[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 50 : หมาป่าที่รัก 49 : ชั่วนิจนิรันดร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 ธ.ค. 59


               หลังจากเรื่องราวทุกอย่างคลี่คลายได้ด้วยดี สังคมมนุษยชาติในกำแพงก็เริ่มกลับมาดีขึ้นทีละนิด พวกเขาเริ่มที่จะสร้างและขยายอาณาเขตออกไป ยิ่งเมื่อราชินีนางิสะทรงดึงพลังไททันกลับไป กำแพง 3 ชั้นที่เคยก่อรอบๆเมืองทั้ง 3 ก็สลายหายไปด้วย ทำให้มนุษยชาติรับรู้ว่าที่ผ่านมาพวกเขาได้รับการปกป้องโดยเหล่าไททันมหึมา จำนวนเกือบหลายล้านตัว

               และไททันมหึมาเหล่านั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกเสียจากประชาชนที่น่าสงสารที่ถูก อดีตด๊อกเตอร์ ฟริทย์และเรสส์ หลอกให้มากลายเป็นไททันและทำให้พวกเขากลายเป็นกำแพงปกป้องที่แห่งนี้มาตลอด 100กว่าปี จนกระทั้งวันนี้
    
               ภายหลังจากที่กำแพงนั้นสลายหายไป ร่างไททันมหึมาทั้งหมดก็ได้สลายหายไปกลายเป็นฝุ่นผงลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้ประชาชนที่พบเห็นคิดว่าไททันเหล่านั้นคือเทพที่คุ้มครองพวกเขา จึงกลายเป็นเทพไททันศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าประชาชน แทนลักธิกำแพง

               จากความหวาดกลัวกลายเป็นการสรรเสริญ....นั้นทำให้ราชินีนางิสะพอพระทัยในบางส่วน

               แต่มันก็ยังไม่พอทำให้ราชินีนางิสะรักและไว้ใจมนุษย์ได้อยู่ เพราะฉะนั้นพอหลังจากมีการขยายและบุกเบิกในดินแดนใหม่ ราชินีนางิสะที่เลี้ยงดู อีธานจนถึงอายุ 7 ขวบก็บอกถึงความต้องการของพระนางที่ต้องการจะไปหยังดินแดนบ้านเกิด หรือก็คือที่ประเทศญี่ปุ่น

               พระนางบอกว่าที่นั้นเป็นที่แห่งความทรงจำ และจะอยู่ที่นั้นตายที่นั้นตามสามีของนางไป ราชาคุรามะ ทำให้โคลว์เป็นกังวล หากแต่ว่าครั้งนี้เขาก็ไม่อาจจะห้ามท่านแม่ของเขาได้ ทำได้เพียงขอให้เขาให้ท่านแม่พกขนนกสีดำของเขาติดตัวท่านเอาไว้ เพื่อเขาจะได้ไปหา

               ราชินีนางิสะได้ออกเดินทางไปพร้อมกับคนในเครือวูฟและประชาชนบางส่วนที่ต้องการบุกเบิกที่ดินใหม่ทางทิศตะวันออก ในไม่กี่วันต่อมา โดยมีรีไวล์กับโคลว์ไปส่ง พร้อมกับลูกๆ ที่ตอนนี้กำลังท้องคนที่ 4 อยู่

                 "พ่อครับแล้วเราจะได้ไปหาท่านยายเมื่อไรหรอครับ"อีธานถามทั้งน้ำตาเพราะเขาเองก็ติดท่านยายนางิสะไม่น้อย พอคิดว่าต้องจากกันแล้วเด็กน้อยเลยอดไม่ได้ที่จะร้องไห้

               "ไม่นานหรอก..พอแม่เราคลอดน้องอีกสัก 3-4 เดือนก็ให้แม่เราหาหายตัวไปหาท่านยายไงหือ.."รีไวล์ปาดน้ำตาที่คลอดวงตาสวยเหมือนโคลว์ออกอย่างอ่อนโยน

               "จริงนะครับ"อีธานพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าคนเป็นพ่อที่พยักหน้าจริงจัง ทำให้ร่างเล็กยิ้มออกมาทันที

