[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 39 : หมาป่าที่รัก 38 : ก่อนความจริงจะเปิดเผย...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    27 พ.ย. 59


               ในขณะที่รีไวล์กำลังตะลึงที่เห็นร่างบางที่ไม่ควรจะมาอยู่ในสนามรบได้ปรากฎตัวออกมาต่อหน้าเขาจริงๆ..เขาแค่คิดถึงเท่านั้น..คิดถึงน่ะ..แต่ว่า...กลับมาเป็นตัวเป็นตนแบบนี้เลยงั้นหรอ..

               เสียงบาดอากาศก็ดังขึ้นทำให้เขาและร่างบางต้องหันไปมอง เสียงที่เกิดจากกระสุนหินที่กำลังพุ่งไปใส่กองทหารของพวกเอลวิน..แต่ไม่ทันที่พวกกระสุนพวกนั้นจะถึงตัวทีมสำรวจก็ปรากฎโล่ห์ไฟสีน้ำเงินขึ้นมาใต้หมอกควันสีที่พวกทีมสำรวจได้ยิงออกไปก่อนหน้า..

               โล่ห์ไฟสีน้ำเงินฟ้า ที่เพียงแค่มองเห็นคนฉลาดอย่างเอลวิน สมิธ ก็รู้ในทันทีว่ามันเป็นของใคร..มีเพียงคนเดียวเท่านั้น...ภาพใบหน้าของโคลว์ปรากฎขึ้นมาในหัวของเขาทันที...หึ..หมาป่าน้อยนั้นมาร่วมสนามรบกับเขาจริงๆเสียด้วย...ไม่เสียแรงที่ทำให้รีไวล์ต้องกดดัน...จนคิดถึงอีกฝ่ายขึ้นมา...

               นับว่าเขาวางแผนได้ดีจริงๆ...ฮ่าๆๆๆๆ


               "ผมกันไว้ให้แล้วนะครับ..แต่ช่วยพลางมันไว้หน่อยก่อนพวกเขาจะประชิดตัวศัตรูนะครับ"เสียงที่ไม่แตกหนุ่มของโคลว์ดังขึ้นมาที่ต่างหูของเอลวิน ทำให้ทุกอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น...

               "จะจัดการให้....ไม่คิดว่านายจะมาที่สนามรบจริงๆ"เอลวินพูดก่อนจะยิ้มออกมา

               "หึ...จิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างคุณ อย่าคิดว่าผมจะเดาทางไม่ออกสิครับ....เดี๋ยวผมกับรีไวล์จะเข้าไปหาไททันลิงนั้นให้ครับ..ฝากล่อต่อด้วยนะครับ"โคลว์พูดก่อนจะตัดการติดต่อไป....ทำให้เอลวินหันไปสั่งทุกคนในทันทีให้ยิงพลุสีสัญญาณต่อไป..บุกวิ่งไปให้มากที่สุด โดยพอทุกคนเห็นเกราะไฟก็ใจชื่นขึ้นเป็นไหนๆ ใจที่หดหายไปเมื่อครู่กลับมาฮึดสู้อีกครั้ง

               ไททันลิงมองพวกทหารเหล่านั้นอย่างสมเพช....ไอ้พวกนั้นยังไม่ยอมตายอีกงั้นหรอ..ช่างเป็นพวกตายยากซะจริง..

               "หือ.."หางตาของไททันลิงเหลือบไปเห็นควันบางอย่างที่ลอยอยู่จางๆ..ทำให้มันหันไปมองอย่างสงสัย..ก่อนจะมันจะต้องอึ่ง..เมื่อไททันที่มันพามา...ล้มตายทั้งหมด!

               ฟิ้ว..ฉึก!

               "หือ.."ไททันลิงมองไปที่ตะขอเหล็กที่ทิ่มมาบนไหล่ของเขา..ดวงตาเล็กๆของไททันลิงมองไปที่ต้นต่อขอตะขอเหล็กก่อนจะพบร่างที่กำลังหมุนด้วยความเร็ว..ชายที่เหมือนกับคนๆนั้น..

               เจ้าคนตายยากเมื่อ 100 ปีก่อน!...ริวซากิ!!....

