เสน่หาตราตรึง

ตอนที่ 2 : แม่หญิงน้ำเพชรRe

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    12 มี.ค. 61




      
         หญิงสาวร่างระหงหน้าตาสะสวยเหมือนนางในวรรณคดีผมยาวดำสลวยเงางามที่นุ่งโจงกระเบนคาดเข็มขัดทองสีเหลืองอร่ามตา ทั้งยังห่มสไบสีเนื้อนวลละเอียดยิ่งขัดให้ผิวดูขาวนวลเนียนร่างนั้น หยุดจากการเดินลัดเลาะพุ่มไม้พงหญ้าหันไปตวาดใส่บ่าวที่วิ่งตามมาด้วยวาจาแสบร้อน

         " อีสาย อีไพร่มึงเดินชักช้าอยู่ไย ประเดี๋ยวมีใครมาเห็นเกิดสงสัยกันพอดี  " หญิงสาวร่างระหงหันไปตวาดบ่าวที่วิ่งตามเสร็จก็ให้รีบหันกลับไปเดินต่อเพราะตอนนี้ยังเป็นเวลาเช้ามืดของวันสำคัญซึ่งเป็นเหตุให้ตัวนางต้องแอบออกมาซื้อของบางอย่างก่อนที่งานจะเริ่ม

         " รีบแล้วเจ้าค่ะ แม่นายท่าน " ผู้ที่วิ่งตามมาเหงื่อหยดกระเด็นกระดอนมากกว่าผู้ที่เดินนำหลายเท่า ด้วยความหวั่นวิตกกลัวใครจะมาพบเจอในเวลาเช้ามืดเช่นนี้

         เพียงแค่เห็นยอดหน้าของกลุ่มเรือนไทยที่ตั้งอยู่ไม่ใกล้ กิริยาหวั่นวิตกก็คลายลง นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วปล่อยออกมาก่อนจะจัดแจงทรงผมที่ไม่เป็นทรงให้เข้าที่เข้าทางเล็กน้อยไม่ลืมยกชายผ้าซับเหงื่อที่ไหลย้อยของตนพร้อมทั้งมองซ้ายขวาเลิ่กลั่ก

         " รีบๆเข้า กูรำคาญมึงเต็มทนแล้วหนา " หญิงสาวหันกลับมาตวาดบ่าวอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงอารมณ์ที่สุดเมื่อบ่าวคนสนิทมัวแต่กลัวเลิ่กลั่กไม่ดูทางจนเดินชนหลังนาง

         " อภัยให้บ่าวด้วยเจ้าค่ะแม่นาย " นางสายกล่าวขอโทษขออภัยไปด้วยน้ำเสียงหวาดๆ ก่อนจะเอ่ยสำทับออกไปเมื่อเห็นสิ่งที่แม่นายถือกำเอาไว้ " แลจักใช้สิ่งนี้กับคุณหลวงจริงฤาเจ้าคะ...มันจักดีฤาเจ้าคะแม่นาย " นั่นกลับทำให้หญิงสาวที่ได้ยินหันขวับพร้อมทั้งส่งสายตาแข็งกร้าวกลับมาให้

         " กูบอกว่าดีก็ดีซี! มึงเลิกทำตัวเลิ่กลั่กได้แล้ว จำเอาไว้กูกับมึงแค่ลงมาถ่ายท้อง!! " ความหวาดหวั่นของบ่าวในอาณัติสร้างความรำคาญใจจนทำให้ใบหน้าที่งดงามชักสีหน้าขมึงทึงหงิกงอ " เข้าใจฤาไม่ "

         " เจ้าค่ะแม่นายท่าน " นางสายจำต้องเอ่ยตอบรับออกไปแบบนั้นทั้งที่ยังคงมองซ้ายแแลขวาเลิ่กลั่กเช่นเดิม แม้ปากอยากจะท้วงแต่ใจกลับกลัวแม่หญิงตรงหน้าเกินกว่าจะกล้าพูด ด้วยเหตุที่ว่าบนเรือนก็มีห้องน้ำ ถ้าหากมีคนถามแล้วตอบไปเช่นนั้นมันจะไม่ดูมีพิรุธหรอกหรือ

