[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 13 : หมาป่าที่รัก 12 : ฝืนตัวเองจนได้เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    3 พ.ย. 59


               อะไรกัน...ความรู้สึกนี้น่ะ...

               "โคลว์...นายเป็นอะไรน่ะ"เสียงของรีไวล์ดังขึ้นมาจากบนหลังคาข้างบนหลังจากที่เขาขึ้นไปจัดการไททันสองตัวที่เข้ามาในเขตเมือง ปล่อยให้ร่างบางนั้นคุมม้าของเขาไป

               "ไม่มีอะไรครับ..แค่รู้สึกใจสั่นๆนิดหน่อย.."โคลว์บอกก่อนจะเงยหน้ามองอีกฝ่าย...ไม่ว่าตอนไหนคุณก็เท่ห์เสมอเลยนะครับ...อา..ใจละลาย..จริงๆ..เมทของเขา..

               "ยังเมาไม่หายหรือไง.."รีไวล์มองอีกฝ่ายก่อนจะลงมายืนข้างๆให้โคลว์ขยับที่ให้เขาก่อนจะขึ้นไปนั่งบนม้าตัวเดียวกับร่างบาง เริ่มออกควบอีกครั้งเพื่อไปรวมพลกับพวกที่อยู่จุดพักแรก

               "เปล่าครับ..มันดีขึ้นแล้ว..แต่รู้สึกคิดถึงหน้าพวกเอเลนน่ะครับ...สังหรณ์ใจไม่ดีเลย"โคลว์บอกก่อนจะเนียนกอดเอวอีกฝ่าย ที่ถึงแม้จะรู้ทันแต่ก็ชินซะแล้ว..ขัดขืนไปก็เท่านั้น...มือมันยิ่งกว่ากาวเสียอีก..

                 "พวกนั้นมันเป็นน้องของนายไม่ใช่หรือไง...งานแค่นั้นคงไม่ตายหรอกน่า...หรือไง..?..แกยิ่งเป็นพี่ปัญญาอ่อนอยู่นิ"

                  "ใจร้ายนะครับ..น้องผมเก่งนะครับผมฝึกมากับมือน่ะ...จริงๆถ้าคิดจะปลอบใจผมน่ะ..แค่เรียกผมว่าที่รักก็พอแล้วครับ..หึหึ"โคลว์พูดก่อนจะรับมะเเหง็กลงที่หัวเขาเบาๆ..เพราะอีกฝ่ายไม่ค่อยถนัดนัก ภาพสองคนหนุงหนิงกันเป็นอะไรที่หน่วยรีไวล์แทบจะตายกันเลยทีเดียว

                    "ฉันรู้สึกเหมือนว่ากำลังสำลักความหวานตาย..แอ๊ก!"ออลโอ้เดินควบม้ากัดลิ้นตัวเองอีกครั้ง..จนเพทราปวดหัวขึ้นมาทันที

                    "อย่าว่าแต่นายเลย..พวกฉันรู้สึกเหมือนกันนั้นล่ะ"เอิร์ธบอก..แต่จะให้ทำไงได้..มันจีบของมันมาตั้งกี่ปีล่ะ..

                    "เป็นฉันก็ยอมใจล่ะน่า.."กุนเธอร์บอกก่อนจะมองหญิงเพียงคนเดียวที่กำลังเคลิ้มฝันไปกับภาพหัวหน้าและโคลว์ อันนี้ก็แปลกอีก...ชอบเหลือเกินเชียร์จริงๆ

                     เสียงม้าดังขึ้นมาข้างหน้าทำให้รีไวล์หันไปมองรวมถึงพวกโคลว์ด้วย..ความรู้สึกกังวลของโคลว์เริ่มเกิดขึ้นอีกครั้ง ยิ่งเมื่อเห็นใบหน้าของเอลวิลที่เครียดเข้ามานั้นอีก ยิ่งตอกย้ำทำให้มือของโคลว์เย็นเฉียบขึ้นมา..บางอย่างในตัวบอกเขาว่ากำลังมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับพวกเอเลนแน่ๆ รีไวล์รู้สึกได้ถึงมือที่กอดเขาไว้เย็นเฉียบ..ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะจับมือที่กอดเอวเขาไว้เหมือนปลอบให้อีกฝ่ายอย่างพึ่งคิดไปไกลไปกว่านั้น..

