ตอนที่ 15 : Chapter 14 : Morn

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1335 ครั้ง
    19 เม.ย. 62




Chapter 14 Morn

                “ไหนล่ะเงิน ส่วนบ้านแม่ไม่เอา เล็กเท่ารังหนูอยู่ไม่ได้หรอก ขายหน้า”

                แม่ไม่พอใจที่ผมตัดแม่ออกไปแต่ผมยื่นคำขาดแล้วยังไงแม่ก็ต้องรับไปดีกว่าไม่ได้อะไรเลย เงินสิบห้าล้านผมไม่มีหรอก ผมเลยหันไปหาอาภีร์

                “อาภีร์ครับ พิคขอสิบห้าล้านแลกกับหุ้นห้าเปอร์เซ็นต์ของชัชวาลา ครบเจ็ดปีพิคจะโอนหุ้นคืนให้อาภีร์ คราวนี้พิคไม่เกี่ยวอะไรกับแม่ แล้วก็ไม่เกี่ยวอะไรกับอาภีร์แล้ว ตกลงไหมครับ”

                “แล้วเรื่องของเราล่ะ พิคจะเอายังไง”

                อาภีร์ขมวดคิ้ว ผมเองก็เสียใจเพราะเราเพิ่งเริ่มความสัมพันธ์ใหม่อีกครั้งเอง มันยังไม่ได้ชัดเจนอะไรก็กลายเป็นว่ามีเรื่องนี้เข้ามาแทรก แต่ผมจะไม่ดันทุรังไปต่อแล้วอยู่กับความกังวล ความหวาดระแวง

                “ก็ถ้าเรื่องที่แม่พูดเป็นความจริง อาภีร์หลอกพิค เป็นอาแท้ๆแต่ก็ยังอยากคบกัน ถึงพิคจะเสียใจแต่เราจะไม่เจอกันอีกครับ พิครับไม่ได้...ถ้าอาภีร์มั่นใจว่าอาภีร์ไม่ได้ทำอะไรผิด...อาภีร์ก็คงต้องทำให้พิคเชื่อให้ได้”

                “ไม่มีทางหรอก เพราะพิคเป็นลูกเจ้าสัวภรภัทรจริง อย่าหวังจะได้ยุ่งกับพิคอีกเลยค่ะคุณภีร์”

                “แม่ก็เลิกว่าอาภีร์ได้แล้ว ใช่ไม่ใช่เดี๋ยวพิคก็รู้เองแหละครับ เราสามคนไม่มีใครอยู่ฝ่ายเดียวกันทั้งนั้นนะ แม่ไปตามทางของแม่ อาภีร์ก็ส่วนอาภีร์ พิคก็ใช้ชีวิตของพิค”

                “แล้วถ้าที่อาพูดเป็นความจริง? จะกลับมาอยู่ด้วยกันใช่ไหม”

                “มันก็ต้องขึ้นกับว่าพิคมั่นใจในตัวอาภีร์แค่ไหน....เพราะตอนนี้พิคไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว พิคจะกลับกรุงเทพฯครับ กลับไปอยู่บ้านตัวเอง ก่อนที่เราจะคุยกันเรื่องนี้อีกครั้ง พิคว่า...พิคต้องการเวลา เราอย่าเพิ่งเจอกันเลยนะครับ พิค...ทำใจไม่ได้”

                ผมไม่รู้ว่าตัวเองจะเอายังไงต่อด้วยซ้ำ แค่อยากผลักทุกคนออกไปแล้วอยู่กับตัวเอง ความวุ่นวายทำให้ผมรู้สึกว่า...บางทีไม่ต้องมีใครเลยสักคนมันอาจจะดีกว่า ไม่ต้องมีอะไรเลย ถ้าอยู่คนเดียวเหมือนเดิมก็ไม่ต้องเสียใจอีกแล้ว

                เรื่องของอาภีร์ไม่รู้ว่าผมจะเชื่ออะไรได้บ้าง ที่ผ่านมามีเวลาตั้งเยอะตั้งแยะเขาก็ไม่พูดอะไร ไม่เคยเอ่ยถึง ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจปิดบังหรือว่าจริงๆแล้วแม่โกหกอย่างที่อาภีร์บอก แต่ไม่ว่าจะยังไง...ผมไม่มั่นใจอะไรสักนิด

                อาภีร์ไม่ได้คัดค้านการตัดสินใจของผม เขาไม่ได้พูดอะไรอีก อาจจะอยากพูดแต่ว่าลุงชัยมาตามอาภีร์ไปรำวงเปิดงาน แม่ยอมกลับไปพร้อมเช็คสิบห้าล้านของอาภีร์ ส่วนผมก็กลับกรุงเทพฯกับคนขับรถ ทุกครั้งเรากลับด้วยกันแต่คราวนี้ผมกลับคนเดียว

