[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 31 : หมาป่าที่รัก 30 : ราชินีแห่งโลกเบื้องบน และ ราชาแห่งโลกเบื้องล่าง...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    16 พ.ย. 59


    
                     หลังจากการเข้าที่ประชุมครั้งแรกนโยบายแรกที่องค์ราชินีฮิสทอเรียออกความเห็นให้เริ่มก่อนคือการฟื้นฟูประชาชน เริ่มจากให้ตามหาเด็กกำพร้าที่มีในเมืองทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเมืองข้างบนหรือเมืองใต้ดิน เพื่อให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้น หากแต่ว่ากลับถูกขุนนางบ้างส่วนโต้แย้ง โดยบอกว่าเด็กกำพร้าในเมืองด้านบนมีอยู่เยอะแยะไปหมด งบประมาณก็มีไม่พอจะไปช่วยคนเยอะขนาดนั้น

                    พอถามถึงเหตุผลว่าทำไม เพราะทั้งๆที่ริบทรัพย์สมบัติจากขุนนางชั่วมากมายได้ขนาดนั้นแต่เงินกลับไม่พอ..ก็ได้คำตอบว่าเงินเหล่านั้นถูกนำไปใช้เพื่อตามจับองค์กรอันตรายที่อยู่ในเมืองใต้ดิน สร้างความฉงนให้ทุกคนอย่างมาก จนสุดท้ายขุนนางเวเลนก็บอกว่าองค์กรที่ว่าคือองค์กร วูฟ หรือก็คือเครือธุรกิจ วูฟ นั้นเอง พร้อมกับบอกว่าเงินที่สนับสนุนทีมสำรวจอยู่เป็นเงินที่ขโมยไปจากพวกขุนนางและประชาชน

                    ทำให้โครงสร้างกว่าร้อยปีต้องพัง พร้อมกับขอให้ราชินีองค์ใหม่ให้ความเป็นธรรม นำตัววูฟมาลงโทษให้ได้ แต่นั้นกลับสร้างความขบขันให้กับทีมสำรวจมากกว่า เพราะพวกเขาบอกว่า วูฟไม่ได้เป็นอาชญกรสักหน่อย แถมได้ยินมาว่า วูฟ ต่างหากที่พัฒนาเมืองใต้ดินจนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก

                    แต่ถึงอย่างนั้นพวกขุนนางก็บอกว่าถ้าดีจริงก็ให้ทางทีมสำรวจพาประธานของวูฟออกมาแสดงตัวให้รู้กันไปข้างเลย..เพราะได้ยินว่าแม้แต่ในกองสำรวจเองก็ไม่เคยได้เจอตัวจริงเลย เป็นบุคคลน่าสงสัย

                    "ที่พูดมานี้เพราะคิดจะเกาะเอาเงินจากวูฟอย่างนั้นหรอ..ไม่ใช่ว่าเราควรจะคิดภาษีย้อนกลับที่เหล่าขุนนางที่อยู่ดีกินดีมาหลายปีหรอกหรอไง"รีไวล์พูดขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่ เมื่อเห็นพวกขุนนางพยายามพูดใส่ร้ายเครือธุรกิจวูฟมาสักพักแล้ว

                    "เราไม่ได้คิดจะเกาะเงินของวูฟสักหน่อย แค่เครือธุรกิจนั้นมันอาจจะทำลายความมั่นคงให้กับองค์ราชินีและพวกเราทั้งหมดก็ได้..มันไว้ใจไม่ได้!"ขุนนางวาเลนพูดขึ้น

                    "ถ้าทำแบบนั้นจริง วูฟคงทำไปนานแล้วไม่จำเป็นต้องรอเวลาถึงขนาดให้ราชินีขึ้นครองราชย์..ผมเห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่ต้องไปยุ่งกับเขา..อีกอย่าง..นี้เรากำลังจะหลงประเด็นไปเยอะแล้วด้วย.."เอลวินพูดขึ้นมาเพราะรู้เจตนาของเหล่าขุนนางดี

                    "ไม่!..องค์ราชินี วูฟน่ะมีธุรกิจมากมายหลายอย่างจนตอนนี้แทบจะครอบคลุมทุกอย่างในกำแพงหมดแล้ว..ถ้าปล่อยไว้เขาอาจจะทำอะไรที่น่ากลัวก็ได้....อีกอย่างการไม่เปิดเผยตัวแบบนี้น่ะมันมีพิรุธชัดๆ..ไม่มีความจริงใจ...ขอให้พระองค์พาตัวเขาออกมาจากเงามืดเถอะ..และพวกเราเหล่าขุนนางจะยอมให้ความร่วมมือกับพระองค์อย่างดี"ขุนนางคนหนึ่งกล่าวก่อนหันไปหาราชินีฮิสทอเรีย