               เลือดในกายของเขาเย็นเฉียบเมื่อคิดถึงนายตำรวจที่ตายยากตายเย็น และจัดการไม่ได้สักที..เมื่อ 100 ปีก่อน...ภาพความเจ็บใจในตอนนั้น ทำให้มือไททันลิงยกขึ้นมาหมายจะบีบร่างนั้นให้แหลกคามือ

               แต่ว่าร่างนั้นกลับรวดเร็วกว่า!..มันหมุนตัวหลบมือของเขาไปพร้อมๆกับใช้คมใบมีดนั้นสร้างบาดแผลลึกให้กับแขนของเขาไปด้วย..เป็นมัน..เป็นมันจริงๆ! ไอ้คนที่เจ้าเล่ห์ทำแบบนี้ได้!

               "ริวซากิ!!!"ไททันลิงหันไปมองอีกฝ่ายหมายจะหันไปตบมันแหลกกับพื้นไปเลย..แต่ว่าเสียงของเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติกลับดังขึ้นมาอีกครั้งทำให้ไททันลิงรีบเอามือที่ไม่บาดเจ็บมาปิดหลังคอของตัวเอง..นั้นทำให้เขาไม่รู้ว่าเป้าหมายของคนมาใหม่นั้นคือดวงตาลิงของเขา!!

               ชั่วพริบตาก่อนที่ดวงตาทั้งสองข้างจะถูกทำลาย..เขาก็ได้เห็น...ดวงตาสีน้ำเงินขอบเหลืองทอง..ดวงตาแบบนั้นมัน..

               โคลว์!..โคลว์ เซเวียร์!!!

               "อ๊ะ!!
"ไททันลิงร้องออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัวเมื่อร่างของเขาล้มลง..เจ้าริวซากิทำลายขาเขางั้นหรอ!..บ้าชิบ..ไอ้สวะตายยาก!!

               "ดูเหมือนว่าแก..จะสนุกมากเลยสินะ!"รีไวล์พูดขึ้นมาพร้อมกับพุ่งไปข้างบนเหนือต้นคออีกฝ่าย

               แย่ล่ะ..ต้องปรับสภาพต้นคอให้แข็ง!....

               ความรู้สึกเหมือนจนตรอกแบบนี้มันทำให้เขาคิดถึงความทรงจำบ้างอย่างที่ไม่ใช่เหตุการณ์แบบเดียวกับ แต่เสียงของใครบางคนที่เขาเกลียดนักเกลียดหนากลับมาดังขึ้นข้างหูเหมือนกับในอดีตไม่มีผิด..

               "นายแพ้แล้วล่ะ..ซีค"เสียงที่คุ้นหูของไททันลิงดังขึ้นพร้อมกับภาพใบหน้าของโคลว์ เซเวียร์ค่อยๆปรากฎเด่นชัดขึ้นมาในหัวของเขา..ภาพที่อีกฝ่ายที่ถูกเขาฆ่าด้วยอาวุธสังหาร บาดแผลที่มีเลือดไหลออกมาไม่หยุดนั้น...อีกฝ่ายควรจะมีใบหน้าที่สิ้นหวังเหมือนคนอื่นๆแท้ๆ...แต่ว่า...

               สำหรับโคลว์...เซเวียร์ กลับยิ้มใหักับเขาและมองเขาด้วยสายตาที่ไม่ยี่ระ...สายตาที่บอกว่าเขานั้นล่ะที่แพ้..และอีกฝ่ายคือผู้ชนะอย่างที่สุด...ไม่..เขาไม่มีทางแพ้...ไม่มีวัน..ไม่!!!

                  ฉัวะๆๆๆๆ

               แขนและมือของไททันลิงถูกทำลายด้วยความเร็วสูงของพายุสองลูกที่ไม่ยอมให้อีกฝ่ายได้ใช้ความสามารถในการแข็งตัวหรือในการฟื้นฟูได้ทัน..ก่อนร่างของชายในไททันลิงจะถูกทำให้ปรากฎออกมา

