คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FIC D.Gray man] Painful needs ความต้องการที่เจ็บปวด (yaoi)

ผู้อยู่เบื้องหลังทุกสิ่งอย่างของสงครามศักดิ์สิทธิ์ จุดเริ่มต้นของเคารท์พันปีที่ถูกทำให้ต้องฆ่าฟันกันเอง ชายที่ช่วงชิงทุกอย่างที่ตนเองต้องการ และกลืนกินไว้จนสิ้น ทั้งหมดคือความรักของเขา

ยอดวิวรวม

1,076

ยอดวิวเดือนนี้

22

ยอดวิวรวม


1,076

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


49
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 ม.ค. 61 / 14:22 น.
นิยาย [FIC D.Gray man] Painful needs ͧ÷纻Ǵ (yaoi) [FIC D.Gray man] Painful needs ความต้องการที่เจ็บปวด (yaoi) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกท่าน ฟิคเรื่องนี้เกิดจากความอยากที่จู่ๆก็พุ่งขึ้นมาล้วนๆเลยอาจจะไม่ค่อยสมบูรณ์และมีคำผิดมากหน่อยนะค่ะ
แต่ว่าอยากบรรยายออกมาจริงๆค่ะ หลังจากได้อ่าน D.gray man มาถึงตอนที่ 227
ฟิคนี้มีสปอยเนื้อหาบางส่วนด้วยเล็กน้อยนะค่ะ อาจจะสั้นไปสักหน่อยและเป็นวิเคราะห์บางส่วนของผู้เขียนด้วย
อย่าพึ่งเอาเป็นจริงเป็นจังนะค่ะ
ผู้เขียนหวังว่าฟิคเรื่องนี้จะมอบความสุขและความสนุกให้กับท่านผู้อ่านไม่มากก็น้อยนะค่ะ
 ขอบคุณทุกท่านมากๆที่เข้ามานะค่ะ แล้วเจอกันในผลงานชิ้นต่อไปค่ะ!!


(ขอบคุณรูปสวยๆจาก https://i.pinimg.com/originals/3e/b6/5b/3eb65bc759ca07c1598401466837902d.jpg)

(ขอบคุณรูปภาพสวยๆจาก http://i1.mangareader.net/dgray-man/219/dgray-man-5807455.jpg )

เมื่อสงครามและความเจ็บปวดนั้นทั้งหมดเกิดจากความต้องการของคนๆหนึ่งเพื่อให้สองสิ่งที่เป็นหนึ่งต้องแยกจาก
สุดท้ายแล้ว..ความเจ็บปวดนี้..ก็จะส่งต่อหรือสิ้นสุด..อยู่ที่คนทั้งคู่นับแต่นี้..


ขอบคุณธีมสวยๆจาก

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ม.ค. 61 / 14:22



          เราคือหนึ่งไม่มีสอง...เราคือสองไม่มีสาม...และสี่..

          มาน่า..และเนียร์..พวกเราคือสองที่มาจากหนึ่ง..หนึ่งที่เป็นท่านเคาร์พันปี..ผู้อยู่มานานแสนนานในโลกที่เงียบเหงา

          "มาน่า...มาน่า..มาน่า."เสียงร้องเรียกขานนามนั้นอยู่ในใจไม่มีวันจางหาย..แม้สิ้นชีพด้วยมือของอีกคนไปแล้วก็ตาม..แม้ว่ากำลังจะตาย..แต่ถึงกระนั้นฉันก็ยังเรียกร้องหานาย..ผู้เป็นอีกครึ่งหนึ่งของฉัน..มาน่า..นายอยู่..อยู่ที่ไหน..

          "เนียร์!..พระเจ้า..นายปลอดภัย..เนียร์.."ร่างผอมบางผมสีขาวยาวแว่นตาทรงที่คุ้นเคยของคนที่เขามักหาเวลาไปกลั้นแกล้งเสมอปรากฎตรงหน้า...ไม่ใช่นาย..ที่เขาต้องการจะเจอ..อเลน..ไม่ใช่..นาย..

          "มา..มา..น่า.."

          "ใช้ร่างฉันสิ..เนียร์..ใช้ร่างของฉัน..ถ้าเป็นฉันล่ะก็..จะรับทั้งหมดของนายมาเอง..เนียร์..มาสิ..มาหาฉัน"เสียงร้องนั้นเขาไม่ได้อยากใส่ใจทั้งนั้น..สิ่งที่มือที่ไร้แรงของเขาต้องการจะไขว้คว้าหา..คือมาน่า..คือมาน่าเท่านั้น..

          แต่ถึงกระนั้นความหวังของเขาไม่อาจเป็นจริง..ร่างกายที่บาดเจ็บและลมหายใจที่แผ่วเบา..เขาไม่อาจฝืนไปมากกว่านี้อีกแล้ว..ร่างของเขา..ร่างของเขาถูกคนที่เรียกได้ว่าเพื่อน..สนิท? อุ้มเอาไว้..

            อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะรังเกียจเลือดสีเข้มที่มีกลิ่นคาวน่าอาเจียนออกมา..พาเขาออกไปจากตรอกมืดๆนี้..เพื่อไปที่ไหนสักแห่ง..ไปที่ไหน..จากเงื้อมือของใครที่เขาไม่รู้ว่าใคร..

          นายจะพาฉันไปไหนกันอเลน..

          สติของเขาเลือนลางจนไม่รู้ว่าสิ่งใดที่เขาถูกกระทำไปบ้าง...เขารู้เพียงว่าตอนนี้ร่างกายของเขากำลังจะหายไป..และถูกดึงไปที่ไหนสักแห่ง..ดวงตาของเขา..มองไม่เห็นอีกแล้ว...ทำไมกันล่ะ..

          "ฉันจะกลืนกินนายเข้าไป..เนียร์..เป็นของฉันเถอะนะ..เป็นของฉัน..และอยู่ในกายนี้..จนกว่าจะถึงเวลาเถอะนะ....เวลา..ที่นายจะได้เจอกับมาน่าที่รักของนายอีกครั้ง."เสียงทุ้มต่ำของอเลน..เหมือนเป็นดั่งเปลวไฟเทียนไขที่ส่องทางในความมืด..

          เขาไม่อาจรับรู้ไปได้มากกว่าร่างกายที่ถูกจับให้ขยับไหว..ความเสี่ยวซ่านที่ไม่คิดว่าจะได้..เสียงครางที่ออกจากปากของเขา..มันเหมือนร่างกายของเขาที่สุขสมไปกับความหรรษาที่ได้รับ...กลไกของร่างกายงั้นหรอ..ร่างกายของเขา..กำลัง..ทำอะไร..

               กว่าจะรับรู้ทุกอย่าง..ร่างกายของเขาก็ตกอยู่ใต้ร่างของชายที่ชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิท..ริมฝีปากของเขา..ร่างกายของเขาถูกครอบครองโดยคนตรงหน้า..และจูบสุดท้าย..ที่ดูดเอาทุกอย่างออกไปจากร่าง..ที่ไร้ประโยชน์และสลายหายไปในที่สุด..

               หัวใจของเขา..มึนงงและไม่เข้าใจ..ในสิ่งที่เกิด..จิตวิญญาณของเขาถูกฝังลงไปลึกในกายนี้..ในร่างกายของเพื่อนสนิท..ถูกทำให้หลับและจมหายลงไป..

               แต่ถึงกระนั้น..เขาก็ยังคงมีใบหน้าของใครอีกคนที่เฝ้าคิดคำนึงถึง..ใบหน้าของคนที่เขาคิดถึงทุกลมหายใจ..

               มาน่า...มาน่าของเขา...เคาร์พันปี..ที่เป็นอีกครึ่งของเขา..วิญญาณ..ที่รักของฉัน...


          ดวงจิตที่ถูกฝังและกดลึกลงไปในร่างผมสีขี้เถาที่ไม่อาจรับรู้อะไรได้อีก..เขาไม่อาจรับรู้ได้ว่าคนที่เขาเรียกว่าสหายนั้นกำลังแสยะยิ้มอย่างพึ่งใจมากเพียงใด...แม้จะเพียงแค่ครั้งเดียวที่ได้ครอบครองร่างที่แสนงดงามของคนที่เขาเฝ้ามองมานาน..
    
          แต่หัวใจนี้..ร่างกายนี้..ของเขาพอใจ..ที่สุดท้ายเข้าก็ได้ครอบครองจิตวิญญาณของร่างบางเข้ามาในกาย..

            ดวงตาคมที่ฉายความพอใจขยับลุกจัดเสื้อผ้าที่ถอดออกไปอย่างไม่ใยดีเมื่อครู่ขึ้นมา ก่อนจะกอบโกยเศษร่างขี้เถาที่เหลือของคนที่เขาเฝ้าคนึงหาและอยู่ในร่างเขาแล้วตอนนี้ขึ้นมา..เก็บเอาไว้..ในขวดแก้วหัวใจที่แสนงดงาม..

          ซ่อนมันเอาไว้ดั่งของล้ำค่าเช่นเดียวกับของอีกหลายๆชิ้นที่เขาขโมยมา...ไม่ว่าจะเสื้อผ้า..เส้นผม..ทุกอย่างที่อีกฝ่ายได้ใช้และสัมผัสมัน..เขาล้วนเก็บเอาไว้ด้วยความหลงไหล..

               "ทีนี้..นายก็หนีฉันไปไหนไม่ได้อีกแล้ว...เนียร์..นายจะอยู่กับฉัน..ในร่างของฉัน..ไม่จากไปไหน.."

               แม้ว่านายจะพยายามอยากไปหามาน่าที่รักของนายมากมายขนาดไหน..แต่ฉันคนนี้ก็ไม่มีวันยอมให้นายทำได้หรอก..เนียร์...

               แกร็ก..

               "ท่านวอกเกอร์...คนของนักบวช..ได้มาถึงแล้วขอรับ.."เสียงของข้ารับใช้ที่ดังหลังจากเสียงเคาะประตูขออนุญาตดังขึ้นมา..เรียกรอยยิ้มพอใจกับเขาเป็นอย่างมาก...