                “พักผ่อน อย่าคิดอะไรมาก...อาจะจัดการทุกอย่างให้เอง พิคพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยคุยกันนะ ห้ามคิดสั้น ห้ามหนีไปไหน ห้ามไปเดินเล่นคนเดียว”

                “พิคไม่คิดสั้นหรอกครับ...ไปรำวงได้แล้วไป”

                อาภีร์ขมวดคิ้วแล้วก่อนที่ผมจะได้ก้าวขึ้นรถก็โดนเขาดึงไปกอด กอดแน่นจนผมจมไปกับแผ่นอกของอาภีร์ แล้วผมก็อยากจะร้องไห้...ทำไมนะ ทำไมทั้งๆที่เรากำลังจะได้เริ่มใหม่ ทำไมมันถอยหลังกลับไปที่เดิมอีกแล้ว

                “พิคกี้...อาจะทำทุกอย่างให้เราได้อยู่ด้วยกัน ให้พิคกี้เชื่อว่าอาไม่ได้หลอก...อดทนอีกนิดนะคนดี”

                ผมไม่ได้ตอบอะไรไปเพราะผมไม่มั่นใจเอาเสียเลย ผมดันตัวออกยกมือไหว้อาภีร์แล้วขึ้นรถ เขาก็ไม่รั้งไว้แค่หันไปกำชับคนขับรถให้ขับดีๆแล้วเขาก็ไปรำวงเปิดงานกับลุงชัย พอรถเริ่มออกผมก็เริ่มร้องไห้ ร้องยันถึงกรุงเทพฯ

คนแรกที่ผมโทรหาทันทีที่ถึงบ้านคือเป็ด เป็ดยังไม่ออกกะผมต้องรอเป็ดจนถึงเช้า หลับบ้างตื่นบ้างร้องไห้บ้างจนกีกี้ชุ่มไปด้วยน้ำตา

                “อีผี ไอ้พิค! สภาพมึงเหี้ยมากกกกก”

                “ฮืออออ เป็ด...”

                “โอ้ยกูจะร้องไห้ตาม มาๆกอดๆ ขวัญเอ้ยขวัญมานะพิค ได้นอนบ้างยังเนี่ย ฮือออ ใครแกล้งมึง ใครทำเพื่อนกูแบบนี้ อีสัตว์นรกกูจะไปตบมันให้หัวหลุด ฮือออ”

                เป็ดร้องไห้ไปกับผมเป็นชั่วโมงแล้วมันก็ตั้งสติได้ก่อนบังคับให้ผมกินข้าว กินยาแก้ไข้ แก้ปวดแล้วนอนยาว มันบอกไม่ต้องกังวลมันจะอยู่กับผมจนผมตื่นนั่นแหละ

                ผมตื่นมาเกือบสี่โมงเย็นไอ้เป็ดก็ชวนผมคุยแต่เรื่องตลก เปิดการ์ตูนให้ดูแล้วก็สั่งพิซซ่ามา มันบอกว่าตอนผมหลับมันออกไปซื้อเบีร์ยกระป๋องมาสองลัง

                “กระป๋องเดียวกูก็เมาแล้วนะเป็ด”

                “น่า เชื่อกูดิพิค ดื่มไปให้กับชีวิตเฮงซวย”

                เรากินพิซซ่าที่ไอ้เป็ดไม่ชอบ กินเบีร์ยเป็นลังทั้งๆที่เบ้ปากตั้งแต่กระป๋องแรก ดูบอลคู่แดงเดือดที่เราไม่สนใจจะดู แต่พอเมาก็กลายเป็นผมเชียร์หงส์แดงลิเวอร์พูล ส่วนไอ้เป็ดทรยศตระกูลเป็ดแดง(ชื่อเล่นที่แฟนบอลชอบแซวลิเวอร์พูล)มาเชียร์แมนยู บอลคู่นี้จะชนะจะแพ้ผมไม่รู้ผมเมาหลับไปก่อนบอลจะจบ แล้วก็ตื่นมาอ้วกตอนตีสี่จนหมดไส้หมดพุงหัวโล่งไปเลย

                ไอ้เป็ดคลานเป็นจูออนพาร่างศพของมันมาลูบหลังผม แล้วเราก็สลับกันไอ้เป็ดมาอ้วกแทน เราสองคนนอนแผ่หลากันอยู่ในพื้นห้องน้ำแคบๆแล้วหัวเราะกับความทุเรศของตัวเอง

                ผมเริ่มเล่าปัญหาชีวิตให้ไอ้เป็ดฟังบนพื้นห้องน้ำนี่แหละ มันฟังเงียบๆจนผมเล่าจบมันก็ด่าแม่ ด่าอาภีร์ ด่าหมู ด่าองุ่นครบทุกตัวละครที่ผมเอ่ยถึง ผมว่าเพราะผมด่าไม่ค่อยเป็นเลยอึดอัด ถ้าผมด่าเก่งได้ครึ่งหนึ่งของมันผมคงด่าอาภีร์กับแม่จนหายเครียดไปสักนิดสักหน่อยแล้วล่ะ เฮ้อรู้งี้ด่าไปบ้างก็ดี

