Fic Sasuke & Sakura : To be late สายไปไหมถ้าจะบอกว่ารักเธอ

ตอนที่ 21 : Chapter 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    19 ก.พ. 53


Fic Sakura and Sasuke
To Be Lateสายไปไหม...ถ้าจะบอกว่ารัก

Chapter 16

“ทำไมซากุระถึงเป็นลมไปล่ะ?” ผมเดินตามพี่ลีมาที่ห้องพักรับรองแขก ชั้น 2 ซากุระนอนอยู่บนเตียง สีหน้าซีดเผือด
“ซากุระโดนพวกมันชกที่ท้องเข้าน่ะ แต่พี่ปฐมพยาบาลเบื้องต้นไปแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง”
“อืม...” ผมก็ไม่ได้ห่วงยัยนี่สักนิด...
“...”
“งั้นผมพายัยนี่กลับเลยล่ะกัน ขอบคุณที่ช่วยยัยนี่ไว้นะครับ...”
                ผมโค้งคำนับพี่ลี แล้วเอี่ยวตัวก้มลงไปช้อนร่างของซากุระ ขึ้นไว้ที่อ้อมอก ตอนแรกนึกว่าจะตื่น...แต่กลับนิ่งเฉยเหมือนเดิม
“ไม่รอให้ฟื้นก่อนเหรอ ซาสึเกะ!” พี่ลีตะโกนไล่หลังผม ในขณะที่กำลังอุ้มยัยซากุระไปที่รถ
“ไม่ล่ะครับ...”
                ผมขับรถออกมาจากบ้านของพี่ลี ตรงไปที่บ้านของผม ระหว่างทาง...ผมชำเลืองมองไปที่ซากุระ
 
