Under Cloud ☁ อาณาจักรเมฆา

ตอนที่ 16 : Chapter 15 : Punishment

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    3 ก.ค. 62

Chapter 15 Punishment

“ถ้าเป็นเป่าอวิ๋น...ฉันพอมีสิทธิ์บ้างไหม”

เอ๊ะ...เออว่ะ เขารู้ตั้งนานแล้วนี่หว่าว่าผมคือเป่าอวิ๋น เขาถึงมาหาผมที่หอพักใช่ไหม แล้วผมจะตกใจทำไมว่าเขาจำผมไม่ได้แต่ที่มีอะไรกับผมเพราะปกติเขามีอะไรกับเลขาตัวเองเป็นปกติ เดี๋ยว นี่มันไม่ปกตินะ

“ฉันเป็นใคร?”

“หืม?”

ลู่เลิกคิ้ว ส่วนผมก็เริ่มปวดหัว แล้วผมร้องไห้ทำไม? เดี๋ยวสินี่มันยิ่งไม่ชัดเจนกว่ากรณีที่เขาจำผมไม่ได้อีกนะ หรือว่าผมคิดไปเองว่าเขาจำผมได้? ซึ่งตอนเขามาหาผมในหอพักพนักงานคือเขาตั้งใจจะงาบผมในฐานะเลขา? แต่เขาทิ้งม่งม่งไว้กับผมนะ

ตกลงสำหรับชิงอวิ๋นผมเป็นใคร เป็นเลขาหรือเป็นเป่าอวิ๋น แล้วเขากอดผมในสถานะไหน?

“คิ้วขมวด”

นิ้วแกร่งจิ้มมาที่หน้าผากผม ชิงอวิ๋นดูเครียดน้อยลงกว่าเมื่อกี๊ที่ทำท่าเหมือนอยากจะงับหัวผมระบายความโกรธ แต่ท่าทางที่เขาคร่อมผมแบบนี้มันก็...ไม่ได้ทำให้หายใจหายคอโล่งเท่าไหร่

“ไม่เล่นนะ ออกไปเดี๋ยวนี้เลย”

“ตอบคำถามฉันก่อน...ฉันมีสิทธิ์บ้างไหม”

ยัง ยังมาอ้อยอิ่งลูบแก้มผมอีก ทำไมชิงอวิ๋นกลายเป็นพวกมือปลาหมึกแบบนี้เนี่ย สมัยก่อนมีแต่ผมเป็นฝ่ายจับเขานะ เขาไม่ชอบโดนตัวใคร แล้วก็ไม่ชอบให้ใครโดนตัว เป็นมนุษย์โคตรหยิ่ง! กับม่งม่งก็เป็นเหอะ

“ไม่มีทั้งนั้นแหละ ฉันไม่ชอบคนนิสัยไม่ดีแบบลู่หรอก”

“ฉันนิสัยไม่ดีตรงไหน?”

ท่าทางเลิกคิ้วยิ้มกรุ้มกริ่มนี่อีก หงุดหงิดชะมัด...

“ทุกตรงเลย หยุดลูบแก้มฉันด้วย ไม่ให้จับ”

“แก้มแดงเหมือนแอปเปิ้ล...นายกับแอปเปิ้ลอะไรอร่อยกว่ากัน?”

นี่ก็ด้วย กลายเป็นมนุษย์คุยไม่รู้เรื่อง!

“ฉันโกรธแล้วนะ”

“ฉันทำเป่าอวิ๋นโกรธแล้วหรอ”

“ใช่ โกรธมาก ออกไปเลย”

“แต่ฉันเป็นฝ่ายเสียหายนะ...เรื่องเมื่อคืน”

เสียหายกับผีน่ะสิ! ตัวผมอย่างกับผ่านสงครามโลกครั้งที่สามมา เดินก็ปวดขา ปวดเอว ปวดตูดไปหมด ส่วนเขาอ่ะโคตรชิล ยังมีแรงตื่นมาทำงาน ยังมีกระจิตกระใจมาแกล้งผมตอนนี้อีก

“สภาพฉันเหมือนคนทำนายเสียหายได้หรอลู่!

“นายเริ่มก่อน”

“ห๊ะ?”

“เมื่อคืน...นายเมามาก แล้วก็อ้วกใส่ฉัน ฉันก็เลยต้องเปิดห้องมาอาบน้ำให้ทางโรงแรมเอาเสื้อผ้าพวกเราไปซักให้ แล้วนายก็ปล้ำฉัน”

ผมหน้าร้อนผ่าวกับเรื่องที่เขาเล่า คือก็...ก็เหมือนผมอ้วกจริงๆนั่นแหละ มั้ง?

