ตอนที่ 10 : Chapter 9 : Tinder

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1494 ครั้ง
    6 เม.ย. 62



Chapter 9 Tinder

                ผมได้กลับกรุเทพฯในเย็นวันนั้นอย่างคาดไม่ถึง กลับมานอนพักในบ้านได้ชั่วโมงเดียวอาภีร์ก็พาผมออกมาเพราะเขามีประชุมด่วนตอนพรุ่งนี้เช้าที่รักฟ้า           

แต่การกลับกรุงเทพฯรอบนี้อาภีร์พาผมกลับมาแบบที่มีผ้าห่มมาด้วย แถมยังมีเจลแปะหน้าผากลดไข้ที่บังคับให้ผมแปะมาอีก ผมเหนื่อยมากกว่าที่ตัวเองคิดพอขึ้นรถก็เริ่มง่วง ขายังปวดอยู่เลย มันร้าวไปทั้งช่วงล่างเพราะโดนอาภีร์เอาแต่ใจแล้วผมดันไปวิ่งให้หมูไล่อีก

                “นอนไป เดี๋ยวแวะกินข้าวแล้วอาปลุก”

                “พิคปวดหัว”

                เพราะผมไปวิ่งตากแดดหรือเปล่าก็ไม่รู้ มันปวดหน่วงๆ เมื่อคืนก็แช่น้ำวันนี้ตากแดด ไม่เข้าใจว่าอาภีร์พาผมไปลงน้ำทำบ้าอะไรเหมือนกัน แล้วยังมาเอาทำตัวเป็นจระเข้กินผมริมน้ำไม่อายผีสางเทวดาเจ้าที่เจ้าทางเลย

                “พึ่งกินยาไปเอง”

                “ก็ปวดหัวอ่ะ”

                “งอแง”

                อาภีร์ดึงมือผมไปกุม ตาคมมองถนนด้านหน้าไม่ได้มองผมด้วยซ้ำแต่ผมรู้สึกเขิน...เขินไรไม่รู้

                “ปล่อยพิคนะครับ ก็ขับรถไปสิ”

                “อยากจับ”

                “ไม่ให้จับ”

                “ยังไงก็ไม่ปล่อย”

                อาภีร์ดึงมือผมไปวางบนตักเขา นิ้วโป้งสากกดนวดหลังมือผมเบาๆ...มือเป็นจุดที่ผมอ่อนไหว มันเลยทำให้ผมหน้าร้อนจนต้องซุกหน้ากับผ้าห่ม อยากจะดึงมือตัวเองออก...แต่...แต่ผมชอบบรรยากาศระหว่างเราในตอนนี้ มันเหมือนกับว่า...ผมเป็นคนสำคัญของอาภีร์จริงๆ

...ถึงจะแค่เหมือนก็เถอะ

 

“ขอบคุณครับที่มาส่ง”

ผมรับกระเป๋าที่อาภีร์ช่วยเอาลงจากหลังรถแล้วไหว้เขาเหมือนครั้งก่อน แต่พอจะเข็นกระเป๋าเข้าบ้านกลายเป็นอาภีร์แย่งกระเป๋าไปแล้วเดินนำเข้าบ้านผมไปก่อน

“อาภีร์จะทำอะไรครับ”

“ง่วง ขับต่อไม่ไหว”

“อย่ามาเนียนนะครับ”

ผมดึงแขนอาภีร์ให้กลับมาหน้าบ้านแต่เหมือนทะเลาะกับเสาไฟฟ้า ทั้งไม่ขยับแทบเป็นผมเองที่เกือบหัวทิ่มหงายหลังแถมได้เสาไฟฟ้าแบบอาภีร์ดึงกลับมายืนดีๆอีก

“เปิดบ้านเร็วอยากเข้าห้องน้ำ”

“ไม่ให้เข้าบ้านครับ”

“งั้นอาฉี่ตรงนี้แหละ”

เขาไม่ได้แค่ขู่นะแต่ดึงเข็มขัดตัวเองทำท่าจะยืนฉี่ใส่กำแพงบ้านผมจริงๆ โอ้ยคนผีเปรต ผีไร่องุ่น! แล้วหมู่บ้านผมเป็นทาวโฮม จะโวยวายมากคนก็ได้ยินไปสามบ้านแปดบ้านอายเขาอีกเลยต้องเปิดประตูบ้านให้อาภีร์เข้าห้องน้ำ

“เข้าห้องน้ำเสร็จแล้วกลับบ้านไปเลยนะครับ”

นี่บ้านผม อาภีร์จะมาทำตัวเอาแต่ใจไม่ได้ดังนั้นผมพอเขาออกมาจากห้องน้ำผมก็ชี้ประตูไล่เขากลับทันที

“ไม่กลับ”

“อาภีร์นี่บ้านพิคนะ!