                    เป้าหมายของพวกขุนนางคือการเจอกับวูฟให้ได้ และหาทางกำจัดมัน...ครั้งที่แล้วพวกเขาใช้ช่วงเวลาที่วุ่นวายนั้นส่งทหารกองสารวัตรที่อยู่ใต้อำนาจพวกเขาไปกำจัด วูฟ แต่ก็ไม่เจอ..จัดการได้แต่คนที่เป็นเหมือนตัวแทนของวูฟได้เท่านั้น ...น่าเจ็บใจจริงๆ

                    เพราะงั้นครั้งนี้ล่ะ ถ้าวูฟยังไม่ออกมาอีก...พวกเขาก็จะให้ราชินีและทีมสำรวจต้องลากออกมา

                    "หือ...พวกแกต้องการเจอวูฟขนาดนั้นเลยงั้นหรอ..ทั้งๆที่ตอนนี้น่ะมีเรื่องที่ต้องทำเพื่อประชาชนมากมายแต่พวกแกต้องการให้ราชินีมาทำเรื่องไร้สาระแค่นี้...สมองหมูจริงๆ"รีไวล์ประชดประชัน..มองจ้องพวกขุนนางอย่างหงุดหงิด

                    "แกเป็นทหารจะไปรู้อะไร..."วาเลนพูดขึ้นมา "ใช่สิ..พวกแกคงอยากปกป้องล่ะสิ..ก็มันให้เงินสนับสนุนพวกแกเต็มอัตราเลยนี้ ไม่เหมือนพวกกองกำลังรักษาการณ์ หรือกองสารวัตรทหาร"

                    "อือ..ขอแก้นะ...วูฟได้ส่งเงินและเสบียงมาให้กับกองรักษาการณ์ทางเขตใต้และตะวันตกมาตลอดตั้งแต่กำแพงทรอสแตกไป..เขาเป็นคนที่ออกเงินสนับสนุนช่วยเหลือชาวเมือง นั้นทำให้เมืองทางใต้ไม่ได้ของบจากส่วนกลางมานานแล้ว..อือ..เท่าที่ผมจำได้..พวกคุณก็ทราบเรื่องนี้ดีไม่ใช่หรอ"ผู้บัญชาการณ์พิกซิสพูดก่อนจะมองเหล่าขุนนางที่ถึงกับสะอึก..เพราะตอนนั้นพอไม่จำเป็นต้องเอาเงินไปให้ทางใต้และตะวันออก พวกเขาเลยเอาเงินพวกนั้นไปสร้างความสำราญมากมาย จนหมดไปอย่างไร้ค่าเรียบร้อยแล้ว..

               "หือ..ถ้าเป็นแบบนั้น..งบประมาณน่าจะมีเหลือเก็บเยอะนี้นา..ทำไมถึงหมดไปได้ล่ะ"ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแซ็คลีย์พูดขึ้นมาก่อนจะมองไปที่เหล่าขุนนางที่ยังเหลืออยู่จนสะดุ้งเป็นแทบๆ..

                 "ระ..เรื่องนั้น..ก็บอกแล้วไงว่าเอาไปจับ วูฟน่ะ! มันเป็นตัวอันตราย พวกแกไม่เข้าใจกันหรือไง"ขุนนางพูดขึ้นมา โดยมองไปที่ราชินีฮิสทอเรียที่มองนิ่งๆมาทางพวกเขา

                    พวกนี้มันโง่หรือเปล่า..เธอน่ะถึงจะอยู่ทีมสำรวจไม่นาน แต่เรื่องของวูฟน่ะ พวกทหารได้ยินกันมานาน เขาไม่เคยคิดที่จะขอสิ่งใดตอบแทน อาหารอย่างดีส่งมาให้ทีมสำรวจเสมอ และอุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติที่ถูกบำรุงรักษาอย่างดี เมื่อเสียก็ได้ซ่อมแซมในทันที ทั้งหมดนั้นน่ะ มาจากวูฟ ...โดยถ้าจะมีสิ่งเดียวที่วูฟต้องการ...ก็คือ ขอให้พวกเธอออกไปและกลับมาอย่างปลอดภัย...