               "เอ๋...รีไวล์ทำอะไรน่ะครับ..ลูกร้องไห้หรอครับ"โคลว์เดินเข้ามาพร้อมกับอุ้มร่างเล็กสองร่างเดินเข้ามา เมื่อกี้เขากำลังติดต่อกับท่านแม่ผ่านต่างหูเลยไม่ได้ยินอีกฝ่ายคุยกับลูก

               "ฮิคารุกับฮิคาริหลับแล้วหรอ"รีไวล์พูดขึ้นมาพร้อมลุกขึ้นไปอุ้มเด็กฝาแฝดอายุขวบกว่าๆทั้งสองมาอุ้มแทน ปล่อยให้คนท้องอุ้มมากๆไม่ดีพวกนี้เริ่มอ้วนแล้วตัวหนัก

               "พ่อน้องฮิคารุนอนน้ำลายยืดด้วย...น้องต้องคิดถึงขนมแน่ๆเลย"อีธานพูดขึ้นมาก่อนจะพยายามเขย่งตัวเองเอาผ้าเช็ดหน้าที่พ่อรีไวล์ให้พกติดตัวเสมอเช็ดปากให้น้องฝาแฝดทั้งสอง
    
               "เก่งมากอีธาน"โคลว์พูดก่อนจะยกมือลูบหัวลูกชายคนโตเบาๆ นี้ล่ะข้อดีของการมีลูกห่างกันบ้าง หึหึ

               "ฮะ"อีธานยิ้มแก้มปริจับมือโคลว์กับรีไวล์คนละข้าง เดินกลับบ้านที่ตั้งอยู่นอกตัวเมืองหน่อย พวกเขาเป็นครอบครัวแรกที่บุกเบิกสร้างบ้านนอกกำแพงเมือง โดยบ้านของพวกเขาอยู่ห่างจากอดีตกำแพงเมืองชิกันชิน่าไปทางทิศตะวันออก

               "วันนี้เห็นว่าแจนจะพาเอเลนมากินข้าวที่บ้านด้วยนี้นา"โคลว์ทำหน้าเหมือนนึกขึ้นได้วันนี้มีแขกหลายคน

               "เฮ้อ...พวกนั้นได้วันหยุดพร้อมกันแบบนี้เพราะเจ้าเอลวินแท้ๆเชียว"รีไวล์บ่นอย่างไม่พอใจนัก

                เมื่อคิดถึงเรื่องไม่กี่วันก่อนที่เป็นงานแต่งพร้อมกันของ 2 คู่ที่น่าจับตามองแห่งทีมสำรวจหรือก็คือ งานแต่งของผู้บัญชาการเอลวิน สมิธ กับ ซีค เยเกอร์ และ แจน กิลชูไตน์ กับเอเลน เยเกอร์ 2 คู่กัดแห่งทีมสำรวจ ที่ไม่รู้ว่ามันกัดกันแบบไหนถึงได้ถึงจับมือกันมาขออนุญาตจากโคลว์ ในฐานะพี่ชายแต่งงาน

               หึ..จะว่าไปเขากับโคลว์ก็เล่นงานเจ้าเอลวิน กับเจ้าเด็กหัวม้านั้นไปพอสมควรก่อนจะอนุญาตให้แต่งเหมือนกันนะ...

               "จะว่าไปเห็นว่าอาร์มินกับแอนนี่ก็กำลังจะหมั้นกันนะครับ.."โคลว์พูดขึ้นมาเมื่อนึกได้ถึงเด็กหนุ่มหน้าหวานเมื่อ 7 ปีก่อนที่ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มเต็มตัว...แต่กลับขอสาวแอนนี่หมั้นได้ยากลำบากกว่าจะพูดออกมาแต่ละคำจนทำให้แอนนี่ที่ตอนนี้โตเหมือนสาวแรกรุ่นพูดออกมาแทน

               อา...เห็นว่าโดนสาวเจ้าใช้ไรเนอร์เป็นตัวกระตุ้นให้ขอหมั้นด้วยนี้นะ

               "หึ..แต่ที่ฉันคาดไม่ถึงคือน้องสาวตาขวางของนายที่อกหักจากน้องชายเธอไปหาเจ้าหนุ่มอดีตไททันเกราะแทน"รีไวล์คิดแล้วยังขำไม่หาย