“ก็บ้านพิคไง ไม่ใช่บ้านเรา”

ยัง ยังกวนประสาทไม่พอยังขยับมาดึงผมไปกอดอีก แล้วก็แรงเยอะเป็นบ้าผมทั้งผลักทั้งดันก็สลัดไม่หลุด จนเหนื่อยต้องยอมให้อาภีร์กอด

“กลับไปเลยนะ”

ผมประท้วงกับไหล่เขานี่แหละ

“ไม่อยากกลับ อยากอยู่กับเมีย”

“ไม่มีเมียอาภีร์แถวนี้สักคน”

“ยืนหน้าเด๋อนี่ไม่ใช่คนหรอ? หรือเป็นหมู? บีเจ็ดใช่ไหม?”

อาภีร์ดันตัวออกนิดเดียวเพื่อที่จะมาดันจมูกผมเป็นจมูกหมูแล้วเขาก็ยิ้ม ยิ้มแบบที่ทำให้ผมเขินชะมัด แต่ผมไม่ควรไปหวั่นไหวกับอาภีร์ ระหว่างเรามันต้องไม่ใช่แบบนี้

“ได้แค่คืนเดียวเป็นผัวเมียไม่ได้หรอก ไม่งั้นพิคมีผัวทั้งกรุงเทพฯแล้ว”

“ไร้สาระ นอนแข็งจนแทบแยกไม่ออกว่าอันไหนพิคอันไหนหิน...ผัวมะโน?”

“ไม่ได้นอนแข็งเป็นหินนะ! อาภีร์นั่นแหละไม่เร้าใจเลย! แก่!

“หึ...อย่าท้านะพิค”

“ไม่ได้ท้าอะไรทั้งนั้นแหละครับ กลับไปเลยนะ...อื้อออออออ ให้กลับบ้านนะไม่ได้ให้จูบ”

“จูบนิดเดียว...เมียน่ารัก”

“โอ้ยบอกว่าไม่ใช่เมียไง!

“อ่ะผัวก็ได้”

“อาภีร์!

“ครับที่รัก”

อยากจะอิมพอร์ตจระเข้หลังไร่มาตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย มางับอาภีร์ไปเลยนะ อิมพาร์ตบ้านเบ๊บด้วย ทำไมเวลาแบบนี้ล่ะไม่มาวุ่นวาย!

“พิคไม่ตลกนะอาภีร์”

“พิคก็ไม่ตลกอยู่แล้ว ไม่ใช่พิค เชิญยิ้มสักหน่อย”

ผมไม่รู้จะหาคำไหนมาด่าอาภีร์เลย พอผมด่าไม่ทันเขาก็โดนเขาทั้งหอม ทั้งงับหู

“พิคจะโกรธแล้วนะ”

“ง้อนะ...”

ใครเขาง้อด้วยการมางับคอคนอื่นเล่นวะ!

“อาภีร์อย่า...”

“ไม่ไหวแล้วพิค เมียน่ารักต้องรักก่อน”

“เหวอ...ปล่อยนะอาภีร์!

ผมโดนเข้าอุ้มขึ้นชั้นบน แล้วบ้านมันก็เล็กนิดเดียวขายาวของอาภีร์ก้าวสามทีก็ถึงเตียงแล้ว กีกี้เจ้าหมูหูสีเหลืองกระเด้งหล่นข้างเตียงไปแบบช่วยไม่ได้เมื่ออาภีร์วางผมลงบนเตียงแล้วขยับขึ้นมาทามทับทันที

เขาไม่ปล่อยให้ผมประท้วงอะไรทั้งนั้นสองมือโดนกดไว้กับพื้นเตียงแถมยังโดนเขาจูบปิดปาก ขาที่พยายามดันอาภีร์ออกก็โดนเขาทิ้งน้ำหนักทับกระดุกกระดิกไปไหนไม่ได้ทำได้แค่ยอมให้เขาจูบ

“พิคกี้...”

“อะ อันนี้พิคไม่ยอมนะ”

“อืม...”

“อะ...อา...อาภีร์อย่า...”

