[เปิด PRE-ORDER]เกิดใหม่เป็นตัวประกอบที่ดีดันโดนพี่สะใภ้แหกบทหมดเลยค่ะ !

ตอนที่ 23 : เมื่อผู้เกิดใหม่ในต่างโลกได้ลาสบอสมาเป็นคนรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 456 ครั้ง
    18 ก.ย. 62

-23-

 

เมื่อผู้เกิดใหม่ในต่างโลกได้ลาสบอสมาเป็นคนรัก

(มันก็จะวาบหวิวนิด ๆ หน่อย ๆ )

 

สัมผัสที่แตะเบา ๆ บนริมฝีปากถอนออกอย่างรวดเร็วจนราวกับเป็นเพียงความฝันตื่นหนึ่ง  ดวงตาสีแดงเลือดของคนตรงหน้ามองฉันด้วยสายตาอ่อนหวาน เปี่ยมด้วยความรู้สึกต่อฉันอันล้ำลึก แววตาที่ทำให้ฉันตกหลุมรัก ทำให้ฉันเลือกที่จะเชื่อในสิ่งที่หัวใจรู้สึก ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือคนที่ทำให้ฉันตกหลุมรักมาตั้งแต่ต้น

 

“ฟิเอ้กอดแบบนี้ระวังไม่จบแค่จูบนะคะ” ร่างสูงที่คร่อมทับฉันอยู่พูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่ง มือที่แตะที่แผ่นหลังเปลี่ยนมาดันตัวคนเจ็บให้ลุกขึ้น นั่งดี ๆ

 

“แผลยังสาหัสอยู่ยังคิดอะไรแบบนี้ได้อีกนะคะ” ฉันบ่นใส่เขาที่ให้ความร่วมมือโดยดีแต่มิวายส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาให้ฉันอย่างไม่สำนึก

 

“ถ้าได้อยู่ใกล้ฟิเอ้แผลแค่นี้ไม่ได้ลำบากอะไรเลย” ช่างเป็นคุณพี่ที่ช่างยั่วกันเสียจริง...

 

“เช่นนั้นก็รอให้แผลหายดีก่อนแล้วกันนะคะ” ฉันบ่ายเบี่ยงดันหน้าสวยละลายใจให้ออกห่างด้วยความรู้สึกแอบเสียดายลึก ๆ  ก่อนจะบอกให้คนที่เอาแต่พูดยั่วฉันอยู่ได้ให้นั่งดี  ๆ เพื่อทำแผลให้

 

“อาเจไลต์...”

 

“เรียกคุณพี่” อาเจไลต์หันขวับมาจ้องฉันเขม็งความดื้อแพ่งที่จะให้ฉันเรียกเขาเช่นนั้นให้ได้ไม่มีลดหย่อนไปแม้แต่น้อย

 

“จะยอมเรียกถ้าตอบคำถามข้าก่อนค่ะ” ฉันต่อรอง กระดากอายเล็กน้อยกับการต้องเรียกเขาว่าคุณพี่... ไอ้สรรพนามที่ไว้ใช้เรียกสามีแบบนั้น อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าเขาหวังอะไรอยู่ ฉันไม่เรียกง่าย ๆ หรอก... ไม่งั้นฉันก็ไม่ได้เห็นหน้าบูดบึ้งน่าหยิกแก้มนั่นน่ะสิ  น่าเสียดายจะตายไป !

 

“ไหนลองบอกมาหน่อยสิคะ ว่าจักรพรรดิที่อยู่ที่ทูเบรินในตอนนี้คือท่านอาเจรี่ใช่หรือไม่”

 

“ใช่”อาเจไลต์ตอบทันทีไม่มีอิดออด ซึ่งฉันก็ไม่แปลกใจกับคำตอบของเขาเท่าไหร่

 

เป็นอย่างที่คาดไว้ไม่มีผิดว่าหากอาเจไลต์อยู่ที่นี่คนที่ดำรงตำแหน่งอยู่ตรงนั้นย่อมไม่พ้นเป็นท่านอาเจรี่ หรือเลออนฮาร์ท... แต่ที่ฉันไม่คิดว่าเป็นเลออนฮาร์ทเพราะอีกฝ่ายไม่ได้ชอบลาสบอส ออกจะเป็นศัตรูกันด้วยซ้ำ เพราะคนที่ลงมือฆ่าอาเจไลต์ตายนั้นคือแม่ของเลออนฮาร์ท... องค์ราชินีคนปัจจุบันที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีเช่นไรแล้วเมื่ออาเจไลต์ยังนั่งอยู่ตรงหน้าฉันอย่างสุขสบายดีไม่ได้ถูกโยนทิ้งลงเหวให้ไปเผชิญกับนรกบนดินอย่างที่ควรจะเป็น

 

...ก็หวังว่าคนที่โดนโยนลงไปในเหวนั่นคงไม่ใช่ราชินีทูเบรินหรอกนะ เหอะ ๆ ...

