เสน่หาตราตรึง

ตอนที่ 3 : คุณหนูเพชรไพลินRe

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    12 มี.ค. 61





        " ยัยเพชรเล่นเอาแต่หนี..ก็ต้องเจอแบบนี้บ้างแหละ " พลตำรวจเอกกวินภพเอ่ยตอบภรรยาด้วยเสียงที่อ่อนโยนแตกต่างจากตอนที่สั่งการลูกน้องใต้บังคับบัญชาอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะยื่นมือออกไปกุมมือทั้งสองของคู่ชีวิตไว้ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีต่อกี่ปีความรู้สึกที่ท่าามีให้ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง อาจจะเปลี่ยนตรงที่รักมากยิ่งขึ้นไปอีกเท่านั้น...






         ในที่สุดหญิงสาวร่างเล็กบอบบางหากดูผ่านตาจะว่าบัณฑิตจบใหม่ก็ไม่ผิดความจริงแล้วหญิงสาวอายุย่างเข้าสามสิบปีแล้วต่างหาก ตอนนี้เธอสวมใส่ชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาวมีเสื้อแขนยาวสีครีมซ้อนทับ ใบหน้างามสวมใส่แว่นตาสีชาของชาแนลเพื่อกันแดดและมีรองเท้าเตะสีครีมประดับเพชรเป็นเพื่อนคู่ใจ

         แม้จะดูจืดชืดไปหน่อยแต่ด้วยรูปร่างหน้าตาแถมยังก้าวเท้าลงจากรถสปอร์ตราคาหลายสิบล้านสีดำคันงาม เมื่อเท้าสัมผัสพื้นทั้งยังยืนเต็มด้วยความสูงบวกกับความสวยเซ๊กซี่แล้วนั้นยิ่งทำให้ผู้ชายแทบจะทุกคนในแถวนั้นต่างก็หันมามองเธอเป็นจุดตาเดียว เพียงไม่นานประตูฝั่งคนขับก็ถูกเปิดออกตามด้วยหนุ่มหล่อหน้ามนที่เดินอ้อมมายืนเคียงคู่ก่อนจะหันไปพูดคุยกับพนักงานที่จุดจอดรถรับส่งนักท่องเที่ยว

        วันนี้เพชรไพลินมีหนุ่มน้อยหน้ามนคนเมืองกรุงเป็นสารถีขับรถพามาส่งถึงที่หมาย แต่จะให้เรียกว่าพามาก็ไม่ถูกเพราะเธอถูกบังคับทางอ้อมมากกว่า ในตอนนี้เธอจึงยืนอยู่ที่จุดรับส่งนักท่องเที่ยวทางเข้าของโรงแรมสิริรัตนวงค์ที่จัดอยู่ในระดับสี่ดาว

        โรงแรมสิริรัตนวงค์ไม่ได้เป็นโรงแรมที่หรูหราแต่ก็มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติมาใช้บริการที่พักเป็นจำนวนมาก โดยรอบของโรงแรมเน้นไปทางเรียบง่ายสะดวกสบาย มีต้นไม้ดอกไม้นานาพันธุ์ที่ให้ความรู้สึกถึงธรรมชาติและได้บรรยากาศที่สดชื่นอย่างแท้จริงเหมาะแก่นักท่องเที่ยวที่ต้องการหาเวลาพักผ่อนเป็นที่สุด 

         หญิงสาวมองไปรอบๆแล้วสูดลมหายใจเข้าอย่างเต็มปอด ไม่ว่าจะมาสักกี่ทีกี่ครั้งก็ให้ความรู้สึกสดชื่น ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่บรรยากาศสดชื่นอย่างแท้จริงเหมือนอยู่ต่างจังหวัด แต่ทุกอย่างรอบกายก็ถูกสร้างขึ้นอย่างลงตัวไม่มีที่ติสามารถให้ความรู้สึกถึงกลิ่นอายธรรมชาติได้อย่างแท้จริงเช่นกัน

         " เออคือ....ผมเกรงว่าท่านนายพลจะรอนาน เรารีบไปกันเถอะครับ "

