[สนพ.Sugar Beat] มนตร์ทรายเสกรัก

ตอนที่ 1 : พรข้อที่ 1 ... ขอให้มีอิสระ [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 มี.ค. 58

 

 

ร่างบอบบางที่กำลังจดจ่ออยู่กับเอกสารบนโต๊ะหนังสือจนไม่ได้สนใจคนรอบข้าง ไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้กับคนในบ้านสักนิด ด้วยรู้กันดีว่าบุตรสาวคนโตของเศรษฐี...พ่อค้าพลอยอย่าง ยาสมีน บินติ ฟาวาซ์ อัล จาลาล นั้นไม่คิดยุ่งเกี่ยวกับใคร ไม่ใช่เพราะมีโลกส่วนตัวสูง แต่เพราะไม่อยากสร้างความรำคาญใจให้แก่บิดา รวมไปถึงการทำให้คนเป็นแม่เลี้ยงอย่างฮูริญาห์ไม่พอใจ

ยาสมีนเจียมเนื้อเจียมตัวด้วยรู้ดีว่าตนเองเป็นลูกสาวของผู้หญิงที่ญาติทางบิดาไม่ยอมรับ แต่การได้รู้ว่าบิดารักมารดามากแค่ไหนก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธออดทนอยู่ที่นี่ได้ เดิมทีเธอก็ไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ ได้แต่อาศัยบ้านหลังเล็กๆ ที่อยู่ไม่ห่างจากบ้านหลังนี้นัก แม้บิดาจะใส่ใจมารดาแค่ไหน แต่เธอก็เห็นพฤติกรรมระรานของฮูริญาห์เสมอ ความชอกช้ำเสียใจเป็นระยะเวลานับสิบปี ทำให้มารดาของเธออ่อนแอลง และเสียชีวิตจากไปเมื่อห้าปีก่อน นั่นจึงเป็นเหตุที่ทำให้เธอต้องย้ายมาอาศัยชายคาเดียวกันกับแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดา

ยังอยู่ในห้องเหมือนเดิมสินะ ไม่คิดจะออกไปไหนบ้างเหรอคะพี่สาว” เสียงเหน็บแนมของน้องสาวต่างมารดานั้นไม่ต่างจากเสียงลมหรือเสียงนกเสียงกาสักนิด

ยาสมีนไม่สนคนกระแนะกระแหนที่ยามอยู่ต่อหน้าบิดาก็ดีแต่ออดอ้อน แบมือขอเงินบิดาใช้หาความสำเริงสำราญตามประสาที่คบเพื่อนในฐานะเดียวกัน ผิดกับเธอที่พยายามเรียนให้จบ และออกมาช่วยงานบิดา เพราะอยากให้บิดาเห็นความสำคัญ ด้วยคิดเสมอว่าเมื่อไม่มีมารดา บิดาก็คงไม่เห็นค่าของเธอ

นี่อย่าคิดว่าเป็นพี่แล้วฉันจะอ่อนข้อให้นะ ทำเป็นขยันไปก็เท่านั้นล่ะ ยังไงพ่อก็ไม่สนใจลูกของเมียที่ตายแล้วอย่างเธอหรอกนะยาสมีน เหอะก็แค่ดอกมะลิ จะสู้วอร์ดาห์...ดอกกุหลาบแบบฉันได้ยังไง”

มือบางที่กำลังจดตัวเลขลงสมุดบัญชีหยุดชะงัก ใช่ยาสมีนแปลว่าดอกมะลิ และวอร์ดาห์ก็คือดอกกุหลาบ เธอไม่รู้ว่าใครกำหนดว่าดอกกุหลาบต้องน่าสนใจกว่าดอกมะลิ แต่วอร์ดาห์ก็เอามันมากระแนะกระแหนเธอได้บ่อยๆ และเธอก็เมินเฉยต่อมันเพราะคิดว่าสักวันหนึ่งเจ้าตัวคงเลิกใช้เหตุผลนี้ แต่ดูท่าว่า...วอร์ดาห์จะนึกคำอื่นไม่เป็น

วอร์ดาห์ ยาสมีน พ่อกลับมาแล้ว มาต้อนรับพ่อเร็ว” เสียงหวานที่เอ่ยเป็นจังหวะของฮูริญาห์ตะโกนบอกสองสาว

ค่ะแม่!” วอร์ดาห์ขานรับเสียงหวาน ก่อนจะหันมองยาสมีนอย่างเอาเรื่อง “อย่าเสนอหน้าออกไปต้อนรับพ่อเด็ดขาด ไม่งั้นล่ะก็...เจอดีแน่”

ยาสมีนส่ายหน้า ไม่คิดสนใจ เธอเดินผ่านหน้าวอร์ดาห์ ก่อนจะยิ้มกว้างให้บิดา ฟาวาซ์มองบุตรสาวคนโตที่อยู่ในชุดคาฟตานสีเขียวใบไม้ปักลายที่เขาเคยซื้อมาฝาก ผมสีน้ำตาลเข้มที่ปล่อยละไปกับแผ่นหลังนั้นขับให้ผิวขาวเหมือนมารดาของเจ้าหล่อนน่ามองขึ้น

ทว่าไม่ทันจะได้สวมกอดบุตรสาวคนโตให้หายคิดถึง ร่างสูงโปร่งที่มีสัดส่วนในส่วนโค้งเว้ามากกว่าอย่างวอร์ดาห์ก็วิ่งเข้ามาสวมกอดเขา กดจมูกโด่งกับแก้มสากของเขา

