ฝันเมื่อฤดูฝน
ตอนก่อนหน้า

ฝันเมื่อฤดูฝน
เกริ่นเรื่อง:
6 มิ.ย. 62 , View: 24 , Post : 0


** **




















































































































































หลายวันมานั้นผมก็อยู่ในช่วง “คิดถึง”

คือมันเป็นเวลาที่ได้อยู่กับอากาศซึ่งกำลังสบายๆ

ฝันก็กำลังพรำๆลงมา(ย้ำนะครับว่าไม่ได้พิมพ์ผิด)

แล้วก็ฟ้าครึ้มๆทีนี้ก็ลงตัวกันพอดี

                                                         













คือที่คิดถึงก็มี “หลายคิดถึง”

ส่วนมากก็เกี่ยวแก่ว่าเมื่อนั้นทำยังไง

เมื่อโน้นทำอะไรไหนบ้างโง้นงี้

ฝันซึ่งเคยเก็บไว้ก็พร่างพรูออกมาเดินเล่น

ฝันซึ่ง ครั้งหนึ่งเคยคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นได้จริง...

แต่แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆ...


                                                   
                                          













                                             เมื่อตอนฝนตก...

ก็เก็บตัวอยู่ในบ้านเงียบๆฟังเสียงฝนหล่น

พอฝนหายก็ออกมาฟังเสียงนกร้องหาคู่

และแลดูดอกไม้บานสะพรั่งยามได้ฝนชะโลม

และนั่นก็เป็นความสุขที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องไปซื้อหา

พอมีความสุขก็เริ่มคิดถึงคนที่ทำให้เราสุข

                                                 














หลายๆคนผ่านมาในชีวิต

บางคนทำให้คิดถึงมากจน “แทบขาดใจ”

แต่ก็มีใครบางคนทำให้นึกถึง “แทบปวดใจ”



                                               
                                        










บางครั้งนะครับความคิดถึงก็มาแบบฉับพลัน

ใครบางคนก็ติดอยู่ “ในหัวใจ”

แต่ใครบางคนก็ติดอยู่ “แนบดวงใจ”

ผมลองไล่เรียงความคิดถึงก็พบว่า

คนที่ทำให้ผมคิดถึง “มากสุด”

เป็นคนที่ “ทำอะไรห่ามสุด”


                                                

                                                       








                                              คนที่ทำให้ผมคิดถึงแนวนี้ไม่ใช่ว่าผมจะคิดลึกอะไรหรอกนะ

แต่มันเป็นว่าเขามาก่อความคิดให้เราหันเหแปรเปลี่ยนได้ไง

ซึ่งการคิดถึง คนเราคิดได้หลายแบบนี่ ไม่ผิดนะผมว่า

เพราะคนที่เรารัก กับคนที่เราคิดถึงอาจะไม่ใช่คนเดียวกันก็เป็นได้

เพราะเราคิดถึงคนละแนวไง





                                                   












                                                   หลังฝนตกผ่านไป

ผมก็หวนคิดถึงคนที่ “หาย”

หลายคนหายไปในช่วงที่ผ่านมา

โดยที่ผมไม่ยินยอมพร้อมใจจะยอม

หายโดยหมดสิ้นเยื่อขาดใยก็มี

หายโดยค่อยๆไปค่อยๆหายก็มี





                                                     












ทุกคนที่หายคงไม่รู้ว่า

ได้ทำร้ายจิตใจผมแค่ไหน...

คิดดูนะครับว่า

กว่าเราจะได้รู้จักกันนั้น

เราผ่านอะไรมาบ้าง...







                                            
                                                    










                                               กว่าเราจะเดินทางมาพบกัน

กว่าเราจะผ่านผู้คนนับหมื่นแสนบนโลกใบนี้

เดินผ่านคนนั้นคนนี้โดยไม่ทักทาย

แล้วมุ่งหน้ามาพบกัน

กว่าเราจะประสานความคิดจิตใจ

ปรับจูนแต่งทุกอย่างให้เข้ากัน

มันอัศจรรย์นัก...














 

ฝนหายไปนานแล้ว...

และคนก็ยังไม่คืนมา...

ผมได้แต่หวังว่า

ถ้าฝันกับฝนไม่โหดร้ายจนเกินไปนัก

พรุ่งนี้ที่เดิม จะมีใครคนนั้น...

หวนกลับมาทวงถามความคิดถึง

ที่ผมเก็บไว้รอเขาอยู่เสมอทุกคืนวันบ้าง...

































































 















 


แสงสี 

 
พิกซาเบ  
caje
เดอะเหียกเรนเจอร์




เสียง


ยูทูป


เพลง  

蘇州夜曲




ผู้ร้อง
 

                         Seiko Niizuma



                                              

                                                   



----

แฟนคลับ [10]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    58
    Comments
    43
    Fanclub
    10


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ


         อัพเดท 5 มิ.ย. 62

         อัพเดท 12 พ.ค. 62
    ฝันจางๆ ที่กลางจันทร์
         อัพเดท 27 ธ.ค. 58

         อัพเดท 3 ก.พ. 57

         อัพเดท 1 ธ.ค. 55

         อัพเดท 19 ต.ค. 54

         อัพเดท 8 ต.ค. 54