เด็กช่างรักจริง เคยได้ยินไหมครับคุณ? [Yaoi] {End}

ตอนที่ 10 : Chapter 9 :: เขิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    31 มี.ค. 58

ตอนที่ เขิน




ทำไมคุณ …. คุณ โธ่ ! เดี๋ยวค่อยมาคุยเรื่องรถ ขึ้นห้องไปก่อนเลยไปครับ ให้ไวเลย



คนฟังเลิกคิ้วงงเมื่ออีกฝ่ายโวยวายใส่ทันทีที่มาถึงหน้าคอนโด



อะไร?”



เออน่า เดี๋ยวพวกมันมาก็เป็นเรื่องหรอก



อะไรล่ะ?”




ยังคงถามด้วยความงง พวกไหนจะมา แล้วทำไมต้องเป็นเรื่อง? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วยล่ะเนี่ย ไม่เข้าใจจริงๆ



ก็…. ใครให้คุณแต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้เล่า! ไปเลยเร็ววววว ขึ้นห้องไปเลย เดี๋ยวผมไปช่วยเช็ดหลังให้เหมือนคราวก่อน



ปุณณ์ยกยิ้มขึ้นขับให้ใบหน้าเรียวคมที่แต่งหน้าจนดูสวยอยู่แล้วยิ่งสวยเข้าไปอีก ประกอบกับบุคคลที่สามที่ยืนอยู่ไม่ไกลเมินหน้าไม่หันมามองทางนี้แม้แต่นิดเดียว ชนะเห็นๆ



“… จะเช็ดให้จริงอ่ะ ? อย่าช้านะ ไม่งั้นโดนแน่



คร้าบบบบบ ไปเร็ว เดี๋ยวพวกมันแซว




สรุป พวกนั้นน่ะพวกไหน



ปิ๊นๆๆๆๆๆ



ไอ้พิชโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย พวกกูมาแล้ว เฮ้ยใครวะ!



พิชกุมขมับทันทีที่เห็นกายโผล่หน้ามาจากรถพร้อมกับบรรดาเพื่อนร่วมก๊วนที่พากันโผล่หน้าตามมาเป็นแถวจากช่องหน้าต่าง



ไปเร็วๆ เลยคุณ เดี๋ยวผมไปรับที่ห้องครับ



โอเค




ปุณณ์เดินหนีขึ้นห้องไปก่อน ดูจากกลุ่มเพื่อนพิชแต่ละคนพาวเวอร์แรงสมกับเป็นวัยรุ่นใจร้อน ปล่อยให้พิชรับหน้าไปแล้วกัน 







ไอ้พิชเมื่อกี๊ใครวะ โคตรวิ๊งเลย ไฟหน้าคอนโดมึงส่องนี่กูนึกว่าเทวดา !



เวอร์ละเชี่ยกาย ไม่มีไรๆ ไปๆ ขึ้นห้องดีกว่า



พิชไล่ต้อนเพื่อนเข้าไปในคอนโด 



ไม่ได้เว่ย บอกมาก่อนใครวะ? อ้าว ไอ้น้องอ๋องมาอยู่นี่ได้ไง?”



ฮึก ฮืออออออออออออออ



อ๋องสะดุ้งเพราะเสียงก่อนน้ำตาจะเริ่มรื้นอีกครั้ง



ไอ้กายตะคอกน้องทำไมวะ เด็กมันขี้กลัว ไปๆ หยุดร้องขึ้นห้องครับๆ ไปเว่ยพวกมึง



รอจนรถมาจอดครบทีมก็ไล่ต้อนกันขึ้นไปคอนโด มีน้องอ๋องแสนงอแงยืนหลบอยู่มุมลิฟต์ไม่กล้าเงยหน้าสบตาใคร พี่พิชอาจจะไม่น่ากลัว แต่เพื่อนพี่พิชแต่ละคนโคตรน่ากลัว! พกพาความสูงและความหนามากันเต็มพิกัด



ไอ้น้องยืนดีๆ ดิ๊



แดนจับไหล่อ๋องให้ยืนดีๆ เห็นเด็กหงอแล้วมันก็สงสาร หน้าพี่กายก็ช่างรับแขกเหลือเกิน หรือไอ้เด็กนี่มันจะขี้ตกใจเกินไป เฮ้อ



