คัดลอกลิงก์เเล้ว

"Hanyatode Pon" 1859

โดย ~WipCreaM~

ทะ ทำไม ทำม๊ายยยย ทำไมผมถึงตัวหดเหลือตัวกะเปี๊ยกแค่เนี้ย แล้วไหน แล้วไหนจะไอ้เจ้ากรรมการคุมกฏกิ๊กก๊อกนั้นอีก นี้มันอะไร นี้มันอะรายกันนนนนนน..... พระเจ้า!!!~

ยอดวิวรวม

2,289

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


2,289

ความคิดเห็น


14

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 ส.ค. 53 / 02:35 น.
นิยาย "Hanyatode Pon" 1859 "Hanyatode Pon" 1859 | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Kateikyoushi Hitman Reborn

Hanyatode Pon

เป็น ฟิคแปลงนะค่ะ แปลงมาจากโดเล่มนึงของท่าน อ. uruchiya น่ะค่ะ แล้วก็พึ่งหัดเขียนฟิคใหม่ด้วย อาจจะยังใช้ภาษาไม่ค่อยดีน่ะค่ะ ยังไงก็ติชมด้วยน่ะค่ะ เม้นสักนิดนะค่ะ จิตจะได้แจ่มใส จะได้มาอับเพิ่ม -0-

ขอแจ้งนะค่ะว่า แถบสีแดงคือความคิดของตัวละครน่ะค่ะ


เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ส.ค. 53 / 02:35


“อ๊ะ... ง่ะ... อึก... ง๊า... กะ...กะ...กลัวง่ะ...”  โก คุเดระ หนุ่มน้อยหน้าสวยที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในสภาพหนุ่มหน้าสวยแต่อย่างใด แต่ตอนนี้กลับอยู่ในร่างกายของเด็กทารกหรือดูแล้วเหมือนตุ๊กตาก็ว่าได้และมี เหตุบางอย่างทำให้เจ้าตัวต้องอยู่ในสภาพนี้ ตอนนี้เจ้าตัวกำลังตัวสั่นและร้องไห้ด้วยความกลัว ความกลัวที่มาจากชายหนุ่มร่างสูงที่ใส่ชุดกักคุรัน กรรมการผู้คมกฎที่น่ากลัวที่สุดในโรงเรียนนามิโมริ ฮิบาริ เคียวยะ นั้นเอง

“เจ้า นี้ผิดระเบียบ ต้องยึด” เสียงของกรรมการผู้คุมกฎโรงเรียนนามิโมริเอ่ยขึ้น กับเจ้าห่วยสึนะในมือก็อุ้มเด็กทารกตัวเล็กหรือตุ๊กตาดีละ (ก๊ะมันเหมือนนี้ ไรเตอร์ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี 55+) O[]Olll หน้าสึนะตอนนี้

“เอ๊ะ....อ๊ากกกกกก...? O[]olll ผมโกคุเดระ ซึ่งตอนนี้กำลังตกใจอย่างสุดชีวิต [ตูทำผิดอาร๊ายยยย ถึงผิดระเบียบเนี้ยยยยย] และนี้คือเสียงร้องโหยหวน + ความคิดของโกคุเดระครั้งสุดท้าย

ย้อนกลับไปเมื่อเวลา 7.42 A.M.

“ห๊าวววว.... งึมๆ งัมๆ ”  เสียงหาวของโกคุเดระนะค่ะ =w=” [ง่วงชะมัด เมื่อคืนนอนซะดึก มัวแต่คลุกอยู่กับไดนาไมต์เกือบทั้งคืน] หนุ่ม น้อยร่างบางนามว่า โกคุเดระ ฮายาโตะ ซึ่งตอนนี้กำลังเดินไปโรงเรียนพร้อมเจ้าฮิเบิดร์ที่เกาะอยู่บนหัวเจ้าตัว ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้เรื่องด้วยแหะ

“เอ๊ะ...! อะไร?...” [อ๊า....รุ่นที่10] ไม่ เพียงแค่คิดเปล่าร่างบางยังคงทำตัวให้ดูโมเอะ+หูกระต่ายออกโผล่ออก ทำตาใสแป๋วเหมือนลูกหมา แบล๊คกราวรอบๆเจ้าตัวก็เห็นจะมีดอกไม้บานอยู่

[โชคดีจังเลยแหะ เจอรุ่นที่10แต่เช้า ทำให้หายง่วงไปได้ในทันตาเลย] ไม่คิดเปล่าร่างบางยังคงทำท่าจะเรียกผู้เป็นนายของตอน “อรุณสาหวัด คร๊า......”

