Fic Sasuke & Sakura : To be late สายไปไหมถ้าจะบอกว่ารักเธอ

ตอนที่ 17 : Chapter 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,621
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 ม.ค. 53


Fic Sakura and Sasuke

To Be Late สายไปไหม...ถ้าจะบอกว่ารัก

เช้าวันต่อมา~
“ซากุระจัง...ไปเดินเล่นที่ชายหาดกันมั้ย?” พี่รินรินทักขึ้น ขณะที่ฉันนั่งสางผมที่พึ่งสระเสร็จใหม่ๆ
“กำลังจะชวนพี่พอดีเลย ^^”
 
ชายหาดหลังบ้าน
“พี่รินริน ฉันถามอะไรหน่อยสิ” ตอนนี้เราเดินเล่นกันที่ชายหาดหลังบ้าน ซึ่งก็คือสถานที่เดียวกับที่เราจัดปาร์ตี้เมื่อคืนนี้
“ถ้าพี่ตอบได้ ก็จะตอบนะ...”
“พี่อิทาจิกับพี่รินริน เป็น...เพื่อนสนิทกันมานานรึยัง?”
“ก็ 3 ปีได้แล้วมั้งจ๊ะ ตั้งแต่เกรด 11 น่ะ”
“รู้หมดทุกเรื่องเลยหรอคะ?”
“ก็ถือว่าหมดทุกเรื่องนะ แต่อาจจะมีบ้างที่เป็นความลับของอิทาจิที่พี่ไม่รู้อ่ะจ๊ะ”
“อืม...แล้วนี่ พี่รินรินไม่มีแฟนหรอคะ?”
“ไม่มีหรอกจ๊ะ ^^”
“สวยขนาดนี้เนี่ยนะ ไม่มี!”
“พี่สวยหรอ?”
“มากด้วยซ้ำ ><’ ”
“เหอๆ ขอบใจนะจ๊ะ อยากกินไรเนี่ยเรา?”
“ฉันว่าพี่ไม่เหมือนคนญี่ปุ่นด้วยซ้ำไป ดูออกคม สวย เฉียบมากๆ”
“พี่เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น – ฝรั่งเศส แล้วก็เสี้ยวเวเนซูเอลาอ่ะจ๊ะ”
“อื้อหือ...ไม่น่าล่ะ สวยกริ๊บเชียว!”
“พอๆ พี่จะลอยออกนอกโลกแล้วๆ”
“55 พี่รินรินทั้งสวย ทั้งเก่ง ทั้งนิสัยดีขนาดนี้ ทำไมพี่อิทาจิถึง...” ประโยคหลังๆ ฉันพูดเบาลงนิดหน่อย กลัวพี่รินรินจะได้ยิน
“หือ? ว่าไงนะซากุระ พี่ฟังไม่ถนัด”
“ลดพัดเย็นดีค่ะ - -‘ ”
“พี่ว่า ซากุระก็ร่าเริงนะ แต่ทำไมเวลาอยู่ต่อหน้าซาสึเกะคุงกับอิทาจิ ถึงได้เงียบๆล่ะ”
“เอ่อ...เปล่านิคะ ใครจะไปร่าเริงได้ทุกเวลากันล่ะ”
“ก็ซากุระไงจ๊ะ สาวแรกแย้มที่ทั้งร่าเริง ทั้งน่ารักแบบนี้ ถ้าพี่เป็นผู้ชาย...คงจะหลงรักไปแล้วจริงๆ”
“พี่รินรินก็พูดเกินไปแล้ว ถ้าเป็นแบบที่พี่ว่าจริงๆ ฉันคงไม่ต้องมาอยู่คนเดียวแบบนี้มาเป็นทศวรรษหรอกนะ”
“ห่ะๆ พี่รู้สึกเหมือนว่าลีจะชอบซากุระด้วยนะ”
“OoO!!”
“แต่พี่คิดว่าลีคงไม่คิดอะไรมากกว่านี้หรอกนะ ไม่ต้องเป็นห่วง อิทาจิคงไม่รู้หรอก” พี่รินรินพูดพลางหยุดเดิน แล้วหันหน้ารับลมกับทะเลด้านหน้า
“เอ่อ...ค่ะ” ฉันอยากบอกพี่จัง ว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่อิทาจิเลย ไม่อยากทำให้พี่ต้องเจ็บปวด เพราะคิดว่าฉันคือคนที่ พี่อิทาจิจะหมั้นด้วย
“พี่มีเรียนตอนสิบเอ็ดโมงเช้า พี่กะว่าจะกลับก่อน... เดี๋ยวพี่ขอตัวไปเก็บของก่อนนะ”
“อ้าว! ไม่รอกลับพร้อมพี่อิทาจิหรอคะ?”
“ไม่ล่ะจ๊ะ เพื่อนพี่เอารถพี่มาด้วยน่ะ...พี่จะกลับพอดี ยังไงก็ฝากบอก...เอ่อ ทุกคนหน่อยนะ ว่าพี่กลับไปก่อนแล้ว”
“งั้นก็เดินทางดีๆ นะค่ะ ^^”
“จ๊ะ ยังไงพี่จะขอเบอร์ซากุระจากอิทาจิแล้วกันนะ จะได้คุยกันบ้าง...”
