คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OS TWICEFIC]SANAxMINA:Hidden Secret #ฟิคหนูนิ่ม

โดย amaamashouki

เพราะว่า มันเป็นความลับที่บอกใครไม่ได้ ดังนั้น ความลับจึงมีบนโลกอยู่จริง Hidden Secret Fiction #ฟิคหนูนิ่ม

ยอดวิวรวม

1,203

ยอดวิวเดือนนี้

12

ยอดวิวรวม


1,203

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


30
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 มิ.ย. 60 / 09:07 น.
นิยาย [OS TWICEFIC]SANAxMINA:Hidden Secret #Ԥ˹ٹ [OS TWICEFIC]SANAxMINA:Hidden Secret #ฟิคหนูนิ่ม | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

" B e c a u s e 

     T h e r e   i s  S e c r e t  i n  t h i s  w o r l d   


                                      
M i n a t o z a k i  S A N A


B e c a u s e 

     T h e   S e c r e t  c a n ' t  t e l l  a n y o n e .


     M y o u i  M I N A







- H i d d e n  S e c r e t  F i ct i o n - 


           S a n a x  M i n a 

      #ฟิคหนูนิ่ม


S o n g : 이바다 : Drug

*เปิดเพลงเพื่อเพิ่มอถรรถในการอ่าน*






                                                                                                                   
b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 มิ.ย. 60 / 09:07


“เมื่อไหร่จะเสร็จเนี่ย”

                เสียงหวานใสปนอารมณ์หงุดหงิดเอ่ยออกมาจากใครสักคนนึงที่กำลังนั่งกดโทรศัพท์ในมือพลางขมวดคิ้วแน่น


ซานะออนนี่ อย่าบ่นสิคะ โมโมะกำลังเลือกเสื้อผ้าอยู่นะคะ”

                หญิงคนข้างๆ ซานะ พูดตอบกลับอธิบายให้ฟังด้วยเสียงเรียบๆก่อนจะยกโทรศัพท์มาพิมพ์ไม่ได้ใส่ใจอะไรซานะอะไรมากมาย


“อะไรอ่า ทำไมมินะต้องดุเค้าด้วยอ่า เค้าเสียใจนะ”

                ซานะทำปากจู๋ที่เห็นแล้วใครๆก็ต้องมองว่ามันเป็นอะไรที่น่ารักเอามากๆเสียเลย แต่ก็ไร้สัญญาณการตอบกลับจากเลขหมายปลายทางที่ซานะเรียก มินะยังคงนิ่งเงียบตามสไตล์จองนัม อปป้า


“เสร็จแล้วล่ะ”

                โมโมะที่สวมหมวกMLBสีดำเดินเข้ามาทันเวลาพอดีที่ซานะกำลังจะวอแวมินะ


“เย้! ดีใจจังรู้มั้ยฉันนั่งรอจนปวดก้นไปหมดแล้วอ่า”

                ซานะลุกขึ้นพลางเบ้ปากเล็กน้อยให้เพื่อนสาวของตัวเองที่ยักไหล่ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย


“งั้นพวกเรากลับกันเถอะนะ ซานะ โมโมะออนนี่ นี่ก็เริ่มเย็นแล้วสิ..

                มินะลุกขึ้นเงียบๆพลางยกถือถุงช็อปปิ้งของตัวเองในมือก่อนมองบริเวณรอบๆที่มีแต่คนพลุ่กพล่าน


“โธ่ มินะจัง มายงมาเย็นอะไรกัน ฉันอยากไปเล่นเกมส์เซนเตอร์กับโมะริงอ่า ไปเหอะน้า น้า น้า”

                ภาพตรงหน้ามินะและที่โมโมะเห็นคือซานะยื่นใบหน้าสวยเข้ามาพร้อมกระพริบตาให้มินะด้วยลูกอ้อนสุดๆที่ใครเห็นก็ต้องยอมแพ้แต่ไม่ใช่กับเมียวอิ มินะ!