                    "รีไวล์เราต้องรีบกลับไปที่วอลล์มาเรียแล้ว พวกไททันกำลังมุ่งหน้าไปที่ทิศตะวันออก....เหมือนเมื่อ 5 ปีก่อน"เอลวินพูดก่อนจะมองเห็นใบหน้าที่ซีดของโคลว์ในทันที
                   
                    "เอเลน..มิคาสะ...อะ..อาร์มิน...อัก."โคลว์ตัวสั่นขึ้นมาจนรีไวล์รู้สึกได้...แวร์วูฟในตัวเขากำลังกรีดร้อง..และบอกให้เขารีบไปช่วยครอบครัว...ช่วยให้เร็วที่สุด...

                    "ช่วย...ครอบครัว..ครอบครัวของเรา...เร็วเข้า! โคลว์!เร็ว!!"

                    "โคลว์!..โคลว์!"เสียงตะโกนเรียกของรีไวล์ดังก้องขึ้นมาเขาเอี่ยวตัวไปมองร่างบางที่อยู่ข้างหลัง..ความรู้สึกเหมือนร่างบางกำลังจะหายไปทำให้เขาเป็นห่วง...

                      "ระ..รีไวล์"โคลว์รีบดึงสติของตัวเองกลับมาก่อนที่เขาจะเผลอใช้พลังตัวเองหายตัวไปจากตรงนี้เพื่อไปช่วยพวกเอเลน...ถึงจะเป็นห่วงแค่ไหน แต่ถ้าความลับแตกล่ะก็เป็นเรื่องแน่!

                         "เรากำลังกลับไปที่วอลล์มาเรีย..ได้ยินไหม..เรากำลังกลับไปช่วยน้องของนาย..โคลว์.."รีไวล์พูดก่อนจะมองสำรวจร่างบางที่เริ่มดีขึ้น..เป็นลำดับ

                         "โคลว์เธอไหวไหม"เอลวินหันมามองร่างบางที่เริ่มกลับมามีสติหลังจากถูกเสียงของรีไวล์เรียกกลับมาได้พอสมควรแล้ว..

                         "คะ..ครับ..ผมไหวครับ...เรารีบไปกันเลยไหมครับ..ได้ไหม"โคลว์พูดก่อนจะหันไปทางรีไวล์โดยไม่รู้เลยว่าสายตาตัวนี้มีผลกับอีกฝ่ายมากแค่ไหน..

                         "มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง."เขาพูดก่อนจะควบม้าออกไปทันทีโดยรู้ดีว่าใจร่างบางร้อนแค่ไหน.โดยมีเอลวินสั่งการตามหลังไป แต่ว่าทางเหมือนจะมีอุปสรรคเมื่อไททันดาหน้ากันเข้ามา 5-6 ตัว..

                         "ชิ.."รีไวล์สบออกมาอย่าอารมณ์เสีย..คนยิ่งรีบๆอยู่

                         "ไม่ต้องครับ..ควบไปเลยครับ..เดี๋ยวผมจัดการเอง"โคลว์พูดขึ้นมาเมื่อเห็นว่ารีไวล์กำลังจะขยับใช้เครื่องเคลื่อย้ายสามมิติโดยไม่ต้องให้อีกฝ่ายขยับ โคลว์ยกมือเขาขึ้นมาหยิบเอาคอนแท็กเลนส์ของเขาออกไป...โดยพยายามไม่ให้รีไวล์หรือใครหันมาเห็น

                         "โคลว์!จะทำอะไรน่ะ"รีไวล์เหมือนรู้สึกได้ถึงบางอย่างทะลุผ่านร่างของเขาๆไป ถึงจะมองไม่เห็นและเหมือนมันจะส่งผลกระทบกับพวกไททันที่อยู่รอบๆทันที

                         "ฮ๊าก!!"เสียงกรีดร้องของพวกไททันดังขึ้น พวกมันมีท่าทางหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดก่อนจะวิ่งเตลิดหนีกันไปคนละทิศละทาง เปิดทางให้กับพวกทีมสำรวจควบม้าวิ่งผ่านไปได้อย่างสบายๆ สร้างความแปลกใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก

                         ตุบ

                         "โคลว์!.."รีไวล์ทำท่าจะหยุดและหันไปมองร่างบางที่ตอนนี้เอาหัวซบบ่าเขาอยู่ เขารู้สึกได้ถึงความชื้นที่เกิดขึ้นบนบ่าแต่มันไม่มีกลิ่นของเลือด ทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายแค่เหงื่อออกมามากกว่าปกติ...ฝืนทำอะไรเกินตัวอีกแล้วใช่ไหมเนี้ย...ไอ้เด็กบ้า!

                         รีไวล์ตัดสินใจควบม้าต่อไป...เพราะอยากอยากให้สิ่งที่เด็กนี้ทำมันเสียเปล่า...พวกเขาโผล่มาที่ทางโล่งแล้ว และอีกไม่ไกลก็จะถึงประตูมาเรียเขตคาเนสแล้ว

                         "โคลว์เป็นอะไรหรือเปล่า..เมื่อกี้นายทำอะไรน่ะโคลว์!"เสียงของฮันจิพูดขึ้นอย่างสนใจปฎิกิริยาเมื่อกี้ แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายหายใจหอบหนักข้างหลังรีไวล์ทำให้คิดว่ามันต้องไม่ใช่ความสามารถที่ดีแน่

                         "อึก.."

                         "โคลว์..นายไหวหรือเปล่าน่ะ..โฮ่ย!"รีไวล์ไม่สามารถหันไปมองได้..เพราะไททันวิ่งมาทางข้างหน้าเขาอีกแล้ว ฮันจิกับทหารสำรวจรีบวิ่งขึ้นนำหน้าเพื่อจัดการมันทันที แต่ว่าความรู้สึกถึงคลื่นที่มองไม่เห็นทะลุผ่านพวกเขาไปอีกครั้ง และเหมือนเมื่อกี้ ไททันพวกนั้นตกใจหวาดกลัวแล้ววิ่งหนีออกไปทันที..

                         "โคลว์!นายหยุดทำบ้าๆแบบนี้เดี๋ยวนี้! ไม่งั้นฉันจะกระทืบนายเละแน่!"รีไวล์หันไปบอกร่างบางที่ซบบ่า มือเขาขยับไปจับมือบางที่อุณภูมิเย็นลงกว่าเดิมอีก...จนเขานึกกลัวจับมือนั้นไว้แน่น

                         "ผมใช้..เปลี่ยนจากตรวจจับ..อึก..มาเป็นการใช้แผ่คลื่นสมองออกไปครับ..แฮ่ก..เหมือนการข่มขู่.."แต่ไม่เคยใช้ติดๆกันแบบนี้..ดูท่าจะหนักเกินไป...เมื่อกี้พวกเขาอาจจะเห็นว่าโคลว์ใช้มันแค่ 2 ครั้ง แต่จริงๆไม่ใช่..เขาใช้มันติดกันถึง 10 ครั้งแล้ว..เพื่อไล่ไททันที่ตามมาทั้งสี่ทิศรอบๆกองกำลังสำรวจนี้...

                         นั้นกำลังทำให้สมองของเขาทำงานหนักจนมันเกินจะรับไหวเต็มทีแล้ว....

                         "โคลว์นายหมายถึงนายใช้ความสามารถเดิมของนายที่รับรู้อย่างเดียวมาเป็นการแผ่กระแทกออกไปงั้นหรอ...ได้ไงน่ะ!..ไม่สิ..แบบนี้มันอันตรายต่อสมองของนายไม่ใช่หรอ.."ฮันจิผู้รู้เรื่องกายภาพมนุษย์มาไม่น้อยพูดขึ้นเมื่อคิดว่าการทำแบบนี้มันทำให้สมองรับความเสียหายไม่น้อย

                         "ฉันขอสั่งให้แกหยุดใช้มันเดี๋ยวนี้โคลว์ แกจะไปช่วยน้องหรือแกจะมาตายที่นี้หะ!"รีไวล์เรียกสติของโคลว์ ทำให้โคลว์ชะงักกึก นั้นสิ..ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง..

