[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 4 : หมาป่าที่รัก 3 : ทีมสำรวจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    30 ต.ค. 59


               ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะได้เห็นการต่อสู้ของพวกใช้เครื่องมือสามมิติที่เก่งแบบนี้..พวกนี้ไม่ใช่พวกสารวัตรตำรวจแน่ๆ...ต้องเป็น..พวกที่เขาเคยเจอนอกกำแพงมากว่า..พวกขาหักหัววิก!..

               "แย่แน่...รีไวล์!"โคลว์ครางก่อนจะพุ่งตรงไปหาอีกฝ่ายทันทีในร่างหมาป่า จะเปิดเผยตัวจริงออกมาไม่ได้..ตอนนี้..

               ภาพการต่อสู้บนฟ้านั้นดูจะจบไปแล้ว..แบบนี้..พวกรีไวล์พลาดงั้นหรอ! ต้องหา..

               โคลว์เงียบฟังเสียงและใช้ตาของเขามองตามหาร่างบาง กลิ่นผลไม้หอมหวานผสมกับกลิ่นของความไม่พอใจ...มีคนทำอะไรให้รีไวล์ของเขาไม่พอใจงั้นหรอ!...กล้ามากนักนะ!!

               "ฮึ้ย!!"

               ตุบ!

               "พวกแก!!"เสียงร้องของพวกอลิซาเบทดังเข้ามาในโสตประสาทหูของเขา ...ทางนั้นงั้นหรอ..

               "ถามอีกครั้ง ทำไมนายถึงใช้เครื่องเคลื่อนย้าย 3 มิติได้..?"เสียงของเอลวิลดังขึ้นมา

               "ไม่มีใครสอนทั้งนั้น! พวกเราเรียนรู้ด้วยตัวเอง!"

               "เรียนรู้ด้วยตัวเองงั้นเหรอ? ฉันไม่เชื่อหรอกนะ..."เสียงของเอลวินพูดไม่ทันจบก็ต้องชะงักเมื่อเสียงบางอย่างแทรกเข้ามาพร้อมกับผู้มาใหม่

               "กรร!!"เสียงคำรามดังขึ้นมาพร้อมกับร่างของหมาป่าสีดำพุ่งเข้ามาใส่มิเกะผู้ที่กำลังกดหัวรีไวล์ลงกับแอ่งน้ำขัง..เขารีบกระโดดหลบก่อนที่ฟันแหลมคมของหมาป่าโคลว์จะได้กัดลงไปบนตัวเขา

               "หมาป่า!"เสียงสมาชิกทีมสำรวจอีกสองคนพูดขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นหมาป่าที่น่าจะมีแต่เพียงนอกกำแพงกลับมาอยู่ในกำแพงแถมยังขยับยืนขู่ข้างๆตัวผู้ชายที่ถูกมิเกะจับกดหัวเมื่อกี้

               "นี้แก.."รีไวล์มองโคลว์ตกใจเมื่อเห็นมันมาปรากฎกายอยู่ที่นี้...ไม่ใช่ว่าแบล็กอยู่ในบ้านตามคำสั่งเขาหรอ...ไม่สิ..ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี้ได้..รู้ได้ยังไง..หรือว่า..ตามกลิ่นเขามา!?..

               "แบล็ก/แบล็ก!"ฟารานกับอลิซาเบทร้องออกมาพร้อมกัน..พวกเขารู้สึกดีใจที่เห็นมันเข้ามาช่วยในตอนแรก หากแต่ว่าเมื่อคิดว่าคนรอบๆนี้ถืออาวุธครบมือแบบนี้อาจจะทำร้าย แบล็กก็ได้....บ้าจริง!

               "กรรร..!"เสียงขู่ของโคลว์ดังขึ้นอีกครั้ง เขาแยกเขี้ยวเป็นการเตือนให้คนพวกนี้ทั้งหมดถอยออกไปจากคนของเขา..สายตาอาฆาตไม่พอใจส่งตรงมาถึงเอลวิลแบบจัดเต็ม หากแต่ว่าสายตานั้นเอลวิลกับรู้สึกว่ามันคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

               ใช่..มันเหมือนหมาป่าที่ช่วยเขาเมื่อหลายเดือนก่อน...หมาป่าที่เขาพยายามตามหามาตลอดหลังจากการสำรวจครั้งนั้น..แต่ไม่เจอเลย...ถึงขนาดมันจะเล็กกว่า..แต่ดวงตาสีน้ำเงินขอบเหลืองทองนั้นล่ะ..ที่เหมือนอย่างกับพิมพ์เดียวกัน