“ระหว่างนั้นนายก็ลูบคลำฉัน บอกว่าฉันนิสัยไม่ดี แอบไปเล่นกล้าม ทำตัวหล่อคงอยากจะให้สาวๆติดใจทั้งเซี่ยงไฮ้ อยากจะทำเท่ ขี้เก๊ก อวดรวย เพ้อเจ้อ แล้วอะไรอีกนะ...เห็นแก่ตัวทิ้งนายไว้อเมริกา แถมยังลำเอียงมาก ทีกับเลขาชุนให้ทำงานดีๆ ส่วนนายกับโดนไล่ไปอยู่โกดัง ขนาดม่งม่งยังได้เป็นท่านประธาน แต่นายเป็นแค่เด็กพาร์ทไทม์”

พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ไอ้ที่เขาเล่ามายาวเหยียดคือสิ่งที่ผมคิดในใจแต่ไม่เคยบอกใคร...แม่งเอ้ย ไม่น่ากินเหล้าเลย ลู่รู้หมดแล้ว!

“ตะ แต่ ฉันจะไปลูบคลำนายได้ยังไงล่ะ...ถึงจะลูบๆคลำๆแต่นายต่างหากที่กัดฉันทั้งตัว! ทำไมต้องรุนแรงด้วย”

ชิงอวิ๋นดันตัวขึ้นแล้วค่อยๆแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก ผมพยายามเขยิบตัวหนีเพราะแววตาเขาตอนนี้ทำผมร้อนๆหนาวๆ แต่เขาก็นั่งทับช่วงขาผมไว้ ผมเลยหลับตาปี๋ไม่กล้ามองเขาเลย

“แล้วนายคิดว่ารอยฟันที่ท้องฉัน...ม่งม่งมันกัดหรือไง?”

ผมยกมือปิดหน้า แอบแง้มนิ้วลืมตาข้างหนึ่งมาดู...บนซิคแพคสวยๆนั่นมีรอยฟันม่วงช้ำอยู่หนึ่งรอย

“แล้วใครกัดไหล่ฉัน?”

บนไหล่ก็มี...

“ตรงนี้ด้วย”

ต้นแขนอีกสองรอย ทุกที่ล้วนช้ำไม่ต่างกับร่องรอยบนตัวผม แต่มันก็ยังน้อยกว่าของผมเยอะ! ผมจะอ้าปากเถียงเขาก็หันหลังให้ดู

แผ่นหลังของชิงอวิ๋นเต็มไปด้วยรอยเล็บ รอยฟัน...บางแผลมีเลือดออก นี่...นี่ผมหรอ? ผมทำแบบนั้นจริงอ่ะ? ผมเป็นพวกใช้ความรุนแรงหรอ

“ใครกันแน่ที่ชอบความรุนแรง ให้พูดใหม่”

 

ชิงอวิ๋นปล่อยให้ผมอยู่กับตัวเอง เขาบอกว่าจะออกไปนั่งทำงานต่อข้างนอกแล้วอุ้มม่งม่งมานอนข้างผม มันแลบลิ้นกระดิกหูแล้วก็นอนกลิ้งไปมา

“ม่งม่งทำไงดี...ฉันเป็นคนซาดิสต์อ่ะ”

แผ่นหลังชิงอวิ๋นน่ากลัวมาก เล็บผมก็ยาวขึ้นมานิดหน่อยเพราะยังไม่มีเวลาตัด เขากัดผมแต่ผมเลือดไม่ออกตรงไหนนะแค่ช้ำ แต่มือผมที่ข่วนเขาเนี่ย...

“ฉันปล้ำลู่อ่ะ...”

เห็นสภาพชิงอวิ๋นผมก็เริ่มไม่แน่ใจว่าเขาจะมีคู่นอนเป็นเลขา นี่มันอย่างกับผมไปลวนลามนายน้อยซีบีกรุ๊ปจนเขาตกเป็นของผม ไม่สิ แต่ผมเป็นฝ่ายถูกกระทำนะ

“ตกลงฉันทำลู่ หรือลู่ทำฉัน?”

“บ๊อก!

