[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 38 : หมาป่าที่รัก 37 : Game Start!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    23 พ.ย. 59

              

                 ถึงจะรู้สึกกดดันแต่ถ้าเป็นพี่โคลว์ล่ะก็..เขาจะทำยังไงกันนะ..

               อาร์มินได้แต่คิดในใจก่อนที่จะสั่งการให้ทุกคนแยกหากันตามบ้านต่างๆในเมืองและด้านนอก ก่อนบ้างอย่างจะแทรกเข้ามาในหัวของอาร์มิน นั้นทำให้เขาเรียกรวมพลอีกครั้ง..และครั้งนี้..คำสั่งของเขาคือ...การค้นหาช่องว่างในกำแพง!

               ถึงทุกคนจะไม่เข้าใจความคิดของอาร์มินและพยายามเถียงเพราะเหตุผลไร้สาระที่อาร์มินเผลอพูดออกมาว่า เขาเดาเอา..ทำให้ทุกคนยิ่งไม่เชื่อหนักไปอีก...แต่ว่าเมื่อผู้บัญชาการทหารทีมสำรวจได้สั่งให้อีกฝ่ายเป็นหัวหน้าแล้ว...

               "เข้มงวดเป็นเรื่องดีแต่บางเวลาก็ต้องพลิกแพลง อย่าลืมสิ กฎพื้นฐานของการเป็นทหารคือ..ทำทุกอย่างเพื่อภารกิจ ปฎิบัติตามคำสั่งของหัวหน้า เรามาเพื่อชนะ!"เอลวินพูดอีกครั้งพร้อมกับมองไปที่อาร์มิน...เขามอบอำนาจสั่งการให้อีกฝ่ายแล้ว..และเป็นหน้าที่ของอาร์มินที่ต้องทำให้ได้!..ต้องใช้อำนาจนั้นให้ได้..

               "อึก..แยกเป็นสองกลุ่มอีกครั้ง! แล้วตรวจสอบพื้นผิวของกำแพงด้วยครับ!! ค้นหาให้ละเอียดเริ่มจากข้างล่างขึ้นมาข้างบน!!"อาร์มินตะโกนบอก ทำให้ทุกคนมองชั่วขณะหนึ่ง..พวกเขาเป็นทหาร..เพราะงั้น..

               "รับทราบ!!"ถึงไม่เข้าใจว่าทำไม..แต่ก็ต้องทำ!!

               พวกเขาทั้งหมดเริ่มการค้นหาโดยการเคาะไปตามกำแพงจากข้างล่างขึ้นข้างบน โดยพวกที่อยู่ข้างบนไม่เข้าใจว่าทำไม หากแต่ว่าเมื่อมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาแบบผิดปรกติ..มันทำให้ทหารคนหนึ่งลองเคาะอีกครั้ง..เสียงที่ดังสะท้อนมาช่างกลวงโบ๋...ถึงไม่อยากจะเชื่อ..แต่ทหารคนนั้นก็..

               "ตรงนี้!! กำแพงตรงนี้มันกลวงข้างใน!!"ทหารคนนั้นตะโกนบอกพร้อมกับยิงพลุสีบอกทุกคน โดยเขาไม่คิดว่าช่องกำแพงนั้นจะเปิดออกมาพร้อมกับคมใบมีดยาวที่พุ่งทะลุเสียบร่างของเขาไป!!

               "ไรเนอร์!!!"เสียงตะโกนของอาร์มินดังขึ้นพร้อมกับร่างของไรเนอร์ที่ใส่เครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติได้ปรากฎออกมาจากกำแพงโดยทิ้งร่างของทหารทีมสำรวจนั้นลงไปที่พื้น..ชั่วขณะที่ไรเนอร์มองไปที่อาร์มิน..เขารู้ในทันทีว่าอาร์มิน..ถึงร่างกายจะอ่อนแอแต่มันสมองของมันเป็นอุปสรรคกับพวกเขาอย่างแรงเพราะงั้น!

                     ทว่า!ไม่ทันที่ไรเนอร์จะได้เข้าไปหาอาร์มิน คมใบมีดหนึ่งก็พุ่งมาเสียบคอของไรเนอร์จากข้างบนราวกับมัจจุราชที่ลงมาช่วงชิงชีวิตของเขาในพริบตา แต่นั้นยังไม่มากพอ! คมใบมีดที่สองพุ่งเสียบเข้าที่หน้าอกของอีกฝ่าย!หมายปลิดชีพมัน..แต่ว่า!

                    ชั่วขณะหนึ่งดวงตาของไรเนอร์ได้เปล่งแสงออกมาเหมือนกับโคลว์เวลาที่จะเปลี่ยนเป็นหมาป่า..หรือแม้แต่เอเลนตอนกำลังจะเป็นไททัน!...พลังบางอย่างออกแรงดีดเขาออกมาเหมือนมีเกราะป้องกัน...ทำให้รีไวล์ที่เป็นคนลงมือต้องผละออกมาก่อน..แต่ว่าก็ไม่วายถีบส่งร่างของไรเนอร์ลงไปเต็มแรงหวังว่าอีกฝ่ายจะโดนซากข้างล่างเสียบให้ตายไปซะ!..แต่ก็ไม่!

