seriously I & blah blah blah
เขียนโดย
ellemo
เครียด. สอบติดต่อกันสามอาทิตย์แล้ว และต้องสอบอาทิตย์หน้าอีก
เครียดโว้ย เครียดโว้ย ! งานก็เยอะ พยายามเคลียร์อยู่ งานเยอะมากจนจะไม่มีเวลาอ่าน
คิดถึงบล็อกมาก ไม่ได้เขียนบล็อกนาน อยากจะเล่าเยอะ ๆ แต่ตอนนี้ขอบ่นแล้วกัน
เคมี สองอาทิตย์ที่แล้ว ข้อสอบยอมรับว่าไม่ค่อยยาก แต่สะเพร่า
เสียดายข้อนั้น อ่านโจทย์ผิด เลยแทนตัวเลขผิด วิธีทำถูกหมด หายไปเลย 13 คะแนน
ส่วนอีกข้อนึง เสียดาย.. ลืมเทียบแฟคเตอร์ไปตัวนึง อาจารย์ก็โคตรโหด สอบเป็นภาษาอังกฤษ ฟัคเอ๊ย!
เคมี อาทิตย์ก่อน ข้อสอบก็... ยากอ่ะ ข้อสุดท้ายยากสุด เหี้ย สมโจทย์
โจทย์บ้าอะไรไม่รู้ เป็นเหตุการณ์น้ำท่วม มีโรงงานสร้างคันกันน้ำสองชั้น สารเคมีรั่วออกมา
คันกั้นน้ำคันนอกพัง น้ำทะลัก ตัวเหี้ยหลุดออกมาจากบ่อ มีปลาว่ายน้ำมา มีกุ้ง
โจทย์ให้คำนวณว่าสัตว์ประเภทไหนจะตายบ้าง เทียบจากความเข้มข้นของสารเคมีที่ปนเปื้อนในน้ำ เหี้ยก็ดันหัวสูง ไม่กินสัตว์ที่ตายแล้ว กินแต่ของสด แถมมีอัตราเร็วในการกินอาหารอีก คือต้องคำนวณว่าใช้เวลาไปเท่าไหร่ คือแม่งเยอะ และวุ่นวายมาก เกลียดตัวเหี้ยโว้ย !
เมื่อวาน สอบชีวะ เรื่องการย่อยอาหารตั้งแต่จุลินทรีย์ยันคน แล้วก็การสลายพลังงานระดับเซลล์
คือแปดสิบข้อ ชั่วโมงนึง. ลอกกระหน่ำ โชคดีที่หนังสือที่เราลงทุนไปซื้อจากจุฬาฯ มันมีข้อสอบอยู่ในนั้นก็เลยทำพอได้ แต่เสียดาย เปิดอ่านไม่หมด ไม่งั้นจะสบายกว่านี้ ขอบคุณเพื่อนที่ให้ลอก
วันนี้สอบพละ รำดาบพรหมนั่งพรหมยืน สอบผ่าน ลั้ลลา ~ / ก็เธอน่ะน่ารักเกิ๊น ~ :P
อาทิตย์หน้า สอบฟิสิกส์ ต้องขยันให้มาก ๆ ซื้อหนังสือมาสองเล่ม แต่ไม่รู็จะช่วยได้เปล่า?
ตอนเรียนก็ไม่ตั้งใจเรียน แถมไม่ได้เรียนพิเศษ โอ๊ย! แย่แน่เลย ยี่สิบคะแนนแน่ะ เฮ้อ ๆๆๆ
คือเราโง่ฟิสิกส์มาก ให้ตาย! ทำไมลูกวิศวะโยธาลาดกระบังอย่างเราถึงได้โง่ฟิสิกส์แบบนี้นะ?
เอาล่ะ มีอีกเรื่องนึง วันก่อนนู้นเด็กดีไปโรงเรียน พี่ลาเต้ฮาเว่อร์ แต่ฟังเรื่องแอดมิชชั่นแล้วเครียด อย่างเราหรอวะ จะติดหมอ จะติดหรอ จะเอนท์ติดมั้ย ? มันเลยทำให้เราจริงจังกับการเรียนมากขึ้น ขอให้เราสอบติดด้วยเหอะ เป็นไปได้อยากติดตรง กลัว กสพท. ไม่ติด :(
อิจฉาเพื่อนว่ะ โคตรอิจฉา แม่เป็นพยาบาล ปัจจุบันลาออกแล้ว แม่ก็เลยทำหน้าที่ปูทางให้ทุกอย่าง เรียนพิเศษ หาข้อมูล ทุกอย่างอ่ะ พาไปดู รพ. ดูห้องนู่นนี่นั่น เราแม่งไม่มีโอกาสไรอ่ะ ขอบ่นหน่อยเหอะ คือเราชวนเพื่อนคนนี้ไปเข้าค่ายหมอ มันบอกว่า ไม่ไปดูแล้ว แม่พาไปดูหมดแล้ว ดูจนชินแล้ว อะไรแบบนี้อ่ะ คือเข้าใจป่ะ ว่าแบบอิจฉาอ่ะ แล้วแบบ ทำไมต้องพูดขนาดนี้ด้วยวะ ดูจนชินแล้ว ให้ตายเถอะ! เราไม่มีโอกาสนี่หว่า... เข้าใจป่ะ ว่าไม่มีใครเป็นหมอเลย ก๋งก็ไม่อยู่แล้ว อยากจะร้องไห้ชะมัด ชีวิตโคตรสบายเลยอ่ะ งานบ้านก็ไม่ต้องทำ ไม่ต้องทำไรสักอย่าง แม่ทำให้หมด แต่มีเงื่อนไขว่าต้องเอนท์ให้ติด คิดดู เรายังต้องหาข้อมูลเองเลย ต้องขวนขวายเอง ถ้าไม่พูดว่า ดูจนชินแล้ว เราก็ไม่ปรี๊ดหรอก ฉุนกึ้ก สุด ๆ
เป้าหมาย :
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
ฝันให้ไกลและไปให้ถึง สามอันดับนี้ ฉันต้องติดสักที่ให้ได้ !
ท้อได้แต่ห้ามถอย :-)
ถึงจะไม่ได้เก่งเท่าเด็กเตรียมฯ ไม่ได้เทพเท่ามหิดลฯ
แต่ก็มีหัวใจที่อยากจะเป็นหมอเหมือนกัน
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
24 ม.ค. 55
141
2
ความคิดเห็น
แบบไปโรงเรียนเหอะ ดูเพื่อนเพื่อนชิวชิวกัน แต่พอตอนสอบมาไหงเขาคะแนนดีกว่าเรา
เพื่อนปากบอกไม่สนใจ แต่พอเราไปที่เรียนพิเศษก็แอบเห็นมาคนเดียวตลอดเลย (จะปิดบังกันทำไม)
เพื่อนเพื่อนปากบอกทำไม่ได้ สอนไม่ได้เพราะทำไม่เป็น พอครูถามไหงตอบได้ตลอดเลย
มันเจ็บตรงที่กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็เห็นเขาเรียนคอร์สคณิตของมอปลาย(ถึงมอหก)จบซะแล้ว
-หรือว่าเราคบกับเพื่อนที่อยู่สายศิลป์เยอะไปอ่าเลยดูชิวๆไม่เครียด-
แต่นั่นแหละ ใครจะไปรู้ว่า จริง ๆ แต่ละคนเป็นยังไง
ทางเดียวที่ทำได้คือขวนขวายให้ได้มากที่สุด .