               "อ๊าก!!!!!"ร่างของชายผมสีซีด แขนขาทั้งหมดถูกตัดเพราะคมใบมีดของรีไวล์ที่ตวัดตัดอีกฝ่ายออกมาดังขึ้น ซีคหันไปมองรีไวล์ด้วยสายตาเจ็บใจและก่อนที่จะได้หุบปากอะไร ใบมีดในมือมันก็ถูกแทงเข้าในปากของเขา..พร้อมกับร่างของโคลว์ที่กระโดดลงมายืนอยู่ข้างๆรีไวล์

               "ร่างกายของแกต้องรับ..ภาระหนักมากหลังจากแปลงเป็นไททัน..เพราะฉะนั้นแกไม่สามารถแปลงเป็นไททันอีกครั้งได้..ในขณะที่กำลังรักษาตัวเองอยู่ ถูกไหมล่ะ"รีไวล์พูดออกมาเขาพยายามข่มความเหนื่อยล้าทั้งหมดเอาไว้มองอีกฝ่ายอย่างเจ็บแค้น ในขณะที่โคลว์ที่ยืนอยู่ข้างหลังรีไวล์กลับยืนตัวสั่น..เมื่อเห็นใบหน้าของซีคเต็มๆ...

               ดวงตาของซีคตวัดไปมองโคลว์ที่ยืนตัวสั่นอยู่...อา..ถึงจะเหมือนแต่มันไม่ใช่..เจ้านี้ไม่ใช่โคลว์ เซเวียร์...งั้นมันก็คือ..ตัวจริง ต่างหาก!

               "เฮ้ย! คนถามก็ตอบสิวะ! ไม่มีมารยาทรึไง?"รีไวล์พูดขึ้นมาพร้อมกับกระแทกใบมีดให้ทะลุปากออกตาข้างหนึ่งของซีคไปเลย...มันกำลังยิ้ม..เมื่อกี้..มันมองไปที่โคลว์ด้วย..แปลว่าเจ้านี้...

               "ทะ..ทำไม..ทำไมนายถึง.."เสียงของโคลว์แทรกขึ้นมา..เสียงที่สั่นเครืออย่างหวาดกลัวแบบนั้น..ทำให้รีไวล์ต้องหันกลับไปมอง..ใบหน้าซีดเผือกของโคลว์..

               "ฮ่าๆๆๆๆๆ...อึก..มะ.ไม่อยากจะเชื่อ....แกอยู่..ทีนี่...ฮ่าๆๆ.."ซีคพูดก่อนจะมองไปที่โคลว์สายตาเขาเหมือนได้เจอกับสิ่งที่คาดไม่ถึงจริงๆ

               "แกหมายความว่ายังไง.."รีไวล์ตวัดตาหันไปมองซีดอย่างไม่พอใจ..บางอย่างร้องเตือนเขาให้รีบพาโคลว์ออกไปจากที่นี้ซะ!

               "หึหึ..แกเองก็เหมือน...เหมือนไอ้..เจ้าคนตายยาก..อึก.แกมัน..ปีศาจชัดๆ..ฮ่าๆ..แต่ว่า...จะดีหรอ..ที่มาสนใจฉัน...."ซีคมองรีไวล์ก่อนจะยิ้มมุมปากทั้งๆที่มีใบมีดอยู่ดวงตาที่เหลือมองจ้องเขาอย่างเจ้าเล่ห์ แต่นั้นไม่สำคัญเท่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดออกมา

               "แกว่าไงนะ"รีไวล์พูดก่อนจะฉุกคิดบางอย่างได้..ไททันสี่ขา!! โคลว์!!

               "โคลว์!!"รีไวล์ตะโกนลั่นก่อนจะหันไปเห็นไททันสี่ขาที่พุ่งเข้ามาอ้าปากกว้างหมายจะกัดโคลว์ รีไวล์ไม่รอช้าที่จะพุ่งเข้าไปกอดร่างบางออกมาจากวิถีปากของมัน ร่างของเขาทั้งคู่กลิ้งตกไปที่พื้นข้างร่างของไททันลิงที่เหลือ และนั้นเป็นเหมือนที่ไททันสี่ขาต้องการ มันหันไปคาบร่างของซีคขึ้นมาในทันทีก่อนจะพาหนีออกมา โดยไม่ให้รีไวล์กับโคลว์ได้ขึ้นมาตามมันทัน