ครับ …”



กูแวะชั้นนี้นะ พวกมึงไปก่อนเลย อ่ะไอ้กายคีย์การ์ดห้องกู เดี๋ยวกูตามขึ้นไป



พิชยกมือลาก่อนจะรีบเดินออกจากลิฟต์ไป อ๋องตั้งท่าจะเดินตามแต่ก็โดนคนอื่นเบียดจนเดินตามไปไม่ได้ เงยหน้ากลับมาก็เห็นแต่ละคนจ้องมา .. ฮืออออ 



อะไรวะมองก็ร้อง ไอ้นี่เป็นตุ๊ดมั้ยเนี่ย เฮียพิชเขาไม่ชอบคนงอแงนะโว้ย




แจ๊สที่ยืนอยู่ข้างๆ ดันหัวน้องสายรหัสตัวเองเบาๆ มันจะรอดมั้ยเนี่ย?



คะ ครับ




แล้วทุกคนก็ถอนหายใจพร้อมกัน ในที่สุดมันก็เลิกร้องสักที คณะนี้มันก็มีแต่ชายถึกกับหญิงทนจะหาคนมานั่งเป่าปี่น่ะไม่ค่อยมี พวกเขาเลยไม่มีใครชินสักที!








อ่าวทำไมมาเร็ว?”



ก็มาหาคุณก่อนค่อยขึ้นห้อง จะล้างตัวเลยมั้ยครับ? ผมจะได้ช่วยเช็ด



อ้อ เอาสิ เข้ามาเลย นัดเพื่อนมาทำอะไรกันล่ะ กินเหล้าหรอ?”



พิชเดินนำมาในห้องพูดไปก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวเองออกแล้วสะบัดเสื้อขึ้นพาดบ่า หยิบแก้วน้ำที่รินทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ขึ้นดื่ม พลางหันกลับไปสบตาอีกฝ่าย



ครับ เอ่อ อ่า .. ผมขอกินน้ำหน่อยนะ



ปุณณ์ยิ้มขำเมื่อเห็นพิชหน้าเริ่มขึ้นสีเรื่อรีบเดินผ่านเข้าไปในโซนครัว ทำเหมือนไม่เคยเห็น ทีคราวก่อนไม่ยักจะเขิน ขาวเหมือนเดิมเปี๊ยบไม่เห็นจะต่างจากวันนั้น



รีบๆ ตามมาล่ะ ร้อนจะแย่ หาว ….”




    วางแก้วเสร็จก็เดินลากเท้าเข้าห้องน้ำไป ส่วนพิชรีบยกขวดน้ำซัดเข้าไปหลายอึก แค่มองแผ่นหลังขาวๆ ทำไมมันใจเต้นวะ ก็เคยเห็นนี่หว่าว่าเนียนขนาดไหน ซิกแพคอีก โว้ยยยย เพ้อเจ้ออะไรวะ!!!!



   “คุณ เฮ้ย! ผมขอโทษๆๆๆๆๆ



   พิชรีบกระชากประตูปิด ก็ ก็นึกว่า .. อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



   “นี่! ทำไมไม่เคาะประตูก่อนห๊ะ?”



   ปุณณ์เปิดประตูออกมากระชากเสียงถามเอาเรื่อง ตอนนี้มีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวเรียบร้อยไม่เหมือนตอนที่ไอ้เด็กบ้านี่เข้าไป เสียตัวทางสายตาเลยกู!



   “ก็ มะ .. ไม่รู้ ผมขอโทษครับ ผม มะ ไม่ได้ตั้งใจ



   พิชพยายามทำเสียงไม่ให้สั่น แต่พอพูดไปมีวิวเป็นแผ่นอกขาวๆ แล้วมันก็ใจตุ้มๆ ต่อมๆ โอ้ยจะขาวไปไหนเนี่ย ถึงจะเป็นเมคอัพก็เถอะ! แต่ความเนียนนี่มันทะลุเบ้าตามากเลย