                         "พวกเราจะถึงกำแพงแล้ว!เตรียมตัวประจันบาน!!"เสียงเอลวินดังขึ้นมาเมื่อเห็นว่ามีไททันอยู่ข้างหน้าพวกเขาและพวกมันกำลังจะเข้าไปในเมืองเหมือนเมื่อ 5 ปีก่อนไม่มีผิด!

                         โคลว์ก้มลงแอบใส่คอนแท็กเลนส์อีกครั้ง ถึงการมองเห็นของเขามันจะเบลอๆเพราะฝืนใช้พลังมากไปก็เถอะ..แต่ก็ยังพอมีแรง เขาเงยหน้ามองพวกไททัน และพวกทีมสำรวจที่พุ่งเข้าไปจัดการพวกไททันในทันที..โดยรีไวล์เหมือนรู้ใจเขาดีกว่าใคร อีกฝ่ายวิ่งฝ่าเข้าไปโดยให้คนอื่นรับหน้าที่คุ้มกันแทน อย่างไม่น่าเชื่อ...

                         ภาพบางอย่างฉายเขามาในหัวของโคลว์ ดวงตาของเขาถึงจะสั่นไหวเพราะใช้งานหนัก แต่ว่ามันก็ถูกพลังแวร์วูฟในตัวเขาดึงมาใช้งานเพื่อบอกให้เขารับรู้สถานะการณ์ในตอนนี้...พวกเอเลนกำลังถูกพวกกองกำลังรักษาการณ์ล้อมเอาไว้พร้อมกับปืนใหญ่..นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!

                    "อัก!"โคลว์ร้องออกมาก่อนจะกัดฟันแน่น..เมื่อยีนแวร์วูฟในตัวเขาเร่งให้เขาพุ่งไปช่วยคนในครอบครัว..ที่เหมือนกับหมาป่าที่ห่วงฝูงของตัวเอง..และจ่าฝูงต้องปกป้องทุกคน...

                    "โคลว์! ชิ!"รีไวล์สบก่อนจะจับมือร่างบางที่เริ่มอุ่นขึ้นบ้างมาจับบังเหียนเอาไว้แทน และเขาก็พุ่งขึ้นไปจัดการไททันที่ข้างทางตรงหน้า ถึงจะห่วงว่าตรงหน้าจะหล่นจากหลังม้าหรือเปล่า...แต่ใจเขาก็บอกให้เชื่อใจเจ้าเด็กนั้น..มันไม่ได้อ่อนแอแบบที่ตาเขาเห็น..

                    โคลว์มองรีไวล์ที่เจตนาไปจัดการพวกไททันที่ขวางทางเขาไว้ให้นั้น...ทำให้เขากัดฟันฝืนความเจ็บปวดที่สะท้อนมา ควบไปหาทิศทางที่พวกเอเลนอยู่ ...จนกระทั้งมาถึง...

                    "ฮี้!!!"

                    "พี่โคลว์!!!"เสียงของพวกเอเลนดังขึ้นเมื่อเห็นคนบนหลังม้าที่มาขวางพวกเขาไว้กับพวกกองกำลังรักษาการณ์ ที่ตอนนี้จ่อปืนเตรียมจะสังหารเอเลน..ระหว่างทางโคลว์สงสัยว่าทำไมเอเลนถึงได้มาอยู่ในสถานะการณ์แบบนี้ ทำให้ได้ยินเรื่องทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว..เขาไม่คิดมาก่อนว่าเอเลนจะเป็นไททันได้...เรื่องนี้มันมีอะไรมากกว่ายอดน้ำแข็งในมหาสมุทรจริงๆ..ให้ตายเถอะ..

                    "แก!ทีมสำรวจนี้! ดีเลย จัดการไอ้เด็กนั้นซะ! มันเป็นไททัน"ผู้ชายดวงตาโบว่ลึกท่าทางเหมือนสติแตกนั้นชี้ไปที่เอเลน เหมือนไอ้หัวหน้าทีมสำรวจเมื่อก่อนเลยโว้ย!...ไอ้พวกขี้ขาดกลัวขึ้นสมอง!