ม่งม่งเอียงคอใส่ผมแล้วก็ยกสองขามาเกยบนตัวผม มันช่างเป็นหมาที่ไม่ช่วยออกความเห็นอะไรสักเรื่องนอกจากเห่ากับจะให้อุ้ม

“หนักนะม่งม่ง...แกอ้วน”

คิดแล้วก็ปวดหัวผมเลยนอนกอดม่งม่งแทน ขนมันนุ่ม เห็บหมัดก็ไม่มีเพราะมันเป็นประธานม่งเลยมีชีวิตหรูหราเป็นเจ้าชายคอร์กี้

“แล้วบอกพ่อยังไงดีอ่ะว่าฉันปล้ำลู่ไปแล้ว...พ่อยังไม่เท่าไหร่ แม่นี่สิ แม่ถีบฉันออกจากกองมรดกแน่เลย ทุกวันนี้ก็ได้น้อยแล้วนะเพราะลู่เอาไปตั้งเยอะแล้ว”

 

ผมบ่นกับม่งม่งจนหลับ ก่อนจะตื่นมาอีกครั้งเพราะรู้สึกว่ามีคนมาวุ่นวาย อาจจะม่งม่งที่พยายามชวนผมเล่น แต่ตอนนี้ผมง่วง ไม่อยากเล่นด้วย

“ม่งม่งออกไป...”

เจ้าหมาดื้อก็ไม่ยอมเลิกซน มันยกขาผมขึ้น เอะ เดี๋ยวนะ...

“ละ ลู่... ทำอะไร”

“ทายา”

เขาตอบหน้าตายแต่ผมนี่ตาสว่างทันที ตาสว่างมากเพราะรู้สึกว่ามีนิ้วสอดใส่เข้ามาในร่างกายตัวเอง ผมพยายามดันเขาออกแต่ปลายนิ้วเขาก็กดลงตรงไหนสักที่ที่ทำให้ผมหมดแรง แถมยังรู้สึกแปลก แปลกมากๆจนต้องยกมือปิดหน้า

“ตรงนี้เจ็บหรือเปล่า”

“อ๊ะ...ยะ อย่า...”

“เจ็บใช่ไหม?”

“มะ ไม่...เอานิ้วออกไปนะ”

ผมพยายามหนีบเข่า มันน่าอายจะตายที่เขามาจรดจ้องๆผมแบบนี้ ถึงเมื่อคืนเขาจะเห็นหมดแล้วแต่ตอนนั้นผมไม่รู้เรื่อง ต่างกับตอนนี้ที่ผมโคตรอาย

“มันต้องทายา”

“ทาเยอะแล้ว...”

“ต้องทาลึกกว่านี้”

นิ้วชิงอวิ๋นขยับเข้ามาลึกจนผมต้องกลั้นหายใจ แล้วเขาก็ขยับเข้าออกหมุนนิ้วในตัวผม ผมเริ่มหายใจไม่ออก ร้อนผ่าวไปหมด

“ลู่...ลู่”

“หืม...”

สองแขนผมยกขึ้นพอดีกับที่ลู่โน้มตัวเข้ามาใกล้ ผมคว้าเขาไว้...ในห้วงอารมณ์ที่หมุนวนจผมล่องลอยไปกับมัน เขาเหมือนสิ่งเดียวที่จะเป็นหลักยึดของผม

การทายาของชิงอวิ๋นมันอธิบายยาก...แล้วผมก็ทนไม่ไหวกัดไปแรงๆที่ไหล่เขา นิ้วจิกลงที่แผ่นหลังกว้าง และสุดท้ายร่างกายผมก็ระเบิดออกมา ความเฉอะแฉะบนหน้าท้องของผม...โคตรน่าอาย

แล้วชิงอวิ๋นยังยิ้มจนตาเขาขยับเป็นเส้นโค้ง เขาไม่ยอมเขยิบออกไปแต่กดจูบลงที่ข้างแก้มร้อนผ่าวของผม เขาดึงนิ้วออกแล้วขยับมือมาลูบไล้ที่ต้นขา จากนั้นเขาก็จูบ...จูบจนผมหายใจไม่ออก ชิงอวิ๋นยอมขยับออกให้ผมได้หายใจแต่มันก็แค่นิดเดียวแล้วจากนั้นก็จูบต่อ จูบจนเหนื่อย จนปากไร้ความรู้สึก...ทั้งจูบทั้งกัด...สุดท้ายเขาก็ทิ้งตัวลงนอนซุกกับต้นคอของผม

ลมหายใจอุ่นๆรินรดที่ต้นคอกับหลังใบหู ร่างกายของชิงอวิ๋นอุ่นเหมือนเป็นถุงน้ำร้อนใบใหญ่ เขานอนทับผมไว้แบบนั้นแต่ผมก็ชอบ...ผมชอบที่ได้กอดเขา

“เป่าอวิ๋น...”

“อื้อ...”

“ฉันไม่เคยมีคู่นอน...ไม่เคยมีใคร นายเป็นคนแรก”

“อื้อ...”