                    เมื่อก่อนเธออาจไม่รู้ว่าวูฟไปใคร..เธอก็ชื่นชมอีกฝ่ายแล้ว...แต่พอรู้ว่าวูฟ คือพี่โคลว์แล้ว..เธอยิ่งเลื่อมใสไปอีก..เพราะงั้น..คำพูดของขุนนางพวกนี้เลยเป็นเหมือนคำเสียงนกเสียงกามากกว่า

                   ในขณะเสียงพูดคุยกำลังตรึงเครียด เพราะพวกลัทธิกำแพงกับขุนนางที่ยังเหลืออยู่ต่างไม่เห็นพ้องกับทางทหารจนบรรยากาศในห้องเกิดความกดดันขึ้นมา จนเกือบจะถึงจุดแตกหัก...ประตูของห้องประชุมก็เปิดออกพร้อมกับกลิ่นของดอกกุหลาบสีน้ำเงินก็ลอยเข้ามาในห้อง

                 "ขออภัยขอรับ..มีคนจากเครือธุรกิจวูฟขอเข้าเฝ้าองค์ราชินีพะยะค่ะ"เสียงทหารดังขึ้นสร้างความแปลกใจให้กับทุกคนในทันที แต่เมื่อเห็นคนที่ก้าวเข้ามาแล้วพวกเขากลับต้องผิดหวัง เพราะคนที่เขามาหาใช้วูฟที่พวกเขาอยากจะเจอ แต่เป็นบรู๊ค เทรย์เวอร์ คนที่เป็นดั่งมือขวาของวูฟต่างหาก

                    เขาใส่ชุดทางการไม่หรูหรามากหนักแต่มีเสน่ห์ความเป็นผู้ชายและอำนาจออกมาได้ด้วยเสื้อสีน้ำเงินเข้มเกือบดำขลิบด้วยสีดำ และเข็มตราสัญลักษณ์ของวูฟประดับที่อกเสื้อแสดงถึงความเป็นตัวแทนของวูฟอย่างชัดเจน เช่นเดียวกับชายหญิงถือกล่องของขวัญและช่อดอกไม้อยู่ข้างหลังเขา

               "ถวายบังคมองค์ราชินี กระหม่อมบรู๊ค เทรย์เวอร์ เป็นตัวแทนจากท่านวูฟแห่งเครือการค้าวูฟ และชาวเมืองใต้ดิน มาแสดงความยินดีในการครองราชย์ของพระองค์พะย่ะค่ะ "บรู๊คกล่าวอย่างนอบน้อมและจริงใจพร้อมกับโค้งคำนับให้แก่ฮิสทอเรีย

               "เหอะ..ขนาดพระราชินีขึ้นครองราชย์ ยังไม่มาด้วยตัวเอง..ช่างกล้านักนะเจ้าวูฟ"เสียงไม่พอใจดังมาจากเหล่าขุนนางที่มีปัญหาเพราะเจอวูฟดันหลังเอาไว้พูดขึ้นมา หากแต่ว่าบรู๊คหาได้สนใจไม่

               "กราบทูลฝ่าบาท นายท่านวูฟได้ให้กระหม่อมมาเป็นตัวแทนเนื่องจากว่าจากเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชน์ได้มีกลุ่มคนไม่หวังดี คิดทำร้ายประชาชนในเมืองใต้ดิน และเครือการค้าวูฟ แถมยังใช้จังหวะความวุ่นวายนั้นยักยอกทรัพย์สินของรัฐบาล ทำให้ท่านวูฟต้องออกตามล่าตามล้างจนไม่ได้พักผ่อนให้เพียงพอ ด้วยเหตุนี้กระหม่อมจึงมาเป็นตัวแทนนายท่านมากราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ที่นายท่านของกระหม่อมไม่สามารถออกมาแสดงความยินดีกับพระองค์ได้.."บรู๊คพูดก่อนเขาจะหันไปมองขุนนางวาเลนที่เหมือนมีชะนักติดหลังจนขยับตัวไปมาเหมือนร้อนรน

               จนทำให้พวกทีมสำรวจโดยเฉพาะรีไวล์สังเกตุเห็น เช่นเดียวกับพวกทหารบางส่วนและราชินีฮิสทอเรียที่อดยิ้มออกมาไม่ได้..ก่อนจะมองต่อว่าพวกขุนนางจะทำยังไงต่อ

               "แกพูดบ้าอะไรแบบนี้ คิดจะใส่ร้ายกันหรือไง!"ขุนนางคนหนึ่งในพวกวาเลนพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ทำให้เหมือนเข้าทางบรู๊คเขาเดินเข้าหันไปพยักหน้าให้กับคนที่ตามมาด้วย ผู้ติดตามทั้งสองจะเดินวางแฟ้มเอกสารที่ใส่เอกสารยักยอกเงินของเหล่าขุนนางและลัทธิกำแพงให้กับผู้บัญชาการทั้งสามเหล่าและผู้บัญชาการทหารสูงสุดรวมถึงราชินีฮิสทอเรียด้วย

               "นี้คือ."