   “นี่มองอะไรไม่ทราบ? หน้าอยู่นี่ ทำไมอิจฉาอ่ะดิ ซิคแพคอ่ะ หึหึ เด็กน้อย หน้าแดงหมดละ เก็บอาการได้ก็เคาะประตูนะครับ แล้วจะบอกเองว่าเข้าได้หรือไม่ได้



   ว่าแล้วก็ยกยิ้มแห่งชัยชนะก่อนจะปิดประตูห้องน้ำเหมือนเดิม รู้สึกดีที่เห็นอีกฝ่ายเขิน หึหึ ถึงจะไม่รู้มันเขินเพราะอะไรก็เถอะ! แต่ผิวแทนที่เห็นว่าขึ้นสีจนชัดนี่มัน น่ารักจริงๆ



   “ฮึ่ยยยยยยยยยย นี่คุณแกล้งผมหรออออออ !



   ไร้เสียงตอบรับจากคนในห้องน้ำ พิชก็ทรุดนั่งพิงประตูขยี้หัวตัวเองไปมาแรงๆ เป็นอะไรไปวะเนี่ย! ไปคิดตามคำพูดคุณปุณณ์ทำไมวะ แล้วไอ้เข้าได้เข้าไม่ได้เนี่ย มันในความหมายไหน!



   “นี่ รอนานแล้วนะ เข้ามาเร็วๆ อยากล้างตัวแล้ว!



   “คร้าบ คร้าบ คร้าบบบบบบ เห็นผมเป็นเบ๊หรือไงคุณ



   พิชเบ้ปากแต่ก็ลุกขึ้นหมุมลูกบิดประตูเข้าไปในห้องน้ำจนได้ เข้าไปแล้วก็กลืนน้ำลายเอื้อก คุณปุณณ์ผู้มีฟีโรโมนอย่างล้นหลามในสภาพที่ทั้งตัวมีผ้าเช็ดตัวพันเอวผืนเดียว นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก หันหลังที่เกาะพราวไปด้วยหยาดน้ำให้เขา จากมุมนี้เห็นชัดเจนว่าอีกฝ่ายนั่งอ้าขากว้าง ด้านนี่มีผ้าเช็ดตัวบังและฝั่งที่นั่งอ้า ข้างในจะเห็นอะไร เห็นเหมือนตอนที่เขาเข้ามาครั้งแรกหรือเปล่า ขา
ขาว .. เอวสอบ .. สะโพกมน .. อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก




   “อึก …”



   “นี่ ยืนเซ่ออะไร เฮ้ย!



   ปุณณ์ถึงกับตกใจเมื่อหันไปเห็นพิชในจังหวะเลือดกำเดาพุ่งพอดิบพอดี



   “ผะ ผม มึนหัว …”



   “เวร! อะไรเนี่ย เดี๋ยวนะ เงยหน้าขึ้นๆ เอาล่ะเดินออกไปนอนนิ่งๆ บนโซฟานะ เดี๋ยวฉันจะตามออกไป



   มองจนอีกฝ่ายล้มตัวนอนลงบนโซฟา ก็รีบกลับมาชำระร่างกายตัวเอง เอาเถอะขัดออกเท่าที่ขัดได้แล้วกัน ยังไงมันก็เลือกไม่ได้แล้วล่ะ



   เฮ้อ ไอ้เด็กนี่บทมันจะเขินก็เอาซะหนัก! 






   “ตายยังเรา



   พิชสะดุ้งเมื่อมีผ้าชุบน้ำซับลงบนจมูกพร้อมแรงบีบเบาๆ เหมือนหยอกล้อกับเด็ก จึงลืมตาขึ้นมองแม้จะต้องสะดุ้งอย่างแรงเมื่อใบหน้าคมสวยอยู่ห่างไม่ถึงคืบ



   “คุณ !



   “อ้อ .. โทษที นอนพักซะ เฮ้อ เหนอะหลังชะมัด



   บ่นจบก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินเข้าห้องนอนที่ทำเป็นห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ไปใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย คิดว่าพรุ่งนี้คงต้องมาขัดตัวใหม่!



   “คุณ ผมจะขึ้นห้องแล้วนะครับ เลือดหยุดแล้ว ไปด้วยกันมั้ยครับ?”