               "แต่ผมว่าน้าไรเนอร์โดนน้ามิคาสะอัดกำแพงและบังคับนะครับ"อีธานพูดขึ้นมาโดยมีเสียงของ 2 แฝดที่เห็นเหตุการณ์ของคู่นี้ยืนยันด้วย

               "เหอะๆ"โคลว์ยิ้มแห้งๆ ใครล่ะจะไปคิดว่าพอเอเลนเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วมิคาสะจะพึ่งนึกได้ว่าตัวเองไม่ได้คู่กับเอเลนก็ไม่เป็นไร ให้รุ่นลูกคู่กันแทนก็ได้..แต่ว่ามิคาสะไม่รู้จักใครมากมาย คนว่างที่เหลือก็มีแค่ไรเนอร์...เพราะงั้นมิคาสะเลยกระชากคอกดไรเนอร์กับกำแพงบังคับแต่งงานเลย

               โคลว์ยกมือขึ้นกุมขมับขึ้นมาทันทีเมื่อคิดถึงภาพลูกๆเธอบอกว่าน้ามิคาสะจะฆ่าน้าไรเนอร์ให้เขารีบไปช่วย ....เปลี่ยนจากแต่งงานไปเป็นแฟนก่อนสักปี...แต่กว่าจะเจรจาได้..เกือบแย่เหมือนกันล่ะนะ

               "วุ่นวายจริงๆ....ฉันไม่มีวันยอมให้ลูกของฉันต้องเจออะไรแบบนั้นแน่"รีไวล์บอกเมื่อคิดได้ว่าอีกไม่นานลูกๆของเขาก็ต้องโตแล้ว...สำหรับเขา..คนที่มาจีบลูกเขาล่ะก็ มันต้องไม่ตายดีแน่!

               "รีไวล์ครับ..ลูกเราคุณไม่ต้องหวงขนาดนั้นก็ได้นะครับ...ผมไม่อยากให้ลูกขึ้นคานกันหมด"โคลว์พูดก่อนจะเปิดประตูบ้านเข้าไปข้างในและเดินเลยไปห้องทำอาหารเพื่อเตรียมต้อนรับคนที่จะมาบ้านกินข้าวเย็นนี้ด้วยกัน

               และเขาไม่ลืมที่จะเอาชากุหลาบและน้ำผลไม้คั้นสดๆมาให้กับลูกๆของเขาได้ดื่มแก้กระหาย

               "แต่ว่าโคลว์...พวกผู้ชายหรือผู้หญิงน่ะ ยังไงก็ต้องกรองดีๆนะ...โดยเฉพาะลูกของเจ้าพวกนั้นทั้งหมดนั้นล่ะ!"รีไวล์พูดก่อนจะหมายหัวรุ่นลูกของคนในทีมสำรวจทุกคนที่อาจใช้ความสัมพันธ์รุ่นพ่อมาจีบลูกที่น่ารักของเขา

               "โดยเฉพาะอีธาน...ลูกต้องระวังมากๆรู้ไหม"รีไวล์พูดก่อนจะหันไปมองลูกชายวัย 7 ขวบที่มองมาที่พ่อของเขาอย่างงง

                 "โธ่! รีไวล์ครับ...ลูกแค่ 7 ขวบนะครับ..พูดดักตอนนี้เขาก็ไม่รู้หรอกครับ.."โคลว์ปรามอีกฝ่ายก่อนจะเปลี่ยนไปชวนคุยเรื่องอื่น ไม่อย่างนั้นล่ะก็คนที่มาบ้านเขาวันนี้อันตรายแน่ๆ

               พวกเขาได้เปิดบ้านต้อนรับเหล่าสหายและพี่น้องที่กลับมาหามาคุยกันอย่างสนุกสนาน จะว่าไปตัวเขาเองก็เลิกที่จะเป็นทหารทีมสำรวจแล้วมาเป็นนักวิจัยอยู่ในบ้านเพื่อดูแลลูกๆ และมีบ้างที่เขายังเข้าไปให้คำปรึกษากับราชินีฮิสทอเรีย