                    "หัวหน้า!"อาร์มินตะโกนเรียกอีกฝ่าย

                    "โธ่โว้ย!! เมื่อกี้นี้ก็เป็น 'พลังไททัน' อีกเหรอฟระ!!....อีกนิดเดียวแท้ๆ!"รีไวล์กำมือแน่น..อย่างเจ็บใจ "ฉันฆ่ามันไม่ได้!"

                    เสียงการเปลี่ยนร่างดังขึ้นมาพร้อมกับร่างที่เคยมีไรเนอร์อยู่บัดนี้กลายเป็นร่างไททันเกราะนอนอยู่บนพื้นแทน!!

                    "ตรวจสอบรอบๆ!! ค้นหาศัตรูที่เหลือให้เจอและ...."เอลวินที่เห็นเหตุการณ์เอาเตรียมสังการณ์อีกครั้ง แต่ว่าเสียงแปลงร่างเป็นไททันไม่ได้ดังมาแค่ทางข้างหน้าเขา...แต่มันข้างหลังเขาด้วย...ในกำแพงมาเรียเนี้ยนะ! พวกมันเล็ดรอดเข้าไปได้ยังไง!!

                    ร่างของไททันเป็นสิบตัวปรากฎขึ้นให้พวกเขาได้เห็น...ก่อนร่างที่แปลกที่สุด..ไททันลิง...ไททันที่โคนี่รายงานว่ามันดูเป็นไททันมีสติปัญญาเหมือนกับเอเลน!..หัวหน้าของพวกไรเนอร์!!

                    "Game Start..หึหึ.."ไททันลิงกล่าวกับตัวเองก่อนก้อนหินขนาดมหึมาจะถูกเขวี้ยงออกไป ทำลายประตูมาเรียชั้นในจนเป็นรู..เพื่อให้ไททันที่มันพามาบุกเข้าไปฆ่าพวกทีมสำรวจซะ!

                    "พวกมัน.."เอลวินมองก้อนหินนั้นทำลายประตูมาเรียชั้นใน..ประตูที่เมื่อกี้ม้าตัวสุดท้ายของทีมสำรวจพึ่งวิ่งผ่านเข้าไป...เพราะว่าก่อนที่เอเลนจะปิดประตูเขาให้ทีมสำรวจที่ทำหน้าที่ดูแลม้าเอาม้าเข้ามาในเมืองชิกันชิน่าและเปิดประตูมาเรียชั้นในเพื่อเอาม้ากลับไปเมืองทรอสโดยไม่ต้องเสียเวลากลับไปที่เมือนทางทิศตะวันตกของวอลล์มาเรียอีก...แต่ว่า..ชิ..พวกนั้นมันเอาจนได้สิน่า

                    "พลาดงั้นหรอ!"ทหารข้างๆเอลวินพูดขึ้นมา

                    "ไม่ใช่..เข้าเป้าเต็มๆเลยต่างหาก มันปิดทางเข้าออกของเรา..เพื่อไม่ให้ม้าวิ่งกลับมาทางนี้..แยกม้าออกจากเรา..จากน้นล้อมเราไว้ พวกมันตั้งใจกำจัดเราให้สิ้นซากโดยการปิดทางหนี.."หึ..เป็นไททันที่แย่จริงๆนะ..ไอ้ไททันลิงนี้!

                    "แบบนี้ก็เป็นต่อสู้อย่างที่หวังไว้ของทั้งสองฝั่งสินะ..มาทำให้มันจบลงที่นี่เถอะ..มนุษยชาติกับพวกไททันแสนต่ำช้านั้น! จะต้องมีฝั่งหนึ่งที่รอด...และอีกฝั่งที่ต้องตาย!!"

              
ทีมสำรวจเกือบทั้งหมดมารวมตัวกันที่กำแพงมาเรียชั้นใน พวกเขามีศัตรูล้อมหน้าล้อมหลัง ด้านหน้าเป็นไททันนับสิบที่มากับไททันลิง ข้างหลังตรงเมืองชิกันชินาก็มีไททันเกราะ..ที่เหมือนจะคิดขึ้นมาที่นี้..