                หัวใจผมเต้นรัวกับคำอธิบายของเขา คำว่า คนแรกมันเป็นความรู้สึกแสนพิเศษ พิเศษมากๆ มากจนผมยิ้มออกมากับเพดานห้อง ถึงจะเหนื่อยมากก็เถอะแต่ตอนนี้มีความสุขสุดๆเลย

                “มันมีเหตุผลที่ฉันติดต่อไปไม่ได้...ฉันก็ไม่ได้มีความสุขที่ทำแบบนั้น ฉันอยากไปหา...อยากไปเจอ อยากกอด อยากทำหลายๆอย่างด้วยกัน”

                “พูดมาก”

                พอชิงอวิ๋นพูดออกมาเยอะแยะผมก็เขิน ปกติเขาไม่ค่อยพูดความรู้สึกตัวเองอ่ะ เขาทำเหมือนอมเรือไว้ในปาก พูดแล้วเรือจะร่วง

                “หึหึ...”

                “ไม่ได้มีคนอื่นแน่นะ”

                “ไม่มี...อะไรกัน หึงฉัน?”

                ชิงอวิ๋นดันตัวขึ้นมาทำตาวิบวับใส่ผม หมั่นไส้อ่ะ ทำไมมั่นหน้าแบบนี้ บอกแล้วว่าชิงอวิ๋นไม่เหมือนเดิม ชิงอวิ๋นคนเก่าไม่แพรวพราวแบบนี้หรอก

                “ไม่ได้หึงสักหน่อย ก็มันไม่น่าเชื่ออ่ะ ไม่เคยมีคนอื่นแต่เมื่อคืนนะเชี่ยวชาญมากกกกก ฉันไม่ได้ว่าอะไรนะถ้าลู่จะเคยๆมาบ้าง ไม่ต้องมาหลอกว่าฉันเป็นคนแรกเลย”

                “ที่จริง...เมื่อคืนฉันก็ทำไม่เป็น”

                ผมเบิกตากว้างกับท่าทางไม่ค่อยมั่นใจของชิงอวิ๋น ทำไม่เป็นบ้าอะไรวะ! แทงเอาๆจนสภาพผมเป็นแบบนี้ แถมเมื่อกี้ยังทายาให้จนผมเตลิดไปไหนต่อไหน ท้องผมยังเลอะอยู่เลยเนี่ย

                “แต่ก็คิดว่ามันก็น่าจะประมาณนี้ ก็เลยทำตามสัญชาตญาณ พอนายดูมีอารมณ์ร่วมก็คิดว่ามาถูกทางแล้ว เพราะฉันก็รู้สึกไม่ต่างกัน ฉันก็เมาด้วย”

                “อ่า...”

                ชิงอวิ๋นหน้าแดง...ผมว่าผมเขินเรื่องความสัมพันธ์ของเราแล้วนะ แต่พอชิงอวิ๋นเขินผมนี่เขินกว่าอีกอ่ะ

                “แต่ตอนแรกมันก็เข้ายากเหมือนกัน แถมนายร้องลั่นห้อง”

                “ละ แล้วทำยังไง...”

                “พอดีประธานหวังโทรมาว่าทำไมยังไม่กลับบ้าน ฉันก็เลยจะหยุด แต่นายแย่งมือถือไปโวยวายบอกว่าเจ็บมาก ให้เขามาช่วย กว่าจะแย่งมือถือคืนมาได้ฉันก็ได้ยินแค่เขาบอกว่า โลชั่นแก้ขัดไปก่อน”

                คำอธิบายของลู่ทำผมอยากกลั้นใจตาย นี่ผมทำเรื่องอับอายขายขี้หน้าวงศ์ตระกูลไปแล้ว แถมเป็นพ่ออีก! มิน่า ฮืออออออ จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ไม่สิ ผมจะกลับกลับบ้านได้ยังไง

                “แล้วมันก็ได้จริงๆ เมื่อบ่ายเขาก็ส่งเลขาให้เอายามาให้ ที่ทานั่นแหละ”

                “ลู่...พ่อ พ่อจะไล่ฉันออกจากบ้านไหม”

                พ่ออุตส่าห์ช่วยผมวางแผนแก้แค้นลู่ แต่เรื่องมันดันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว แถมพ่อยังอุตส่าห์มีส่วนร่วมให้ผมลวนลามลู่จนสำเร็จ

                “เดี๋ยวฉันเข้าไปคุยเอง ตอนนี้นอนพักเถอะ...ค่ำๆจะได้กลับบ้านกัน”

 