         " รีบขึ้นเรือนกันเถิด วันนี้วันดี..กูไม่อยากเสียฤกษ์เสียยามแลต้องทำอย่างอื่นอีกมาก " 

         นางสายรีบตักน้ำด้วยกระบวยมะพร้าวแล้วราดไปที่เท้าเปล่าเปลื่อยของแม่นายตนท่ามกลางความวุ่นวายของบ่าวไพร่ที่รีบตื่นแต่ฟ้ามืดมาเตรียมงานแต่งของแม่หญิงร่างระหงที่เป็นแม่นายของตน แต่ก็ไม่มีใครสนใจสองนายบ่าวที่อยู่หัวกระไดเพราะทุกคนต่างเร่งรีบทำงานของตนให้เสร็จอีกทั้งฟ้าก็ยังมืดอยู่จึงไม่มีใครสังเกตเห็น 

         " แล้วอย่าได้พูดสิ่งใดให้ระคายหูกูอีก " หญิงสาวร่างระหงเอ่ยออกไปด้วยความนึกรำคาญใจบ่าวอย่างนางสายอยู่เป็นทุนเดิมแล้ว จึงได้รีบเร่งเดินขึ้นบันไดทั้งที่เท้ายังไม่แห้งดีเพื่อจะได้กลับไปพักผ่อนในห้องนอนของตน  

         " เมื่อวานบ่าวเห็นพวกอีอาบขัดพื้นจนเงาวับ " เสียงบ่าวแว่วเข้าในหูทำให้หญิงสาวก้มหน้าลงมองพร้อมทั้งคิดในใจ ' ขัดแล้วอย่างไร ' ซึ่งมันควรเป็นเช่นนั้นเพราะวันนี้คงมีแขกที่รับราชการตำแหน่งสูงมาที่เรือนหลายท่านหลายนาย หากพื้นไม่เงาคงได้เป็นขี้ปากชาวบ้านเรื่องงานบ้านงานเรือน 

         แล้วเท้าเปลื่อยเปล่าของหญิงสาวที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดขั้นรองสุดท้ายก็เป็นต้องหยุดชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อสายตาเจ้ากรรมดันมองไปเห็นสัตว์เลื่อยคลานสี่ขาตัวเล็กที่กำลังนอนราบกับพื้นบันไดชั้นที่เท้าจะก้าวเหยียบราวกับมันจับจองเป็นเจ้าของพื้นที่อย่างนั้น

         นั่นเป็นเหตุให้หญิงสาวผละอย่างตกใจทั้งทรงตัวไม่อยู่บวกกับเท้าที่ยังไม่แห้งดีและพื้นที่มันวาว ทำให้หญิงสาวร่างระหงลื่นเสียหลักล้มหน้าคว่ำลงไป แต่ก็ยังมีสติพอที่จะยื่นมือไปจับหาราวบันไดซึ่งมันไม่ทันเสียแล้ว...

         " ระวังหนาเจ้าคะ เท้าแม่นายยังมิแห้งดี เมื่อวานบ่าวเห็นพวกอีอาบขัดพื้นจนเงาวับ เกรงว่า..... " เสียงของนางสายหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงเหมือนของหล่นกระแทกพื้นไม้ ทำให้ร่างเล็กบางออกไปทางผอมแห้งซึ่งกำลังง่วนอยู่กับกระบวยตักน้ำต้องเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นที่มาของสิ่งที่กระแทกพื้นไม้เป็น..แม่หญิงน้ำเพชร

         " กรี๊ด! แม่นาย!! แม่นายเจ้าคะ!! " สิ่งที่นางเห็นคือร่างบอบบางของแม่นายที่กำลังกลิ้งลงมาตามขั้นบันไดขั้นแล้วขั้นเล่า เมื่อหายจากอาการตื่นตกใจจึงรีบวิ่งขึ้นไปรับร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมแขน ก่อนที่ร่างนั้นจะตกกระแทกพื้นข้างล่างที่เหลือเพียงแค่สองขั้นบันไดเท่านั้น