พอเลยค่ะเดี๋ยวก็โดนแพนเมเนเจอร์บ่นเอาหรอก ทั้งคู่เลยค่ะ มัวทำอะไรเป็นเด็กไปได้”

                มินะพูดพลางใช้นิ้วเรียวยาวดันไปที่หน้าผากของซานะพร้อมขมวดคิ้วลงยู่ๆเป็นเชิงตำหนิความเด็กน้อยของซานะและโมโมะ


“แต่ว่า

“เอาน่าซานะ ต่อให้เธอทำตัวแบ้วหลุดโลกแค่ไหนมินะก็ไม่ยอมไปหรอกไว้ไปทีหลังก็ได้เนาะมินะคุง”

โมโมะเข้ามาห้ามเพื่อนสาวที่กำลังจะวอแวอีกฝ่ายมากขึ้นและเสี่ยงโดนด่าด้วยคำว่าซานะออนนี่น่ามคาน

 

     ภาพที่เห็นเป็นภาพที่ชินตาและปกติของเจไลน์หรือนิฮงไลน์นี่เอง ภาพพจน์ของมินาโตะซากิ ซานะต่อคนทั่วไปและแฟนคลับรวมไปถึงเมมเบอร์ก็คือ ผู้หญิงน่ารักน่าทะนุถนอม น่ากอด เป็นคนขี้อ้อนเอาเสียมากๆจนเมมเบอร์ในวงยังต้องยอมความฮัลโหลคิตตี้ของซานะ ส่วนฮิราอิ โมโมะภาพที่แสดงออกมาก็คือ คนเอ๋อๆมึนๆบ้างก็กินเก่งเป็นคนขี้อายเล็กน้อยทำให้เมมเบอร์ชอบแกล้งเธออยู่บ่อยๆ และสุดท้ายเมียวอิ มินะ เธอดูสง่างาม เท่ๆคูลๆเป็นคนที่ดูเฟอร์เฟ็คเพียบพร้อมไปด้วยความสามารถทั้งการเดินการนั่งการกินอาหาร เป็นคนที่เงียบพอๆกับจื่อวีเลยทีเดียวและแถมยังเป็นขวัญใจของแฟนเกิร์ลที่ประเทศไทยเอามากๆซะด้วยจนได้ฉายาว่า’ จองนัมอปป้า

 

หลังจากที่ทั้งสามคนเดินออกจากร้านค้าของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งเดินมาตามทางเพื่อขึ้นรถกลับหอก่อนจะพบกลุ่มเด็กผู้หญิงนักเรียนมัธยมปลายที่ยืนอยู่ไม่ห่างมากนักได้ยินเสียงกรี๊ดวี๊ดว๊ายดังมาอยู่ร่ำไรจนซานะต้องแซวกับมินะและโมโมะ

 

“ดูสิ มีสาวๆแซวเพียบเลยอ่ะ แซวฉันใช่ปะ”

                ซานะที่หันกลับไปสบตากับสาวๆสักแปปยิ้มหวานหยอดให้สองทีก่อนจะหันหน้ามาเมาท์กับสองปุ่นที่เดินอยู่


“แกพูดอะไรของแกเนี่ย สาวๆมันกรี๊ดมินะต่างหากล่ะ นี่เธอจำไม่ได้รึไงภาพคอนเสิร์ตที่ประเทศไทยน่ะ”

….” มินะเงียบไม่ตอบอะไรพลางเดินต่อฟังพี่ๆสองคนนินทาตัวเองระยะเผาขน

“เออจำได้ดิ หูยยย เสียงกรี๊ดมินะคุงกลบเสียงมินะไปเลยอ่ะสุดยอดมาก ยอมใจเลยเนาะอปป้า

“ฉันไม่ใช่อปป้าสักหน่อยพูดอะไรบ้าบอค่ะ”

     มินะสวนกลับมาเล็กน้อยพร้อมทำสีหน้าซานะน่ามคานมอบให้ซานะที่กำลังยิ้มร่าเริงพอใจที่ได้แกล้งอีกคนส่วนโมโมะก็หัวเราะเบาๆก่อนจะยักไหล่เป็นเชิงว่านี่มันเรื่องธรรมดาจริงๆของภาพพจน์เจไลน์นี้

 

และแล้วทั้งสามคนก็ได้เดินทางถึงหอพักอย่างปลอดภัยบรรยากาศภายในรถเป็นไปอย่างปกติที่มินะจะนั่งเงียบๆฟังเพลงส่วนซานะและโมโมะก็นั่งเซลฟี่กันแถมไม่พอเปิดเพลงเสียงดังลั่นรถอีกถือว่าเป็นความป่วนระดับสิบสำหรับมินะเลยก็ว่าได้