               "ฮ่าๆๆๆ ไททันทุกตัว!! ไปฆ่ามัน!!"เสียงของซีคตะโกนสั่งดังขึ้นมา ให้ไททันที่เหลือนั้นไปจัดการรีไวล์กับโคลว์ซะ....ไม่สิ..มันทำได้แค่ถ่วงเวลาเท่านั้น..ถ้าเจ้านั้นคือริวซากิ.กับโคลว์จริงๆ..บ้าชิบ!..ไม่คิดว่าจะเจอมันสองคนอีก

               ภาพของนายตำรวจที่ไล่ล่าเขาเพื่อเอาตัวโคลว์ คัทสึยะกลับไป...อาเคเมะ ริวซากิ และนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะ ทั้งๆที่เป็นร่างโคลว์แท้ โคลว์ เซเวียร์ มันสองตัว..ไอ้เจ้าตัวแสบ!!

               เป็นอีกครั้งที่เขาพ่ายแพ้จนต้องถอยร่นให้กับพวกมันงั้นหรอ!!

               ซีคกำมือแน่นพยายามสะกดกลั้นความเจ็บปวดทั้งๆที่พลังไททันของเขากำลังจะรักษาหายแล้ว...แต่มันไม่อาจทำให้ความเจ็บแค้นในใจเขาหายไปได้..ทั้งๆที่พวกมันเป็นแค่คนธรรมดาและร่างโคลนนิ่งแท้ๆ..ไม่เหมือนเขา..ที่เกิดมาเพื่อเป็นพระเจ้า!!

               "คอยดูเถอะ!! ริวซากิ..อึก..ไม่สิ..แกน่าจะเป็นรีไวล์สินะ..."ซีคมองไปที่รีไวล์และโคลว์ที่กำลังยืนขึ้นมามองดูเขา..โดยเฉพาะโคลว์

               "โคลว์!!"ซีคตะโกนเรียกชื่ออีกฝ่ายดังลั่น นั้นทำให้ร่างของโคลว์ที่ยืนอยู่ข้างๆรีไวล์ถึงกับสะดุ้งสุดตัว ราวกับบางอย่างในร่างกายเขาร้องเตือนให้เขารู้สึกหวาดกลัวอีกฝ่าย..ทั้งๆที่..บ้าจริง!..ทำไมกันเนี้ย!!

               "ฉันจะมาเอาตัวแกไป!..จะมาเอาตัวแกกลับไป! ...ท่านแม่จะต้องภูมิใจ...จำเอาไว้!!ฮ่าๆๆๆๆๆ"ซีคหัวเราะออกมาในขณะที่มองไปที่พวกเอลวินที่กำลังจะควบม้าสมทบรีไวล์

               ชั่วขณะหนึ่งเหมือนซีคได้สบตากับเอลวิน สมิธ ก่อนที่ไททันสี่ขาจะพาเขาหายไปจากตรงนี้ก่อนแล้วค่อยไปรับตัวไรเนอร์กับเบลทรูทที่หลัง!

               "ชิ...นายไม่เป็น..โคลว์!"รีไวล์พูดไม่ทันขาดคำเขาก็รีบวิ่งเข้าไปรับร่างของโคลว์ที่เข่าอ่อนเอาไว้ ใบหน้าของโคลว์ซีดเผือกอย่างเห็นได้ชัดเหมือนกำลังตกใจมาก..แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาเท่าพวกไททันกำลังจะมาหาพวกเขาแล้ว...บ้าชิบ..

               "โคลว์!"รีไวล์ตะโกนเรียกสติของโคลว์ให้กลับมา...เขาขยับพาร่างบางหลบมือของพวกไททันพร้อมกับพาหนี..แต่ว่ามันไม่ถนัดนัก...และมันช้าไปก้าวหนึ่งเมื่อ..มือของไททันเข้ามาหมายจะจับพวกเขาแล้ว!!

               "รีไวล์!!"เอลวินตะโกนดังลั่นก่อนเขาจะใช้เครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติพุ่งขึ้นไปจัดการกับต้นคอของไททันที่เอื้อมมือมาจับตัวรีไวล์เอาไว้ได้เสียก่อน!

               ตึ่ม!!

