[ Fic Attack on titan] Lovely My Wolf !? (yaoi) ( THE END )

ตอนที่ 6 : หมาป่าที่รัก 5 : มือพนันแห่งเมืองใต้ดิน 'วูฟ'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 149 ครั้ง
    31 ต.ค. 59



บ้านครอบครัวเยเกอร์ หลังจากคริช่าช่วยเหลือโคลว์+ หลังจบการสำรวจนดอกกำแพงล่าสุด ผ่านมา 2 อาทิตย์

          "พี่โคลว์!..ลุกได้แล้วหรอครับ"เสียงใสของเอเลนดังขึ้นมาเมื่อเห็นร่างของคนที่พ่อของเขาพากับมาในสภาพบาดเจ็บหนักเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน ตอนนี้กลับมาลุกเดินได้แล้ว..ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายกระดูกหักหลายที่หรอกหรอ?

               "โคลว์..เธอไม่ควรออกมาจากเตียงนะ"เสียงดุของคาร่า เยเกอร์แม่ของเอเลนพูดขึ้นมาเมื่อเห็นเด็กหนุ่มที่สามีเธอพากลับมา ออกมาเดินทั้งๆที่ขาดูจะยังไม่เข้าที่เท่าไร

               "ผมไม่เป็นไรแล้วครับคุณคาร่า..เอเลน"โคลว์บอกก่อนจะยิ้มให้ทั้งคู่ ความจริงเขาควรจะหายดีตั้งแต่เมื่อ 1 อาทิตย์ก่อน แต่ว่าพอหลังจากที่เขาฟื้นก็รีบหายตัวไปหารีไวล์ทันทีพร้อมกับของฝากเป็นดอกกุหลาบสีน้ำเงิน...ผลที่ได้จากการทำอะไรไม่เจียม อาการสะท้อนกลับจากการใช้พลังแบบจัดเต็มเป็นครั้งแรกเลยออกมาแรงขึ้นกว่าเดิม...นอนเป็นพักจนมีวันนี้ล่ะพึ่งจะลุกขึ้นมาจากเตียงได้...

             เขาต้องการที่จะออกมาสูดอากาศข้างนอกห้องนอนให้เร็วที่สุด เพราะช่วงเวลาที่อาการของเขาทรุดลงนั้นมันทำให้เขาฝัน...ฝันถึงภาพที่เสมือนจริงจนน่ากลัว...ฝันเห็นภาพตัวเองในหลายๆแบบ

               ทั้งภาพที่ตัวเองเป็นนักพนันที่โกงเก่งเกิน ภาพตัวเองเป็นนักพัฒนาระบบสื่อสารในบริษัทใหญ่ ภาพตัวเองทำอาหารและขนมออกมาราวกับเชฟมือหนึ่ง..และอีกมากมาย แต่ทุกๆความฝันนั้น..ตัวเขาในความฝันมักจบลงในหลอดแก้วขนาดใหญ่..และถูกทรมานซ้ำไปซ้ำมา..จนตาย

               ทำไมเขาถึงคิดว่าเขาตายน่ะหรอ..เพราะทันทีที่การทรมานจบลง...ความฝันตัวเขาใหม่ที่ทำงานใหม่ๆก็จะแทรกเข้ามาแทน..วนซ้ำไปซ้ำมาไม่สิ้นสุด..
         
                ครั้งแรกที่ฝันเห็น..เอเลนกับมิคาสะ..เด็กสาวที่เงียบๆและดูติดเอเลนมากๆบอกว่าเขากรีดร้องเสียงดัง จนคริช่าต้องฉีดยาบางอย่างให้กับเขา..อาการเหล่านั้นถึงสงบลงไป..แต่ก็ไม่หายไปซะทีเดียว..

               ทำไมกันนะ..ทั้งๆที่ตอนอยู่กับรีไวล์เขาไม่มีความฝันแบบนี้..ไม่สิ..มันมี..แต่ทุกครั้งที่เขาสะดุ้ง มือของรีไวล์ก็จะลูบตัวเขาอยากอบอุ่นและเสียงของอีกฝ่ายจะพูดปลอบเบาๆ...เมทของเขา..

               รีไวล์...ฉันอยากไปหานายไวไวจริงๆ..

