คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF][TWICE] เรื่องบังเอิญ DUBCHAENG

โดย spring-touch

SHORTFIC เรื่องบังเอิญ DAHYUN X CHAEYOUNG

ยอดวิวรวม

844

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


844

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


36
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 ต.ค. 59 / 22:57 น.
นิยาย [SF][TWICE] ͧѧԭ DUBCHAENG [SF][TWICE] เรื่องบังเอิญ DUBCHAENG | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไม่มีคำแนะนำค่ะอ่านได้เลย 555555555555555555555












อย่าเตะไรท์นะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ต.ค. 59 / 22:57




คุณเชื่อในเรื่องบังเอิญไหม




เรื่องบังเอิญที่เกิดขึ้นรอบตัวเราทุกอย่าง




เรื่องนี้ยังไม่มีทฤษฎีที่แน่ชัดในทางวิทยาศาสตร์ถึงแม้จะมีคนพยายามอธิบายความเป็นไปได้ที่น่าเหลือเชื่อนี้อยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่ได้รับการยอมรับสักเท่าไหร่แต่เอาเข้าจริงมันก็อธิบายในหลักเหตุผลยากเหมือนกันแต่ในด้านความรู้สึก



ก็คงไม่ยากสักเท่าไหร่



ในขณะที่เรากำลังโทรหาใครสักคนแต่ดันขึ้นสายไม่ว่างก็

เพราะว่าฝ่ายนั้นก็บังเอิญโทรหาคุณอยู่เหมือนกัน




บังเอิญเอาหนังสือที่ไม่อ่านแล้วไปขายร้านหนังสือมือสอง

แล้วเพื่อนคุณก็บังเอิญซื้อหนังสือเล่มนั้นมาจากร้านเดียวกัน




บังเอิญที่ที่โต๊ะที่คุณนั่งสอบมีคนจดสูตรไว้แล้วอาจารย์คุมสอบมาเห็น    


ฮะ ฮะ อันนี้คงไม่เรียกบังเอิญเท่าไหร่


บังเอิญที่คุณเจอคนคนนึงในวันเดียวกันเกินสองครั้ง

แล้วคุณก็บังเอิญเจอเขาอีกในวันถัดมา

แล้วคุณก็เจอเขาอีกเรื่อยๆ

ว่ากันว่า ครั้งที่หนึ่งคือเรื่องบังเอิญครั้งที่สองก็คือเรื่องบังเอิญ

แต่ถ้าเกินสามครั้งเมื่อไหร่



นั่นคือความตั้งใจ



ว่าไปนั่นถึงกับต้องสบถออกมาเบาๆในขณะที่เพื่อนในกลุ่มอย่างจื่อวี และ จองยอน กำลังออกไปอธิบายหัวข้อเรื่องความบังเอิญในชีวิตของมนุษย์ ในคาบปรัญาชีวิต จริงๆก็ฉันไม่ได้ไม่เห็นด้วยนะแต่ก็แค่เป็นคนที่ค่อนค่างยึดติดกับหลักเหตุผลไปหน่อย ไม่ค่อยสนใจเรื่องอะไรที่ไม่มีหลักการแบบนี้หรอก

เห้ยไอ้คุณคิม อ่านปากออกนะเว้ยว่าพูดอะไรจื่อวีว่า พร้อมล็อคคอคนตัวขาวที่อยู่ต่ำกว่า

เอาน่า แกก็น่าจะเข้าใจพ่อคนมีเหตุผล ไร้อารมณ์ความรู้สึกอย่างคุณคิม ดาฮยอน นี่นาจองยอนตบท้ายอีกทั้งยังไปตบหัวดาฮยอนคนที่ถูกกล่าวถึงรัวๆ

 

 

อ่าวก็นึกว่าจะช่วย…..

 

 

มีเหตุผล ยึดหลักการก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีอารมณ์ความรู้สึกนะเว้ย พูดให้ถูกหน่อยฉันว่า หลังจากหลุดจากการทารุณกรรม(?)ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่  จ้าาา”  จื่อวีและจองยอนพูดพร้อมกัน เป็น จ้าที่น่าเอาเท้าลูบปากมากค่ะ

 



หลังจากแยกจากสองคนนั้นมาฉันก็เดินตรงขึ้นหอพักเพราะขอเวลาพวกมันไปเปลี่ยนเสื้อก่อนที่จะออกไปกินข้าวข้างนอกกันไหนๆคุณหนูจื่อวีจะเลี้ยงหมูกะทะร้านที่เพิ่งเปิดใหม่ก็ต้องขอเปลี่ยนไปใส่เสื้อสวยๆหน่อย