เขาเริ่มเป็นอาภีร์คนนุ่มนวลอีกแล้ว ริมฝีปากนุ่มสัมผัสผมเชื่องช้าไปตามแผ่นอก...ขยับตามกระดุมเสื้อที่โดนเขาปลดทีละเม็ดลงไปเรื่อยๆ

“คนดีของอา”

“อาภีร์...อื้อออ”

ลิ้นอุ่นตวัดลงที่แอ่งสะดือ หัวสมองผมขาวโพลนทำได้แค่บิดตัวไปมา ความรู้สึกหวามไหวแล่นไปทั่วร่าง หมดแรงแล้ว...หายไปหมดเลย

“ได้ไหม...”

“อื้อ...”

อาภีร์ตะล่อมผมจนยอมรับเขาอีกครั้ง...เขาอาจจะไม่ได้ใช้ความพยายามมากมายนัก แต่เป็นผมที่ใจง่ายเอง

 

“หายปวดหัวยังหืม”

หลังจากเรากอดกันไปสองรอบผมก็นอนหมดแรงให้อาภีร์กอดซ้อนจากด้านหลัง เขายังคงคลอเคลียปลายจมูกกับไหล่ผม...จูบไล่มาตามลาดไหล่และลำคอ มาถึงข้างแก้มที่ยังร้อนผ่าว

“พิคอยากนอน”

“อาก็ไม่ได้ทำอะไรนี่...”

“อาภีร์ก็เอาออกไปสักที...”

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำข้างใบหูทำให้ผมอายยิ่งกว่าเดิม เขาแช่ตัวเองไว้ไม่ยอมถอนตัวออกไป ปล่อยให้ท่อนขาแกร่งเสียดสีกับเรียวขาผมเวลาเขาขยับตัว...แล้วมันก็...เสียดสีไปถึงตรงนั้น

“อยากโดนพิคกอด”

“พิคเหนื่อยนะครับ”

“เล่นบทก้อนหินเหนื่อยตรงไหนเนี่ย”

“ไม่ชอบก้อนหินแล้วมายุ่งทำไม”

“ใครบอกไม่ชอบก้อนหิน...รักจะตายอยู่แล้ว”

คำว่ารักทำให้ผมอยากจะร้องไห้ ทำไมต้องไปดีใจกับคำบอกรักของอาภีร์ด้วย เขาก็แค่พอใจที่ได้กอดผม แล้วก็หลุดพูดออกมาทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกอะไร

“แต่พิคเกลียดอาภีร์ เกลียดที่สุดในโลก”

“รู้แล้ว...อนุญาตให้เกลียดที่สุดในกาแล็กซี่นี้เลย เกลียดเผื่อไปกาแล็กซี่ข้างๆด้วยก็ได้”

คนกวนประสาท...

 

อาภีร์กลับบ้านไปตอนเช้ามืดเพราะเขามีประชุม หัวใจผมวูบโหวงอย่างน่าประหลาด แต่ผมเลือกสถานะนี้เอง สถานะชู้ที่ไม่รู้ว่าเขาจะมาหาเมื่อไหร่ จะมาตอนไหน ทำได้แค่รอ...แต่ผมไม่อยากเป็น

                การอยู่คนเดียวทำให้ฟุ้งซ่านเลยออกไปเดินเล่นที่เมกะบางนา ไปเดินเล่นอีเกียทั้งๆที่ไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรที่อยากได้ ผมก็แค่...อยากให้ตัวเองหายฟุ้งซ่าน พรุ่งนี้ก็จะกลับไปบินแล้ว...แค่ผ่านวันนี้ไปให้ได้

                “ไอ้พิค!

                “ไอ้เป็ด!

                เป็ดเป็นเพื่อนสนิทผมสมัยเรียนการบินด้วยกันแต่มันไม่ได้สมัครสจ๊วตแต่มันไปสมัครงานโรงแรมแทนเพราะมันเมาเครื่องบิน มันทำงานเป็นกะ ผมก็เวลาไม่แน่ไม่นอน น้อยครั้งมากที่เราจะมีเวลาว่างตรงกันแต่ก็เลือกจะนอนพักกันมากกว่า

                “เหี้ยมากมึง ฟ้าผ่าฟ้าแลบทำให้กูมาเจอมึงโดยมิได้นัดหมาย”

                “ก็มึงอ่ะชอบไม่มาเจอกู วันหยุดก็เอาแต่ปัดทินเดอร์หาผู้”