                ผมนอนหลับอีกตื่นชิวอวิ๋นก็มาช่วยอาบน้ำ ผมอายมากแต่มันก็เหนื่อยเกินไปเลยนอนในอ่างให้เขาจัดการ ผมไม่กล้าสบตาเขาเลย ส่วนเขาก็ชอบจ้องผมนิ่งๆ ตอนนี้ผมฟุ้งซ่านมากเพราะมีหลายอารมณ์ในตัวเอง ทั้งเขินชิงอวิ๋นแล้วก็กังวลเรื่องพ่อไปพร้อมกัน แต่ชิงอวิ๋นดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรเท่าไหร่

                เราออกจากโรงแรมในเสื้อผ้าชุดเดิม มีม่งม่งนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเราที่เบาะหลัง แล้วม่งม่งมันก็พาตัวเองไปนั่งตักชิงอวิ๋น สองขายกเกาะกระจก เขาก็นั่งลูบตัวมัน

                ความรักของม่งม่งกับชิงอวิ๋นพัฒนาขึ้นมากจนผมอดเบะปากใส่ไม่ได้ ผมเป็นเจ้าของแท้ๆตอนนี้กลายเป็นมือที่สามไปแล้ว มองคนกับหมารักกันแล้วเจ็บใจผมเลยหันหนีไปอีกทางบ้าง แล้วอารมณ์เซ็งๆก็หายเพราะลู่จับมือผม

                เขาไม่ได้พูดอะไร...แค่ดึงมือผมไปจับไว้

                เรามาถึงบ้านในที่สุด ผมหวาดระแวงมากแต่ชิงอวิ๋นก็ยังทำตัวปกติ เขาอุ้มม่งม่งเดินเข้าบ้านแล้วจูงมือผมตามเข้าไป เราอุ้มม่งม่งไปไว้แถวที่กินข้าวประจำของมันเรียบร้อยก็เดินเข้าห้องกินข้าว

                ผมกลัวแต่พอมีแผ่นหลังของชิงอวิ๋นอยู่ข้างหน้าผมก็รู้สึกปลอดภัย เมื่อก่อนผมเป็นคนจูงเขาให้หนีจากเรื่องวุ่นวายตอนเกิดปฏิวัติ ดูเขาสิ...กลายเป็นคนที่นำหน้าผมไปหลายก้าวแล้ว

                เสียงคุยกันของพ่อกับแม่เงียบลง ผมได้ยินเสียงตะเกียบกระทบชามกระเบื้องแล้วก็ได้ยินเสียงพ่อสั่งให้เก็บโต๊ะ แสดงว่าเรื่องนี้มันเรื่องใหญ่ ปกติแม่จะเป็นคนดุ แต่ถ้ามันขนาดที่พ่อเอ่ยปากเองแม่ก็จะเงียบ

                “อย่าเพิ่งเก็บครับ ให้เป่าอวิ๋นกินข้าวก่อน น้องยังไม่ได้กินอะไร”

                “หายกันไปทั้งวันทั้งคืนไม่มีปัญญาหาข้าวหาปลาให้เป่าอวิ๋นกิน?”

                ผมกำมือลู่แน่น เขาบีบมือเบาๆให้กำลังใจ ผมยังไม่กล้าโผล่หน้าออกจากแผนหลังลู่ไปให้พ่อเห็นหน้าเลยเนี่ย

                “กินข้าวที่บ้านพร้อมหน้าพร้อมตาดีกว่าไปกินข้าวข้างนอก ยิ่งเป่าอวิ๋นตกใจแบบนี้...จะมีที่ไหนดีกว่าที่นี่ล่ะครับ? คุณน้า...น้องไม่ได้กินอะไรทั้งวันเลย ยังไงให้น้องกินข้าวก่อน”

                “เฮ้อ...ตักข้าวมาเพิ่มสองที่ไป”

                แม่เอ่ยปากในที่สุดแล้วชิงอวิ๋นก็ก้าวเท้าเข้าไปในห้องกินข้าว ชิงอวิ๋นเลื่อนเก้าอี้ข้างแม่ให้ผมนั่ง ส่วนเขานั่งข้างพ่อ แต่มันเป็นโต๊ะกลมผมเลยเหมือนจะนั่งประจันหน้ากับพ่อหน่อยๆ

                แม่บ้านจัดกับข้าวขึ้นโต๊ะใหม่อีกรอบ แถมแม่ยังบอกให้ตักต้มฟักนิ่มๆให้ผมพิเศษอีกถ้วย ผมไม่กล้าสบตาใครเลยก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างเดียว ทำตัวหงิมๆพ่อจะได้ไม่ดุเยอะ แต่ชิงอวิ๋นอย่างกับมารผจญ เขาออกหน้าออกตามาก คีบนั่นคีบนี่ใส่ถ้วยผมจนล้น แถมพอผมทำหน้าเหวอเขาก็คีบเนื้อปลาป้อนเข้าปากผม แถมยังยิ้มด้วย

