[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 26 : หมาป่าที่รัก 25 : บังอาจ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    12 พ.ย. 59

         
               หลังจากที่ AI. โคลว์ เซเวียร์หายไปและทิ้งข้อมูลไว้ให้โคลว์ศึกษารวมถึงบ้านพักสำหรับซ่อนตัว..พวกเขาก็ได้ทำการสำรวจจนทั่วบ้านหลังนี้ จนพบว่ายังมีห้องใต้ดินอยู่อีก..และมีมันถูกเปิดโดยการเข้ารหัสเป็นภาษาฝรั่งเศษ มันน่าตลกที่โคลว์ กลับสามารถอ่านอักษรพวกนี้ออกทั้งๆที่เขาไม่ได้เรียนมาก่อน...ทุกอย่างน่าจะเพราะความทรงจำของเขานั้น มีความทรงจำของ โคลว์ เซเวียร์หลับไหลอยู่ด้วย

               มันคงจะดีกว่านี้ หากว่าความทรงจำของโคลว์ เซเวียร์ในตัวเขาบอกอะไรได้ชัดเจนมากกว่านี้ แต่ไม่..มันไม่เป็นแบบนั้น ราวกับโคลว์ เซเวียร์มีนิสัยดื้อด้านและขี้แกล้งไม่ต่างจากเขา ไม่สิ..อาจจะยิ่งกว่า...อีกฝ่ายทำเพียงแค่ทิ้งคำบอกใบ้และเตรียมการไว้ให้เขาเท่านั้น...

                "โคลว์..ข้าว"เสียงรีไวล์ดังขึ้นมาในห้องใต้ดินที่นับตั้งแต่พวกเขาค้นพบห้องใต้ดินกับเอกสารพวกนี้ โคลว์ก็เอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในห้องใต้ดินนี้ โดยพวกเขาช่วยอะไรไม่ได้มากเพราะไม่สามารถอ่านภาษาโบราณพวกนี้ออก สุดท้ายเลยเน้นไปที่การฝึกเจ้าเด็กเหลือขอนั้นแทน

                "ขอบคุณมากครับ...หัวหน้ารีไวล์"โคลว์บอกก่อนจะผละจากจอคอมพิวเตอร์ ไปมองรีไวล์ที่ขยับมานั่งที่เท้าแขนของเขามองหน้าจอคอมพิวเตอร์เล็กน้อย แล้วคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันเพราะไม่เข้าใจ ภาษาบนจอนั้นแม้แต่น้อย

               "มันคือรหัสทางพันธุกรรมน่ะครับ.."โคลว์พูดขึ้นก่อนจะกินพาสต้าที่อีกฝ่ายทำมาให้เขาพร้อมกับเอนตัวพิงอีกฝ่ายเล็กน้อยอย่างเหนื่อยอ่อน

               "พันธุกรรม?"

               "ครับ..ดูเหมือนว่าโคลว์ เซเวียร์ จะสงสัยว่ามีคนต้องการตัวเขาทำไม จึงใช้เลือดของตัวเองในการทดลองจนพบว่าเขามีรหัสดีเอ็นเอที่เพิ่มมาจากคนทั่วไป..มันเป็นรหัสดีเอ็นเอที่ถ้าไม่สังเกตดีๆล่ะก็จะไม่สามารถเห็นได้...จะว่าไปแล้ว..เลือดของผมเองก็เหมือนเขาทุกอย่าง..ราวกับเขากับผมเป็นร่างที่โคลนกันมาไม่มีผิด"โคลว์พูดก่อนจะกินข้าวคำสุดท้ายหมด โดยมีสายตาอีกฝ่ายเลิกคิ้วมองอย่างสงสัยกับคำที่ไม่รู้จัก

               "โคลน?"