 

“ย๋า ถึงหอสักทีเมื่อยจังเลยอ่า

     ซานะขยับร่างกายเล็กน้อยระหว่างเดินขึ้นบันไดก่อนจะหันมาทำอะไรบางสิ่งกับมินะที่เดินตามมาจากด้านหลังตัวเอง


มินะจัง ช่วยออนนี่ถือของได้รึเปล่าคะ”

                ซานะที่กำลังยิ้มออดอ้อนใส่มินะเข้าเบอร์แรงและยังขยับตัวเข้ามาประชิดมินะถึงเนื้อถึงตัว


“มีมือก็ถือเองสิยะแม่คู๊ณ ฉันล่ะเบื่อความอ้อยของแกจริงๆเลยซานะ”

                โมโมะเบะปากจากชั้นบนที่เห็นเพื่อนสาวสเนคอ้อนชารอนอปป้าที่ยืนเป็นเสานิ่งๆ


“อือ ก็ได้ค่ะ”

                มินะตอบตกลงด้วยความจำใจเป็นอย่างมากก่อนจะถูกซานะพุ่งเข้ามากอดตัวเองด้วยความวอแว


“เย้ดีใจจัง รักที่สุดเลย มินะจังของฉัน

                หลังจากซานะกอดเสร็จก็ยื่นถุงช็อปปิ้งของตัวเองที่ใหญ่และเยอะให้มินะพลางยิ้มหวานเบอร์แรงให้จนมินะต้องถอนหายใจและจำใจถือ


“ฉันล่ะเหม็นความรักของพวกแกสองคน”

                โมโมะเบะปากเบอร์แรงก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องพักด้วยความไวแสงเพราะตัวเองทั้งง่วงและหิวเอามากๆ


     ปล่อยให้ซานะและมินะเดินข้างกันขึ้นมายังหอพักก่อนจะวางของไว้บนเตียงนุ่มๆ ภายในห้องไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียวเพราะว่านายอนออนนี่ออกไปคาราโอเกะคนเดียวส่วนจีฮโยก็ออกไปกับแชยองอยู่ทำให้เหลือกันเพียงสองคน

มินะวางของซานะไว้บนเตียงซานะก่อนจะเก็บของส่วนตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะถูกอีกคนทักขึ้นมาท่ามกลางความเงียบของทั้งสองคน


เกร็งหน้าอ่ะเหนื่อยบ้างมั้ยเนี่ย ฉันล่ะเหนื่อยแทนมินะจังจริงๆเลย”

ซานะออนนี่ก็เหมือนกันนะคะ มัวแต่ทำตัวแอ๊บแบ้วเนี่ย..ไม่เหนื่อยบ้างหรอคะ”

บทสนทนาที่ดูแปลกๆและยังสลับขั้วอีกไม่พอแถมมินะได้ตัดสินใจไปต่อผมมาทำให้มินะเหมือนย้อนรอยไปเป็นสมัยก่อนเดบิวต์เอาเสียมากๆ


“เห เดี๋ยวนี้หัดพูดสวนกลับเป็นด้วยหรอเนี่ย น่ารักจังเลยมินะจังของซานะ”

     ซานะยกยิ้มที่มุมปากสีหน้าและสายตาที่ปกติเรียบๆที่หาได้ยากเวลาออกงานหรือต่อหน้าเมมเบอร์


“ก็จริงนี่คะ..ปกติซานะออนนี่ไม่ได้เป็นคน

“เป็นคนแบบไหนหรอ?”