                เป็ดเป็นเกย์สาวแบบว่าสาวมาก บางทีมันก็แต่งหน้าแต่มันไม่ขนาดแต่งชุดผู้หญิง ส่วนผมก็คิดว่าชอบผู้ชายแน่ๆแต่ก็ไม่แต่งหน้าแน่นอนยกเว้นมีบินที่จะทาแป้งให้หน้าเนียนกับเขียนคิ้วแต่ไม่ได้เน้นสวยงามแบบผู้หญิง

                “แหมมึง วันหยุดอันน้อยนิดถ้ากูต้องเลือกเจอหน้ามึงกับเจอหน้าผู้ กูก็เลือกผู้นะ”

                “มึงก็แบบนี้ นิสัยไม่ดีอ่ะ”

                ไอ้เป็ดยื่นมือมาดึงแก้มผมแล้วจับโยกไปมา มันบอกว่าผมงอนชอบทำหน้างอแงเป็นตูดหมึก

                “หน้าเหวี่ยงได้คิวท์บอยมาก วันๆหยาบคายได้เท่านี้ สอนไม่จำจริงๆ ไป กินข้าว กินมายัง”

                มันเคยชวนผมใช้คำด่าแบบเกย์ แบบกระเทย ผมไม่ได้เหยียดนะแต่ผมก็ไม่รู้จะไปด่าใครอ่ะ กับผู้โดยสารยิ่งไม่ได้ เราต้องมีใจบริการ ยิ้มแย้มแจ่มใส แม้บางคนจะน่าด่าหรือจับโยนบ่อจระเข้ เอ้ย โยนออกนอกเครื่อง!

                “ยังอ่ะ กินไรดี แล้วมึงไม่ดูของก่อนหรอ”

                เรามาเจอกันหน้าอีเกีย ผมกำลังเดินออกไอ้เป็ดกำลังเดินเข้า

                “กูหามุมถ่ายรูปเฉยๆอ่ะมึง ไว้ลงรูปใหม่ในทินเดอร์ ว่าแต่ คอมึง!

                “ห้ะ...”

                ผมยกมือขึ้นปิดคอแบบคนมีชนักติดหลัง แต่ผมแปะปลาสเตอร์มาแล้วนะ...ยังไงก็ไม่มีทางเห็นรอยฟันอาภีร์หรอก...

                “กูทักเฉยๆ แต่มึงทำตัวมีพิรุธนะ เอ๊ะ มึงหน้าแดง! ไอ้พิคมีผัวแล้วหรอวะ!

                “ชู่วววว ไอ้เป็ด เบาๆกูอายเค้า”

                “ลูกกูมีผู้มาดอมดม! ไปมึง หาร้านด่วน วันนี้กูจะล้วงตับไตไส้พุงมึง เดือนคณะมาจีบมาชอบ นักบินมาจีบก็ไม่ใช่ สูงยาวเข่าดีใหญ่โตมโหฬารก็ไม่แล อยากรู้มาก คันมากบอกเลย”

                “ไม่มีอะไรสักหน่อย...”

                “มี! มึงหลบตากู!

                ผมโดนเป็ดลากไปร้านหนึ่งใกล้ๆ มันวันธรรมดาเลยคนไม่ค่อยเยอะ ไอ้เป็ดสั่งอาหารแบบขอไปทีแล้วมาจ้องหน้าผมจนผมอยากจะหนีกลับบ้าน

                “ใคร เมื่อไหร่ ยังไง?”

                “ไม่มี...มะ ไม่มีจริงๆ”

                “ไม่เชื่อ!

                “ก็มันไม่มีอ่ะ”

                “แล้วคอมึงอ่ะ คอมึง”

                “ก็...ก็ชั่วครั้งชั่วคราว”

                “มึงมีวันไนท์แสตนด์กับเขาเป็นด้วยหรอ!

                “เบาๆ...ก็ ก็แค่นั้นแหละ แต่คงเผลอทำรอยไว้อ่ะ...”

                “แซบแมะ ดีแมะ อร่อยแมะ”

                ไอ้เป็ดทำหน้าระริกระรี้ซะผมอายมันชิบหาย แต่ผมไม่อยากพูดเรื่องอาภีร์อีกเลยพยักหน้าไป มันทำเสียงเล็กเสียงน้อยล้อผมสักพักก็ยอมเปลี่ยนเรื่อง

                “ว่าแต่มึงไปเจอเขาที่ไหน”

                ยังจะวนกลับมาอีก! อุตส่าห์เลี้ยวไปโน้นแล้ว!