                หางตาผมเหลือบเห็นพ่อกำตะเกียบแน่น นี่มันสงครามระหว่างพ่อกับชิงอวิ๋นโดยมีผมเป็นเครื่องมือ ผมหันไปหาแม่...แม่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

                ทุกคนดูเข้าใจสถานการณ์แต่ผมอ่ะงงมาก พ่อโกรธแต่ชิงอวิ๋นก็ยังกวนประสาทพ่อ แม่ก็ดูวางตัวเหนือทุกปัญหามีแต่ผมที่กินข้าวไม่รับรู้รสชาติอะไรทั้งนั้น รีบเคี้ยวๆจะได้กินให้มันจบๆ แต่ผมก็รีบเกินไปจนกัดปากตัวเอง

                “โอ๊ย...”

                “ค่อยๆกินสิ”

                แม่กำลังยื่นมือที่มีผ้าเช็ดปากมาให้ แต่แล้วหน้าผมก็ถูกจับหันไปหาชิงอวิ๋น สองมือเขาประคองที่แก้มแล้วก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆปากผม

                “เจ็บมากไหม?”

                ผมอยากจะตอบเขานะว่ามันกัดแค่นิดเดียว แต่ข้าวยังเต็มปากอยู่ แถมผมมัวแต่ตกใจจนเคี้ยวไม่ลงเลยกลายเป็นอมข้าวไว้ที่แก้มทั้งสองข้าง

                “อาลู่! ขึ้นห้องไปเดี๋ยวนี้”

                พ่อตบโต๊ะแล้วไล่ชี้หน้าชิงอวิ๋น

                “ทำไมครับ”

                “ฉันจะคุยกับลูกชายฉัน ส่วนตัว!

                “ไม่ได้ครับ ถ้าจะคุยเรื่องที่เกิดขึ้น...ผมจะอยู่ด้วย”

                ชิงอวิ๋นปล่อยมือจากแก้มผมแล้วหันไปคุยกับพ่อ ผมเลยหันไปหาแม่จะอ้าปากขอความช่วยเหลือ แม่ก็กระซิบเสียงดุให้ผมรีบเคี้ยวข้าวในปากให้หมดก่อน

                ผมล่ะขัดใจมากที่ตัวเองเคี้ยวช้า ไม่ทันจะเอ่ยปากอะไรทั้งนั้นพ่อกับชิงอวิ๋นเถียงกันไปมาบ้านแทบแตก แถมเถียงกันแต่ละอย่างผมล่ะอับอายแทบแทรกแผ่นดินหนี

                “ลูกฉันไปลวนลามเธอ กับเธอน่ะต้องคุยอยู่แล้วแต่ไม่ใช่ตอนนี้เข้าใจไหม? ฉันต้องจัดการไอ้ลูกบ้านี่ก่อน มันไปอยู่อเมริกานานไปใช่ไหม ถึงได้เอาวัฒนธรรมไม่ดีๆติดมาด้วย หา!

                ผมส่ายหัวรัวๆแต่พ่อก็ไม่สนใจการคัดค้านของผม สถานการณ์ของผมกับลู่มันยังก้ำกึ่งนะว่าใครเสียหายกันแน่ทำไมพ่อโทษผมล่ะ

                “อาลู่วันๆเคยสนใจเรื่องทำนองนี้ที่ไหน เอาแต่ทำงานงกๆจนขึ้นเป็นรองประธานซีบีกรุ๊ป พ่อส่งให้ไปเรียนรู้งานไม่ได้ให้ไปทำอาลู่เสียผู้เสียคน รู้ไหมว่าวันนี้อาลู่โดษประชุมผู้ถือหุ้นเป็นครั้งแรก เสียงานเสียการหมด”

                จริงอ่ะ....จะว่าไปมันก็เป็นวันธรรมดาไม่ใช่วันหยุด แล้วลู่ก็อยู่ที่โรงแรมกับผมทั้งวัน นั่นก็เท่ากับว่าเขาโดดงานจริงๆ

                “ท่านประธานครับ...”