               ส่วนรีไวล์ยังคงประจำการอยู่หน่วยปฎิบัติการพิเศษ โดยทุกคนในหน่วยยังอยู่กันครบเว้นแต่สาวๆที่ได้แก่ ชาช่าที่แต่งงานกับโคนี่ และตอนนี้เป็นแม่บ้านอยู่บ้าน คุณเพทราที่แต่งงานกับออลโอ้และกำลังท้องลูกคนที่ 2 อา..จะว่าไปยกเว้นมิคาสะไว้คนหนึ่งที่เธอคนนั้นยังคงอยู่ที่หน่วยปฎิบัติการ เห็นว่าจะขออยู่จนกว่าตัวเองจะท้อง ถึงจะยอมออกไป

               เหอะๆ...คิดว่าน่าจะเพราะอยากอยู่กับเอเลนนานๆล่ะมั่ง...สงสารไรเนอร์จริงๆคงต้องเอาใจช่วยล่ะนะ

               หลังจากที่ราชินีนางิสะ ท่านแม่ของเขาไปเดินทางไปตั้งรกรากอยู่ที่ญี่ปุ่นได้ 10 ปีก็ต้องเดินทางมาด้วยเครื่องเคลื่อยย้ายชั่วพริบตาที่โคลว์ทำการสร้างไว้ให้กับบ้านทรงญี่ปุ่นนั้น เพื่อมาร่วมงานแต่งงานของหลานชายคนสำคัญของพระนาง

               อีธาน
แอ็คเกอร์แมน กับ ริค กิลชูไตน์ ลูกชายของแจนและเอเลน ที่อายุต่ำกว่า อีธานถึง 7 ปี แต่..ไม่รู้ทำไมอีกฝ่ายมีนิสัยที่ยิ่งกว่าเอาพ่อสองคนนี้รวมกันจนไปคล้ายกับหัวหน้ารีไวล์ได้ไม่รู้

               จนบ้างทีเขาอดคิดไม่ได้ว่า ริค อาจจะเป็น ริวซากิ อาเคเมะ กลับชาติมาเกิด และลูกชายของเขา อีธาน แอ็คเกอร์แมน เป็น โคลว์ คัทสึยะกลับชาติมาเกิดอีกคน เฮ้อ...

               "รีไวล์ครับ..ช่วยอย่าเอาใบมีดสามมิตินั้นเข้ามาในงานจะได้ไหมครับ..ไม่สิ..ผมว่าคุณไปถอดเอาเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิตินี้ออกไปเลยได้ไหมครับ!"โคลว์พูดก่อนจะกุมขมับเมื่อเห็นอีกฝ่ายแต่งตัวพร้อมรบมากเลยทีเดียว

               "รีไวล์นายน่าจะปล่อยวางได้แล้วนะ ลูกนายแค่..."ไม่ทันที่เอลวินจะพูดจบรีไวล์ก็พูดแทรกขึ้นมา

               "ลองเป็นลูกแกบ้าง เอลวิน! แล้วแกจะรู้สึก!"รีไวล์พูดเสียงเย็นก่อนจะทำให้เอลวินนิ่งไปแปบหนึ่งหันไปมองหน้าซีคที่เลิกคิ้วมองเขาเหมือนว่ามีอะไร ข้างๆซีคคือลูกสาววัย 9 ขวบของเขา วิด้า สมิธ

               "ลุงรีไวล์เป็นอะไรหรอค่ะแม่ซีค"วิด้ามองซีคพร้อมกับจับแขนอีกฝ่ายอย่างสงสัย ท่าทางน่ารัก

               "เป็นบ้าลูก...วิด้าดูไว้แล้วอย่าทำเป็นเยี่ยงอย่างนะครับ"ซีคบอกลูกเขาพร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยนทำให้เด็กสาวพยักหน้า

               โคลว์ให้เวลาสักพักกว่าจะที่ทำให้รีไวล์ยอมวางเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติลงก่อนจะทำหน้าที่พ่อส่งอีธานเข้าไปในงานแต่ง..แน่นอนว่าอีกฝ่ายทำหน้าบึ่งใส่ลูกเขยจนรังสีมันแผ่ทั่วงานจนทำให้ ราชินีฮิสทอเรีย ที่ให้เกียรติมางานกับคนรู้จักในงานต่างยิ้มแห้งๆกันเป็นแถวๆ