               "เต็มๆคือ โคลนนิ่งครับ..ถ้าให้อธิบายง่ายๆก็ประมาณเหมือนว่าการสร้างคนที่เหมือนกันเพิ่มมาอีกคน...มีหน้าตา รูปร่างบาง ลักษณะนิสัยที่เหมือนกันราวกับคนๆเดียวกัน..คล้ายๆกับฝาแฝดครับ...เพียงแต่ว่ามันเป็นการสร้างขึ้นมาจากในห้องแล็บแทนการที่จะให้เป็นการตั้งครรถ์โดนธรรมชาติน่ะครับ"โคลว์อธิบายแบบง่ายที่สุดเพราะเขาเองก็เข้าใจแบบนั้นเหมือนกัน..คงพอได้ล่ะนะ..

               "ทำไมคนสมัยก่อนถึงทำอะไรที่มันน่าปวดหัวแบบนี้กันนะ.."รีไวล์บอกก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับมองร่างบาง ก่อนยกมือลูบหัวร่างบาง

               "เพราะมนุษย์มักคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าไงครับ....จริงสิ..เห็นพวกฮันจิบอกว่าเรื่องนี้มีพ่อค้าหนุนหลังอยู่และคุณจะไปตรวจสอบกับพวกเอเลนหรอครับ..."โคลว์หันไปมองอีกฝ่ายอย่างเป็นห่วง..เพราะทางนี้เขายังไม่สามารถทำการค้นคว้าอะไรได้เพิ่มมากมายเลย..คงยังไปไหนไม่ได้

               "ใช่..เธอคิดว่าพวกนั้นจะจัดการอะไรกันได้มากล่ะ..."รีไวล์มองร่างบางถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน เรื่องทุกอย่างมันค่อยๆเปิดและพบว่ามันซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆและมากขึ้น

               "เซเวียร์ดูเหมือนจะให้ AI โคลว์ เซเวียร์ สร้างเครื่องเคลื่อนย้ายชั่วพริบตาขึ้นมา มันเป็นการเคลื่อนย้ายสสารไปหยังพึ่งที่ๆกำหนด..ผมคิดว่ามันน่าจะทำให้คุณเดินทางไปที่กำแพงได้และกลับมาที่นี้ได้..ในชั่วพริบตา..แต่ว่าAI นั้นสร้างไม่เสร็จดี..ผมจะสร้างมันให้เสร็จ..และจะเอาอุปกรณ์ที่สามารถทำให้คุณกลับมาที่นี้ได้..ติดตัวไว้เป็นการฉุกเฉินครับ.."โคลว์มองจริงจัง..

               เพราะครั้งนี้เขาไม่ได้กลับไปด้วย..อดห่วงอีกฝ่ายไม่ได้...ไม่มีใครที่ระวังหลังให้กับรีไวล์แบบนี้...ถึงจะมีพวกคุณเอิร์ธไปด้วยก็เถอะ..แต่ว่า..ก็อดไม่ได้อยู่ดี

               "ขอบใจโคลว์...อย่าทำหน้าแบบนั้นฉันไม่กระจอก..แกลืมแล้วหรอไง"รีไวล์กอดร่างบางมากยิ่งขึ้น..นึกถึงสิ่งที่ฮันจิติดต่อกับเขามาว่าคนที่อยู่เบื้องหลังของพวกสารวัตรทหารคือ เคนนี่ ชายที่เคยเลี้ยงดูเขามาเมื่อตอนเด็ก อีกฝ่ายเป็นเหมือนคนพิทักษ์ให้กับคนในราชวงศ์ที่แท้จริง

               และเอลวินตั้งใจที่จะให้ฮิสทอเรียขึ้นเป็นราชินีแทนราชาโง่เง่านั้น แต่ว่าตอนที่เขาประกาศเรื่องนี้ออกไป ดูเหมือนฮิสทอเรียจะบอกว่าตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้จริงๆจนเขาอารมณ์เสียจนเกือบจะฆ่าอีกฝ่าย...แต่โคลว์กลับห้ามไว้และพาเธอไปพูดบางอย่างที่ชายหาด หลังจากนั้นกลับมา เธอถึงพร้อมที่จะเผชิญกับภารกิจในอนาคตได้