               "เอลวิน..ดูเหมือนไททันเกราะอยากจะขึ้นมาทักทายนายข้างบนนี้นะ"รีไวล์มองไปที่ไททันเกราะที่เหมือนจะรวบรวมพลังไปที่นิ้วมือและนิ้วเท้าของตัวเองจนเหมือนจะกลายเป็นกรงเล็บ เอลวินรีบสั่งการให้ทุกคนหลีกเลี่ยงการปะทะกับไททันเกราะ ก่อนเขาจะหันไปมองไททันที่บรรทุกของอยู่บนหลัง ไททันที่เดินสี่ขา...นั้นมัน..หน่วยสอดแนมของศัตรูงั้นหรอ..เจ้าตัวนั้นคงเป็นตัวที่เห็นเราตอนเดินทาง..แล้วมาส่งข่าวให้พวกไรเนอร์สินะ

               "ไททันที่เดินสี่ขาตัวนั้นเป็นประเภทมีสติปัญญาเหมือนกัน..ไม่สิ..ดูเหมือนว่าไททันที่ถูกทำการทดลองและมีสติปัญญามีมากกว่าที่คิดไว้คงไม่แปลกเท่าไร...ดูเหมือนว่า..กองกำลังของศัตรูจะใหญ่กว่าที่คิดเอาไว้"เอลวินมองในขณะที่อาร์มินมองไปบนหลังของไททันสี่ขาอย่างสงสัยว่าในถังเหล่านั้นมันมีอะไรซ่อนอยู่กัน

                 ในขณะที่พวกเขากำลังดูกำลังของไททันศัตรู ไททันลิงนั้นเหมือนจะไม่อยากเสียเวลา..เพราะเกมส์สำหรับมันได้เริ่มแล้ว! กำปั้นใหญ่ของมันถูกเหวี่ยงลงพื้นพร้อมกับเสียงตะโกนเป็นสัญญาณปล่อยตัวให้ไททันประเภท 2-3 เมตรเข้าไปจัดการพวกทีมสำรวจ

                    เป้าหมายของมันคือม้าของพวกเราเหมือนตอนปราสาทอูทการ์ดสินะ...และเป้าหมายหลักก็คือเอเลน..กับโคลว์..จริงสิโคลว์ไม่ได้อยู่ที่นี้พวกมันคงไม่รู้สินะ..ยังไงก็เถอะ..ถ้าม้าของเราโดนจัดการไป..มันคงไม่ดีแน่ๆ...

                    คัทสึเนะจิ้งจอกในระบบต่างหูของเอลวินรายงานจำนวนกำลังพลของศัตรูทั้งหมดก่อนจะบอกว่านอกจากไททันที่เห็นแล้ว เบลทรูทดูเหมือนจะอยู่กับไททันเดินสี่ขานั้น..ให้ระวังไว้ด้วย..

                    "ได้เวลาออกคำสั่งซักทีสินะ..?นึกว่าฉันต้องไปกินข้าวเช้ารอซะก่อน"รีไวล์ประชดมองไปทางอีกฝ่ายที่กำลังออกคำสั่งจนเกือบชะงักไปกึกหนึ่ง

                    "หน่วยเดิร์กและหน่วยมาร์ลีน รวมถึงหน่วยเคลาซ์ ปกป้องม้าเอาไว้อย่าให้ศัตรูแตะต้องได้เด็ดขาด!! ส่วนหน่วยรีไวล์และหน่วยฮันจิ ไปจัดการไททันเกราะซะ ใช้หอกสายฟ้าจัดการทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้ภารกิจสำเร็จ..ถึงเวลาแล้ว! การต่อสู้ครั้งนี้แหละ การดำรงอยู่ของมนุษยชาติกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย จงรวมใจกันอีกครั้งเพื่อมนุษยชาติ...ถวายหัวใจซะ!!.."เอลวินประกาศ ก่อนทหารทุกคนจะร้องรับทราบ แยกย้ายกันไปทำตามที่อีกฝ่ายสั่งในทันที!!

                    "รีไวล์ อาร์มินรอก่อน"เอลวินพูดขึ้นมารั่งทั้งคู่เอาไว้ ทำให้เจ้าของชื่อทั้งสองหันไปมอง "ถึงฉันจะออกคำสั่งให้หน่วยของรีไวล์ แต่นายต้องอยู่นี้ก่อนรีไวล์"

                    "นายจะให้ฉันปกป้องม้าแทนที่ปกป้องเอเรน?"รีไวล์หันไปมองอย่างไม่พอใจเท่าไรก่อนจะมองอย่างข้อเหตุผลจากเอลวิน

                    "ใช่..ยังไงพวกนั้นน่าจะจัดการไททันเกราะได้ไม่มีปัญหา แต่ว่า..ถ้ามีโอกาสฉันอยากให้นายจัดการไททันลิงนั้นมากกว่า นายเป็นคนเดียวที่ฉันเชื่อใจว่าจะสู้กับเจ้านั้นได้"เอลวินชี้ไปที่ไททันลิง ที่เหมือนมองจ้องมาที่เขาอย่างท้าทาย

                    "ชิ..เข้าใจแล้ว..ขอแก้มือที่ฆ่าเจ้าไททันเกราะไม่ได้..โดยเด็ดหัวลิงมาแทนมันก็ไม่เลว"รีไวล์พูดขึ้นก่อนจะกระโดดลงไปด้านล่างของกำแพงเพื่อทำตามแผ่น

                    "อาร์มิน ฉันมีแผนที่จะจัดการกับไททันเกราะ"เอลวินหันไปมองอาร์มินที่มองเขาอย่างไม่มีความมั่นใจในตัวเองเท่าไร

                    "อีกหนึ่งสมรภูมิที่กำหนดชะตาของมนุษยชาติ ฉันขอยกอำนาจสั่งการให้เธอกับฮันจิ"เอลวินมองไปที่อาร์มินอย่างฝากทุกอย่างเอาไว้ ทำให้อาร์มินกำมือแน่น..