               "หลักฐานเอกสารทั้งหมดที่เรารวบรวมมาครับ..และทำการคัดหลอกด้วยเครื่องมือพิเศษ ทุกอย่างเหมือนต้นฉบับที่อยู่ในแฟ้มงานของผู้บัญชาการทหารสูงสุดทุกประการครับ"บรู๊คบอกก่อนจะมองอีกฝ่าย ทำให้พวกทหารต่างมองก่อนจะมองหน้ากันเพราะว่าเอกสารนี้ชัดเจนอย่างมาก ทั้งคนที่รับเรื่องและคนที่ลงชื่อเอาไว้ตอนท้าย

               "ไม่จริง!!!"

               "องค์ราชินี..ทรงมีความเห็นว่าเช่นไรดีพะย่ะค่ะ"ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแซ็คลีย์หันไปถามราชินีฮิสทอเรียอย่างอยากรู้ว่านางจะทำยังไง..เขาอยากรู้การคิดและการตัดสินใจของราชินีองค์ใหม่สักหน่อย

               ".........เอาตัวไปขังคุก และทำการไต่สวนอย่างละเอียด...ริบข้าวของทั้งหมดเข้ารัฐซะให้หมด..อย่าให้เหลือแม้แต่อย่างเดียว ส่วนพวกคนในครอบครัวทั้งหมดส่งไปใช้แรงงานที่เขตกันดาน"ราชินีฮิสทอเรียบอกเสียงเรียบ...อย่างพยายามข่มให้ทุกคนเกรงใจเธอมากที่สุด โดยที่แอบกำมือแน่นแสดงความเข็มแข็งออกมา

               "เป็นการตัดสินที่ดีพะย่ะค่ะ...ลากตัวออกไป!"สิ้นคำสั่งจากผู้บัญชาการแซ็คลีย์ สารวัตรทหารก็ลากตัวพวกขุนนางและลัทธิกำแพงออกไปลงโทษทั้งหมด ก่อนบรรยากาศทั้งหมดจะกลับมาเหมือนตอนก่อนทะเลาะกันเรื่องวูฟอีกครั้ง..

                 "ผมว่าคุณไม่ได้มาเพียงเท่านี้...ใช่ไหมคุณบรู๊ค"เอลวินถามขึ้นมาเพราะรู้จักอีกฝ่ายมาหลายปี...และคิดว่าโคลว์คงไม่ได้ส่งมาทำเรื่องแค่นี้แน่ๆ..

               "หึ..ใช่ครับคุณสมิธ..ผมได้รับงานจากนายท่านให้มากราบทูลพระราชินีอีกเรื่องพะย่ะค่ะ.."บรู๊คบอกก่อนจะมององค์ราชินีด้วยสายตาที่อ่อนโยนยามเมื่อพูดถึงนายท่านของเขาแล้ว..มันเป็นแบบนั้นเสมอจนพวกทีมสำรวจรับรู้ได้ถึงความเคารพที่อีกฝ่ายมีต่อโคลว์

               "เรื่องอะไร..รีบพูดมาสิ...อยากได้รางวัลอะไรตอบแทนล่ะ..ชิ"นีล ชายผู้เป็นเพื่อนของเอลวินมานาน และเป็นผู้บัญชาการสารวัตรทหารอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา จะว่าไปวูฟกับสารวัตรทหารเหมือนไม้เบื่อไม้เมากัน..แต่ก็ตัดกันไม่ขาด พวกเขาไล่ล่าวูฟ วูฟก็ไล่ล่าพวกเขากลับ...เป็นแบบนั้นตั้งแต่เมื่อ 5 ปีก่อนแล้ว..ถึงจะเป็นเพราะคำสั่งของพวกขุนนางก็เถอะ แต่ทำให้เขารู้สึกอคตินิดๆกับพวกวูฟพอสมควร