“นี้สึนะ วันนี้ฉันยังไม่เห็นโกคุเดระเลยเนอะ นายว่ามั้ย”ชายหนุ่มนักกีฬาเบสบอลร่างสูงกล่าวกับเพื่อนของตน ที่เดินด้วยกันข้างๆ

“อืม นั้นสิไม่รู้ว่าโกคุเดระคุงจะเป็นอะไรหรือเปล่า ช่วงนี้เห็นแอบนอนในคาบทุกวันเลย”เด็กหนุ่มร่างเล็กผมออกจะฟูๆเล็กน้อยตอบ กับชายหนุ่มนักกีฬา

“555+ อย่างเจ้านั้นนะไม่เป็นอะไรหรอกสึนะไม่ต้องไปคิดมาก มันไม่ตายง่ายๆแน่”พูดเสร็จชายหนุ่มนักกีฬาก็หัวเราะออกมาเหมือนคน โง่+อารมณ์ดีอยู่ทุกเวลา (มันบ้าหรืออารมณ์ดีกันแน่เนี้ย ไรเตอร์)

[อะ ไอ้เจ้าบ้าเบสบอล มันบ่นอะไรของมันเนี้ย แถมยังทำตัวสนิทสนมกับรุ่นที่ 10 มากเกินตูอีก ยอมไม่ได้ ยอมไม่ได้เฟ้ย] “แฮ่...แฮ่.....” ชายร่างบางซึ่งตอนนี้ทำหน้าเหมือนกับโกรธใครมานานนับ 100 ปี กำลังขู่คำราม เบาๆไม่ให้ใครได้ยินนอกจากเจ้าตัว [เจ้าบ้านั้น กวนบาทาดีโว้ยยยย อิดฉาริสยา]

“เอ๊ะ นั้นฮายาโตะจังนี้ มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ละ”เสียงแบบนี้ คำพูดแบบนี้จะเป็นใครไม่ได้ถ้าไม่ใช่เสียงของอาเจ๊สุดโหดนามฉายาว่า “แมงป่องพิษ “  ที่ชอบทำอาหารแปลกๆที่ผู้คนกินไม่ได้ มาให้เสมอๆ และเป็นคนเดียวที่ทำให้ร่างบางผู้นี้ยอมศิโรราบ เพราะเพียงแค่ร่างบางเห็นหน้าพี่แก รางบางก็ยืนไม่อยุ่+ปวดท้องขึ้นมาทันที ครั้งนี้ก็เช่นกัน

“จ๊า กกกกก.....อ๊ากกกก....โอกกกก.....”ช่างเป็นเสียงร้องโหยหวนเสียจริงๆ ก็ในเบื่อรางบางผู้นี้ที่ไม่ทันตั้งตัวได้หันไปหาต้นตอเสียงเรียก ก็ทำให้ร่างบางแทบไม่ได้สติกันเลยทีเดียว บวกกับท่าทางไกล้ตายของร่างบางแล้วช่างดูน่าสงสารเสียนี้กระไร

“หืม...ได้ จังหวะเหมาะพอดีเลย งั้นลองชิมคุกกี้ชิ้นนี้หน่อยนะ ฮายาโตะจัง”พูดจบเบียงกี้ก็ได้หยิบคุกกี้ขึ้นมาชิ้นนึงยัดเข้าปากของร่างบาง โดยที่ร่างบางไม่รู้สึกตัวเพราะชอคจากการได้เห็นหน้าพี่สาวต่างมารดาอย่าง แรง

ในเวลาต่อมา....