                “คนรอบตัวมึงนะพิค มีกูดีที่สุด เป็นแม่ เป็นพ่อ เป็นผัว เป็นเพื่อนให้มึงเอง เป็นหมูมึงด้วยก็ได้อ่ะ Dont give a fuck ทุกคนเลยมึง มีกูพอละ กูจะยอมไม่แต่งงานอยู่กับมึงไปจนแก่ แล้วเราไปแรดรอบโลกกันเถอะ”

                “ได้ ไม่เอาแล้วเหมือนกัน เบื่อจะเสียใจ”

                เรานอนหลับเป็นตายจนผมต้องโทรไปลากับสายการบินเพราะเมาค้าง แต่ไอ้เป็ดมันรีบอร์นได้ไวกว่ามันตื่นมาบังคับให้ผมไปสมัครสจ๊วตสายการบินอื่น มันบอกไปอยู่รูทต่างประเทศไปเลย ไปประเทศไกลๆ ห่างไกลคนละสุดขอบโลกผมจะได้ไม่ต้องมาพบมาเจอเรื่องเลวร้ายอีก ค่าบ้านค่าอะไรก็โอนมาให้มันเดี๋ยวมันจ่ายให้

                “นี่เลยพิค สายการบินนี้ตอบโจทย์ รับสมัครสจ๊วตพอดี กูว่าคุณสมบัติมึงได้ แต่ต้องไปสมัครที่ประเทศเขานะ”

                เรานอนมาร์กหน้าลายหมีแพนด้าสุมหัวหน้าจอโน๊ตบุ๊คบนเตียง ผมก็บ้าจี้ตื่นเต้นไปกับมัน

                Madagascar Airline? มาดากัสการ์? ไอ้การ์ตูนที่เราดูเมื่อวานอ่ะนะ?”

                “ใช่ ไปอยู่แอฟฟริกาเลยมึง เนี่ยมึงจะได้ไปอยู่เมืองหลวงเขา อันตานานาริโว ออกเสียงถูกไหมเนี่ยกู หนีไปบินสักปีสองปีค่อยกลับมา เดี๋ยวกูเก็บเงินบินไปหา”

                ความเสียใจมันทำได้ทุกอย่าง ผมตัดสินใจบินไปมาดากัสการ์ตามคำแนะนำของเป็ดแบบสิ้นคิด แม้จะเปลี่ยนเครื่องหลายต่อ แถมหลายสายการบินจนผมงงไปหมด แต่เมืองเขาก็เจริญดี กรรมการดูแปลกใจมากที่มีคนไทยมาสมัคร เขาบอกคนต่างชาติไม่ค่อยรู้จักสายการบินนี้ ยิ่งแถบเอเชียยิ่งไม่รู้จักเลย แถมรูทเดียวที่บินมาเอเชียคือกวางโจประเทศจีน

                แต่ความสิ้นคิดของผมก็จบลงตรงที่ผมก็ไม่ผ่าน เขาไม่ได้ต้องการลูกเรือเอเชียเพราะไม่ได้มีผู้โดยสารคนเอเชียเท่าไหร่ แถมคนไทยยิ่งแทบจะไม่เคยพบเคยเห็นมาใช้บริการสายการบินเขา

                การหนีไปสุดขอบโลก โดนหักเงิน โดนตักเตือนจากสำนักงานใหญ่ ไม่ได้อะไรเลยและผมยังคงต้องเป็นสจ๊วตสายการบินรักฟ้า ปั้นหน้ายิ้มรับผู้โดยสารแม้ว่าจิตใจผมจะยังไม่เข้าที่เข้าทาง

                ไอ้เป็ดต้องมานอนเป็นเพื่อนผมอยู่เกือบเดือนผมถึงกลับมาเป็นเพรชพิณคนเดิมได้ แม่ไม่ติดต่ออะไรมาอีกในช่วงนี้ซึ่งมันก็ดีแล้ว ส่วนอาภีร์เขาก็หายไปตามที่ผมขอ

                แต่ไอจีของอาภีร์อัพรูปหมูทุกวี่ทุกวันแถมยังชอบมีคำว่า พิคกี้ในแคปชั่นทั้งๆที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้อความทั้งประโยคเลย อย่างอันล่าสุดเป็นเจ้าบีสองกำลังนอนหลับ ก็ยังมีแคปชั่น พิคกี้ บีสองง่วง

                แล้วจู่ๆคอลเล็คชั่นตุ๊กตาหมูพิคกี้ของสายการบินก็เปิดตัวคอลเล็คชั่นใหม่ รักฟ้า...รักพิคกี้ให้ผู้โดยสารร่วมกิจกรรมโพสรูปที่มีตั๋วเครื่องบินแล้วติดแท็กในโซเชียลลุ้นรับตุ๊กตาพิคกี้ถือหัวใจสีแดง