“มาแล้วเหรอลูก... อุ้มไปที่ห้องของลูกเลยนะ เดี๋ยวแม่จะเอาผ้าชุบน้ำตามขึ้นไป”
                ไม่นานนัก หลังจากขับรถจอดเทียบหน้าบ้าน ผมลงจากรถ...แล้วอ้อมไปอีกด้านของรถ เพื่ออุ้มตัวยัยซากุระจากรถเข้าไปในบ้าน แต่ยังไม่ทนก้าวขาเข้าบ้าน แม่ก็วิ่งเข้ามาหาทันที...
“ครับแม่...”
                ผมวางซากุระลงบนเตียงเบาๆ แล้วเดินไปเปิดหน้าต่างกับประตูบานที่เชื่อมกับระเบียงออก เพื่อให้อากาศได้ระบาย
“ซาสึเกะลูก ไหนเล่าให้แม่ฟังสิ”
“อืม...แม่จำพี่ลีได้ใช่มั้ยครับ นศพ. เพื่อนพี่อิทาจิน่ะครับ”
“จำได้จ๊ะ หนุ่มน้อยที่ทรงผมครอบกะลาใช่มั้ย”
“ฮ่ะๆ ใช่ครับ... พี่เค้าช่วยซากุระไว้น่ะครับ”
“งั้นเหรอ... เดี๋ยวแม่ต้องเลี้ยงข้าวเค้าสักมื้อแล้วล่ะ” แม่เอาผ้าชุบน้ำ มาเช็ดตัวให้ซากุระ
“...” ผมนั่งลงที่เก้าอี้โต๊ะคอมพิวเตอร์ นั่งมองแม่เช็ดตัวให้ซากุระ... เธอกล้าวิ่งจับโจรคนเดียได้ยังไงกัน คิดว่าตัวเองเก่งมาจากไหน ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ มันก็ไม่คุ้ม... แค่แลกกับได้ของกลับมา
“งั้นแม่ฝากดูแลซากุระด้วยนะลูก แม่จะไปเตรียมอาหารเย็น” หลังจากที่นั่งมองได้สักพัก แม่ก็เรียก
“ครับแม่” 
                ผมเดินไปปิดประตู หลังจากที่แม่เดินออกจากห้องไป ผมเดินกลับมานั่งที่ริมเตียงฝั่งที่ซากุระนอนอยู่ ผมนั่งมองได้สักพักก็เห็นว่าซากุระเริ่มขยับตัวบ้าง
 “คอแห้งจัง... ขอน้ำหน่อย~” ซากุระเพ้อขึ้นเบา ๆ ผมเอื้อมมือไปหยิบเอาแก้วน้ำที่แม่เทน้ำให้ ยื่นใส่มือซากุระทันที
“อืมม... ค่อยรู้สึกดีหน่อย~” ซากุระขยี้ตา พร้อมกับส่งแก้วน้ำที่ไม่เหลือแม่แต่น้ำสักหยดกลับมาให้ - -‘
“เธอใจกล้ามากนะ...”
“ขอบคุณ.... เอ๊ะ!! เสียงเหมือนซา..สึเกะ... เลย” ซากุระเบิ่งตาโพลงทันทีที่เห็นหน้าผมชัด ๆ
“ใช่... ฉันเอง”
“นายมาอยู่บ้านฉันได้ยังไงน่ะห่ะ!!” ซากุระตะโกนลั่นห้อง พร้อมกับสะดุ้งสุดตัว แต่ก็ต้องล้มลงไปที่เดิม เอามือกุมท้อง
“ลุกเบา ๆ ก็ได้... แล้วอีกอย่าง มองดูดีๆ สิ ห้องเธอจริงรึเปล่า?”
“เฮ้ย!! ห้องใครเนี่ยยย” ซากุระหันหน้ามองด้านข้าง แล้วก็ต้องตกใจอีกครั้ง...เมื่อพบว่าไม่ใช่ห้องตัวเอง
“ห้องของฉันเอง...”
“ห้องนายเองงั้นเหรอ..ห่ะ!! ว่าไงนะ แล้วฉันมาอยู่นี่ได้ไง!”
“พูดเบาๆ สิ เธอนิ... มีคนช่วยเธอไว้ ฉันเลยไปรับเธอมา”
“แล้วคุณน้าล่ะ... คุณน้าเป็นยังไงบ้าง!”