              ดีนะที่เจ้าลูกเขยคนนี้ ริค กิลชูไตน์ หน้าด้านพอสมควร แถมยังเป็นคนเดียวในโลกนี้เลยมั่งที่กล้ามองท้าทายรีไวล์แบบนั้น สมแล้วจริงๆที่แต่งกับลูกชายเขาได้..แต่ให้ตายเถอะ! ทำไมเขาถึงไม่ได้สะใภ้แต่เป็นลูกเขยเล่า!!

               "หึหึ..ช่างเป็นงานแต่งที่มีสีสันดีจริงๆเชียว"ราชินีนางิสะเสด็จมานั่งข้างๆราชินีฮิสทอเรียกับโคลว์ผู้เป็นลูกชายของนาง

               "ท่านแม่ขอล่ะครับ..อย่าอีกคนเลย"โคลว์บอกหลังจากรีไวล์กลับมานั่งข้างๆเขา โดยมีสองแฝดกับลูกสาวคนเล็กของพวกเขา ไวโอเล็ต แอ๊กเกอร์แมน นางฟ้าตัวน้อยเพียงคนเดียวของพวกเขาวัย 10 ขวบ นวดไหล่นวดขาอ้อนให้พ่อจอมหวงอารมณ์เย็นลง

               หึ..มีหรอที่รีไวล์จะทนได้นาน..

               "แหม..แม่ก็แค่บอกเอง..แต่แม่เดาแล้วไม่ผิดจริงๆว่าอีธานต้องได้สามี"ราชินีนางิสะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ความจริงพระนางเองล่ะที่เป็นคนแนะนำให้ทั้งคู่จูงมือกันเข้าไปบอกความสัมพันธ์กับรีไวล์ตรงๆ

               "แม่ครับ"
    
               "ถ้ามันทำให้อีธานเสียใจล่ะก็ ฉันฆ่ามันแน่!"รีไวล์พูดเสียงเย็นจ้องลูกเขยหน้าตายอย่างไม่สบอารมณ์ สุดๆ ให้ตายเถอะ...งานแต่งวันนี้มันจะรอดไหมเนี้ย

               แต่สวรรค์...คนคู่กันใครจะไปทำอะไรได้ เพราะแบบนั้นทำให้งานแต่งผ่านไปได้อย่างราบรื่นด้วยดี แทบทำเอาพวกเขาใจหายใจคว้ำ เว้นแต่อีธานที่ความรักบังตา รีบพาริค ไปเที่ยวฮันนิมูนที่ดินแดนตะวันออก หรือก็คือที่ญี่ปุ่น ทำให้ราชินีนางิสะออกปากสนับสนุนพากลับไปด้วยในทันที

          อ๋อ...ลืมบอกไป..อีธานได้ทำงานในหน่วยงานใหม่ที่เป็นหน่วยงานระหว่างเมือง ทำหน้าที่ติดต่อประสานงาน ทำให้เดินทางไปหลายๆที่ โดยมี ริค กิลชูไตน์เป็นองครักษ์ตามไปทุกที่ ไม่แปลกหรอกที่จะรักกันได้น่ะนะ

          วันเวลาผ่านไป เด็กรุ่นใหม่เริ่มโตขึ้นมาเรื่อยๆ จนคนรุ่นใหญ่อย่างเอลวิน สมิธ ต้องถอนตัวเกษียร เช่นเดียวกับรีไวล์  โดยมีเด็กรุ่นใหม่มาคุ้นแทนนั้นก็คือ อาร์มิน อาร์เลอร์ท ผู้มีลูกชายวัยกำลังน่ารัก 2 คน ส่วนคนที่มาคุ้มหน่วยปฎิบัติการพิเศษของรีไวล์ เป็นมิคาสะ แอ็คเกอร์แมน หญิงแกร่งแห่งยุค ที่ต่อให้มีลูกชายแล้วแต่ก็สั่งให้ไรเนอร์เป็นคนอยู่บ้านทำสวนดูแลลูกต่อไป.....