“อึ๊....เอ๊ะ....”ร่างบางได้ค่อยๆปรือตาขึ้นมาทีละนิด ทีละนิด พอปรับเลนต์ตาได้แล้วจึงทำตากระพริบ ปริบๆก่อนจะอยู่ในขั้นงง[นี้ มันที่ไหนเนี้ย ละ ละ แล้ว.....อ๊ากกกกกกกกกกกกกก.....นี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ยทำไมตูถึงตัวหดเล็ก ลงเหมือนตุ๊กตาอย่างนี้ละเฟ้ย เห้ยใครก็ได้ช่วยตอบตูที๊.....] ร่าง บางที่ตอนนี้เข้าขั้นโคม่าเพราะจู่ๆพอฟื้นขึ้นมาร่างกายของตนก็ได้หดเล็ก เล็กเสียยิ่งกว่าทารก เหมือนตุ๊กตายัดนุ่นน่ารักๆซะมากกว่า

“ไม่จริงน่า...เพราะคุกกี้อาเจ๊หรอไงเนี้ยตูถึงได้ตัวหดเหลือแค่เนี้ย โอ้ยพระเจ้าจ๊อด กระทะหอยทอดมันยอดมาก....”(บ่นไรของแกนะก๊กจัง/ไรเตอร์ - -) ไม่บ่นเปล่าร่างบางที่ตอนนี้ตัวเล็กเหมือนตุ๊กตายังปล่อยโฮออกมาไม่รู้ว่าจะเพราะชอคหรืออะไรกันแน่

“ไม่ ได้การแล้ว ผมต้องไปหารุ่นที่ 10 แล้วให้รุ่นที่ 10 ช่วยปรึกษาคุณรีบอร์นอีกทีนึง”พูดจบร่างบางก็ตัดสินใจวิ่ง แต่เดียวก่อนถ้าคุณโทรมาตอนนี้ ไม่ใช่ล่ะ ไรเตอร์รั่วเอง - - แต่เดียวก่อนร่างเล็กๆที่ตอนนี้ทำท่าวิ่งกลับวิ่งได้แค่3เซ็น ก็ล้มแผละ

ใช่ล้มแผละจริงๆพร้อมทั้งหัวทิ่มขมำ แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ลดละความพยายาม [รุ่นที่ 10 คร๊าบบบ...] ร่างเล็กนึกถึงนายเหนือหัวก่อนที่จะทำการวิ่งอีกครั้ง แล้วก็เป็นอีกครั้งที่ออกตัววิ่งได้เพียงแค่ 5เซ็น ก็ล้มแผละอีกรอบ [นะ นะ นี้มันอะไรก๊านนนนน] ร่างเล็กได้สบถออกมาในความคิดเท่านั้นไม่ได้ตะโกนออกมาแต่อย่างใดแต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

[หึ ใครมันจะไปยอมฟระ เพื่อรุ่นที่ 10] ร่างเล็กที่ตอนนี้ทำหน้าโมโหแต่โมเอะสุดๆได้เงยหน้าขึ้นพร้อมทั้งไปสบตากับเจ้าหมาตัวนึงเข้า [เอ๊ะ...เจ้าหมานั้น หึหึหึ ตูก็ฉลาดเหมือนกันนี้หว่า] ร่างเล็กที่ตอนนี้กำลังแสยะยิ้มออกมาอาจจะทำให้ใครๆกลัวแต่ไม่ใช่กับร่างนี้แน่ๆ กำลังคิดอะไรอยู่ไม่มีใครรู้

ตัดมาฉากสึนะกับยามะโมโตะ

“อ๊ะ” สองเสียงได้อุทานออกมาพร้อมๆกัน ก็จะไม่ให้อุทานออกมาได้ไงละก็ในเมื่อตอนนี้หน้าโรงเรียนนามิโมริมีสมาชิก ผู้คุมกฏทำการเฝ้าประตูโรงเรียนอยู่นั้นเอง แล้วแต่ละคน หน้าคนหรือหนังหมาฟระนั้น -  -

“555+ อะไรกันเนี้ยเจ้าพวกนั้น ตลกชะมัดเลยเนอะสึนะ พวกนั้นมันมาคุมกฏหรือมาถ่ายหนังเนี้ย 555+” เสียงของชายร่างสูงซึ่งเป็นผู้ถือครองแหวนแห่งพิรุณได้หัวเราะร่วนออกมา