               โคลว์คิดก่อนจะทบทวนแผนการณ์ต่อไป..เขาตอนนี้ไม่สามารถกลับไปหาอีกฝ่ายในร่างหมาป่าได้..หึ..ถ้าลางสังหรณ์ของเขาไม่ผิด เจ้าบ้าเอลวิลนั้นต้องรู้แล้วแน่ๆว่าหมาป่าแบล็กกับหมาป่ายักษ์เป็นตัวๆเดียวกัน..และไม่แน่มันก็อาจจะคิดใช้งานเขา ไม่สิ..ถ้ามันเกิดส่งเขาให้กับผู้หญิงสี่โรคจิตนั้นล่ะ..จะทำยังไง!

               ไม่เอาหรอกนะแบบนั้นน่ะ...แค่คิดขนในตัวเขาก็พร้อมจะตั้งขึ้นมาอีกแล้ว..ถ้าอยู่ในร่างหมาป่าน่ะ..ยอมใจเลยจริงๆให้ตายเถอะ...

               "อา.."แค่คิดเขาก็สยองแล้ว..จนเผลอเอามือยกขึ้นมากอดตัวเอง

               "หนาวหรอจ๊ะโคลว์ ไหวหรือเปล่าน่ะจ๊ะ"เสียงของคาร่าดังขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทางของโคลว์ พลอยทำให้พวกเอเลนหันไปมองเขาด้วย

               "ไข้ขึ้น..อีกหรือเปล่าค่ะ"มิคาสะหันไปมองอีกฝ่ายก่อนจะยกมือขึ้นมาแปะบนหน้าผากโคลว์เบาๆ...คิดถึงคืนที่อีกฝ่ายกรีดร้องแล้ว..มันทำให้เธอรู้สึกเป็นห่วง...เอามากๆเลยล่ะ

               ความคิดของมิคาสะเป็นเช่นเดียวกับเอเลน ถึงพวกเขาจะพึ่งเจอโคลว์แค่ 2 อาทิตย์ แต่ท่าทางความอ่อนโยนที่อีกฝ่ายแสดงออก..มันทำให้พวกเขารู้สึกผูกพันอย่างประหลาด

               "มะ..ไม่เป็นไรหรอกมิคาสะ..พี่สบายดี..จริงสิ..ไม่ใช่วันนี้พวกเธอมีนัดกับอาร์มินหรอ"ไม่ทันที่โคลว์พูดจบเสียงประตูก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างของคริชาและอาร์มินเดินเข้ามา

               "พี่โคลว์! ลุกขึ้นมาได้แล้วหรอครับ"อาร์มินร้องอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเขา..ก่อนจะวิ่งถือหนังสือเล่มใหญ่เข้ามา

               "โคลว์เธอลุกไหวแล้วงั้นหรอ"คริช่ามองสำรวจตัวของอีกฝ่าย ท่าทางของคนมาใหม่ทั้งคู่ทำให้โคลว์ถึงกับเหงื่อตก...อา..ก็นะ..มาซะ สาหัส....ต่อมาก็ทรุดหนัก...สุดท้ายไม่กี่วันก็หายแบบนี้ เป็นใครก็คงแปลกใจทั้งนั้นล่ะ

               "ครับ..หายแล้วครับ"หลังจากที่โคลว์พูดจบคริช่าก็พูดให้พวกอเลนออกไปเล่นข้างนอก และขอคุยกับโคลว์แค่สองคน

               คริช่า...เป็นผู้ชายคนแรกที่รู้ว่าเขาไม่ใช่คนในกำแพง...เรื่องมันเกิดหลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมาหลังจากไปหารีไวล์..อีกฝ่ายได้ถามเขาว่าตัวเขามาจากไหน ชื่ออะไร ...เขาโกหกอีกฝ่ายไปว่าเขาความจำเสื่อมและจำได้เพียงชื่อตัวเองเท่านั้น...ตอนแรกคริช่าทำเหมือนจะเชื่อเขา..จนกระทั้งอีกฝ่ายเบื่อกับคำโกหกหน้าตายของเขา จนทำให้อีกฝ่ายพูดมาตรงๆว่า..เธอน่ะ..ไม่ใช่คนในกำแพงเหมือนเขาใช้ไหม...นั้นล่ะจบครับพี่น้อง..เขาก็เลยไม่กั๊กอีกต่อไป  แต่ถึงจะบอกว่าเป็นคนนอกกำแพงไปแต่ก็ไม่ได้บอกว่าเขาเป็นหมาป่ายักษ์ให้อีกฝ่ายรู้..เพราะมันไม่จำเป็น...