                “กะ ก็ สนามบินอ่ะ”

                การโกหกทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเพราะถ้ามันถามอีกคราวหน้าตอบไม่เหมือนเดิมจะทำไงเนี่ย

                “อื้อหืออออ เขาทำไรวะ นักบิน? พนักงานการท่า? ผู้โดย?”

                “เอ่อ...น่าจะพนักงานสายการบิน”

                แบบอาภีร์ก็...ก็พนักงานรักฟ้าง่ะ แต่ตำแหน่งเจ้าของเท่านั้นเอง ผมไม่กล้าบอกมันหรอกว่าเป็นเจ้าของรักฟ้า รู้จักกันทั้งประเทศแล้วมั้ง

                “สายการบินไหนวะ”

                “กะ ก็รักฟ้าแหละ”

                “อื้อหือ พรีเมี่ยมแอร์ไลน์ ละไม่อยากจะแบบพัฒนาเป็นแฟนไรงี้ไง?”

                “เขามีเมียแล้วมั้ง ครั้งเดียวก็พอแล้ว ไม่อยากไปทำร้ายครอบครัวใคร”

                ครอบครัวผมพังมาแล้วผมก็ไม่อยากจะเดินตามรอยแม่ ถึงตอนนี้จะทำทุกอย่างที่เหมือนแม่ก็ตาม...แต่ผมยังหันหลังกลับไปได้ ผมต้องทำให้มันจริงจัง

                “เออดีแล้วแหละ หาใหม่ ปัดๆเอาในทินเดอร์เหมือนกู แซบๆนัวๆไป”

                “อื้อ”

                “มานี่กูโหลดให้ ทำหน้าเศร้าทำไม ครั้งแรกหัดแรดก็แบบนี้แหละ เดี๋ยวได้ผู้กินสักคนที่สองที่สามก็ลืมหน้าคนแรกไปได้แล้วเชื่อกู”

                “จริงหรอเป็ด”

                การที่จะลืมคนแรก...ก็ต้องมีคนใหม่ใช่ไหม ที่ผมยังลืมอาภีร์ไม่ได้ก็เพราะผมยังไม่มีคนใหม่สักทีสินะ

                “จริงที่สุด พอเรามีใหม่ที่แซบกว่าและดีย์กว่าคนเก่าก็ตกกระป๋อง แล้วเกย์รุกสมัยนี้นะฟาดมาก อร่อยมาก แบบมึงหน้าแบ๊วๆนี่ตลาดต้องการ เชื่อกู ปัดซ้ายปัดขวาได้ทุกคน ได้ทุกคืน! พอไปบินเมืองนอกก็ได้กินของนอก!

                “งั้นโหลดแอปให้หน่อยดิ แล้วไม่ได้ทุกคืนได้ปะ กูไม่ไหวแน่เลยว่ะ”

                “โอ้ยเกย์เฮลตี้มาก มึงจะแค่แชทก็ได้ สนใจคนไหนแคปจอมาให้กูดูก่อนได้ เผื่อเคยชิมกูจะรีวิวให้ฟัง คริกๆ”

                “อี๋ ไม่อยากใช้ร่วมกับมึงอ่ะเป็ด”

                “ใช้ร่วมกับคนอื่นยังทำมาแล้วเลย ชิชะ”

                คำพูดของเป็ดที่ไม่ได้คิดอะไรมันแทงใจผม ใช่...ผมใช้อาภีร์ร่วมกับคนอื่นอยู่ ไอ้เป็ดเห็นผมหน้าหงอยมันเลยชวนผมคุยเรื่องอื่น อย่างเช่นเม้าเพื่อนเก่า รุ่นพี่ เรื่องอาจารย์สมัยเรียน แล้วเราก็ไปเดินซื้อของกันต่อ ไอ้เป็ดบังคับให้ผมดูหนังแอคชั่นกับมันอีกเรื่อง ผมเองก็ไม่มีอะไรทำเลยไปดูฆ่าเวลากลับบ้านมาก็ดึกแล้ว พรุ่งนี้มีบินสิบเอ็ดโมงตรง...ก็จะได้ลืมอาภีร์ไปได้สักพัก

                “ไปไหนมา!

