Masamune-Oka Destiny

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 9 : การพันธสัญญากับภูติ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

 

 ผมเเละเพื่อนมองที่ใบหน้าของอาจารย์มิไร ดูเหมือนว่าอาจารย์จะทำอะไรบางอย่าง


เดี๋ยวฉันจะทำให้ดูเป็นตัวอย่างนะ” อาจารย์มิไรพูดพร้อมกับเดินตรงไปยังภูติตัวนึงทีกำลังนอนอยู่กับพื้นหญ้า

 

 ภูติตนนั้น มีสีขาวคอยาว ตัวพอ ๆ กับ อาจารย์มิไร มีตาสีฟ้าอ่อนเงิยหน้าขึ้นจ้องมองที่อาจารย์ มองดูจากแววตาของมันเข้าไป

 

แล้ว มันไม่มีความกลัวเลยซักนิด มันไม่กลัวมนุษย์ แต่สิ่งที่กลัวคือปีศาจ อาจารย์มิไรหยุดเดินพร้อมกับพูดขึ้นมากว่า

 

การทำพันธสัญญาภูตินั้น เธอจำเป็นต้องใช้เลือด

 

อาจารย์มิไรแบมือขวาแล้วหงายมือขึ้นตรงหน้าของตัวเอง แล้วเอามือซ้ายยขึ้น สิ่งที่อาจารย์มิไรจะทำต่อนี้เรียกว่าการทำพันธ สัญญาด้วยเลือด

 

มือซ้ายของมิไรก็เริ่มมีแสงสีเหลืองออกมา มันคือพลังเวท และในที่สุดมันก็กลายมีดสั้น นั้นคือพลังเวท ที่หลอมกลายเป็นมีดเล่มเล็กๆ

 

 แล้วกีดไปที่มือขวา เลือดค่อย ๆ ใหลออกมาจากลอยกีดที่เนื้อ เลือดสีแดงใหลออกมา สเตล่ากับคานาเดะมองดูอย่างเสี่ยว ก็มันเสี่ยวจริง กีดเข้าไปที่เนื้อแล้ว ก็มีเลือดสีแดงสดใหลออกมา

 

 ไม่เยอะจนเกินไป อาจารย์มิไรแบมือขวาชี้ตรงออกไปข้างหน้า แล้วเอามือซ้ายจับข้อมือขวาไว้ เลือดที่ใหลออกจากลอยแผลนั้น เริ่มใหล

 

ออกมาเรื่อย ๆ มันหยดลงที่พื้นหญ้า ผมกับเพื่อนจ้อง ๆ มองสิ่งที่อาจารย์ มิไรจะทำต่อไปนี้ มันจะต้องเป็นอะไรที่สุดยอดแน่เลย การพันธสัญญากับภูติ ที่ได้เห็นกับตา

 

ตัวเอง เลือดที่ยดกับพื้นกลายเป็นแสงสีเหลือง เลือดที่กำลังจะหยดลงกับพื้น มันใหลกลับมาบนมือมันรวมกันเป็นวงกลมมันเป็นตัวอักษรอะไรซํกอย่าง และ

 

มันแป่รงแสงออกมาเป็นแสงสีเขียว จากนั้นก็มีแสงสีเขียวขึ้นเป็นวงล้อมรอบตัวของภูติตนนั้น สเก็ตแสงสีหลืองพุ่งออกมากจากพื้นหญ้าผ่านตัวภูติตนนั้นไป มันขึ้นมาเยอะมาก

 

แล้วหลังจากที่อาจารย์มิไรเงียบไปซักพัก ก็พูดขึ้นว่า

 

ในพวกเธอใครอยากจะทำพันธสัญญากับภูติตนนี้มันไม่ได้น่ากลัวหรอกนะ

 

ในวินาทีนั้นเอง สเตล่ายกมือขึ้นพร้อมกับทำสีหน้ายิ้มแย้ม

“..ฉันขอทำพันธสัญญากับภูติตนนี้เองค่ะ!”

 

เธอเดินตรงออกไปหาอาจารย์มิไร ด้วยความเป็นห่วงคายาบะเลยพูดไปว่า

 

นี่สเตล่า..ระวังตัวด้วยนะ เราไม่รู้ว่าภูติมันจะทำอะไรได้บ้าง..”

 

คายาบะพูดด้วยความเป็นห่วง รวมถึงเพื่อนก้เป็นห่วงด้วย และสเตล่าเองก็เอก็ไม่ได้กังวลเลยซักนิด เธอตอบไป

 

ไม่ต้องห่วงหรอกน่า สบายมาก..!”