     มินะที่กำลังจะพูดอธิบายกลับเงียบเมื่อเห็นซานะที่ยืนตรงหน้าตัวเองสีหน้าผ่อนคลายใบคมสละสลวยขยับเขยื้อนเข้ามาอยู่ในระดับที่ชวนคิดลึกไปไกล


“เป็นคนแบบซานะออนนี่นี่แหล่ะค่ะ

     มินะเบือนสายตาหลบออกไปไม่กล้าจ้องหน้าอีกคนซักเท่าไหร่


“หึแล้วมินะจังล่ะเป็นคนแบบไหนกันแน่น้า

“เป็นจองนัมอปป้า?หรือว่าเป็นมินะคนคูล? อืมมมมแต่สำหรับซานะแล้วมินะก็คือมินะจังของฉันอยู่ดีนั่นแหละ”

ซานะค่อยๆเดินเบียดเข้ามาเรื่อยๆก่อนที่มินะจะเดินถอยหลังจนชิดติดกับกำแพง


“บอกแล้วไม่ใช่หรอคะว่าอย่าเรียกให้คนอื่นฟังว่า มินะจังน่ะ”

มินะขมวดคิ้วลงเล็กน้อยที่ใบหน้ามีสีแดงขึ้นระรื่อราวกับเขินอายกับชื่อที่แสนน่ารักและดูหวานเอาเสียมากๆ


“หึ..ก็นั่นสินะ เพราะว่าเรื่องนี้ก็มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่รู้กันดีเนาะ มินะจัง”

                ซานะวางมือยันกับกำแพงก่อนขยับใบหน้าคมสละสลวยพลางยิ้มเย็นที่มุมปากเข้าตรงมากระซิบเสียงนิ่งๆจนทำให้อีกคนอาจจะคลั่งตายก็เป็นได้ในไม่ช้า


“แก้มของมินะจังจะนุ่มเหมือนนิสัยไหมนะ?”

                ซานะค่อยๆขยับใบหน้าสวยออกมาก่อนจะใช้ริมฝีปากสีชมพูอ่อนเข้าไปจุมพิศตรงที่แก้มนุ่มอีกคนก่อนที่มินะจะสะดุ้งตัวก็โดนขโมยแก้มไปเสียแล้วก่อนจะตีไหล่อีกฝ่ายเบาบางพลางพูดด้วยเสียงที่เคอะเขินพร้อมไปด้วยแก้มสีแดงอมชมพูระรื่นขึ้นมาเห็นสีจางๆ


“ซ..ซานะ..อย่าทำแบบนี้เลยนะคะเดี๋ยวคนอื่นมาเห็นเข้า”

“แก้มมินะจังก็นุ่มดีเนาะสมกับเป็นมินะจังของฉันจังเลย”

….

“เฮ้อ..เริ่มเมื่อยแล้วสิเดินถือของตั้งนานนวดให้ฉันหน่อยได้ไหม”

“อ..อืม..

ซานะถอยออกมาจากกำแพงก่อนจะนั่งลงที่เตียงของมินะด้วยอารมณ์ที่เซ็งเล็กน้อยกับการรอคอยโมโมะที่เลือกของนานจนทำให้ตัวเองร้อนและหงุดหงิดเล็กน้อย


“นวดตรงนี้นะ”

                ซานะชี้ตำแหน่งที่อยู่ตรงบ่าของตัวเองที่ผ่านการใช้งานมาเยอะพอสมควรมินะเห็นก็พยักหน้ารับคำพูดอีกคนก่อนลงมือนวดที่ตรงจุด


“วันนี้ซานะออนนี่อารมณ์ไม่ดีสินะคะ แต่ก็ยังทำตัวร่าเริงไปได้..

                มินะกล่าวเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อยแต่เพราะภาพพจน์ที่ชินตาของซานะทำให้คนอื่นจับไม่ได้เลยว่าซานะกำลังคิดหรือรู้สึกอะไรยังไงอยู่

 

“นิดหน่อยน่ะการที่ฉันต้องทำตัวร่าเริงก็เพราะภาพพจน์นั่นแหละ จริงๆแล้วฉันไม่ได้แอ๊บแบ้วขนาดนั้นสักหน่อย แต่คนเขาก็มองไปเป็นแบบนั้นซะแล้วก็ไม่เป็นไรหรอกฉันก็สนุกดีแค่วันนี้มันเมื่อยๆเพลียๆเท่านั้น”

                ซานะตอบเสียงเรียบก่อนจะเลื่อนกดโทรศัพท์ในมือเล่นมินะที่กำลังนวดก็ยังคงนวดต่อไปเพื่อให้อีกคนได้ผ่อนคลายและสบายใจ

 

“ถึงอย่างนั้นซานะออนนี่ก็เป็นซานะออนนี่ของฉันอยู่นะคะ..