             เป็นหญิงที่โหดเหมาะจะมาคุ้มหน่วยของรีไวล์ต่อจริงๆ...และรู้สึกรีไวล์เองก็แอบชื่นชมฝีมือไม่น้อยเหมือนกัน

          หลายปีผ่านไปมากขึ้นเรื่อยๆ ลูกๆของพวกเขาทุกคนต่างเป็นฝั่งเป็นฝาแยกย้ายกันออกไป เขากับรีไวล์จึงตัดสินใจไปอยู่ที่บ้านที่ตั้งอยู่ริมหน้าผา ที่มองไปเห็นทะเลญี่ปุ่นโดยรอบ และยกบ้านกลางทะเลของโคลว์ เซเวียร์ให้กับลูกชายแฝดของพวกเธอที่ดูจะชอบบ้านหลังนั้นมาก เพราะพวกเขามีหัวด้านการวิจัยและพัฒนาต่างๆ ทำให้โลกเปิดกว้างขึ้นมากกว่าเดิม

          แต่นั้นเป็นเรื่องของอนาคตที่พวกเขาวางมือปล่อยให้มันเป็นเรื่องของคนรุ่นใหม่แทน

           หากแต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้โคลว์เป็นกังวลจนถึงกับเรียกลูกหลานทุกคนที่รวมไปถึงเหล่าลูกเขยและลูกสะใภ้ที่มีมาทั้งหมด มารวมกัน เพราะหลังจากที่พวกลูกของเขาโตขึ้นอายุได้ 17 ก็พบว่าแต่ละคนมีความสามารถพิเศษในการค้นหา โซลเมทได้เหมือนกับเขา ทำให้เขาไม่กังวลเรื่องคู่ครองเท่าไรนัก แต่ว่า..พลังอื่นนี้สิ

               อีธานลูกชายของเขา ดูเหมือนจะได้พลังในการเยียวยาหรือก็คือพลังของนกฟินิกซ์ไปเต็มไป ฮิคารุเมื่อโตขึ้นมาดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงและมีพลังของยักษ์ธาตุไฟที่ตกทอดมาจากท่านตาของเขา หรือก็คือพ่อของโคลว์ และฮิคาริมีดวงตาสีฟ้าเข้มมากขึ้นและได้พลังของยักษ์ธาตุน้ำแข็ง ที่ตกทอดมาจากแม่ของโคลว์ ฝาแฝดทั้งสองทำให้ราชินีนางิสะดีใจมากเมื่อพลังนี้ยังคงอยู่ต่อไปในลูกหลาน และทำให้พระนางต้องพาฝาแฝดไปสอนการควบคุมพลังต่อไป  และสุดท้าย ไวโอเล็ต ลูกสาวที่น่ารักของเขา เมื่ออายุได้ 10 ขวบ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีทอง และสามารถกลายเป็นหมาป่าสีดำได้...คงไม่ต้องบอกก็รู้ในทันทีว่าเธอได้พลังแวร์วูฟไปจากเขา

               พลังเหล่านี้เป็นทั้งเรื่องดีและอันตราย เพราะแบบนั้นในการประชุมครั้งนั้นเขาถึงได้ให้ลูกๆหลานๆของเขาเก็บพลังนี้ไว้เป็นความลับ และให้ใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์ธรรมดามากที่สุด ถึงตอนนี้เขาจะไม่รู้ว่าพลังของสั่งการยักษ์ได้ของท่านแม่ของเขาจะไปตกทอดสู่ใคร เมื่อท่านแม่ของเขาเสียไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน แต่ถึงอย่างนั้น...

               มนุษย์ก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่จะยินดีกับการเห็นผู้ที่มีพลังแปลกแยกกว่าตัวเอง...และพร้อมกับเป็นพวกขี้อิจฉา และช่วงชิงพลังของผู้อื่นไม่สิ้นสุด เพราะแบบนั้นมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ต้องระวังตัวให้มากที่สุด

               โดยองค์กรวูฟได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือและปกป้องความลับของตระกูลของโคลว์ต่อไปในอนาคต ด้วยคำสัญญาที่อีกฝ่ายจะของส่งต่อให้ลูกหลานด้วยชีวิต

               ถึงรู้ว่าเวลาข้างหน้าจะเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้..แต่บรู๊ค กับลูกสาวของเขาเบลล่า ก็ขอให้เขาทำพิธีบางอย่างที่เป็นพันธนาการนั้นไว้ตลอดกาลไม่มีสิ้นสุด ช่างเป็นความภัคดีที่น่าชื่นชม...
              