                    "ครับ"

                    พวกเขาทั้งหมดแยกย้ายกันไป เอลวิน สมิธยืนรอไททันเกราะอยู่ข้างบนโดยไม่มีแววตาที่หวาดเกรงใดๆยิ่งเมื่อไททันเกราะมาถึงตัวเขา..มันปีนขึ้นมาจนถึง..และแน่นอนเป้าหมายของมันมาเพื่อทำลายม้าทั้งหมด..แต่ทว่า...เสียงการเปลี่ยนร่างก็ดังขึ้นมาในเขตชิกันชิน่า ทำให้ไรเนอร์ต้องหันกลับไปมอง!

                    เอเรน!! ทำไมนายถึงเปิดเผยตัว..ทั้งๆที่..หรือว่า!!!

                    "ชิ..นี่ไม่แม้แต่จะให้เวลาฉันคิดซักหน่อยหรอ..ให้ตายสิผู้บัญชาการ..พึ่งปีนขึ้นมาถึงเชียวนะ"ไรเนอร์พูดอย่างเจ็บใจ เขารู้ว่าผู้บัญชาการเอลวินเจ้าเล่ห์...แต่ไม่คิดว่าจะเอาเอเลนมาเป็นเหยื่อล่อเขาแบบนี้!

                    ถึงจะเจ็บใจแต่ไรเนอร์ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากที่ต้องตามลงไปจัดการกับเอเลนเท่านั้น!!

                    การต่อสู้ของไรเนอร์และเอเลนเกิดขึ้นบนพื้นที่ๆครั้งหนึ่งเคยเป็นจัตุรัสกว้างของเขตชิกันชิน่า...สถานที่ๆพวกเอเลนเคยมาเที่ยวเล่นกับพี่โคลว์..ที่นี้จะเป็นสถานที่ตายของนายไรเนอร์!!

                    เอเลนต่อสู้กับไรเนอร์อย่างดุเดือนในขณะเดียวกันก็พยายามหาช่องโหว่พอที่จะให้พวกฮันจิได้ใช้หอกสายฟ้า..เพราะกำลังเขาเพียงคนเดียวไม่สามารถทำลายเกราะได้ง่ายนัก...และมันก็สำเร็จ!

                    มิคาสะและฮันจิยิงสองหอกแรกไปที่ดวงตาของไรเนอร์ก่อนมันจะระเบิดทำลายดวงตาของไททันเกราะ พวกเขาไม่รอช้า คนอื่นๆในหน่วยรีไวล์รีบพุ่งไปข้างหลังโดยที่ไม่รอให้ไรเนอร์ได้ทันตั้งตัว พวกเขาใช้หอกสายฟ้าระเบิดที่ต้นคอของไรเนอร์อีกครั้ง มันทำให้เกราะบริเวณต้นคอหายไป..แต่ไม่ลึกพอที่จะถึงตัวไรเนอร์!

                    "อีกครั้ง! ใช้หอกสายฟ้าอีกครั้ง!!"ฮันจิตะโกนลั่น..คนที่มีหอกเหลืออยู่อย่างพวกโคนี่ชะงักไปชั่วขณะหนึ่งถึงจำทำใจมาแล้วก็เถอะ..แต่ว่า..

                    "พวกแก! เตรียใจมาแล้วไม่ใช่หรือไงฟะ!! ลงมือเถอะ!!"แจนตะโกนมาทำให้โคนี่และชาช่าที่มีหอกสายฟ้าอยู่ในมือพุ่งไปจัดการใช้หอกสายฟ้ากับไรเนอร์เป็นครั้งสุดท้าย...ด้วยมือของเพื่อนร่วมรุ่น 104 ที่เหลืออยู่...จะขอจัดการนายที่นี้ ไรเนอร์!!

                    สำเร็จ!! พวกเขาทำได้แล้ว..!! แต่ว่า...

                    ชั่วขณะที่พวกเขากำลังดีใจที่เห็นร่างไรเนอร์โผล่ออกมาจากไททันเกราะก็ต้องเปลี่ยนไปเมื่อไททันเกราะนั้นส่งเสียงร้องเป็นสัญญาณออกมา! ถังไม้ที่บรรจุบางอย่างเอาไว้ถูกไททันลิงเหวี่ยงเข้าไปในเขตชิกันชิน่า..!! เบลทรูทมาแล้ว!!