                “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นเหตุการณ์นี้มันแบ่งเป็นสามประเด็น เรื่องที่หนึ่งคือความรับผิดชอบในหน้าที่การงานของชิงอวิ๋น เรื่องที่สองความรับผิดชอบในฐานะเลขาของลูกนะเป่าอวิ๋น และเรื่องสุดท้ายที่เราจะคุยกันท้ายสุดคือเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนจนทำให้ทั้งคู่ไร้ความรับผิดชอบแบบนี้ ทั้งกับตัวเองและกับคนอื่น”

                “ผมขอโทษ”

                ชิงอวิ๋นลุกขึ้นยืนแล้วโค้งตัวลงต่ำ ผมตกใจมากที่พ่อดุขนาดนี้ แต่พ่อก็พูดถูกทุกอย่าง ก็ใช่แหละเรื่องเมื่อคืนผมเมาไม่รู้เรื่อง ทำอะไรลงไปตั้งมากมาย แต่เพราะเป็นแบบนั้นผมก็เลยโดดงาน ชิงอวิ๋นก็โดดประชุม

                “จำได้ไหมที่ฉันสอน...อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงาน เธอจะไปทำตัวเหลวแหลกที่ไหนก็ได้แต่จะทิ้งการทิ้งงานไม่ได้ ไม่งั้นมันจะต่างอะไรกับพวกลูกเศรษฐีไร้ความรับผิดชอบ ซีบีกรุ๊ปมีคนงานใต้ปกครองเธอเป็นพันๆคน ต่อไปเขาจะไว้วางใจในตัวรองประธานที่เอาเรื่องส่วนตัวมาอยู่เหนือเรื่องงานได้ยังไง ขึ้นห้องไปซะ ฉันมีหน้าที่ของความเป็นพ่อต้องจัดการ

                “พ่อ...”

                ผมเพิ่งเคี้ยวข้าวเสร็จ แต่ก็พูดอะไรไม่ทันเพราะชิงอวิ๋นลุกขึ้นแล้ว เขาหันมาทางผมที่ดึงมือเขาไว้

                “ปล่อยพี่เขาซะ”

                พ่อเอาจริงจนผมไม่กล้าค้านอะไรอีก เลยต้องยอมปล่อยมือจากชิงอวิ๋น ที่พ่อพูดมาก็ถูกทุกอย่าง พ่อไม่ได้ดุแบบนี้มานานมากๆแล้ว จนผมเกือบลืมไปว่าพ่อคือเจ้าของท่าเรือเซี่ยงไฮ้มายี่สิบสามสิบปี ถ้าพ่อไม่แข็งก็คงอยู่จุดนี้ไม่ได้นานขนาดนี้

 

                “ไม่เป็นไร...”

                ชิงอวิ๋นก้มลงมาหอมหัวผมแล้วเขาก็เดินออกจากห้องกินข้าวไป แม่เองก็ลุกออกไปเหมือนกัน เหลือแค่ผมกับพ่อในห้องกินข้าวสองคน

                หวังเป่าอวิ๋น ในฐานะที่บกพร่องต่อหน้าที่เลขา เธอถูกไล่ออกจากซีบีกรุ๊ป

 

================

 

                พี่ลู่ว่าเคลมเร็วแล้ว พ่อตาไวกว่า 55555555555555 ต้องติดตามต่อไปนะคะว่ามันเกิดอะไรขึ้นน้า ทำไมเป็นแบบนี้น้า อิ้อิ้

                ส่วนคนที่ชอบความรุนแรงนั้นนนนน เป็นตาหนูลูกแม่นั่นเอง 555555


คอมเม้นให้เราด้วยน้า จู้บส์

 

                               


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

2,477 ความคิดเห็น

  1. #2448 sealers (@sealers) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 13:56
    น้องเกเรโดนพ่อว่าเลย
    #2448
    0
  2. #2070 happy1701 (@happy1701) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 18:50
    ร้ายกว่าพี่ลู่ก็พ่อนี่ล่ะ ส่วนที่ไล่น้องน้องออกน่าจะมีเหตุผลเกี่ยวกับทั้งคู่รึเปล่า
    #2070
    0
  3. #1845 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 20:05
    ตายแล้วววววว เป่าอวิ๋นลูกกกกกกก ทำไมหนูรุนแรงแบบเน้ ระหว่างพี่กะน้องไม่รู้ใครดุกว่าใคร แต่ที่แน่ๆคุณพ่อดุมากจ้าาาา
    #1845
    0
  4. #1488 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 01:41

    เอ็นดูน้องมากเลยอ่ะะ อยากได้เป็นของตัวเองแทนพี่ลู่แล้วเนี่ยยย
    #1488
    0
  5. #1415 kim0119 (@kim0119) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 17:08
    อ่าว โถ่ถังเวรกรรม โดนไล่ออกเฉยเลยเป่าอวิ๋นลูกกกก
    แต่ก็ดีนะคะ ได้เห็นมุมที่พ่อจะเข้มงวดกับเป่าอวิ๋นบ้างสักที เพราะลึกๆก็รู้สึก ว่าถึงน้องจะโตขึ้น รับผิดชอบชีวิตและความรู้สึกตัวเองได้มากขึ้น(หน่อยนึง) แต่น้องก็ยังดูไม่โตพออยู่ดี
    #1415
    0
  6. #1301 momizone (@momizone) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 23:06

    โอ้ยยย พี่ลู่ทะมายร้ายยย มาเร็วเคลมเร็วไวเวอร์!