                  และสุดท้าย....วันที่เทียนแห่งชีวิตของรีไวล์ดับลงก็มาถึง ด้วยวัยชราที่อยู่มาอย่างยาวนานถึง 100 ปี ...ข้างกายของเขามีโคลว์อยู่ข้างๆจนวินาทีสุดท้าย และรายล้อมด้วยลูกหลานที่มาส่งดวงวิญญาณของท่านพ่อ...ของปู่..ของตา...ของทวด..ของพวกเขา..

               "โคลว์...นาย.."รีไวล์พยายามฝืนดวงตาคมของเขาแม้อยู่ในวัยชราให้ลืมมองร่างบางที่ยังคงเหมือนวันแรกที่พวกเขารักกันได้ไม่เสื่อมคลาย...ความสามารถ..ของฟินิกซ์..ทำให้โคลว์ไม่แก่...และไม่ตาย..จนกว่าจะถึงวันที่เขาเลือกเอง..

               "ครับ..รีไวล์"มือเรียวบางของคู่ชีวิตยกมือที่เหี้ยวย่นตามกาลเวลาของอีกฝ่ายขึ้นมาจูบและแนบแก้มของเขาอย่างแผ่วเบา

               "นาย...จะไปกับฉันใช่ไหม..โคลว์"ดวงตาคมมองรอยยิ้มหวานของอีกฝ่ายที่ขยับตอบเขาแทบจะในทันทีที่เขาพูดจบ

               "แน่นอนสิครับ...ผมจะไปกับคุณ...ทุกที่...ทุกแห่ง..เราจะไปด้วยกัน..."โคลว์มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยรักเช่นเดียวกับอีกฝ่ายที่มองตอบมาเช่นเดียวกัน

                  "แม้ความตายจะแยก..."

                  "ผมจะตามหาคุณ...และจะอยู่ข้างคุณอีกครั้งครับ..รีไวล์.."ร่างบางกล่าวพร้อมกับรู้สึกถึงมืออีกฝ่ายที่เริ่มอ่อนแรงลงไปอย่างช้าๆ

                  "นายมันดื้อ...โคลว์"

                    "เพราะรักคุณไงครับ.."โคลว์พูดพร้อมกับกางปีกสีดำของเขาออกมาโอบตัวเขากับรีไวล์เอาไว้ มือเขาดึงอีกฝ่ายมานอนซบที่ไหล่ของเขากอดกันภายใต้ปีกสีดำ..ที่กำลังค่อยๆมีไฟสีน้ำเงินปรากฎอย่างช้าๆ
    
                    "ฉันรักนาย..โคลว์"รีไวล์พูดด้วยแรงทั้งหมดที่เหลือก่อนลมหายใจของเขาจะค่อยๆหมดลง ไป หากแต่ว่าหูของเขายังคงได้ยินคำพูดสุดท้ายของร่างบางที่กอดและพูดกระซิบข้างหูของเขา

                    "ผมก็รักคุณครับ..รีไวล์...อีกครึ่งวิญญาณของผม.."โคลว์บอกพร้อมกับก้มลงจุมพิตริมฝีปากของชายผู้เป็นที่รัก...ชายผู้เป็นอีกครั้งของวิญญาณ ก่อนเพลิงสีน้ำเงินเข้มนั้นจะแผดเผาปีกและร่างของผู้เป็นเจ้าของรวมกับร่างของคนที่รักในอ้อมแขน จนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน...ไม่เหลือแม้แต่หลักฐานว่าเคยมีร่างของคนรักทั้งคู่อยู่...ไม่เหลือกระดูกให้ลูกหลานได้เก็บเอาไว้ดูต่างหน้า...