               พวกเขาใช้เวลาอีก 2 วันโดยโคลว์ได้สร้างสิ่งที่อีกฝ่ายเรียกว่า เครื่องเคลื่อนย้ายชั่วพริบตาได้สำเร็จเรียบร้อย และได้ทำล็อกเก็ตที่ใส่ขนนกเล็กๆของโคลว์เอาไว้ เป็นตัวนำพาพวกเขากลับมาที่นี้ตอนฉุกเฉิน

               "พี่ขอให้พวกเธอโชคดีนะ..ทุกคนเลย"โคลว์พูดก่อนจะกอดเอเลนมิคาสะและอาร์มินร่วมถึงทหารรุ่น 104 ทุกคน

               "พี่โคลว์ก็สู้ๆนะครับ..ค้นคว้าความลับให้ได้.."อาร์มินมองอย่างตื่นเต้น ช่วงเวลาไม่กี่วันที่อยู่ที่นี้พวกเขาเหมือนได้เปิดโลกกว้างมากๆ สิ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็นได้เห็นทั้งหมด...และมันสุดยอดมาก

               "อื้อ..พี่จะรีบจัดการและตามพวกเราไปนะ"โคลว์ยิ้มก่อนจะมองทุกคน จนมาถึงฮิสทอเรียที่ยืนทำหน้าตาไม่แน่ใจอยู่ข้างหลังเอเลนทำให้โคลว์ขยับผละจากพวกเอเลนเดินไปหา

               "พี่โคลว์ค่ะ..."

               "ไม่เป็นไรฮิสทอเรีย..จงมั่นใจในเส้นทางที่เธอเลือก...พวกพี่ทำได้แค่เบิกทางให้กับเธอ แต่จากนั้นคนตัดสินคือเธอนะ..ฮิสทอเรีย...โลกในกำแพงตอนนี้..เธออยากให้มันเป็นแบบไหน..เป็นอะไร..เธอ..ที่มีอำนาจนั้นอยู่ในมือแล้ว....จงใช้มันเพื่อตัวเธอเอง..หรือเพื่อคนอื่น..ลองคิดตัดสินมัน..ด้วยสิ่งที่เธอรับรู้มาทั้งหมดเถอะ"โคลว์บอกก่อนจะยิ้มให้กับเด็กสาว..มันยังเร็วไป..สำหรับเธอที่จะตัดสินอย่างเด็ดขาด เพราะงั้นถึงมีความลังเลอยู่...แต่ถึงอย่างนั้น..โคลว์กับรีไวล์ก็ยังส่งเธอไปที่แนวหน้า..เพื่อให้เธอรู้ถึงเส้นทางของตัวเองให้เร็วที่สุด

               "ค่ะพี่โคลว์"ฮิสทอเรียยิ้มก่อนจะมองอีกฝ่าย ไปครั้งนี้พวกเขาทิ้งให้เพทรากับออลโอ้เจ้าเดิมอยู่กับโคลว์แค่สองคนพอหลังจากตกลงกันใหม่เรียบร้อย เพราะที่นี้ไม่มีใครมาแน่นอน...อยู่เยอะไปก็ไม่ช่วยเปล่าๆ..

               "งั้นฉันไปนะ.".รีไวล์หันไปมองร่างบางหลังจากทุกคนไปยืนบนแท่นที่ยกขึ้นมาจากพื้นเล็กน้อย โดยมีโคลว์ยืนยิ้มอยู่ขยับเดินไปกอดรอบคออีกฝ่าย ก่อนจะมอบจูบหวานให้โดยไม่สนใจว่าคนจะอยู่กันเยอะขนาดไหนและกริ้ดออกมาตอนเห็นพวกเขาจูบกัน

               เสียงครางดังเบาๆชวนให้ใครหลายคนหน้าแดง ก่อนที่รีไวล์จะผละจูบออกมาช้าๆ....เพราะไม่มีเวลาให้สวีทกันมากกว่า..

               "ผมจะรีบจัดการที่นี้และรีบตามคุณไปครับ...อย่าตายก่อนผมจะไปหานะครับ.."โคลว์บอกเสียงจริงจังมองอีกฝ่าย ท่าทางแบบนั้นทำให้รีไวล์อดจะยิ้มออกมาไม่ได้...