                ตอนแคมเปญนี้ออกเป็นที่ฮือฮามากเพราะดารานักแสดงคนดังคงถูกจ้างให้โพสรูปเล่นแทกกันหมด ขนาดลูกเรือด้วยกันยังชอบเพราะสลัดภาพรักฟ้าที่ดูจะเนี๊ยบมาเล่นการตลาดแบบแมสและเข้าถึงคนทุกกลุ่มในรอบหลายปี

                 ตอนรีพอร์ทก่อนบินไฟลท์ล่าสุดลูกเรือทุกคนก็ได้รับเข็มกลัดเงินรูปลูกหมูถือหัวใจมาติดกันทุกคน แล้วมันถือมาข้างๆด้วยพอมองจากกระจกก็เหมือนมันส่งหัวใจให้ผมชอบกล

               

                บินเสร็จเรียบร้อยผมเลยรีบนัดไอ้เป็ดมากินข้าวที่บ้าน

                “พิค เชื่อกู มึงกำลังโดนจีบแบบเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ ไม่สิ ราชมังฯยังต้องยอมแพ้ เล่นบอกรักมึงทุกแชแนล เฟสบุ๊ค ไอจี ทวิตเตอร์ อี๋! มาเจอตัวไม่ได้แต่ยังแสดงความรักให้ลูกหมูเห็นได้ กูล่ะจักจี้หัวใจแทนมึงจริงๆ คนปากหมานิสัยผีเปรตแบบอาภีร์ของมึงนี่คิดวิธีนี้ได้ไงวะ”

                “อาจจะไม่ใช่ก็ได้ เขาก็มีแผนการตลาดของเขาน่า บังเอิญเฉยๆ”

                “บังเอิญเก่งงงงงง บังเอิญจู่ๆสายการบินหงส์น้อยลอยลำของมึงโดนฮุบกิจการ บังเอิญจู่ๆมีมาสคอตหมูชื่อพิคกี้ขึ้นมาเฉยๆ บังเอิญขั้นสุดจู่ๆมีแคมเปญ รักพิคกี้ อ่ะเชื่อก็ได้ว่าโลกนี้มันบังเอิ๊ญญญบังเอิญ”

                ไอ้เป็ดแซวจนผมหน้าร้อนไปหมด นี่ผมยังอยู่ในช่วงพักใจอยู่นะ อย่ามาทำให้คิดได้ไหม

                “เป็ด กูยังไม่อยากคิดเรื่องนี้นะ”

                “อ่ะลืมว่าช่วงนี้จำศีล แต่มึงก็จำศีลมาจะสามเดือนแล้วนะ มึงเห็นอาภีร์ของมึงเป็นคนใจเย็นหรอ อีแคมเปญหมูน้อยนี่ออกมาเพื่อให้มึงไปคุยกับเขาได้แล้ว ง้อแล้วนะจ๊ะลูกหมู แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ รีบมารักกันไวๆ”

                “เป็ดมึงโดนอาภีร์ซื้อไปใช่ไหม ทำไมเชียร์ออกนอกหน้าแบบนี้ฮะ”

                “โอ้ยมึง ถ้าเงินซื้อกูได้มึงไม่ได้อยู่ต่อหน้ากูหรอก กูจับใส่พานถวายคืนไร่ชัชวาลาไปแล้ว! เขาเสนอให้กูเยอะด้วยดีนะกูไม่โลภ”

                “อาภีร์มาหามึงหรอ!

                “อุ้บส์! เป็ดจัมอะรัยมิดั้ยเรยยยยยย (เป็ดจำอะไรไม่ได้เลย)”

                ไอ้เป็ดทำท่าเหมือนมันหลุดพูดความลับแต่มันจงใจพูดให้ผมรู้ชัดๆอ่ะ

                “เล่ามาเลยนะเป็ด อาภีร์มาหาตอนไหน แล้วเขาให้เท่าไหร่”

                “เก๊าะ มาหาเรื่อยๆ อาทิตย์ละครั้งมาถามว่ามึงเป็นไงบ้าง มาหากูที่โรงแรมเลยจ้านั่งหล่อรออยู่ที่ล็อบบี้จนกูโดนชะนีเหม็นทั้งแผนกเพราะคิดว่ากูสวยจนผู้บริหารรักฟ้าต้องมาไล่ตามจีบ กูก็เลยได้สะบัดบ๊อบสวยๆหัวเราะกรุบๆทำเป็นเขินอายแบบดาราเวลาโดนสัมภาษณ์เรื่องแฟนกับเขาบ้าง อะคริอะคริ”

                เนี่ยนะแอบเจออาภีร์ก็หมั่นไส้พอแล้ว ยังมาเล่นหูเล่นตาอีก ผมอดไม่ได้ต้องทำนิ้วบีบๆเป็นปูหนีบด้วยความหมั่นเขี้ยว

                “โอ้ยอย่าทำกู นอกจากรอยจูบจากผู้ชายกูไม่อนุญาตให้ร่างกายกูมีรอย!