                    "หนีไปจากตรงนี้ก่อน!! ไททันมหึมากำลังพุ่งมาจากบนฟ้า!!"อาร์มินรีบตะโกนบอกทุกคนในทันที แต่พวกเขาคำนวนผิดไป..เบลทรูทไม่แปลกเป็นไททันแต่ออกมาจากถังและพุ่งไปหาไรเนอร์..อาร์มินจึงใช้โอกาสนี้เพื่อเจรจา แต่ก็ไม่ได้ผลอะไรทั้งนั้น..และก่อนที่พวกเขาจะได้ล้อมตัวเบลทรูทได้สำเร็จและให้หน่วยฮันจิไปจัดการกับไรเนอร์..มันก็สายเกิดไป..เบลทรูทตัดสินใจจะจบทุกอย่าง..เขาได้แปลงร่างและนั้นทำให้...

                    หน่วยฮันจิหายไปจากจอเรดาร์ของโคลว์...

                    ในขณะที่ทางฝั่งอาร์มินกำลังแย่และต้องเปลี่ยนให้แจนเป็นผู้สั่งการแทนชั่วคราว ทางด้านรีไวล์เองเขาก็กำลังเจอกับห่าฝนก้อนหิน!! ที่ไอ้ไททันลิงที่คิดว่าทำไมมันเอาแต่นั่งอยู่เมื่อกี้เขวี้ยงออกมา แต่พวกทีมสำรวจก็ไม่ได้เป็นอะไรกันมาก เพราะได้เกราะป้องกันของโคลว์มากันเอาไว้ได้ทันท่วงที ทำให้ไททันลิงที่อยู่ห่างออกไปจ้องมองอย่างไม่พอใจ..

               "ดูเหมือนว่า...เจ้าโคลว์..จะทำอะไรแสบๆเข้าแล้วสิ...หึหึ"ไททันลิงมองอย่างไม่พอใจเล็กน้อย..ใบหน้าของโคลว์ เซเวียร์ฉายเข้ามาในมโนความคิดของเขาในทันที..

               ใบหน้าของที่สุขุมเยือกเย็นพอๆกับพ่อของเขา....พ่อ..งั้นหรอ..ไม่สิ..มันแค่นักวิทยาศาสตร์ที่สร้างเขาขึ้นมาเท่านั้น...

               ภาพของโคลว์ เซเวียร์ฉายชัดมากยิ่งขึ้น เมื่อมีร่างของพ่อของเขา...คริช่า เยเกอร์ยืนอยู่ข้างหน้าอีกฝ่าย...เจ้าตัวแสบสองตัวนั้น!..ว่าแล้วเชียวว่าสุดท้ายมันต้องทรยศท่านแม่!!

               "น่าจะฆ่ามันทิ้งให้หมด..ไปตั้งแต่เมื่อ 100 ปีก่อน..ไอ้พวกทรยศ"ไททันลิงกำก้อนหินแน่นจนแตกเป็นหินละเอียด..."ชิ..ออกแรงมากเกินไปงั้นหรอ.."

                    "ช่างเถอะ..จากนี้..จะเป็นPerfect Game"ไททันลิงพูดก่อนจะจัดท่าทางเหมือนกำลังขว้างเบสบอล ราวกับรู้แผนการณ์ที่เขากำลังจะทำ เอลวินที่อยู่ข้างบนกำแพงรีบสั่งการผ่านต่างหูทันที!

                    "มีระเบิดพุ่งมาจากด้านหน้า!! ทุกคนหาที่กำบังซะ!!"

                     "ช้าไป!!"ไททันลิงพูดขึ้นมาก่อนจะอัดแรงทั้งหมดเข้าไป..ความเร็วของหินที่พุ่งเข้าไปทำให้เกราะของโคลว์สั่นไหวจนร่างของพวกทหารทีมสำรวจต้องถอยร่นไปที่กำแพง..ในขณะที่ไททันมหึมาก็กำลังทำให้เมืองชิกันชิน่ากลายเป็นทะเลเพลิง..และกำลังมุ่งหน้าไปทางพวกเอลวินเพื่อทำลายทีมสำรวจทั้งหมด..ทุกอย่างกำลังจะอยู่ในวิกฤตสุดๆ!

                    ขวัญของทหารกำลังจะหมดลงไปทีละนิด.....โดยเฉพาะทางเอลวิน ที่พวกเขาหลังชนฝาซะแล้ว..วิกฤตอย่างถึงที่สุด! บ้านที่พวกเขาใช้หลบห่ากระสุนหินกำลังจะถูกทำลายหมดแล้ว!! หรือว่าพวกเขาจะต้องมา..ตายที่นี้...

                   บ้า...บ้าที่สุด..

                    "รีไวล์..ฉันมีแผน..."เอลวินพูดขึ้นมาเมื่อเขาตัดสินใจได้แล้ว..พวกเขายังคงมีเกราะติดตัวอยู่..แต่มันอาจจะต้านกระสุนหินนั้นไม่ได้มาก....และมันก็เสี่ยงเอามากๆ..แต่ว่า..มีทางไหนนอกจากนี้อีกล่ะ..