               จากวันนั้นคริช่าจึงสอนทุกอย่างให้กับเขา..เรื่องทุกอย่างที่ทำได้ในเมืองที่เหมือนกรงนกนี้..และสิ่งที่ควรระวัง...ทุกอย่าง....

               "จริงสิ..ได้ยินว่าเธอจะไปเป็นทหารหรอ..โคลว์"คริช่าอดไม่ได้ที่จะถามอีกฝ่ายขึ้นมาหลังจากเขาได้ยินเอเลนพูดกับโคลว์เมื่อวานนี้ ว่าจะเข้าทีมสำรวจด้วย

               "ครับ..ผมมีคนที่อยากไปอยู่เคียงข้างน่ะครับ..แต่ว่าก่อนที่จะไป..ผมอยากทำบางอย่างให้ได้ก่อนน่ะครับ"หลายเดือนที่โคลว์อยู่ที่กองทีมสำรวจ ทำให้รู้ปัญหาใหญ่อีกปัญหาหนึ่งของที่นั้น..นั้นก็คือ

               ปัญหาเรื่องทางการเงิน..

               ทีมสำรวจไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลมากมายนัก..เรียกได้ว่าแทบไม่มีเลยจะดีกว่า..ไม่มีการสนับสนุนทั้งเงิน อาหาร และอาวุธ นั้นทำให้พวกเขาต้องขอการสนับสนุนจากเหล่า พ่อค้าแทน..และแต่ละครั้ง..มันก็ยากลำบากเสียเหลือเกิน..

               "อยู่เคียงข้างงั้นหรอ?....ที่เธอว่ามั่นคงน่ะ..หมายความว่ายังไง..คงไม่ได้คิดจะทำอะไรโง่ๆหรอกนะ"คริช่ามองอีกฝ่าย สายตาของเขาแสดงความเป็นห่วงออกมา..ไม่ว่าเขาหรือคาล่า ก็ต่างเอ็นดูโคลว์เหมือนลูก สำหรับเขา..เพราะมีเหตุผลบางอย่าง..แต่สำหรับคาล่าเพราะความเป็นแม่คนล่ะมั่ง?

               "ครับ..ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกครับ..จริงสิ..การคัดเลือกทหารมีถึงเมื่อไรหรอครับ.."

               "เฮ้อ...อีก 3 เดือนข้างหน้า...ไม่ว่ายังไงเธอก็จะเป็นทหารสินะ"คริช่ามองโคลว์อีกครั้ง แต่คำตอบ..ก็คือแววตาที่มั่นคงนั้น..บางที..การที่ให้โคลว์ออกไปนอกกำแพง..อาจจะดีกว่า..ก็ได้..น่ะนะ

               "งั้น..ขอบคุณมากนะครับสำหรับที่ผ่านมา..ยังไง..ผมว่าจะขอ.."

               "เธอไม่ต้องไปพักที่อื่นหรอก...อยู่ที่นี้ก็ได้.."คริช่ามองอย่างรู้ว่าโคลว์จะพูดอะไร..เขาไม่ต้องการให้โคลว์คลาดสายตา..มันอันตรายเกินไปหากมีคนรู้ว่าโคลว์เป็นคนที่อยู่นอกกำแพง โดยเฉพาะพวกสารวัตรตำรวจกับพวกลัทธิกำแพงงี่เง่า

               "แต่ผมน่ะ.."

               "ไม่ต้องเกรงใจทั้งนั้น..ยังไงห้องของเอเลนก็กว้างพอที่จะอยู่ได้ 2 คน..จนกว่าเธอไปเป็นทหาร..คิดว่าที่นี้เป็นบ้านเธอแล้วกัน"คริช่าบอกก่อนจะตัดการสนทนานี้โดยการเดินออกไปจากห้องอาหารไปที่ห้องทำงานของเขาที่ชั้นใต้ดินแทน

               "...อะไรของเขานะ.."โคลว์มองตามก่อนจะถอนหายใจ ยังไงก็ทำตามที่คิดไว้ก่อนแล้วกัน..อย่างแรกก็ต้องไป...หาเงินแบบฉับไวหน่อยล่ะนะ...