                    โดยมีสายตาของพวกรีไวล์ที่มองอย่างไม่พอใจ..พวกสารวัตรทหารที่เสพสุขกับเงินจากพวกขุนนางมาตลอดจะไปเข้าใจอะไรวูฟกัน...แต่ก็อีก..วูฟเป็นคนรักของรีไวล์..เพราะงั้นไม่แปลกที่รีไวล์จะมองนีลตาขวางยิ่งกว่าเดิมจนนีลเสียวสันหลังวาบขึ้นมา

                    "หึ..ทรงเปิดกล่องของขวัญดูสิพะย่ะค่ะองค์ราชินี"บรู๊คบอกทำให้ทุกคนฉงน ก่อนทหารสารวัตรที่ถือกล่องของขวัญที่รับจากคนติดตามบรู๊คเดินเอากล่องมาให้องค์ราชินีฮิสทอเรียที่ทำหน้าแปลกใจ..เพราะพี่โคลว์ไม่ได้พูดอะไรไว้..ก่อนจะลงมือแกะออกมาจนพบว่าข้างในคือกริช..อาวุธที่เหมือนดาบแต่มีรูปร่างโค้งงอไปมาเหมือนงูเลื่อย..แต่เพราะประดับอย่างสวยงามด้วยลายของปีกนกก่อนจะมีการตีตราสัญลักษณ์วูฟไว้ที่มุมเล็กกลืนไปกับลายสลักที่ด้ามกริช

                    "นี้คือ?"

                    "กริชพะย่ะค่ะ...นายท่านวูฟบอกว่านับแต่นี้ไป..องค์ราชินีทรงอยู่เหนือสูงสุดของทุกคนในกำแพงแห่งนี้ภัยมากมายที่มีทั้งมองเห็นและไม่เห็นจะเข้ามาหา...และนายท่านเชื่อว่าหากเป็นภัยที่มองเห็น กองกำลังทั้ง 3 เหล่าทัพนั้นจะปกป้องพระองค์ได้เหมือนดั่งโล่ห์และดาบ หากแต่ว่า..ถ้าเป็นภัยที่มองไม่เห็นล่ะ...พระองค์จะทรงมีผู้ใดปกป้องกัน.."บรู๊คมองใบหน้าขององค์ราชินีที่เหมือนจะรอคำอธิบายต่อไป

                    "นายท่านวูฟบอกว่าทั้งพระองค์และทั้งสามเหล่าทัพอยู่ในแสงสว่างที่เจิศจรัศ ส่วนตัวเขานั้นอยู่ในความมืดมิดของโลกเบื้องล่าง..โลกที่มีแต่แผนการณ์ที่สกปรกมากเล่ห์หลายกล..ถึงตอนนี้ในโลกข้างล่างจะดีขึ้นมากแล้ว..แต่ก็ยังไม่ดีพอทั้งหมด..ยังคงมีคลื่นใต้น้ำที่รอวันที่พระองค์อ่อนแอลงมาอยู่เสมอ...เพราะฉะนั้นเขาจะขอถวายความภักดีในรูปแบบของตน..ให้ตนเป็นดั่งกริช..ที่ซ่อนอยู่ข้างหลังพระองค์และทำลายทุกอย่างที่ทำร้ายพระองค์จากเบื้องหลัง....และเหมือนดั่งกริชที่คดงอ...เขาจะไม่เลือกวิธีการที่จะปกป้อง.."บรู๊คพูดก่อนจะยิ้มเมื่อเห็นบรรยากาศภายในห้องประชุมเงียบกริบเพราะไม่คิดว่า ชายผู้เป็นดั่งเงามืดของกำแพงจะมีความคิดแบบนี้

                    "พวกท่านโดยเฉพาะสารวัตรทหารอาจทราบแล้วว่านายท่านวูฟ มีกองกำลังเป็นของตนเองอยู่ในกำแพงแห่งนี้...และคิดระแวงว่านายท่านจะใช้กองกำลังนั้นสร้างความกดดันบีบบังคับองค์ราชินีเพื่ออำนาจของตน...แต่นั้นมันผิด...นายท่านของพวกเราไม่เคยคิดถึงอำนาจ..เขาเพียงหวังแค่คนที่เขารักอยู่อย่างมีความสุขที่สุดเท่านั้น...เพราะงั้นพวกท่านไม่ต้องห่วง..หากพวกท่านไม่ล้ำเส้นทำร้ายคนของนายท่านแล้วล่ะก็..จะไม่มีอันตรายใดๆ..เหมือนดั่งที่เป็นมาตลอดหลายปี..."