“แม่ฉันปลอดภัยดี ท่านบอกให้เธอนอนพักที่นี้จนกว่าจะหายดี เพราะถ้ากลับด้วยสภาพนี้... เธอคงไม่รอด” ผมอธิบายร่ายยาว
“งั้นก็...ขอบคุณนะ ที่ไปรับฉันมา” ซากุระเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ไม่เป็นไร... ฉัน... เต็มใจ เอ่อ...เธอจะอาบน้ำก็ได้นะ”
“OoO~ นายว่าไงนะ?”
“อะไร? ฉัน...ก็บอกว่า เธอจะอาบน้ำก็ได้ ฉันจะไปยืมชุดของคุณแม่มาให้”
“ไม่... ก่อนหน้านั้นสิ”
“ไม่ได้พูดอะไรนิ... มาฉันช่วย” ผมประคองตัวซากุระลงจากเตียง
“งั้นเธอ...นั่งรอก่อนล่ะกันนะ”
“อืม...” ผมเดินออกจากห้อง ไปที่ห้องนอนของแม่...
                ผมเลือกชุดที่คุณแม่ห้อยไว้ในตู้เสื้อผ้าอันเก่า ซึ่งหมายถึง...ขนาดเสื้อและสไตล์ของเสื้อผ้ามันใช้ไม่ได้แล้ว ไปให้ซากุระ ไม่นานนัก ผมก็เอาชุดและผ้าเช็ดตัวไปให้เธอ
                ผมเดินลงมาหาแม่ที่ชั้นล่าง ช่วยแม่จัดอาหารเย็นขึ้นโต๊ะ และไม่นานซากุระก็เดินเข้ามาในห้องครัว
“ให้หนูช่วยนะคะ” ซากุระเดินไปหยิบจานผลงานจากมือแม่มาวางบนโต๊ะ
“ใกล้เสร็จแล้วล่ะจ๊ะ เอ๊ะ! ชุดแม่นี่น่า... ใส่ได้พอดีเลยนะจ๊ะ”
“ขอบคุณมากนะค่ะคุณน้า ^^ ”
“ไม่เป็นไรจ๊ะ ทานข้าวกันเถอะจ๊ะ แม่จะออกไปข้างนอกแล้วล่ะ”
“แม่ครับ จะไปไหน?”
“มีงานสมาคมที่บริษัทจ๊ะ พ่อกับแม่จะไปร่วมงาน”
“แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่ครับ”
“แม่ก็ไม่แน่ใจจ๊ะ แต่ลูกไม่ต้องรอนะ...แม่คิดว่าอาจจะดึกหน่อย  อ้อ! ซากุระจ๊ะ น้าโทรไปหาแม่ของหนูแล้วนะ แม่หนูให้หนูค้างที่นี้จ๊ะ เพราะว่าตอนนี้ที่บ้านไม่มีใครอยู่เลย พ่อกับแม่ของหนูก็จะมางานเลี้ยงนี้เหมือนกัน”
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ คุณน้า ^^ ” ซากุระโค้งคำนับเป็นการขอบคุณแม่อีกครั้งหนึ่ง
“ซาสึเกะ ดูแลซากุระดี ๆ นะลูก~”
“ครับแม่....” แล้วแม่ก็ขึ้นไปแต่งตัวทันที ผมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ใกล้หัวโต๊ะ ซึ่งซากุระก็นั่งตรงข้าม
“เอ่อ... ซาสึเกะ พี่อิทาจิล่ะ?” ระหว่างทานอาหาร ซากุระเอ่ยถามเบา ๆ
“วันนี้อิทาจินอนที่หอเพื่อนในมหา’ลัย เห็นว่ามีโปรเจ็คใหญ่ ต้องพรีเซนฯพรุ่งนี้...”
“งั้นทั้งบ้านก็มี... แค่เรา?”
“คนงานเต็มบ้าน เธอไม่ต้องกลัวหรอกน่า!”
“ไม่ได้กลัวสักหน่อย ฉันอิ่มแล้วล่ะ~”
“อืม... ฉันก็อิ่ม ป้าครับ! เก็บอาหารได้เลยครับ”
                ผมเดินออกจากห้องอาหาร พร้อม ๆ กับซากุระ แต่ผมแยกขึ้นไปอาบน้ำ ส่วนซากุระก็ไปที่ห้องนั่งเล่น
[Sasuke Part End]
 