               "เอลวิล..เอายังไง"มิเกะพูดขึ้นมากลิ่นของเจ้าหมาป่านี้..ทำให้เขาเองแปลกใจ..มันไม่มีกลิ่นสาปของสัตว์ หากแต่เป็นกลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนดอกไม้มากกว่า...หรือเพราะว่าอยู่กับเจ้าพวกนี้...ไม่น่าจะใช้..เมืองใต้ดินแบบนี้ไม่มีทางมีกลิ่นของดอกไม้ได้หรอก..

               การจ้องตากันของเอลวิลกับโคลว์ทำให้ รีไวล์ได้สติเขารีบขยับขึ้นมาทันที "แบล็ก..อย่ามายุ่ง..นี้ไม่ใช่เรื่องของแก"รีไวล์พูดพยายามทำให้เสียงเขาดุที่สุด..เพราะไม่อยากให้มันมารับเคราะห์ด้วย..แต่เหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลแม้แต่น้อย..


               "แบล็ก! ฉันสั่งว่าอย่ายุ่ง"เป็นอีกครั้งที่รีไวล์พูดพร้อมกับส่งสายตาไม่พอใจไปที่โคลว์ ทำให้มันละสายตามาจากเอลวิลหันไปมองอีกฝ่ายแทน ก่อนจะยอมขยับไปยืนโอบข้างหลังรีไวล์แทน..ยังไม่ไปไหน..ยังคงอยู่ข้างๆ..และคอยระวังให้...

               หมาป่าตัวนี้...ไม่ธรรมดา..มันน่าจะ...มีประโยชน์

               "หึ.."เอลวิลมองก่อนจะมีรอยยิ้มปรากฎในแววตาของเขา..ก่อนจะทรุดลงคุกเข่าข้างหนึ่ตรงหน้ารีไวล์ โดยมีสายตาของโคลว์คอยจ้องระวังอยู่ไม่คลาดสายตา

               "ฉันชื่อ เอลวิน สมิธ แล้วนายล่ะ.."
    
               "รีไวล์"รีไวล์บอกออกไป..เขาบอกพร้อมกับเอนตัวพิงหมาป่าข้างหลังอย่างไม่รู้ตัว ท่าทางของเขาเองก็เหมือนพยายามปกป้องมันไม่ต่างกัน

               "รีไวล์..เรามาทำข้อตกลงกันมั้ย?"

               "ข้อตกลง?"

               "ฉันจะให้พวกนายก่ออาชญากรรมต่อไปโดยไม่ถูกลงโทษ เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะขอยืมความแข็งแกร่งของนาย มาเข้าหน่วยสำรวจซะ..."เอลวิลมองก่อนจ้องตาอีกฝ่าย

               "หือ? ถ้าฉันปฎิเสธล่ะ"

               "ถ้านายปฎิเสธ ฉันจะส่งพวกนายให้กับพวกสารวัตรตำรวจ..พวกนายจะถูกลงโทษ และไม่แน่..หมาป่าตัวนั้นหมาป่าตัวนั้นของนายอาจถูกฆ่าและนำไปเป็นของตั้งโชว์กับพวกขุนนางข้างใน..หรือถ้ามันโชคดี..อาจจะถูกเลี้ยงโดยพวกขุนนางข้างบน..แต่รับรองได้ว่าชีวิตมันคงไม่ต่างจากตายทั้งเป็นแน่...รีไวล์"เอลวิลมองก่อนจะพอจับได้ว่า หมาป่าตัวนั้นดูจะมีบางอย่างที่สำคัญมากๆกับรีไวล์ หากเอามันมาใช้ประโยชน์..เขาก็น่าจะใช้มันเป็นตัวรั่งรีไวล์เอาไว้ให้ทำงานกับทีมสำรวจได้...

               "กรรร"เสียงขู่จากแบล็กดังขึ้นมาอีกครั้ง...นี้แกคิดว่าฉันจะยอมพวกหมูตอนนั้นง่ายๆหรือไงไอ้หัววิก...เดี๋ยวพ่อเผาซะตรงนี้เลย..