    น้องลู๊กก555555

    #1301
    0
  7. #1208 fluorite (@zonyahh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 02:13
    สงสารน้อง​55555
    #1208
    0
  8. #1204 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 00:18
    น้องงงง 5555 คุณพ่อก็ดูร้ายนะคะ 😂😂
    #1204
    0
  9. #1185 Lalaland332221 (@Lalaland332221) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 23:36
    รออออออออออ
    #1185
    0
  10. #1121 damner (@phangon94) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 14:08
    มาเร็วเคลมเร็ว สงสารน้องไม่ทันอะไรกับเค้าเลย เรื่องไปนู่นแล้วตัวเองยังเคี้ยวข้าวไม่เสร็จ ฮืออ หนูรู้กก
    #1121
    0
  11. #1120 LittleWaew (@LittleWaew) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 23:54
    พ่อตาตัวแสบ เจ้าแผนการวางแผนเอาไว้แล้วสินะ
    #1120
    0
  12. #1119 chokywing (@chokywing) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 19:05
    พี่ลู่รวดเร็วทันใจมาก5555 ว่าแต่พอตานี้ยังไงกัน555555
    #1119
    0
  13. #1118 lunnicha (@lunnicha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 17:30
    แผนจับลูกเขยใช่ไหมคุณพ่อ 555 ท่าเรือฝากไว้ในมือน้องคงไม่รอด หาลูกเขยให้ตัวเองนี่แหละ
    #1118
    0
  14. #1117 AunGG (@jiranyalove) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 15:45
    แม่งเอ้ยยยยยยเขินกว่าอ่านncอีกค่าาา ฮรือออออีแม่ช่วยน้องด้วย พี่ลู่โซฮอตเกินปายยยยยย ขำความโลชั่นและทำไม่เป็น5555555555 โง้ยยนนนนนน
    #1117
    0
  15. #1116 vallabie (@vallabie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 11:30
    ให้ประธานม่งม่ง เข้าไปช่วยค่ะ อิอิ
    #1116
    0
  16. #1115 _NKKXN (@nookgame) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 11:20
    น้องโดนไล่ออก655555
    #1115
    0
  17. #1114 maiamy0321 (@maiamy0321) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 09:15
    พอน้องร้องไห้ พ่อก็ใจอ่อนเหอะ ก็ตามใจมาตลอดจะดุน้องลงหรอคะคุณพ่อ
    #1114
    0
  18. #1113 jasuhimo (@jah084427) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 09:13
    สงสารน้องอ่ะ555 พ่อก็เล่นใหญ่ อีพี่ก็ปั้นน้ำ แม่ก็ปั้นหน้า55555
    #1113
    0
  19. #1112 Littleapple1000 (@Littleapple1000) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 06:05
    น้องจะร้องไหมอ่ะพ่อออ
    #1112
    0
  20. #1111 GlassBall0911 (@GlassBall0911) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 04:15
    น่ารักทั้งคนพี่ คนน้องเลย งื้อออ
    #1111
    0
  21. #1110 banolaf (@penimus-7) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 03:53
    พ่อเนียนเล่นใหญ่ ดูออก555555
    #1110
    0
  22. #1109 jkookookie (@iamkarookook224) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 01:10
    คุณพ่อน่ะร้ายสุดในเรื่องนี้ดูออก
    #1109
    0
  23. #1107 Banim (@banim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:40

    เอ็นดูน้อง ใสๆ โดนทุกคนปั้นเรื่องปั้นหน้าปั้นการกระทำใส่

    น่ารักอะ
    #1107
    0
  24. #1106 Banim (@banim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:39
    เข้าทางพ่อตาหมดเลยงานนี้
    เอ
    #1106
    0
  25. #1105 ppwct (@ppwct) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 00:38
    อู้ยยยย น้องอยากอ่านตอนหน้าแล้ววว ช่วงนี้อัพบ่อยเชียวน้า55555555 รออ่านทุกวันค่า
    #1105
    0