             ฉันเดินดูทีวีได้สักพักใหญ่ ๆ ก็เบื่อ เลยเดินออกมาจากตัวบ้าน แล้วเดินเล่นบริเวณบ้าน ซึ่งมีสวนอยู่
“จะไปไหนน่ะ!” ซาสึเกะทักขึ้น
“มาให้สุ่มให้เสียงบ้างสิ! ฉันตกใจนะย่ะ”
“ขอโทษ   ฉันไม่คิดว่าเธอจะตกใจอะไรง่ายๆ
“ฉันก็คนนะ...” ฉันเดินนำหน้าเค้าไปเรื่อย ๆ   ส่วนเค้าก็ยังเดินตามหลังเหมือนเดิม
“...” ต่างคนต่างก็เงียบ ฉันเดินเข้าไปนั่งที่ม้านั่งในสวน เค้าจึงเดินมาตาม
“บ้านหลังนี้รึเปล่า บ้านยัยคารินแฟนนายน่ะ?” ฉันชี้ไปที่บ้านข้าง ๆ ซึ่งเปิดไฟสว่างโร่เชียว
“ถ้าบ้านคารินเฉย ๆ น่ะใช่ แต่ถ้าแฟนฉันน่ะ...ไม่ใช่” ซาสึเกะปฏิเสธน่าตาย อะไรกัน! แค่แซวเอง องจริงจังเลย
“นายไม่ได้คิดอะไรกับยัยนั่นเลยรึไง ฉันเห็นยัยนั่นชอบนายจะตายไป”
“แต่ฉันไม่ได้ชอบ...”
“ปากแข็ง...” ฉันพูดกับตัวเองเบา ๆ
“ว่าแต่เธอเถอะ... จะหมั้นกับอิทาจิ แล้วรักมันรึเปล่า?”
“แหมมม - -‘ ก็นะ...ก็ต้องรักสิ จะหมั้นกันอยู่แล้วนี่น่า” คำถามอะไรของนายเนี่ย เอาซะเหงื่อออกเลยนะ
“ร้อนเหรอ?” ซาสึเกะหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาจากเสื้อกันหนาวของเค้า
“นายพกผ้าเช็ดหน้าตอนอยู่บ้านด้วยงั้นเหรอ!” แปลกคนจริง ๆ
“ก็ฉันรู้ว่าคนบางคนอาจจะซุ่มซ่าม หรือไม่ก็ต้องเป็นอะไรสักอย่าง ก็เลยเอามาเผื่อ...”
“OoO!”
“อะไร?”
“เปล่า ๆ - -‘ ”
“...”
                ฉันนั่งมองท้องฟ้าเงียบ ๆ วันนี้...คืนเดือนหงายซะด้วยสิ อากาศก็หนาวมากแล้วด้วย ชุดนอนฉันมันก็นะ...ช่างอบอุ่นดีเหลือเกิน เสื้อกล้ามกับกางเกงขายาว
“จะว่าไปแล้ว คุณน้าก็เปรี้ยวเหมือนกันนะ ใส่ชุดนอนแบบนี้ด้วย...”
“แม่ไม่ชอบใส่ชุดลูกไม้แบบที่คนอื่น ๆ เค้าใส่กัน แม่บอกว่ามันดูแก่เกินไป...ไม่เหมาะกับแม่”
“ห่ะ ๆ ก็จริงนะ คุณน้ายังสาว ๆ อยู่เลย” ฉันยกมือขึ้นมากอดกับอก ลมพัดมาเมื่อกี้...ขนลุกเลยล่ะ
“แล้วเธอไม่หนาวเหรอ เดินออกมาทั้ง ๆ ที่ใส่เสื้อกล้ามแบบนี้”
“ก็นิดหน่อย...” ฉันโกหก!
“งั้น...เข้าบ้านเถอะ” ซาสึเกะลุกจากเก้าอี้ กำลังจะเดินไปที่บ้าน   แต่...
“นาย...อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อน ได้มั้ย?” ฉันตัดสินใจถามเค้าออกไป ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเค้าอาจจะคิดว่าฉันแรงไปรึเปล่า ชวนผู้ชายก่อน แต่ก็นะ...ฉันอยากให้เราสองคนเข้าใจกันก่อนที่ฉัน...จะหมั้น
“เธอ...มีอะไรจะพูดงั้นเหรอ?” ซาสึเกะนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม หันมาถามฉัน
“เอ่อ... เปล่าหรอก แค่อยากนั่งเล่นก่อนน่ะ” ในที่สุด ฉันก็ไม่กล้าพูดออกไปอยู่ดี เฮ้ออ...
“อืม... ฉันมีเรื่องจะเตือนเธอนะ”
“...”
“อย่าอยู่ใกล้คารินมากนัก เดี๋ยวเธอจะโดนยัยนั่นจัดการเอา”
“นายจะมาบอกฉันทำไมกัน นายต้องไปบอกยัยคณหนูไฮโซแฟนนายต่างหากล่ะว่าอย่ามายุ่งกับฉัน เพราะเท่าที่รู้มา...ยัยนั่นเป็นคนเริ่มก่อน!”
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ใช่แฟน” ซาสึเกะเถียงกลับมา ด้ยบหน้าเคร่งขรึม
“ก็แฟนนั่นแหละ นายเลิกปฏิเสธสักทีได้มั้ย!”
“ก็ฉันบอกว่า...ไม่ – ใช่ – แฟน!”
“เอ๊ะ! ชักรำคานแล้วนะ แฟนก็แฟนสิ!”
“เธอคิดว่าฉันไม่รำคานเหรอ?”
“รำคานอะไรล่ะ?”
“รำคานที่เธอพูดว่า ฉันกับยัยนั่นเป็นแฟนกันน่ะสิ”
“ก็เป็น แฟน แฟน แฟน แฟน แฟน แฟ... ”
อุ๊บ!
                ฉันพูดยังไม่ทันจบ ซาสึเกะก็เอื้อมมือขึ้นมาจับที่ต้นคอ พร้อมกับจรดริมฝีปากลงที่ริมฝีปากของฉันทันที ...ไม่ปล่อยให้ฉันได้หายใจ เค้ากระชับตัวฉันให้ชิดเข้ากับตัวของเค้า ระหว่างเราไม่มีแม้แต่ช่องว่างให้อากาศได้แทรกผ่าน เหมือนริมฝีปากของเราทั้งสองที่แนบชิดกันไม่มีอะไรกั้นทั้งนั้น แม้จูบครั้งที่แล้ว ๆ มันจะเต็มไปด้วยความดุดันและร้อนแรง แต่ครั้งนี้กลับเปลี่ยนไป...ราวกับคนละคน ซาสึเกะวาดจูบครั้งนี้ด้วยความอ่อนโยน นุ่มนวล และที่เลวร้ายที่สุด ฉันจูบตอบเค้า
“...ฉันขอโทษ” ซาสึเกะปล่อยมือออกจากรอบคอของฉันทันที ฉันได้แต่ก้มห้ามองพื้น ราวกับมันจะมีเลขปรากฏขึ้นมา