 

“เช่นนั้นข้าถามได้หรือไม่...” ฉันชั่งใจอยู่สักพัก ไม่กล้าพูดถามในสิ่งที่นึกกลัวแต่เมื่อได้รับการอนุญาตกลาย ๆ จากร่างสูงที่พยักหน้าลงให้ฉันพูดถามออกมาได้เลย ฉันจึงกลั้นใจถามออกไปรวดเดียว

 

“ที่แปลงกายเป็นท่านอาเจรี่ได้... ท่านได้ กินท่านอาเจรี่เข้าไปรึเปล่าคะ”

 

“กิน”

 

คำตอบที่ตอบมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยทำให้ฉันกลืนน้ำลายหนืดลงคอ ชั่ววูบหนึ่งฉันมองเห็นความเย็นชาออกมาจากตัวของอาเจไลต์ ความแตกต่างที่ว่าเขาไม่มนุษย์มันโดดออกมาชัดเจนจนทำให้ฉันขนทั้งร่างพากันลุกชันขึ้นมาพร้อมกันทั้งร่าง

 

“ข้ากินเลือดไปหยดนึงน่ะ !

 

ห๊ะ ?

 

ฉันมองหน้าคนที่ยิ้มแย้มออกมาอย่างสดใส นิ้วชี้ที่ถูกชูขึ้นมาเพื่อบอกปริมาณสิ่งที่ตนกินเข้าไปเพื่อแลกเปลี่ยนร่างกายอันสมบูรณ์พร้อมของพี่สาวตนเองทำให้ฉันทำหน้าเหลือเชื่ออกมาให้เขาเห็นชัดเจน

 

“ฟิเอ้คิดอะไรอยู่น่ะ... คิดว่าพี่จะกล้ากินเนื้ออาเจรี่อย่างนั้นเหรอ” นิ้วชี้ที่ยกขึ้นชี้เปลี่ยนมาเป็นจิ้มแก้มของฉันเป็นการลงโทษแทน เห็นใบหน้าเง้างอดของเขาแล้วก็เรียกสติฉันให้กลับมารีบส่ายหัวเป็นพัลวัน

 

“ไม่ใช่นะคะ ! กะ... ก็แค่เคยได้ยินมาว่าหากท่านจะเปลี่ยนกายได้ต้องกินเลือดเนื้อของคนผู้นั้นก่อน...”

 

“...” อาเจไลต์ยิ้มให้ฉันอย่างใจดี เขาไม่โกรธที่ฉันพูดกับเขาราวกับไม่เห็นเขาเป็นมนุษย์ และการที่ฉันไม่เชื่อเขาว่าเพียงเลือดหยดเดียวก็ทำให้เขาเปลี่ยนกายเป็นคนอื่นได้ เพราะติดความทรงจำในนิยายที่ถ่ายทอดการกินของลาสบอสอย่างสยดสยอง ฉันจึงคิดแง่ลบไปไกลเชื่อในความคิดของตัวเองไปก่อนที่เขาจะเล่าให้ฟังเสียอีก

 

“ขอโทษนะคะ” ฉันก้มหัวลงขอโทษที่ไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดด้วยใบหน้าสลด อาเจไลต์ส่ายหน้าไม่ถือโทษโกรธ พลางยกมือขึ้นลูบหัวฉันเบา ๆ

 

“ถ้าฟิเอ้ไม่เชื่อจะลองพิสูจน์ไหม” เขาถามฉันที่เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างสงสัย อาเจไลต์ยิ้มพรายจับประคองฝ่ามือของฉันขึ้นมาข้างหนึ่งเอ่ยขอโทษเสียงเบา ก่อนที่ปลายเล็บสั้นเรียบของเขาจะยาว และแหลมคมขึ้นสะกิดผ่านที่ปลายนิ้วชี้ของฉัน รอยกรีดเล็กไร้ความรู้สึกเจ็บปวดที่มีหยดโลหิตเพียงหยดเล็กไหลซึมออกมาก็ถูกริมฝีปากหยักครอบครองอย่างไม่รอช้า

 

! ! !