                    "ไม่!..ผมไม่ได้มาเพื่อกำจัดเด็กคนนี้...ผมไม่เห็นความจำเป็นต้องฆ่าเขา..การกระทำของพวกคุณมันช่างโง่สิ้นดีเลย..คิดหรอว่าทำแบบนี้แล้วมันจะช่วยมนุษยชาติได้! คิดไหมว่าหากบีบเขามากๆเขาอาจจะกลายเป็นศัตรูของพวกเราแทนน่ะหะ! โง่เง่า!"โคลว์บอกเสียงหงุดหงิด

                    "แต่มันเป็นไททัน!"

                    "แล้วเขาฆ่าพวกทหารหรือไง!"

                    "อึก...แต่มันเป็นไททัน! แกเป็นทีมสำรวจต้องกำจัดไททันสิวะ! หรือแกจะกบฎกันหะ!"หัวหน้านั้นกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้ ความหวาดกลัวมีมากกว่าที่จะควบคุมได้ ในเมื่อทีมสำรวจนั้นไม่ฆ่า..เขาก็จะฆ่าเอง!

                    ไวเท่าความคิด..เจ้าตัวหัวหน้าคว้าไปหยิบปืนยาวมาก่อนจะไม่รอช้าที่จะเหนี่ยวไกปืน ฆ่าคนตรงหน้าทันที กบฎ!ยังไงพวกมันก็คือกบฎ!

                   ปัง!

                    "พี่โคลว์!!!"

                    เคร้ง!

                    เสียงของใบมีดสามมิติตวัดปัดกระสุนปืนนั้นก่อนที่มันจะถึงร่างบางคนหลังม้าได้อย่างทันเวลาพอดี...เสื้อคลุมสีเขียวเข้มปักลายปีกแห่งเสรี สะท้อนในตาของทุกคนการปรากฎตัวที่แข็งแกร่งกว่าใคร คนที่เป็นดั่งความหวังของมนุษยชาติ...หัวหน้ารีไวล์! ช่างสง่างามเหลือ คณานับ..

                    "กะ..แก"

                    "พวกแก..บังอาจยิงใส่เจ้าเด็กนี้...คงเตรียมตัวตายมาแล้วใช่ไหม"รีไวล์พูดก่อนจะจ้องไปที่คนที่บังอาจลั่นไกใส่ โคลว์ เสี้ยววินาทีนั้น ภาพของแบล็กที่ถูกปืนใหญ่โจมตีฉายเขามาซ้อนทับกับโคลว์ ร่างกายของเขาจึงขยับไปเองในทันที..ไม่สิ..หัวใจของเขาก็ขยับไปด้วยเช่นกัน..มันสั่นไหวอย่างหวาดกลัว..เมื่อคิดว่าร่างบนหลังม้าอาจจะตายเพราะกระสุนของไอ้พวกโง่นี้!

                    "แก! ก็ปกป้องมันงั้นหรอ พวกแกจะบ้าไปใหญ่แล้ว!"เสียงของหัวหน้าตาโบว่ร้องอย่างคนสติแตก ก่อนที่เขาจะรู้สึกมือใครบางคนที่แตะเขาที่บ่า...และยิ่งต้องตกใจจนมือสั่นเมื่อเจ้าของมือนั้นคือ ผู้บัญชาการ พิกซิสนั้นเอง...

                    "พอได้แล้ว...นายเองยังคงเป็นคนที่หวั่นไหวง่ายไม่เปลี่ยนไปเลยนะ...หึ..ไม่เห็นหรือไง..ว่าตอนนี้เรามีเรื่องต้องทำมากกว่ามาจัดการเรื่องหยุมหยิมพวกนี้....ไปจัดการหากำลังเสริมมาป้องกันกำแพงซะ ส่วนเรื่องพวกเขา..ฉันจะจัดการเอง.."ผู้บัญชาการพิกซิสบอกก่อนจะย้ายพวกเขาทั้งหมดขึ้นไปบนกำแพง แน่นอนว่าโคลว์ขึ้นไปด้วยเขาไม่ยอมห่างจากพวกเอเลน ทำให้รีไวล์ต้องไปอยู่ข้างๆด้วย...โดยทุกคนคิดว่าอีกฝ่ายแค่ตามมาในฐานะหัวหน้าดูแลลูกน้อง แต่ความจริงแล้ว..รีไวล์ห่วงกลัวโคลว์จะทรุดไปเพราะฝืนตัวเองมากกว่า..