                    และที่ๆโคลว์มุ่งหน้าไปหลังจากเสียเวลาปลอมตัวสักพัก..นั้นก็คือ...บ่อนการพนันที่เมืองใต้ดินที่เขาเคยอยู่..ถ้าเขาจำไม่ผิดตอนที่สมัยปี 2016 น่ะมีอนิเมเรื่องหนึ่งที่เป็นนักเล่นเกมส์ฟันดาบ แนวออกฮาเร็มนิดๆแต่ตอนหลังพระเอกต้องใช้ไอดีไปเล่นในเกมส์ที่ใช้พวกปืนเป็นหลักแทน..เห็นว่าต้องการเงินไวไวเลยไปเล่นพนันจนได้เงินมานี้นะ....มันคงไม่เสียหายมากนักหรอก

                    โคลว์เดินไปสำรวจรอบๆบ่อนพนันนั้นก่อนเผื่อความไม่ประมาท..เขาต้องการศึกษาวิธีการเล่นทั้งหมดอย่างละเอียด ถึงเกมส์ที่คนพวกนี้ใช้เล่นกันส่วนใหญ่จะเป็นเกมส์ประเภทไพ่ เหมือนภาพในความฝันของเขาก็ตามเถอะ..แต่ว่า..ก็ยังไม่เคยลองนี้นะ..

                    โคลว์ใช้เวลา 3 วันในการเข้าๆออกๆบ่อนพนันแห่งนี้จนถึงเวลาที่เขาต้องลงเล่นเต็มๆสักที..เกมส์แรกเขาลงไม่เยอะเท่าไร หึ..แน่นอนเขาเจอพวกมือพนันเก๋าๆทั้งหลายข่มหนักเชียว...แต่หลังจากเล่นตาแรก...ตาที่สอง...ที่สาม...และ..จนพวกมันหมดตัวนั้นล่ะ..ผมเลยกลายเป็นเป้าหมายของคนทั้งบ่อนไม่รู้ตัว...

               งานเข้าจริงๆ...ให้ตายสิ..ดูเหมือนว่าความฝันของเขามันจะไม่ใช่แค่ฝันแล้วโว้ย...เพราะร่างกายของเขาขยับไปเองอยู่หลายต่อหลายครั้ง..จนเขาเองนึกกลัว..แต่พอผ่านตาที่สองไป...เขาเริ่มปรับตัวและคิดตามร่างกายของตัวเองได้...

               "วันนี้ผมขอลาก่อนละนะพี่ชายทั้งหลาย"ยังไงก็รีบชิ่งก่อนเถอะเว้ยเฮ้ย..คนเป็นร้อยมองแบบนี้ก็..ไม่ไหวนะเฮ้ย...

               "เดี๋ยว..บอกชื่อของแกมาก่อนสิวะ!..มาเล่นพวกข้าหมดตัวแบบนี้..คิดจะหายไปไม่บอกชื่อหน่อยหรือไง"นักพนันคู่ต่อสู้ของโคลว์พูดขึ้นมาดวงตาแฝงรอยแค้นอย่างชัดเจน...เหอะๆ..โทษฟระพี่...พี่เล่นโกงผมก่อนเองนะ..ผมแค่โกงกลับ..

               "หือ...ชื่อหรอ..ผมต้องบอกด้วยหรอเนี้ย...ไม่จำเป็น"

               "จำเป็นโว้ย!...บอกมา.."เสียงของพวกนักพนันคนอื่นดังขึ้นมาแทน เฮ้ๆ...ไม่ใช่ว่าอีกหน่อยเขาต้องตีรันฟันแทงกับพวกนี้หรอกนะ..โคลว์มองแล้วแอบเหงื่อตก..ก่อนจะคิดถึงชื่อที่พอจะเป็นนามแฝงได้..บ้าง..อา..ตัวเขาเป็นหมาป่านี้นะ..เยอรมัน..แดร์วูฟ...ไม่ๆ..ยาวไป...แค่ 'วูฟ' ใช่ แค่นั้น..แค่ 'วูฟ'

                 "วูฟ...ชื่อของฉัน..คือวูฟ"โคลว์หันไปมองเหล่านักพนัน เพียงชั่วพริบตาที่ร่างบางหันไปบอกนามแกพวกเขาด้วยดวงตาสีน้ำเงินฟ้า ขอบเหลืองทอง และรอยยิ้มบางๆราวกับ...รอยยิ้มลึกลับที่ทำให้ผู้พบเห็นต่างหลงไหล..อา..ใช่..พวกเขาหลงไหลมัน..ในชั่วพริบตานั้น..