คิดถึงจังเลยค่ะคุณพ่อ คราวนี้ไปนานเลยนะคะ มีอะไรมาฝากลูกบ้างมั้ยคะเนี่ย”

มีสิ พ่อซื้อมาเต็มท้ายรถเลย ให้คนขนลงมาแล้วก็เลือกกันแม่ลูกล่ะ เหลือให้พี่ของลูกด้วยนะ”

พี่ยาสมีนไม่ว่าหรอกค่ะถ้าไม่ได้ จริงมั้ยคะพี่ยาสมีน”

ยาสมีนลอบถอนหายใจกับสายตาเอาเรื่องของวอร์ดาห์ ทว่าสำหรับเธอแล้ว การได้เห็นหน้าของบิดา ก็ทำให้เธอสบายใจมากแล้ว

ฟาวาซ์ลอบสังเกตสีหน้าของบุตรสาวก็พอเข้าใจ แม้เขาจะรักยาสมีนมากกว่าวอร์ดาห์ ทว่าก็แสดงออกไม่ได้ ด้วยเกรงใจฮูริญาห์ที่เป็นเมียตบเมียแต่ง ทั้งยังเป็นคนที่บิดามารดาของเขาหมั้นหมาย แม้พวกท่านจะเสียชีวิตมาหลายปี แต่เขามีหน้าที่ของสามีที่ต้องปฏิบัติ เขาก็ไม่อยากให้ใครมาว่าลับหลังได้

ยาสมีนไปคุยกับพ่อเรื่องงานหน่อย เอาบัญชีเข้าไปหาพ่อด้วย”

ค่ะคุณพ่อ” ยาสมีนรับคำก่อนจะหมุนส้นเท้ากลับไปที่ห้องของตัวเอง

ฮูริญาห์มองท่าทางมีลับลมคมในของสามีอย่างฉงนใจ จึงเอ่ยรั้งเสียงหวาน

คุณไม่พักสักหน่อยเหรอคะ เดินทางมาเหนื่อยๆ อีกอย่าง...ยาสมีนคงยังทำบัญชีไม่เสร็จหรอก ดูตอนนี้ก็ใช่ว่าจะได้อะไรขึ้นมา”

ผมมีเรื่องจะพูดกับยาสมีน เป็นเรื่องสำคัญ”

เรื่องอะไรคะ หรือว่าเรื่องแต่งงาน ยาสมีนก็ถึงวัยที่จะมีคู่แล้วด้วย จริงๆ ท่านชีคก็ส่งคนมาทาบทาม ทำไมคุณไม่...”

ท่านชีคอายุเยอะกว่าผมอีกนะฮูริญาห์ ถ้าคุณชอบท่านมากนัก ก็ลองยกวอร์ดาห์ให้ท่านสิ”

เรื่องสิท่านคิดจะเอาลูกเราไปเป็นนางฮาเร็มปะไร”

ก็นั่นน่ะสิ คุณเองก็รู้ดีว่าท่านอยากได้ยาสมีนไปทำไม แล้วยังคิดจะส่งเธอไปอีก ไหนว่ารักยาสมีนเหมือนลูกไงล่ะ”

รักสิคะ คุณนี่พูดอะไรแบบนั้น ยาสมีนน่าสงสารออกนะคะ ฉันก็แค่เห็นว่าเรียนจบแล้ว ถ้าจะมีคู่ก็น่าจะหาคนที่เลี้ยงดูเธอให้สุขสบายได้”

เรื่องนั้นคุณไม่ต้องห่วงหรอก ไม่ว่าจะยาสมีนหรือวอร์ดาห์ ผมจะไม่ให้ลูกต้องตกระกำลำบากเด็ดขาด ตอนนี้ผมขอจัดการเรื่องของยาสมีนก่อน วอร์ดาห์ยังเรียนไม่จบนี่ คุณก็อย่าตามใจวอร์ดาห์นักล่ะ มัวแต่เที่ยวจนเรียนไม่จบ ขายหน้าชาวบ้านชาวช่องแย่”

ค่ะ วอร์ดาห์ก็พยายามอยู่ คุณเองก็เห็น”

ผมรู้ ก็แค่เตือน ยังไงคุณก็เป็นแม่ ลูกคงเชื่อคุณมากกว่าผม”

ฮูริญาห์มองตามแผ่นหลังของสามีอย่างนึกหงุดหงิดใจ เธอรึอุตส่าห์หาทางเขี่ยยาสมีนไปให้พ้นจากบ้านหลังนี้ แต่ฟาวาซ์ก็ยังไม่สนใจ ทั้งที่ชีคอะมาร์ให้เงินตอบแทนก้อนโตขนาดนั้น ยังจะเก็บแม่ลูกสาวของเมียต่างแดนนั้นไว้อีก แค่เห็นหน้าแม่เด็กนั่นก็เจ็บใจนัก ถึงจะได้ใบหน้าคมๆ ของฟาวาซ์มาเกือบหมด แต่ผิวขาวราวกับหยวกกล้วยที่ถอดแบบมารดามานั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้สามีของนางรักและห่วงยาสมีนมากกว่านางและลูกสาวของนาง

อย่าให้มีโอกาสเชียว แม่จะเขี่ยให้พ้นจากบ้าน ไปแล้วไปลับไม่ต้องกลับมาเลย!” ฮูริญาห์พึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิดใจ

 

 
 
 
 
 
///- - - - - To Be Continue - - - - -///
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

49 ความคิดเห็น