[สนพ.Sugar Beat] มนตร์ทรายเสกรัก

ตอนที่ 4 : พรข้อที่ 2 ... ขอให้หนีพ้น [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 มี.ค. 58

 

 

เสียงพูดคุยจอแจจนน่าหนวกหู ทำให้คนที่กำลังอยู่ในห้วงนิทราขมวดคิ้วมุ่น เธอจำได้ว่าเธอซ่อนตัวในรถที่เต็มไปด้วยกล่องบรรจุพลอยที่บิดาจะให้คนไปส่งตามร้านในเมืองต่างๆ รวมไปถึงรัฐอิสระใกล้ๆ ทว่าเพราะนอนไม่ค่อยหลับมาหลายคืน เมื่อรับประทานอาหารเต็มท้อง บวกกับระหว่างซุกตัวในรถ เธอก็เผลอผล็อยหลับไป

ยาสมีนมองสถานที่ที่ตัวเองอยู่ ก่อนจะมองชุดที่ตัวเองสวมใส่ เธอไม่เคยมีเสื้อผ้าแบบนี้ ยาสมีนผุดลุก มองผ้าซีทรูสีชมพูตัวยาวคลุมเข่าแขนยาวถึงข้อมือ ทว่าไม่สามารถปกปิดเนื้อตัวที่มีเพียงบิกินี่สีขาวปกปิดร่างกาย นอกจากชุดที่ชวนให้ประหลาดใจแล้ว อีกอย่างที่เธอประหลาดใจไม่แพ้กันนั่นคือ...

นี่มันที่ไหนกัน!?

ยาสมีนมองเตียงซุ้มสี่เสาที่ตกแต่งม่านลูกไม้แปลกตา ไม่ใช่เตียงแบบที่บ้านของเธอ ข้าวของเครื่องใช้ก็ดูหรูหรากว่ามาก ความแปลกตาทำให้เธอรีบขยับเท้า หมายจะเดินไปริมหน้าต่าง แต่เสียงกระพรวนแปลกหูทำให้เธอต้องก้มมองข้อเท้า

กระพรวนข้อเท้า!

เธอไม่เคยสวมของแบบนี้ ไม่แม้แต่จะคิด แล้วนี่มันอะไรกัน ยาสมีนกรีดร้องในใจ เธอชักรู้สึกไม่ชอบมาพากลเสียแล้วสิ ไอ้สิ่งที่เธอเจออยู่นี่ไม่ใช่เรื่องปกติสักนิด มันต้องมีอะไรที่ผิดไปจากที่คาดคิด

เสียงกุกกักหน้าห้องที่เหมือนกับมันถูกปิดอย่างหนาแน่น ป้องกันไม่ให้เธอหนี ทำให้เธอจ้องเขม็งไปยังประตู หญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อเห็นสาวร่างอรชรอ้อนแอ้นผิวเข้มที่ปรายตามองเธอพร้อมรอยยิ้ม

ตื่นได้แล้วสินะ งั้นก็ดีเลย เตรียมตัวปรนนิบัติท่านชีคได้แล้ว”

ท่านชีคพูดเรื่องอะไรคะ”

ก็แม่เลี้ยงของเธอส่งตัวเธอมาเป็นของแถมกับพลอยที่ส่งเข้าวังท่านชีคน่ะสิ”

ส่งเข้าวัง นี่อย่าบอกนะว่าที่นี่เป็นวังของท่านชีคอะมาร์แห่งธาเมียร์”

จะว่างั้นก็ไม่ผิดหรอก ที่นี่อยู่ในเขตวังของท่านชีค แต่จริงๆ แล้วเป็นฮาเร็มของท่านชีค”

ฮาเร็มแล้วทำไมฉันถึงมาอยู่นี่ล่ะ”

เธอไม่ได้เต็มใจมาอยู่ที่นี่หรอกเหรอ”

ยาสมีนส่ายหน้าดิก เธอจะไปอยากอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เธอต้องการหนีจากบิดาไปหาน้าสาวที่ประเทศไทย ไม่ได้คิดจะมาเป็นนางฮาเร็มของใครเสียหน่อย ฮูริญาห์เองก็ต้องการจะช่วยเธอให้หนีไปได้แท้ๆ

หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่น นึกสงสัยครามครัน อดคิดไม่ได้ว่านี่อาจเป็นแผนของฮูริญาห์ตั้งแต่แรกก็เป็นได้ จริงอยู่ที่ไม่เคยมีครั้งใดที่นางจะทำตัวก้าวร้าวกับเธอ ไม่เคยพูดจาไม่ดีใส่ ทว่านางก็เคยทำร้ายมารดาของเธอ เคยพูดให้ต้องเจ็บช้ำ จนตรอมใจตาย คนแบบนั้น...หวังดีกับเธอ คิดจะทำสิ่งดีๆ ให้เธอจริงหรือ

จะเต็มใจหรือไม่เต็มใจ เธอก็ถูกส่งเข้ามา และการต้อนรับเธอให้มาอยู่ฮาเร็มก็เป็นคำสั่งของท่านชีค เพราะท่านสั่งไว้นั่นล่ะ พวกเราถึงได้ไปพาเธอออกจากรถคันนั้นได้ไงล่ะ”

ท่านชีครู้ได้ไงว่าฉันจะถูกส่งมา”

แหม...”

ยาสมีนเงยหน้ามองคนที่เอาผ้าโปร่งสีหวานยกขึ้นปิดปากแล้วหัวเราะคิกคักที่เธอถามเหมือนเด็กสาวอ่อนต่อโลก ยาสมีนก้มหน้าครุ่นคิด

ก็แม่เลี้ยงของเธอเข้ามารับเงินค่าตัวของเธอจากท่านชีคเมื่อวานซืน แล้วก็นัดแนะว่าจะส่งตัวเธอมาเมื่อคืนน่ะสิ อาจจะโทร.มาบอกก่อนเธอจะออกมาล่ะมั้ง เห็นพวกสาวๆ ที่ไปปรนนิบัติท่านชีคบอกว่าแม่ของเธอน่ะร้ายนัก วางยานอนหลับลูกเลี้ยงด้วย นี่เธอคงถูกหลอกมาล่ะสิ”

ยาสมีนเม้มปากแน่น ไม่ต้องบอกเธอก็รู้ว่าเธอโดนหลอกมา แล้วแบบนี้...จะให้เธอทนอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ไม่มีทางซะล่ะ เธอจะหนีไปจากที่นี่ให้ได้

เอาเถอะฉันล่ะนึกสงสารจริงๆ เอาเป็นว่าฉันจะอ้างกับท่านชีคว่าเธอมีรอบเดือน ไม่สบาย ขอผลัดวันไปก่อนสักหนึ่งสัปดาห์ อยู่ทำใจที่นี่ล่ะ แล้วก็อย่าคิดหนีเป็นอันขาด เพราะทหารวังคงไม่ปล่อยให้เธอได้หนีหรอก”

ขอบคุณนะคะ”

มือผอมบางเชยคางยาสมีนขึ้นสบตา ก่อนจะทอดถอนใจ ยาสมีนไม่ใช่คนแรกที่ถูกบังคับมาอยู่ในฮาเร็ม ทว่าสายตาเอาเรื่องแบบนี้นี่ล่ะที่น่ากลัว ยาสมีนคงไม่ยอมงอมืองอเท้ารอรับชะตากรรมของตัวเองเป็นแน่

ฉันพูดจริงๆ นะ อย่าคิดหนีเป็นอันขาด แต่ถ้าอยากลองว่าจริงเท็จแค่ไหน ก็ลองดูแล้วกัน เพราะถ้าเธอหนีครั้งหนึ่งแล้ว จากนั้นก็จะถูกทหารฮาเร็มเฝ้าดูในระยะประชิด ตามติดจนเหมือนเงาเป็นแน่ เว้นแต่ฉลาด หนีแล้วหนีให้พ้น แต่ก็นั่นล่ะไม่เคยมีใครทำได้ซะที”

ยาสมีนไม่คิดรับคำ อย่างไรเสีย...เธอก็คิดจะหนีไปจากที่นี่ เธอไม่อยากต้องมาเป็นนางในฮาเร็มของใคร ไม่อยากถูกเอาไปเหมาคิดว่าเป็นผู้หญิงเช่นนั้น หากเป็นไปได้เธอก็อยากจะหนีไปให้พ้น หนีให้พ้นทั้งการบังคับแต่งงานของบิดา และจากอะมาร์ที่ใครๆ ก็บอกว่าเป็นชีคเฒ่าจอมหื่น เธอไม่ยอมเด็ดขาด!