   เสียงตะโกนดังมาจากข้างนอก ทำให้ปุณณ์รีบแต่งตัวด้วยเสือยืดสีน้ำตาลกับกางเกงกาสั้นสีฟ้าสดใสเหนือเข่าเล็กน้อย ชุดอยู่บ้านที่ไม่ค่อยได้ใส่



   “เอาสิ








   “พวกมึง มาแล้วโว้ยยยยย



   “มาๆๆๆ กำลังอร่อย



   “นี่แนะนำให้รู้จัก คุณปุณณ์ๆ ดาราอ่ะ ดังๆ



   ทั้งแก๊งเลิกสนใจหม้อสุกี้หันมามองพร้อมกัน 



   “โหหหห ตัวจริงนี่หว่า ! คุณปุณณ์ผมเป็นแฟนคลับบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ



   กายรีบลุกขึ้นยืนหยิบมือถือวิ่งถลามาคนแรก พร้อมยัดมือถือใส่มือพิชบังคับให้ถ่ายรูปให้



   “เร็วๆๆๆ ถ่ายๆๆๆ จะเอาไปอวดแฟนว่ากูเจอตัวจริงแล้ว คุณปุณณ์แฟนผมนี่แฟนคลับตัวจริงเลยครับ เดี๋ยวขอลายเซ็นต์ได้มั้ยครับ



   “อ๋อ ได้สิครับ



   พิชกดถ่ายให้ไปหนึ่งรูปแล้วส่งมือถือคืน



   “เฮ้ยหลายๆ รูปดิวะ!



   “ไม่! พอเลย ไอ้สัส รู้จักรึไงไปยืนซะชิด กลับไปแดกสุกี้เลยมึง



   กายเบ้ปากใส่เพื่อนแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรยอมเก็บมือถือกลับไปนั่งที่เดิม



   “ห่า ไรว้า ! หวงดารานี่หว่า



   “พี่พิชกับคุณปุณณ์เป็นแฟนกันจริงหรอครับ!



   อ๋องตะโกนผ่าวงขึ้นมา ถ้าคุณปุณณ์ไม่ได้พูดเองเออเองพี่พิชก็ต้องรีบปฏิเสธอยู่แล้ว! ต้องถามต่อหน้าคนเยอะๆ นี่ล่ะ จะได้รู้ว่าจริงไม่จริง



   “อะไรนะ?”



   ทั้งห้องประสานเสียงพร้อมกัน ส่วนพิชเลิกคิ้วงงๆ และปุณณ์เริ่มตาวาว ไอ้เด็กนี่มันน่าฆ่าให้ตาย!




เอามาจากไหน?”




พิชถามขึ้นมามองหน้าอ๋องที่หน้าตาเอาเรื่องก่อนจะหันมามองคนข้างตัวที่ยังคงทำหน้านิ่ง



คุณปุณณ์บอกว่าพี่เป็นแฟนคุณปุณณ์ครับ ผมอยากรู้ว่าจริงมั้ย




จริง เราคบกันแล้วใช่มั้ยพิช?”




ห๊ะ คะ ครับ?”




คนถูกถามเริ่มหน้าขึ้นสีเรื่อ ก็มาถามกันตรงๆ แบบนี้ มันก็เขินสิ!




หึหึ เขินอะไรครับ



ปุณณ์ยกมือขยี้หัวยุ่งของพิชเบาๆ แล้วโยกไปมา ทำให้พิชยิ่งเขินเข้าไปอีกจนต้องยกมือปิดหน้า บรรดาผองเพื่อนเห็นอาการเขินอายของเพื่อนตัวเองก็เปลี่ยนอารมณ์จากโหมดอึ้งมาเป็นเป่าปากโห่ฮาแซวทันที ไอ้พิชเขิน หายาก!



โหหหหหหหห มิน่าตอนเย็นกูถามว่าใครไม่บอกกก ถ่ายรูปหน่อยก็ทำมากั๊ก ที่แท้แม่งก็หวงงงง



เฮียมีแฟน ไม่เคยจะบอกน้องนุ่งอ่ะ โด่ววววววววววววววววววววว



แจ๊สรีบสำทับคำแซวของกายทันที คนอื่นก็หัวเราะก๊ากกันใหญ่เมื่อคนเขินหันมาเก๊กหน้าดุเดินมาไล่เตะตูดเรียงตัว ปุณณ์ผู้ชนะในครั้งนี้ก็ยักคิ้วใส่อ๋องทันที ไอ้เด็กนี้ต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร!