 

ฉันตกใจเกือบกระชากมืออก แต่พอถูกลิ้นสากแลบเลียที่ปลายนิ้วความรู้สึกไหววูบที่แล่นริ้วขึ้นมาจนตัวแข็งทื่อ มือจิกกำปูผ้าปูที่นอนอย่างอดทนให้ปลายลิ้นแตะที่รอยแผลเล็กจิ๋วค่อย ๆ ดูดเลือดให้กลืนไหลลงในลำคออย่างอ้อยอิ่ง ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับฉันมันกลับเชื่องช้ามากเสียจนส่งเสียงหายใจหอบเหนื่อยออกมา เพราดวงใจที่บีบรัดตัวอย่างรุนแรงราวกับคนไปวิ่งออกกำลังกายมา ทั้ง ๆ ที่ก็แค่ถูกเลียนิดหน่อยก็ทำให้ฉันเขินจนแทบละลาย...

 

“อ่ะ... ! เอ๊ะ ! อะไรกันเนี่ย ! ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยอมละออกจากนิ้วของฉันที่ยังคงจับเอาไว้ไม่ปล่อยแล้วต้องตกใจเป็นครั้งที่สองเมื่อคนที่อยู่ตรงหน้าฉันในตอนนี้ไม่ใช่ลาสบอสอย่างที่เป็น แต่เป็นเด็กสาวผมสีทองหยักศก และดวงตาสีฟ้าใสที่กำลังมองฉันด้วยสายตาขบขัน

 

ใบหน้าที่เหมือนฉันทุกกระเบียดนิ้วกำลังส่งยิ้มให้ฉันที่อ้าปากค้างอย่างคนบื้อใบ้ เกือบจะร้องตะโกนกรี๊ดออกมาแต่เมื่อสายตาเหลือบเห็นปานบนแขนขวาที่ยังคงอยู่ฉันจึงรู้ได้ว่านี่คือการพิสูจน์ของคนตรงหน้า

 

“เชื่อรึยังล่ะ ?”  แม้แต่เสียงที่เปล่งออกมายังเหมือนเป็นเสียงของฉันเปี๊ยบ ฉันรีบพยักหน้าลงรัว ๆ ไม่เหลือข้อสงสัยใด ๆ อีกต่อไป เรียกสีหน้าพึงพอใจจากคนที่เปลี่ยนกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

 

“ขอโทษที่ไม่เชื่อที่ท่านพูดในตอนแรกนะคะ” ฉันขอโทษเขาอีกครั้งคราวนี้เป็นไปด้วยความสำนึกผิดจากใจจริง ที่ดันคิดว่าเขาได้ทำร้ายพี่สาวของตัวเองไป

 

“เด็กดี ถ้าสงสัยอะไรก็ถามมาเถอะ ฟิเอ้มีสิทธิ์ที่จะสงสัยอยู่แล้ว และพี่ก็พร้อมจะให้คำตอบที่ชัดเจนมากพอที่จะทำให้ฟิเอ้เชื่อมั่นในตัวพี่” อาเจไลต์ไม่โกรธฉันแม้แต่น้อยอีกทั้งยังบอกอีกว่าหน้าที่ทำให้ฉันเชื่อใจเป็นหน้าที่ของเขา ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกละอายใจยิ่งกว่าเดิม... 

 

ฉันยังอ่อนหัดในการเป็นคนรักนัก ความเป็นลาสบอสของเขาทำให้ฉันหวาดระแวงเขามากเกินไป จะใช้บรรทัดฐานของคนอ่านมาตัดสินเขาไม่ได้... คนที่ได้รับมอบรอยยิ้มอ่อนโยน และความใจดีน่าหลงใหลจากลาสบอส... จากอาเจไลต์ก็คือฉัน  ถ้าคิดจะเป็นแฟนลาสบอสก็จงตั้งสติให้ดีฟิเอ้ ! เขาไม่กินเธอ(ยกเว้นในความหมายอื่น)แน่นอน เพราะฉะนั้นห้ามกลัวเขานะ !

 

“ฟิเอ้อย่าเป็นกังวลเรื่องของข้ามากเกินไปเลย เพียงแค่ฟิเอ้ให้อภัยข้าก็มากเกินพอแล้ว ไม่ต้องรีบเชื่อใจจนหมดตอนนี้ก็ได้”

 

“ข้าไม่ได้...” ฉันกำลังจะพูดปฏิเสธแต่พอคิดได้ว่าสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปก็เพียงเพื่อให้เขาสบายใจ ไม่ได้เป็นอย่างที่ใจฉันรู้สึกจิรง ฉันจึงไม่ดึงดันที่จะพูดคำปลอบไร้น้ำหนักที่จะทำให้คนที่มองฉันอย่างทะลุปรุโปร่งดีเสียยิ่งกว่าตัวฉันเองเสียอีกต้องเสียใจ