                    เสียงร่ำไห้เสียใจและยินดีที่ความรักของทั้งคู่ไม่มีทางแยกจากแม้ความตายก็ไม่อาจพลากพวกเขาออกจากกันได้ ...ตำนานความรักของรีไวล์ และโคลว์ วอกเกอร์ กลายเป็นเรื่องเล่าขานส่งต่อให้ลูกให้หลานตราบนานเท่านั้น....

                   จนล่วงเลยมาถึง...2,017 ปีต่อมา....

TBC

          กลิ้งๆมาอัพลง...อ๊าก!! ตอนหน้าจะจบแล้วหรอเนี้ย! ใจหาย แงๆ พยายามเคลียร์ทุกคู่ให้จบเลยนะค่ะเนี้ย..เอ๋..แต่ลืมคู่ใครไปหรือเปล่าหว่า...อือ..เหมือนจะไม่มีนะ หึหึหึ ฮันจินั้นไม่พูดถึง แต่งกับงานวิจัยไปเรียบร้อยเลยแล้วกัน ไว้ค่อยอีก 2,017 ปีค่อยว่ากันแล้วกันนะจ๊ะ 555+ (เอาความจริงคือ...คิดไม่ออกว่าจะให้คู่กับใคร ก็มิเกะตายแล้วงะ แงงง!!! ให้เป็นสาวโสดไปแล้วกันนะ ฮือๆๆๆ)

          ขอบคุณที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันมาจนถึงวันนี้นะค่ะ ผู้เขียนดีใจและรู้สึกมีความสุข รู้สึกยินดีมากๆที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาและทำให้ท่านผู้อ่านทุกท่านมีความสุข..ขอบคุณมากๆนะค่ะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #556 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 14:29
    เอาจริงๆฟินิกซ์ตายอล้วเกิดใหม่จากกองขี้เถ้าได้ ไรท์ที่แต่งฟิคแฮร์รี่น่าจะรู้ดี แต่ช่างๆมันไปละกัน
    #556
    0
  2. #525 TuscanyKasumi (@TuscanyKasumi) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 23:06
    น้ำตาไหลๆๆๆๆๆๆๆ ร้องไห้
    #525
    0
  3. #496 w'wi (@winunda878) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 21:45
    สงสารไรเนอร์ดีไหมเนี่ย โดนสั่งให้เลี้ยงลูกทำงานบ้านแบบนี้
    #496
    0
  4. #468 Katsume Jung (@yaemdonprai) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 00:28
    ร้องไห้หนักมาก ฮือๆๆๆๆๆ????????????
    #468
    0
  5. #434 ninny788 (@ninny788) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 08:28
    อยากอ่านภาคต่อจัว
    #434
    0
  6. #433 Ing4869 (@Ing4869) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 18:20
    ขอตอนพิเศษ พลีสสสสส
    #433
    0
  7. #432 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 18:04
    ซึ้งอะไรท์รอตอนจบอยู่ค่าา
    #432
    0
  8. #431 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 17:43
    เป็นตอนจบที่ซึ้งมากๆ TwT
    #431
    0
  9. #430 Sirirat Thongbut (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 17:24
    เศร้ามากค่ะร้องไห้เลยเราเช็ดน้ำตาแปปจะรอติดตามตอนและก็กุเร็นด้วยนะค่ะ
    #430
    0
  10. #429 Waan1202 (@Waan1202) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 17:02
    อ่านแล้วนํ้าตาคลอเลยอ่ะ
    #429
    0
  11. #428 june434 (@june434) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 14:38
    อยากให้มีภาคต่ออ่ะ //เสียใจ//
    #428
    0
  12. #427 KlauyYaori (@KlauyYaori) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 12:47
    จะจบแล้วเหรอเร็วจัง ไม่จบได้ไหมมมมTT
    ปล.อยากอ่านคู่เอลวินกับซีคจังค่าาาTT 
    #427
    0
  13. #426 ✿ Mr.UL ✿ (@ying21346) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 12:25
    ฮือ เศร้า...
    #426
    0
  14. #425 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 11:49
    อยู่ๆน้ำตาก็ไหล ;-;
    #425
    0
  15. #424 Hoshino Yoru (@Vongola_Diecimo) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 10:44
    มีความ โรแมน+ซึ้ง ในตอนจบ
    #424
    0