เธอคงไม่ฟังคำพูดฉันสินะ ฉันอายุปาเข้าไปสี่สิบแล้ว อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เริ่มสาว อยู่จนได้เป็นหัวหน้าของนางในฮาเร็มทั้งหมด เคยเห็นพวกที่ถูกบังคับมาแบบนี้เยอะแยะ แต่ไม่เคยเห็นใครมีสายตาเคียดแค้นได้เท่าเธอสักนิด ฉันรู้สึกถูกชะตากับเธอ ก็เลยเตือน แต่ถ้าไม่ฟัง...ฉันก็จนใจ แต่ให้รู้ไว้เลยว่าฉันไม่คิดจะช่วยเธอจนตัวเองลำบากหรอกนะ ถ้าเธอถูกจับได้ ฉันจะไม่ช่วยเด็ดขาด”

ฉันไม่ได้บอกว่าจะหนีสักคำ”

หึสายตาของเธอมันบอกหมดแล้วล่ะสาวน้อย เอาเถอะคิดดีๆ ก็แล้วกัน ถ้าจะหนีก็ต้องหนีให้พ้น ถ้าไม่พ้น เธอนั่นล่ะที่จะแย่ เพราะเท่ากับเป็นการย่นระยะเวลาที่ฉันยื้อไป”

ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”

ยาสมีนมองคนที่โบกมือให้ราวกับจะบอกว่าไม่เป็นไร อีกฝ่ายถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินออกจากห้อง แล้วปิดประตูลงกลอนด้านนอกไว้อย่างแน่นหนา

เธอไม่คิดจะอยู่เฉยๆ รอวันไปปรนนิบัติผู้ชายแบบชีคอะมาร์อย่างแน่นอน ทว่า...ที่เธอโกรธ ที่โมโหก็เพราะตัวเองที่ดันโง่ และหลงเชื่อคนที่ทำร้ายมารดาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างฮูริญาห์ เธอน่าจะเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง น่าจะรู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางหวังดีกับเธอ แต่เพราะคิดว่าอีกฝ่ายอาจรู้สึกผิด ก็เลยอยากชดเชยให้กับเธอ แต่เธอก็คิดผิด คิดผิดไปจริงๆ

 

๐ ๐ ๐ ๐ ๐

 

 

ร่างสมส่วนนั่งอยู่บนโซฟาหลุยส์ ใบหน้าที่ร่วงโรยตามวัยนั้นกำลังยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี บรรดาสาวหน้าตาสะสวย รูปร่างดีที่สวมเสื้อคลุมผ้าซีทรูซึ่งไม่ได้ช่วยปกปิดเรือนร่างนัก บ้างนั่งบนพรมขนสัตว์ บ้างนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันเพื่อปรนนิบัติพัดวีราวกับอีกฝ่ายคือเทพเจ้า และเป็นราชา

แม้เขาจะเป็นผู้มีอำนาจที่สุดในรัฐธาเมียร์ ทว่าก็เป็นรัฐอิสระเล็กๆ ที่ยังต้องพึ่งพาการทำงานของประชาชน ซึ่งมีอาชีพหลักคือการค้าขาย และผลิตพลอย เนื่องจากเป็นรัฐที่เต็มไปด้วยเหมืองพลอย

ท่านชีคครับ มีจดหมายติดต่อมาจากชีคนาซเซอร์แห่งรัฐซาฮาบียาครับ”

ว่ามาสิ”

ชีคนาซเซอร์ขอเข้าพบท่านในวันพรุ่งนี้ครับ”

เรื่องอะไรกันจึงอยากมาพบฉัน”

คงเป็นเรื่องเหมืองทองที่เราล้ำเส้นเข้าไปครับ ผมได้ข่าวว่าเพราะปีที่ผ่านมาทางเราล้ำเส้นเข้าไปบ่อย จนทางนั้นผลิตทองคำไม่พอในการส่งออก และอาจขาดทุน ทางนั้นอาจคิดมาเจรจาตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร”

หึคิดว่าฉันจะยอมตกลงกับเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแบบนั้นรึไง ฝันไปเถอะ!”