         จากนั้นจึงรีบก้มมองผู้เป็นนายที่ตอนนี้มีของเหลวสีแดงไหลออกมาจากมุมปาก ผิวขาวนวลเนียนห่มด้วยสไบสีเนื้อนวลที่พันรอบกายตอนนี้ไม่อาจปกปิดผิวที่แดงถลอกอีกทั้งยังมีเลือดไหลออกมาแบบซิบๆไปได้

         จากที่หายตกใจไปแล้วนางสายก็ต้องกลับมาตกตะลึงอีกครั้งถึงขนาดมือไม้สั่นน้ำตาไหลพรากออกมาเป็นทาง เนื่องจากรู้สึกได้ถึงร่างบางในอ้อมแขนของตนในตอนนี้ไม่ขยับไร้ซึ่งลมหายใจเข้าออก แต่เพื่อให้แน่ใจนางจึงลองเอานิ้วไปอิงที่จมูกแล้วน้ำหูน้ำตาที่มีอยู่แล้วก็ยิ่งไหลออกมาไม่ขาดสายทั้งกอดร่างระหงบอบบางที่ตอนนี้ไร้ซึ่งวิญญาณปานจะขาดใจไว้แนบอก 

         " แม่นายของบ่าว..ฮึกฮือๆ โถ น่าเวทนานักที่ต้องมาตายในวันออกเรือน  " นางสายเอ่ยได้เท่านั้นก่อนที่น้ำหูน้ำตาจะพังไหลออกมาจนพูดออกไม่เป็นภาษา และถึงแม้ผู้เป็นนายจะชอบกล่าววาจาร้ายหากไม่ได้อะไรดั่งใจก็ทุบตีบ่าวไพร่ แต่แม่นายก็ไม่เคยที่จะทุบตีนางอย่างบ่าวคนอื่นและด้วยความต่างนี้กระมังถึงทำให้นางอยู่กับแม่หญิงน้ำเพชรได้นานแม้อีกฝ่ายจะชอบกล่าววาจาร้ายด่าเสียเทเสียก็ตามที 

         ร่างผอมแห้งได้แต่กอดร่างระหงนั้นไว้ นานพอควรที่จะนำร่างอันไร้วิญาณของแม่นายตนไปนั่งอิงไว้กับเสากระไดเพื่อที่นางจะได้ไปตามคนมาช่วยและไปเรียนท่านผู้หญิงให้ทราบ ถึงจะโดนโบยจนสิ้นใจนางก็ขอตายตามแม่หญิงผู้นี้ นางเป็นเพียงลูกบ่าวในเรือนอีกทั้งพ่อแม่ก็ตายจากไปหมดแล้ว ไม่มีใครให้ต้องห่วงและเพื่อที่นางไม่สามารถดูแลเจ้านายได้จึงไม่สมควรมีชีวิตอยู่ต่อ..

         " โอ๊ยยย...เจ็บ!! "

         แต่แล้วอารมณ์ทั้งหลายก็ต้องหยุดชะงักค้างเมื่อมีเสียงหนึ่งร้องอุทานออกมาอย่างเจ็บปวด ทำให้นางสายหลุดจากความคิดแล้วทำตกใจตาโตเพราะที่มาของเสียงนั้นคือแม่นายของตนที่นางเห็นว่าสิ้นลมหายใจไปแล้ว " ผ....ผผะผีหลอกกกกกก!! "  
      
  



 ปัจจุบัน 2560
         ณ กรุงเทพมหานคร อมรรัตรโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติวิษณุกรรมประสิทธิ์


         " กรี๊งงง กรี๊งงงง " เสียงกริ่งโทรศัพท์บ้านแผดเสียงร้องดังไปทั่วเมื่อเจ้าของร่างเล็กบอบบางในชุดทำงานเดินเข้ามาถึงในตัวบ้านพอดีจึงส่าวเท้าไปรับสายโทรศัพท์ทั้งสอดส่องสายตาหาแม่บ้านและคนรับใช้ จากนั้นจึงกรอกเสียงสุภาพไปตามสาย " สวัสดีค่ะ เพชรไพลินพูดสายค่ะ "