 

เธอพูดพร้อมกับยกนิ้วสองนิ้วขึ้น แล้วฉีกยิ้ม

 

เธออย่าทำเก่งไปหน่อยเลย ยัยบ้า!”  

 

เธอจ้องมองที่ภูติตนนี้พักนึงพร้อมกับแบมือขวา แล้วทำเหมือนอาจารย์มิไร เปลื่ยนพลังเวทเป็นมีดสั้นสีเขียว แล้วกีดไปที่

 

มือของตน หลังจากนั้นก็ แบฝามือชี้ไปข้างหน้า เอามือซ้ายจับข้อมือขวาไว้ เลือดที่ใหลออกมาจากปลายบาดเเผลแปร่งแสงสี

 

เขียว จากแสงที่สีเหลืองที่อยู่รอบ ๆ ตัวภูติตนนั้น ได้เปลื่ยนเป็นแสงสีเขียว ผมจ้องมองไปที่ภูติและสเตล่า จากที่ดู ปฎิกิริยาของภูติเปลื่ยนไป สเตล่าเธอหลับเหมือนกำลังตั้งใจจะทำพันธสัญญากับภูติให้ได้ ภูติตนนั้นยืนขึ้นจ้องมองไปที่สเตล่า

 

ตาของภูติแปร่งแสงสีฟ้าออกมา ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนมันน่าทึ่งมาก ผมคิดแล้วคิดอีก

 

นี่น่ะเหรอการทำพันธสัญญากับภูติ..

 

สเตล่าพอเธอลืมตาขึ้นทุกก็พบว่าคนรอข้างของเธอนั้นหายไปหมด เหลือแค่ เธอกับภูติตนนั้น

 

เอ๋..นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทุก ๆ คนหายไปใหนหมด คายาบะ โอกะ คานาเดะ นี่มันอะไรกัน..”

 

หลังจากนั้นก็มีเสียงนึงหัวเราะขึ้น

 

ฮา ๆ..” เป็นเสียงที่น่ากลัวมาก  

 

และที่มาของเสียงนั้นก็ไม่ใช่เสียงของใคร เสียงของภูติ ตอนนี้สเตล่ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับภูติ

 

ทำไมนายถึงพูดได้ล่ะ ปกติภูติจะไม่พูดไมได้ ไม่ใช่เหรอ..หรือว่าฉันจะหูแววไปเอง..”

 

ฮา ๆ ..มันก็ไม่ใช่ภูติทุกตนจะพูดไมได้หรอกนะ

 

เฮ๋..พูดได้จริง ๆ ด้วย ..จริงสิ ภูติก็ต้องพูดได้อยู่แล้วสินะ ไม่เห็นน่าแปลกเลย..”

 

ข้าเอง ก็พูดได้แต่ในความคิดของเจ้าเท่านั้นล่ะ แต่ถ้าอยู่ข้างนอกข้าไม่สามารถพูดได้หรอกนะ..”

 

ภูติตนนี้ได้พูดให้สเตล่าฟัง เธอสงสัยเลยถามไปว่า

 

แล้วที่นี่มันที่ใหน..” เธอเอ๋ยปากถามภูติไป

 

ภูติตนนั้นยิ้มแล้ว ตอบไปว่า

 

ตอนนี้ข้าอยู่ในจิตส่วนลึกของเจ้า และนั้นคือเหตุผลที่ข้าสามารถพูดได้..”

 

อยู่ ๆ สเตล่าก็ได้ยินเสียงนึงดังขึ้นในหัว คำพูดประมาณว่า

 

สเตล่า

 

เธอได้ยินเสยงนึงดังขึ้นในหัวของเธอ เป็นเสียงที่คุ้นเคย

เสียงของใครน่ะ

 

เสียงของฉันไง

 

ฮ้าอาจารย์มิไร

 

ฟังให้ดี ๆ นะ ฉันช่วยธอได้แค่นี้ เธอต้องพยามเจรจากับภูติให้สำเร็จ พยามให้ภูติยอมรับในตัวเธอและระวังไว้ด้วย ภูติอาจะทดสอบเธอ

 

ทดสอบงั้นหรอค่ะ..

 

และเสียงของอาจารย์มิไรก็หายไป

 

หึ..ดุหมือนว่าจะมีตัวช่วยด้วยสินะ..”

 

หึ..”