แต่ทางนั้นส่งจดหมายมาขอเข้าพบในวันพรุ่งนี้นะครับท่าน”

ก็ให้เข้ามาสิ ฉันจะเตรียมสาวๆ ให้ปรนนิบัติ อยากรู้นักว่าคนหนุ่มแบบนั้นจะไม่สนใจ ไม่หลงใหลไปกับสาวงาม นายไปบอกกาเนีย...คนคุมสาวในฮาเร็มนั่นน่ะ บอกว่าฉันสั่งให้คัดเลือกสาวในฮาเร็มที่สวยๆ เอาใจเก่งๆ ไว้ต้อนรับชีคจากซาฮาบียา”

ครับท่านชีค”

มีอะไรอีกมั้ย ถ้าไม่มีก็ออกไปได้แล้ว”

ครับท่านชีค”

คนแจ้งข่าวค้อมศีรษะแล้วพาตัวเองออกจากห้อง สวนทางกับคนรับใช้สาวที่อยู่ในชุดมิดชิด เจ้าหล่อนเดินสวนเข้ามา ยอบตัวลงเพื่อรายงานอะมาร์

ขออนุญาตค่ะท่านชีค คุณฮูริญาห์และลูกสาวมาพบท่านชีคตามนัดแล้วค่ะ”

งั้นก็ไปเชิญเธอเข้ามาสิ” อะมาร์คลี่ยิ้มอารมณ์ดี

ร่างงดงามในชุดมิดชิด ทว่าก็เน้นทรวดทรงของเจ้าตัวด้วยเป็นเดรสสีสดปักลายพิถีพิถัน มีฮิญาบปกคลุมศีรษะ แม้จะเป็นชุดมิดชิด ทว่าความงดงามของวอร์ดาห์ก็ยังเป็นที่สังเกตของอะมาร์

อะมาร์กระตุกมุมปากขึ้นยิ้ม จริงอยู่ที่วอร์ดาห์สวยผุดผาด ผิวสีน้ำผึ้งก็ดูเนียนเรียบจนน่าสัมผัส ทว่ายาสมีนที่มีผิวขาวแตกต่างไป กอปรกับดวงตากลมโตสีทรายที่ดูฉลาด แก้มขาวเนียนของเจ้าหล่อนนั้นน่าสนใจยิ่งกว่า เป็นเหตุให้เขาปรารถนาจะได้ตัวยาสมีนมาปรนนิบัติแทนคนเป็นน้องสาวที่ดูจะไม่ต้องปราบอะไรจากท่าทางที่ตั้งใจอ่อยเขาแบบนั้น

มาแล้วรึฮูริญาห์ นั่งก่อนสิ” อะมาร์ผายมือไปทางโซฟาหลุยส์ที่อยู่ถัดไป

เหล่าสาวงามรีบยกของว่างมาให้ฮูริญาห์ ขณะที่วอร์ดาห์นั่งติดกับมารดา เธอนึกสงสัยนักว่าทำไมชีคอะมาร์จึงเลือกยาสมีนแทนเธอ ทั้งที่ใครๆ ก็บอกว่าเธอสวยกว่ายาสมีนนัก หญิงสาวจึงตั้งใจใช้สายตายั่วยวนชีคอะมาร์อย่างเต็มที่ขณะที่มารดาพูดคุยกับชีคอะมาร์