                    ทันทีที่มาถึงเอลวินกับพวกฮันจิก็ยืนรออยู่แล้ว พวกเขาพูดถึงแผนที่อาร์มินเสนอตอนที่โคลว์ยังไปไม่ถึง พวกเขาคิดใช้ให้เอเลนแปลงเป็นไททันยกหินขึ้นมาจากตรงนั้นและปิดรูที่กำแพงก่อนไททันจะเข้าไปในเมืองมากกว่านี้ แต่นั้นล่ะ..ท่าทางของฮันจิที่ดี้ด้าดีใจสุดๆ แทบจะพุ่งเข้าใส่เอเลนทุกเมื่อถ้ามีโอกาส ...สงสารเอเลนขึ้นมาทันที....แน่นอนว่าคนที่ทำหน้าที่คุ้มกันเอเลนทำหน้าที่นี้ต้องเป็นพวกทีมสำรวจ..และเขาจะขอรับอาสาเองแต่ว่า

                    "ไม่ต้องเลยไอ้ลูกหมา..แกต้องนอนพักอยู่ที่นี้!..น้องของแกฉันจะเป็นคนจัดการเอง..เข้าใจไหม!."รีไวล์พูดขึ้นมาพร้อมจับร่างของโคลว์ลงนั่งข้างปืนใหญ่

                    "แต่ว่าผมยังไหวนะครับ..อีกอย่าง"โคลว์พูดขึ้นมา แต่ไม่ทันที่รีไวล์จะเถียงอีกฝ่ายกลับเสียงของเอเลนก็ดังขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้ามาหาอย่างเป็นห่วงพี่ชาย

                    "พี่โคลว์ ผมไม่เป็นไรครับ..พี่โคลว์พักเถอะครับ หน้าพี่ซีดมากเลยนะครับ"เอเลนเดินก่อนจะเกร็งเมื่อเห็นสายตาของคนอื่นๆที่จ้องเขาอย่างระแวง ทำให้เอเลนเผลอขยับถอยหลัง นั้นทำให้คนที่นั่งอยู่ข้างรีไวล์ขยับลุกขึ้นดึงเอเลนมากอดเอาไว้

                    "พี่ไม่เป็นไร..เอเลน..ไม่เป็นไร......แค่พวกน้องปลอดภัย...ก็พอแล้ว.."คำพูดและความอบอุ่นของพี่โคลว์ทำให้เอเลนอดไม่ได้ที่จะกอดอีกฝ่ายตอบและร้องไห้ออกมา...ทุกคนต่างหวาดระแวงเขา..สายตาที่เคยบอกเขาเป็นคนๆหนึ่งกลับเปลี่ยนไปกระทันหันจนเขาไม่ทันตั้งตัว...แม้แต่ตัวเขาเองก็แอบกลัวตัวเองนิดๆ...แต่ว่า..ท่ามกลางคนเหล่านั้นนอกจากมิคาสะและอาร์มินแล้ว ยังมีพี่โคลว์ที่ยื่นมือมาหาเขาโดยไม่รู้สึกอะไร..
             
                    พี่โคลว์...พี่อยู่ข้างๆพวกเขาเป็นดั่งหลักให้พวกเขายึดเอาไว้เสมอ..อบอุ่นทุกครั้งเมื่ออยู่ในโอบกอดนี้...ความกลัวทั้งหมดหายไป..เมื่อเขามีพี่โคลว์อยู่ข้างๆ...เขาจะไม่กลัวอะไรอีกแล้ว...

                    "เด็กดี..พี่อยู่นี้..จะไม่ยอมให้ใครทำอะไรพวกน้องหรอก..ไม่ยอม.."โคลว์กระซิบข้างหูเอเลนก่อนจะมองพวกมิคาสะและอาร์มินที่อดไม่ได้พุ่งมากอดโคลว์เช่นเดียวกัน..ภาพครอบครัวที่อบอุ่นชวนทำให้บรรยากาศผ่อนคลายก็จริง หากแต่ว่าไม่นานเมื่อเวลาไม่เคยรอพวกเขา ทำให้ผู้บัญชาการพิกซิสขอตัวเอเลน ก่อนแยกกันโคลว์กระซิบบอกเอเลนไม่ให้หวาดกลัวตัวของตัวเอง..จมคิดว่าสิ่งที่เป็นนั้นคือตัวของตัวเอง..และไหลไปกับมัน...