               "ใครกันแน่ที่จะเสร็จก่อน...และจำเอาไว้เจ้าหมาบ้า..ฉันไม่ตายง่ายๆ"เขาพูดก่อนจะดีดหน้าผากร่างบางเป็นการตบท้าย..

               "จะทำการเคลื่อนย้ายไปหยังกระท่อมร้างในเขตโรส..พิกัดXXXXXX พร้อมใน..3 2 1 ย้าย!"สิ้นเสียงประกาศของระบบร่างของพวกรีไวล์ก็หายไปราวกับไม่เคยมีใครยืนอยู่บนนั้น หากแต่ว่าสัญญาบนจอคอมระบุว่าพวกเขาได้ไปถึงที่นั้นแล้ว และโคลว์ก็รีบติดต่อไปยืนยันพบว่าพวกเขาไปถึงแล้วจริงๆ

 - ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- -
              
               ภายหลังที่เขากลับมาที่กระท่อมอีกครั้งแผนการณ์ทุกอย่างก็ได้เริ่มขึ้น มาพวกเขาสามารถได้ความร่วมมือจากพ่อค้าที่ครั้งหนึ่งเคยเอารถม้ามาขวางไม่ให้คนอพยพที่เมืองทรอย แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดว่า เคนนี่จะโผล่มา และจัดการกับพ่อค้าคนนั้นที่ร่วมมือกับเขา..และชิงตัวเอเลนไป กว่าพวกเขาจะเจอก็ใช้เวลาสักพักและตอนนี้พวกเขากำลังตามตัวอยู่เพื่อพาไปหาตัวต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

                  ขณะที่พวกรีไวล์กำลังเฝ้าจับตาดู พวกของกองสารวัตรทหารกองส่วนกลางหน่วยที่ 1 กำลังเคลื่อนย้ายเอเลนและฮิสทอเรีย เข้าไปในโนรถขนศพ ตามที่พวกเขาคาดการณ์เอาไว้ แต่ที่มันผิดแผนก็คือ!..

               ปังๆ!

               "โยว่รีไวล์...โตขึ้นเยอะเลยนี้..แกน่ะ"เสียงที่รีไวล์ไม่ได้ยินมาหลาย 10 ปีดังขึ้นมาก่อนอีกฝ่ายจะยิงตะขอออกมาจากช่องของอาวุธใหม่และโหนตัวขึ้นไป หวังจะใช้อาวุธใหม่นั้นสังหารชายที่แข็งแกร่งที่สุด!

               "นิสัยแบบนี้ของแกไม่ได้เปลี่ยนไปเลยนะ!"

               "เคนนี่!"รีไวล์มองอย่างโกรธจัดเมื่อเขามองไปรอบๆพบว่าลูกน้องที่ฮันจิส่งมาทั้งหมดถูกฆ่าโดยอาวุธใหม่ของอีกฝ่าย เขาไม่รอช้าที่จะสะบัดใบมีดใส่อีกฝ่าย

               "ตายซะ!"เคนนี่ร้องออกมาก่อนจะถูกรีไวล์ใช้ผ้าคลุมนั้นในการหลบพรางตัวเขาชั่วขณะหนึ่ง เขามองเห็นความเสียหายบนใบหน้าของทหารที่พึ่งจะคุยกับเขาเมื่อกี้อย่างเจ็บใจก่อนจะวิ่งไปตามหลังคา เพื่อหนีไปตั้งหลักก่อน..ไม่คิดว่าเจ้าเคนนี่จะอยู่ในแผนการณ์นี้จริงๆ

               "วิ่งหนีไปซะเฉยๆงั้นเรอะ?"เคนนี่พูดกับตัวเองก่อนจะไล่ตามรีไวล์ไป ราวกับหมาป่าที่ไล่ล่าเหยื่อ

               การเคลื่อนไหวของเขาถูกอ่านออกหมด ...ถ้าเป็นแบบนี้เขาอาจจะตามพวกเอเลนอีกไม่ได้..และคลาดกัน..ให้ตายเถอะ..ไอ้บ้าโคลว์!..นายน่าจะติดระบบติดตามให้คนอื่นเขาตามสัญญาณของเจ้าพวกนั้นได้บ้างนะ..