                    "เราจะแน่ใจได้ยังไง...วูฟน่ะ..รวบรวมคนมากมายแถมยังสร้างเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติได้ด้วยตัวเอง..แถมยังสนับสนุนกองสำรวจมาตลอดอีก...หากว่าวันหนึ่งเขาคิดจะ"นีลพูดขึ้นแต่ถูกแทรกขึ้นมา

                    "พวกท่านก็จงพิสูจน์ตัวเองสิ.....ที่ผ่านมาเพราะพวกคุณไม่ใช่หรอที่ทำให้ชาวเมืองมากมายต้องทุกข์ทรมานแสนสาหัส..และในความทุกขทรมานนั้น..นายท่านวูฟที่มาช่วยประชาชนเอาไว้..เขาจึงเป็นดั่งราชาของพวกเรา...ผมไม่อาจโกหกได้ว่า..ความภักดีของพวกผมนั้นต่างจากพวกคุณทั้งหมด...ราชินีของคุณไม่ใช่ราชินีที่ผมจะถวายชีวิตให้...แต่เป็นนายท่านวูฟต่างหากที่พวกเราน้อมทั้งหัวใจถวายให้แม้ชีวิต..."สิ้นคำพูดทหารหลายคนต่างไม่พอใจ

                    "มันจะมากไปแล้วนะ....แบบนี้มันเหมือนกับสร้างอำนาจให้ตัวเองไม่ใช่หรือไง!"

                    "หึ..องค์ราชินี.."บรู๊คมองไปที่ฮิสทอเรีย ราวกับบอกว่าบ่าของเธอตอนนี้ได้หนักอึ่งขึ้นแล้ว..ใช่ว่าเธอไม่รู้..นับตั้งแต่รู้ว่าพี่โคลว์เป็นใคร เธอก็รู้แล้วว่าหากเธอเป็นราชินีต้องพิสูจน์ตัวเองมากมายแค่ไหน..ถึงประชาชนตอนนี้จะเลื่อมใสในตัวเธอ แต่หากว่าไม่ทำอะไรเพื่อประชาชนอย่างจริงจังเหมือนที่พี่โคลว์ช่วยชาวเมืองใต้ดินล่ะก็....เธอนั้นล่ะจะถูกเงาของพี่โคลว์กลืนกิน...

                    ราวกับแกล้งกันเลยนะค่ะ...พี่โคลว์...นี้คือการกระตุ้นความรับผิดชอบในแบบของพี่หรอค่ะ...

                    "ฉันจะเป็นราชินี...จะพิสูจน์ตัวเองให้พวกนาย..ไม่สิ...ให้ประชาชนทั้งกำแพงเห็น...ว่าฉันจะไม่เป็นเหมือนราชาองค์ก่อนๆ....และจะทำให้พวกนายยอมถวายชีวิตให้กับฉันให้ได้..ฝากไปบอกคุณวูฟด้วยว่า...ขอบคุณ..."ฮิสทอเรียยิ้มให้กับบรู๊ค

                    "หึ...ถ้าจะบอกขอบคุณมันจะเร็วไปครับ...เท่าที่ผมตรวจสอบมา..ได้ทราบว่าเงินงบประมาณมากมายของท้องพระคลังหายไปเพราะพวกงี่เง่าซะเยอะ..นายท่านเลยให้ผมมาบอกแจ้งอีกเรื่อง....นับว่านายท่านใจดีไม่น้อย..เพราะท่านบอกว่าจะขอยกผลกำไรจากกิจการทั้งหมดในเครือวูฟ จำนวน 20% ยกให้ท้องพระคลังหลวง เพื่อนำไปช่วยเหลือประชาชนพะย่ะค่ะ"สิ้นคำบรู๊คพูดเสียงของทุกคนก็ดังขึ้นอย่างตกใจ..เพราะผลกำไร 20% นับว่าเป็นเงินมหาศาลมาก..และทำไมถึงยอมยกให้ง่ายๆ

                    "หากเป็นเมื่อก่อน..นายท่านไม่ให้หรอกนะพะย่ะค่ะ..แต่เพราะเห็นว่าคนที่อยู่ที่นี้ ทั้ง 3 เหล่าทัพจะสามารถนำเงินเหล่านี้ไปทำประโยชน์ได้จริงๆ...ไม่เหมือนพวกก่อนๆ.."บรู๊คก่อนจะยิ้มให้กับทุกคน

                    หลังจากนั้นการประชุมก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งหลังจากเสียเวลากับเรื่องมามากมาย หลังจากได้รับเงินงบประมาณจากวูฟ พวกเขาทั้งหมดก็เริ่มวางแผนที่จะพัฒนาความเป็นอยู่ในกำแพง โดยเอลวิน สมิธก็แอบใช้ความเนียนนี้ ขอเสนอให้พา โคลว์  วอกเกอร์มาช่วยในการวางแผนด้วยโดยอ้างว่าอีกฝ่ายเป็นคนหัวดีและมีความสามารถในการวางแผน..น่าจะสามารถช่วยในเรื่องการประชุมต่างๆได้ดี..