               "ฉันจะเคารพการตัดสินใจของนาย..รีไวล์ เลือกตามที่นายต้องการ"เอลวิลพูดก่อนจะหันมามอง...โดยมีโคลว์จ้องมองตาม..

               ไอ้ที่บอกให้เลือกนี้...แกให้เลือกตรงไหนฟระ! มันบังคับกันเห็นๆ...ไอ้เจ้าเล่ห์..แกมันไอ้จิ้งจอกชัดๆ..

               "ก็ได้...ถุ้ย..ฉันจะเข้าทีมสำรวจ..แต่ว่า..เจ้านี้..ต้องไปกับฉันด้วย.."รีไวล์พูดพร้อมกับจ้องตาอีกฝ่าย..เขาไม่มีวันปล่อยให้แบล็กอยู่ในเมืองใต้ดินนี้เพียงลำพังแน่...มันอันตราย..อย่างที่อีกฝ่ายพูดมา..ที่ตอนนี้เขาไม่อยากให้มันไปไหนด้วย..ก็เพราะไม่อยากให้มันถูกพาตัวไป..ถึงจะรู้ว่ามันร้ายกาจมากก็ตาม

               "หึ..ได้"ใบหน้าของเอลวิลที่เหมือนแหยะยิ้มออกมานั้น..ทำให้โคลว์ยากจะพุ่งเข้าไปกัดมันนักเชียว แต่ติดที่รีไวล์เหมือนจะไม่ต้องการให้เขาทำแบบนั้น...ทำไมกันนะ..

- ------------------------------------------------------------------------------------------------------ -

ฐานบัญชาการ ทีมกองสำรวจ..

             
               โคลว์นั่งมองพวกรีไวล์แนะนำตัวโดยมีเขานั่งอยู่ด้านหลังแถวพวกทหาร...ดูเหมือนว่าพวกรีไวล์จะไม่ค่อยได้รับการต้อนรับเท่าไรเลยแหะ..แต่ก็นะ..พวกปัญญาอ่อนพวกนี้ไม่รู้ความสามารถของพวกรีไวล์นี้นา..ก็ไม่แปลก..

               หลังจากที่พวกเขาทั้งหมดเลิกแถวกันเรียบร้อย รีไวล์ก็ต้องเดินตามเจ้าคนที่ชื่อฟราก้อน อา..รู้สึกจะเป็นหัวหน้าหน่วยที่พวกรีไวล์สังกัดอยู่สินะ เขาพาพวกรีไวล์เดินไปทั่วฐานบัญชาการเพื่อให้รู้สถานที่ ตอนแรกเขาก็กะจะไปด้วย..แต่สายตาของรีไวล์ที่ส่งมาทำให้เขาต้องนอนรออยู่แถวนี้แทน..น่าเบื่อจริงๆ..เอาเวลานี้ไปประดิษฐ์ของดีกว่าไหมนะ

               "เอ๋..นี้น่ะหรอ..หมาป่าที่ตามคนหน้าตายคนนั้นมาด้วยน่ะ"เสียงของผู้หญิงใส่แว่นตาท่าทางเพี้ยนๆพูดขึ้นมาพร้อมกับเดินมาใกล้ๆตัวเขา..ที่ทำท่านอนเงียบๆสงบๆ

               "เขาชื่อรีไวล์ ฮันจิ"เอลวิลพูดแก้ให้พร้อมกับยืนข้างๆโดยมีเจ้าคนที่กดหัวรีไวล์ของเขาตอนอยู่เมืองใต้ดินตามมาด้วย...ให้ตายสิ..อยากกัดมันจริงโว้ย!

               "ท่าทางมันจะไม่ชอบนายนะเอลวิล..นายไปทำอะไรหรือเปล่าน่ะ"ฮันจิหันไปถามเมื่อเห็นสายตาจ้องอาฆาตไปหาเอลวิลทันทีที่อีกฝ่ายมาใกล้

               "เออ..อือ..ก็คงนิดหน่อยน่ะ.."เอลวิลบอกออกมา

               "กรรร"ไม่นิดโว้ย! แกข่มขู่เมทฉัน ไอ้หัววิก!

               "อา..ไม่นิดก็ได้....อือ..แบล็ก..สินะ..แกดูจะฟังพวกฉันรู้เรื่อง..เหมือนไม่ใช่หมาป่าธรรมดาเลยนะ"เอลวิลพูดขึ้นมาพร้อมกับสบตาโคลว์ตรงๆ..เหมือนต้องการรู้บางสิ่งให้ได้..หึ..ฝันเถอะแก..