                    พอคิดถึงร่างบางที่ตอนนี้ยังอยู่ที่เกาะกลางทะเลนั้นก็ทำให้รีไวล์อดคิดถึงไม่ได้ ...ชั่ววินาทีที่เขากำลังนึกถึงใบหน้าหวาน ก็มีกลุ่มซุ่มโจมตีที่ใช้อาวุธแบบเดียวกับเคนนี้โผล่ออกมา และดีที่เขาสามารถหลบมันได้อย่างทันท่วงที               
             
                    โธ่โว้ย!...ความเสียหายที่มันสร้าง..อันตรายเกินไป!..ต้องหลบ

                    ไวเท่าความคิดเขาพุ่งเป้าไปในบาร์นั้นทันที โดยไม่สังเกตุว่าสัญลักษณ์บางอย่างซ่อนอยู่ในป้ายของร้านบาร์นั้นอยู่พอดิบพอดี คนในร้านต่างตกใจเมื่อเห็นว่าคนที่พุ่งเข้ามาคือหัวหน้ารีไวล์

                    "ชิ..หวะ!"รีไวล์ยกมือปาดเลือดที่ไหลลงมาจากหัวของเขาลงมาปิดซีกหน้าหนึ่งของเขาอย่างรำคาญ และก่อนทันที่เขาจะได้ตั้งตัว มือของใครคนหนึ่งก็กระชากเขาลงไปหลบใต้เคาร์เตอร์ในบาร์นั้น พร้อมกับเจ้าของบาร์ที่ถูกถึงเข้าไปด้านในร้านเช่นกัน

                    "ได้กลิ่นหนูโสโครกว่ะ! ดูเหมือนมาจากร้านนี้..ไอ้หนูตัวเล็กกะจ้อยร่อย! เจอตัวแกแล้ว! สารวัตรทหารผู้ผดุงคุณธรรมมากำจัดวายร้ายแล้ว!! ปังๆๆ"เคนนี่เปิดประตูเข้ามาทำท่าเหมือนไอ้คนบ้ากางขากว้างโดยมีพวกลูกค้าหันไปมองอย่างตกใจ..

                    "สวัสดีครับคุณสารวัตรทหาร ไม่ทราบว่ามีอะไรให้รับใช้ครับ.."เสียงของชายในชุดบริกรพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าเหงื่อชุมตัว..ทำให้เคนนี่หันไปมองอย่างไม่พอใจ..เมื่อไม่เห็นหน้ารีไวล์ที่ควรจะอยู่ตรงนี้

                    "มันอยู่ไหน..ไอ้หนูสกปรกนั้นน่ะ"เคนนี่พูดอย่างไม่พอใจก่อนจะมองไปรอบๆพวกลูกค้าต่างพากันถอยด้วยความกลัว ก่อนจะมองใบหน้าของบริกรนั้น

                    "?"

                    "มันอยู่ไหน...ฉันเห็นมันเข้ามาที่นี้.."เคนนี่มองก่อนจะเดินเข้าไปข้างในมากขึ้นมาพร้อมกับมองให้ทั่วอีกครั้ง

                    ในขณะที่รีไวล์ที่หลบอยู่ในใต้เคาร์เตอร์ค่อยๆหันไปมองเจ้าของมือนิ่มที่ปิดปากเขาเอาไว้..กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกกุหลบสีน้ำเงินลอยมาจากตัวเจ้าของมือ....เป็นไปไม่ได้..โคลว์ไม่น่าที่จะ..

                    ทั้งๆที่กำลังติดแบบนั้นอยู่แต่เหมือนเจ้าของมือนั้นจะสอดมือมากอดเอวเขาเอาไว้ก่อนจะก้มลงงับเบาๆที่ใบหูของเขา จนทำให้รีไวล์อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเจ้าคนที่ถือวิสาสะนั้นไม่ได้...เพียงแค่เห็นสีตานั้น หัวใจของเขาก็รู้สึกเหมือนถูกกระตุกอย่างแรง....