         " น้ำเพชรทำไมยังอยู่บ้านอีกล่ะลูก พ่อกับแม่รออยู่ที่โรงแรมแล้วนะ รีบออกมาเร็วเข้า.. " เสียงอ่อนโยนของผู้หญิงวัยกลางคนดังขึ้นมาจากในสาย นั่นทำให้เจ้าของร่างบางในชุดทำงานยิ้มจนเห็นฟันขาวที่จัดเรียงกันสวยงามเพราะเสียงนั้นคือ..คุณหญิงนิญาดาคุณแม่ของเธอเอง " ..นี่ดีนะที่ทางผู้ใหญ่ฝั่งตาอาร์มยังมาไม่ถึง ไม่งั้นคงเสียมารยาทแย่ "

         " โถ คุณแม่ขา.. เพชรเพิ่งกลับจากเลิกงานเองนะคะ " เพชรไพลินกรอกเสียงออดอ้อนน่ารักกลับไปตามสาย ด้วยเธอใช้วิธีอ้อนแบบนี้ทุกทีและทุกครั้งนี้ก็เห็นจะได้ผล " นี่เพชรรีบวิ่งมารับสายเลยนะคะ ขนาดน้ำก็ยังไม่ได้จิบให้หายเหนื่อยเลย " แม้จะเอ่ยไปเช่นนั้นแต่ในหัวกำลังคิดหาวิธีหนีเพื่อจะได้ไม่ต้องไปตามนัดหมายที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายจัดเตรียมการเอาไว้

         " แม่ก็อยากช่วย.. " คุณหญิงนิญาดาทำเสียงเศร้ามาตามสายทั้งนี้ก็เพื่อเรียกคะแนนสงสารจากลูกสาว เพราะรู้ดีว่าลูกสาวตนเป็นคนยังไง อะไรที่ไม่ได้เลือกเองหรืออะไรที่ไม่ชอบไม่ว่าของสิ่งนั้นจะราคาแพงแค่ไหนถ้าบอกว่าไม่ก็คือไม่ " ..แต่ลูกไม่ยอมมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักที อีกอย่างตาอาร์มเขาก็ไม่ได้มีอะไรเสียหาย อายุก็รุ่นราวคราวเดียวกันน่าจะคุยกันถูกคอ " 

         " เดี๋ยวนะคะ..รุ่นราวคราวเดียวกันอะไรคะคุณแม่ " เพชรไพลินแก้ข้อกล่าวหาให้ตนเอง " พี่อาร์มเขาสามสิบห้าแล้วนะคะ ส่วนเพชรแค่ยี่สิบเก้า เลขสองกับเลขสามข้างหน้ามันคนละตัวจะรุ่นราวคราวเดียวกันได้ยังไงคะ " เธอยังไม่แก่จะให้หมั้นหมายแต่งงานนั้นไม่มีทาง ถึงความทรงจำในวัยเด็กจะเลือนลางแต่ก็พอจำได้ว่าเคยพบเจอกันตอนสมัยเด็กและเหตุการณ์ที่ทำให้เธอไม่เคยลืมก็คือพี่อาร์มคนนี้แหละที่ยืนมองเธอกำลังจะจมน้ำตาย

         แม้สุดท้ายอีกฝ่ายจะวิ่งไปตามคนมาช่วยและบอกว่าว่ายน้ำไม่เป็นก็เถอะ! พอพ่อเธอถามเข้าจริงเขากลับตอบว่านึกว่าเธอแกล้งให้เขาลงน้ำ ด้วยปกติเห็นเธอว่ายน้ำเก่งจึงไม่คิดว่าจะมาเป็นตะคิวในตอนนั้น หลังเหตุการณ์นั้นพี่อาร์มได้กล่าวขอโทษเธอแล้วเขาก็ห่างหายออกไปจากชีวิตเธอหรือไปเรียนต่อต่างประเทศอันนี้เธอก็ไม่ทราบ ด้วยไม่ได้สนใจติดตามข่าวคราวของเขาเพราะช่วงนั้นก็ยุ่งอยู่กับการเรียนจึงถอยห่างออกมาเช่นกัน 