                    "แผน..แกคิดจะทำอะไร"รีไวล์หันไปมองอีกฝ่ายอย่างสงสัย..ในขณะที่เขามองพวกทหารที่สติแตกไปแล้ว..พวกนั้นกลัวจน..ทำอะไรไม่ได้..หึ..ใครบางจะไม่กลัว..เมื่อความตายมาอยู่ตรงหน้าก็แปลกแล้ว..แม้แต่เขาเองก็ตาม..แต่ว่า..

               "แผนของฉัน..คือการเสียสละตัวเองกับทหารใหม่ทั้งหมด..."เอลวินพูดเสียงสงบนิ่งเขาจ้องมองไปที่รีไวล์

               "แกว่าไงนะ.."รีไวล์เบิกตากว้างกับคำพูดนิ่งสงบของอีกฝ่าย..มัน....ถึงขนาดนั้นแล้วอย่างนั้นหรอ..แกไม่มีแผนอื่นนอกจากนี้อีกแล้วหรอ..เอลวิน..

               "อย่างที่นายเห็นรีไวล์ พวกเขาที่เป็นหัวหน้าหน่วยมีเกราะที่โคลว์สร้างขึ้นมาแต่พวกทหารใหม่ไม่มี...เกราะนี้น่ะ..ฉันไม่รู้มันจะป้องกันได้มากขนาดไหน....แต่น่าจะกันได้นานพอที่จะทำให้นายไปจัดการไททันลิงนั้นได้.."

               "หือ แกจะใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ?"

               "ใช่..แต่ว่าคงต้องทำให้พวกทหารใหม่ทุกนายยินยอมที่จะตายล่ะนะ..และถ้าไม่ใช่ฉันเป็นคนนำไป..พวกทหารก็คงไม่มีใครกล้าทำหน้าที่นี้แน่..หรือก็คือ..ฉันอาจจะตายเป็นคนแรก..แต่ว่า..สิ่งที่ค้างคาใจฉันก็คือ..ไม่รู้ว่าอะไรอยู่ในห้องใต้ดินนั้น"เอลวินพูดออกมาเมื่อคิดถึงความเป็นไปได้ที่ทุกคำตอบจะอยู่ในห้องใต้ดินบ้านเอเลน...คำตอบที่เขาคอยเฝ้าหามาตลอด...คำตอบ..ที่เป็นดั่งเป้าหมายชีวิตของเขา

                "เอลวิน.."รีไวล์จ้องมองไปที่เอลวิน เจ้าคนโลภมาก...แกนี้มันสุดๆจริงๆ..จะเอาตัวเองไปตายคนเดียวก็ไม่ได้..ยังจะลากคนอื่นไปตายด้วยอีก..หึ..แต่เพราะแผนของนายมันมักจะได้ผลที่เกินคาดเสมอ...แผนที่เสี่ยง..แต่ก็..สำเร็จด้วยดี..

               "งั้นนายก็จง..สละชีวิตเพื่อมนุษยชาติซะ...ความฝันของนาย..ฉันจะเป็นคนดูมันเอง..เอลวิน...ไม่สิ..ฉันคิดว่าเกราะของโคลว์ก็อาจจะไม่กระจอก..เผลอๆนายกับพวกทหารใหม่ก็อาจจะไม่ตายก็ได้.."รีไวล์พูดก่อนจะยกยิ้มมุมปากเหมือนเป็นคำลาที่ไม่ได้ลา..ให้ความหวังแต่ก็ไม่ได้ให้...

               "หึ...ก็อาจจะจริง...ที่เหลือ..ฝากนายด้วยล่ะ..รีไวล์"เอลวินพูดก่อนจะลุกขึ้นพวกเขาต้องเตรียมที่จะไปบอกทหารใหม่ทุกคน...บอก..ถึงแผนการณ์ที่เสี่ยงนี้ทั้งหมด...

               "อา..ฉันจะจัดการให้เอง"

               เขาทั้งคู่เดินไปคุยกับเหล่าทหารใหม่ถึงแผนการณ์ทั้งหมด หึ..มันน่าโหดร้ายยิ่งเมื่อได้ฟัง...มีแค่สองทางให้พวกนั้นเลือก..คือรอความตายที่นี้..ตายไปอย่างคนที่ไม่ได้พยายามทำอะไรเลย..หรือ..จะวิ่งไปหาความตาย..ใช้ความตายของตัวเองเพื่อสร้างประโยชน์ให้กับมนุษยชาติ..

               ไม่ว่าทางไหนก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่รอ...ต่อให้ร้องไห้ฟูมฟายไป..แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร...เหมือนขาของพวกเขาทั้งหมดอยู่บนเส้นด้าย..จะเสี่ยง..หรือไม่..แต่สุดท้ายของที่สุด..หลังจากที่เอลวินพูดจบ..การตัดสินใจของพวกทหารกลับทำให้พวกเขาแปลกใจ..