               "พวกนายไม่เป็นไรนะ"เอลวินกระโดดลงไปถามในขณะที่พวกทหารทีมสำรวจที่รอดตายเพราะโล่ไฟสีน้ำเงินของโคลว์กำลังช่วยกันจัดการไททันทีเหลือ..

               "อา..ฉันไม่เป็นไร..แต่มันรอดไปได้.."รีไวล์พูดก่อนจะหันไปมองโคลว์ที่สลบไปแล้ว..ใบหน้าที่ซีดอยู่ทำให้รีไวล์ยิ่งเป็นห่วง..กลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะไปกระเทือนท้องของร่างบางหรือเปล่า..และราวกับรู้

               "หัวหน้ารีไวล์ครับ! ม้าครับ! รีบพาโคลว์ไปหลบที่กำแพงก่อนเถอะครับ!"ทหารคนหนึ่งควบม้ามาก่อนจะส่งบังเหียนให้กับรีไวล์

               "แต่.."

               "รีไวล์รีบพาโคลว์ไปก่อน..ทางนี้ฉันจะจัดการเองแล้วพวกเราจะไปสมทบกันในเมืองชิกันชิน่า.."เอลวินสั่งก่อนจะรับรายงานจากคัทสึเนะว่าไททันถูกกำจัดไปเกือบหมดแล้ว เหลือแค่ตรงนี้ 6 ตัวเท่านั้น นอกนั้นเป็นไททันเกราะกับไททันมหึมาเท่านั้น

               "อือ..เข้าใจแล้ว..ฉันจะไปสมทบกับพวกเด็กนั้นแล้วกัน"รีไวล์พูดก่อนจะรับม้ามาจากทหารคนนั้นพร้อมกับอุ้มโคลว์ไปด้วย...

              
             
               ในขณะที่รีไวล์กำลังจะพาโคลว์กลับไปที่เมืองชิกันชิน่า ทางด้านเอเลนเองอาร์มินก็ได้สละชีวิตของตัวเองจนใกล้สิ้นชีพเพื่อจับตัวเบลทรูทเอาไว้ได้สำเร็จ...ซีคที่ไปถึงก็มุ่งหน้าไปเพื่อจะไปเอาตัวเบลทรูทกลับมา แต่ไม่ไวเท่าเอเลนที่คว้าร่างของเบลทรูทมาพร้อมกับจ่อใบมีดสามมิติเอาไว้ที่คออีกฝ่าย..

                    "ลองเข้ามาใกล้กว่านี้ดูสิ! ถ้าจะมาจับตัวฉันไปล่ะก็ ฉันจะฆ่าหมอนี้และฆ่าตัวตายตามไป.."เอเลนพูดพร้อมกับมองจ้องไปที่ซีคด้วยสายตาเอาจริง...เขาจะไม่ยอมให้ตัวเองกลายเป็นตัวถ่วงทุกคนเด็ดขาด! ต่างจากซีคที่เพียงแต่เห็นร่องรอยจากดวงตาและใบหน้าของเอเลนเขาก็รู้ในทันทีว่าอีกฝ่ายเป็น....

                      "แกคือ...เอเรน..เยเกอร์"ซีคมองอย่างตกตะลึง..เขามองเห็นโครงหน้าของคริช่าบนใบหน้าของเด็กนี่...เขาคิดมาตลอดว่าคริช่าไม่มีวันยอมมีลูกคนอื่นนอกจากเขาอีก..แต่ทำไม..ถึงมี..และ..เด็กนี้เกิดขึ้นมาเหมือนเขาหรือเปล่า....ไม่สิ..ตาแบบนั้น..เจ้านั้น..สร้างตัวเขาขึ้นมาอีกคนอย่างนั้นหรอ..คิดจะสร้างตัวเขาขึ้นมาแทนตัวเขางั้นหรอ...คริช่า!...ไอ้พ่อบ้า!

                    "แกไม่เห็นเหมือนพ่อของแกเลยซักนิด.."ซีคพูดออกมาเมื่อเห็นใบมีดในมือของคนที่อาจเป็นน้องชายของเขากดไปบนคอของเบลทรูท มันทำให้เอเลนตกใจพอสมควร เขามองใบหน้าของซีคอีกครั้ง..ภาพบางอย่างซ่อนทับเข้ามา..ใบหน้าของอีกฝ่ายนี้มัน..