         หลังจากที่เรียนจบไฮสคูล พ่อก็ส่งเธอไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษจนจบปริญญาโท เมื่อกลับมาประเทศไทยก็เข้าทำงานสานต่อธุรกิจของทางบ้าน จากวันนั้นจนถึงวันนี้เธอก็ไม่เคยพบเจอกับพี่อาร์มอีกเลยและนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอไม่ชอบหน้าผู้ชายคนนี้สักเท่าไหร่

         " น้ำเพชร! เพชรฟังแม่อยู่รึป่าวลูก " เสียงร้องของคุณหญิงนิญาดาดังมาจากในสายทำให้คนที่แนบโทรศัพท์ไว้ข้างหูหลุดจากภวังค์

        " ค่าา..ได้ยินค่ะ งั้นเพชรขอไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนแล้วจะรีบไปหานะคะ สวัสดีค่ะ " เพชรไพลินรีบตัดสายทันทีก่อนที่คุณหญิงนิญาดาจะหาวิธีพูดที่ทำให้เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ ก่อนจะเอาโทรศัพท์ที่แนบหูนั้นออกแล้วยกขึ้นมาพึมพำยิ้มๆกับตนเอง " ขอโทษนะคะ แต่เพชรต้องรีบไปเหนือ " จากนั้นจึงวางเครื่องมือสื่อสารไว้กับที่ ทว่าพอหมุนตัวกลับเพื่อเดินขึ้นห้องไปเก็บเสื้อผ้ากับมีเสียงผู้ชายเรียกเอาไว้จากทางด้านหลังจึงได้หันกลับไปมองแล้วทำสีหน้างุนงง

         " คุณน้ำเพชรครับ..ท่านนายพลให้ผมมารับ " ชายหนุ่มผู้มาใหม่กล่าวด้วยคำที่สุภาพ

         เพชรไพลินแอบสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่า ' ท่านนายพล ' ซึ่งนั่นไม่ใช่หมายความว่าพ่อรู้ถึงแผนการที่เธอจะหลบหนีแล้วอย่างนั้นหรือ เมื่อไม่มีทางอื่นไปต่อจึงได้แต่ทำไก๋อย่างคนไม่รู้เรื่องราว " ท่านนายพลไหนกันล่ะ " ใช่ว่าเธอจะยอมไปกับทุกคนที่บอกว่าท่านนายพลให้มารับ เพราะในอดีตตอนเรียนที่ไฮสคูลเธอเคยถูกลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่ด้วยคำพูดที่ว่า  ' ท่านนายพลสั่งให้มารับกลับบ้าน ' หลังจากนั้นเธอจึงติดสอบถามข้อมูลก่อนที่จะไปด้วยทุกครั้ง

         เมื่อชายหนุ่มได้ยินคำถามก็ถึงกลับลอบยิ้มปนนึกขำ ก่อนจะกล่าวรายละเอียดให้อีกฝ่ายทราบด้วยเกรงหญิงสาวผู้เป็นบุตรสาวของผู้บังคับบัญชาจะไม่เชื่อถือ " พลตำรวจเอกกวินภพ  สิริรัตนวงศ์และคุณหญิงนิญาดา  สิริรัตนวงศ์ ที่โรงแรมสิริรัตนวงศ์ ห้องVIP1412 ถนนพระราม1 เขตปทุมวัน ใกล้กับเซ็นทรัลเวิร์ล..... " ยังไม่ทันจบประโยคก็ต้องหยุดเสียงไว้แค่นั้นเมื่อเสียงหญิงสาวดังแทรกขึ้น

         " พอๆ ฉันขอเวลาสักสิบนาที " เพชรไพลินเอ่ยด้วยสีหน้าเซงๆก่อนที่จะหันหลังเดินขึ้นบันไดไป ' ข้อมูลเป๊ะขนาดนี้ คงให้คิดเป็นอีกไปไม่ได้แล้วยัยเพชรเอ๋ย '