                “ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอก”

                “ก็ตั้งแต่มึงกลับจากมาดากัสการ์อ่ะ เขามาตามหาว่ามึงไปไหน ทำไมขาดบินหลายไฟลท์ กูก็แบบอ้ำอึ้งๆ ไม่กล้าบอกว่ามึงหนีไปสมัครสจ๊วตแต่เสือกหล่นตุ๊บเขาไม่เลือก อดติดปีกบินอยู่ในแอฟฟริกาและทุ่งหญ้าสะวันนา เลยตอบไปสวยๆแบบรักษาหน้าให้มึงว่ามึงยังทำใจไม่ได้ กินไม่ได้นอนไม่หลับ”

                “ละ แล้วอาภีร์ว่ายังไง”

                “เขาก็ทำหน้ากังวลแล้วก็ให้บัตรสตาร์บัคกูมา บอกว่ามึงชอบกินมัทฉะลาเต้ให้กูพามึงไปกิน แหมอีผีจะเรียกว่าชาเขียวนมสดก็ไม่ได้นะ กูนี่คิดตั้งนานว่ามัทฉะลาเต้คือห่าไรวะ แต่ตอนนั้นไม่อยากดูโง่เลยยิ้มๆไป”

                “ที่มึงพากูไปกินสตาร์บัคบ่อยๆ? ทั้งๆที่มึงชอบบ่นว่าแพง ร้านกาแฟป้าข้างทางก็เหมือนกัน มึงไม่ได้ตั้งใจจะปลอบกู แต่เพราะมึงได้บัตรฟรี?”

                “ใช่เพื่อน เงินเดือนพนักงานโรงแรมจะไปกินอะไรสตาร์บัคแก้วละร้อยกว่าได้ทุกวี่ทุกวันคะน้องหมู เก็บเงินไปซื้อผู้กินดีกว่าไหม อิ่มและอร่อยกว่ามัทฉะลาเต้ตั้งเยอะ”

                “เขาให้อะไรมาอีก เป็ดไปรับสินบนทำไมเนี่ย!

                “ก็เขาวางไว้แล้วก็ไปเลยกูจะแบบรั้งไว้ก็ไม่ทันอ่ะ แต่เขาก็ไม่ได้อะไรเยอะหรอก ก็พวกวอยเชอร์ร้านอาหารที่มึงชอบ ร้านไอติม”

                “เฮ้อ...ทำไมกูไม่รู้ตัวเลย”

                “แหมมึง เอาจริงรสนิยมมึงมาตรฐานห้างไทยมากนะ ชอบกินสเวนเซ่น ชอบกินฟูจิ เอ็มเค ร้านทั่วไปมาก วอยเชอร์หาง่ายยิ่งกว่าหอยมด มึงก็ไม่เอะใจหรอกเวลากูชวนไปกิน ต้มหมูหมากาไก่ให้ก็กินอย่างเดียว”

                ก็จริงของมันอีกอ่ะ ทำไมผมไม่ชอบกินร้านแปลกๆแพงๆจะได้เอะใจบ้างว่าเป็ดมันชวนมากินได้ยังไง แต่ก็เพราะผมอยู่แบบประหยัดมาเจ็ดปีเต็ม ก็เลยเน้นถูก อร่อย หาง่าย ร้านแปลกๆเคยดูตามรีวิวมันก็ไม่แพงก็ไกล

                “ก็น่าจะบอกกันนะ”

                “บอกไม่ได้หรอก ก็มึงไม่พร้อมอ่ะพิค มึงแบบเฮิร์ทมากกก เฮิร์ทสุดกูก็เลยไม่อยากพูดถึง คุณภีร์เขาก็รู้ว่ากูไม่บอกมึงหรอกว่าเขามาถามหาประจำ เขาบอกไม่เป็นไร รอมึงพร้อมก่อน ขอให้ช่วยดูมึง อย่าให้มึงเตลิดหนีไปไหน กูนี่ไม่กล้าพูดเลยว่ายุมึงไปอยู่แอฟฟริกา กลัวเขาหักคอกูตาย หน้าพ่อทูลหัวผัวที่รักของมึงเวลาจริงจังนี่แหย่ไม่ได้เลยนะ นึกว่าล็อคไวเลอร์ แต่ตอนนี้กูเห็นมึงดีขึ้นแล้วก็เลยอยากให้มึงไปคุยๆกับเขาซะ”

                “ผัวอะไรเล่า ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย...กูกลัว กูเสียใจนะเป็ด...ทำไมอาภีร์ไม่ชัดเจนกับกูเลย ทำไมต้องรอให้กูมารู้เอง”

                “กูก็อยากตอบมึงนะพิค แต่กูไม่ใช่อาภีร์ มึงก็ถามเขาเองเถอะดีกว่ามานั่งสงสัย”

                “เคยถามแล้วเขาก็ไม่บอกทั้งหมด...”