                มินะพูดเสียงเบาเพราะด้วยความเขินอายอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

 

“หืมม ก็แหงแล้วล่ะค่ะ มินะจังน่ะเป็นของฉันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว”

“แล้วที่เธอเก็กเนี่ยถามจริงไม่เหนื่อยบ้างหรอ รึว่าเธอแค่อยากปกปิดความนุ่มนิ่มของเธอไม่ให้ใครรู้..ฉันพูดถูกใช่ไหมคะ”

     ซานะพูดเสียงติดกวนๆเล็กน้อยก่อนจะละสายตาจากมือถือก่อนเงยใบหน้ามามองอีกคนที่ยืนค้ำหัวอีกคนเพื่อรอคำตอบ

 

“ไม่เหนื่อยหรอกค่ะ..แต่ว่า..ฉันก็เป็นมินะจังให้กับซานะออนนี่คนเดียวนี่คะ”

     มินะโค้งหน้าลงมาเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นนั่งจากด้านหลังแทนเพราะตัวเองก็เริ่มเมื่อยแล้ว

 

“หึ..พูดจาดีจริงๆเลยนะ ถ้าเป็นร่างจองนัมคงไม่มีวันได้ยินหรอกสินะ”

ก็..ก็ฉันเขินนี่นา..อื้อ?

ซานะยื่นริมฝีปากอมชมพูจุมพิศอีกคนที่ริมฝีปากอันหอมหวานโอชะของอีกคนก่อนจะผละออกมาเล็กน้อยพูดเสียงแหบซ่านและสายตาสีน้ำตาลเข้มประกายทองที่จดจ้องอยู่ตรงหน้ามินะ ณ ตอนนี้

 

“เปิดปากด้วยสิ ฉันสอดลิ้นไม่ถนัดนะคะ”

                สิ้นคำพูดของซานะ ริมฝีปากอมชมพูหวานก็ไม่รอช้าแต่อย่างใดรุกล้ำเข้าไปรับสัมผัสอันหอมหวานของอีกคนด้วยความโหยหาและต้องการราวกับอมยิ้มหวานที่ทานกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อ รสหวานแผ่กระจายไปทั่วในปาก ราวกับว่าพวกเธอคุ้นเคยชินจูบอันแสนหอมหวานนี้เป็นอย่างดี เป็นจูบที่ยินยอมกันทั้งสองฝ่ายและเต็มใจรับมันโดยที่ไม่มีใครรู้มาก่อนว่าทั้งสองคนมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งขนาดนี้

 

“อือ..ซานะ..ออนนี่..

                มินะครางออกมาเบาๆด้วยความเคลิบเคลิ้มและกระตุกร่างเล็กน้อยพลางพูดชื่ออีกคนอย่างอ้อยอิ่ง


“ว่าไงคะมินะจัง J

                ซานะเลื่อนริมฝีปากออกเล็กน้อยเพื่อเว้นช่องให้อีกคนได้หายใจบ้างเป็นระยะก่อนจะโน้มเข้าไปสัมผัสรสหวานนี้อีกครั้ง

 

และแล้วในครั้งนี้สัมผัสของทั้งคู่มีความลึกล้ำมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อมือของซานะค่อยๆเลื่อนโอบเอวอีกฝ่ายเข้า มินะสะดุ้งขึ้นระหว่างที่มือของซานะกำลังสอดเข้าไปในเสื้อสีขาวบางของเธอ

 

“อ๊ะ....ไม่ได้นะคะซานะออนนี่”

“หืม..ไม่ได้จริงๆหรอคะ J ออนนี่หิวแล้วนะคะ”

“ห..หิวก็ไปหาอะไรกินสิคะ..