               เมื่อเจ้าพวกนั้นเลือกขอที่จะตายไป..อย่างคนที่ได้ทำอะไรเพื่อมนุษยชาติ..ดีกว่าต้องมาตายเปล่า....ขอเสี่ยงดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย!

               เอลวินตอบรับคำตัดสินใจของเหล่าทหารนั้นและก่อนที่พวกนั้นจะขึ้นไปบนหลังม้าเพื่อไปสร้างโอกาสเพียงหนึ่งที่จะทำให้ ความหวังของมนุษยชาติอย่างเขาใช้โอกาสนี้กำจัดตัวหัวโจกที่แสบที่สุด...

                เสียงฝากความหวังมากมายถูกส่งต่อมาให้กับรีไวล์...ชายที่รับฟังและทำหน้านิ่งตอบรับความหวังเหล่านั้น..เขามองไปหยังคนพวกนั้น..พวกมันรู้ตัวบ้างไหมว่าพวกมันกำลังจะไปตาย..กำลัง..เอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงกับแผนการณ์..กับเกราะที่ไม่รู้จะปกป้องพวกเขาได้มากแค่ไหน...แต่ถึงอย่างนั้น....มนุษย์ก็อยากที่จะเสี่ยง.....

               "ย๊าก!!บุกเข้าไป!!!"เสียงของเอลวินดังขึ้นสร้างความฮึกเหิมก่อนพวกเขาทั้งหมดจะควบม้าออกไปเมื่อกระสุนหินนั้นเว้นช่วงหายไป...ภาพแผ่นหลังของเหล่าทหารทีมสำรวจวิ่งออกไป ถึงเขาจะแค่ยืนมองเพียงไม่กี่นาที...แต่ก็จะขอจดจำเอาไว้...และ..ภาวนาอยู่เงียบๆในใจ..ให้มันสำเร็จ...

               เบื้องหลังฝุ่นควันที่ตลบอบอวน...เมื่อมันได้จางหายไป..ร่างของบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดของมนุษยชาติก็ได้หายไปด้วยพร้อมกับสายลม...

               เสียงตะโกนและภาพพวกทีมสำรวจควบม้าวิ่งมาทางพวกเขา..ทำให้ไททันลิงมองด้วยสายตาเหยียดหยามอย่างที่สุด...สุดท้ายแล้ว..พวกมนุษย์พวกนี้ก็ไม่เคยได้รับรู้อะไรเลย...การที่พวกมันเกิดและเติมโตมาตลอด 100 ปี..ไม่ได้ช่วยอะไรให้มันดีขึ้นเลย...พวกมันยังคงงี่เง่า..และทำผิดซ้ำๆ...ยังทำสิ่งโง่ๆ..

               "มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่พิศวง ซีค....และนั้นล่ะ..จึงเป็นเหตุผลที่เราจะทำลายไม่ได้...ต่อให้พวกเขาทำผิดกี่ครั้งก็ตาม"
เสียงที่ไม่แตกหนุ่มดี..เสียงของคนที่เขาเกลียดชังยิ่งกว่าใคร...เสียงของเจ้าผู้ชายหน้าตายที่มองเขาผ่านแว่นตาไร้กรอบนั้น...

               "โคลว์  เซเวียร์....มนุษย์น่ะ..มันก็แค่สัตว์...พวกเราต่างหากที่ควรจะครองโลกใบนี้..."ไททันลิงกัดฟันกรอกเมื่อคิดถึงร่างโคลนที่ท่านแม่ของเขายังชื่นชมมันไม่ขาดปากและยังเฝ้าคิดถึงอยู่เสมอ...ทั้งๆที่มันตายไปแล้ว...ตายด้วยมือของเขา!

               ปึก!

               "อา..เผลอทำแตกละเอียดอีกแล้ว...ชิ..ไม่ๆ..เราควรจะสนุกกับมันสิ...หึ..ถึงจะไม่สนุกแบบที่คิดก็เถอะ..แต่ว่า...เซเวียร์...ฉันจะฆ่าพวกมันทิ้ง..และชิงเอาพลังไททันของท่านแม่กลับคืนมาทั้งหมด..จากนั้น..ฉันจะฆ่ามนุษย์ที่แกให้อภัยมันทั้งหมดซะ.."ซีคบอกก่อนจะยิ้มมุมปาก เขาไม่สนว่าพวกมันจะมีของเล่นอะไรที่ป้องกันได้อีกไหม..หึ..แต่ว่าของแบบนั้นน่ะ..แค่เจอกระสุนหินนี้บ่อยๆก็พังแล้ว...

               "ลาขาด...ไอ้พวกมนุษย์"ซีคกล่าวก่อนจะปากระสุนหินในมือไปด้วยความเร็วและแรงสุดเท่าที่เขาทำได้!...

               จงสังหารพวกมันซะ จงฆ่าพวกมันให้หมด! ฆ่าพวกมนุษย์ที่เจ้านั้นรักนักรักหนาให้หมดไปซะ!!