                    เอเลนเงยหน้ามองพี่โคลว์อย่างไม่เข้าใจในตอนแรก..หากแต่เมื่อนึกได้ว่าพี่ชายของเขากลายเป็นหมาป่าได้..มันทำให้เขาเข้าใจในทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังบอกวิธีทำให้เขากลายเป็นไททัน

                    โคลว์มองผู้บัญชาการพิกซิสประกาศถึงแผนการณ์ทั้งหมดและเรียกขวัญกำลังใจของเหล่าทหาร ดวงตาของเขานั้นยังคงมองอะไรไม่ชัดเหมือนเดิม มันสั่นไหวจนทำให้คนที่อยู่ข้างๆมาตลอดอย่างรีไวล์เริ่มสังเกตุเห็น และมั่นใจทันทีเมื่อเห็นว่าโคลว์จับปืนใหญ่เพื่อเป็นหลักลงนั่งไม่ได้...

                    "โคลว์ ตานายมีปัญหาใช่ไหม.."รีไวล์พูดขึ้นมาทำให้ฮันจิที่อยู่แถวนั้นรีบหันมามองทันทีและพุ่งเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง

                    "ว่าไงนะ!!..โคลว์ ไหนฉันดูหน่อยสิ"ฮันจิจับอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นโดยสนใจเสียงค้านของโคลว์..ดวงตาของเขายังคงเป็นสีฟ้าใส..แต่ก็ดูจะอ่อนแสงลงไปกว่าเดิม...นั้นเพราะสีตาจริงๆของเขาตอนนี้มันแทบจะขาวไปแล้ว...

                    "โคลว์นายมองเห็นเป็นยังไงบ้าง"ฮันจิมองอีกฝ่ายอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นสีตาที่อ่อนลง..ผลของการใช้คลื่นสมองมันกระทบไปหมดเลยสินะ..แย่จริงๆ..

                    "ชิ..เพราะแกทำอะไรไม่คิดเนี้ยล่ะ...รออยู่นี้ อย่าใช้พลังอะไรอีกทั้งสิ้น..ไม่งั้นฉันกลับมาจะฆ่าแกแน่!..ฮันจิ..เพทรา..ฝากเจ้านี้ด้วย.."รีไวล์หันไปสั่งเพทราที่มองโคลว์อย่างเป็นห่วงเช่นกัน ก่อนเขาจะเดินไปบอกเรื่องนี้กับเอลวิน..ที่อีกฝ่ายพยักหน้ารับและบอกให้ฮันจิดูอาการของโคลว์ ไม่ต้องไปทำหน้าที่คุ้มกัน และทั้งสองดูจะเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง

                    โคลว์ถูกสั่งให้หลับตาและหลับไปเลยจะดีกว่า แต่ว่าสถานการณ์แบบนี้ใครจะไปหลับได้ลง...แต่ถึงเขาจะใช้ตาไม่ได้ก็ใช่ว่าจะ....

                    "อึก..แค่ก!!"โคลว์สะดุ้งสุดตัวก่อนจะไอเอาเลือดออกมาคำโต เมื่อเขาคิดจะใช้สัมผัสอย่างอื่นแทนการใช้ดวงตา...แต่ผลสะท้อนกลับทำให้มันเกิดผลเสียตีกลับใส่เขาแบบเต็มแรงจนถึงขั้นกระอักเลือดออกมา และดวงตาของเขาเริ่มมีเลือดไหลออกมาอาบแก้ม.....สร้างความตกใจให้ 2 สาวเป็นอย่างมากทั้งคู่ตัดสินใจพาโคลว์ไปที่หน่วยพยาบาลในทันที

                    หลังจากนั้นความสำเร็จของเอเลนก็ดังสะท้านไปทั่ว..ชัยชนะครั้งแรกของมนุษยชาติที่สามารถทวงคืนพื้นที่มาจากพวกไททันได้ ทำให้หลายคนดีใจ..และมีความสุขกับมันมาก..แต่ถึงอย่างนั้น..ความสูญเสียก็มากจนไม่อาจจะมองข้ามไปได้..เช่นเดียวกัน...