                    แน่นอนว่าฮิสทอเรียแทบจะเห็นด้วยในทันที พี่โคลว์คือวูฟ เพราะงั้นใครเลยจะสอนเธอเรื่องการปกครองไปได้ดีกว่าคนที่เป็นดั่งราชาในเมืองใต้ดินไปได้เท่าอีกฝ่าย

                    หลังจากตกลงเรื่องนโยบายช่วยเหลือเด็กกำพร้าจากทุกเมืองไม่เว้นทั้งเมืองใต้ดินด้วย ก็ได้ถูกร่างขึ้นมา ก่อนพวกเขาจะแยกย้ายกันกลับไป บรู๊คก็สังเกตุเห็นสีหน้าของหัวหน้ารีไวล์ได้ว่าไม่พอใจในบางอย่าง จนไปลองถามได้ความว่าอีกฝ่ายเหมือนจะงอนที่โคลว์ทำอะไรไม่บอก

                    "หึ..ไม่หรอครับ..ท่านโคลว์พึ่งทราบเรื่องก่อนผมจะมาไม่นานนี้เองครับ..ถึงได้รีบส่งผมมาก่อน"บรู๊คบอกให้อีกฝ่ายไม่ต้องไปเอาเรื่องนายท่านของเขา

                    "เจ้านั้นไม่ได้กลับปราสาททันทีสินะ..ไปหานายก่อน"รีไวล์จิปากไม่พอใจ...ทั้งๆที่เขาอยากให้มันพักเต็มที่แท้ๆ...หลังจากที่เจอเรื่องที่ถ้ำมา..

                      ใช่..เรื่องที่เขาเจอคนที่เหมือนโคลว์หลับและโดนกรดอย่างแรงย่อยสลายไปนั้นน่ะ...เขาบอกอีกฝ่ายในวันรุ่งขึ้นอีกวัน..หลังจากพวกเขาได้นอนพักเต็มแรง ก่อนจะพาไปดูถ้ำนั้นอีกครั้ง...และนั้นทำให้เขาเห็นใบหน้าสับสนของโคลว์อีกครั้ง..จนวันต่อมาหมอนั้นนอนฝันร้ายจนเขาต้องกอดปลอบถึงจะหลับได้...คิดแล้วก็ไม่น่าไปบอกเลย..จริงๆ...

                    "นายท่านวูฟไม่อยากให้พวกคุณต้องมีเรื่องกับพวกขุนนางพวกนั้นครับ..และนายท่านก็รู้ดีว่าพวกนั้นถ้าไม่จัดการให้เด็ดขาดมันไม่เลิกลาแน่ๆ...ต้องขออภัยด้วยนะครับ"บรู๊คโค้งให้อีกฝ่าย

                    "ไม่เป็นไรหรอกคุณบรู๊ค แต่ไม่คิดเลยนะ..ว่าเขาจะใจดีขนาดให้ผลกำไรตั้งขนาดนี้ แบบนี้พวกเราคงมีงบประมาณไปสร้างอะไรหรือพัฒนาสิ่งต่างๆได้อีกหลายอย่างโดยไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว"เอลวินพูดขึ้นมา ก่อนจะเริ่มวางแผนที่จะไปยึดเมืองชิกันชิน่าขึ้นมาในหัว

                    "ครับ..นายท่านเองก็บอกเหมือนกันว่า..พักสักอาทิตย์ก็น่าจะเริ่มทำงานได้แล้วน่ะครับ..ที่เมืองใต้ดินเองมีหลายอย่างต้องปรับปรุงหลังจากโดนบุกหนักน่ะครับ"บรู๊คบอกก่อนเขาจะรู้สึกถึงรังสีบางอย่างมาจากรีไวล์ที่ยิ้มเย็นๆ

                    "หึ..คิดว่าแค่อาทิตย์มันจะได้ออกมางั้นหรอ..ฝันเถอะ...โฮ่ย..ฉันกลับก่อนละ..เจ้าโคลว์มันกลับปราสาทไปแล้วใช่ไหม"รีไวล์บอกพวกฮันจิที่ส่ายหัวเป็นคำตอบ ก่อนจะหันมาถามบรู๊คที่เริ่มสงสารในชะตากรรมของนายท่าน

                    "นะ..น่าจะนะครับ.."