 

ภูติตนนี้สัมผัสได้ถึงพลังของอาจารย์มิไร เลยพูดออกไป

 

ผมและเพื่อน ๆ ยืนรอสเตล่าอยู่ได้ซักพักแล้ว และนั้นก็ทำให้คายาบะหยุดที่จะพูดไมได้

 

อาจารย์ครับ นี่เธอยืนอยู่แบบนั้นมาได้ พักนึงแล้วนะครับ เธอจะไม่เป็นอะไรเหรอครับ

 

ผมเอามือไปไหล่ของคายาบะ ร็สึกได้ถึงความเป็นห่วงใยของคายาบะ แล้วบอกกับคายาบะไปว่า

 

“..ใจเย็นน่าคายาบะ เธอคงต้องใช้เวลา พวกเราก็ทำได้แค่ รอ..”

 

        ในขณะที่ผมพูดออกไปนั้น คานาเดะเธอก็เงียบไม่ได้พูดอะไร

เลย เหมือนกับว่าเธอกำลังวิเคราะห์สถานะการในตอนนี้อยู่ และ

 

แววตาของภูติตนนั้นก็ ยังแปร่งประกลายแสงสีฟ้าอยุ่เหมือนเดิม ส่วนสเตล่าเธอเองก็กำลังพยามอยู่เหมือนกัน

 

ดูเหมือนว่าสถานะตอนนี้สเตล่าเหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่

 

เธอชื่อสเตล่าสินะ

 

ภูติจ้องมองไปที่ใบหน้าของเธอ สีหน้าดูมั่นใจ ต่างกับตอนอื่นมาก ดูเหมือนว่าเธอ จะตั้งใจมาก เพื่อที่จะทำพันธสัญญากับภูติให้สำเร็จ

 

สีหน้าดูเอาจริงเอามากเลยนะข้าก็อยากจะยอมทำพันธสัญญานะ แต่เธอจะใหวรึป่าว ปีศาจมันไม่กระจอก ๆ ที่จะเด็กอย่างเธอมาโค่นกันง่าย ๆ หรอกนะ..”

 

สเตล่าเธอยิ้มแล้ว พูดว่า

 

รีบยอมรับในตัวฉันซะ….”

 

ภูติจ้องมองกับสเตล่าแล้วพูดตรง ๆ กับสเตล่าว่า

 

พูดง่ายดีนะ ถ้าข้ายอมทำพันธสัญญา ข้าเองก็จะอยู่ในร่างของเธอ และไม่สามารถออกไปใหนได้..ถ้าทำแบบนั้นแล้ว ความเป็นอิสระของข้าก็จะไม่มีน่ะสิ…”

 

สเตล่ากับภูติต่างก็จ้องมองกัน ภูติตนนั้นก็พูดออกไปว่า

 

“…งั้นก็ได้..”

 

สเตล่าตกตะลึงว่ามันการพันธสัญญากับภูติมันง่ายขนาดนี้ และภูติตนนั้นก็พูดอีกว่า

 

“..แต่ก่อนที่ข้าจะยอมรับพันธสัญญา ก็ต้องทดสอบตัวเธอก่อน

 

ทดสอบ?!”

 

ในขณะที่ผมพูดออกไปนั้น ในขณะที่ผมพูดออกไปนั้นในขณะที่ผม

 

 

พูดออกไปนั้น และนั้นทำให้สเตล่านั้นตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่กับตรงหน้าของตัวเอง

 

ภูติได้กลายร่างเป็นสเตล่าอีกคนทั้งหน้าตา ส่วนสูง หน้าอก เอว เสื้อผ้า แววตา สีตา ทรงผม เหมือนกับสเตล่าทุกอย่าง

 

เอ๋..นี่ นะนั้นมันฉันนี่นา ทำไมถึงไ..”

 

น่าตกใจใช่มั้ยล่ะ..!” เสียงนี้ที่พูดออกมา ก็เป็นเสียงของเสตล่าอีกคน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #16 NutVanGuard (@NutVanGuard) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 20:15
    ผมพึงมาอ่านหน้าใหม่
    คำผิดโคตรของโคตรเยอะ
    เรื่องประโยชก้อมั่วไปหมด
    ใช้คำผิดเยอะมากด้วย
    #16
    1
    • #16-1 SenseiKung (@animetion123za) (จากตอนที่ 10)
      19 พฤศจิกายน 2560 / 13:43
      ครับผมเข้าใจดีเลยล่ะ
      เเล้วถ้ามีอะไรอยากให้เเก้อีกก็บอกมาได้เลยครับ
      ตอนนี้ผมยังไม่ว่างที่จะรีไรใหม่จริง ๆ ต้องขอโทษที่ทำให้เสียอัตรสครับ
      #16-1