               "อา..ฉันเข้าใจแล้ว.."ร่างเพรียวขยับเดินออกไปจากห้องพักของเขา..ด้วยแผนการณ์ที่จะทำให้เนียร์ที่รักของเขาได้กลับไปหาคนที่อีกฝ่ายได้รักอีก...

              
          ภายในห้องรับรองที่หรูหราสมกับบ้านของคหบดีแห่งอังกฤษปรากฎร่างของเหล่านักบวชระดับสูงหลายคน...แน่นอนว่าพวกเขามาพร้อมกับคนที่มีฝีมือที่ถูกฝึกปรีือฝีมือเพื่อเตรียมการณ์ในงานสำคัญอันใกล้นี้..

              ร่างของชายผมสีขี้เถ้าถูกมัดรวบด้วยโบว์สีขาวสะอาด ชุดคลุมสีดำทอง..ที่ผู้คนต่างรู้ในภายหลังว่ามันคือชุดของผู้นำสูงสุดของศาสนจักรแห่งความมืดมิด...

               "ท่านวอกเกอร์.."เสียงของผู้อาวุโสทุกคนในห้องดังขึ้นมาอย่างพร้อมเพียงพร้อมกับโค้งคำนับอีกฝ่ายราวกับเป็นราชาผู้อยู่เหนือทุกสิ่ง..

               "จากนี้ไป...สงครามศักดิ์สิทธิ์จะเริ่ม ณ บัดนี้...เรา..ขอก่อตั้ง..กองกำลังที่จะต่อการกับท่านเคารท์พันปีผู้ชั่วร้าย..นาม..ศาสนจักรแห่งความมืด..จงตามหา..ผู้เชื่อมต่อ.."มือเรียวบางหยิบเอาลูกบาตร..สีทองสว่างออกมาวางตรงหน้าทุกผู้...

               นับแต่นั้น...สงครามของความมืดและแสงสว่างก็บังเกิดขึ้น...ไม่มีผู้ใดได้ล่วงรู้ถึงความจริงที่ว่า..คนที่ชักอยู่เบื้องหลังในศึกครั้งนี้..หาใช้ใครไม่..นอกเสียจาก..

          ชายคือชื่อว่า...อเลน..วอกเกอร์...ชายผู้ซึ่งสร้างความร้าวฉานและทำให้พี่น้องที่รักกันยิ่งกว่าชีวิตต้องเข้าประหัดประหารกันจนสิ้นไปข้างหนึ่ง..นั้นเอง..

THE END

               กระอักเลือด/จู่ๆก็เขียนขึ้นมาแบบว่าอารมณ์มันพาไปเลยอาจจะไม่เรียบร้อยและสั้นไปสักหน่อยนะค่ะ /กระอักเลือด /แบบว่าอยากเขียนมานานแล้ว..พึ่งมีโอกาสได้เขียน...แต่ว่าไม่มีท่านเคานท์ออกมาเลย แงงๆๆขออภัยนะ..ไว้ทีหลังจะพยายามรวบรวมข้อมูลและเขียนออกมาดีๆสักที 555+
               หวังว่าฟิคสั้นๆนี้จะมอบความสุขและความสนุกให้กับท่านผู้อ่านไม่มากก็น้อยนะค่ะ ขอขอบคุณทุกท่านที่หลงเข้ามานะค่ะ 555+ เรื่องD.gray man ปัจจุบันอยู่ที่ตอน 227 ได้เห็นท่านเคารท์เป็นตาลุงกอดกับอเลนแล้วแบบกรี้ดมาก!! ชอบใจ ความรู้สึกอบอุ่นนี้คืออะไร ผู้เขียนอยากจะร้องไห้ แงงๆๆ ปัจจุบันเรื่องนี้ยังไม่จบนะค่ะ แต่พวกเราคงต้องรอกันต่อไปว่าทิศทางเรื่องนี้จะเป็นยังไง

               ผู้เขียนหวังว่าผู้เขียนจะสนุกกับฟิคเรื่องนี้ไม่มากก็น้อยนะค่ะ แล้วพบกันใหม่อีกครั้งเมื่อทุกท่านต้องการ อิอิ แล้วเจอกันค่ะ!!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Cat sit write (แมวนั่งเขียน) จากทั้งหมด 18 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 makusa (@makusa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 19:31
    มาต่อให้อ่านด้วยนะ
    #3
    0
  2. #2 KazukiRei (@benjarath) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 14:55
    มาดตัวร้ายก็อย่างเท่>////<
    ว่าแต่เราก็จิ้นคู่นี้เหมือนกัน คือมันได้อะ ใช่เลย55555555
    #2
    0
  3. วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 16:27
    โอ้ย ชอบมากเลยค่ะ //// อยากให้เขียนเป็นฟิคยาวจัง คือเราติดตามทุกเรื่องของคุณผู้เขียนเลยค่ะ จะบอกว่าทุกเรื่องที่เขียนมาจากเรื่องที่เรากำลังติ่งทุกเรื่องเลยค่ะ 555555555 เป็นกำลังใจให้ค่ะ <3
    #1
    0