               ท่าทางเหมือนไม่สนใจสิ่งที่เอลวิลพูดแล้วหันไปนอนต่อนั้นทำให้ฮันจิหัวเราะออกมา..ขนาดหมายังเบื่อเอลวิลเลยคิดดูสิ...

               พวกเขาตัดสินใจปล่อยให้หมาป่าตัวนั้นนอนสงบนิ่งดีกว่าจะไปแหย่มันให้อาละวาด เพราะจากเท่าที่สมาชิกทีมสำรวจ 2 คนที่ไปกับเอลวิลเล่ามา ดูเหมือนว่าหมาป่าตัวนี้ดูจะดุมากไม่ใช่น้อย

               และพวกเขาก็ประจักษ์ว่ามันดุ และ ฉลาดเอาสุดๆ แทบจะเทียบเท่ากับเจ้าของมันเลยก็ว่าได้..เพราะเพียงไม่กี่วันที่พวกรีไวล์มาอยู่ หมาป่าตัวนี้ก็แทบจะไม่เคยห่างเจ้าของแถมแยกเขี้ยวใส่ทุกคนที่จะเข้ามามีเรื่อง หรือแม้แต่งับหัวพวกที่เข้ามาพูดจาถากถางเรื่องชาติกำเนิดของพวกรีไวล์ตลอด!! แต่ที่น่าอิจฉากว่านั้นอีก...คือมันประจบพวกคนทำครัวเก่งจนได้รับของกินดีๆ ไปเผื่อพวกรีไวล์บ่อยสุดๆอีกด้วย.. แถมยิ่งกว่านั้น...

               ดูเหมือนมันจะเป็นสัตว์ที่ทำให้พวกสาวๆในกองสำรวจที่มีอยู่น้อยนิดหลงไหลพานไปถึงเจ้าของมันด้วยที่ ติดอันดับหนึ่งในชาร์จของผู้ชายที่น่าหลงไหลที่สุดในกองสำรวจ..

                 แต่จะไปจัดการมันตรงๆก็ไม่ได้....หมามันคุม!!!



               ทุกอย่างดูดำเนินไปอย่างปกติ ถึงโคลว์จะรู้สึกถึงบางอย่างที่พวกรีไวล์กำลังจะทำก็เถอะนะ แต่วันนี้จะออกไปข้างนอกกำแพง..จะเป็นอะไรหรือเปล่า...

                  โคลว์หันไปมองรีไวล์ที่นั่งอยู่บนหลังม้าเช่นเดียวกับอลิซาเบทและฟาราน ส่วนตัวเขาได้รับการสั่งให้พาไปด้วยแต่ไปกับพวกกองเสบียง..เห็นว่าเพื่อเฝ้าของให้...ชิ..เจ้าบ้าเอลวิลนั้น..คิดอะไรอยู่กันแน่..หมาป่าอย่างเขาจะไปป้องกันอะไรได้ไม่ทราบ...ไททันตัวใหญ่ขนาดนั้น..ปัญญาอ่อน!

                    "วันนี้พวกเราจะก้าวล้ำไปอีกหนึ่งก้าว!! แสดงผลของการฝึกของพวกแกซะ!! แสดงความแข็งแกร่งของเหล่ามวลมนุษย์ให้พวกมันได้เห็น!!"เสียงของคนที่เป็นหัวหน้าตาโหลๆพูดตะโกนขึ้นมา พร้อมกับกำแพงที่เปิดออกลมที่พัดเข้ามาดูสดชื่นนั้น...อา..ข้างนอกที่ช่วงหลายเดือนไม่ได้ออกไป..คิดถึงจังนะ..

                    "โอ้ส!!"

                    "พวกเราจะเริ่มการเดินทางนอกกำแพงครั้งที่ 23 บัดเดี๋ยวนี้!! ทุกคนออกเดินทาง!!!"

                    เสียงตะโกนดังขึ้นอีกครั้งก่อนม้าทุกตัวจะเริ่มออกวิ่งไปทางที่ประตูเปิดออก ราวกับผ่านอุโมงค์แห่งการเวลา สำหรับเขาถ้าไม่เคยอยู่นอกกำแพงมาก่อนคงเป็นความรู้สึกที่วิเศษแน่ๆ...หึ..ยิ่งเห็นสีหน้าที่ถึงจะนิ่งของรีไวล์แต่ก็ปิดเขาไม่มิดหรอกว่ากำลังดีใจที่ได้ออกไป..แม้สักนิดก็ยังดี..ที่ได้ออกไปจาก...กรงทอง..ที่แสนอึดอัดนี้...