               กว่าพวกเขาจะทันได้รู้สึกตัวเจ้าของรอยยิ้มลึกลับนั้นก็หายไปจากบ่อนพนันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..รวดเร็วเหมือนตอนมา..สร้างความแปลกใจให้กับนักพนันทุกคน

               หลังจากนั้น..นามของ 'วูฟ' กลายเป็นที่กล่าวขวัญกันในหมู่นักพนันภายในเมืองใต้ดิน จนไม่มีใครกล้าที่จะเล่นพนันกับอีกฝ่าย..เพราะไม่ว่าใครจะลงอะไร..หรือพยายามโกงอีกฝ่ายมากแค่ไหน...'วูฟ' ก็สามารถพลิกเกมส์พนันนั้นกลับมาชนะได้เสมอ..แต่นั้นเหมือนเป็นเพียงการเริ่มต้น..เพราะเมื่อเวลาผ่านไป..เมืองใต้ดินกลับค่อยๆถูกเปลี่ยนมือไป ด้วยฝีมือของนักพนันเพียงคนเดียว...

               เวลาไม่ถึง 3 เดือน...พวกขุนนางและผู้มีอิทธิพลต่างๆในเมืองใต้ดิน ต้องออกมาไล่ล่าตามหา 'วูฟ' กันให้เป็นควัก..เพราะไม่คิดว่าจะถูกอีกฝ่ายดัดหลังโดยการกว้านซื้อกิจการที่เกือบจะเจ็งรอบๆเมืองใต้ดินไปจากพวกเขา...พวกเขาคิดว่า 'วูฟ' เป็นแค่ไอโง่ที่โง่ซื้อกิจการพวกนั้นเอาไว้ แต่ที่ไหนได้...มันกลับทำให้กิจการเหล่านั้นทั้งหมดเฟื่องฟูขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ...และกลายเป็นเครือข่ายการค้าใต้ดินที่น่าหวั่นเกรง จนพวกขุนนางและผู้มีอิทธิพลอื่นๆต้องอกสั่นขวัญแขวน

              การกระทำของ 'วูฟ' ราวกับหมาป่าที่คอยซุ่มเงียบๆ อดทน..และรอคอยพวกเขาประมาท...และกว่าจะรู้ตัว...พวกเขาก็ถูกคมเขี้ยวนั้นจัดการจนไม่เหลือแม้แต่ซาก

- ------------------------------------------------------------------------------------------------------ -

บ้านครอบครัวเยเกอร์

               พลัก! ตุบ!

               "โอ๊ย!"เสียงของเอเลนดังขึ้นมาที่สวนหลังบ้าน..ตัวเขาตอนนี้ทรุดลงกับพื้นดิน มือจับท้องแน่นก่อนจะอ้วกเอาอาหารมื้อเช้าออกมาอย่างห้ามไม่อยู่...หมัดของพี่โคลว์...หนัก..

               "ไม่ไหวแล้วหรอ..เอเลน.."โคลว์ยืนมองอีกฝ่าย

               "อึก..ไม่ครับ..ผมยังไง..อึก..ต่อเลยครับพี่โคลว์!"เอเลนพูดพร้อมกับพยายามยันตัวลุกขึ้นมายืนอีกครั้ง...

                "เอเลน!"มิคาสะพูดเสียงไม่พอใจปนเป็นห่วง..ถึงจะรู้ว่านี้คือการฝึกที่เอเลนไปขอกับพี่โคลว์ก็เถอะ..แต่นี้มันจะมากไปแล้วนะ!

               มิคาสะมองไปที่พี่โคลว์ด้วยสายตาไม่พอใจอย่างแรงจน โคลว์แอบเหงื่อตก..หน้านิ่ง...ให้ตายเถอะวะน้อง..พี่ก็ทำตามน้องเขาขอนะเนี่ย..ไม่ได้อยากจะทำเลย..จริงๆ

               "มิคาสะอย่ามายุ่ง!...พี่โคลว์ครับ..ต่อเลยครับ!"เอเลนพูดขึ้นมา เขาอุส่าห์ใช้เวลาตั้งหลายวันหลังจากที่พี่โคลว์หายเมื่อ 2 เดือนก่อนให้ช่วยสอนวิธีต่อสู้ที่อีกฝ่ายมีให้ หลังจากที่เขาเห็นพี่โคลวจัดการอัดพวกวัยรุ่นที่ชอบมาแกล้งพวกเขา ทั้งๆที่ยังมีไม้ค้ำยันของพ่อติดตัวอยู่

                    ท่าทางการเคลื่อนไหวของพี่ดูลื่นไหลและสวยงามจนละสายตาไม่ได้เลย...