 

“ข้าจะพยายามเชื่อใจท่านให้ได้เร็วที่สุดนะคะ”

 

“ความเชื่อใจที่ฟิเอ้อยากจะมอบให้ ให้มันค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปเถอะนะ” เขาบอกฉันด้วยเสียงนุ่ม ไม่ได้มีการประชดประชันแต่อย่างใด

 

“อย่างที่พี่เคยพูดไปแล้ว... เรื่องที่พี่ทำลงไปความจริงพี่คิดเผื่อไว้แล้วว่าหากฟิเอ้รู้ความจริงเข้าอาจจะมองพี่ไม่เหมือนเดิม พี่จึงประวิงเวลาไม่ยอมบอกเรื่องนี้เสียที จนสุดท้ายความจริงก็ถูกเผยโดยผู้อื่น...” ดวงตาสีโลหิตแข็งกร้าวขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่มันจะเจือจางลงเมื่อเขาก้มลงมองมาที่ฉัน

 

“คำขอโทษที่พูดไปตอนนั้นหากพี่จะบอกว่าพี่ขอโทษไปเพราะผิดหวังที่ไม่ได้เป็นคนพูดความจริงจากปากตัวเอง ไม่ใช่เพราะรู้สึกผิดที่หลอกลวงฟิเอ้ ฟิเอ้คิดว่าพี่เห็นแก่ตัวไหม”

 

ฉันส่ายหน้าให้เขาอย่างรวดเร็ว เรียกเสียงขบขันในลำคอจากร่างสูงที่ ส่งสายตาอ่อนใจมาให้ฉัน ศีรษะของฉันถูกดันให้มาซบที่อกกว้างที่แม้ไม่มีส่วนอ่อนนุ่มอย่างทุกทีแต่ก็อบอุ่นเช่นเดิมให้ฉันโอนอ่อนทิ้งตัวลงในอ้อมแขนของร่างสูงโปร่งแต่โดยดี

 

“คนดี... เธอกำลังทำให้พี่กลายเป็นคนนิสัยไม่ดีที่อยากทำตัวร้ายกาจมากกว่านี้เพื่อเก็บเธอไว้เพียงคนเดียวรู้ตัวรึเปล่า”

 

ตัวฉันที่ยกตัวฉันมานั่งตักคนเจ็บที่เชยค้างฉันขึ้นมาก้มลงมาจูบ หอมตามหน้าผาก ขมับ และแก้มด้วยความรักใคร่ เอ็นดู ทุกครั้งที่ริมฝีปากบางลากผ่านถูกสัมผัสมันรู้สึกดีมากจนฉันรู้สึกเสียดายที่จูบนั้นละผ่านออกไป แล้วย้ายไปที่จุดอื่นต่อฉันจึงปล่อยเลยให้เขาได้หอมตามใจชอบไม่ห้ามแม้ส่วนที่ถูกกดประทับจูบลงจะเลื่อนลงต่ำมาที่ถึงลำคอขาว

 

“ตามใจพี่ขนาดนี้จะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วนะ”  

 

อาเจไลต์พูดเสียงเครียด ก้มหน้าซุกลงกับลาดไหล่บางอย่างข่มกลั้น พอได้สูดกลิ่นกายหอมใกล้ ๆ ใจของอาเจไลต์ก็ยิ่งร่ำร้องต้องการมากกว่านี้ จนร่างกายมันพาลกระสับกระส่ายไปด้วย หากปล่อยไว้เช่นนี้ย่อมไม่ดีกับร่างบอบบางบนตักของตนแน่ ๆ

 

“หลงให้เยอะ ๆ นั่นแหละค่ะดีแล้ว” ฉันบอกเขา มือจับยึดแขนที่กำลังจะยกฉันลงจากตักเขา  ฉันสูดลมหายใจลึกหลับตาปี๋ด้วยความเขินอายทำให้เสียงที่เปล่งออกมาสั่นพร่ากว่าที่เป็น

 

 “ฟิเอ้อยากให้คุณพี่มองฟิเอ้ได้คนเดียวค่ะ”

 

“ฟิเอ้” เสียงเข้มเรียกชื่อของฉันเสียงดุ ที่ทำให้ฉันยิ่งกอดแขนเขาแน่นขึ้น

 

 “ถ้าไม่ปล่อยพี่ต่อจากนี้จะไม่ได้ลงไปอีกแล้วนะ”

 

เขาเตือนฉันเสียงเครียดแต่มือฉันยังคงกอดรัดแขนของเขาไว้แนบแน่นกับอกอย่างใจกล้า หันตัวเอี้ยวตัวหันไปประทับจูบที่ข้างมุมปากของร่างสูงที่เบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจกับการรุกคืบแบบไม่มีปีมีขลุ่ยของฉัน

 

ปึง !