“ได้ค่ะๆ” พี่รินรินเดินกลับไปที่บ้านคนเดียว เพราะฉันขอเดินเล่นต่ออีกสักหน่อย แต่ก็ต้องมาเจอกับสิ่งที่ไม่อยากเจอ
“ขอหายเจ็บแล้ว?” ซาสึเกะเดินนำหน้าฉันไปไม่ถึง 50 เมตร
“อืม”
“...”
“เดินด้วยกันมั้ยล่ะ?”
“เธอไม่รังเกียจฉันหรอกเหรอ?”
“แล้วจะเดินหรือไม่เดิน...”
“ถึงเธอไม่ให้เดิน ฉันก็จะเดินอยู่ดี” ซาสึเกะเดินนำหน้าฉันไป
“หึ!”
“เธอหึงอิทาจิมันใช่มั้ยเมื่อคืนนี้ ถึงได้รีบเดินออกมา”
“เปล่าสักหน่อย จะหึงไปทำไม”
“ก็พี่ชายฉันจับมืออยู่กับเพื่อนสนิทของตัวเอง มองกันด้วยสายหวานเยิ้มขนาดนั้น”
“นายพูดคำว่า ‘หวานเยิ้ม’ เป็นด้วยหรอเนี่ย!!”
“มันน่าอัศจรรย์ขนาดนั้นรึไง?”
“ก็ใช่น่ะสิ”
“อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ตอบฉันมา...”
“อะไรของนายเนี่ย จะมายุ่งเรื่องของฉันทำไม!”
“ก็เธอเป็นว่าที่พี่สะใภ้ของฉัน อีกสักหน่อยก็ครอบครัวเดียวกันแล้วนิ”
“ไม่ต้องประชดประชันฉันได้มั้ย”
“อืม...ตอบฉันมาสิ”
“นายถามว่าอะไรล่ะ?”
“ปลาทองเกินไปแล้ว”
“เอ๊ะ! จะบอกมั้ยเนี่ย” ฉันหยุดเดิน และท้าวสะเอวใส่ซาสึเกะ
“เธอหึงมัน?”
“ก็บอกแล้ว ว่าไม่ได้หึง...” ฉันเอามือลงจากเอว และเดินต่อไป แต่ควาวนี้ ฉันเดินนำหน้าเค้า
“ลืมบอกไป...เพื่อนเธอโทรมา เมื่อเช้านี้”
“เพื่อนฉันโทรมาหานายงั้นเหรอ!!”
“เปล่า... โทรหาเธอต่างหากล่ะ” ซาสึเกะล้วงมือเข้าไปในเสื้อสเวตเตอร์ของเค้า หยิบโทรศัพท์สีฟ้า รุ่นผอมเพรียวออกมา
“ไปอยู่กับนายได้ไง!!”
“เธอทำตกไว้ที่ห้องชั้น 1 ของฉัน ที่โซฟา...” เค้ายื่นมันมาให้ฉัน ฉันวิ่งกลับไปหยิบเอามาจากมือเค้า
“อิโนะนิน่า! นายรับด้วยเหรอ?”
“ใช่...”
“ชิ! แล้วเพื่อนฉันว่าไง”
“ตอนแรกก็ตกใจ แต่ก็ถามหาเธอเฉยๆ” ฉันกดโทรออกหาอิโนะทันที ป่านนี้ยัยนั่นคิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย
“ตู๊ด....ตู๊ด....ตู๊ด....” กดรับสิอิโนะ
[ว่าไง?]
“ฉันซากุระนะ เธอโทรมามีอะไร!”
[ยัยซากุระ!! ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าดีกันกับซาสึเกะแล้วหะ!   ปล่อยให้ฉันเป็นห่วงอยู่ได้]
“ว่าไงนะ?” ฉันยกโทรศัพท์ออกจากหูไปประมาณ 1 เมตร เสียงอิโนะแหลมจริงๆ ><’
[อย่ามาทำเป็นไม่ได้ยิน!]
“ฉันไปดีอะไรกับเค้าตอนไหน!”
[ชิ! แต่ช่างเถอะ ฉันบอกทุกคนไปแล้วล่ะ ว่าเธอกับซาสึเกะดีกันแล้ว]
“บอกใคร? บอกทำไม? แล้วฉันดีกับเค้าตอนไหน?”
[บอกทุกคน บอกเพราะทุกคนจะได้เลิกเป็นห่วง และเธอดีกับเค้าเมื่อวานนี้]
“ฉันไม่ได้ดีกับเค้าเลยนะอิโนะ ฉันยังเถียงกับเค้าอยู่เลยเมื่อกี้”
[ห่ะ? อะไรของเธออีกเนี่ย]
“แล้วทุกคนที่เธอบอกน่ะ ใครบ้าง?”
[วันจันทร์เดี๋ยวเธอก็รู้เองแหละน่า]
“ทำไมต้องวันนั้นล่ะ?”
[เอ๊ะ! รอดูเอาสิ]
“นี่ๆ ไปแก้ข่าวก่อน ว่าฉันกับเค้า เรายังไม่ญาติดีกันเลยนะ”
[อย่ามาโกหกฉันอีกนะ ฉันไม่เชื่อเธอแล้วย่ะ เจอกันวันจันทร์...บาย]
                อิโนะนะ อิโนะ...ลางสังหรณ์บอกลางๆ ไว้ว่า วันจันทร์ฉันจะเจอศึกใหญ่ โอ๊ย! แล้วแต่จะเกิดล่ะกัน ฉันไม่ไหวจะเคลียร์แล้วล่ะ~