                    "เชื่อฉันเถอะ..ฉันเข้าใจว่าแกรู้สึกยังไง...เราทั้งคู่เป็นเหยื่อของพ่อแก..แกโดยเจ้านั้นล้างสมองแล้ว..เอเลน"ซีคพูดออกมา โดยใบหน้าของเขานั้นมีภาพของผู้เป็นพ่อ...คริช่า เยเกอร์ปรากฎขึ้นมาในหัวของเอเลน..

                    หากแต่ว่าเพียงชั่วขณะหนึ่งมันก็เปลี่ยนไป..เป็นใบหน้าของคนที่อยู่ในความฝัน..คนที่ยืนอยู่ข้างๆคริช่า เยเกอร์..พ่อของเขา..คนที่ไล่ล่าคนที่เหมือนกับพี่โคลว์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในความฝัน...เป็นแก!

                    "แกคนที่ล่าพี่โคลว์!"เอเลนตะโกนออกมาเขามองจ้องอย่างแค้นเคือง..คนที่ทำให้พี่ชายของเขาต้องทรมาน!..เป็นมัน! และยังจะมาพูดอะไรอีก!

                    "ล่า..งั้นเองหรอ..แกเห็นความทรงจำพวกนั้นงั้นหรอ...หึ..เอเลน..เจ้านั้นน่ะ..มันไม่ใช่คนหรอกนะ...เอเลน."ซีคพูดขึ้นมาก่อนจะยิ้มให้กับเอเลน หากแต่ว่าก่อนเขาจะได้อธิบายอะไรอีก..เสียงเครื่องเคลื่อยย้ายสามมิติก็ดังขึ้นมาครั้งจากบนกำแพง..ทำให้ซีครีบเงยหน้าขึ้นไปมอง..

                    ไอ้คนตายยาก! ไอ้เวร..ริวซากิ..ไม่สิ..รีไวล์!..ตามมาถึงนี้เลยงั้นหรอ...พวกแกนี้มัน..เหมือนกันจริงๆ!

                    "ชิ..ก็ได้..ครั้งนี้ฉันจะถอยไปก่อน..โทษทีนะ..เบลทรูท..แต่ว่านายมันจบแค่นี้ล่ะ.."ซีคพูดก่อนจะมองเบลทรูทและหันมามองเอเลนด้วยสายตาที่อ่อนลงไป

                    "เอเลน...ไม่นาน..ฉันจะพานายไป..จะพานายไปหาแม่..พร้อมกับเอาโคลว์กลับไปด้วย..และนายจะได้รู้ทุกอย่าง..ความจริงของพวกโสโครกพวกนี้"ซีคพูดก่อนไททันสี่ขาจะวิ่งพาเขาหนีรีไวล์ที่กระโดดลงมาข้างล่างได้อย่างพอดิบพอดี ทิ้งให้เอเลนมองอย่างแปลกใจ

                    "หัวหน้า!!"เอเลนมองไปที่รีไวล์ก่อนเขาจะปล่อยร่างของเบลทรูทออกไปอย่างไม่สนใจ...คำพูดของซีคเมื่อกี้ทำให้เอเลนเป็นกังวลจนต้องพูดออกมา

                    "หัวหน้ารีไวล์ครับพี่โคลว์!"

                    "อา..เจ้านั้นตอนนี้อยู่ข้างบน เพทรากับพวกวูฟส่งกำลังเสริมมาเมื่อกี้...."สิ้นคำพูดเอเลนก็ถึงกับตกใจเพราะไม่คิดว่าพี่เขาจะเข้ามาร่วมในสมรภูมินี้ด้วย

                    เช่นเดียวกับรีไวล์ที่เขาไม่คิดเลยว่าร่างบางจะจัดส่งคนมาที่นี้ตามหลังมาไวขนาดนี้..ตอนที่เขาไปถึงกำแพงพวกเพทราก็วิ่งไล่หลังเขามาแล้ว..พร้อมกับพวกวูฟที่ช่วยทีมสำรวจจัดการกับไททันที่เหลือ อีกทั้งยังรีบตั้งเต้นท์หน่วยแพทย์รักษาพวกทหารที่บาดเจ็บอีกด้วย..เขาเลยวางใจส่งโคลว์ให้เพทราดูแลแทนและรีบตามมานี้