                เสียงดุทำผมสะดุ้งปล่อยกุญแจบ้านร่วงหล่นลงพื้น อาภีร์ในชุดสูทที่ผมไม่ค่อยเห็นยืนจ้องเขม็งอยู่ที่หน้าประตูรั้ว วันนี้อาภีร์ไม่ได้ขับรถมาผมเลยไม่ทันได้สังเกตเห็นตอนลงจากแท็กซี่

                “อาภีร์...มาทำอะไรครับ”

                ผมได้ยินเสียงขบฟันชัดมาก ท่าทางของอาภีร์ที่เดินเข้ามาทำให้ผมหวาดระแวงจนต้องถอยหลังไปช้าๆ แล้วพอเขาทำเหมือนจะวิ่งใส่ผมก็หันหลังวิ่งหนีแต่ยังไม่ทันหนีก็โดนดึงกลับมาอีกแล้ว!

                “อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหม อย่าหายไป”

                อาภีร์ไม่ได้จะทำอะไรร้ายกาจแต่คำพูดของเขามันเหมือนคนตกใจ...ตกใจที่ผมหายไป? แต่ผมไม่ได้หายไปไหนสักหน่อยแค่ไปเดินห้างเอง

                “พิคไม่ได้ไปไหนนี่ครับ...”

                “อามารอตั้งแต่เย็น”

                ผมโดนอาภีร์จ้องตั้งแต่หัวจรดเท้า พอเขาเห็นว่าผมยังครบสามสิบสองเขาก็ถอนหายใจแล้วยีหัวผมแรงๆ อาภีร์ดูเหนื่อยล้าแต่เขาก็ยิ้มออกมาจางๆ

                “พิคไปเดินห้างเฉยๆ”

                “แล้วกินข้าวยัง?”

                “กินแล้วครับ อาภีร์ล่ะ”

                “ยัง กลัวหมูหาย”

                “งั้น...เดี๋ยวพิคทำไข่เจียวให้เนอะ”

                 ผมไม่กล้าไล่อาภีร์เลย เขามารอตั้งแต่เย็นแถมไม่ทำตัวนิสัยไม่ดีด้วย เขาดูเป็นห่วงผมจริงๆ...พฤติกรรมเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของอาภีร์มันทำให้ผมตัดใจยากมาก...ผมอยากผลักเขาออกไปแต่เวลาเขาใจดีแบบนี้...ผมก็...หวั่นไหว

                “เฮ้อ...ทำไมโลเลแบบนี้นะ”

                เจียวไข่ไปก็เบื่อตัวเองที่ตัดสินใจอะไรไม่ได้สักที ถ้าอยากเลิกก็ต้องเด็ดขาดสิ หรือถ้าอยากเป็นเมียน้อยก็ต้องไปให้สุดนี่มาพะวักพะวงแล้วก็ประสาทแดกอยู่คนเดียว หรือผมมุ่งมั่นกับการเป็นเมียน้อยอาภีร์แบบที่แม่เคยทำไปเลย หลับหูหลับตาไม่ต้องสนอะไรทั้งนั้น...แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีมันก็บอกว่าผมกำลังเป็นคนที่แย่มาก ผมกำลังทำร้ายคุณวิตา

                “พิค”

                “ครับ?”

                อาภีร์ทำหน้าไม่พอใจลุกจากโซฟามาหาผมที่ยืนทอดไข่งงๆ บ้านผมเล็กมากระหว่างห้องครัวกับหน้าทีวีก็มีโต๊ะกินข้าวสำหรับสองคนเท่านั้นเอง บ้านเล็กเท่ารังหนูแต่ค่าผ่อนแพงหูดับ

                “ไอ้ผู้ชายที่ทักมาเต็มหน้าจอนี่มันหมายความว่าไง? โต๊ะสั่นยิ่งกว่าเจ้าเข้า!

                ชิบหาย...ไม่ได้ปิดแจ้งเตือนทินเดอร์แล้วดันไปวางมือถือทิ้งไว้บนโต๊ะหน้าทีวีด้วยความเคยชิน ความวัวยังไม่ทันหายความจระเข้ก็เข้ามาแทรก!

                “คือ...”

                “ไอ้บอม ไอ้แบงค์ ไอ้บาส ไอ้บูม...เหอะ...ไอ้พวก บ ใบไม้...ลบแอพทินเดอร์เฮงซวยนี่ไปซะ มีผัวแล้วอย่าแรด!

                “อาภีร์มายุ่งอะไรด้วย พิคจะคุยกับใครก็เรื่องของพิค”

                “บอกให้ลบก็ลบ!

                เขาลบเองไม่ได้เพราะมือถือผมติดพาสเวิร์ด แต่ผมอายปนโกรธๆอ่ะที่เขามาด่าผมแรด เออ แรดแล้วทำไม!