                  


                    กลิ่นเลือด..และเสียงกรีดร้อง...นานเท่าไรแล้วที่เขาไม่ได้ยิน..ไม่ได้รับรู้ถึงมัน...โคลว์มองไปรอบๆ เขาไม่คิดว่าเขาจะคล้าดกับพวกรีไวล์จนได้สิน่า...นั้นทำให้เขาละออกมาจากพวกกองเสบียงที่ตอนนี้มีคนคุ้มกันมากพอจะปกป้องตัวเองได้ เขาวิ่งเข้าไปในป่าสนใหญ่ก่อนจะเปิดสัมผัสทั้งหมดเพื่อตามหารีไวล์กับพวกอลิซาเบทให้เจอ...แย่จริง..ห่าง..ห่างมาก..

                    แต่จะคืนร่างตอนนี้ก็ไม่ได้...พวกทีมสำรวจยังบินไปมาให้เต็มไปหมด..น่ารำคาญชะมัด..ฝนมันก็เริ่มจะตกแล้วด้วยนี้สิ..แย่ชะมัด..อยู่ไหนกันนะรีไวล์!

                    ในที่สุดเขาไม่อาจทนได้..จนต้องไปหาที่หลบมุมหนึ่งและกลับร่างมาเป็นมนุษย์ ใช้เครื่องมือเคลื่อนย้ายสามมิติที่เขาดัดแปลงขึ้นมาจาก เครื่องมือเคลื่อนย้ายสามมิติที่เจอในป่านอกกำแพง ให้มีประสิทธิภาพที่ดีขึ้นมากว่าเดิมหน่อยหนึ่งน่ะนะ..เวลาศึกษามีไม่มาก..ทำได้แค่นี้ก่อนแล้วกัน..

                    โคลว์หยิบเสื้อคลุมปีกแห่งเสรีมาจากศพคนที่พลาดให้กับพวกไททันก่อนเขาจะออกตามหารีไวล์...อย่างน้อยทำแบบนี้ก็ไม่เมื่อยขาดีล่ะนะ...แถมฝึกจัดการพวกไททันไปด้วย

                    การเคลื่อนไหวของเขาพอที่จะทำให้พวกทหารไม่สงสัยว่าเป็นคนนอก...บวกกับช่วยจัดการให้เล็กน้อย..ระหว่างตามหารีไวล์..แต่ก็ไม่ทันอยู่ดี..ฝนตกลงมาจนได้!..บ้าชิบ

                    โคลว์โดดลงไปที่กิ่งไม้ที่สูงพอสมควรก่อนจะมองไปรอบๆ...มีแต่พวกไททันน่ารำคาญทั้งนั้นเลยเชียว...

                    ปัง!

                   ระเบิดควันสีดำ..เหตุฉุกเฉิน...?.....ไททัน..ทางนั้น..หรือเปล่านะ...

                    สัมผัสของเขาเหมือนจะมีปัญหาเพราะไม่ได้ใช้นาน..พอใช้ถี่ๆเลยรวนงั้นหรอ....

                    "อัก!"ความรู้สึกในอกร้อนขึ้นมา กลิ่นของรีไวล์ที่รับรู้ผ่านสายฝนนี้...โกรธแค้น..เสียใจ...ร้องไห้..รีไวล์..นายกำลังเสียใจงั้นหรอ.! ใครทำ..ใครเป็นคนทำ!

                        "..พวกแก..กรรรร"ความรู้สึกของรีไวล์ส่งตรงมาหาเขาจนทำให้ ยีนแวร์วูฟที่ฝังอยู่ในกายเขาครึ่งหนึ่งส่งเสียงคำรามก้องออกมา คำรามร้องบอกให้เขาหาให้ได้...หาตัวการที่บังอาจทำร้าย 'เมท' ของเขา

                         เปรี้ยง!!


                         "กรรรรรร"ร่างที่เคยเป็นมนุษย์ของโคลว์หายไปกลายเป็นหมาป่าตัวใหญ่ยักษ์สีดำสนิท ดวงตาคมสีน้ำเงินฟ้าขอบทองนั้นเริ่มมองสำรวจตามหา เมท ที่กำลังสับสนและกรีดร้อง..กรีดร้องออกมาจากหัวใจ....กลิ่นของไททัน..