                    คนที่ควรอยู่เกาะกลางทะเล....กลับมาอยู่ข้างๆตัวเขา..กอดเขาเอาไว้...ไอ้เจ้าหมาบ้านี้...โคลว์!

                    "ผมมาช่วยแล้วครับ..รีไวล์"โคลว์ยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนจะจูบอีกฝ่ายเบาๆโดยไม่ได้สนใจสถานะการณ์ตรงหน้า

                    "ยะ..โคลว์"รีไวล์ครางชื่ออีกฝ่ายเสียงเบาๆก่อนจะค่อยหันไปเห็นเพทรากับออลโอ้ที่ใส่ชุดเสื้อเชิ๊ตสีขาวและมีเสื้อกั๊กสีดำตัวใหญ่สวมทับและใส่กางเกงสีดำ บนตัวเสื้อกั๊กมีตราสัญลักษณ์ของเครือธุรกิจ 'วูฟ' ติดอยู่ เช่นเดียวกับโคลว์ที่แต่งชุดแบบเดียวกัน...

                    ดวงตาคมมองเลยไปจนเห็นว่าทั้งหลังเคาร์เตอร์ไม่ได้มีแค่พวกเขา..แต่มีพวกผู้ชายที่แต่งชุดเหมือนร่างบางอยู่เต็มไปหมด..นี้มัน..อะไรกันน่ะ!

                    "ผมว่าคุณคงเข้าใจผิดนะครับ..ร้านของเรา.."ไม่ทันที่บริกรจะพูดจบเคนนี่ก็ยกอาวุธใหม่ขึ้นมายิงใส่อีกฝ่าย หากแต่ว่าเหมือนบริกรจะไวกว่าเพราะเขาถูกขาของโคลว์เตะให้ล้มลงมาก่อน

                    "ยิง!!"เสียงตะโกนของโคลว์ดังขึ้นเป็นสัญญาณทำให้คนที่หลบอยู่ข้างหลังเคาร์เตอร์ขยับประทับปืนยิงไปรอบทิศโดยเป้าหมายคือพวกที่หลบอยู่ข้างนอกนั้นรวมถึงเคนนี่ด้วย!

               "เฮ้ย!..อัก!"

               โครม!

               เสียงร่างของเคนนี่ถูกกระสุนปืนยิงโดนที่หน้าอกอย่างแรงทำให้อีกฝ่ายกระเด็นออกจากร้าน ตามติดๆมาด้วยเสียงของหน่วยเคนนี่ที่ล้อมข้างนอกบนหลังคาที่หลบไม่ทันบางคน ...ควันลอยมาจากในร้านเพราะเขม่าที่ยิงออกไป...

               "แค่กๆ..เขม่าเยอะชะมัด สงสัยต้องปรับใหม่..ถอยได้! ใช้ทางหนีใต้ดินซะ"โคลว์ร้องสั่งทุกคนที่อยู่ในร้านก่อนจะเขาจะจับมือรีไวล์พุ่งออกมาไปทางหน้าต่างร้านและยิงเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติใส่คอไอ้คนที่ยังยืนบนหลังคาได้ เช่นเดียวกับรีไวล์ที่ได้สติ เขาพุ่งไปจัดการอีกคนในทันทีก่อนพวกเขาจะใช้เครื่องเคลื่อยย้ายสามมิติหนีออกมาจากตรงนั้น เพื่อไปสมทบกับพวกมิคาสะ โดยมีเพทรากับออลโอ้ทำหน้าที่คุ้มกันให้

               รีไวล์มองไปที่ร่างบางเหมือนอยากจะถามว่าอีกฝ่ายมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง..และทำไมไม่ติดต่อมาบอกเขาก่อน..แต่เพราะไม่ใช่เวลาจึงยังไม่ได้ถามออกไป