         คนที่อารมณ์สะดุดค้างถึงกลับหันขวับไปมองสารถีที่ขับรถพาเธอมาตามคำสั่งของบิดา และด้วยความที่ไม่พอใจจึงแอบส่งสายตาตำหนิหนุ่มหน้ามนที่บังอาจมาขัดเวลาดื่มด่ำธรรมชาติซึ่งหากจำไม่ผิดได้ยินตอนแนะนำตัวว่าเป็นถึงร้อยตำรวจตรีแถมยังบอกอีกว่าท่านนายพลพ่อของเธอเป็นผู้มีพระคุณของเขา ส่วนเรื่องอะไรนั้นเธอก็ไม่ได้สนใจถามไถ่

         แม้จะไม่สนใจแต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าหากเป็นผู้มีพระคุณจริงทำไมเธอถึงไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อน เมื่อเห็นเขาให้กุจแจรถกับพนักงานเพื่อฝากให้เอารถไปจอดเก็บจึงหันกลับมาแล้วก้าวเดินนำเข้าไปในตัวโรงแรมแล้วจึงระบายยิ้มเมื่อมีพนักงานสาวสวยเดินยิ้มออกมาต้อนรับ

         " สวัสดีค่ะ  โรงแรมสิริรัตนวงค์ยินดีต้อนรับ..มีอะไรให้ช่วยเหลือไหมค่ะ " เสียงของหญิงสาวหน้าตาสะสวยดูเรียบร้อยอ่อนหวานทาปากสีชมพูอายุราวยี่สิบห้าปีแต่งกายด้วยชุดพนักงานต้อนรับของทางโรงแรมกล่าวทักทายพร้อมทั้งรอยยิ้มและยกมือไหว้

         " สวัสดีค่ะ รบกวนด้วยคือฉันจะไปห้องVIP1412....ไม่ทราบว่าต้องไปทางไหนคะ " เพชรไพลินกล่าวถามพนักงานคนดังกล่าวอย่างสุภาพ และถึงแม้ว่าเธอจะมีชื่อเป็นผู้บริหารของธุรกิจในเครือสิริรัตนวงค์ แต่ธุรกิจโรงแรมเธอก็ไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวเพราะให้พี่ชายเป็นผู้ดูแล พี่ชายที่เธอหมายถึงก็คือ ' พี่เพรท ' ซึ่งเป็นลูกชายของพี่ชายฝาแฝดพ่อหรือผู้ที่เธอเรียกว่า ' คุณลุง '

         " ห้องVIP1412 มีคนจองไว้แล้วค่ะ " หญิงสาวหน้าตาสะสวยตอบอย่างฉะฉานทั้งสีหน้าเริ่มเปลี่ยน " รบกวนขอทราบชื่อเพื่อที่ทางเราจะได้ติดต่อไปยังห้องรับรองใหญ่ด้วยค่ะ " สายตาอ่อนหวานและท่าทีเรียบร้อยนั้นหายไปแทนที่ด้วยสายตาดูถูก ก่อนที่หญิงสาวจะกวาดตามองคนตรงหน้าจากหัวจรดเท้าพร้อมทั้งคิดในใจ ' ดูท่าคงจะเป็นอีหนูของท่านนายพลอะไรนั่น ' ด้วยตนแอบได้ยินเพื่อนร่วมงานพูดกันว่ามีนายตำรวจยศใหญ่จองห้องเพื่อสังสรรค์

         ดูจากการแต่งตัวแล้วแม้จะธรรมดาจืดชืดแต่ก็ล้วนเป็นของแบรนด์เนมทั้งสิ้น จากสายตาดูถูกจึงเปลี่ยนมาเป็นอิจฉา หน้าตาก็แค่พอใช้ได้อายุก็น่าจะไม่เกินยี่สิบกลางๆคงจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ' คงจะทุ่มเต็มที่เลยสิท่า..อยากเลี้ยงเด็กก็ต้องจ่ายเยอะแบบนี้แหละ! '

         " ฉันชื่อเพชรไพลิน สิริรัตนวงศ์ และถ้าคนที่จองห้อง1412 ชื่อพลตำรวจเอกกวินภพ  สิริรัตนวงศ์ เธอจะบอกทางให้ฉันไปพบ ' พ่อ ' ได้หรือยัง " เพชรไพลินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบแต่แน่นหนักเสียงตรงคำว่าพ่อ ดวงตาคู่สวยมันวาวจ้องไปยังหญิงสาวที่เธอเห็นว่าเรียบร้อยอ่อนหวานในตอนแรกอย่างเอาเรื่อง

         " สิริรัตนวงศ์! " หญิงสาวหน้าตาสะสวยอุทานออกมาอย่างตกใจทั้งจ้องมองคนที่ตนคิดว่าเป็น ' อีหนู ' ในคลาแรกอย่างตกตะลึงราวกับโดนผีหลอก ถ้าจะให้เปรียบกับผีหลอกก็คงไม่ได้เพราะผีหลอกก็แค่ตกใจกลัวแต่นี่ทั้งตกใจกลัวและตกงาน!!