                         ภาพโฮโรแกรมเหมือนปรากฎขึ้นมาในหัวของเขา...สมองของเขาประมวณทุกอย่างที่สัมผัสได้อย่างรวดเร็ว ภาพของรีไวล์ที่เหมือนจะมีเจ้าหัววิกยืนอยู่ไม่ห่างนั้น..เหมือนมีเรื่องอะไรกันอยู่...ฟังไม่ถนัดเพราะอารมณ์ของเขาไม่ปรกติพอ...แต่นั้นไม่สำคัญเมื่อ สัมผัสของเขารู้สึกได้ถึง จำนวนไททันที่กำลังมุ่งไปทางพวกนั้น...

                         เขี้ยวของโคลว์ขบกันแน่น..เสียงครางไม่พอใจดังขึ้นมา...ขาทั้งสี่เริ่มออกวิ่งและพุ่งออกไปโดยไม่สนใจว่าอยู่ในร่างนี้จะมีใครพบเห็นเขาบ้าง..เรื่องนั้นช่างมัน!!เพราะว่า...

                              รีไวล์กำลังอยู่ในอันตราย!!

                         "ถ้าหากนายเริ่มที่จะเสียใจ การตัดสินใจในอนาคตของนายจะมัวหมอง และคิดอะไรเองไม่เป็น สิ่งที่กำลังรอนายอยู่ก็คือ...ความตาย..ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ผลลัพธ์ล่วงหน้าได้หรอก การตัดสินใจแต่ละครั้ง ล้วนมีผลกับการตัดสินใจครั้งต่อไป พวกเราจะดำเนินการเดินทางต่อ รีไวล์..ฉันหวัง..ว่านายจะมากับฉัน..."เอลวิลบอกพร้อมกับมองอีกฝ่าย เขาได้บอกถึงแผนการณ์ที่อีกฝ่ายได้รับมาจากขุนนาง  มันถูกเขามองออกหมด...ขุนนางที่จ้างรีไวล์กับพวกมา..ไม่อาจจะหยุดความจริงได้อีก..

                    ฝีมือของรีไวล์เขาไม่อาจมองข้ามและส่งกลับไปอยู่ใต้ดินได้..เขาต้องการ..ต้องการปีกของอีกฝ่ายที่แข็งแกร่งมากๆนั้น..เพื่อทีมสำรวจที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า..

                    เขาหวัง...ว่าการสูญเสียเพื่อทั้งสองคนของรีไวล์..จะไม่ทำให้อีกฝ่ายหันหลังกลับ..ไม่สิ..หมาป่าตัวนั้น..อาจจะ..

               "เอลวิน! ไททันกำลังมาทางนี้!"เสียงของมิเกะดังขึ้นเมื่อเขาได้กลิ่นของไททันมุ่งหน้ามาทางนี้ไม่ต่ำกว่า 10 ตัว..ทำไมถึง..เยอะนัก

                "อะ!"เอลวินหันไปมอง ไททันไม่ได้มาแค่ตัวสองตัว..แต่เป็น 10 งั้นหรอ..พวกเขาเข้ามาอยู่ในดงของพวกมันงั้นสิ..

               "รีบขึ้นม้าซะ! เราจะไปรวมกับกลุ่มใหญ่!"เอลวิลสั่งการลงไป หากแต่ว่าพอเขามองหันกลับไปหารีไวล์ที่เหมือนยังคงจ้องอยู่ทำให้เขารีบหันไปตะโกนเรียกอีกฝ่าย "รีไวล์!"
    
               "อะ.."รีไวล์สะดุ้งละจากใบหน้าของอลิซาเบทที่เป็นศพอยู่บนพื้นหันไปมอง..ไททัน..ชิ..มันมาอีกแล้วงั้นหรอ! เขาขยับหันไปหาม้าของตัวเองแต่เหมือนจู่ๆมันจะวิ่งตะเลิดหายไปไหนไม่รู้นี้สิ...ไททันพุ่งเข้ามาประชิดตัวของรีไวล์อย่างไม่ทันที่จะให้เขาได้ตั้งตัว..ดวงตาสีดำของเขาเบิกกว้าง มือยกใบมีดขึ้นมาป้องกันตัวทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่ามัน...