อันที่จริงไม่อยากให้เสื้อช๊อปมันมีกลิ่นควันน่ะแค่กลิ่นเครื่องมือก็น่าจะพอแล้ว เพราะถ้าเสื้อช๊อปมีกลิ่นหมูกะทะเวลาลงปฏิบัติก็กลัวว่าเพื่อนข้างๆจะหิวข้าวขึ้นมา

เสื้อช๊อปตัวเก่ง(เพราะมีตัวเดียว)ถูกถอดและแขวนเข้าตู้อย่างสวยงาม พร้อมกับเสื้อยืดสีดำที่ถูกแทนที่บนร่างกายพร้อมกับกางเกงยีนส์ตัวเก่ง อันนี้ตัวเก่งจริงๆใส่มาเดือนแล้วยังไม่ซักเลย

 


ด้วยความที่อยู่ชั้นบนสุดของหอ (ชั้น15) ก็เป็นธรรมดาที่ต้องรอลิฟต์นานหน่อยแต่ก็เอาเถอะขี้เกียจเดินอีกอย่างสองตัวนั้นก็คงจะนั่งหลีหญิงอยู่ที่ไหนสักที่ไม่เป็นไร คุณคิมไม่รีบ..


 



ติ๊งงง          

เสียงของลิฟต์เก่าๆที่ดังพร้อมกับหยดเปิดประตูที่ชั้นเจ็ด



 

อ่า ดีนะที่มีคนเดินเข้ามาไม่ได้เปิดเปล่าๆคิดแล้วขนลุกเลยวุ้ยย


 

 

กึก กึก กึก กึก กึก กึก ตึ่งงง พรึ่บ




ชิบหายฉันสบถ เอาแล้ววว ลิฟต์ค้าง เหลือบมองดูเลขหน้าจอลิฟต์ที่ค้างไป โอ้โหหห ค้างชั้น6 ไปค้างชั้นต่ำกว่านี้หน่อยไม่ได้หรอเวลาตกมันจะได้ไม่เจ็บเท่าไหร่ เหวอ เหวอมากยอมรับเลยว่าสติหลุดเกินมายี่สิบปีไม่เคยคิดว่าจะต้องมาจบชีวิตในที่สี่เหลี่ยมเล็กๆกับใครก็ไม่รู้แต่ก็ดีหน่อยไม่ได้ตายคนเดียว แม่คะพ่อคะรักนะคะ จองยอนจื่อวีขอบคุณที่เป็นเพื่อนกันมาวันนี้คงไม่ได้กินหมูก---

 


หากลิฟต์ค้างให้รอสักครู่แล้วลิฟต์จะประมวลผลให้ประตูไปเปิดในชั้นที่ใกล้ที่สุดเอ๊ะ เสียงใครวะ

ฉันว่าอีกสักพักลิฟต์ก็คงเปิดชั้น5แล้วนะคะ แล้วเมื่อกี้ฉันก็โทรแจ้งยามตามเบอร์ที่แปะไว้แล้วด้วย เอ๊ะ มีสติมาก

คุณไม่ต้องกังวลนะคะ เอ่อ เอาผ้าเช็ดหน้ามั้ยคะ คือเหงื่อคุณออกเยอะมากเลยเอ๊ะ ทำไมผู้ร่วมชะตากรรมคนนี้ถึงไม่เหวอไปกับคุณคิมคนนี้เลย

คุณคะ คุณ!!”

อ๋อ ! ค่ะๆ อ๋อคือ แค่อากาศมันร้อนน่ะค่ะฉันชอบร้อนเวลาอยู่ที่แคบๆแล้วก็จะ ชะชอบหลุดไปในโลกส่วนตัวนิดหน่อยค่ะลิฟต์ค้างเมื่อกี้ไม่ได้กลัวไม่ได้ตกใจอะไรเลยค่ะ จริงๆนะคะ!! แม่เจ้า แถยาวมากข้อสอบยังไม่แถยาวนาดนี้ แต่ยังไงก็ต้องเก๊กขรึมไว้เดี๋ยวเสียมฟอร์ม

อ๋อค่ะๆ แหะๆ ขอโทษที่ตะคอกนะคะนึกว่าช็อคไปแล้วน่ะค่ะจ่ะแม่คุณตะคอกเมื่อกี้ก็น่ากลัวพอๆกับลิฟต์ค้างเลยค่ะคนอะไรดุยังกับเสือนี่ขนาดยังไม่รู้จักกัน



 

ติ๊งง


 

 

ไปค่ะออกจากลิฟต์กัน

 

 