        นั่นเพราะมันคือนามสกุลของผู้บริหารหนุ่มหล่อไฟแรงอย่างคุณเพทาย และยังเป็นนามสกุลที่ถูกนำมาตั้งเป็นชื่อของโรงแรมอย่างโรงแรมสิริรัตนวงศ์อีกด้วย หากเป็นเช่นนั้นจริงก็หมายความว่าหญิงสาวที่อยู่ต่อหน้าเธอตอนนี้ต้องมีความเกี่ยวข้องไม่ทางใดก็ทางหนึ่งกับผู้บริหารและเจ้าของโรงแรมแห่งนี้อย่างแน่นอน!

         " ใช่นามสกุลฉันเอง ครอบครัวเธอมีใครบ้าง..หืมMiss...วิภาดา วรวัฒน์ " เพชรไพลินจ้องป้ายชื่อที่หน้าอกฝั่งซ้ายก่อนจะเอ่ยปากถามหญิงสาวหน้าตาสะสวยตรงหน้าด้วยเสียงที่ราบเรียบแต่ก็แฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง

         " ดิฉันไม่มีครอบครัวอยู่ตัวคนเดียวค่ะ ส่วนห้องที่ท่านนายพลจองไว้ให้คุณเพชรไพลินเดินตรงไปขึ้นลิฟตัวซ้ายมือ ห้อง1412อยู่ชั้น14 พอเดินออกจากลิฟให้เลี้ยวซ้ายห้อง1412เป็นห้องที่3..ทั้งชั้นเป็นโซนVIP ไม่หลงแน่นอนค่ะ " หญิงสาวที่ชื่อวิภาดาตอบอย่างรวดเร็วด้วยเสียงที่ถูกปรับให้เป็นเสียงหวานไพเราะที่สุดเท่าที่เคยทำงานอยู่ที่นี่มา และด้วยที่เลือกตอบว่าอยู่คนเดียวมากกว่าบอกความจริงว่าอยู่กับครอบครัวก็เพื่อหวังเรียกคะแนนสงสารเพราะเมื่อครู่เธอได้แสดงกิริยาที่ไม่ควรออกไป หากหญิงสาวตรงหน้าคิดจะไล่เธอออกมันก็ไม่ใช่เรื่องยาก

         " ทำงานได้ดีบอกละเอียดยิบเชียว ฉันชักจะชอบเธอแล้วสิ เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันจะบอกพี่เพรทขึ้นเงินเดือนให้ เธอรู้จักไหมผู้บริหารที่ชื่อเพทาย  สิริรัตนวงศ์ เดี๋ยวฉันบอก ' พี่ชาย ' ให้.. " เพชรไพลินเอ่ยกับคนตรงหน้าโดยแน่นเสียงคำว่าพี่ชายเป็นพิเศษเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ถึงสถานะว่าเธอสามารถบอกผู้บริหารหนุ่มเพิ่มเงินเดือนให้ได้จริง ก่อนที่จะยิ้มมุมปากแล้วเปรยเสียงเบา " ..อีกอย่างฉันจะได้ไม่รู้สึกผิด "

         " หู๊ยยย ขอบคุณมากเลยค่ะคุณเพชรไพลิน " วิภาดาเอ่ยขึ้นอย่างดีอกดีใจจนไม่ได้ฟังให้จบประโยคเพราะตั้งแต่ได้ยินคนตรงหน้าพูดว่าจะบอกผู้บริหารขึ้นเงินเดือนให้หูตาเธอก็อืออึงไปหมด

         " อืม...ไม่เป็นไร " 