อีกด้านของสายโทรศัพท์

         " อะไรกันลูกคนนี้ คนเป็นแม่พูดยังไม่ทันจบก็ตัดสายทิ้ง " คุณหญิงนิญาดาบ่นพึมพำทั้งที่มือยังถือเครื่องมือสื่อสารค้าง ก่อนจะหันไปพูดกับพลตำรวจเอกกวินภพผู้เป็นสามี " นี่ดีนะที่เลขายัยเพชรโทรมาแจ้งก่อนว่าเจ้านายลาพักร้อนเป็นอาทิตย์ ไม่งั้นคงได้ยุ่งกันแน่คลานี้"

         " ยัยเพชรเล่นเอาแต่หนี..ก็ต้องเจอแบบนี้บ้างแหละ " พลตำรวจเอกกวินภพเอ่ยตอบภรรยาด้วยเสียงที่อ่อนโยนแตกต่างจากตอนที่สั่งการลูกน้องใต้บังคับบัญชาอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะยื่นมือออกไปกุมมือทั้งสองของคู่ชีวิตไว้ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีต่อกี่ปีความรู้สึกที่ท่าามีให้ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง อาจจะเปลี่ยนตรงที่รักมากยิ่งขึ้นไปอีกเท่านั้น...

............................

นิยายแนวพีเรียดไทย 
สมัยรัชกาลที่5 ร.ศ. 114
ชื่อเรื่อง ดั่งดวงหทัย

..ใครเลยจะคิดว่าดาราสาวพราวเสน่ห์อย่าง ' คุณหนูฉัตรลดา ' จะได้กลายมาเป็นบ่าวรับใช้ในวัง แถมยังต้องโดนพระองค์ชายหน้านิ่งเรียกใช้งานไม่เว้นแม้แต่เวลานอน จนได้กลายเป็นที่อิจฉาของคนทั่วในวัง..
( พระองค์เจ้าพชรดนัยรังษีสรรค์กับฉัตรลดา )

............................

ผิดพลาดตรงไหนแนะนำได้นะคะ
ขอบคุณที่แวะมารับชม

31/3/17
0:40
พลอยทอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

1,396 ความคิดเห็น

  1. #1311 TheBum (@aimru) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 12:23
    ทำไมบทนำขึ้นต้นเหมือนบุพเพสันนิวาสเป๊ะเลยอ่ะคะ (ในบุพเพ เรียก อีผิน ในเรื่องนี้คือ อีสาย) คือนี่เป็นเรื่องงอก คนแต่งคนเดียวกัน หรือยังไงคะ
    #1311
    1
    • #1311-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      14 มีนาคม 2561 / 14:29
      ขอบคุณที่แนะนำค่ะ แล้วจะนำไปแก้ไขและปรับปรุงเรื่องเนื้อใหม่อีกทีนะคะ
      #1311-1
  2. #1073 คนผ่านทาง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 18:45
    น่าติดตามมาก แต่ตรงบรยายแม่นายตกบันได ใช้คำเกลือกกลิ้ง ซึ่งหมายถึง พยายามกระกระสนไป

    น่าจะเป็นกลิ้งคำเดียวมากกว่านะ
    #1073
    1
    • #1073-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      27 พฤศจิกายน 2560 / 23:09
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      จะแก้ไขอีกทีนะคะ^^
      #1073-1
  3. #242 กาละมัง' (@garif) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 15:51
    เนื้อเรื่องน่าติดตามดีค่ะ แต่สะดุดเรื่องวรรณยุกต์ อยากให้ไรท์ปรับปรุงเรื่องคะ/ค่ะ จะได้อรรถรสมากขึ้นอีกมากๆเลยค่ะ????