                “ก็รอบนี้ถ้าไม่บอกอีกมึงก็เทเขาไปเลย ที่ลังเลอยู่ เสียใจอยู่ก็เพราะรักใช่ไหมล่ะ กูถึงไม่เคยยุให้มึงตัดใจจากเขาไง เพราะอาภีร์ผีเปรตของมึงก็ดูรักมึงมากกก แคร์มึงมากกก กอไก่ล้านตัว กูเลยคิดว่าจริงๆมันอาจจะมีเหตุผลที่มากกว่านั้นซ่อนอยู่ ลับ ลวง พรางให้มึงต้องเอามือล้วงไหแล้วดึงออกมาอะไรแบบนี้”

                “มึงย้ายข้างอ่ะเป็ด มึงบอกให้กู เททุกคนแล้วไปแรดรอบโลกกับมึง มึงกลืนน้ำลายตัวเอง”

                ผมเริ่มงอแงเพราะเห็นด้วยกับไอ้เป็ดแต่ก็ยังรู้สึกไม่มั่นใจอยู่ดี เพราะถ้ารอบนี้อาภีร์ไม่พูดความจริงอีกผมก็ไม่เหลือใจจะให้อภัยหรือกลับไปหาเขาแล้ว ความรู้สึกผมมันคงจะพังอีกรอบ...มันคงเป็นรอบสุดท้ายที่แอปเปิ้ลแบบผมจะรับไหว แล้วผมก็จะจากไป...ผมกลัวตัวเองจะจากไปไม่ว่าในความหมายไหนก็ตาม

                “ก็ใจมึงผูกพันแต่กับเขา ส่องไอจีเขาอยู่ทุกวี่ทุกวัน คือพิคกี้เพื่อนรัก กูเสียใจนะที่เห็นมึงเศร้า แล้วกูก็รู้ด้วยว่าคนที่ทำให้มึงเศร้าก็คืออาภีร์ แต่มันก็เป็นอาภีร์อีกนั่นแหละที่จะทำให้มึงมีความสุข กูคิดแบบเหี้ยๆเลย ถ้าเขาเป็นอามึงจริงๆ ก็ไม่ต้องสนสี่สนแปดหรอก มึงได้กันก็ไม่มีลูกอยู่ดี ไม่มีผลกระทบจากความสัมพันธ์แปลกประหลาดสังคมรับไม่ได้ของมึงกับอาภีร์หรอก ใครกล้ามาพูดมากเจอสกิลปากเปรตของผัวมึงก็กระเจิงหมดแล้ว กูว่านะที่เขายืนหยัดบริหารรักฟ้าชนะญาติพ่อมึงมาได้นี่คงหน้าสั่นกันมาทั้งตระกูลแล้วล่ะ ประมาณว่าหน้าด้านสู้ไม่ได้ อ่อนแอแล้วแพ้ไป อะไรนะที่มึงเคยเล่าให้ฟัง คนไหวได้เป็นเจ้าอาวาส? อีห่าขนาดพระเขายังไม่สนใจ มึงคิดหรอว่าเขาจะแคร์ เขาแคร์มึงไงพิค เขาถึงมาหากูอยู่นี่ทุกวี่วัน”

                “แต่ถ้าเป็นแบบนั้นเท่ากับเขาหลอกกู แล้วแม่ก็ปกป้องกูจริงๆ แต่กูก็ไล่แม่ออกไป”

                “ตัดแม่มึงออกไปก่อนได้ไหม เออแม่มึงคงห่วงแหละ แต่ห่วงแบบเงินๆทองๆต้องพร้อมด้วย คือแม่มึงก็ทำถูกแล้วที่แจ้งความจับชาวไร่ข้างบ้านที่บังอาจมางาบลูกหมูยังไม่บรรลุนิติภาวะ อันนี้ชื่นชม พ่อแม่ดีๆเขาก็ต้องทำแบบนั้น แม่มึงฉลาดนะจริงๆทำอาภีร์ต้องถอยห่าง แต่กูว่าอาภีร์ไม่ถอยยาวเจ็ดปีหรอก มึงบรรลุนิติภาวะตอนเรียนมหาลัยนะพิค แต่เขากลับมาหามึงตอนเป็นหงส์น้อยอยู่กับสวอนแล้ว เขารออะไร? รอมาจับหงส์สวอนเลคหรือไง เขาอยากได้หมู!

                “เปรียบเทียบแต่ละอย่างคิดได้ไงเนี่ย ว่าแต่ทำไม...ทำไมมึงดูวิเคราะห์เก่งอ่ะเป็ด”

                “มึงจะคิดว่ากูฉลาดใช่มะ? แต่เปล่า เพราะอาภีร์เล่าให้กูฟังทั้งหมดแล้วกูถึงเชียร์เขานี่ไง เพราะตอนแรกกูกีดกันสุดลิ่มทิ่มประตู ชนิดที่ว่าเขาฟาดบัตรเฟิร์สคลาสไปกับปารีสกูยังไม่รับอ่ะ อีดอกเป็นแสน! กูรักมึงขนาดไหน ทริปฝรั่งเศสของเป็ด! เฟิร์สคลาสกับรักฟ้าสายการบินต้นๆของประเทศ สวรรค์จงประทานผู้ชายดีๆมาตอบแทนกูทีเถอะ”

                “โอ้ยเป็ด อะไรเนี่ย มึงบอกกูมาเลยนะ!