_________________________________________

อัพแล้วจ้า
เม้นให้กันบ้างนะค๊า~


Chapter 12
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

699 ความคิดเห็น

  1. #682 Yurina (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 19:38
    หนูกุอภัยให้เกะมันเหอะ
    #682
    0
  2. #645 SasuSakuFans (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 19:14
    อิโนะทำไก่ตื่นแน่!!!
    #645
    0
  3. #631 Thi Ppaphone Soulyavong (@otakuanime) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:29
    วันจันเมือไรจะถืง!!!!
    #631
    0
  4. #576 Saisai zo RxL (@konmaisuay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 14:08
    วันจันทร์เจอฝูงชะนีแน่ๆ - -++
    #576
    0
  5. #527 List (@butdyzakarp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 07:26
     นายหึง...ใช่ไหมซาสึเกะ 555
    #527
    0
  6. #498 ฺิBmewjam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 18:21
    ยัยอิโนะ ทำพิษเเล้ว

    #498
    0
  7. #286 น้ำฟ้า อิอิ (@namfar10000) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2553 / 22:17
    ซากุระซวยแล้ว
    #286
    0
  8. #250 ... Isara siren ... (@nipanut) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 20:08
    หนุกมาก
    #250
    0
  9. #42 kurojiro (@helloplaygirl) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มกราคม 2553 / 16:35
    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #42
    0
  10. #40 คนดี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 12:02
    อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ



    หนุกๆ อารมค้างแว้ว



    รีบๆ อัพเน้อ
    #40
    0