“เหอะๆ นี้นายยังหัวเราะได้อีกอยู่หรอ ยามะโมโตะ”ร่างบางตอบพร้อมหันหน้าที่ตอนนี้ซีดจัดไปทางเพื่อนของตน =[]=lll

“หะ หะ ไม่เอาน่าสึนะ นายคิดมากไปได้ไม่มีอะไรหรอก”ร่างสูงตอบพร้อมตบบ่าน้อยๆเป็นการปลอบใจ แต่ใบหน้ายังคงยิ้มไม่รู้เรื่องรู้ราวกับเขา [ยามะโมโตะนี้ดีจังน๊า... ไม่ต้องคิดไรมากวันๆก็ยิ้มแป้นแล้นอย่างเดียว] สึ นะที่ยังคิดได้ไม่ทันไรจู่ๆก็เหมือนมีอะไรกระแทกเจ้าตัวเข้าอย่างจัง “อ๊อก อ๊ากกกกกกกกกกกก” และนั้นก็คือเสียงร้องรันทน + โหยหวนของเจ้าห่วยสึนะ “อะ อะไรกันเนี้ยยยย เจ็บชะมัดเลย” สึนะสบถเบาๆพร้อมกับเอามือลูบหัวของตนป้อยๆ “ไม่เป็นอะไรนะสึนะ”เสียงของยามะโมโตะตะโกนออกมาพร้อมกับวิ่งมาดูด้วยความ เป็นห่วงเพื่อน

“หึ.... เจ้าสัตว์กินพืชชั้นต่ำ มาหกล้มอะไรตรงนี้หนะ” จะเป็นเสียงใครไปไม่ได้น้ำเสียงเยือกเย็นเย้ยหยัน พร้อมกับบรรยากาศกดดันแบบนี้มีเพียงคนเดียวเท่านั้น “ฮิบาริ เคียวยะ” กรรมการคุมกฎที่แข็งแกร่งที่สุด

“อ๊า กกกกก คะ คะ คะ คุ คุ คุ คุณฮิบาริ” ตะโกะเรียกออกมาไม่เป็นภาษาพร้อมกับถอยหลังกรูดอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ใบหน้าของสึนะเหมือนกับโดนดูดเลือดออกไปจนหมดสิ้น ใบหน้าที่เคยมีสีสัน มีเลือดฝาด ตอนนี้กลับแห้งผาก ซีดอย่างเห็นได้ชัด นี้ถ้าฉี่ราดออกมาแล้วไม่อาย เขาคงจะทำไปนานแล้ว

“หือ...” เหมือนกรรมการผู้คุมกฎจะไปสังเกตเห็นอะไรเข้า อะไรที่แปะอยู่กับกระเป๋านักเรียนของเจ้าสึนะจอมห่วย อนาคตบอสรุ่นที่ 10 คนใหม่กันนะ

“.....นั้น...” ช่างเป็นคำพูดที่สั้นดีจัง - - แต่เพียงแค่คำๆเดียวก็ทำให้สึนะต้องผวาแร้วรีบขานรับออกไปทันที “คะ ครับ” [นี้ ชีวิตตูกำลังจะดับลงแล้วใช่มั้ยเนี้ย ลาก่อนชีวิตที่มีแต่เสียงหัวเราะ ลาก่อนชีวิตที่สนุกสนาน ลาก่อนนะทุกคน ลาก่อนการเป็นบอสรุ่นที่ 10 เพราะฉันคงจะไม่รอดเป็นแน่แท้เวลาที่อยู่ต่อหน้าคุณฮิบาริ]สึ นะได้บอกลาชีวิตนี้ก่อนตายภายในความคิดและจิตใจ แค่เจอหน้าก็จะตายแล้วเหมือนจะไม่รอด และเหมือนจะรู้ตัว แต่ทว่ามันกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้นนี้สิ

“เจ้านั้น......”