                    เอเลนถูกจับขังคุกเพื่อรอการสอบสวน..ส่วนเขา...ถูกหมอสั่งปิดตาเอาไว้ด้วยผ้าเป็นเวลา 2 สัปดาห์...ห้ามใช้งานดวงตาเด็ดขาดจนกว่าจะดีขึ้น...อา..ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหม..ว่าเขาน่ะจะโดนหัวหน้ารีไวล์พูดด่าอะไรบ้าง...หึ..แต่ก็นะ..ถึงจะด่าว่าไป..แต่สุดท้ายก็ดูแลเขาอยู่ดี..

                    หัวหน้ารีไวล์..ปากแข็งใจดีที่น่ารักของผม....เมทใครนะเนี้ย..ภูมิใจจัง..แอ๊ก!

TBC
               กลิ้งมาอัพอีกครั้งค่ะ ช่วงนี้อาจอัพสายหน่อยนะค่ะ ไล่อัพหลายเรื่อง...หวังขอท่านรีไวล์ช่วยหน่อยเถอะ แล้วเราจะเพิ่มความเมะให้ท่าน แอ๊ก/โดนกระทืบ

               ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามนะค่ะกำลังใจนี้ ขอบคุณมากค่ะ จะพยายามทำให้ดียิ่งๆขึ้นไปนะค่ะ สู้ตายค่ะ!! ขอบคุณทุกท่านที่มาสนุกไปด้วยกันนะค่ะ ดีใจสุดๆเลยค่ะ ^^ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้านะค่ะ !!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #510 Como (@Como) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:10
    เพทราเป็นสาววายเเล้วเย้
    #510
    0
  2. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 17:43
    เพทราเราพวกเดียวกัน//จับมือ
    #171
    0
  3. #133 Noah14 (@benjarath) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 10:33
    ยังจะเล่นได้อีกนะ
    #133
    0
  4. #125 บุษกร อ่อนดี (@2noey6) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 07:04
    น่ารักกกกก รอตอนต่อไปอยู่น้าค่าาาาา
    #125
    0
  5. #121 Puroisama (@0898807400) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 22:33
    โชว์เทพให้พวกโง่นั่นเห็นไปเลย
    #121
    0
  6. #120 ความหวังที่เรือนราง (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 21:42
    เมื่อไรจะรู้ตัวจริงน้าาา

    รีบมาอัพน่ะค่ะ
    #120
    0
  7. #119 W-SMiss (@w-skymoon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 21:19
    ตอนนี้อึดอัดใจมาก ทั้งดีใจที่ความลับของโคลว์ยังไม่แตก และหงุดหงิดที่โคลว์ห่วงความลับมาก...จนไม่ยอมกลายร่าง////สองจิตสองใจสุดๆ555
    #119
    0
  8. #118 MickeyBlack (@mickeyblack) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 21:15
    หัวหน้ามาดูแลโคลว์เร็ว
    #118
    0
  9. #117 banyapa1123 (@banyapa1123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 21:14
    อัพต่อปายยย...สู้ๆนะค่ะ^^
    #117
    0
  10. #116 EternalBlizzard (@EternalBlizzard) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 21:07
    ไรท์กำลังทำให้เราเสพติดเรื่องนี้แล้วนะ=.,=
    #เปิดเข้ามาดูว่าอัพยังทุก1ชม.
    #รักเรื่องมากๆ
    #อัพแบบนี้บ่อยๆเน้ออออ
    #116
    0
  11. #115 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 20:42
    สนุกมากรีบมาต่อเร็วๆน๊า
    #115
    0
  12. #114 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 20:22
    สนุกมากเลย
    รีบๆมาต่อน้า~
    #114
    0
  13. #113 Vindice Sakura (@fhaniko) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 20:03
    อยากให้รีไวล์รู้ตัวจริงโคลว์ไวๆง่าาา~ '^' สนุกมากค่ะ รีบมาต่อน้าาา
    #113
    0