                “โน มันเป็นเรื่องของมึงกับเขา ไปถามเอาเอง กูไม่บอก เจ็ดปีของมึงสองคนไม่ใช่เจ็ดปีของกู เอาล่ะพิคตั้งสตินะเพื่อน มึงต้องตัดสินใจเองว่าจะเอายังไง ชีวิตเป็นของมึง ถ้ามึงไม่อยากเสียใจแล้วก็ปล่อยเขาไป ไปสวยๆกับกู แรดกันยันแก่ ถ้าอาภีร์ยังมาวอแวกูจะเอาไม้หน้าสามฟาดไล่เขาไปให้ แต่ถ้ามึงอยากจะลองดูอีกสักครั้งให้โอกาสอาภีร์ของมึงได้อธิบาย เขาอาจจะหลอกกูหลอกมึง แล้วมาความแตกอีกในอนาคต มึงอาจจะร้องไห้อีกแต่ว่าพิคเพื่อนรัก มึงจะยังมีกูอยู่ตรงนี้ คราวนี้ต่อให้ยกนักบินให้กูแซบทั้งรักฟ้ากูก็จะถอดรองเท้าฟาดหัวอาภีร์ของมึงให้ กูจะเผาไร่องุ่น ตั้งกระทู้คอมเพลนในพันทิป โทรไปด่าที่คอลเซ็นเตอร์ให้แม่งสายไหม้ไปเลย ลงทุนแดกองุ่นชัชวาลาแล้วติดคอต้องเข้าไอซียูด้วยอ่ะ”

                “ขอบคุณมากนะเป็ด ดีใจจังที่มีมึงเป็นเพื่อน แต่กูขอคิดดูก่อนนะ...กูยังไม่มั่นใจอ่ะ มันเยอะเกินไปกับสิ่งที่กูเจอ ถึงอาภีร์จะไม่ใช่สาเหตุทั้งหมดแต่...แต่เขาก็เกี่ยวด้วยอยู่ดี”

                ผมกอดไอ้เป็ดแน่น เรากอดโยกกันไปมาในบ้านเหมือนเด็กๆ

                “ไม่เป็นไร...ให้เวลาตัวเองเยอะๆ พร้อมเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น ถ้าลงเอยกันได้กูก็ดีใจ กูก็ห่วงแต่มึงแหละพิค ไม่ได้หวังอะไรหรอกขอแค่ชั้นเฟิร์สคลาสไปกลับยุโรปสิบประเทศก็พอ ขอแค่นั้นจริงๆ”

                “มึงรับสินบนมาแล้วจริงๆใช่ไหม?”

                ผมขยับตัวออกห่างไอ้เป็ดอัตโนมัติ หรี่ตามองมันที่ทำหน้าเลิกลั่กแบบตั้งใจ

                “แหะๆ...กูรับมาไม่ทันตั้งตัวอ่ะ ปารีสกูใจแข็งไหวแต่พอบอกสิบประเทศกูเผลอพยักหน้าไปแบบออโตเมติก เราก็ไปด้วยกันไง เป็ดกับหมูอินยุโรปปปปป สวยๆเริ่ดๆมึงกับกู ชิคๆคูลๆจะตาย”

                โอ้ยไม่รู้จะโกรธใครก่อนเลยดีเนี่ย! จะโกรธเป็ดที่ดันย้ายข้าง หรือจะโกรธอาภีร์ที่มาติดสินบนลับหลับ หรือจะโกรธตัวเองที่เผลอใจอ่อนตามเพื่อนทรยศ

                “แต่หลักๆเพราะรักมึงนะพิค”

                “คอยดูนะจะโยนมึงให้จระเข้กิน!

                “อี๋ เอามุกผัวมาใช้ เหม็น!

                “เป็ด! จะโกรธแล้วนะ”

                “โอ้ย โกรธได้มุ้งมิ้งกิงก่องแก้ว อ่ะยอมก็ได้ ดีกันๆกินข้าวเหอะ พูดเยอะกูหิวมาก อีห่าไส้จะขาดก่อนได้ไปยุโรป”  

                พิคไม่ถูกใจสิ่งนี้!