“เอ๊ะ?......” (ตัดจบนะค่ะ พร้อมกับย้อนขึ้นไปอ่านบทแรกเลยค่ะ - -)

 

 

ณ ห้องกรรมการคุมกฎ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต

[นะนี้มันอะไร๊ อะไรกันไอ้ชุดบ้าๆแบบเนี้ย ตูไม่ใช่ลูกกระจ๊อกหรือลูกน้องกรรมการคุมกฎนะเฟ้ยที่จะต้องมาใส่ไอ้ชุดแบบนี้] อยากรู้ละสิว่านู๋ก๊กลูกแม่ใส่ชุดอะไร  ตอน นี้ร่างเล็กได้อยู่ในชุดนักเรียนภายในเป็นเสื้อเชิตสีขาวปลายเสื้อหลุดออกมา อยุ่ด้านนอกเผยให้เห็นหัวเข็มขัดนิดหน่อย ภายนอกนั้นเป็นเสื้อนอกสีดำไม่ติดกระดุมเผยให้เห็นเสื้อเชิตสีขาวด้านใน ส่วนที่แขนเสื้อด้านขวามีปลอกแขนติดไว้ว่ากรรมการคุมกฏ(มั้ง - - อ่านยุ่นไม่ออกเลยไม่รู้จะอธิบายว่าอะไรดี)

“อ๊ากกกก” [ไอ้บ้า ไอ้กรรมคุมกฏงี่เง่า ติ่งต๊อง ตูอยากจะตะโกนด่าออกไปถ้าไม่ติดว่าตูพูดออกมาไม่ได้น๊า....] ร่างเล็กตะโกนโหวกเหวกโวยวาย พร้อมส่ายหัวเล็กๆจนหัวจะหลุดออกมาก็ว่าได้ แต่ในสายตาอีกคู่ที่จับจ้องอยู่นั้น [น่ารัก.....] ใช่ สายตาอีกคู่คิดว่าร่างเล็กตรงนี้เป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่รูปร่างหน้าตาคล้าย กับคนรักของเขา คนรักที่ขี้โหวกเหวก โวยวาย ปากดีอยู่ตลอดเวลา แถมยังตรงกับ Conseb ที่ ว่า เป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่น่ารักและมีประกายระยิบระยับ ไม่คิดปล่าวมือหนาก็ได้ใช้นิ้วจิ้มไปที่พวงแก้มป่องๆของร่างบาง “อ๊อก...” เสียงร่างบางได้สบถออกมา จะอะไรซะอีกละถึงจะพูดไม่ได้แต่ก็มีความรู้สึกนะ อย่างน้อยก็สบถได้ละว๊า ว่ามันเจ็บ ใช่มันเจ็บก็ไอ้มือหนาๆใหญ่ๆเนี้ย เล่นจิ้มมาที่พวงแก้มป่องๆของร่างบางนี้สิ ถ้าเป็นร่างปกติธรรมดามันก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรหรอก แต่ว่าร่างนี้มันไม่ปกตินี้สิ “โอ๊ะ.. อ๊ะ.. อ๊อก” แล้วก็มีเสียงร้องตามมาอีกหลายๆเสียง เพราะร่างสูงไม่ได้ทำการจิ้มเพียงครั้งเดียว แต่เขากับจิ้มแก้มป่องๆนั้นจนระบบไปหมด [ปึด ปึด ปึด ถ้าฉันไม่ได้อยู่ในร่างปัญญาอ่อนนี้นะ แกไอ้เจ้ากรรมการคุมกฏกิ๊กก๊อก แกได้กินระเบิดฉันแน่] ร่าง เล็กคิดเคียดแค้นออกมาในใจ ก็เขาจะไปทำอะไรได้เล่าในเมื่อตัวหดเหลือแค่เนี้ยลำพังจะวิ่งไปหารุ่นที่ 10 ยังทำไม่ได้แล้วจะไปสู้อะไรไอ้เจ้าบ้านี้ได้ละ คิดแล้วมันก็น่าโมโห “งั่ม” ใช่ค่ะรีดเดอร์มันคือเสียงงับของลูกก๊กไรเตอร์เอง - -  ร่าง บางได้งับเข้าที่นิ้วเรียวยาวของร่างสูง สาเหตุคงเพราะทนความรำคาญกับความช้ำที่พวงแก้มไม่ได้เลยโมโหปนหงุดหงิดงับ เข้าที่นิ้วเรียวซะงั้น