               "พวกนั้นตามมาแล้วค่ะหัวหน้า!"เสียงของเพทราดังขึ้นมาก่อนจะหันไปมองโคลว์

               "ผมเองครับ./ฉันเอง!"เสียงของโคลว์กับรีไวล์ดังแทบจะพร้อมกันก่อนทั้งคู่จะมองตากันเหมือนตกลงจัดการคนที่ตามมา การเคลื่อนไหวของทั้งคู่ที่รวดเร็วและรุนแรงเหมือนกันราวกับพายุ 2 ลูกที่จัดการฟาดฟันศัตรู ทำให้พวกอาร์มินที่อยู่ข้างล่างมองอย่างตกตะลึง

               "คุณเพทรานี้มัน"อาร์มินตกใจเมื่อเห็นว่าพี่โคลว์กับหัวหน้ารีไวล์กำลังฆ่าคน! ไม่ใช่ฆ่าไททัน!

               "อาร์มิน เลิกตามรถขนศพซะ การเคลื่อนไหวของเราถูกจับได้แล้ว"เพทราพูดก่อนจะหันไปมองทุกคน

               "แต่ว่าเอเลนกับฮิสทอเรียล่ะค่ะ!"มิคาสะพูดขึ้นมาอย่างเป็นห่วงเอเลน.(?)

               "พวกนั้นเดี๋ยวโคลว์จะใช้เครื่องตามหาเอง"ออลโอ้พวกขึ้นมาหลังจากร่อนลงมาบนเกวียน

               "โคลว์! คุณโคลว์มาที่นี้หรอครับ!"แจนพูดขึ้นอย่างตกใจ ไม่ใช่ว่าคนๆนั้นต้องตรวจสอบเอกสารอยู่ที่เกาะกลางทะเลหรอ แล้วแทนคำตอบร่างของหัวหน้ารีไวล์กับโคลว์ก็ลงมาที่เกวียนแทบจะพร้อมกัน

                 "แกมาทำอะไรที่นี้โคลว์! ไม่ใช่ว่าควรจะอยู่ที่..."ไม่ทันที่รีไวล์จะพูดจบเสียงของโคลว์ก็แทรกขึ้นมาซะก่อน ด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจอย่างแรงจนทำเอาเขาเผลอสะดุ้ง

                 "ก็ผมเป็นห่วงนี้ครับ!....อีกอย่างข้อมูลนั้นน่ะมันไม่ต่างจากที่ผมรู้อยู่แล้ว..เลยตามมาที่นี้ไงล่ะครับ!"โคลว์บอกออกมาก่อน..ใช่..ข้อมูลพวกนั้นต่อให้พยายามแกะแค่ไหนมันก็ไม่มีอะไรใหม่เลย..มีแต่งานที่พัฒนาของที่พอจะทำประโยชน์ให้พวกเขาได้..แต่นั้นอีก..มันไม่ใช่เวลา ไว้เขาจัดการทางนี้ค่อยไปทำก็ได้

               "แล้วทำไมไม่บอกผ่านต่างหู..รู้ไหมว่า"

               "ก็ผมเห็นนี้ครับ!..ว่าคุณกำลังถูกไล่ล่า..และบาดเจ็บ...เพราะงั้น"โคลว์มองก่อนกัดฟัน..เขาไม่อยู่แปบเดียว..เมทของเขาถึงกับบาดเจ็บจนเลือดออกขนาดนี้...แวร์วูฟในตัวเขาแทบอยากจะฉีกกระชากไอ้พวกนั้นใจแทบขาด..แต่เพราะตระหนักว่าจะทำให้เรื่องมันยากกว่านี้เลยไม่ได้ทำ..รอเวลาก่อนเถอะน่า!

               "โคลว์"รีไวล์มองอีกฝ่ายที่กำมือแน่นก่อนจะตะลึงเมื่อเห็นสายตาอาฆาตของโคลว์ที่ส่องออกมายามเมื่อเห็นว่าหน้าของเขาอาบด้วยเลือดข้างหนึ่ง และยังดึงกระชากเขาเข้ามากอดอีก

                 "พวกมันต้องชดใช้..ชดใช้ที่บังอาจทำร้ายคุณ...ผมสาบาน!"โคลว์บอกก่อนจะก้มลงเลียเลือดบนหน้าของรีไวล์ อย่างไม่ทันที่อีกฝ่ายจะตั้งตัว..ราวกับตะลึงคำสาบานของร่างบาง...เขาไม่ได้เห็นโคลว์โกรธจัดมานานแล้ว..