                    "เฮ้อ...พอแค่นี้ล่ะสำหรับวันนี้.."โคลว์บอกก่อนจะหันไปหยิบเสื้อคลุมตัวยาวของเขาขึ้นมาใส่

                    "อา! ไม่ได้นะพี่โคลว...มิคาสะ เพราะเธอคนเดียวเลย!"เอเลนหันไปว่ามิคาสะที่ทำให้พี่โคลว์หยุดสอนเขากลางคันแบบนี้ หากแต่ว่าเสียงของมิคาสะก็โต้กลับแบบไม่ยอมเช่นกัน

                    "แต่เอเลนบาดเจ็บมากพอแล้วนะ..ถ้าป้าคาร่ามาเห็นเข้าจะว่ายังไงล่ะ"

                    "ก็ไม่เห็นเป็นไรนี้นา..พ่อก็อนุญาตแล้วด้วย.."เอเลนเถียงกับ..ใช่..เพราะหลังจากที่เขาเห็นพี่โคลว์ต่อสู้วันนั้นเขาถึงกับไปขอให้พ่อช่วยพูดให้พี่โคลว์สอนต่อสู้ให้บ้าง ถึงตอนแรกแม่จะคัดค้าน และพ่อนิ่งๆไม่พูดอะไร จนพี่โคลว์ถามหาเหตุผลว่าทำไมถึงอยากเรียน...เอาไปเพื่ออะไร...แน่นอนว่าคำตอบที่เขาให้คือเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น เพื่อปกป้องเพื่อน ปกป้องคนสำคัญ..และเพื่อที่จะออกไปจากฟาร์มงี่เง่าแห่งนี้...พี่โคลว์ถึงได้ยอม..แต่ใช่ว่าจะยอมสอน กลับใช้เขาแบกก้อนหินจากแม่น้ำไปวางเรียงหลังบ้านจนสูงท่วมหัวเขาก่อนถึงจะสอนให้ ห้ามพวกมิคาสะช่วย..งานนั้นเล่นเอาเขาเกือบตายน่ะ....คิดแล้วก็...สยองขึ้นมาเชียว..

                    "พี่โคลว์จะไปข้างนอกหรอครับ.."เสียงของอาร์มินดังขึ้นเมื่อเห็นโคลว์หยิบตระกล้าสานขึ้นมาสะพายหลัง..ท่าทางแบบนี้น่ะ..หรือว่า..

                    "หือ..?"

                    "อา!! พี่โคลว์วันนี้จะไปเก็บนั้นใช่ไหมครับ..พวกผมไปด้วยนะ"เสียงเอเลนดังขึ้นมาทันทีพร้อมกับวิ่งไปเกาะโคลว์อย่างรู้งาน....ตามมาด้วยมิคาสะกับอาร์มิน...ให้ตายสิพวกนี้..เขาไม่น่าประมาทลืมล๊อคห้องวันนั้นเลยจริงๆ..

                    ถ้าจะถามว่าเกิดอะไรขึ้นน่ะหรอ..มันต้องย้อนไปเมื่อ 1 เดือนก่อนที่เขาคิดจะหายตัวกลับไปที่บ้านในหน้าผาของเขา..แต่พวกเอเลนกับมาเจอเข้าตอนกำลังหายตัว พลังที่ทำงานตอนที่เขาตกใจทำให้เกิดการผิดพลาด พาพวกเขา 4 คนไปโผล่กลางอากาศนอกกำแพงซะนี้..

                    ตอนนั้นล่ะความลับเรื่องเขาเป็นคนนอกกำแพงกับเรื่องมีพลังกลายเป็นหมาป่าได้เลยแตกหมด...บ้าจริงๆ..เจ้าโคลว์เอ๊ย!

                    "เฮ้อ..ก็ได้ๆ.."โคลว์บอกอย่างเสียไม่ได้ก่อนจะเดินพาทั้งหมดไปที่ห้องนอนของเอเลน และพาทั้งสามคน หายตัวไปบ้านในหน้าผาของเขาพร้อมกัน

                    "ฮ่าๆๆ มีกี่ครั้งก็ยังน่าทึ่งทุกครั้งเลยนะ"เอเลนร้องขึ้นมาก่อนจะวิ่งไปที่โต๊ะทำงานของพี่โคลว์ที่มีกองเอกสารวางอยู่เต็มไปหมด
    