!?........นี้แก.....หิวอย่างนั้นหรอ” (ท่านฮิช่างซื่อบื้อซะจริง เขารำคาญก็ยังไม่รู้อีก/อยากตายเรอะไรเตอร์ 0[]0)

[ตะ ตูอยากจะบ้ากับมัน นี้มันเห็นฉันเห็นแก่กินเรอะไงเนี้ย ถึงได้ถามว่าฉันหิว - - แกจะบ้าเรอะไอ้กรรมการกิ๊กก๊อก ฉันอ่ะรำคาญแกหรอกเฟ้ยถึงได้งับไปฟระ หัดเข้าใจหน่อยเด๊] เสียง ลมเย็นๆพัดเอาเศษใบไม้ปลิวผ่านร่างบางไป “เอ้านี้”ร่างสูงบอกพร้อมทั้งยัดป๊อกกี้มาให้แท่งนึง ยัดนะค่ะยัด - - “อ๊ากกกกกกกก... โอ้ยยยยยยย” [จะเจ็บ เจ็บเป็นบ้าเลย ไอ้บ้าเอ้ยนี้แกจงใจใช่มั้ยเนี้ย จงใจยัดไอ้ป๊อกกี้บ้าๆเนี้ยใส่ปากฉันใช่ม๊ายยยย] ร่างบางบ่นอิดออนในใจ ก็จะอะไรซะละในเมื่อไอ้ป๊อกกี้ที่ยัดมาอ่ะมันกระแทกเข้าไปในพวงแก้มบางๆน้อยๆของเขา [เจ้านี้เป็นอะไรเนี้ย ไม่กินงั้นหรอหรืออะไร หรือกินไม่ได้นะ]ร่างสูงคิดในใจก่อนจะหยิบร่างบางให้มาอยู่บนไหล่ของตน พร้อมกับหยิบป๊อกกี้ขยับๆไปมาผ่านสายตาร่างบาง [นี้มันจะให้ตูกินดีๆไม่เป็นไงวะ - -]แต่ถึงร่างบางจะคิดแบบนั้น แต่ก็ไม่วายงับป๊อกกี้ที่ร่างสูงขยับไปมาผ่านสายตาไป [โอ้ตูก็เก่งเหมือนกันนี้หว่าที่งับป๊อกกี้เวลามันขยับไปมาอยู่ได้] ร่าง บางคิดในใจ ก่อนจะตั้งท่างับป๊อกกี้อีกรอบแต่ครั้งนี้กลับไม่ใช่พอจะกระโจนงับไอ้ป๊อก กี้เจ้ากรรมก็เข้าไปในปากของร่างสูงซะแล้ว พลันให้ร่างเล็กหล่นตุ๊บลงบนตักของร่างสูง [อ่ะ ไอ้เจ้าบ้านี้ –[]- คิดจะลองดีกับฉันงั้นเรอะ แกไอ้เจ้ากรรมการคุมกฏกิ๊กก๊อก]ร่าง บางสบถภายในจิตใจที่ชุ่มไปด้วยความโกรธ ก็จะไม่ให้โกรธได้ไงในเบื่อร่างสูงดันกินป๊อกกี้ที่ร่างบางจะงับจนหล่นตุ๊ บลงมา เสียงอึกทึกครึกโครมภายในห้องกรรมการคุมกฏจนทำให้คุซาคาเบะรองกรรมการคุม กฏเกิดความเป็นห่วงจึงรีบเปิดประตูเข้าไปทันที ”คุณฮิบาริคร๊าบบ เกิดอะไรขึ้นครับ” สิ้นเสียงคุซาคาเบะเหมือนสิ้นใจ ก็ในเมื่อภาพตรงหน้านั้นกำลังเห็นนายของตนงับป๊อกกี้อยู่ฝั่งนึง ส่วนอีกฝั่งนึงนั้นร่างเล็กก็ทำการงับไว้เช่นกัน มันช่างเป็นภาพที่ดูโมเอะ+ความคลั่ง ซะเหลือเกิน [จ๊ากกก ภะ ภาพแบบนี้มัน โดนใจผมมากครับ] ไม่เพียงแค่นึกเปล่าบัดนี้เลือดในตัวของคุซาคาเบะจะหมดตัวเพราะไอ้เลือดกำเดาของเจ้าตัวนั้นไหลโจ๊กๆ ออกมา

 
ไว้เดี๋ยวมาอับต่อน่ะค่ะ - -   ภาพประกอบค่ะ เวลาจิ้นจะได้เห็นภาพ ลูกก๊กโมเอ๊ะ.......