ชิ ..



อ๋องสะบัดหน้าพรืด ก่อนจะทำหน้าเบ้นั่งกินสุกี้ในถ้วยตัวเองต่อ 



มาๆ คุณปุณณ์นั่งนี่เลย ข้างๆ ไอ้พิช พิชเอาถ้วยเอาช้อนให้แฟนมึงดิ๊ ไอ้สัส ดูแลแฟนดีๆ หน่อย



กายตบหัวพิชแล้วแกล้งบ่น คนโดนแกล้งก็ถลึงตาใส่ประท้วง



ดูแลอย่างดีดิ คราวก่อนกูก็ถูหลังให้นะโว้ย! หน้าก็ล้างให้ ไปทำงานคราวก่อนก็ชุดกู ตอนนอนก็เตียงกูก็ชุดกู บ๊อกเซอร์ก็ชุดกู…”



พิช …”




ปุณณ์ร้องปรามก่อนที่คนอื่นจะจินตนาการเตลิดไปมากกว่านี้ ทั้งๆ ที่มันไม่มีอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่ดูหน้าไอ้เด็กพวกนี้แต่ละคน คิดไปลึกขนาดไหนแล้วเนี่ย! 



เอ่อ …. พี่พิชพวกผมรู้ละครับว่าดูแลกันดีจริง ….”



แดนพูดขึ้นมาขำๆ ก่อนยกแก้วเหล้าประหนึ่งคาราวะ บรรยากาศอิหลักอิเหลื่อไปสักครู่เพราะคำพูดกำกวมก่อนกายจะรีบเคาะแก้วเรียกความครื้นเครงกลับมา



หนอยยย ตอนเตะบอลยังทำมาพูด ไม่เค๊ยไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชาย ! คุณปุณณ์รู้เปล่าสเปคผู้ชายไอ้พิชแม่งสูงมากเลยนะ



จริงหรอครับ ? ไหนว่ามาซิไปพูดอะไรไว้ล่ะ



ปุณณ์ยกแขนพาดไหล่พิช แล้วยิ้มให้กายก่อนจะหันมาเลิกคิ้วถามคนข้างตัว



ก็ไม่มีอะไรหรอกคุณ …”



มันบอกว่า แฟนมันต้องหล่อมาก รวยมาก พ่อมีหุ้นอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ นามสกุลคุ้นหูคนทั้งประเทศ!



ก็หาได้แล้วไม่ใช่หรือไง ? ยังจะไปโฆษณาตัวเองที่ไหนอีก ?”



ปุณณ์แกล้งขึ้นเสียงสูงถาม แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พิชหันขวับมาสบตา ก่อนจะอ้าปากพะงาบๆ เหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แล้วหน้าก็เริ่มแดงก่ำ ก้มหน้าลงไปเหมือนเดิม



ฮิ้วววววววววววววววววว ไอ้พิชขายออกแล้วโว้ย ขายได้แพงซะด้วยยยยยยย ห่าพิชทำตัวดีๆ นะโว้ยยย



โอ้ยยย พวกมึงนี่แม่ง ไอ้สัส แดกโว้ย ไม่แดกก็ออกจากห้องกูไปเลยไป



คนเขินรีบหลับหูหลับตาโวยวาย ทั้งหน้าแดงๆ นั่นล่ะ ปุณณ์ก็หลุดหัวเราะออกมาก่อนจะยอมเอามือลงจากไหล่ของพิชมาร่วมวงสุกี้แต่โดยดี เดี๋ยวจะหาว่าแกล้งเด็ก





หึหึ ก็เด็กมันน่าแกล้งจะตาย

 


อัพ 31/03/2015

 

© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

115 ความคิดเห็น

  1. #89 buncha0831222722 (@buncha0831222722) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:48
    นั่ลลร๊ากกกกก
    #89
    0
  2. #75 bingso (@bingso) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 10:58
    เขินมากมาย
    #75
    0
  3. #53 cool (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:20
    ไปเป็นแฟนกันตอนไหนน
    #53
    0