“เอ่อ... ฉัน ...ฉันขอตัวก่อนนะ ราตรีสวัสดิ์นะ” ฉันกึ่งวิ่งกึ่งเดินกลับเข้าบ้าน โดยไม่หันกลับมามองด้านหลังอีกเลย



______________________________________________


อัพแล้วจ้า
ขอโทษนะค๊า  ที่ช้าไป



วันที่ 22 นี้เป็นต้นไปจะสอบไฟนอลแล้ว
ยังไงก็รอกันหน่อยนะจ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

699 ความคิดเห็น

  1. #686 Yurina (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 20:48
    เขินเว้ยเฮ้ย!
    #686
    0
  2. #646 SasuSakuFans (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 19:34
    เย้ยยยยย เขินนนนนน
    #646
    0
  3. #635 Thi Ppaphone Soulyavong (@otakuanime) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:51
    หรูกุเรี่มใจอ่อนเเล้ว!!!*()*!!!
    #635
    0
  4. #580 Saisai zo RxL (@konmaisuay) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 14:23
    แว้กกกกกกกกกกกกก เขินนนนนน
    #580
    0
  5. #531 List (@butdyzakarp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 08:11
     บรรยากาศดีสุดๆ

    #531
    0
  6. #493 ซากุระ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 21:32
    ชอบตอนนี้อ่าาาา >O< อ่านไปหลายรอบแล้ว ชอบเรื่องนี้มากค่าาา ชอบตอนนี้มากที่สุดเลย >///
    #493
    0
  7. #466 Gam-im chan! (@gam-chan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 19:55

    ซากุระจะหาหวยหรอไงตอนโดนเกะจูบอะ 55555

    #466
    0
  8. #439 whynotlove (@evelux) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 21:20
    น่ารักอ่ะ o///o
    #439
    0
  9. #309 แฟนพันธ์แท้นารูโตะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 11:41
    so good
    #309
    0
  10. #289 น้ำฟ้า อิอิ (@namfar10000) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2553 / 22:35
    กรี๊ดดดดดดดดดดด ชอบอ่ะ
    #289
    0
  11. #254 ... Isara siren ... (@nipanut) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2553 / 20:35
    -////////-
    #254
    0
  12. #186 123 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 15:13
    ซาสึเกะ ซึนเดเระเกือบทุกเร่ื่อง 555+
    #186
    0
  13. #59 vongola family sawada tsuna 27 (@reborn-tsuna27) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 13:21
    อิอิ จ้า

    จะรอนะ

    เราก็สอบเหมือนกันเลย

    สู้ๆ ในการสอบนะ
    #59
    0
  14. #58 !@#$%^*&(_)+ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 10:56
     หนุกจ้่าาา  อัพอีกน้า
    #58
    0
  15. #10 Copstix (@Spash173) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:13
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด
    #10
    0