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ~WipCreaM~ จากทั้งหมด 4 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • นิยายวาย

    เรื่องสั้น

    2/2289

    14

    0%

    7 ส.ค. 53

  • อื่น ๆ

    1

    0/9

    1

    0%

    10 ส.ค. 59

  • แฟนฟิคอื่นๆ

    4

    0/1222

    28

    0%

    3 เม.ย. 54

  • อื่น ๆ

    48

    18/15058

    896

    0%

    10 ต.ค. 53

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

14 ความคิดเห็น

  1. #14 nampeung
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 20:11
    ก๊กจังน่ารัก

    ภาพได้ใจมากกกกกกกกก
    #14
    0
  2. วันที่ 20 เมษายน 2556 / 00:24
    มาอัพต่อโดยด่วนสนุกมากๆเลย
    #13
    0
  3. วันที่ 18 เมษายน 2556 / 16:27
    หนูก๊กน่ารักมากก!!!
    สู้ ๆ นะคะไรเตอร์ ชอบอ๊ะ!
    #12
    0
  4. วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 00:33
    ก๊กโมเอ้ที่สุดใน 3 จักรวาล!!!!!!!!!!!!!!!! อ๊ากกกกกกกกกกก!!!!
    #11
    0
  5. #10 คนแปลกหน้า
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 22:05
    โกคุจังน่ารักจริงๆเลย
    #10
    0
  6. วันที่ 18 เมษายน 2554 / 22:12
     น่ะ น่ารัก -.,-
    #9
    0
  7. วันที่ 3 เมษายน 2554 / 19:32
    เอิ่ม...สุด ๆ เลยว่ะ =A= (น่ารักสุด ๆ♥)
    #8
    0
  8. #7 -__-!
    วันที่ 29 มีนาคม 2554 / 17:00
    อันนี้เคยอ่านแล้ว น่ารักดีนะคะ ^^v
    #7
    0
  9. วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 23:13
    แอร๊ย~น่ารักมากมาย

    มาอัพต่อไวๆนะคะ
    #6
    0
  10. วันที่ 12 ตุลาคม 2553 / 10:41
    โอ้~
    โกคุจังน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกก>O<
    แล้วมาอัพต่อน้า^O^
    #5
    0
  11. วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 12:32
    เม้นวั้ยก่อนแร้นกัล
    ว่างๆ แระจาเข้ามาอ่าน ฮิ ฮิ
    แต่เปนกำลังจัยให้เขียน 1859 เยอะๆ นะ
    เพราะว่าเค้าชอบอ่ะตะเอง~
    #4
    0
  12. #3 สุดสวยยย
    วันที่ 9 สิงหาคม 2553 / 22:58
    อิเตี้ยย



    เด๋วมาอ่านต่อน๊ะ



    ง่วงแระ



    ^^
    #3
    0
  13. วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 22:58

    ค่ะแล้วจะมาอับต่อน่ะค่ะ ความจริงก้อใกล้จะจบแล้วล่ะค่ะ อยากให้มีคนอ่านเยอะๆจะได้อับเรื่องต่อไป -0- แต่ไรเตอร์ขี้เกลียดนี้สิ T^T พึ่งหัดแต่งเรื่องแรกน่ะค่ะ ยังไงก้อแนะนำติชมทีนะ - -

    #2
    0
  14. #1 ไม่หนับหนุน 5986 อย่างแรงงง
    วันที่ 8 สิงหาคม 2553 / 11:09
    น่ารักมากค่ะ



    รีบมาอัพนะคะ >w
    #1
    0