เอ่อ……. ค่ะ ค้างนานไปหน่อยโทษที


จากนั้นเราทั้งสองก็ต้องจำใจเดินลงบันไดห้าชั้นเพราะยังไงก็ไม่มีทางใช้ลิฟต์หลังจากเหตุการณ์เมื่อกี้แน่นอน ตลอดทางมีแต่ความเงียบ เงียบสิวะเพิ่งโป๊ะแตกไปเมื่อกี้เองจะให้พูดอะไร



 

แต่จะว่าไปคนข้างๆตัวเค้าตอนนี้ก็


 

 

น่ารักเหมือนกันแฮะ


 

 

ผมสั้นประบ่าสีน้ำตาลเข้มที่ดัดลอนปลายๆตัดกับลิปสีแดงเข้มที่ถูกทาบนริมฝีปากบาง

 


 

บรรยายยังกับนิยายเลยกู


 

 

แต่ก็น่ารักจริงๆ



 

 

เดินทางมาถึงชั้นหนึ่งจุดหมายปลายทางเราสองคนก็พากันเดินมาเขียนเรื่องแจ้งซ่อมลิฟต์ที่หน้าห้องยามแล้วก็แยกย้ายกันไปโดยไม่ได้ถามอะไรให้มากความมากกว่านี้  

โว้ยย ไอ้คุณคิมมนี่ไปเปลี่ยนเสื้อขั้วโลกรึไงวะโคตรช้า จื่ออารมณ์เสียยย จื่อวีบ่นยาวตั้งแต่เห็นหน้าฉันเดินมาไกลๆ
ลิฟต์ค้างโว้ยเข้าใจมั้ย ลิฟต์ค้าง ติดลิฟต์กลัวจนจะฉี่ราดอยู่แล้วโว้ยฮึ่ยย พูดแล้วก็นึกถึงเหตุการณ์เมื่อกี้ไปดันทำตัวเด๋อต่อหน้าคนมีสติซะได้ เวรเอ้ย

เห้ย พูดมากทั้งคู่เลยไปกินได้แล้วหิวโว้ยจองยอนพูดก่อนที่จะกึ่งผลักกึ่งดันให้เราสองคนรีบเดินไปที่รถแล้วไปที่ร้านหมูกะทะสักที

 

 

 

 

หลังจากวันนั้นฉันก็ไม่ค่อยกล้าขึ้นลิฟต์เท่าไหร่จนทางการหอพักส่งคนมาซ่อมลิฟต์แล้วเปลี่ยนเป็นตัวใหม่แต่วันก่อนที่เขาจะมาเปลี่ยนก็เดินกันขาลากกันเลยทีเดียว ไม่น่าขี้กลัวขนาดนั้นเลยเรา ผ่านจากวันนั้นมาก็อาทิตย์นึงพอดีแต่เหตุการณ์ลิฟต์ค้างก็ยังเล่นหัวอยู่บ่อยๆอ้อไม่ได้กลัวจนหลอนขึ้นสมองนะแต่แค่นึกถึงผู้ร่วมชะตากรรมคนนั้นไม่รู้ว่าจะเกิดอาฟเตอร์ช็อคหลังเหตุการณ์รึเปล่า ว่าไปนั่นจริงๆก็ไม่มีอะไรหรอก แค่

 



 

คิดถึงน่ะ



 

 

หลังจากเปลี่ยนลิฟต์ตัวใหม่ ทุกวันตอนเย็นฉันก็แค่จะลงไปออกกำลังกายเวลาเดิมกับที่เราลิฟต์ค้างด้วยกันตอนนั้นในใจจริงๆก็ไม่ได้คาดหวังให้มันเกิดเรื่องบังเอิญอะไรหรอกเพราะคนที่ไม่เชื่อเรื่องไม่มีเหตุผลแบบฉันไม่มีทางรออะไรแบบนั้น



 

… จริงๆ

 

 

 

 

ฝนตก ยอดเยี่ยมไปเลยนอกจากวันนี้เจอควิซแล้วยังจะฝนตกอีกร่มก็ไม่ได้พกมา ต้องวิ่งตากฝนจริงๆใช่มั้ยเนี่ยไม่ใช่พระเอกซีรี่ย์นะเว้ย เอ๊ะ หรือจะวิ่งดีจะได้ดูเท่?


คือไปกับร่มฉันก็ได้นะคะ …… อ้าวคุณ!”

อ้าว คุณในลิฟต์!”