                    "พี่โคลว์กำลังสร้างอะไรอยู่หรอครับ"เสียงของอาร์มินดังขึ้นเมื่อเห็นแบบร่างบนโต๊ะ

                    "อือ...เครื่องประดับน่ะ...เฮ้อ..มีออร์เดอร์มาไม่หยุดเลยนะ.."โคลว์พูดก่อนจะส่งตระกล้าสานที่สะพายมาให้กับมิคาสะที่ยืนรอรับอยู่

                   "เหมือนเดิมใช่ไหมค่ะ.."มิคาสะถามขึ้นมา

                    "ใช่แล้ว..ช่วยเอาเม็ดโอปอร์เบอร์  2 กับ 3 ให้พี่สัก..อือ..อย่างละ5 เพิ่มด้วยแล้วกันนะมิคาสะ"โคลว์พูดก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน เตรียมลงมือจัดการงานที่คังค้าง เพราะอีกไม่กี่วันเขาคงไม่ว่างมาทำเพราะไปอยู่ในค่ายทหาร

                    "งั้นผมไปดูที่ห้องบ่มไวท์ให้นะครับ"เอเลนบอกเสียงใสก่อนจะออกวิ่งไปทันที

                    "เดี๋ยวสิ! เอเลน ผมไปด้วย!"เสียงของอาร์มินดังขึ้นก่อนจะรีบวิ่งตามไป เพราะกลัวว่าเพื่อตัวดีจะไปทำถังไวท์แตกอีก

                    "เอ๋!เดินกันดีๆมีอะไรแปลกๆบอกฉันเลยนะ"

                    "ครับ/คราบ!!"

                    เฮ้อ..หวังว่าจะไม่มีอะไรเสียหายหรอกนะ...

                    โคลว์มองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ก่อนจะยิ้มออกมา..อีกไม่กี่วันเขาก็จะเข้าเป็นทหารแล้ว..ไม่รู้ว่าถ้ารีไวล์เจอเขาในหน้าตาแบบนี้จะเป็นยังไงบ้างนะ..อือ..ให้เจอง่ายๆดีไหมนะ..หรือว่า..ปลอมตัวดี..

                    โคลว์คิดก่อนจะหยิบเอาคอนแทกเลนส์ที่เขาทำขึ้นมาเองจากอะไรหลายๆอย่าง..แน่นอนว่าเขาเลือกสีคอนแท็กเลนส์นี้ให้ใกล้เคียงกับสีตาของเขามากที่สุด เผื่อว่ามันหลุดจะได้ไม่แตกต่างมาก...เอาวะ..ใส่ไว้ดีกว่า..ไม่ใช่กันรีไวล์...

                    ....แต่กันไอ้วิกรู้มาก เอลวิลต่างหาก...

                   ....ให้ตายสิ..ใครช่วยเอามันไปเก็บทีได้ไหมเนี้ย!...เขากับรีไวล์จะได้อยู่กันอย่างสงบ!!...

TBC

          
ระดึบๆ กระดึบๆ/เมื่อวานนั่งปั่นน้องเมี๊ยวป่วนจนสำเร็จ! พลังท่านรีไวล์ช่างน่ากลัวจริงๆ.... ทตามหลอกหลอนยันตอนนอน กลับมาเลยแวบแอบมาโดดงานมาต่อนิดหนึ่ง/หลบมองดูต้นทางแวบๆ (นี้แต่งฟิคหรือว่าทำอะไรฟระเนี้ยงงตัวเอง 555+)

                              ทำไมรู้สึกมีคนรักท่านรีไวล์มากมายขนาดนี้หนอ เขาอยากให้หัวหน้าเป็นเคะเยอะมาก 5555+ ทำไงดีหัวหน้า เป็นเคะเลยดีไหมค่ะ อัก!/โดนหัวหน้ารีไวล์กระทีบ

                             รีไวล์/ของแบบนั้นไม่ถึงเตียงไม่รู้หรอกโว้ย..
                            โคลว์/หึหึ..หัวหน้าครับ...จะเตียงหรือที่ไหนถ้าเมะตัวจริงต้องจัดได้ทุกที่ทุกเวลานะครับ..ไม่ใช่แค่บนเตียง..
                            ปึด..
                              รีไวล์/แก...ไอ้โคลว์!!!!