หึ

ซานะกระตุกยิ้มมุมปากของเธอก่อนจะดึงตัวอีกคนล้มลงนอนบนเตียงฟูกนุ่มๆแล้วตัวเองเป็นฝ่ายควบคุมอยู่ด้านบนร่างบางของมินะ


“ดูสิ..ตอนนี้เหมือนไม่ใช่มินะที่ใครๆเค้าเห็นตามรูปถ่ายหรือต่อหน้าเมมเบอร์เลยนะ”

“น่ารักจังเลยมินะจัง

     ซานะป้อนคำพูดหวานแซวอีกคนที่หลับตาปี๋เหมือนเด็กน้อยอ่อนต่อโลกพลางแก้มแดงระรื่อเผยให้เห็นถึงความนุ่มนิ่มระดับล้านที่ซานะเองก็ยากจะอดใจไหว


“พ..พูดอะไรกันคะ ฉันก็เป็นฉันนี่แหละ”

“อย่าไปยิ้มให้ใครบ่อยมากนะ ฉันหวงรอยยิ้มของมินะจังนะ”

“ซ..ซานะออน..

 

ก๊อก ก๊อก

 

เสียงประตูดังขึ้นจากข้างนอกก่อนจะถูกบิดโดยโมโมะเปิดออกมาเห็นสภาพที่....

 


 


“โอ๊ย มิจังทำไมต้องดุเค้าด้วยอ่า!!!

                ซานะที่แกล้งทำเป็นล้มลงอยู่กับพื้นทำหน้างอแงจะร้องไห้ โมโมะที่เปิดประตูถอนหายใจเป็นเฮือกใหญ่กับภาพการทะเลาะของซานะและมินะที่เคยชิน


“ซานะออนนี่น่ามคาน”

                มินะพูดใส่อีกคนนิ่งๆก่อนจะหันมามองโมโมะราวกับเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นใดๆพลางกอดอกขมวดคิ้วประหนึ่งว่ากำลังทะเลาะกับซานะแบบง้องแง้งอยู่


 

“มีอะไรรึเปล่าโมโมะ?”

“อ๋อ จะบอกว่าทุกคนกลับมาแล้วนะ ออกไปทานข้าวกันเถอะวันนี้เวรพวกเธอสองคนล้างจานด้วย”

โมโมะบอกมินะที่กำลังเก็บของอยู่ตรงเตียงก่อนปิดประตูห้องไป



….

 

หลังจากที่ทไวซ์ทานข้าวเสร็จสรรพก็ถึงช่วงเวลาของการพักผ่อนในวันหยุดที่แสนสบายแบบนี้

 

“เฮ้ยวันนี้เวรใครหว่า”

                ยูจองยอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คตารางเวรดูว่าใครมีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องการทำความสะอาด


มินะ ซานะ วันนี้ตาพวกเธอสองคนนะ”

“รู้แล้วน่ะจองยอนจัง..โมโมะบอกฉันแล้ว”

                มินะที่กำลังเก็บจานยกขึ้นมาท่ามกลางเสียงโหวกเหวกของเมมเบอร์ที่เป็นเรื่องปกติธรรมดาของหอพักนี้


“ดีใจจังเลยมินะเราได้ทำเวรคู่กันด้วยแหละเดี๋ยวซานะจะช่วยให้น้า ฮิๆ”

                ซานะทำท่าทางกระดี๋กระด๋าออกเสนอหน้าเสนอตาเหมือนปกติก่อนที่จองยอนจะถอนหายใจสงสารมินะในใจที่ได้เวรคู่กับซานะ ก็คงไม่พ้นโดนแกล้งแหงๆ

 

“เออๆรีบไปทำให้เสร็จสรรพซะนะ แล้วอย่าไปทะเลาะกันด้วยล่ะฉันขี้เกียจมาห้ามมวย”

     จองยอนพูดไล่ส่งให้มินะที่ถือจานอาหารก่อนจะซานะจะอมยิ้มตอบกลับจองยอนด้วยเสียงออดอ้อนผสมน่าหมั่นไส้นิดๆ

 

“ไม่ต้องห่วงหรอก เสร็จแน่นอน ระดับซานะแล้ว J

                ซานะทิ้งท้ายให้จองยอนก่อนจะเดินลับเข้าไปในครัวสองต่อสอง


ทันทีที่เข้าห้องครัวอันแสนแคบมินะก็พุ่งตัวไปตรงเคาท์เตอร์ล้างจานก่อนที่ซานะจะตามมาทีหลังพร้อมปิดประตูล็อคจากด้านในเรียบร้อย

 

“มินะจัง J เรามาทำให้เสร็จกันเถอะนะคะ”


“ไม่ได้นะคะ....นี่ฉันต้องล้างจาน..