 

“หัวหน้า ข้าได้ยินว่าท่านหนีตายออกจากวั...  เฮ้ย ! ยัยหัวหน้าใจแตก ข้าจะฟ้องท่านซาเรียว่าท่านขึ้นคร่อมผู้ชาย ! ! !

 

...เรย์มอน ! เจ้ามารหัวขนแกจะโผล่มาตอนนี้ทำม๊าย ! ! !...



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


 กองเซ็นเซอร์หลักผู้จะไม่ยอมให้ฟิเอ้ลวนลามพี่สะใภ้(?)... แต่ถ้า พี่สะใภ้จะลวนลามฟิเอ้ เขาจะหยุดทำงานทันที    


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 456 ครั้ง

514 ความคิดเห็น

  1. #479 MookSmily (@MookSmily) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 13:13
    อ๊ากกกกกกกกก หุบยิ้มไม่ได้เลยยยย +/////+
    #479
    0
  2. วันที่ 29 กันยายน 2562 / 07:28
    เรมอนด์!!! กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลยแงง้ เขินจนตัวบิดเสียงสั่นไปหมดแน้ว
    #422
    0
  3. #403 0985261827 (@0985261827) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 10:10

    เรย์ม่อน!! ขัดทำไม
    #403
    0
  4. วันที่ 20 กันยายน 2562 / 13:23
    กองเซนเซอร์ขัดลาภเฉพาะบุคคลนี่คืออะไรอ่ะ
    #399
    0
  5. วันที่ 19 กันยายน 2562 / 18:37
    เรย์มอนเว้ยยยยยย!!!
    #396
    0
  6. #395 kuro_neko_ (@someoneloveyou) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 18:10
    เรย์ม่อน!!!! หน่อยแน่!!!
    #395
    0
  7. #394 Arella (@enna1104) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 12:37
    5555 ประโยคสุดท้ายจากเรย์ทำให้ขำดีคะ 5555
    #394
    0
  8. #392 soranZ (@soranZ) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 08:17
    เรย์มอนนนนนน!!!!!!!
    #392
    0
  9. #391 Foke_kung (@Foke_kung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 08:15
    เรย์จ๊ะเปิดเผยตัวซะทีนะต่อหน้าลาสบอสขนาดนี้นิอิอิ
    #391
    0
  10. #390 ชิน เรย์ (@chin-rei) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 06:52
    เข้ามาทำม๊ายยยยย
    #390
    0
  11. วันที่ 19 กันยายน 2562 / 04:28
    ฉันจะตีเธอ เรย์มอนนนนนนนนน แงงงงงงงงงง!
    #389
    0
  12. #388 bammbubeee (@bammbubeee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 01:31
    ฮือออออน่ารักกกกก
    #388
    0
  13. #387 Edo e_e (@peepeepee88) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 23:11
    ไม่นะ หยุดทำไม!!!! ไรท์คะอย่าทำกับรีดแบบนี้!!!!!/เอาหมอนใบใหม่มาจิกเหมือนเดิม
    #387
    0
  14. #386 Ame-himesama (@ame-sama) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:46
    เรย์มอนโว้ยยย เราอยากสับต้นคอและลากนายไปเก็บจริงๆ
    #386
    0
  15. #384 >_BlackMoon_< (@Hawthorn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:39
    เอามันไปประหารรรรรรรรรร
    #384
    0
  16. #383 Me'Gan (@kookkik11399) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:29
    รีดกรีดร้องอย่างโหยหวนกับตอนนี้แล้วค่ะ โอ๊ะ... หมอนขาดไปแล้ว...
    #383
    0
  17. #381 357159x (@357159x) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 22:02
    ชิ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
    #381
    0
  18. #380 Thelionk. (@varnvarn4869) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:53
    มาผิดเวลาอ่ะ เรย์มอนนนนน!!!
    #380
    0
  19. วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:48
    ใจบางไปหมดแล้วค่าาา
    #379
    0
  20. #378 PIM_SASI_CHO (@PIM_SASI_CHO) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:47
    ขัดขวางทำม่ายยยยย
    #378
    0
  21. #377 MoSt bEauty (@Butsoapmak) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:46
    ลั่น ยัยหัวหน้าใจแตก 5555
    #377
    0