                “ไม่! พิคจะมีผัวใหม่ตระกูล บ ใบไม้ให้ครบทั้งกรุงเทพฯเลย!

                “พิคกี้!

                อาภีร์ทำท่าจะเดินเข้ามาผมเลยยกตะหลิวขึ้นบ้าง

                “เข้ามาพิคฟาดจริงนะ! อาภีร์ออกไปเลย จะกินไหมไข่เจียว”

                “คิดว่ากลัวหรอ”

                “งั้นพิคเขวี้ยงทั้งกระทะเลยนะครับ! มาสิ เข้ามาสิ ไปทั้งกระทะทั้งไข่ กินทีเดียว อิ่ม! นอนตายมันตรงนี้แหละ”

                “เมียใครดุจังวะ”

                อาภีร์มาไม้นี้อีกแล้ว! โมโห กวนประสาทผมให้โมโหตามเขาแล้วเขาก็ตัดอารมณ์ผมดื้อๆด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มเหลือแต่ผมที่ยังโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง

                “ไม่ใช่เมียอาภีร์แล้วกัน!

                “ลบแอพให้ก่อน”

                “ไม่!

                “น่า...อย่ามีคนอื่นเลยนะ มีอาคนเดียวก็พอ หล่อสุดในย่านสุวรรณภูมิ”

                ยังจะมายิ้มทำตาเจ้าชู้อีก!

                “หล่อกว่านี้ก็เจอมาแล้ว อาภีร์อ่ะแก่!

                เขาหัวเราะแล้วก็ยกมือกอดอกเอนตัวพิงตู้เย็น

                “แบบอานี่ไม่มีขายคิงพาวเวอร์นะ”

                “ถึงมีก็ไม่ซื้อ!

                “โอเคครับ ไม่ซื้อก็ไม่ซื้อ แต่ถ้าไม่ลบแอพให้ตอนนี้ พิคได้ซื้อมือถือเครื่องใหม่แน่ๆ จะเอายังไง? อ่ะให้เวลาตัดสินใจก่อนเพราะไข่เจียวไหม้แล้ว จัดการไข่เจียวซะแล้วมาตัดสินใจว่าจะเลิกแรดดีๆหรือต้องให้ใช้ความรุนแรง”

                อาภีร์เลิกยิ้มเจ้าชู้กรุ่มกริ่มแต่ถลึงตาใส่ผมสร้างความมั่นใจว่ามือถือผมในมือเขาจะกลายเป็นเศษเหล็กแน่ๆถ้าผมไม่ลบแอพทินเดอร์ซะ ยังไม่ทันได้เล่นเลย! แค่ให้ไอ้เป็ดใส่รูปให้เท่านั้นเอง! ยังไม่ได้ปัดสักครั้งแบบที่ไอ้เป็ดมันบอกเลย!คนใหม่ก็ไม่ได้เจอ วนเวียนอยู่แต่กับอาภีร์อย่างกับผีโดนผูกวิญญาณไว้

                เฮ้อ! ทำไมฟ้าไม่ส่งคนอื่นมาในชีวิตผมบ้างนะ ส่งมาทำไมแต่อาภีร์ผีบ้าไบโพล่าร์ประสาทแดกเนี่ย!

                ------------------------------

 

อ่ะ เป็นอีกตอนที่อาภีร์นิสัยดีขึ้นมานิดนึง กินน้องจนอารมณ์ดี น้องมีแอพทินเดอร์ก็ยังไม่โกรธ หายไปก็ไม่โมโห หวานละมุนละไม เพราะสักพักจะเริ่มขมละนะ อิอิ

คำว่า Skylie มั่ยดั้ยมาเล่นๆเด้อ

               

               

               

               

               