บังเอิญจังเลยนะคะ คือฉันจะไปคณะวิทยาศาศตร์ เอ่อ คุณจะไปไหน ไปด้วยกันก็ได้นะ

คณะวิทย์เหมือนกัน



งั้น ไปด้วยนะ

 

 

อ่า คิมดาฮยอนไม่เท่แล้วก็ได้

 

 

ระหว่างทางเดินไปฝนก็ตกหนักลงเรื่อยๆทำให้เราหยุดพักบ้างระหว่างทางแต่ก็ดีเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเจ้าของร่มจะคิดว่าดีเหมือนกันไหมแต่คนขออาศัยร่มคนนี้คิดว่ามันดีสุดๆไปเลยล่ะ เราคุยเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับคณะของแต่ละคน ก็ได้รู้ว่าเธอเป็นรุ่นน้องสัตวแพทย์ปีสอง ส่วนฉันอยู่วิศวะปีสามทำให้มีการเปลี่ยนสรรพนามการเรียกนิดหน่อยแต่ก็ไม่เป็นปัญหา แต่ตอนนี้ถ้าเปรียบการเดินไปคณะวิทย์เป็นเกมก็คงเหมือนจะใกล้ด่านสุดท้ายเข้าไปทุกที เพราะจากตรงนี้สามารถมองเห็นคณะวิทย์ได้อย่างชัดเจน


ขอบคุณนะน้องที่ให้ติดร่มมาด้วยน่ะ

วันหลังพี่ก็อย่าลืมพกร่มมาด้วยนะคะ

แล้วจะไปรู้ได้ไงว่าวันไหนฝนตกวันไหนไม่ตก

ขนาดสัตว์มันยังรู้เลยนะพี่หืมม.. เอ๊ะ ทำไมรู้สึกแปลกๆ

เปิดพยากรณ์อากาศสิคะคนรุ่นน้องว่าพร้อมกับรอยยิ้มจนเกิดรอยบุ๋มที่ข้างแก้ม

 

อ่า จะด่าว่าพี่โง่อีกกี่ครั้งพี่ก็ยอม


 

 

ไปก่อนนะพี่จะสายแล้ว ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยอย่าเป็นหวัดนะพี่




ดูแลพี่สิน้อง

เดี๋ยว น้องเค้าเป็นหมอสัตว์



 

ไม่เป็นไร   ยอม


 


อ้อ โอเคบา--- ”  เดินไปหรือหายตัว มองตามไม่ทันเลยน้องเค้าไปแล้วแหละเดี๋ยวนะ ชิบหายลืมถามชื่อ โอ้ยยยคุณคิมมึงงมัวลีลา โอ้ยย ไปแล้ววเอาไงดีวะ เอาไงดีวะ เต๊าะในใจเพลินไปหน่อย….

หลังจากนั้นเราก็ไม่เจอกันอีกเลยเพื่อนคณะสัตวก็ไม่มีสักคน แต่ฉันก็ยังไม่ลดความพยายามฉันก็ยังคงไปออกกำลังกายเวลาเดิมเป็นประจำเข้าออกลิฟต์ช่วงเวลาใกล้ๆแวะเวียนไปเดินชั้นเจ็ดบ่อยๆถึงแม้จะไม่แน่ใจว่าน้องเค้าอยู่ชั้นเจ็ดรึเปล่า ลองให้จื่อกับจองช่วยก็โดนด่ากลับมาเรื่องไม่ถามชื่อนี่แหละ ลีลาเยอะเกินไปก็ไม่เป็นผลดี คงต้องรอให้มันบังเอิญเหมือนวันก่อนๆจริงใช่ไหม แต่เรื่องบังเอิญมัน มันไม่เรื่องที่เราจะมาหวังมันไม่มีเหต---



 

ชั่งแม่งละโว้ย บังเอิญหน่อยเหอะ


 

 

คิดถึง

มาก

 


 

ติ๊งง

 

ชั้นไหนคะอ้าวพี่ ออกกำลังกายหรอคะ


อะอ้อ ใช่ๆ เพิ่งออกกำลังกายเสร็จน่ะ

 

แล้ว  น้องไปไหนมาล่ะ

 

กลับมาจากติวหนังสือค่ะ

 

อ๋อ อืม” 


เงียบ เงียบมาก พูดอะไรสักอย่างสิวะ พูดสิวะพูดดด

 

 




ติ๊งง          

โอ้โหพอเป็นลิฟต์ใหม่ก็เร็วมาก เร็วเกินไปมั้ง




ไปนะคะ




เห้ย น้องจะไปแล้วเห้ยขาก้าวออกไปเร็ว อย่าแข็งดิเห้ยเดี๋ยวนก

 

พลั่กก อ่ออก โครมม

 

 