                    พวกหน่วยแพทย์กระโดดลงมาตามหลังรีไวล์รีบพุ่งไปดูอาการของอาร์มินทันที แต่ว่าเพราะสาหัสมาก...ทำให้เอเลนหันไปขอเซรุ่มที่รีไวล์มีอยู่เอามาให้อาร์มิน พร้อมกับบอกว่าให้อาร์มินกินเบลทรูทเข้าไปทุกอย่างก็จะลงตัว...แต่ในขณะที่กำลังจะทำการฉีดยานั้นเข้าไป เสียงของฮันจิก็ดังขึ้นมาพร้อมกับบอกว่าไรเนอร์ถูกชิงตัวไปแล้ว!

               พวกเขากลับมารวมพลกันที่ๆรีไวล์อยู่ รวมไปถึงเอลวินที่มาถึงในเวลาไม่นาน พวกเขาทั้งหมดตัดสินใจให้อาร์มินกลายเป็นไททัน..โดยให้กินร่างของเบลทรูทมาเพื่อเป็นพลัง..และนั้นเองทำให้โคลว์ที่ฟื้นมาทีหลังรู้สึกไม่พอใจ..เขาสามารถใช้น้ำตานกฟินิกซ์รักษาน้องชายของเขาได้..แต่ว่า..พอคิดถึงความจำเป็นแล้ว..โคลว์จำต้องยอมในเหตุการณ์ที่พาไปทั้งหมด..

               พวกเขาทั้งหมดรอเวลาที่อาร์มินจะตื่นขึ้นมาพร้อมๆกับส่งทุกคนสำรวจความเสียหาย ครั้งนี้นับว่าพวกเขาโชคดีมากที่อุปกรณ์ของโคลว์ที่เป็นเกราะป้องกันทำงานได้เป็นอย่างดี อีกทั้งโคลว์ได้มาร่วมในสมรภูมิด้านในด้วย..ทำให้พวกทหารใหม่ที่ยังไม่มีเกราะป้องกันได้รับการปกป้องจากโลห์ไฟสีน้ำเงินได้อย่างทันท่วงที...ส่วนหน่วยของฮันจิกับพวกรีไวล์ที่ตอนแรกคิดว่าตายแล้ว..กลับไม่ตายเพราะได้เกราะป้องกันช่วยเอาไว้
    
               ออลโอ้ถึงกับร้องไห้วิ่งไปกอดสารภาพรักกับเพทราในทันทีโดยไม่อายเพราะบอกว่าครั้งนี้เขาเกือบได้ตายแล้วจริงๆ สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนได้เป็นอย่างดี..แต่ถึงกระนั้น...

               พวกเขาทั้งหมดได้ตกลงกันที่จะให้แค่เอลวิน รีไวล์ ฮันจิ โคลว์ มิคาสะและเอเลน..เข้าไปในห้องใต้ดิน..โดยคนที่เหลือให้ทำหน้าที่เฝ้าระวังและสำรวจรอบๆให้เรียบร้อยที่สุด

               โคลว์เดินตามหลังมิคาสะกับเอเลนไปอย่างช้าๆภาพเมื่อครั้งสมัยเมื่อ 5 ปีก่อนค่อยๆปรากฎซ้อนทับภาพของปัจจุบันที่รกร้างและเต็มไปด้วยต้นไม้ขึ้นรกเต็มไปหมด

                  "นี้หรอบ้านของเธอน่ะ"ฮันจิพูดขึ้นมาเมื่อเห็นซากบ้านที่ถูกหินทับอยู่

               "ครับ/ค่ะ"อเลนกับมิคาสะมองภาพบ้านก่อนจะกำมือแน่นพยายามสะกดน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา จนทำให้โคลว์ต้องเดินเข้ามากอดทั้งคู่เอาไว้..ตอนที่เกิดเรื่องตอนนั้นเขาเองมั่วแต่ช่วยจัดการไททันตัวอื่นเลยไม่ได้มา...