เธอรู้ว่าชีคอะมาร์เองก็คงรู้ว่าเธอตั้งใจยั่ว เพราะสายตาที่อีกฝ่ายจับจ้องเธอ ทั้งที่ยังคงพูดคุยกับมารดานั้นบ่งบอกได้อย่างดี แม้เธอจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ทว่าเธอก็เข้าใจความต้องการของบุรุษเพศ เพราะเธอมักใช้เสน่ห์ของตัวเองกับพวกผู้ชายอยู่บ่อยๆ

อะมาร์เดินเข้าหาวอร์ดาห์ เขาเชยคางเจ้าหล่อนขึ้น จับจ้องดวงหน้าคมที่ถอดแบบมาจากมารดามาอย่างไม่ผิดเพี้ยน เขายกมุมปากขึ้นยิ้มก่อนจะเอ่ยกับฮูริญาห์

ลูกสาวของเจ้าก็งดงามไม่แพ้เจ้าเลยนะฮูริญาห์ แต่ฉันยังสนใจลูกเลี้ยงของเจ้าอยู่ เสียดายนักที่ยังชิมไม่ได้ ไม่เช่นนั้นแล้วล่ะก็...ฉันจะขอลูกสาวของเจ้าให้มารับใช้อีกคน”

ท่านชีคก็พูดเกินไป ลูกสาวของดิฉันยังเด็กนักนะคะ ยังไม่ยี่สิบปีดีเลยค่ะ ดิฉันขอไว้ก่อนเถอะนะคะ”

อะมาร์หัวเราะร่า ไม่คิดจะสัญญา หรือรับคำใดๆ ทั้งสิ้น

เจ้ารู้หรือไม่ฮูริญาห์ ลูกเลี้ยงของเจ้านี่ร้ายกาจไม่เบาเลยนะ นางพยายามหนีออกจากฮาเร็มมาถึงสองครั้งแล้วในสัปดาห์นี้ แต่คงไม่มีครั้งที่สามอีก เพราะคืนนี้ข้าจะจัดการให้มันเรียบร้อย”

ท่านชีคนี่ใจเย็นจังเลยนะคะ” วอร์ดาห์เอ่ยเสียงหวาน “ทำไมถึงปล่อยไปเป็นอาทิตย์ล่ะคะ”

นั่นก็เพราะ...”

เสียงโวยวายด้านนอกทำให้อะมาร์ชะงัก เขาขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่ชอบใจกับเสียงอึกทึกครึกโครม เขาจึงเรียกให้ทหารด้านนอกเข้ามารายงานเรื่องที่เกิดขึ้น

มันเกิดอะไรขึ้น!”

เอ่อ...มีนางฮาเร็มหนีออกไปนอกวังครับ”

หนีได้อย่างไร แล้วเป็นใครกัน”

เธอชื่อยาสมีนครับ เห็นว่าฉวยโอกาสตอนที่พวกผู้หญิงกำลังวุ่นกับการเตรียมต้อนรับชีคนาซเซอร์ในวันพรุ่งนี้ครับ”

อะมาร์ขมวดคิ้วมุ่นอย่างครุ่นคิด ก่อนจะหันไปบอกสองแม่ลูกให้กลับไปก่อน ทั้งคู่พากันเดินตามสาวใช้ที่นำทางออกไป ปล่อยให้อะมาร์ออกคำสั่งกับทหารเสียงกร้าว

ไปจับกลับมาให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ฉันจะลงโทษมันทุกคน”

ครับท่านชีค”

อะมาร์โมโหจนกรามขบกันแน่น ทว่าเพียงครู่เดียวก็คลายออก ยาสมีนน่ะหรือจะหนีเขาพ้น ไม่ว่าอย่างไร เธอก็หนีไม่พ้นหรอก ไม่ว่าเธอจะดิ้นรนแค่ไหน หนีไปอย่างไร ในแผ่นดินธาเมียร์นี้...เขาเป็นใหญ่ และทุกตารางนิ้วที่นี่ เขาเป็นใหญ่ เธอหนีเขาไม่พ้นอย่างแน่นอน!

 

 
 
///- - - - - To Be Continue - - - - -///
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #10 Kamuningka (@Kamuningka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 02:34
    ต้องให้เจอก่อนถึงจะคิดสงสัยนะ ขอให้หนีพ้น
    #10
    0