อยาสิ-^-
    #486
    0
  5. #433 Nubcha (@Nubcha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:40
    หน่อง งงงงง
    #433
    0
  6. #409 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 08:13
    ถ้าไม่รู้จักอุ่นจากเรื่องเปนไทนี่คิดว่าคุณเป็นพระเอกอะบอกเลย555
    #409
    0
  7. #375 ni_ky (@ni_ky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 23:45
    ตอนแรกคิดว่าพระเอกคือพี่รักคุณอ่ะ ถ้าไรท์ไม่เบรคความคิดเราว่าพระเอกยังไม่ออก
    #375
    0
  8. #367 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 09:26
    เป็นเรื่องแรกที่งงพระเอกมาก คิวไม่ว่างใช่ไหมคะ55555
    #367
    0
  9. #348 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 15:39
    ฟ้านี่ยังกล้าติดต่อมาอีกนะ ทายน่าจะเคลียร์ไปเลยนะ 
    แล้วตกลงพระเอกคือใครล่ะเนี่ย ถ้าไม่ออกมาจะคิดว่าเป็นรักคุณแล้วนะ 55555
    #348
    0
  10. #330 knarins (@ninglky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 12:40
    พระเอกจะยังไม่มาจริงๆหยออออออ
    #330
    0
  11. #295 Mune (@uzsy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 05:25
    อยากให้ทายสู้กับปัญหาตรงๆอกะ หนีไปมันก็ไม่ได้ทำให้อะไรๆมันดีขึ้นอะ .____.
    #295
    0
  12. #250 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 22:59
    ทายบอกทุกคนไปเลยก็ได้ปะ เพือนเก่าแฟนเก่า จะได้จบๆ
    #250
    0
  13. #177 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2559 / 22:45
    นายเอกเหรอคะ แลดูโลเลลังเลจริงๆ
    #177
    0
  14. #163 fa-rong (@say-ning) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:28
    บอกต่งขัดใจความดื้อของเพทาย55555
    #163
    0
  15. #83 nice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 10:24
    วุ่นวายจริงๆเลยชีวิตน้องทาย🏃🏃🏃
    #83
    0
  16. #34 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 05:14
    ยัยฟ้านี่ต้องการอะไร ทำไมยังพยายามติดต่อเพทายอยู่? รักหรือ? ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะถ้ารักคงไม่ทำแบบนั้น
    #34
    0
  17. #23 SummerMay3105 (@SummerMay3105) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 06:53
    ฟ้ายังโทรหาน้องทายอยู่ นี่แสดงว่ามันต้องมีเงื่อนงำอะไรสักอย่างล่ะ
    #23
    0
  18. #14 Poohkyung (@Poohkyung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 22:09
    ใครคือเนื้อคู่ของเพทายกันนะ แล้วจะได้เข้ามหาลัยนั้นรึเปล่า ลุ้นกันต่อไป #มาอัพไวๆนะครับ
    #14
    0
  19. #13 { i M o O a U i } (@imooauimk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 07:33
    รอพระเอกด้วยคน จะเป็นรุ่นน้องเพื่อนรึเปล่านะ ที่จะมาคอยดูแลน้องทาย
    #13
    0
  20. #12 YL.fay (@amarin-fay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 06:24
    รู้สึกว่าอ.ทัพเป็นคนประเภทเดี๋ยวกับอุ่นเลยแฮะ 55555
    #12
    0
  21. #11 ELFALLEH3898108 (@evezaka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 23:28
    พระเอกออกช้าจุง นุ้งเพทายมา กรุงได้ไม่กี่วันเองยอมๆ  #นั่งรอพระเอก
    #11
    0
  22. #10 JCkicuri (@jckicuri) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 21:26
    เราติดตามๆ ><
    #10
    0