รีบไปหน่อยสะดุดขาตัวเองตอนนี้นอนกองอยู่หน้าลิฟต์

 

 

นะน้อง ดะดะเดี๋ยวก่อนน้องไม่ต้องตกใจ พี่ก็ตกใจเหมือนกัน

 

คือว่า เอ่อ คือพี่ พี่คือ เอ่อ อืมม เอ่อคือ…. ติดอ่างอะไรตอนนี้วะเห้ยย

 

ซน แชยองค่ะ

 

ห๊ะ อะไรนะ

 

ซน --- แช --- ยอง  ค่ะ รุ่นน้องตัวเล็กตรงหน้าพูดเน้นทีละคำแบบชัดๆช้าๆให้คนหน้าขาวคนนี้ฟังรอบพร้อมกับหัวเราะเบาๆในลำคอ รอยยิ้มถูกระบายขึ้นบนใบหน้าหลังจากเสียงหัวเราะจบลง




 

ไม่ต้องตกใจถ้าพี่ไม่ตอบ พี่ตายไปแล้ว



 

 

 

เอ่องั้น  คิม ดาฮยอน ละกัน แหะๆ…” พูดพลางก็เกาท้ายทอยไปด้วยแบบคนคูลๆ

 

 



ติวหนังสือเสร็จแล้วก็น่าหิวข้าว

ไปกินข้าวกัน

พี่เลี้ยงเอง

ไปเถอะ

นะคะ



 

 

 

 


“ ไปตั้งแต่ประโยคแรกแล้วค่ะ  :)  ”




 

 

 

 

 

ต่อจากนี้เรื่องบังเอิญจะพิสูจน์ได้หรือไม่ได้

 

 

 

ก็ชั่งมันละโว้ยยยยย











-------------------------------------------------------------------------------------

ยาวมากมั้ยคะหรือสั้นไปกะไม่ถูกจริงๆค่ะ 555555 

เรื่องที่สองแล้ว เรื่องแรกก็ For now ดุ๊บแชงเหมือนกันค่ะ(ขายของ)555555

ช่วงนี้สอบอยู่แต่ทไวซ์ก็ปล่อยคัมแบ็ค TT ไม่ใช่ชื่อบั้มนะคะ ร้องไห้ 

ติชมกันได้ค่ะเป็นแรงพัฒนาถ้าแต่งเรื่องต่อไป 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผลงานทั้งหมด ของ spring-touch

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 22:41
    บังเอิญที่เรียกได้ว่า บังเอิญจริงๆนะคะ บังเอิ๊ญบังเอิญ มีการแฝงอารมณ์ขันไว้ด้วยค่ะ 55555
    น่ารักโน๊ะ! ขอแบบนี้สักคนได้ไหมล่ะสังคม แล้วพอได้อ่านประโยคที่ว่า "ไปตั้งแต่ประโยคแรกแล้วค่ะ"
    คือบิด ผมนี่บิดเล้ย อ้ากกกก ;O; ดีงามพระรามแปด จัดมาค่ะ ไว้จะไปอ่านเรื่องยาวต่อนะคะ สู้ๆน้า :)
    #5
    0
  2. #4 MartinPH14 (@MartinPH14) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 08:41
    กรี๊ดดดดดดด กรีดร้อง ไปตั้งแต่ประโยคแรก งืออออออ
    #4
    0
  3. #3 THWN (@THWN) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 03:39
    กรีดร้องที่น้องบอกไปตั้งแต่คำแรกแล้ว ฮืออออออออออออ น้องมีใจแน่นอนค่ะฟันธง น่ารักดีค่ะสั้นๆแต่ก็น่ารัก สู้ๆค่ะ
    #3
    0
  4. วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 23:21
    น่ารักจัง เขินอ่ะ ><
    #2
    0
  5. วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:42
    สนใจดุ๊บแชงฟิคยาวสักเรื่องมั้ยคะ ฮือออ แต่งได้ดีงามพระรามแปดเก้ามากเลย
    หลุดเขินหลุดยิ้มหลายฉากมาก โอ้ยยยยย ทำไมแชยองน่ารักขนาดนี้
    ตอนพี่เค้าทำตัวเด๋อๆด๋าๆแล้วน้องพูดชื่อตัวเองขึ้นมานี่บับ ยัยหนู มีฟามรู้ทัน! 
    อยากให้เรื่องบังเอิญแบบนี้เกิดกับเราบ้างจังเลยค่ะ แหมะ อิจฉาตะดุ๊บ โง้ยย ทำไมเรื่องนี้น่ารักขนาดนี้คะ 

    #1
    0