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.494K ครั้ง

2,717 ความคิดเห็น

  1. #2702 Yesmyboy (@jxperyah) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 12:29
    ย้อนกลับไปตอนก่อนหน้าอาภีร์เคยกินพิคนั้งแต่ยังไม่20 หืมม อาภีร์
    #2702
    0
  2. #2658 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 02:06
    ส่งคนมาให้คุณอาภีร์หัวร้อนอีกหน่อยค่ะ รำคาญคนแก่ขี้โมโห
    #2658
    0
  3. #2644 miiiina (@miiiina) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 12:39
    ไม่ต้องพึ่งทินเดอร์ลูก พี่ชายคุณหมอไง เดี๋ยวพอไปบินก็เจอที่สุวรรณภูมิเอง
    #2644
    0
  4. #2643 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 23:11
    เอ้ายังไม่ทันหวาน จะขมสะแล้ว
    #2643
    0
  5. #2586 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:37
    อาภีร์หึงแรง
    #2586
    0
  6. #2570 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 22:29
    ส่งคนมาให้น้องหน่อยยย5555
    #2570
    0
  7. #2536 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:59
    ฉันว่าอาภีร์กับวิตาไม่ได้คลกันหรอก555555 ถ้าคบกันอาภีร์อ่ะนะจะมาทำกับน้องแบบนี้ (นี่คือเทใจให้อาภีร์ไปแล้ว ว้อย555555)
    #2536
    0
  8. #2512 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:27
    ยัยน้องหนีอาภีร์ไม่รอดแล้วแหละ จะแอบไปนัดผู้ในทินเดอร์ยังโดนจับได้ตั้งแต่แรกเลย5555
    #2512
    0
  9. #2488 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:41
    เคลียร์ให้ชัดได้แล้ว
    #2488
    0
  10. #2427 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 14:16
    ทำไมเทอสองคนไม่คุยกันว่ะ

    น้องก้อม่ถาม ลุงก็ไม่พูดไรให้ชัดเจนนน
    #2427
    0
  11. #2393 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 17:53
    ตาแก่ก็ไม่บอกน้องไปให้ชัดๆสักที
    #2393
    0
  12. #2316 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 15:08
    อาภีร์นี้เป็นผู้ชายที่โคตรมีเสน่ห์นะเอาจริงๆถ้าเป็นะพิคก็คงหนียาก แต่อยากให้เคลียร์กันเรื่องงานแต่ง พิคเข้าใจผิดไปเองแน่ๆ แล้วก็คิดแต่ว่าตัวเองเป็นชู้ แต่ริมน้ำนี้ แซบ!!
    #2316
    0
  13. #2311 LoliDark (@nutsume0204ndg7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:32
    คือเหมือนจะได้กินมาม่า แต่ทำไมเราฮาแทนเนี่ย😂
    #2311
    0
  14. #2284 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 14:58

    ตอนนี้ตลกอะ หึงหวงนิดๆช้อบชอบบบบ เเต่อยากรู้เรื่อง7ปีที่น้องหายไป เรื่องแต่งงานอีก อะไรเยอะแยะ

    #2284
    0
  15. #2255 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 01:27
    อาภีร์โคดผีบ้าไบโพล่าตัวจริง 55555 แล้วอาเมื่อไหร่จะเคลียตัวเอง ให้น้องคิดว่าเป็นน้อยอยู่ได้ มันน่าจับมาตบซ้ายตบขวาซักที
    #2255
    0
  16. #2240 sasfly (@sacrazy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 22:43
    เป็นการอ่านไปแต่ก็เศร้าไปด้วย ล้องไห้เก่งงง
    #2240
    0
  17. #2034 sunsweets (@1998_ppw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:10
    ฟ้าคง
    ส่งแต่อาภีร์มาให้อย่างเดียวมั้งลูกกก
    #2034
    0
  18. #2015 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 00:45
    โอ๊ย ยังไม่หวานเท่าไหร่เลย จะขมแล้ว ฮือ TT น้องเป็ดน่ารักมาก ตลกน้อง55555 แซบๆนัวๆ
    #2015
    0
  19. #1971 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:41
    เออนะ อาภีร์โว้ยยย จะมั่นหน้าอะไรขนาดนี้ว่ะ 555
    #1971
    0
  20. #1941 Megasweetty (@Megasweetty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 14:37
    เด็ดสุดในย่านสุวรรณภูมิ
    #1941
    0
  21. #1918 Ploynapapat_ (@Ploynapapat_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 03:09
    เลิกแรดก็มา55555 ชอบเวลาอาภีร์เรียกว่า พิคกี้5555
    #1918
    0
  22. #1911 NwSmile (@n-pity) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 01:59
    เอ็นดูอาภีร์ 55555555
    #1911
    0
  23. #1747 minidays (@katakjaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 09:25
    ไม่ขมไม่ได้หรอ ฮื่ออออออ
    #1747
    0
  24. #1641 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 14:28
    ชอบตอนที่น้องด้าอาภีร์อะ ขำ 5555555
    #1641
    0
  25. #1615 นี่เราวาย (@mayparadise) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:20
    อาภีร์ผีเข้าผีออกเด้ออ ไม่เชียร์เด้ออ ชัดเจนเดี๋ยวนี้
    #1615
    0