               "พี่ขอโทษนะ..เอเลน..มิคาสะ.."ขอโทษที่พี่ไม่ได้มาช่วยคุณคาร่า..ไม่ได้มาช่วยแม่ของเอเลน..ไม่ได้มาช่วย..พวกเธอเลย

               เสียงร้องไห้ของทั้งคู่ดังขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับเสียงบอกว่าไม่ใช่ความผิดของโคลว์ พวกเขาทั้ง 3  ใช่เวลาอยู่สักพักก่อนอารมณ์ของพวกเขาทั้งสามจะกลับมาปรกติ...และพร้อมที่จะเผชิญกับความจริง

               รีไวล์มองไปที่โคลว์อย่างเป็นห่วงเพราะร่างกายของโคลว์ถึงหมอในหน่วยแพทย์จะบอกว่าไม่เป็นอะไรแค่เหนื่อยเท่านั้นก็เถอะ..แต่ภาพตอนที่ร่างบางสั่นไหวตอนเจอกับร่างจริงของไททันลิงนั้น....ทำให้เขาเป็นห่วง

               ราวกับรู้ใจเขาดี...โคลว์หันมายิ้มก่อนจะจับมือรีไวล์เอาไว้..

               "ผมไม่เป็นไรแล้วครับ..ผมไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นนะครับ"โคลว์ยิ้มก่อนจะหันไปช่วยทุกคนเอาซากต่างๆออกจากทางเดินลงไปห้องใต้ดิน..แน่นอนว่าหัวหน้ารีไวล์แทบจะลากร่างบางตัวแสบออกมายืนเฉยๆ..เช่นเดียวกับพวกเอลวินที่พึ่งนึกได้ว่าโคลว์ท้องรีบส่งเสียงร้องห้ามกันยกใหญ่..เรียกยิ้มแห้งๆจากโคลว์ได้เป็นอย่างดี

               "เอาล่ะ...โชคดีนะ..ที่ไม่มีน้ำท่วมขัง"ฮันจิพูดขึ้นมาหลังจากส่องไฟเข้าไปข้างใน.

               "เอาล่ะ..ไปกันเถอะ...ไปดูความจริงกัน.."เอลวินพูดก่อนจะหันไปมองเอเลนที่พยักหน้าตอบเช่นเดียวกับมิคาสะและทุกคน พวกเขาค่อยๆเดินกันลงไปตามทางเดินนั้น..

               เพื่อพบกับความจริง..ของสาเหตุทั้งหมด...เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นมา..เมื่อ 100 ปีก่อน...

 TBC
                    กลิ้งๆๆมาอัพค่ะ คิดถึงกันไหมค่ะ พอครบกำหนดผู้เขียนก็รีบมาเลยค่ะ ตอนหน้าเป็นบทบรรยายซะเยอะ แต่อย่าพึ่งเบื่อกันไปก่อนนะค่ะ ฮือๆ...ความลับมันเยอะ ขนาดผู้เขียนเองคิดเองยังลืมเลยค่ะ ต้องมานั่งเรียบเรียงใหม่เป็นสิบรอบ 55555+ แบบว่าคิดแล้วคิดอีก..แล้วมันไม่ตอบโจทย์ที่เขียนไปแก้ใหม่ซ้ำๆ จนเริ่มจะมึนเลยค่ะ

                    ต้องขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านมากๆนะค่ะที่เป็นแรงผลักดันผู้เขียนมาถึงตอนนี้เลย ขอบคุณมากจริงๆที่สนุกมาด้วยกันถึงตอนนี้ ผู้เขียนจะพยายามทำให้ดีที่สุดให้ได้ค่ะ ขอบคุณทุกท่านจากใจเลยค่ะ แล้วมาพบกันใหม่ตอนหน้านะค่ะ ^^
              
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #357 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 12:23
    รอตอนต่อไปอยู่ค่าาาา
    #357
    0
  2. #356 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 11:14
    โอ้ยยย ตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆเลย
    รออยู่น้า~
    #356
    0
  3. #355 W-SMiss (@w-skymoon) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 10:56
    ทำไมต้งสบตาเอลวิน อย่าบอกนะว่ามันสองคนเป็นเมทกัน โอ๊ย!จิ้นขั้รแอดวานซ์!!!!
    #355
    0