         ด้านเพชรไพลินเมื่อพูดจบก็เดินไปตามทางที่พนักงานต้อนรับอย่างวิภาดาบอก เมื่อผ่านพ้นจากล็อบบี้ไปจึงยกยิ้มมุมปาก " หึ! ขึ้นให้สิสามเท่าเชียว แต่เป็นเงินเดือนสุดท้ายของค่าชดเชยที่จะโดนไล่ออก " เสียงหวานพึมพำกับตัวเองในระหว่างที่เท้ากำลังเดินไปทางลิฟฝั่งซ้ายมือ " นี่ดีนะที่อยู่ตัวคนเดียว ฉันจะได้ไม่รู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุให้ครอบครัวขาดรายได้ "

         แต่มีหรือ..ที่คนอย่างนายร้อยตำรวจตรีผู้เดินตามหลังจะไม่ได้ยินในสิ่งที่หญิงสาวเอ่ยออกมา ก่อนจะมองไปยังหญิงสาวร่างบางตรงหน้าที่ทำให้เขาประทับใจในเรื่องเมื่อครู่ ถึงจะไม่ได้เอ่ยปากพูดหากแต่สายตามันก็บอกชัดเจนอยู่แล้วว่าเยียดหยาม แต่คนตรงหน้าเขากลับไม่มีแม้แต่การโตเถียงหรือว่ากล่าวใดๆกลับ เธอเลือกที่จะตอบและถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบ และถ้าหากคนฟังจะไม่หลงดีใจจนหูตาอื่ออึงก็คงจะเข้าใจความหมายได้ ใครจะไปคิดว่าคนอย่างคุณหนูเพชรไพลินจะมีวิธีเอาคืนที่เจ็บแสบแถมยังประทับใจได้เพียงนี้ ตามด้วยแรงสั่นจากเครื่องมือสื่อสารทำให้ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเลขหมาย

         " คุณน้ำเพชรรบกวนรอสักครู่ได้ไหมครับ ผมขอรับสายโทรศัพท์ครู่เดียว " ชายหนุ่มเอ่ยด้วยสีหน้าเกรงใจ หากแต่สายที่โทรเข้ามานั้นก็สำคัญไม่รับไม่ได้..เพราะนั่นคือสายจากโรงพยาบาลที่พ่อเขานอนรักษาตัวอยู่

         เพียงได้ยินเสียงเอ่ยคล้ายเกรงใจเพชรไพลินจึงรับคำด้วยรอยยิ้มที่แจ่มใสกว่าปกติ " ได้สิ.. " โอกาสมันช่างเป็นใจให้หนีเสียจริง ' ได้สิ..ฉันจะได้หนี '


............................

นิยายแนวพีเรียดไทย 
สมัยรัชกาลที่5 ร.ศ. 114
ชื่อเรื่อง ดั่งดวงหทัย

..ใครเลยจะคิดว่าดาราสาวพราวเสน่ห์อย่าง ' คุณหนูฉัตรลดา ' จะได้กลายมาเป็นบ่าวรับใช้ในวัง แถมยังต้องโดนพระองค์ชายหน้านิ่งเรียกใช้งานไม่เว้นแม้แต่เวลานอน จนได้กลายเป็นที่อิจฉาของคนทั่วในวัง..
( พระองค์เจ้าพชรดนัยรังษีสรรค์กับฉัตรลดา )

............................

มีผิดพลาดตรงไหนต้องขอโทษขออภัย
แนะนำและติชมกันได้นะคะ
หากชื่อนามสกุลไปตรงของท่านใดกราบขออภัย ณ ที่นี้
ขอบคุณที่แวะมารับชมค่ะ