                    "เออ..แค่นั้นล่ะ.."รีไวล์พูดก่อนจะเดินออกไปไม่สนใจคนอื่นอีก...รีบขึ้นม้าและมุ่งตรงกลับปราสาทของเขาทันที โดยมีเอลวิน ฮันจิ บรู๊คและสุดท้าย..องค์ราชินีฮิสทอเรียที่พึ่งเดินเข้ามามองไล่หลังไป

                    "พวกคุณว่าพี่โคลว์จะไหวไหมค่ะ..ยะ..ยังไงเริ่มงานช้าหน่อยก็ได้นะค่ะ.."ฮิสทอเรียกล่าวอย่างใจดีเพราะความเป็นห่วงพี่โคลว์ล้วนๆ..ต้องโทรไปเตือนหรือเปล่านะ...

                    "อือ..กระหม่อมว่าอย่าเลยพะย่ะค่ะ..ยิ่งบอกว่าเลื่อนไปอีก...งานนี้งานไม่ต้องได้ทำแน่พะย่ะค่ะ"เอลวินบอกก่อนจะตัดสินใจแยกย้ายทันที...พวกเขาได้แต่ภาวนาขอให้โคลว์...รับมือกับพายุที่กำลังไปถึงได้ดีด้วยเถอะ

TBC

    
               กลิ้งๆมาอัพยามค่ำค่ะ วันนี้ไปตลาดต้นไม้ที่จัตุจัตรกับซื้อของอีกพอสมควรเพื่อเริ่มโครงการปลูกผักอควโปนิกซ์ ครั้งแรกโดยใช้บ่อปลาคราฟผู้เขียนมาทดลองค่ะ เลยมาต่อช้ามาก พรุ่งนี้ไม่แน่ใจว่าจะเอามาลงได้ตอนไหน ฮือๆ..ขออภัยท่านผู้อ่านทุกท่านด้วยนะค่ะ แต่ว่า....หึหึหึ...ใครรอNC บ้างเอ๋ย...ยกมือหน่อย/..มองๆ/ตอนหน้าไม่แน่ อาจจะมีมานะค่ะ ถ้าพลังของท่านรีไวล์ส่งมาเยอะมากๆ 55555+/วิ่งหนี/

               ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่เป็นกำลังใจมากๆนะค่ะ ขอบคุณที่มาสนุกด้วยกันค่ะ แล้วพบกันใหม่..ตอนหน้านะค่ะ แล้วเจอกันค่ะ!!^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #326 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 11:30
    มีไม่มีเราไม่รู้...
    ที่เรารู้คือ...//แอบกล้อง
    #326
    0
  2. #325 Hibari Akaru (@tsurara1896) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 07:28
    ยกมือๆๆๆๆๆ! เตรียมตั้งกล้องรอเลยค้าาาา \^[]^/
    #325
    0
  3. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 05:48
    อัพต่อเร็วๆน้าา
    #324
    0
  4. #323 fumaki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 04:31
    ยกมืออย่างด่วนๆ
    #323
    0
  5. #322 mikami (@worawichani) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 / 00:31
    ขอบคุณค่ะ NCแบบเบาๆก็ดีน้า
    #322
    0
  6. #321 Puroisama (@0898807400) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 23:00
    ขอบคุณมากๆน้า รอตอนต่อไปจ้า
    #321
    0
  7. #319 บุษกร อ่อนดี (@2noey6) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 21:54
    ขอบคุณค่าาาา รออยู่น้าาาา
    #319
    0
  8. #317 Peper17 (@Peper17) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 21:16
    รอ NC อยู่น้า~
    #317
    0
  9. #315 Empty Not Thing (@luckdee18801) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 21:07
    รออยู่นะค่า
    #315
    0
  10. #314 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 20:42
    รออยู่นะค้า~
    #314
    0
  11. #313 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 20:05
    รออยู่ค่าาาาา
    แต่อย่าเกินกำหนดเหมือนครั้งที่แล้วนะค่ะไม่อยากให้โดนแบนง่า
    รอตอนต่อไปอยู่ค่าาาาา
    #313
    0