               ไม่ทันแล้ว!!

               ชั่วขณะที่กำลังจะต้องตาย....ภาพของเจ้าหมาป่าขี้อ้อนสีดำนั้น ปรากฎชัดขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ

               ..แบล็ก..ฉันคง....ไม่ได้พบแกอีกแล้ว..

TBC

          กระดิ๊บๆ..กระดิ๊บ/แอบมาต่อค่ะพี่น้องทั้งหลาย อ๊าก เมี๊ยวยังเขียนไม่เสร็จเลย แต่ว่าหัวใจมันคิดถึงหนุ่มโคลว์และหน้าของรีไวล์ขึ้นมา ไม่นะไม่! หัวหน้ากำลังทำให้ผู้เขียนคลั่ง! ฮือๆ...ลำดับการอัพเขารวนเลยทีเดียว..ฮือๆๆ

          ยังไงก็จะสู้ไม่ถอยค่ะ! จะต่อให้ได้ครบทุกเรื่องเลยงานนี้ อ๊าก! ขอบคุณทุกท่านสำหรับกำลังใจมากๆนะค่ะ ดีใจแรงจริงๆ เย้ๆมีคนชอบด้วย ฮือๆ ดีใจมากค่ะ ขอบคุณทุกคนมากนะค่ะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ ถ้าหัวหน้ามาแวบในสมองอีกรับรองงานนี้ต่ออย่างไวแน่เลย 55555+

              

                   

                
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #540 Mok33080 (@Mok33080) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 18:17
    ชั้นนนไปอยู่ไหนมาาาา ชอบแนวนี้ค่ะ ส่วนมากไม่ค่อยเม้นนะค่ะ ไรท์คงไม่ว่ากันกัน แต่จะมอบหัวใจให้นะค่ะ จุฟจุฟ
    #540
    0
  2. #475 w'wi (@winunda878) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:47
    หมาคุมนี่ คุมรีไวล์หรือคุมทีมสำรวจเลยค่ะ
    #475
    0
  3. #318 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 21:17
    หมาคุมก็มาาา
    #318
    0
  4. #123 Noah14 (@benjarath) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 06:32
    หัวหน้าเเลดูมุ้มมิ้ง><
    #123
    0
  5. #26 Vindice Sakura (@fhaniko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 13:49
    หัวหน้าสะกดจิตคนอ่านเช่นกันค่ะ! รีบมาต่อน้าา กำลังสนุกเลยย >~<
    #26
    0
  6. #25 ความหวังที่เรือนราง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 13:48
    ค้างงงงงงงงง่ะ รีบมาต่อเร็วๆน่ะไรท์
    #25
    0
  7. #24 0985046386 (@0985046386) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 12:26
    สนุกมากๆๆเลยค่ะมาตอัพต่อเร็วๆนะค่ะ^^
    #24
    0
  8. #23 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:33
    เราเชื่อว่าพระเอกต้องปรากฎตัวทีหลังอย่างเท่ๆค่ะ!
    ปล.สรุปใครเมะใครเคะคะ? เริ่มสับสน 55555
    #23
    0
  9. #22 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:22
    สนุกมากมาต่อเร็วๆน๊ารออยู่
    #22
    0
  10. #21 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:38
    สนุกมากเลยอ่ะ
    รออยู่น้า~
    #21
    0
  11. #20 25141511 (@25141511) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:35
    ค้างงงงมาต่อเร็วๆเบยยย
    #20
    0
  12. #19 Maiza2545 (@Maiza2545) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:15
    ค้างงงงงงงงงง สนุกมากเลยชอบมาก
    #19
    0
  13. #18 Peper17 (@Peper17) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:01
    ค้างงงงงงงงงง สนุกมากค่ะรีบอัพนะคะ อยากแบบให้แบล็กมาทันแล้วให้จัดการไททันไปเลยค่ะ รีบอัพนะคะสนุกสุดๆ^^
    #18
    0
  14. #17 EternalBlizzard (@EternalBlizzard) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:35
    โอ๊ยยยยยสนุกมากกกกก มาต่อรัวๆแบบนี้บ่อยๆนะไรท์=.,=
    #17
    0
  15. #16 ความลับ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:34
    สู้ๆค่ะสนุกมากๆเลยค่ะ
    #16
    0
  16. #15 Butterfly Frez (@samitawn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:31
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ ค้างอ่าาา~555
    #15
    0