“อื้อรู้แล้วแหละ มาเดี๋ยวซานะจะช่วยล้างให้นะJ


                ว่าแล้วมินะที่กำลังยืนตรงหน้าเคาท์เตอร์โดนซานะโอบคล้ายแบ็คฮักจากด้านหลังมือเลื่อนมาสอดระหว่างแขนกับเอวบางมินะก่อนจะช่วยล้างจานด้วยท่าที่หวาดเสียว

 

 “ถ้ามีคนมาเห็นเข้าล่ะ..ครั้งนี้ฉันพลักซานะออนนี่ไม่ได้นะคะ”

“ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้น่ะก็มีแค่เราสองคนที่รู้”

     ด้วยความชำนาญของการสกินชิพและซาเนคใบหน้าและริมฝีปากร้อนของซานะเลื่อนเข้าไปกระซิบที่ใบหูของอีกคนก่อนจะกัดเบาๆที่ขอบสันหูของอีกคนจนมินะเผลอหลุดครางออกมาเบาๆ

 

….อื้อ ซานะออนนี่ รีบๆทำให้มันเสร็จกันเถอะนะคะ”

“แน่นอนค่ะ เพราะมินะจังเป็นของซานะเพียงผู้เดียวยังไงล่ะคะ”


“หึแล้วมันเป็นความลับของพวกเราสองคนด้วย

 

และแล้วการล้างจานก็ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่ออีกต่อไปในเมื่อซาเนคกับน้องมินะอยู่ด้วยกันและความลับครั้งนี้ก็มีอยู่จริงบนโลก เมียวอิ มินะ ที่ใครๆก็กล่าวว่าจองนัมอปป้า สุดท้ายแล้วไม่ว่ายังไงก็ยังเป็นมินาริของมินาโตะซากิ ซานะอยู่ดี

 


ความลับที่ซ่อนอยู่ของมินาโตะซากิ ซานะ และ เมียวอิ มินะ

...


และ

...

ถ้าหากโมโมะไม่เปิดประตูเข้ามาจะเกิดอะไรขึ้น… 

...


นั่นก็เป็นอีกความลับเช่นกัน J


FIN


____________________________________________________________________________________________________


Talk Zone

     หน้ามืดมากๆค่ะรู้ตัวอีกทีก็ทำปกฟิคเสร็จแล้วค่ะ ฟิคนี้เกิดขึ้นเพราะมินะจังต่อผมแล้วค่ะแถมวันนี้พิซานแต่งตัวแมนมากๆด้วยเลยเกิดฟิคนี้ขึ้น

ยังไงฝากวันช็อตนี้ด้วยนะคะ(*≧▽≦) ★ ~☆ 

สามารถคอมเม้นท์ให้กำลังใจไรท์ได้นะคะ ขอบพระคุณมากค่ะ♡

แท็กฟิค #ฟิคหนูนิ่ม 

Twitter : @amaamashouki


ผลงานทั้งหมด ของ amaamashouki

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 ploy''
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 22:45
    ฟินนนนอย่างบอกไม่ถูก
    #5
    0
  2. วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 14:41
    ว๊ายตายแล้วววว -///-
    #4
    0
  3. #3 Babyj
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 00:01
    ฮืออออ ไหนว่าเขาน่ามคานไง ทำไมยอมเรื่อยเลยหนูนิ่มมมม
    #3
    0
  4. วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 23:50
    ฟินมากกกกกกก...ซาเนครุกอะ ตะมิก็นุ่มนิ่ม
    เขินมากกก 
    #มินะจัง #ซานะจัง
    #2
    0
  5. วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 23:28
    เกร๊สสสสสสส!!!!!! ้กนๆทนดาดยไส/ตระบ/ทกาดาดางๆทแา
    หยักได้ซานะออนนี่เป็นผั----
    น้องมินะคนนิ่มของพิซานะเป็นอะไรที่บั่บ ่แากากสนไนไรไ!!!!!!
    ซานะออนนี่เมะแล้วสวาทกว่าร่างเคะอีกค่ะ

    ต้องขอโทษจริงๆนะคะที่แฟนเราเข้าไปขัดจังหวะของมิซานะ
    คราวหลังจะดูแลให้ดีกว่านี้ค่ะ .////.
    #1
    0