                    ไม่สิ...โกรธแบบนี้น่ะครั้งแรก...เกิดอะไรขึ้นกับโคลว์หรือเปล่า..ทำไมดูเหมือนไม่ใช่...อึก..

                  "พี่โคลว์!/โคลว์!"เสียงร้องของอาร์มินกับกุนเธอร์ที่คุ้มครองพวกเขาอยู่ดังขึ้นเมื่อเห็นไอ้พวกใช้อาวุธใหม่นั้นโผล่มาอีก 5 คนข้างหน้า..ตอนนั้นล่ะทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนคิดผิดหรือเปล่า..ที่ดันไปเรียกอีกฝ่าย

                    สายตาที่ตวัดมองไปหยังพวกที่ใช้อาวุธใหม่ข้างหน้านั้น สายตาที่เหมือนมองมดแมลงที่ทำตัวน่ารำคาญไม่มีผิด ก่อนมือเรียวยาวของอีกฝ่ายจะยกขึ้นมา เปลวไฟสีน้ำเงินค่อยๆปรากฎรอบตัวโคลว์

                    แวร์วูฟในกายของเขากู่ร้องคำรามบอกให้สังหารมันทุกคนที่ทำร้ายเมท...เขาต้องการทำลาย..ต้องการฉีกกระชาก..ให้มันตายไปซะ!

                    "จงมอดไหม้เป็นเพียงเถ้าถ่านไปซะ!"โคลว์พูดก่อนจะมีศรเพลิงสีน้ำเงินพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา พุ่งเผาร่างของทหารที่ดักอยู่ทั้งหมดในทีเดียวจนร่างตกไปกับพื้นราวกับนกที่ถูกเด็ดปีก...โดยไม่สนว่าภาพนั้นจะมีใครเห็นหรือไม่..

                    พวกมันทั้งหมด..ทั้งหมด!...ที่บังอาจทำให้รีไวล์ของเขาต้องมีบาดแผล..พวกมันต้องชดใช้ด้วยชีวิต!..

                    โดยเฉพาะแก...ไอ้ตาแก่เคนนี่!!


TBC
    
                    กลิ้งๆมาต่ออย่างรวดเร็วค่ะ /สลบหมดแรง../พรุ่งนี้อาจต่อช้าหน่อยนะค่ะ น่าจะออกไปทำธุระข้างนอกค่ะ /กระอักเลือด/ วันนี้นั่งคิดถึงของขวัญปีใหม่ที่อยากให้เป็นรางวัลตัวเองนอกจากหมอนข้างรีไวล์แล้ว..อยากได้ปลาคราฟอีกสักตัว..สวยๆทั้งนั้นแต่พอดูราคาแล้วซีดจริงๆ.เก็บเงินยาวๆ อ๊ากกกกกก แต่อยากเลี้ยง ฮือๆๆ ชอบมากจริงจัง..

                    ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้นะค่ะ ขอบคุณที่มาร่วมสนุกด้วยกันมากๆเลยะค่ะ ดีใจมากค่ะ จะพยายามเขียนให้ดีกว่าเดิมและจะพยายามพัฒนาเรื่อยๆค่ะ ขอบคุณทุกท่านจากหัวใจเลยนะค่ะ มาสนุกด้วยกันต่อไปเรื่อยๆนะค่ะ  แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #293 Puroisama (@0898807400) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 22:20
    ตาแก่ศพไม่สวยแน่นอน ขอให้โชคดีนะ
    #293
    0
  2. #292 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 21:39
    รอตอนต่อไปอยู่ค่าาาาาาาาา
    #292
    0
  3. #291 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 21:38
    ไรท์สู้ๆค๊า
    รอตอนต่อไปอยู่น๊าาาาาาา
    #291
    0
  4. #290 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 21:05
    ศพไม่สวยแน่ๆ
    ปล.ตื่นเต้นมากเลยยย รอตอนต่อไปนะคะ
    #290
    0