                “ไม่ทำหน้าบูดสิ ครั้งนี้อาจจะเป็นเช้าที่สดใสของจริงแล้วก็ได้นะพิค ยิ้มไว้เพื่อน”

                “อื้อ...ขอให้ชีวิตดีขึ้นสักทีเหอะ เหนื่อยมาพอแล้ว”

 

------------------

อิอิ เป็นกำลังใจให้อาภีร์ ส่วนเป็ดนางน่ารัก แต่ไม่มีเรื่องแยกเป็ดแน่นอนค่ะ 5555555555

เรื่องนี้ยังไงก็ไม่ดราม่าจริงๆน้า ไปมาว่องไว เพราะหน้าไม่พอ 555+

               

               

               

               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.335K ครั้ง

2,728 ความคิดเห็น

  1. #2707 Yesmyboy (@jxperyah) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:42
    เป็นเป็ดก็ต้องคว้าแล้วอ่ะเฟิร์สคลาสยุโรปสิบประเทศต้องได้ฟาดสักคนมาสู้คุณภีร์ใช่ปะ
    #2707
    0
  2. #2693 Apit29 (@Apit29) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:59
    รักเป็ด
    #2693
    0
  3. #2684 zhaoshiqi (@zhaoshiqi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 11:56
    เป็ดน่ารักอ่ะ เพื่อนที่ดีจริงๆ
    #2684
    0
  4. #2671 Malilala (@Malilala) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 00:27
    น้องเป็ดน่ารักอะ รักเพื่อนแบบนี้อยากได้
    #2671
    0
  5. #2663 cutieyou (@cutieyou) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 02:56
    เป็ดน่ารักมาก เพื่อนที่ดีจริงๆ ไปค่ะน้องพิคได้เวลาคุยกับคุณอาเขาแล้ว
    #2663
    0
  6. #2602 Mr_mymint555 (@Mr_mymint555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:36
    เป็ดน่ารักอ่ะ ขอให้เจอผู้แซ่บๆดีๆกว่าอาภีร์ซักร้อยเท่าเลยนะเป็ด
    #2602
    0
  7. #2593 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    เป็ดน่ารัก
    #2593
    0
  8. #2541 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 00:39
    เป็ดว้อย555555555555555
    #2541
    0
  9. #2520 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:13
    อาภีร์หลอกล่อเก่ง เป็ดก็ตกหลุมกับเค้าด้วย 555
    #2520
    0
  10. #2496 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 19:55
    เพื่อนเป็ดเลิศมาก
    #2496
    0
  11. #2466 ChocoMell (@pennynavy123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:47

    หาน้ำให้เป็ดดื่มแทบไม่ทัน พูดเยอะคอแห้งแทนhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-08.png

    #2466
    0
  12. #2451 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 19:32
    เป็ดคือแบบได้ใจมาก
    #2451
    0
  13. #2415 mayyamcc (@mayyamcc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:11
    ชั้นรักยัยเป็ด555555
    #2415
    0
  14. #2399 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:04
    ยัยเป็ดก็คือน่ารักมาก แง้
    #2399
    0
  15. #2365 Opjao (@opjao) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 17:53
    น้ำตาคลอพาร์ทเป็ดมากๆ ถ้าเพื่อนมีความสุขเราก็มีความสุขด้วย แต่ถ้าเค้าเศร้าหรือล้มก็ยังมีเราอยู่ตรงนี้อะ งื้ออออออ รักเป็ด
    #2365
    0
  16. #2327 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:46
    ฟังเป็ดด่าอาภีร์เพลินเลย ไปๆมาๆ มันยังไงนะเป็ด?
    #2327
    0
  17. #2290 Pachara Pankong (@0822037077) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:14

    อยากมีเพื่อนแบบเป็ดอะ
    #2290
    0
  18. #2263 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 02:54
    ตัวละครเด็ดปากจัด ผีเจาะปากมา ผู้ท้าชิงกับอาภีร์คงต้องส่งเป็ดไป น่าจะดุเดือด 55555
    #2263
    0
  19. #2173 yuuyouu (@yuupt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 10:15
    ประทับใจเป็ดมาก อยากมีเพื่อนแบบนี้ๆ
    #2173
    0
  20. #2020 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 10:06
    ชอบน้องเป็ดจริงๆนะ55555555555
    #2020
    0
  21. #1978 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:59
    เป็ดเอ๊ยยยย แกเป็นเพื่อนที่ดีมาก 😂😂
    #1978
    0
  22. #1765 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 11:29
    โอยชอบเป็นหมู5555555 น้องเป็ดทำดีค่าลูกสาวววว
    #1765
    0
  23. #1754 Vevi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 14:53

    หนูเป็ดถ้าสำเร็จนะ อาภีร์ต้องแถมpocket money ให้หนูด้วยแน่ๆ

    #1754
    0
  24. #1712 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 20:49
    นี่มันเรื่องอะไรเนี่ยยย ตลกอะขำไม่ไหวแล้วขชอบเป็ดจริงๆนะ ถ้าอาภีร์จะมาสู้รับฝีปากต้องเจอเป็นอะ 55555
    #1712
    0
  25. #1616 fallingforyou. (@derodero) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:23
    ฉันรักน้องเป็ด
    #1616
    0