               ในขณะที่กระสุนหินกำลังพุ่งไปหาพวกเอลวิน..ชั่วขณะหนึ่งที่รีไวล์ได้มองไปหาพวกนั้น..ใบหน้าที่หวาดกลัวถึงขีดสุดนั้น..ต่อให้เกราะนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน..แต่ว่า..ต้องมีอีกกี่ชีวิตกันที่ต้องเสียไปในสงครามครั้งนี้...ทั้งๆที่...อยากจะช่วยมากกว่านี้..อยากจะช่วย...

               "..อึก..โคลว์"ถ้าเป็นนาย..นายจะช่วยพวกเขาได้ไหม..ฉันอยากที่จะ..ให้นายมา.มาอยู่ที่นี้ด้วย...บ้าชะมัด..ทั้งๆที่..ฉันพูดเองแท้ๆว่าไม่อยากให้แกมา..แต่พอเอาเข้าจริง..ฉันกลับอ่อนแอและโลภมาก..โคลว์..ตอนนี้..ฉันต้องการนาย..ต้องการให้นายอยู่ข้างๆด้วยจริงๆ

               คำภาวนาในใจของรีไวล์...ราวกับส่งไปถึงใครอีกคนที่ควรจะอยู่ที่บ้านกลางทะเล...โดยตัวเขาเองไม่ทันได้รู้ตัว..และ..ลืมไปว่าตัวเขาตอนนี้กำลังจะต้องจัดการไททันตรงหน้า..และกว่าจะรู้สึกตัว..ก็..สาย

               "บ้าชิบ!"รีไวล์สบออกมาเมื่อไททันที่เป็นเป้าหมายตัวแรกของเขาหันมาเห็นตัวเขาแล้วและมันกำลังจะเคลื่อนไหวมาจับตัวเขาเอาไว้...แย่ล่ะ! ดันประมาทจนได้!!!!

               ฉัวะ!! ตึง!

               "รีไวล์!!"เสียงของใครที่เขาคิดถึงและเจ้าของเสียงควรจะอยู่ที่บ้านกลางทะเลกลับดังขึ้นมา ภาพของคมใบมีดตวัดเฉือนก้อนเนื้อที่ต้นคอของไททันเป้าหมายเขาอย่างรวดเร็วและรุนแรง...ความสามารถใช้เครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติได้ไม่ต่างจากเขา...มีเพียงคนเดียวเท่านั้น
             

          "โคลว์!!!"
            
          ร่างในชุดเสื้อคลุมสีดำสนิทตราสัญลักษณ์หมาป่าคาบกุหลาบสีน้ำเงินเด่นชัดอยู่กลางหลัง...ค่อยๆหันกลับมามองรีไวล์ช้าๆดวงตาสีน้ำเงินขอบเหลืองทองสบเขากับดวงตาคมพร้อมกับมอบรอยยิ้มให้กับเขา..

          "ผมมาแล้วครับ..รีไวล์"

TBC
         กลิ้งๆมาต่อก่อนที่จะขอเวลาหายตัวไป 3 วันค่ะ เนื่องจากจะขอเวลาเคลียร์งานให้เสร็จ บวกกับเขียนตอนพิเศษคู่สุดท้ายของเรื่องรักนี้...สั่งมาข้ามมิติให้จบน่ะค่ะ เลยจะขอเวลาสัก 3  วันและจะรีบกลับมาต่อเรื่องนี้ให้นะค่ะ อีกทั้ง...เรื่องนี้ใกล้ถึงบทเฉลยแล้ว..บอกเลยว่า..เครียดมากค่ะ

          กลัวเขียนตอนนั้นออกมาให้คนอ่านแล้วจะอ่านไม่สนุกกัน..หรือทำให้งง เลยขอเวลารวบรวมข้อมูลทั้งหมดให้ออกมาดีที่สุดน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ฮือๆ..อยากทำให้ที่สุดของฝีมือจริงๆค่ะ อ๊ากเครียด!!

            ขอบคุณท่านผู้อ่านนะค่ะ ที่คิดถึงและเป็นกำลังใจให้เสมอเลย..ดีใจมากๆค่ะ...ขอบคุณที่มาสนุกด้วยกันจนถึงตอนนี้นะคะ ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ แล้วอีก 3 วันเจอกันใหม่ตอนหน้านะค่ะ ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #386 Ing4869 (@Ing4869) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:41
    ไม่อยากให้มีใครตายเหมือนในเนื้อเรื่องต้นฉบับเลยอ่า รู้สึกสะเทือนใจ
    #386
    0
  2. #354 mikami (@worawichani) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 19:36
    ขอบคุณค่ะจะรอน้า
    #354
    0
  3. #353 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 17:34
    สุดท้ายตัวเอกก็ต้องมาอยู่ดี
    #353
    0
  4. #350 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 21:37
    รอตอนต่อไปอยู่ค่าาาา
    #350
    0
  5. #349 Peper17 (@Peper17) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 20:50
    สนุกมากๆเลยค่ะ. รีบอัพนะคะ
    #349
    0