21:09
1/4/17
พลอยทอง












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

1,396 ความคิดเห็น

  1. #1303 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 16:03
    ปัจจุบันก็สนุกดีน่ะ
    #1303
    1
    • #1303-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      14 มีนาคม 2561 / 14:26
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #1303-1
  2. #591 Mad Mint (@MooMint-Za) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 18:26
    แปลกๆนะ ทำไมพนักงานโรงแรมถึงกล้าส่งสายตาดูถูก ถ้าตอนแรกต้อนรับเขามาดีๆทำไมถึงเปลี่ยนเป็นดูถูก การที่เขาเป็นแขกของห้องVIP ตามปกติพนักงานโรงแรมยิ่งต้องระวังตัว ผ้าขี้ริ้วห่อทองเยอะนะคะสมัยนี้ ยิ่งนางใส่แบรนด์เนมงี้นางยิ่งต้องระวัง ไม่ว่านางจะฉลาดน้อยขนาดไหน แต่คนทำงานโรงแรมต้องมีไหวพริบบ้างค่ะ แล้วนี่เป็นโรงแรมของบ้านนางเอกด้วย มันน่าคิดว่าโรงแรมจ้าง"พนง.ต้อนรับ"ที่มีพฤติกรรมเลือกปฎิบัติแบบนี้ได้ยังไง เสี่ยงกะการเสียลูกค้ามากเว่อ  อีกอย่างคือคนจองห้องเป็น"พ่อเจ้าของโรงแรม"  เรื่องนี้มันของเป็นคอนเทนต์ที่เน้นกันนะคะ ในหมู่งานบริการ ตายกันยกฝูงง่ายๆเลย ถ้าส่งต่อกันไม่ดี โรงแรมบ้านนางเอกขาดดีเทลขนาดนั้นเชียว? มันดูขาดความใส่ใจเอามากๆ ถ้าบอกว่าโรงแรมเป็นthe best standard นั้นจะกลับไปที่คำถามแรกค่ะ ทำไมมีพนง.แบบนี้หลุดมา แล้วก็ลูกค้าจะมีเด็กเลี้ยงมั้ยอันนั้นเรื่องของลูกค้ามั้ย ตราบใดที่ไม่รบกวนแขกท่านอื่น พนง.สามารถตั้งคำถามโดยที่ไม่มีคำสั่งของลูกค้าไว้ ได้หรอคะ?
    เป็นความรู้สึกส่วนตัวเนอะ ไม่ถูกใจยังไงขอโทษด้วยค่ะ 
    #591
    1
    • #591-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      3 ตุลาคม 2560 / 08:08
      ไม่เป็นไรค่ะ
      แนะนำและติชมได้ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ แล้วจะนำไปปรับปรุงค่ะ
      #591-1
  3. #380 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 13:21
    ไก่แก่แม่ปลาช่อนมักหมายถึงหญิงสูงอายุ หญิงมีมารยา หลอกลวง(ผู้ชาย) กรณีนี้น่าจะบอกว่ามีลูกล่อลูกชนมากกว่า
    #380
    1
    • #380-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      12 กรกฎาคม 2560 / 15:37
      จะนำไปแก้ไขอีกทีน่ะค่ะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ
      #380-1
  4. #179 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 18:08
    สนุกคร้าาาา
    #179
    1
    • #179-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      2 มิถุนายน 2560 / 00:23
      จะรีบๆมาต่อให้น่ะค่ะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #179-1
  5. #150 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 14:05
    น้ำเพชรจัดให้นางเลย5555
    #150
    1
    • #150-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      27 พฤษภาคม 2560 / 19:42
      5555 จัดไปอย่าให้เสียค่ะ แต่ดันมาลื่นเสียก่อนนี่สิค่ะ
      #150-1
  6. #11 Meaw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 10:06
    รอคุณหลวงเจ้าค่ะ
    #11
    2
    • #11-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      2 เมษายน 2560 / 12:09
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      ตอนต่อไปคุณหลวงมาแน่นอนจร้า
      #11-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #10 suwitasom (@suwitasom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 01:20
    สนุกดีค่ะ มาต่อไวๆน้า รอๆค่ะ
    #10
    1
    • #10-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      2 เมษายน 2560 / 02:03
      ขอบคุณที่ติดตามน้า
      เราลงวันเว้นวันค่ะ
      เพราะเราแต่งนิยายสองเรื่องค่ะ
      #10-1
  8. #9 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 00:27
    หึ!!โครตจะสะใจ! ไงงงง เมิง งง เป็นไก่ตาแตกเลยอะดิ ดูถูกกกกเขาพอเอาเข้าจริงละประจบประแจง//รุมกระทืบแม่ม
    #9
    1
    • #9-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      2 เมษายน 2560 / 00:46
      จัดไปเลยค่ะ555
      ขอบคุณที่ติดตามน่ะค่ะ
      เดี๋ยวมาลงตอนใหม่ให้ค่ะ
      เราเขียนนิยายสองเรียนลงสลับกัน
      #9-1
  9. #8 RejoiceWadsamoan (@RejoiceWadsamoan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 00:15
    ต่ออีกนิดจะได้มั้ยนะ
    #8
    1
    • #8-1 Amanlada (@amanda101ef) (จากตอนที่ 3)
      2 เมษายน 2560 / 00:42
      เดี๋ยวมาต่อให้อีกค่ะ
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #8-1