                              เสียงวิ่งไล่ล่าดังไล่หลังนับแต่นั้น.../ก็เป็นอย่างที่เห็นนี้ล่ะค่ะทุกคน หึหึ...จะเป็นยังไงต่อไปนั้น ใครจะกดใครใครจะเมะจะเคะ...รอติดตามกันในเรื่องต่อไปนะค่ะ อิอิ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม และเป็นกำลังใจมากๆค่ะ ดีใจอย่างที่สุดค่ะ แล้วเจอกันตอนหน้านะค่ะ !!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 149 ครั้ง

564 ความคิดเห็น

  1. #537 ...Drem... (@OToNightO) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 21:14
    เมื่อวานดูattack on Titan แล้วจำชื่อเอลวิลผิดเป็นเอลวิก55+
    #537
    2
    • #537-1 GG-Paderak (@GG-Paderak) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 20:11
      วิกที่ไม่มีวันเสียทรงนั่น หลอนมากกกก
      #537-1
    • #537-2 GG-Paderak (@GG-Paderak) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 20:11
      *เอลวิน ไม่ใช่ เอลวิล
      #537-2
  2. #534 pan254707 (@pan254707) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 13:53
    รีไวล์เมะะะะะ
    #534
    0
  3. #459 •-MaMaI-• (@mai032671597) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 02:05
    โคลว์เก่งและฉลาดมาก 55
    #459
    0
  4. #405 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 11:36
    รีไวล์เมะ!!!! แง้~~~คงไม่ทันแล้วสินะT T
    #405
    0
  5. #352 g0046226 (@g0046226) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 23:46
    รีไวล์เมะเว้ยยยยยยยยยยยยยย
    #352
    0
  6. #198 Awa2003 (@Awa2003) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 21:13
    แงงงงงงงงงงงง
    โคลว์นางดูเคะตั้งแต่สรรพนามที่บ่งความเคะ แต่อยากให้รีไวล์เคะมากกว่าอ่าาา ให้รีไวล์เคะเถอะนะ-3-
    #198
    0
  7. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 15:18
    โคลว์เคะน่าจะใช่ใช่มะคะ? ตอนยทนำสรรพนามมันบอกความเคะในตัวนาง--
    #166
    0
  8. #146 Monkmingkung (@koonbaimonzaaaaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 19:14
    ไอวิกรู้มาก 555555555
    #146
    0
  9. #126 Noah14 (@benjarath) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 07:13
    ดูจะฝังใจกับเอลวินมากเลยนะ55555
    #126
    0
  10. #91 บุษกร อ่อนดี (@2noey6) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:52
    โคลว์เคะ!! รีไวล์เมะ!! ติดตามมม
    #91
    0
  11. #78 Saki-of-Samesaka (@Saki-of-Samesaka) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 22:40
    รีไวล์เมะ!! โคลว์(เขียนผิดป่ะเนี่ย)เคะ!! รีไวล์โคลว์
    #78
    0
  12. #43 0985046386 (@0985046386) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 18:31
    รอติดตามรีไวล์กับโคลว์ค่ะ(รีไวล์เคะนะค่ะ~~)//โดนรีไวล์ไล่กระทืบข้อหาพูดไม่เข้าหู
    #43
    0
  13. #42 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 18:12
    มาต่อเร็วๆน๊ารออยู่
    #42
    0
  14. #41 kakaa1112 (@kakaa1112) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 17:13
    รีไวล์เมะนั้นแร้ะดีแล้ว ส่วนหนูวูฟเคะแมนนั้นแร้ะ อยสกเห้นฉากโดนก--//สันยานขาดหาย
    #41
    0
  15. #40 Vindice Sakura (@fhaniko) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 17:07
    ให้รีไวล์เมะดีแล้วค่า~ แต่ขอฉากรุกหน่อยสิ *_* อยากเห็นวูฟเคะะะ
    #40
    0
  16. #39 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 17:05
    วูฟจะเป็นทหารแล้ววว
    ปล.ขอรีไวเมะเถอะ ส่วนวูฟเคะแมนน้า~
    #39
    0
  17. #38 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 16:21
    ดูช่วง talk แล้ว......รีไวล์ เป็นเคะเถอะ...
    #38
    0
  18. วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 12:44
    รีไวล์... เคะเถอะ---//มองอ่อน
    #37
    0
  19. #35 25141511 (@25141511) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 10:56
    รีไวล์เคะซะเถอะ5555
    #35
    0
  20. #34 Candy__ (@Candy__) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 10:41
    ชักอยากให้รีไวล์เคะซะแล้วสิหึๆ//โดนตบ
    #34
    0