    เช่น "แม่นายเจ้าค่ะ ควรใช้สิ่งนี้กับคุณหลวงจริงหรือเจ้าค่ะ มันจะดีหรือเจ้าค่ะแม่นาย" ตรงนี้ควรใช้ คะ ทั้งหมดค่ะ -> แม่นายเจ้าคะ


    - คะ ใช้กับประโยคที่ต้องการแสดงเสียงสูง อาจเป็นประโยคคำถามหรือเรียกด้วยความสุภาพ เช่น ไปไหนกันคะ ทางนี้ใช่ไหมคะ ทานได้ไหมคะ พี่คะมาทางนี้หน่อย เข้าใจไหมคะ ฯลฯ


    - ค่ะ (ออกเสียง ขะ) ใช้กับประโยคที่ต้องการเสียงต่ำ อย่างประโยคบอกเล่า ตอบรับ ตอบคำถาม เช่น สวัสดีค่ะ ขอบคุณค่ะ ทางนี้ค่ะ ไม่ชอบค่ะ ขอทางหน่อยค่ะ เชิญค่ะ รับทราบค่ะ เห็นด้วยค่ะ


    - นะคะ ใช้กับประโยคบอกเล่า หรือตอบรับเช่นกัน แต่จะดูสุภาพและเป็นทางการกว่า เช่น ขอบคุณมากนะคะ คิดถึงนะคะ ไม่เข้าใจก็บอกนะคะ ไปแล้วนะคะ

    ไม่ได้อยากหาเรื่องนะคะ แต่ชื่นชอบในผลงาน จึงอยากติเพื่อก่อจะได้สร้างสรรค์และพัฒนางานให้ดียิ่งขึ้นไปค่ะ ^^
    #242
    3
    • #242-2 Jiaxin.c (@garif) (จากตอนที่ 2)
      14 มิถุนายน 2560 / 19:24
      จะคอยติดตามและเป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะไรท์ ^__^
      #242-2
    • #242-3 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      15 มิถุนายน 2560 / 00:44
      ขอบคุณมากๆคะ^^
      #242-3
  4. #219 IamAtom (@IamAtom97) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 05:42
    การบรรยายไม่ผิดหรอกค่ะ แต่ผิดตรงที่เอารูปบ้านของเรามาแสดงนี้แหละฮึ้ย!!
    #219
    1
    • #219-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      8 มิถุนายน 2560 / 09:07
      งั้นขออนุญาติยืมรูปบ้านก่อนน่ะค่ะ^^
      #219-1
  5. #178 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 18:01
    เริ่มสนุกแล้วค่ะฝปอ่านต่อก่อนนะค่ะ
    #178
    1
    • #178-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      2 มิถุนายน 2560 / 00:22
      จะรีบๆมาต่อให้น่ะค่ะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #178-1
  6. #149 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 13:59
    เพิ่งเข้ามาอ่านสนุกมากค่ะ
    #149
    1
    • #149-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      27 พฤษภาคม 2560 / 19:42
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #149-1
  7. #7 Meaw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 15:05
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ อัพบ่อยๆนะคะ
    #7
    1
    • #7-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      1 เมษายน 2560 / 21:18
      มาต่อตอนใหม่ให้แล้วค่ะ เข้ามาอ่านเร็วๆน่ะ
      #7-1
  8. #6 RejoiceWadsamoan (@RejoiceWadsamoan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 07:57
    ติดตามจ้ะมาต่อไวๆนะ
    #6
    1
    • #6-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      1 เมษายน 2560 / 12:11
      วันนี้มาต่อให้แน่นอนจร้า
      #6-1
  9. #5 CaptainJam (@jam-kanokwan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 02:34
    สู้ๆนะคะ
    #5
    1
    • #5-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      1 เมษายน 2560 / 04:23
      ขอบคุณค่ะ แค่มีคนมาอ่านคอมเม้นสักนิดก็มีกำลังใจแล้วค่ะ
      #5-1
  10. #4 nang519 (@nang519) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 01:51
    สนุกค่ะ ติดตามคร้าาา
    #4
    1
    • #4-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      1 เมษายน 2560 / 04:22
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #4-1
  11. #3 tdream (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:01
    ติดตามค่าาาาา

    สู้สู้
    #3
    1
    • #3-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      1 เมษายน 2560 / 00:33
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #3-1
  12. #2 Wanwisapin17 (@Wanwisapin17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 05:05
    รอออออๆๆ
    #2
    1
    • #2-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 2)
      31 มีนาคม 2560 / 13:54
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #2-1